Heliotropium, seu, Conformatio humanae voluntatis cum divina : libris quinque explicata coram ser[enissi]mo vtriusq[ue] Bavariae duce S.R.I. Archidapifero Electore Maximiliano et ser[enissi]ma coniuge Elizabetha : eisdem ser[enissi]mis pri[n]cpib[us]

81쪽

LIBER L ... 69vator: Non omnis, inquit, qui dicit mihi, Domine, Dne,intrabit in regnu caelorii, sed qui facit voluntatem Patris mei qui in caelis est, ipse intrabit in regnum caelorum. Qui sapit, in divinam voluntatem totus mature transit.

III. Quae cum ita sint, nihil rectius aut praestabilius facere possumus, quam si nostram divinae voluntati penitissime submittamus & accommodemus, dicamusque cum Heli sacerdote : Dominus est, quod bonum est in oculis suis faciat. Cum Ioabo duce: Dominus faciat, quod bonum est in conspectu suo. Cum Davide rege i Si dixerit mihi Dominus, Non places ; praesto sum, faciat quod bonum est coram se. Cum Iuda Machabaeo: Sicut voluntas fuerit in caelo, sic fiat. Cum Christo Servatore: Pater mi,si non potest hic calix transire nisi bibam illum, fiat voluntas tua. Quod si filius fuit tam obsequens, ut patris eXequeretur voluntatem plenissime , Nam , Descendi de caelo, inquit, non ut faciam voluntatem meam,sed voluntatem ejus qui misit me: Si hoc a filio exigebatur, quanto minu Sservos abnuere imperium fas est8 Equi stasimum prorsus censeamus, ut homini placeat, quicquid ab omni aevo placuit Deo. Miles in castris, audito viae signo, vasa colligit; audito pugnae, deponit, re

arma sumit, animo, manu, oculis, paratus ad omnem nutum, Jc intentus.Ide

nobis fit, dc in hac militia sequamur a-

E s lacres

82쪽

cantem Imperatorem nostru. Quicquid li venerit, feramus, non patientes tan- ltum, sed etiam volentes , omnemque ltemporum dissicultatem sciamus legem lnaturae. Et ut bonus miles fert vul- ll. de τι-nera, enumerat cicatrices, &transver- lta bea- beratus telis amat eum, pro quo cadit, lita cap. Imperatorem: sic in animo habeamus illud vetus praeceptum : D E V M S E-

Q V E R E. Gisquis autem queritur, 3 plorat, Sc gemit, imperata facere vi coingitur , & invitus rapitur ad jussa nihilo- lminus. Quae autem dementia est, potius

trahi quam sequit quae stultitia & ig- l

norantia conditionis suae, dolere, quod i aliquid tibi incidit durius; aut mirari,

. aut indigne ferre ea, quae tam bonis accidunt quam malis imotbos,dico, funera, debilitates, & cetera ex transverso in vitam humana incurrentia. Quicquid ex universi constitutione patiendum est, magno excipiatur animo .Ad hoc sacra- lmentu adacti sumus,ferre mortalia; nec lperturbari his , quae vitare nostrae potestatis non est.Ιn regno,certe ad regnum nati sumus : Deo parere, libertas est. Diximus,qua ratione in divinae voluntatis notitiam veniendum. At illam nosisse non satis est: suam illi arctissime conis jungere oportet. Quibus aute haec coninjunctio constet, libro sequenti exponemus.

83쪽

D rvinam voluntatem agnovisseparum est, nis

nitam amplectamur. me ad elisum Oliva Tum Christus nos docuit, ubi emeem ct calicem Pas. sonis amarissimum se amplexus est o Pater, non mea ed tua voluntassat. Cor Dei,su Voluntas ct Providentia divina illud assidue nobis ingerit.'E G o Τ I B I , T v ΜΙΗΙ. Ego tibi in omnibus providenda, Tis mihi in omnibus servienda. id hie aliud moluntas humana restondeat, quam iliud regium F I A Τ , FIAT. At deserenda est voluptas i FIAT, FIAT. Atjacturalecunia faerenda ρ FI ΑΤ , FI A T. At iam num fama perferendum e FIAT, FIAT.At adversa plurima sunt toleran a F I A T. F I AΥ. At denique o moriendum est' FIA , FIAT quando, ct qua ratione Deo Facuerit.

Idem hoe nobis repraesentat Heliotropium, quod e plicato vectoque vultu totum suem Moipit, O quoquo sese sat egerit, eo θ mum caput flos iue conversit, seu serenus,seu nubilus sit diss.Idem o hum a faciat voluntas, o quo Divina voluntatis nutus

evocat,eo eat, currat, volet. Vis nunquam erraru

vivm- Voluntatem semper elisere.

LIBER

85쪽

C A P V T I. Ingressus ad conformationem humava voluntatis cum ibina.

FVix olim magni nominis Theologus, qui octennium ipsum assiduis precibus Deum obsecravit, hominem sibi monstraret, a quo viam doce- etur ad caelum compendiosissimam. Eo igitur die,quo hujus hominis alloquendi desiderio maximo tenebatur , nec aliud mallet quam videre magistrum taarcanae veritatis,vocem caelitus allatam audire sibi visus , quae sic moneret: Exi foras ad templi vestibulum, & qualem quaeris, reperies hominem. Prodiit ergo in publicum, & ad aedis sacrae limina mendicum invenit tibiis ulcerosis , Scmulto pure fluentibus; vestis mendici vix trium obolorum erat. Huic Theologus candidum precatus est & prosperii mane. Cui medicus: Non memini, ait, me unquam habuisse adversum. Hic litteratus ille , primam salutationem velut correcturus: Ra, inquit, fortunatum te reddat

86쪽

reddat Deus: At ego, inquit mendica- is,hulum, infortunatus nunquam fui. ob - stupuit ad hanc voce Theologus, sed ne i a forsan errasset audiendo votum suum larepetens Ged paullo aliis verbis: Ecquidi is ais, inquit, felicem esse te jubeo. Moxas iterum mendicus : Nunquam , ait, infe- ilix fui. Theologus argutari credens di- licacem mendiculum, & ut hominis in- igenium experiretur: Eveniant, inquit, Livolo tibi quae optas, atque id fiat. Non sest, ait iste, quod hic querar: omnia tali iunt ut volo; quamvis fortunae mea con-lli

filia non applicem. At doctor ille denuo ii

salutans an valedicens: Servet te Deus,

inquit,vir bone, si quidem sortunam oderis. Sed dic obsecro , tune solus inter i s lamitosos mortales beatus Iob ergo i falsus, qui asserit: Homo natus de mu-atiere, brevi vivens tempore, repleturalmultis miseriis. ω quomodo tu solus eis lvasisti omnes malos dies 8 non satis asia lsequor animi tui sensa. Ad quae mendicus : Sic est , mi Domine, ut dixi. Op- ltanti mane prosperum , negavi me unquam habuisse improsperu .i Sorte mea, quam mihi Deus h c assignavit,contentissimus sum. Non egere felicitate,stlicitas mea est. Monstra illa , Fortuna κInsortunium neminem laedunt nisi volentem , aut certe timentem lardi: Nec ego unquam fortunae supplico, sed Patri caelesti , qui rerum omnium eventus gubernat. Ita me .nunquam infelicem

fuisse

87쪽

fuisse aio, ut cui omnia ex voto cadunt. Quod si fame urgear , Deum providissimum patrem ob id laudo. Si frigus me urat,si nimbus in me ruat,si aliis cesum injuriis me impetat,Deum seque laudo: cum aliis ludibrio sum , Deum non mianus laudo. Nam certus sum, horum Omnium auctorem esse Deum , nec posse non esse optimum quod Deus facit. Id- clxco quicquid Deus vel tribuit,vel evenire permittit, gratum sit an ingratum, dulce an amarum, juxta habeo,nam haec omnia velut de manu parentis optimi laetus accepto, & hoc unum volo quod vult Deus; ita omnia fiunt ut volo. Miriser est,qui fortunam aliquid in se posse credit, & is demum vere infelix est,qui nescio quam felicitatem in hoc orbe

somniat.Haec vera est felicitas in hacta, soli voluntati divinae quam tenacis me inhaerere. Dei voluntas , optima, rectissima voluntas, quae no rectior fieri,nec mala esse potest. haec de omnibus judicat, de hac nulla. Vt hanc sequar, meum ego studium omne confero , in

hanc unam curam tota mente incumbo,

ut quicquid vult Deus, hoc& ego nunquam non velim. Ea de caussa, nequaquam infelicem me censeo, quando meam uomnem voluntatem sic integre in divinam transfudi, ut apud me non aliud nile sit aut Nolle , quam quod Deus

vult aut non vult. Itane vero , inquit

Theologus, tu ista exanimi ιuishmentia.

88쪽

profersi Sed dic, obsecro, eademne tibi lmens esset, si te Deus ad inferos statu- sisset praecipitare Cui prompte mendiisticus: Me, inquit,ille ad inferos praecipi-l: tare Z ad inferos ille t At scias duo mihil esse brachia miri roboris , his ego illum larctissime stringerem complexu insolu- is hili. Vnum brachium est, subjectissimal Humilitas per sui oblationem : alterum lCharitas sincerissima per Dei dilectronem. His ego me brachiis Deo sic inne-Mileterem , ut quocunque ablegarer, illuc ileum una mecum traherem.Et sane mul- to soret optatius, extra caelum esse cum Deo, quam in caelo sine illo. Theologus i ad has voces attonitus, cum animo suo

cogitare coepit, hanc illam esse compen- diosissimam semitam ad Deum. Sed li- lbuit ulterius sciscitari, & sapientiam in

domo tam incommoda habitantem eli- licere in apertum : Et unde tu ,inquit,huc l advenisti Z A Deo veni, respondit men- ldicus. Cui Theologus iterum i Et ubi- l nam locorum , inquit, reperisti Deum Vbi res creatas omnes, ait iste, deserui-us Theologus denuo e Ibi vero,ait, Deum is reliquisti t Subjecit pauper : In menti- ibus puris, ac bonae voluntatis. Ecquid tandem hominis e sy ait Theologus Μοπ salter: Quisquis sim , inquit , sorte mea liam contentus sum,ut eam cum omnia lRegum opulentiis non commutaverim. 3Rex est, quisquis sibimet novit impera- , ire. Ergone te regem credam i inquit aItera

89쪽

LIBER II. . ετ ter,ubi regnum tuum illic, ait mendicus , & simul digito caelum monstravit: Rex est, cui regnum illud in alto certis chirographis transsicriptu est. Denique Theologus fine facturus quaestionibus: Quis ista nquit, te docuit,quis hunc tibi animum injecit Respondit alter,Dicam domine e totos ego dies sileo , dc jam vel precibus vel piis cogitationibus vaco , & hoc unice curo ut Deo semper sim conjunctissimus. Conjuncti , & Ω-

miliaritas cum Deo divinaque voluntate docet haec omnia. Plura quaerere m-lebat Theologus, sed in aliud tempus id differendum rarus, in praesenti valedixit. Dum abit, multa secum cogitans: En, ajebat ipse sibi, doctorem reperisti rectissimae ad Deum vice. Quam vere Augustinus: Surgunt indos,& caelum rapiunt, dc nos cum doctrinis nostris sine j corde , ecce ubi volutamur in carne &s anguineῖ Hoc est quod Christus gratias Maiia. agens: Confiteor,inquit, tibi Pater,Do- e. IT. mine caeli & terrae,quia abscondisti haec . 1 sapientibus & prudentibus , & reve asti ea parvulis.Vere sub serdido pallio-o saepe magna latet sapientia. Et quis antum divinae eruditionis quaerat in honine tam abjecto, quis credat tantum piritus recodi in tam illitterata simpli-ritate t En , illa duo brachia roboris nvicti, Oblatio sui, 3c, Dilectio Dei. haec eum 'uocunque lubuerit trahunt. Sisarachiis Deus quam arctissime se stringi F per

90쪽

permittit, alios refugit attactus. l

C A P v T 'I I. Sua voluntas Hominis ad hane eum Dei voluntate conformationem sit maxime Ma

donea.

VT Assuero rini pararentur virgi

ne S , ex omni s regni provinciis lectissimae adducebantur in Susan metropolim. His annus erat in uno cor. poris cultu transigendus. Et quae non Io.tiones frictiones, politurae, unctione adhibebantur Z Quantum cerussae, pur-lpurissi, stibii. aliorumque pigmentorurr lexhauriebatur concinn dae formae Tan. ti erat regiis oculis placere. Et humanetli voluntas ab omni ornatu imparata, vel ut rusticana mulier ex agro, in sum m iregis gmplexus ruere non Xereatur Vergo norit hominis voluntas, divinis p lculis tum demum se placituram, si noltantum minimos etiam naevulos cone itur abitergere , sed ea sibi ornamenti l comparare , quae di inam voluntaten 'in virent ad hoc cum ea connubium. Igitur ordini servando, dc vitandί obscuritati, ita rem distinguimus, ut su voluntati nomina tanquam titulos assig lnemus, e quibus discat qua praeparatio