장음표시 사용
141쪽
LT BER TI. II tacentem. Stabant Hebraei sacerdotes& constanter eum accusabant, I A s v sautem tacebat : crimina illi diversia objectabant, Ι Ε s v s autem tacebat : instabant illi validis clam oribus,3C ad crucem homine hunc postulabant, I E s v sautem tacebat et jam in cruce pendente irrisionibus acerbissimis flagellare non cessabant, I E s v s autem tacebat. Nec aliter Mater Domini in si immis angustiis maxime taciturna. Observabat ea Ioseph serre uterum, & ideo discession Eab ea moliebatur. Non hic aliud mater quam filius fecit, ut vere dicatur rMaria autem tacebat, dc hoc omne divinae voluntati ac providentiae commitistebar. Audiebat illa hominem sibi charissimum, ilium sanguinem mille calumniis appeti, Maria autem tacebat : videis bat illa filium innocentissimum sub crucis mole fatiscentem,in cruce gementem audiebat, cernebat in gravissimis ror- mentis 'morientem, Maria autem lac bat. Hunc filium 5c hanc matrem comis plures aemulati felici sit me,cum gravissimorum etiam 1celerum accusarentur p- si autem tacebant. Norat mansuetissimus
rex David miram vim hujus silentii, ea propter vim sibi faciens: Obmutui, inquit, Sc humiliatus sum,& silui a bonis, Idem mox repetit: obmutui & non aia perui os meum , quoniam tu fecisti. Sil lentii caussam non adfert aliam , quam hanc ipsam,mοηMm tu se RiIdeo sileo,
142쪽
aeto DE CONR VOLUNT. quia voluntatis tuae hoc esse video. a.
mi Deus , voluntas hoc mihi silentium lindixit. Iab ib. SeVerinus Boethius, ille scriptis &ι. 4. db vita illustrissimus vir, insigniter prorsus:
Gol. Quis autem alius,inquit,vel servator bo- hic norum vel malorum depulsor, quam rector ac moderator mentium Deus
qui cum eX alta providentiae specula respicit, quid unicuique conveniat, agmnoscit, re quod convenire novit, ac- Commodat. ΗIc igitur quicquid citra spem videas geri, rebus quidem rectus ordo est; oeinioni vero tuae perversa confusio. Qui vero se totum divinae voluntati mancipat, non suae opinioni,sed rerum ordini credit, quem omnem tan
quam optimum probat silendo. Fit quandoque ut excitatioris ingenii herus,servi sedes ingressus, dissiciat,tusebet, misceat omnia, & mox abeat, ne auctor deprehendatur in facto. Servus domu rediens, omnem suppellectilem disturbatam cernens, graviter quidem eXcandescit, at cum a suo domino id 1actum audit,silet & mitescit. Ita David de seipso r Obmutui & non aperui Ο meu.Cur itat diuoniam tufecisti. Ita pro sus qui divinae voluntati se totum obtulit, adversa sentit quidem , sed divina Providentia solatur; vanis questibus nihil se profecturu non ignorans: Levavi,
δὴ.- i nquit, oculos meos in montes,unde ve-x' niet auxilium mihi: auxilium meum a ' Domino. Rege
143쪽
LIBER II. TarRege Assuero & Aman convivium ce- E .ebrantibus, cuncti Iudaei fiebant. Sed cap. 3. quam cito cruenta haec tragoedia:avit, & in auctorem recidit, quicquid in alios mali pararat. Postquam affixit Deuti 'c probant te Dominus ad extremum S lisertus est tui. Si Lunam accessionibus lamnisque mutabilem menstrua pauperintas non incesseret,nescissent philosophi 'a umen a sole mutuari: Sic & nos e quotidiano rerum defeehu discimus, omne nobis bonum a Deo tribui .R grotat quis t iam primum aestimare novit valetudinem , quam nunquam tanti fecisset, si nunquam perdidisset. Haec quidem natura mortalium est, ut nihil maris placeat, quam quod amissum est. Calumnias aliquis patitur' jam capiti quam grave sit crimen, alterius famam j laedere, quod quamvis saepius ipse sece-l rit,tamen leve quid judicavit.In egestat tem quispiam deductus est ρ jam incipiememinisse,qualis olim in egenos fuerit. Itaque silet, & hoc ip 1m contemplatione expendens , divinae se voluntati
Sed aegre fortassis siles t Ergo loquere; sed corde,sed Deo. Lingua taceat, mens precetur. Meditare silentium Christi coram Praeside ; Mariae coram improbis civibus, Davidis coram adversariis. Dignior & major tibi convitiatur tace a convitiatur aequalis tace; vilior re minor convitiatur Etiam tunc tace. dissi-
144쪽
Iar DE CONF. VOLUNT.cilius hoc , sed generosius : illum sineis Deum adit precare pro adversario, sicut G/- David,cujus est illud : Pro eo ut me di-- c , , detrahebant mihi; ego autem orabam. Adversarium silentio , Deum precibus sibi conciliabat Ergo sile, 3c divinae voluntati te penitissime permitte, lillud asssidue volvens animo; iuueniam tuli
fecisti. V I. Signum. Ardua 3c quae vix fieri lposse credantur, pro Dei honore aggredi. Quam magnanimus hac in re Paulusi l Scio, inquit, humiliari, scio & abundarer l , ubique & in omnibus institutus sum, re
nuriam pati: Omnia possum in eo qui l
me confortat. AEque magno & excellPLII. animo David: In Deo meo,inquit,transsi P. 3O. grediar murum. Redeat Pericles,& Pyraeos muros struat quadraginta cubitis alto R, tam vero latos, ut duo currus inter se juncti amplius spatium non desiderent,ego tamen, ait David, hos muros transgrediar. Redeant Carthaginienses,& triplicem educant 1 r urum omni aevo Celebrem, ego tamen hunc ipsum trans. grediar. Reviviscat Anastasius Imperator , dc moenia condat octo pedes lata, Gἡn. ego tamen haec transgrediar. Redeantea .r r. Babelis architecti, & turrim aedificent,
vers . ωjtsi culmen pertingat ad caelum, ego tame& hanc transgrediar in Deo meo , quoniam in illo eripiar a tentatione.Sed δ majora magisque ardua promittens David r
145쪽
LIBER II. 123 vid i In te, inquit, curram accinctus; in et .Reg. Deo meo transiliam murum. Parum eierat currere & sudare, sed armis etiam V t. 3 Q. indutus, & cataphractus vult currere: parum ei erat, murum quantumcunque crasshm aut altum transgredi, jam etiatransilire vult vel caelo certantem mole. Celsior aut densior murus vix ulli objicitur , quam sua cuique voluntas, hunc muru & transgredi necesse est,& transsilire. Quivis cogitet: Deus me patientem esse cupit, cupit esse castum, facilem dare veniam inimicis, bene de aliis sentire,bene loqui me vult Deus. Eccur ego non idem velim Profecto voluntas mea hactenus ut murus obstitit: at iste me murus non terrebit; transgrediar, transiliam: Omnia pomum in eo qui me conis
Qui res gestas Divoru evolverit, illud regii psaltis faepius pronunciabit: Mirabilis Deus in 1anctis suis : Deus Istrae lipse dabit virtutem δc fortitudine plebi suae; ipse dedit virtutem & sortitudinem
Sanctis suis. Et ut vetera taceamuS, Franciscus Xaverius,e Societate I Ε S V, Iaponum Apostolus, quanta vir iste pro Deo ausus, quanta potuit, 'vos muros nen transgressus, quae moenia non transit it, volasse illum dixeris, si quo aliter adire non poster. Deo ille fretus divinaque voluntate velut accinctus cucurrit,
terras transiliit & maria. Queri solet nonnunquam siticuIosus, videri pagum
146쪽
iu se combustum,adeo sitem urgere di via . lderi potuisset Orbis in X averti pectore combustus , adeo ille omnium salutem sitiebat. Et quod incendium Xavertud lanimo circumtulit, dum quibusda quasi saltibus,ex Italia in Lusitaniam , ex Lusitania in Indias,ex Indiis in Iapone, linde ad extremos Sinas sese penetravit, lterram ex terra, mari ex mari mutans. . triti d. huic terrae marisque pericula Z lHaec, inquit, non timet qui Deo fidit e lfh 5- Silvarum tenebras ρ Satis lucet famma lινο s. in pectore : Insanientem oceanu Z Aquae, lica. II. multae non poterunt extinguere chari- lG tatem: Latronum dc piratarum insidias - , domi suae tutus est , quem divina letri . non protegit, Ita Deo nixus, sAn murum omnem transiliit, ita trecenta. d. si- millia barbarorum , uti Boetius assirmat,gnis Christo adjunxit. Hoc nemo ignorat, ar- Eccle- bitror mille plerumque remoris retineriri r- 6- cogitantem meliora. Sed perrumpendii 3' est vi , 8c eluctandum ad ardua, etiamsi Satan cum omnibus suis furiis, toxoque apparatu adversetur. Christus nos in Mail. hanc rem animans: Si habueritis fidem,ca. II. inquit,sicut granusinapis, dicetis monti v ao. hut c,transi hinc illuc: & transibit,dc nihil impossibile erit vobis. Rui siquisse totum divinae voluntati tradidit, omnia se posse confidit. VII. Vt autem ea quae diximus ta de cognitione divinae voluntatis, quam de humanae ad illam conformatione quan-
147쪽
hanc epitomen dicta componimus.
Quicquid in orbe fit speccatum excipimus j a quocunque aut quomodocunisque fiat, divina id fieri voluntate dicendu est. Omnia quae fiunt,vult Deus fieri; . quicquid aute Deus non vult, certissimoi non fit. Hinc sapienter Epictetus : Sem- Epist. per, inquit, illud potius volo,quod fit. 4.l Atque ut hoc idem omnibus persuadeat: Ne postules,ait, ea quae fiunt, arbitratu tuo fieri. Sed,si sapis,ita fieri quaeque ve--1 Iis, ut fiunt. Nam omnia quae fiunt, sint aliquo modo esse stus divinae voluntatis. Quomodo posset aliquid permanere, nil si tu voluimes t clamat Sapientia. Solumi Peccatu non vult,sed permittit, nam &peccatum impedire posset, id tamen ob caussas sibi notas non impedit. Hoc ei Theologiae arcanis confirmamus: Theos logi rem hanc definiunt his verbis: Deust vult omne bonum creatu actu existens,
sed quicquid fit extra peccatum,est bo num creatu actu existens,ergo θuicquid in Orbe fit, hoc Deus vult fieri, modo absit peccatu. I inc ille ingenii acutissimi Τheologus: Omnia, inquit, qua
fiunt aut sunt,quae fuerunt aut facta sunt suae fient aut erunt,cognoscuntur a Deo in decreto suae voluntatis. i Et nota, mi Lector, liberas hominis actiones non eo in T.
148쪽
x16 DE CONF. VOTUNT. impediri,quod eas Deus ab aeterno praeviderit 3c voluerit; sed Deus illas ideo voluit, quia futuras praevidit. Dcοθ Sed ulterius progrediamur. Deus non Gra' tantum vult fieri, quidqnid in Orbe fit ημμε dempto peccato ) sed id omne reipsa z . . semper exequitur quod melius est, imoeD i; quod optimum est, & hoc est, ut sic lo- Thoma quamur, ingenium Dei dc innata ejus
3- gnus adstruens: Vnum qui de hoc,inquit, habere in mentibus nostris praesumptu oportet, quod nihil eorum quae nobis accidunt, malu fit, aut tale, ut melius illo
4sto CXcogitare queamus. In eande omnino sententia Damascenus concedes : Ommo est nia, inquit, quae Dei providentia fiunt, de rem pulcherrime ac divinissime fieri necesse .vi ε' est , atque ita denique ut meliori modo saueia prorsus nequeat. Prae omnibus ἡiis, is ali diedus hic Augustinus : Iustitia , in- .hi- ille, veri lc siimmi Dei factum est,
D . Ut non modo sint omnia, sed etiam si edas sint , ut omnino melius esse non possint. honn.8. id clarius pratione audii Quicquid vari enim,inquit,vera ratione tibi melius oc-qηρ currerir, hoc scias fecisse Deum tanquabonorum omnium conditorem. Neque potes aliquid melius in creatura maluia cogitare, quod creaturae artifice fugeri r rum. VIII. Qua ratione autem Deus om-
: Da nia quae fiunt , fieri velit, peccata vero fieti
149쪽
Ξeri permittat, exemplam ponimus hujuscemodi. Iussit olim Summus Ponti sex , Iulius II. ut Michael Angelus inter picto ores celeberrimus extremit oris bis judiciu pingerer.Pictor operi manus admovit, sed pro affectu quem in sacros proceres non benignum gessit, praesules aliam& purpuratos Patres in inferorum flammis collocavit. Pictorem suum saepius accessit Pontifex, neque nesciit artificiosam hominis temeritatem,& quavis eam minime probarit, certa tame ex caussa dissimulavit videre , illud secum cogitans : Modo finiat opus, mox in carcere penicilli sui errores sentiet,pane Q-lo & fonte coenaturus. Hic certe Pontiis
sex supremi judicis tribunal pingi voluit, idque in emolumentum spectantiu
non in contemptum cujusquam aut in- Iuriam, eam tamen ob certos fines sciens , olens'; non impediit: Ita Deus aeternitati nos vult pingere, & opera edere immortalia; at nos affectu 3c manu eX-
errantibus, jam hosjam illos in incostatuimus hoc est,uarie injurii sumus in eos quos nobis hostes arbitramur. Sed& alia plurima in opere faciendo delinisi quimus. Nihilominus pictura rerum in
Orbe diversissimaru elaboratur. Este nimi mirabilis rerum omniu connexio, series atque concinnitas, ut singula quae seorsum deformia, aut certe minus pulchra viderentur, Ceteris adjuncta, sint longe Pulchriora.Deus autem morae patientissimas
150쪽
simus expectat,dum omnis pictura haec lfiniatur , errores nostros plurimos, tan- lquam si non videat,dissimulat justissimis de caussis. Tandem supremo Mundi die patebit,quid quisque dignum aeternita- lte pinxerit, quid in pictura errarit.Sicut lergo Pontifex, aut Regum quispiῆ ce Si tum quid ac destinatu vult pingi, picto- litis autem arbitrium non turbat errores t letiam permittit, ob caussas sibi notas i l illa Deus omnia quae fiunt,vult fiexi,pec- Catum vero permittit,sed permittit scies j dc volens um illud impedire possit. Ita j irex David Ioabo belli duce est usus, cu-At ijus flagitia minime probavit,tametsi diri dissimulavit. Neque ullus hic objecerit: Quare homo cogitur impedire peccata tquando potest, & Deus non cogitur,qui j ilamper id potest. Nam praeterqua quod i l
Deus sit Dominus & moderator omniu lT .is bono communi, nos mancipia lε ἡ & servi; illud etiam accedit,quod Deus t idienda e peccato,re omnium pessima,boni quid i icaussa eliciat, quod homo non potest. Augusti- iparti- nus hoc summi opificis artificium admi- imram ratus: Ex omnibus,ait, consistit univer asitatis admirabilis pulchritudo, in qua letiam illud quod malum dicitur , bene ais, ordinatu, & loco suo positu, eminentius lcommendat bona,ut magis placeant SC i Aά. Iaudabiliora sint,du comparantur malis. ea. ro. IX. Sed objicias primo , Bona sint I1. omnia,sint omnia optima qtiς Deus vult, sed certe no mihi sui. Audacissime moris talium,