장음표시 사용
131쪽
LIBER II. 129 orbis universus, quot familiae male regantur , quot regna dc provinciae male administrentur,quot injusta bella suscipiantur, quot aliis ab aliis injuriae inserantur, hac lege neglecta. Haec creberrimorum malorum est origo,quod patresfamilias, gubernatores, praesides ,reges, Depe homines sui sensis & arbitrii sunt, nec ratione agunt sed impetu; neque os Domini interrogant, sed ducem sequuntur Temeritatem: ingenio suo fidunt,
humeris suis credunt , sibiipsis magni
Atlantes. hinc saepe negotiorum chaos re faeda confusio , plurimorum damno. Graviter impegerunt Israelis Principes,quod in fidem receperunt Gabaoni-ς p. 9.etas , dc os Domini non interrogaverunt. Nos 'ab errore illorum nihilo cautiores, saepe
.grandia molimur, ct os Domini non interrogamus; sacerdotium ambimus , matriis monium contrahimus, terras & popu- los regimus, & tament Domini non inter-ragamus. Aliter longe generosissimi duces Machabaei,qui nullum unquam praedium inierunt quin os Domini interrogarint plus simplici vice. Etenim non so-ltun ante pugnam , ad preces militem suum cohortati, & una cum milite precati sunt, sed & comprecationem hanc,
dum pugnarent, continuarunt. Sic Iu-das Machabaeus hostilem apparatum considerans , extendit manus in caelum, .& Dominum prodigia facientem invo-ai leavit, qui non secundum armorum potentiam,
132쪽
TIO DE CONP. VOLUNT. lientiam, sed prout ipsi placet,dat dignis lvictoriam. Nec ipse solum dux Macha- lbaeus ante congressum, os Tomini inter lgatmit ardentissimis precibus, sed & co- lpias suas ad idem faciendum exemplo l
isio accendit.Ita, qui cum eo erant,inbo in l
to Deo , per ora tionei congressismit. Neque tantum ad pugnae initium, verum etiam lin ipso pugnae furore, Deum assidue ap- l1ML Pellabant: manu quidem pugnantes,seddi v. 27. Dominum cordibus orantes, prostrave- lrunt non minus triginta quinque millia, lpraesientia Dei magnifice delectati. Hoc est , os Domini serio interrogare. lCassiani consilium est , ante omnes actiones , illud Ecclesiae usurpandum: lDevi in adjutoriam meum intende, Domine lad adjuvandum messina. Aut illud: Hω-nes nostras quaesumm Domine assisando pra- lveni, adjuvandoprosequere, ut cuncta nostra oratis , ct operatio, . te semper incipiat, o per to coepta finiatur. Pamboni certe lhoc consuetudinis fuit, ut quoties consilium rogaretur , spatium ipse peteret ltantisper rem Deo commendandi, nec enim responsi quidquam dare sustinuit, lquin prius os Domini interrogasset. Etaei idem mos iste huic viro tantum pro- Tuit,ut mortijam vicinus, non meminis se dixerit quippiam a se unquam dictum lcujus poenituisset.Nimirum Deus interis n. s. rogantibus se continuo respondet. Prae- lv. 38. parationem cordis eorum audivit auris i
tua. Deo non nititur nec studiose divi-Ilinam
133쪽
LIBER II. . Irr ram voluntatem exquirit , sui non reru omnium initium a Deo ducit.os Domini in rebus plane omnibus interroganda est. I I. Signum verae devotionis erga divinam voluntatem, est, aerumnas Cain lamitates non tantum non expavestere
praesentes, sed eas ultro appetere cum absunt. & hoc ea de caussa, suod Deus varie affictis longe fit vicinior per gratiam , quam quibus omnia fluunt ad votum. Non sine delectatione cantans Iessaeus vates: Universum, inquit, strutum ejus versiasti in infirmitate ejus. -- Ambrosii 3c Chrysostomi sensu , Deus aegrotum aut aliter afflictum iis consolationibus permulcet, ac si ei lectulum sterneret mollissimum. Sicut quandoq; principes feminae, ancillantur aegrotis non sine suavi miserationis affectu ; sic Mater Domini, sic Christus Dominus fingulare patrocinium gerimi hominis aut morbo , aut alia quavis calamitate iptessii modo fini qui se dignos praestent caelesti hoc patrocinio. Romanus Sapies Senecimulto religiosissime, paene dixerim divine hac de re philosophatus: Nolite, ob-zecro vos, inquit, eXpavescere ista, quae res immortalis velut stimulos admo et animis. Calamitas virtutiS Occasion, st. Illos merito quis dixerit miseros, tam. aut nimia felicitate torpescunt, quOS elut in mari lento tranquillitas iners letinet. Hos itaque Deus, quos probar, quos
134쪽
quos amat, indurat, recognoscit, eXemcet : eos autem quibus indulgere videtur,quibus parcere, molle S venturis malis servat .Erratis enim si quem judicatis e Xceptum : veniet ad illum diu felicem sua portio. Quisquis videtur dimissus esse,dilatus est. iare Deus optimum quemque aut mala valetudine, aut aliis incommodis assicit Quare in castris quoque periculosa fortissimis imperantur Z Dux lectissimos mittit, qui nocturnis hostes aggrediantur insidiis, aut explorent iter, aut praesidiu Ioco dejiciant. Nemo eorum qui exeunt, dicit, Male deme Imperator meruit; Sed , Bene judicavit. Idem dicant quicunque jubentur
p ti timidis ignavisque flebilia : Digni
visi sumus Deo , in quibus experiretur, quantum humana natura pati posset. Et quam hoc congrue Sapientiae pro Sap. clamanti l Quoniam Deus tentavit eos, πap. 3- dc invenit illos dignos se. Ergo, fugite delicias; fugite enervatam felicitatem qua animi permadescunt,nisi aliquid intervenit,quod humanae sortis admoneat, velut perpetua ebrietate sopiti. Hanc itaque rationem Deus sequitur in bonis viris,quam in discipulis suis praeceptor,
qui plus laboris ab his exigit, in quibus
certior spes est. Numquid tu invisos esse Lacedaem ntis liberos suos credis , quorum eXpe riuntur indolem publice verberibus admotis i illos ipsi patres adhortantur, ut ictus
135쪽
LIBER II. II 3l icius flagellorum fortiter perserant, α Iaceros oc semianimes rogant, perseve rent vulnera praebere vulneribus. Quidl mirum , si dure generosos spiritus Deus
tentat 8 nunquam virtutis molle docuis mentum est.Verberat nos Sc lacerat so it una Θ patiamur. non est isvitia r certa-i men est . quo saepius hoc adierimus, risitiores erimus. Ad contemnendam malorum potentiam, animus patientia pervenit. Ignis aurum probat, miseria fortes viros .Quid miraris bonos viros, ut con-
firmentur, concutit non est arbor solidan εἴ Brtis, nisi in quam Dequens ventus an curigi: ipsa enim vexatione constrinis seitur, A radices certius figit. fragilestiunt quae rn aprica valle creverunt.1 En tibi, certissimum signum humanae Voluntatis in divinam velut transiuis, si illa hanc per ardua quoque & asperation recuset sequi. Quisquis igitur totis ample 'ribus divinam voluntatem in se admiserir animosius sane quam Demetrius ille in ter aerumnas proclamabite Hoc unum, m Deus, de te queri possu,
quod non ante x Oluntatem tuam milia notam seceris. Prior enim ad ista venis-ctem ad quae nunc vocia tus adsim.Vis o-Jes a me aut famam au 'rrethaec pridem afferre paratus eram. Vis liberos meos
sumere t illos tibi sustuli. , aliquam
'artem corporis Sume. non magnam em promitto. brevi totum retii. qaam.
is spiritum Z Quid ni ὶ nullam
136쪽
Dv c ONP. VOLUNT. facio, quo minus recipias quod dedistLI a volente feres, quicquid petieris. Nihil ilcogor nihil patior invitus, nec tibi,5 mi lDeus,servio, sed assentior. Haec est vera ligeminae voluntatis unio. Ι ΙΙ. Signum. Suiipsius dissidentia rquam maxima.Haec vere Christiana virin 1
tus est, vix nota priscis idololatris. Qui sibi dissidit,selicissimos etiam successus, lnon suis viribus , nec industriae suae tri- ibriit, sed eos ex toto divinae potentio iac bonitati adscribit; errores & quic- id quid ab his est,sibi imputat,observatquo ita Melissime Augustini monitum et Tota praesumptio tua Deus sit,ita ut agnoscas a te absque Deo nil penitus posse, S in x Deo omnia. Nihilominus nic talis qui a rebus suis omnibus dissidit, ac desperat, . ilfacere quod in se est, non negligit,tanto licertiore fiducia in Deo niΣM, quant rati
magis nulla in seip .Scit se nihil posse, iu& posse omnia, sed cum Deo. Pro viri- elbus quidem laborat, sed eventum labo- Iris omnem a voluntate divina expectat, Σaequo animo ferens omina ea quae non 'felsunt mala, nisi male sustinenti. iii
Quam longe aliter, qui sibi, qui suis. iii
viribus, suaeque atti; qui suae prudentiae; es consiliis fidunt, quam ii sunt. in rerum illsuarum encomtis racundi, quam seipsos. iteliberali ore dilaudatu, quam interim in. a1 multis remisse agunt , sui fiducia nimii t res
At vero qui totus ex voluntate divina Milipendet. instar librae, tanto magis altera itallanis l
137쪽
LIBER II. . ars ince in imu devergit,quanto illi ascen it altiuS. Dux militiae qui castrum defendendoiscepit , dum abest hostis , infirmiora,ci & immunita considerat, de com- eatu providet, tormenta bellica dis-onit,contra omnem irruptionem se pa-1t, scit enim hosti fidendum non esse. ta Christianus: Morbis,inquit,& mori non fidam , sacramentis me praemu iam, precibus & jejuniis , velut armisae instruam . non fido, nec mihi , nec
At temerarius 8c suae virtuti confisus, itis se credit paratum in omnes hostia ccursus, aut certe facillimam sibi spe-alsore praeparationem, cum reS post uintriti fidit fibi, & morti. Rect e de hoc troque homine Salomoni Sapiens,in- Iramuit, timet & declinat a malo ; stultus δέ utem transilit & confidit. Sed infraisius, de hac pessima sui fiducia. I V. Signum. Fiducia in Deum maxi-aa, e qua nascitur, ut qui laesius aut os. msus est, non costinuo vindictam meitetur,sed sibi ipse dicat : Deus hoc vi-it, audiit : Deus ulciscetur, idque suo empore. Atque hoc uno hostibus om-ibus evadit superior, quod certum ha- eat, licet illi Acheronta moveant, sibi imen non plus nocituroS, quam Deus ermittat. Sed dicas : Sunt qui nullamitis nocendi occafionem negligunt; si amna nequeant inferre , emolumenta
138쪽
saltem aliorum impedire conantur. Sic iest: verum qui Deo fidit, hoc agit, ne lquid in se desideretur industriae , cetera hi omnia divinae providentiae committit. lHuic obstare frustra nituntur improbici Prov. est sapientia , non est prudentia, i I non est consilium contra Dominum.
σωἡ Daudulenter egit Laban cum suo ile. 3 r. genero Iacob. sponsam mercede decies lmutavit,ut res generi decurtaret.ctustra lfuit; in generi commodum cesserunt lomnia. 1lon dimisit eum Devi ut noceret filii. Hiero lymis minatus est extrema liSennacherib, sed nec ipse nec exercitus ilipsius vindices Dei manus effugit.Exer-al Catum Anneius, ipsum interfecerunt fi- lv. lii, Samavitque Dominus Erechiam ct ha- flPa . bitatores merusilem de manu Sennacheribul3 regis Asoriorum de manu omnium. Ita-ulque mi Christiane, fide Deo, & omnem lilii vindictam permitte, ille Dominus uiariitionum est. Et hoc vel idololatrae te do- lceant.Τissaphernes dux Perse,cum Age- lsilao foedus icit, sed lingua , non ani- lmo, mis enim cum ingentibus copiis ladfuit, &jussit Graecos cedere Asia. Agesilaus ad hanc legatorum denuntia- ltionem intrepide r Duci vestro , inquit, lfeferte , me ipsi amplas agere gratias, iquod foedus ruperit eaque re Divos hominesque inimicos in se concitarite ita copiae meae plurimum augescent abrin. hostis perfidia. Dictum prorsus Christia- p. r. num ἰ Sicut locutus est, salutem ex intimicis
139쪽
LIAE R 1 I. Ir discis nostris, & de manu omnium qui oderunt nos. i Deo fidit,omnes inimicos suos fibi vectigales habet, quia Deuhabet faventem. Quic'uid autem homo Deo nixus, desiderat, id omnium primo a Deo petit. Qua in re hanc sibi regula istatuit: Hoc quod peto , aut mihi expedit concedi, aut non expedit,quod 'uidem Deus omnium optime novit. SI Mpediat,aut id confestim largietur Deus, aut tempore opportuniore, ut interim ea quoque patientia exerceatur: Si Meget Deus postulata, certissimus sum,
id mihi non expedire quod petii. Hac
omnino ratione, neque aliter unquam
supplices libellos Deo porrigit, qui divi- nae voluntati se solum permisit. Qui hoc
divinae voluntatis arcanum ignorant , opem divinam aut non implorant, aut segniter re remisse, dc qua hoc facian 'prius omnium aures fatigant, plurimo rum gratiam ambiunt,atque fi aliter ne . queant, eam etiam muneribus in se deisi rivant, favorem & dignitates velut in
vidit Ioannes , ille Domini ocellus, Christum septenas stellas dextra gestan--I: tem.Et quae sunt hae stellae in hac manuῖ i Ioannes ipse mysterium hoc evolvens rSeptem stellae,iliquit,Angeli sunt septem Ecclesiarum, seu,septem Asiae Episcopi. En, Episcopi & eorum mitrae infulaeque in manu Christi sunt. At vero si uspiam' mitra dominum desideret, plurimi sunt
140쪽
118 DE CONP. VOLUNT. qui situm ei caput offerunt,sed non pri-llmo rectoque cursu ad manum Christi lpervolant. Equidem curritur , sed ispe iprius ad Principum Regumque,ad Prae- , lsulum Jc Antistitum manus pervenitur, ill quam ad Christi curratur. Ide fit in aliorum officiorum & dignitatum ambitu: lhumanus favor quaeritur,divinus a pau- lcis ambitur, aut certe post humanum. Luculentus error; contrarium Oportet lageste: divinus ante omnia favor & vo- lluntas expetenda : sceptra & tiarae in lmanu Dei sunt: officia, dignitates,mu- lnia , magistratus, Deus dividit: ab illo γνιυ. penitus haec petenda. Sicut divisiones st.21. aquarum ita cor regis in mami Domini; ilvers 1. quocunque voluerit inclinabit illud. lbicut olitor, horti sui rivulum sub potestate habet, nec ad proximam aut ad lprimariam semper arborem,sed saepe ad illdebiliorem, aut qua vult,aquam educit: iita cor regis, veluti rivus, omnis generis lPraefecturas & munera continet, Deus li star hortulani salvo hominis arbitrio aquas ex hoc rivo in eos deducit, quos lipse delegit. Ideo stultissime agunt, quia
tot preces ac dona in aliorum aures ma-
nusque jactant,Deo interina vix eminus l& obiter salutato. o deliria hominum ritPurius ex ipso sonte petuntur aquae. V. Signum. Omnia generoso silentio lposse concoquere. Contemplare mihil patientissimum Ι Ε s v M, inter innume- l ra & convitiati tormenta generosissime i