장음표시 사용
101쪽
LIBER IL Ndierita , dabis meliora. Itaque si moram Abra.
eceris, expectabo te, quia veniens ve- cap. 2-nies,do non tardabis. vers. 3.l V. Haec in eo consistit ni non tantum velit aut nolit, quod Deus aut non vult, sed propter hoc ipsum Dei μου aut esse, illud respuat, i. Ehud admittat ardenti studio,nec ullam s. aliam habeat caussam hoc agendi; hoc omittendi quam divinum beneplacitum. Hominem hac voluntate praeditu si quis interroger, cur istud nolit,hoc velit, non aliud se caussae habere respondebit, qua quod Deum id nolle,& velle istud comperiat . Amo, inquit Bernardus, quia a-Beran mo , re amo ut amem, amor enim est
qui amatur. Augustini monitum est i Ο- portet nos in eundem affectum transire, ειν' ut sicut Deus omnia voluit esse propisr seipsiam , ita nos quoque nec nosipsos Dec aliud esse velimus, nisi propter Deure ipsius voluntatem. Neque aliter Epictetus e Quid vero est, inquit, dedere se Deo Vt quod ille voluerit, & ipse velit, re quod ille noluerit, nec ipse velit. Di ergo istud fietὶ Quomodo fieret aliter,quam si consideret quispiam volun- 'etatem Dei dc gubernationemivirente lege prisca voluit Deus , ut omnis supellex Altari & Tabernaculo dicata hyacinthino velo involveretur, 3 sic involuta portaretur a Levitis.Iubentis verba haec erant: Omnia vasa qui- 'ibus ministratur in sanctuario, involvent m. ia
102쪽
per operimentum ianthinarum pellium, lec inducent vectes. Hoc ea de caussa
factum quae subjungitur : Alii nulla curiositate videant,quae sunt in sanctuario priusquam involvantur , alioquin morientur. Ita bajuli sacrae supellectilis nihil eorum videbant quae ferebant, sed lsbium onus sentiebant, omnia enim caeruleum tegmen oculis subducebat. In hunc plane modum,quisquis se Deo ple-lne tradidit, suavissime nescit, sed neel scire cupit cur hoc aut illud a Deo permittatur,aut jubeatur; onus ille quodlibet subit promptissimis humeris , sed
Onus Cyaneo velo coopertum , hoc estildivina voluntate vestitum, hanc illi vi dere fatis est. V I. Holuntas omniparens. omniparemtem dicimus voluntatem,quae instar saecundissimae telluris , omne genus opti moru desiderioru effundit, eaque velint Primogenitos partus consecrat divina voluntati. Hic animus altus,caelique apst Petens exsurgit, hic gemitus amorii pleni, hic suspiria in altum effervescen tia et O mi Deus, quam ego, cupio nor solum pati plurima, sed α mori pro te, vel acerba morte. Per caelestes hos impetus animi, Deus & homo sic conspixant in rebus prorsus omnibus,ut ex haetam suavi conspiratione ac consensu
iucundissima inter Deum & hominen
103쪽
LIBER II. St scatur consiliorum communicatio , dcintima familiaritas , ita ut demum homo ad omnes rerum evenins di- cat, Ita Pater, Ita Pater , quia sic fuit Matri 'placitum ante te,Ita Pater. Si bona fusi cepimus de manu Dei, mala quare non suscipiamus t Sic omnia tam molesta quam grata velut e manu Dei placidis- sime accipit.Qua in re mirum est quan- tum lucis alluxerit priscis PhiloHphis. Ex his divine monens Epectetus :Nun-
quam, ait, te quidquam perdidisse dici- to, sed reddidisse. Filiolus obiit redditus est. Praedium est ereptum An non
id quoque est redditum At improbus est qui eripuit. Quid tua id refert, per quem , is qui dederat, repetierit Sed, 'uamdiu concesserit, tanquam alienum id curato, ut cauponam viator.
Ita prorsias qui Deo se quam conjunctissimum cupit, non aliter philosopha-
tur,quicquid rerum auseratur , non attendit auserentem, sed Deum sua repetentem. Idcirco illud Christi assidue ingeminat : Ita Pater, quoniam sic fuit placitu ante tedia i Pater,ita. Hic 'bserva,obsecro te, Lector,succincta divini hujus sermonis explicatione.Caelestis Pater jam olim per Isaiam vatem allocutus Filium: Et dedi te inquit, in foedus populi, in lucem gentium. Perinde si dicat: Parum mihi est ut reliquias Ista- elisad me adducas barbaras etiam gentes a te doceri volo. Hic Patris sermo octin
104쪽
Nam octingentis annis vimineum partu prae- Isaias cessit. Hoc igitur Patris decretum tot an- .φcri s te annis promulgatum , pronissima Vo-
est μν' luntate amplexus Filius,respondit idem ivelle quod Pater. Idcirco Matthaeus: tempore, inquit, respondens s Issus dixit. Et cui respondit nemineo' interrogante i AEterno Patri respondir, iante tot saecula Filium alloquenti. Et enci' quam laete Filius, voluntatem Patris dein .l Osculatus dicat: Ita Pater, quoniam sic lifuit placitum ante te et factum a me ha-ibeto Pater,quicquid imperaveris. Sicut lautem caelinis Pater cum Filio per Isai- cam ante tot annos locutus, Sc Filius Patri respondit: sic cum quovis nostrilm lsab aeterno sermocinatus est Deus ; di- stimstissime ac ordinatissime disposuit laquo tempore quilibet hominum nasci- .ltiturus , quo moriturus; auaeilium omne is a
consequendae beatitudini paravit; prae-qx vidit quid quisque per omnem vitam co-llagitaturus, dicturus, acturus, & qua ra- utione auxilia oblata sit accepturus. Cum stigitur hac ratione nos Deus ab aeterno benignissime sit affatus, an non aequis- ismum,ut & nos, suo quisque tempore, cum Christo respondeamus, Ita Pater, i Ita mi Pater,quonia sic & sic, atque sicli fuit placitu ante te,Ita Pater: idq; horis thsingulis, instaurato aliquoties desiderio dingeminemus,Ιta Pater, & hoc ad ultimum usque halitu, constantia inviolabi-l e
li perpetuemus. Sed plura de hoc insta. t
105쪽
,modo voluntas homini, ad Dei το&ηta. tem sit conformanda.
praemittendum huic voluntatum conjunctioni, 8c quae hominis oluntas ad conformationem cum diviis iacenseri possit maxime idonea : nunc,orro dicendum quomodo reipse vo-untas hominis ad Dei voluntatem fit onformanda. L Optime Thomas Aquinas dixit, amnes actiones cum virtute conjun has, ea ratione Deo probari, si eo fiant nimo, ut divinae voluntati obtempere-ur. Nullius meriti est , vitam etiam leanguinem prodigere , nisi ad divinae oluntatis placitum. Hoc Psemen vitanctus assidue monens : Nunquam, in luit, tuam contra divinam voluntatem tuas; voluntas tua divinae semper sit onjunctissima. Haec autem conjunctio: vera sit, est sincerissima in omnibusum divina voluntate concordia , quaei ominem sic instruit, ut illius assiduae int hae voces: Sicut Deus vult, sic 'rego;quando Deo complacitum' est, tune uec mihi. Laudatissima Ruth socrum suam mi assata: Quocunque, inquit, pere. I. Orexeris pergami & ubi morata fueris, & 16.S . ego
106쪽
ego pariter morabor: populus tuus po- ilpulus meus, & Deus tuus, Deus meus, iquae te terra moriente susceperit, in ea l
dat,si no sola mors me & te separaverita No aliter homo cu Deo cocordans sem itit, nec aliter loquitur.Elias olim Elisaeoreap. z. Sede hic , inquit, quia Dominus misit vorsa - irae usque in Bethel. Cui Elisaeus: Vivit Dominus, & vivit anima tua, quia non lderelinquam te. Idque tertium repetiit, thero suo inseparabilis comes adhaesurus. Regi Ioramo suppetias poscetati, lRex Iosaphatus respondit: Ascendam ;qui meus est, tuus est: populus meus, populus tuus: & equi mei, equi tui.Ita fros Deo intimis animis conjuncti simus, uti Ruth cum Noemissilisaeus cum Elia, lIoramus cum Iosaphator dicamus in- lgenti cum fiducia: Voluntas tua , mi lDeus,voluntas mea; cor tuum,cor meur j
totus sum sub tuo, mi Deus, arbitrio. Et hanc suae quisque cum divina vo- llimtate conjunaionem sedulo curet in lrebus omnibus, in negotiis,in ossciis,in llaboribus omnibus, in morbo,in morte, ldivinis placitis semper colentistimus,nec
aliud frequetius ore aut cordeversas,qua hoc ipsum : Fiat voluntis tua. Quemad-- modum vero virtutes omnes in Christi
tormentis effulsere clariores, sic & orandi ardor. Christus in extremis angu- e. e. stiis: Pater, inquit, si vis,transser calice liv. istum a me: veruntamen non mea vo- lluntas l
107쪽
LIBER Iunias fiat', sed tua . Non est melior, nec sere brevior; non est Ursectior, non gratior Deo, nec homini utilior oratio prae haec una r Non mea , sed tua voluntas fiat; Non sicut ego volo , sed sicut tu. Dei voluntas fiat. , etsi orbis ruat. Beata Gertrudis solita est trecenties sexagies ter diceret O mi amantissime Issu , fiat voluntas tua. Sed hoc infra explicatius monebimuS.
Cassianus : Quid est , inquit, hoc aliud C
dicere, Fiat voluntas tua sicut in caelo 9& in terra, quam ut sint homines simi-Ies Angelis: & sicut voluntas Dei ab illis impletur in caelo, ita etiam hi qui in
terra sunt, non suam sed ejus universi faciant voluntatem. Hoc quo ue nemo ex affectu dicere praevalebit,nisi is solus qui Deum credit omnia quae videntur, vel adversa vel prospera, pro nostris utilitatibus dispensare , magisque eum pro suorum salute dc commodis providum atque sollicitum esse, quam nos ipsos pro nobis.Ita Cassiani sensu, in caeli
vestibulo jam habitat, qui suam divinar
voluntati sic accommodatan caelo certe innumera millena millia beatorum , u- .nius sunt voluntatis.Ηinc Arsenius Marco Abbati quaerenti: Eccur, Pater, ad nos non revisist apte respondit: Cum iis qui supra nos degunt, melius mihi Convenit,cum omnes idem velint; inter homines tanta fere voluntatis, quanta
vultus dissimilitudo est. Qui autem tam
108쪽
s6 DE CONP. VOLVNτ- lin adversis quam in prosperis ad divinu larbitri u se fingit is probe capit,quidHe- lbraeus Psaltes hoc sibi carmine voluerit: Isai. Ecce quam bonum & quam jucundum ly3-- habitare fratres in unum. Et quinam hi lsrati es t Christus & Vir justus a neque lenim supremus Rex erubescit in huncia fraternitatis affectum conspirare. lEcclesiastes olim,velut rem mag- ldicturus : Sapientis oculi, ait, in licapite ejus. Nunquid ergo homines stulti oculos habent in pedibus aut aliis ibi extra capuit Beati Gregorii interpre-Iltatio haec est: Qui omnem obtutum in Deo Deiq; voluntate figit, hic vere sapiens est,hic quotquot habet oculos cainpiti gerit infixos. Epictetus illud Philosophorum sidus
aevo Neronis,Domitiani,& M.Antonini, omni fortuna superior vixit. Unica lanus in ministerio ei fuit, unica lucerna fictilis c hoc domesticum omne instrumentum ad divinas illas lucubrationes: quae lucerna a morte ejus mille drachmis, hoc est, centum philippeis vaeniit, lin memoriam & honorem tanti viri. Lucianus ceteroru quidem philosopho- lxum irrisor, hunc unum tamen aestima- ivit. Hic, inquam, Epictetus praeter dis . lsertationes, etiam Enchiridion scripsie lCedro &auro exarandum. Hic libellus ltantum religiosi spiritus habet, & arcanae sapientiae, ut eum a viro religiosissimo putes conscriptum : Hic libellus su-
109쪽
LIBER II. . Θ premi iudicii die in ruborem dabit Chri- 'stianorum plurimos , qui & spurcissima
scripserunt, nec vixerunt sanctius. Sed
ad lineam. Hic Epictetus ille,qui omne philosophiam in duas traduxit voculas Sustine & Abstine , hic inquam, de divina voluntate omni nisu sectanda prorsus divine philosephatur. Libet illius verba huc fidelissime transferre. Appetitum meum, inquit, obedientem prae-: hui Deot vult ille me febricitare volore ipse. Vult me aliqua re potiri y volo& ipse. Non vult noli, Mori me vult p auto Mori igitur volo. Quis adhuc me prohibere potest contra meam sententiam, aut cogere Non frontem ducis , o Christiane, non erubescis refractarie ad has voces Sed pergit Epictetus et Vir prudens ita rem considerat, hanc rationem secum init; si Deo se dediderit, se iter tuto confecturum. Quid est istud, Dedere se Deo i Ut quod ille voluerir,& ipse velit; & quod 1lle noluerit, d ipse nolit. Qui ergo istud fiet Quomodo fieret aliter, nisi consideranda Dei voluntate & administratione. Quid mihi dedit meum & mei juris λ quid sibi
ipse reservavit Θ Liberam voluntatem mihi dedit: dc quae in mea potestate sunt, ea nec impediri nec prohiberi posse
se voluit.Corpus autem luteum quomodo potuit tale essicere:ut a nemine pro
hiberetur Subjecit igitur sub universitatis circuitum possemones, vasa,aedes,
110쪽
liberos, uxorem. Quid ergo Deo repu- lgno Quid volo ea quae velle non debeo, lut ea quae mihi data non sunt, quovis lmodo consequari Vt data sunt, dc qua- lienus fieri possunt.At is qui dedit,aufert literum. Quid ergo repugno Z Ita prorsus,mi optime Epictete,ita se res habet zecquid miseri repugnamus divinae voluntati l undique conclusi sumus : sicli duci nolumus , trahemur aut raptabi- lisenee. mri Seneca de ab Iuta libertate ldisserens : Quaeris, inquit, quae sit lista λ Non homines timere , non ldeos: nec turpia velle nec nimia : in seipsum habere maximam potestatem. Inaestimabile bonum est, suum fieri. At vero suus fieri nemo potest , qui non lprius sic Dei fiat,ut omnia cum Deo aut Sem de nolit, aut velit. Animus qui suus fieri δε-- cupir, utique ab omnibus externis in se
revocandus est : recedat, quantum po-- test, ab alienis, Sc se sibi applicet, damna non sentiat, etiam adversa benigne interpretetur. Hic animus suus esse iniscipit; haec animi libertas est. Nec aliter g e Augustinus: Bonus, in9uit, etiamsi se viat,liber est;matus,etiamsi regnet, fer vus est, tot dominorum quot vitiorum.
III. Fortissimus heros Iudas Machabaeus, militibus in hostem inflammanis Ma b. diS : Accingimini, inquit,& estote filiisAp. 3. potentes,ur pugnetis adversius nationes. v. 68. Sicut autem fuerit voluntas in caelo sic