장음표시 사용
91쪽
LIBER II. 69 ne sit opηs ad hanc cum divina volunt tale con1ormationem. Et quemadmodii herus novum famulum in sitas sedes a missurus multa paciscitur, & ε Volo,inquit , ut non sit fabulator, non nugigerulus, non lusor, non rixostis,non ebriosus ; cumprimis vero fit diligens, sit fidelis. sit obsequens. Hoc jus heri est, e-juscemodi leges sancire famulis. Et cur Deo humanam voluntatem in amicitia admissiuro, non idem juris siti Quocirca sciat voluntas hominis,jam aliis sibi Iegibus vivendum, praecipue istis.
I. Holuntas dirum sit. Hoc cumprimis exigitur. delicatus e caelo sponsus est, sordes dc odit,& arcet.Voluntas illi copulanda oderit etiam necesse est omne genus serdium : dc ita quidem ut non tantum avaritiae non studeat, luxuriae non indulgeat, iracundiae non obediat,
sed etia si quid propensionis & affectus
sentiat ad haec inquinamenta, id omne in se viriliter expugnet, nec tantum nΟ-lit obsicaena cogitare, sed etiam velit c stissima quaeque meditari. Sed sermo no bis non est de iis quae nemini non clara
sunt. Aliud est mirae subtilitatis, sed re
maximae celeritatis vitium, Invidia. Hic voluntas insons sit, es ab hac lue immunem se praestet. Voluntas ad divinam conformanda sine omni livore sit; non inuidia alienae felicitatis tangatur, nec prematur suae. Nam qui Deo vere con
92쪽
Opibus florere , non tamen invidet, sed lad Deum versius : O Domine,inquit, vis lil Ium aut istum ad opulentiam,ad hono- lTeS evehi,me contemptim neglecto Non trepugno, mi Deus, nec ejus rei caussam la te postulo. Mihi fatis caussarum, mihi irationum abunde satis est, tua una atq; lunica voluntas. Certissimus enim sum, lnisi tu id permitteres , & quidem meo bono, non fieret, nec id ullus hominum ilimpetraret, quod te annuente, nullo ne- lgotio, & forte pauculis verbis consectu lest. Sed & in ceteris, scio , tuo fit pem lmissu,mi Domine,ut iste me sic allatret, ille me sic tractet, hic ita eXagitet me, inunquam illos, quod sciam, laesi; verum ilin tua voluntate fatis ad hoc res lonsi r
perio : Tu haec permisisti,tu jussistit sint ergo illi Semei,sim ego Davici, si tibi sic
visium est, mi Deus. Sanctissimus ille Antiochenus antistes & martyr Ignatius : Frumentum lChristi sum, inquit, dentibus bestiarum umolar, ut panis mundus inveniar. Ita nimirum nos Deus mensae suae praeparat dominicum panem. Quid ergo habemus contra homines queri y molares lapides sunt qui nos velut offusum triticu Vide commolunt. Ut hoc aItius in animum Hmi demittamus,consultissimum est, singulis
horis aliquoties animum erigere ad Dein lum , repetitis precatiunculis : Benedictus Dem in aternum.Domine quid me vMDω-Hisa ree Fias voluntas itia. Haec prima volun-II,Di. tatis
93쪽
LIBER II. 7Statis humanae praeparatio est, puram esse . naevis , praesertim ab omni simultate ac invidentia. Sed praeterea requiri
II. Volumas Tolerans. Cum quis rebus adversis agitatur,omne praesidium a patientia petat, dicatque sereno animo :Hoc omne a Deo est, quicquid patior; sed est a Deo per hanc occasionem , per istum hominem , per illam caussam in me immissum. Et hujus quidem rei tam Certus sum , atque vivere me scio. Hic plurimis aqua haeret , qui non ea fide in Deum pollent,ut sibi certo persuadeant, tam adversa & omnes malignos eventus a Deo esse, quam prospera dc optatissimos successus. Si hoc certum habere mus, quod in se certissimum, non facile quidquam impatienti aut dejecto animo
ferremus,nec toties illis vocibus urgendi essemus: ris modica fidei. At vero adversa omnia a Deo , per quemcumque tandem , ad nos derivari,Cnristus sic demonstrans: Nonne duo passeres, inquit, a attiasse veneunt ,& unus ex illis non cadet super terram sime Patre vestro. Idem re- 9- petens: Nonne quinque pati res Vene-bunt dipondio,inquit,& unus ex illis non est in oblivione coram Deo p Sed & ca-6. pilli capitis vestri omnes numerati sunt. Nolite ergo timere, multis passeribus
meliores estis vos. Itane Deus cum passerculo in terram cadit certe voluntas
Dei, quippeni Deus ipse qui sicut in F a rebus
94쪽
rebus creatis omnibus assidue operatur, ita cum pisce natat, ita cum ave volat, lcum angue serpit, cum quadrupede incedit ; non deserit Deus ea quae condidit. Licet ergo toties tot alaudaru milita cassibus simul irretiantur , harum tamen nulla Jc nec minima quidem alaudula sine voluntate Dei capitur: u exiliis non cadit super terram sine Patre calesti. lQuod autem providentissimam Dei v lluntatem attinet, eadem & aquilae , dc lpasterculi, & hominis est ratio. Si erga lavicularum nulla in aucupatoriam area ldelabitur sine Dei voluntate , & tu ho- lmo ad Conditoris imaginem faetiis, Re- igni siturus haeres , te ullis adversis exis lerceri, te injuria, te damnis, te tristi ia, credis assici,Deo non singulariter volenis te Z Vt autem exactius hoc ipsum capeis lremus, nec temere unquam diceremus, rerum animatarum duntaxat Deo hanc curam esse, addidit Servator: Omnes lcapilli capitis vestri numerati sunt.Quis lhominum unquam capillorum suorum numerum inire potuit8Deus in numerato habet tam omnium quam unius hominis , & nolente Deo nullus subtraheis itur. Gotiescunque igitur in rebus ad- lversis patientiam abjicimus , male aliis limprecamur, modo huic, modo illi cul- pam impingimus, dc velut e plaustro lconvitia serimus, maximum Fidei defe- chum in nobis aperimus ; nimirum illo- rum, quae nos mala vocamus, Deum au- lctorem l
95쪽
LIBER I L. . 73ctorem facere veremur fallaci pietate. Fuit,cum in mari solus Ioannes, ceteris discipulis id ignorantibus , agnosceret Dominum diceretque : Dominus est. Plurimi sunt qui inter rerum turbatarufluctus non agnoscant turbati maris auctorem Deum, sed in eos , quos hostes putant, acerrime stomachantes: Ille semissis homo, Hunt, ille nebulo, hic surciser , iste tenebrio, illud flagitium hominis, hoc mihi malum fabricavit; ab illo bipedum nequissimo haec in me cu-sa est faba. At longe aliter loqui assuevit ri tra Tolerans. Hoc omne malum,
inquit, a Deo est: Deus me castigat meritissimo : Dominus est,quod bonum est in oculis suis faciat.Sed progrediamur. III. Holuntas Hilaris.Haec hominem sic instruit ut tam victu quam ceteris omnibus, que quotidie velut e manu Dei accipit, sit contentissimus.Hic talis homor
Mi Domine , inquit, satis est quicquid
mihi das , etsi avaritiae meae id subinde Parum videatur ; nec istud quidem ullo modo sum meritus; tu nimis in me liberalis es: ego equidem vel aere quem hau rio, indignum me sentio. Nunquam queri selet divinae voluntatis studiosus ; nemo audierit ex illo talia: Vix ego victum mihi comparo; alii lautissime vivunt, & nec dimidium mei laboris sustipiunt; parum serunt M amplissimas colligunt segetes. Optime olim Venusinus vates quaesiit:
96쪽
IDrat. --M , ut nemo quam sibi sorte i titib. I. Seu ratio dederit , seu fors objeceris, ilia lit . Contentus visat' laudet diversa sequerer' l .
Hinc est, mi poeta, hinc est, quod divi- l linae voluntati tam aegre acquiescamus.
Cupiditas nostra in alia atque alia re t
saepe in longinqua sertur, nec est finis liconcupistendi.Cum vero concupita non ' uobtinemus, in querelas & murmura sol- l tuimur. Angustus animus est quem tanto- l apere delectant terrena. . IHeliotropium nobis assidue ante ocu- uPlin.I. los versetur, de quo eleganter Ρlinius: lizet. Heliotropii miraculum , inquit, Cepius idiximus, cu sole se circumagentis, etia lΠ nubilo die:tantus sideris amor est.Noctu I sε' δν' vero velut ejus desiderio contrahit cam liruleum florem. Nota , mi homo, helio- stropium etiam nubilo die circumagere secum sole,amore selis. Sol noster, voluntas Dei est: haec nobis non semper extra nubem illucet, serenis turbidi dies miscentur, quos pluviae, venti, grandines infestant. Nemo Christianorum est, qui non saepius sentiat hanc caeli gravitatem & turbulentas tempestates. At nos instar heliotropii cum sele nostro, cum divina voluntate nosipsos circumagamus diebus etiam nubilis ; tantus sit nostri sideris illius amor. Et sane nulista nobis unquam tranquillitas obtinge innumera hic illic displicebunt, a nul Ia. lYe satisfiet, nunquam sorte nostra conintenti erimus , omnia deesse videbuntur,
97쪽
LIBER II. etsi adsint omnia: nunquam mira me intum, frequenter oppressi taedio, perturbati, pusillanimes, pleni querelarum Alivoris, nunquam non miseri erimus, quamdiu non ad hunc lem , divinani
voluntatem nos Circumegerimus, uvheliotropium. Fixissimis & inconnivis oculis sol iste nobis assidue asipiciendus est quocunque se vertat, hoc unicum in animo semper volutandum : Ita Deo placet, ita & mihi e vitae mortisque regula mihi est unica Dei voluntas: Sicut Domino placuit, ita factum est, ita fiet, sis nomen Domini heraedictum. Nunc quidem sol noster nube abditur,
sed brevi laetum os exeret extra hanc nubem moeroris.Vide omnium faeculorum decursus, variosque rerum eventus non
raro nubilos post serena principia, saepe serenos post initia nubila. Sic igitur nos
omparemus, ut ante omnem eventum
nihil magis velimus quam sequi divina
goluntatem. Ex Hebraeis olim litteratus quispiam, verbis certe promptissimus, Christo se traditurus : Μagister, inquit, Sequar te quocunque ieris. Ita nos qua βρ perbis qua factis promptissimi ad omne 'iivinae voluntatis nutum, sequamur quocunque ierit. IV. Guntas iamiamis. Pleraque ominata nostra corrumpimus longanimitatis lesectu. Israelis populus Mosis in monis e moras pertaesus ad idola se vertit, M
98쪽
emansione nimis diuturnam caussatus . Ita duo illi viatores Emmauntem tendentes γEt nunc, Munt, super haec omnia tertia dies est nodie,quod haec facta sunt .Est,o viri boni,dies tertia,sed nunquid haec tertia dies jam abiit, an nihil temporis super est reviviscendi; siccine omnis vestra longanimitas consumpta O non longanimes t si dies haec tertia transiisset, si quarta vel quinta jam advenisset, videremini cum ratione despondere animum. At cum tertiam hanc diem necdum ad vesperem deduxeritis,
quid est quod de redivivo Domino tam praepropere diffiditis t Ad vota nostra nimis quam praeproperi sumus , & nisi mox fiat quod cupimus, omnem spem
nostram in impatientiam aut etiam de sperationem praecipitamus.Longe aliter Deus : Miserator 8c misericors dominus, longanimis, dc multum misericors. Nec vult perire animam, sed retractat cogitans ne penituS pereat qui abjectus est. Avarus sestertium bis terve manu versat,dum expendat, sic Deus ad poenas tardus quasi retractat,antequam decretoria sententia feriat, & in gehennam mittat ac supplicia. Nos , & modicae fidei, dc curtae spei, si quid a Deo bis terve petierimus , nec
impetremus,spem omnem abjicimus, remore mendicorum , qui si ante domum clamore aut pulsu stipem alisuoties rogarint, nec auditi fuerint, dicunt: Ne-
99쪽
LIBER II. 7rno est domi.Pulsate,ignavi, pulsate: putiantibus panditur hoc ostium. Quam in ebus aliis obstinatae saepe longanimita- is sumus i sunt qui officium siquot anais ambiant, & non raro fiustra. Pin-ruior haereditas quam summa patientia:xpectaturi re ne moras nimium sentiatas res , temporis velocitate se selatur. ψos tamen ordinationi divinae metas
igimus , re tempus praestribimus; ni
nium nobis cunctatur in morbis opitu-atrix Dei manus; vociferamur: Et quanto tandem Domine, cur moraris i quidliffers opem t quamdiu supplicandum
ot jam annis clamo , nec exaudis. Nisi Domine succurras hoc anno,precari de- linam , & actum putabo. In hoc certe non absimiles sumus Bethuliae civibus, qui : Contestamur, Munt, hodie caelum cap. 7- dc terram &c: ut iam tradatis civitatem 17.
in manu militiae Holosernis , ut sit finis ἶ3 Φnoster brevis in ore gladii, qui longio 'fi'essicitur in ariditate sitis.Ο minime longanimes t itane rebus omnibus desperatis civitas tradenda hosti an nullum e caedo auxilium sperandum t Hanc civium extinctam longanimitatem non modice fovi Ozias sacerdos, qui lacrimis insusus : AEquoeanimo estote Batres,inctuir,& hos quinque dies expectemus misericordiam. Forsitan enim indignationem suam abscindet, dc dabit gloria nomini suo. Si autem transactis quinq; diebus, non venerit adjutorium, facie-
100쪽
muS haec verba quae locuti estis. O mi Ozia, o sacerdos , quam h1c non altum lsapis supra vulgus f Siccine vos tempus lDeo admetiri, & ferendae opis consti-lltuere diem adeone omnis apud vos noellextincta tantum sed & sepulta est lon- laud, λ ganimitas ρ Non tulit hoc generosissimae. s. a Iudith, & accelsitis presbyteris: Quod D. IO. est hoc verbum, inquit, in quo consen- lud zO. rit Ozias, ut tradat civitatem Assyriis, si lintra quinque dies non venerit vobis la utorium t Et qui estis vos qui tent litis Dominum p non est iste sermo qui lmiseruordiam provocet, sed potius qui liram excitet, & furorem accendat.ΡΟ- lsuistis vos tempus miserationis Domini, ire in arbitrium vestrum diem constitu- listis ei. Quid ergo faciendum suades o Iudith Dicamus flentes Domino,ut se in lcundum voluntatem suam sic faciat no- ibiscum cito misericordiam suam, expectemus humiles consoIationem ejus. Hac sane ratione Longanimis voluntas i sic Deo conjungit hominem, ut quantu-cunque amictus, dicat tamen : Secui dum voluntatem tuam, o Deus, sic facias mecum misericordiam tuam: o Domine et si decem annis, etsi viginti aut iltriginta , etsi annis quinquaginta ad te
clamavero,clamare tamen non cessabo,
nullos tibi terminos figo : & quamvis
scirem me penitus a te non audiendum,
id me tamen fides docet intallibilis, me vacuum a te non dimittendum . si neges peti