장음표시 사용
211쪽
LIR ER II I. I 8 dc etiam nunc quotidie patrari solitum i ab iis,qui se totos divinae voluntati eis mancipant.Norunt hi qua ratione medilis in turbinibus ac tempestatibus impa-lvidi, inter ruinas erecti instantes per istant,& humana omnia infra se ducant. Nimirum prisca redeunt miracula. Ru bus, quem Moses vidit, ardebat, nec tamen deflagrabat: tres Hebrari juvenes in flammis Babylonicis jacebant, illaesi tamen intactiq; permanebant. Ita pror-lus, multa viris bonis tristia eveniundi nec hoc dico tensu carent,sed impatientia. Omnia adversa , sui experimentum interpretantur, & ad divinam volunta- . em omnia reducunt. Ideo dura ac dissirilia non reformidant, nec de Deo autiivinis permissionibus quidquam qu runtur. Quicquid accidit boni constiunt, in bonum vertunt,3c nihil non a ribuunt divinae .volutati ac Providetis Ajunt Macedoniae montem Olympuutitudinis esse ta admirandae, ut ad ejus
acumen nec venti, nec pluviae, nec ni- res unq uam pertingant: Nubes excedit Olympui. TueZPurum illic sincerumque caelum estnb. ζ.:xtra omnes tempestatum furias. ec aves aut alias animantes admittitiic locus,nimia subtilitate aeris respira- ioni obstante. In hujus rei notitia ven- iun est hoc modo. Fueruntqui quotanais eo eluctati,secum deserrent numen
es spongias naribus applicatas , quae
212쪽
IVO DE CONF. VOLUNT. aerem stiparent, sicque promoverent respirationem. Hi iugo montis conscenisse, certos characteres inscripserunt pulveri,quos anno elapso tam non turbato Si repererunt, ac si eos recens impressissent , quod certo argumento erat, illuc nec pluviis , nec ventis accessurri dari.
Atque hic status est hominis qui ad eminentissimam hanc cum divina voluntate concordiam pervenit. Mons est, in llympus est, altior nubibus, superior te--statibus , feris inaccessus , impervius ventis;hic moeroris nubes infra serutur,h1c alta & in sola Dei voluntate jucim-ionc . Hisaima tranquillitas. Augustinus i In lib. I. pace, inquit, persectio est, ubi nihil re-
δε f. pugnat:& ideo filii Dei pacifici,quonia'-- nihil in istis resistit Deo,& utique filii si-
iv mρ' militudine patris habere debent &c. Et haec est: pax quae datur in terra homini- init. bonae Voluntatis, haec vita consum- lmati perfectique sapientis.Optime dixit lf . DOrotheus: Eum qui divina voluntatem lia in omnibus sequi conatur , in curru vehi l lo . cum omnibus crucibus ipsi alioqui feredis; alios qui hanc itineris agendi rationem re compendium ignorant, pone sequi pedites, re onerosas cruces aut morose trahere,aut laboriose ferre. III. Hanc ipsam curn divina volun hue . late persectam conspirationem,suprema esse extra caelum felicitatem asserens doti Philor Dum,inquit, de offerendis Deo mune- muneribus agitur, inerentium utilitati
213쪽
LIBER III. Is prospicitur. Dum enim assuescunt alimenti partem Deo decidere, nunquam in ejus oblivionem veniunt. Qua re nihil in vita potest contingere felicius homin4. Huic sententiae accedens nostri Baνib. sevi Theologus re cocionator: Conside- de Scoinravi ego aliquando, inquit, possitne ali qua eXcogitari ars , qua Ptra caelestem tm beatorum statum, plene felix possit esse homo et unamque hanc esse mihi persua- deo,si totum se, nulla sui parte reservata, suo dedat Creatori, ejusque sanctissimae voluntati.
Huic declarando mirifice facit genius Pierius Cynocephali,quae quidem bestia, mani-iu hie bus pedibusque, sed & cetero corpore non absimilis est homini. Illud propriisse simum huic animanti, occultis viribus a Luna gubernari, per hujus sideris mi-l randa defluvia. Nam cum senescit Lulissi Iumina Cynocephali ita deficiunt, ut Cui sidus ad extremam pervenit egestatem, i oculi belluae hient lumine vacui,& parii modo deficiat omne illius corpus. Cum i vero adolescit Luna dc suum reconcin-l nat aureum orbem , animantis pariteri lumina coalescunt,totumque corpuS resumit vires. ita recreatum hoc animali sibique restitutum , in posteriores sesel pedes attollit,& mirabili corporis flexu,
ac venerabundis manibus ad lunarem circum elatis , supplici gestu adorat Lunam : qua quide veneratione velut protestatur & proclamat, omnem felicitate
214쪽
Lunae in acceptis reserre, cu sua omnia tam pulchri sideris liberalitati debeat. Itide fit etiam,ut cum Luna omnem rΟ- tunditatem suam obtinuit,in capite Cynocephali, circulus velut diadema essulgeat. Admirabilis prorsus consensio inister astrum & brutum animal,quod altrici suae tantis obsequiis , tam submisso cultu novit agere gratias, re semet in l
mancipiti offerre. id agimus, o Chri
stiani, si minus aut sapimus,aut facimus iquam pecus rationis experst D Ε v s lux lest plenistima, nobis tamen aut crestit aut decrescit lux ista , proni nos illi at- itemperamus. Languente in nobis hac 'luce, languent oculi nostri, nos tabesci- smus, jacemus, deficimus, perimus; cre- iscente illa illuminamur, crescimus, Va- l itemus & vigemus. Quin ergo huic Do-ι imino ejusque sanctissimae voluntati nos persectissime auctoramus, paratos ad int
omnem nutum. Hoc nobis corona com i
ciliat, non illam solum aeternae gloriae, i lsed & illustrem caducae vitae; mutamuri tin Deum , nostra voluntate in divinam i t
Hoc igitur vitae sanistioris princeps l ffundamentum est, omnia e manu Deil iae'uoanimo acceptare, divinoque arbi- l l trio se totum permittere. Quisquis es, i libeatus es, & bene tibi erit. Quicunque i 1 divinae voluntati serio devotus est, in pa- si
radiso est , factusque est in pace locus i ii 3. ejus dc habitatio eiu4 in bion. . t it
215쪽
Heliotropium, teste Plinio, formicas necat. Humanae voluntatis cum divina Consensus,verissimum heliotropium,tota curarum & sollicitudinum agmina praefocat.
Hoc omne se iptor e sancti Franeisci familia consignavit in haec verba: Quis quis , inquit, verum animi gaudium ac ἡ tranquillam in Deo viram desiderat, in peν- portet illud immobili huic fundamento fest. velut lapidi angulari Holuntatu Dei fine iapetuo inniti: et semper incumbendo,id--ληue per modu Res ratimv. autem 74 1 quod notatu dignissimum , praesertim moesti ac dejecti animi hominibus; p test autem, inquit, resignatus quis esse etiam dum adest contradictio , ariditas animi,aut subtractio devotionis, & Iicev obmurmuret sensus e quire imo fi defit animus sic omnia pro voluntate Dei a ceptandi , seseque resignandi, altius est
exurgendum,& ipsa irresignatio pro voluntate Dei acceptanda. Quod si adhuc tenebrae adeo denis sint, ut nec istud agere queat , oportet eas ipsas tenebras resignare. Si deniq; ratione tepiditatis, nihil horum omnium perficere lubeat, hanc etiam tepiditatem ac defectu voluntatis debet Deo offerre, atque e mainnibus illius tanqua ejus voluntatem suis mere. Hoc modo quaecunq; obviare pos sunt impedimenta Resignationis,ad eandem ipsam Resignatione reducenda sui,
ut voluntas Dei possit semper bc absque
216쪽
χρι DE CONF. VOLUNT. intermissione res omnes velut ignis sorbere dc consumere. Atque hoc genus ir- resignationem ipsam resignandi, illud quod secundu sensum est, fructu & merito superat,directiusque ad veram unionem, sui ipsius mortificationem, & reruomniu transcendentia deducit. Haec ille.
Vtinam , o Christiani, utinam dies noctesque nihil aliud magis agatis,nihil
aeque curetis, quam ut voluntas vestra,
fiat Dei in omnibus , & divina in vestra transeat: dignissima res est, ubi nervos omnes intendatis,ut vobis non aliud velle, nec nolle sit aliud, quam quod vult aut non vult Deus.Mihi credite, bonum est nobis sic adhaerere Deo, ad divinam voluntatem sic agglutinari bonum est, Ps. 2. dc ponere in Domino Deo spem nostrῆ.w.28. Haec vera beatitudo, hoc caelum est e xtra caelum Ima.
217쪽
Voluntas humana tu divina refractaria millime agit regi Pharaom, qui Deo contuma risimus, sua 'orumque clade luculenter probavit , quid sit N O L L E quod mult Deus. Cor diu num Uidue quidem invitat, S E Q V ERE. At humani cordis superbia, quam pavonis penna adumbrant , illud Laconis respondet : NON SERVIAM . Qua contumacia, quicquid ei vincussorum injicitur, abrumpit. Hane talem voluntate s diabolus quocunque vult pertrahit, validisimis illisi verbia, aritra,luxuria laqueis. Sed nemo impu-ue divina τοluntati refragatur. Parata sunt rebellibus supplicia. Cum alia cessantpoena,vel mare car- issicem agit. Hane eandem humana voluntatis a di luina disjunctionem Sol tectus, o Heliotropium stam flum repraesentant. Vbi observandum d quemadmo- m Deus diligentes se diligit, ita deserentes se deuerit, o demam illud inclamat 'casi θ renuistis, πο quoque in interitu vestro ridebo. Aut ergo vess
219쪽
HUMANAE UOLvNTATIS ad divinam conformandae
C A P v T I. An firmationem humana volumiatu cum ae vina, qua maxime impediant.
SI cui domus aut urbis claves comis
mittantur,potestas etiam una committitur domus aut urbis ingre liendae ad lubitum.CIaves ad cordis pe-yetralia quandoque diu ambit Christus ominus, dum eas impetret, liberumq; d cor accessum obtineat. Adeo parum ulicae humanitatis exhibemus nospiti,mnium liberalissimo. Rem scitu dignis imam narrat Ludovicus Blosius,de bea. ψ si a Gertrude virgine. Huic aspectabilem e praebens Christus: Hac quidem manu, jebat ianitatem fero, hac morbum reli- ea. et i, e,filia, utrum placet Quid hic faciat; ertrudis p Sanitatem eligat p impu-entiae videbitur : Morbum sanitati prae prat 8 nimiae modestiae adscribetur.Cere humani moris est, cu amicus ejusce- nodi optione iacit amico, ut iste vilius ligat, ad testandam modestiam ; ita orbum debuisset elegisse Gertrudis, id effugiendos alterius Orbis cruciatus. O 2 Non
220쪽
rsa DE CONF. VOLUNT. Non elegisset inscite, imitata Catharinaus Senensem, quae longe praetulit spineurruisertum aureae coronae. Prudentius ta latmen Gertrudis & melius elegit neutru illi sed plicatis in crucem manibus ad prae dii Cordia,& in genua procumbens : O missi Domine, inquit, id ego votis omnibus ξηite contendo,ut non meam, sed tuam at- hiendas voluntate: ideo ego ad utrumqlilii parata , neutrum eligo: tuum est, mi il Domine,dignoscere, utrum hoc an illudflti
mihi relinquas. Cui Christus: Quicunq;
cupit a me saepius adiri, inquit, mae vo-d luntatis clavem mihi offerat, nec eam a tme unquam repetat. His Gertrudis edo. eha,precatiunculam fecit conceptissimis i his verbis: Non mea,sed tua voluntas fatali Ianiamantissime IE SE Et hoc ipsum tre-l lcenties 1exagies quinquies institit ea, more repetere: Non mea,sed tua volun- α uias fiat, mi amantissime I Ε s v. Quae4t quidem oratiunciata mille orationibus ii aliis videtur anteferenda. Optime fece- serit qui hanc diu noctuque assidue inge-li, minarit, & tunc quidem ardentius cumiis res adversiae vehementius infestarint.Ne- imo sit tam occupatus negotiiS, aut Oneratus serunanis, quin decies, quin vicies tiaut tricies, quin centies conceptissima lihaec verba vel singulis horis pronuncietret ii Non mea sed tua voluntas mi, mi amantissime IE SH eVerum , non leve cuivis negotium vi-llit d ur, hoc v E L L E a seipso semper im-l petra