Heliotropium, seu, Conformatio humanae voluntatis cum divina : libris quinque explicata coram ser[enissi]mo vtriusq[ue] Bavariae duce S.R.I. Archidapifero Electore Maximiliano et ser[enissi]ma coniuge Elizabetha : eisdem ser[enissi]mis pri[n]cpib[us]

발행: 1630년

분량: 489페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

241쪽

l LIBER IU. 2Is iurem durum imperium, Sc in omnia alia voluntas mea sertur. Quid igitur faciam 8 dissimulabo rem, & voluntation nimium renitar, tuae non nimium

bs equar. O inscrutabile , dc o pravumor hominis lNarrat Trebellius Pollio , Marium Omae tyrannum septimum fuisse. hic ino die factus est Imperator : altero imperavit ἰ tertio interfectus est a grega-Ho milite,qui dum sica in spectus Marii adigeret, acerbissimum hoc addidit, Hiclest gladius,quem ipse secisti Nam e cul- rarii ossicina pervenit ad diadema. Ei, qui divinae volu ntati refractarium se gerit , jure sic insultatur : Hic est gladius

'uem ipse secisti; tuo te gladio ipse ju

gulas, hoc est, PROPRIA VOLUNTATE.

Uod vero voluntas tam prona est ad peccandum, inquit Caesarius,caussa subis est i habet enim diabolus duos satellites seipso nequiores,quibus illa impellitur, Carnem Sc Mundum : Caro concupiscit, Diabolus concupita incendit, Μundus incensa ne extinguantur , se objicit. A Carne multa oriuntur vitia , Mundus plurima offert oblectamenta , Diabolus innumerabilia adhibet vaframenta. Ita res in expedito est , uti olim Hieremiae vati monstratum: Nonne vides quid isti faciunt in civitatibus Iuda, & inllateis

Hierusalemi Filii colligunt ligna, dc patres succendunt ignem,& mulieres conisspergunt adipem, ut faciant placentas

242쪽

uro DE CONF. VOLUNT. reginae caeli, & libent diis alienis δc me

ad iracundiam provocent. Hic navi terfane res agitur , cum uterque parens Scliberi mutuam sibi operam locant. Et cui hae placentae pinsitiatur reginae caeli, sive , lunae; sol enim reκ caeli. Voluntas humana lunae simillima, continuis gaudet mutationibus : huic reginae lagana finguntur dc collyrae Caro tanqua chara filia, schidia subministrat, concupiscentias : Superbiae pater diabolus, focum

excitat: Vanitas , velut mater, massam

porrigit varie subactam; illecebras, se

mones, invitatiunculas, voluptates sudigerit hinc dulce fit popanum,hinc sacrificium nobile instruitur, non Deo, sed

propriae voluntati. Aug. IV. Hanc humanae voluntatis contu-,npsat. maciam Augustinus psalmum centesima XOP. exponens, elegantissime proponit hunc iv vcl. in modum: Rectum dicitur cor hominis

illius, qui omnia quae vult Deus,& ipse

vult. Intendite, Orat aliquis ut nescio quid non eveniat; orat,& non prohibetur. Petit quantum potest, sed contra voluntatem ipsius evenit aliquid, subjungat se voluntati Dei, non resistat voluntati Magnae,quia & ipse Dominus sic illud exponit. Ostendens infirmitate nostram in se, quando passurus erat,ait: Tristis est anima mea usque ad mortem dcc. id erat illa vox nisi sonus infirmitatis nostraetΜulti adhuc infirmi con- aristantur futura morte.Sed habeant re-

243쪽

' LIBER IV. zarctum cor, vitent mortem quantum pos sunt:sed si non possunt, dicant quod ip se Dominus, non propter se,sed propter nos dixit. Quid enim dixit Pater,si fieri

potest, transeat a me calix iste. Ecce hahes voluntatem humanam expressamrvide jam rectum cor : Verum non quod ego volo, sed quod tu vis Pater. Si ergo Cor rectum sequitur Deum, pravum cor resistit Deo. Aliquid illi contingat adve

sum,clamat : Deus, quid tibi feci t quid commisi ρ quid peccavi t Se justum vult videri, Deum injustu. Quid tam prauu

Pravum est; quia tortum est, & tortam regulam putat. Corrige te, , dc invenies

rectum, a quo te depravasti. Ille juste, tu injuste:& ideo perversus es, quia hominem justum dicis, S Deum injustum. Quem hominem justum dicist Teipsum. Quando enim dicis,quid tibi fecit iustate putas.Sed respondeat tibi Deus e vetarum dicis,mihi nihil fecisti,omnia enim tibi fecisti. Si enim mihi aliquid fecisses, honum fecisses. Quicquid enim bene fix, mihi fit, quia ex praecepto meo fit. Quicquid autem mali fit,tibi fit, non miis hi fit, quia non facit malus aliquid nisi sibi, quia hoc non ego jubeo. Idem sanctissimus praesul de eadem voluntatis mcontumacia eruditissime disserit in haec: θ' verba:Ergo bonus Deus Isi ael. Sed qui-

hus Rectis corde.Qui sunt recti cordeῖQui voluntatem suam ad voluntatem

Dei dirigunt, non voluntatem Dei ad ι volunt

244쪽

voluntatem suam curvare conantur. Bre

Ve praeceptum est, ut homo dirigat corii filum. vis habere rectum cor Tu fac. quod vult Deus: noli Deum velle facere quod vis tu,&c. Hoc cogitant qui recito sunt corde, qui voluntatem Dei sequun- ltur , non voluntate suam: sed qui sequi Deum volunt, faciunt illum praecedente& se sequentes : non autem se praecedentes,& illum sequentem. Et in omnibus eum bonum inveniunt, sive emendantem, sive consolantem, sive exercentem; sive coronantem , siVe purgantem, sive illuminantem , sicut Apostolus ait: Scimus , quoniam diligentibus Deum, Omnia cooperantur in bonum. En hi germanissimi aquilae pulli sunt, qui fixis oculis intuentur solem, qui animum ad divinam voluntatem serio apis plicant. Secus illi qui tacite nunquam

li rigor,nunc pluvia tempestas displicet, Nunc nimium frigus, nunc nimios calores queruntur; modo Deus non satis tribuit necessitati,modo istum aut illum improbum sinit emergere, modo inimi cos non punit prout illis videbantur puniendi : semper caussantur, assidue obloquuntur, nihil facit Deus quod illi ex toto approbent. Hoc illud cor pravum,/ haec propria voluntas,de qua etiam auindiendus post Augustinum Bernardus. B.is. V. Grande malum, inquit Bernardus , se=m propria voluntas, qua sit ut bona tua tibi ZI. in C t. c. b0na,

245쪽

LIBER IV. 223 bona non sint. quia nihil omnino quod propria inquinatum sit voluntate, gustabit is qui pascitur inter lilia. Haec au- Sem

tem omnia, similiaque ac dissimilia ma- in verista, ex una radice pullulant propriae vo-luntatis. hujus enim sanguisugae duae Ecce sunt, insatiabiles filiae, clamantes, Affer, asser. Siquide nec animus vanitate, nec voluptate corpus aliquando satiatur, ut scriptum est , non satiatur oculus visu, is nec auris impletur auditu. Fuge san ui-srm. fugam hanc , re omnia reliquisti. nseca. de enim omnia trahit ad se. Pone hanc, dc Resi'.

jugum quam multiplex abjecisti. Voluntas propria , subvertens corda hominu,& rationis oculos claudens, inquietum malum, quod spiritui semper incubans, inexcogitabilia meditatur. Et,Vnde sunt s. . scandala, unde turbatio, nisi quod propriam sequimur voluntatem , & temere modo quod volumus in corde nostro definien volun

tes, si quo modo id prohiberi contingat aut impediri, continuo etiam in impa- 2.

tientiam, in murmurationem, in scandalum proni sumus, non attendentes quoinniam omnia cooperantur in bonum his

ni secundum propositu vocati sunt sanisti, & qui nobis casus videtur , sermo quidam Dei est , suam nobis indicans

voluntatem. Caveamus igitur a propria f. voluntate, tanquam a vipera pessima & de durι

nequissima, & quae sola deinceps dam.

nare possit animas nostras.

Ioannes abbas jam jam moriturus, teste

246쪽

Cf. teste Cassiano,rogatus est ab iis qui motib. rientis lectilium circumsteterant, breve lmonitum daret in haereditatis vicem. Ille ingemiscens : Nunquam feci meam ivoluntatem, inquit, neque quemquam ldocui, quod prius non ipse fecerim.Pauis ici jam tales , & e centenis millibus vix unus. Innumeri sent qui verius dicerenti morituri : Quicquid potui,ad meum sensum feci , meae uae voluntati totum tradidi: multa docui, 'lurima praecepi, quae ivola.. ipse non seci. Optimus ille senex Pime-ia ius quaerenti,qua ratione nos daemones best. IO impugnarent, respondit : Daemones no- biscum non multum pugnant, quia VO-ns. luntates eorum facimus : sed nostrae nonum et Voluntates , daemones lacti sunt, deriimia tribulant noS. Quod Achilleus vir reli- p n. giosissimus hoc apologo declarans r AN dam. bores,inquit in monte Libano collocu-on Φ tae dixerunt: Quam grandes sumus M procerae, dc tamen fel ro non magno incidimur ; & quod pejus est , a nobis sumuntur arma quibus impugnemur: se rum ut vulneret nos, manubrium a no-

his accipit alis arbor est homo, instinctus diaboli, ferrum, voluntas hominis,

manubrium.

O quanto melior Iobus concionator lin fimo,quam Adamus in paradisoZIlle e lSicut Domino placuit, ita factum est. Iste; Vocem tuam audivi, & abscondi luse me. Eleganter de Iobo Tertullianus i liusi. Immundam , inquit, ulceris sui redun- ib. de Patientia. e. danis

247쪽

LIBER I v. . a edantIam magna sequanimitate distringebat, re erumpentes inde bestiolas, in eosdem specus Sc pastus foraminois

carnis ludendo revocabat. Agnovit vir sanctissimus, hanc Dei esse voluntatem, . se taliter exerceri,ideo si quis forte veris miculus fuga meditaretur, eum in Cota rosam carnem denuo cogebat,perinde si diceret: quid fugis Z ad lacerandum me destinatus es t fac ossicium, & corpore meo pro macello utere. Nam ille idem omnino Dominus , qui mihi tot millia ovium, boum, camelorum liberalissime dedit,hic etiam morsicantes hos vermiculos benignisiime in me immisit.

Vtrumque eX eadem omnino manu est,

ideo tam hoc quam illud aequo animo

acceptandum.

Non aliter Simeon Stylites ebullientibus e corpore suo vermibus clixit: Manducate quod vobis Dominus dedit. Longe aliter vermiculosiis aliquis de impatiens Herodes dixerit: Ite in mais

Iam maxima crucem execrandae bestiois

Iar;pendulam patibuli turbam invadite; vestri juris sunt cadavera, quid vivos vellicatis,quid me etiamnum spirantem CD sobsidetis Hi propriae voluntatis impro- r

bi latratus sunt, contra divinam voluntatem. Verissime Chrysostomus: Vnde, dii inquit,in confesso fuerit, quod voluntas nostra malorum omniu caussa est. Nul- med.ctius igitur accuset pulchritudinem,nullus hom.

inutilia verba haec dicat: Hanc perdidit

248쪽

fix6 DE CONF. VOLUNT. forma , huic pulchritudo caussa fuit in.

teritus : perversa voluntas maloruom-niu caussa est. Iam olim minatur DeuS:

Isaia. Numerabo vos in gladio, & omnes in m. 6 s. caede corruetis : pro eo quod vocavi, &respondistis ; locutus sum , bc non audistis Sc faciebatis malum in oculis meis; θ qua nolui elegistis. Haec illa malo arum Lerna estivoluntas propria, nolui elegi Carvi III. noluntas propria qua ratione subjungenda sit

divina in rebus adversis omnabus.

Ndc ullius Angeli, nec hominis

voluntas esse potest bona, nisi consentiat cum divina r quanto autem magis illa cum hac consenserit, tanto melior & persectior erit ; quominus,hoc miserior & pejor . Unica Dei voluntas amussis est,& regula,omnium omnino voluntarum caelo terraque,nec ulla unquam voluntas dici poterit recta, nisi ad hanc regulam directa sit. 1. Cum Iessaeus psaltes frequentissime

In V. gustinus disertissime dc ad rem nostram 3 et appositissime hanc coRDIs RECTI 16o T V D I N E M exponens : Videtis, inquit, quanti disputant contra Deum, quam Mari multis displiceant opera ejuS.Cum enimcnite. sacere voluerit contra voΙuntatem homi

249쪽

LIBER TU. 227 minum, quia Dominus est, Ac novit quid faciat, nec tam attendit nostram voluntatem quam utilitatem : illi qui malunt suam potius voluntatem impleri quam Dei olunt ad suam voluntatem flectere Deum, non suam corrigere ad Deum, Rectos decet laudatio. Qui sunt recti Qui dirigunt cor secundum voluntatem Deir& si eos perturbat humana fragilitas, divina consolatur aequitas. QuamviS autem corde mortali privatim aliquid velint, quod suae interim caussae vel negotio , vel praesenti necessitati conveniar, ubi intellexerint & cognoverint, aliud

Deum velle,praeponunt voluntatem melioris voluntati suae,& voluntatem om-

nipotentis voluntati infirmi, & voluntatem Dei voluntati hominis. Quantum, enim Deus distat ab homine, tantu Dei voluntas a voluntate hominis. Aliquid proprium velle , dissicile est ut non tibi contingat: sed statim cogita, qui sit si1-pra te: illum supra, te infra illum illusu

Creatorem,te creaturam : illum Domi-lnum, te servum di illum omnipotentena,

ite infirmum:& corrigens te subjtuagensia que voluntati ejus ac dioens: Verum non quod ego volo, sed quod tu vis P ter. Quomodo disjunctus es a Deo, qui ljam hoc vis quod DeusZEris ergo rectus, ire te decet laudatio , quoniam rectos decet laudatio. Si autem curvus fueris, laudas Deum quando tibi bene est,blasia phymas quando tibi male est &ci Et in eris

250쪽

Σ28 DE CONF. VOLUNT. eris insulsus puer in domo patris,amans patrem si tibi blanditur, & odio habens quando te fagellat: quasi non blandiens & flagellans haereditatem pareta

Vide autem quemadmodum deceat rectos laudatio.Audi vocem recti laudan- tis ex alio psalmo: Benedicam Dominu in omni tempore , semper laus ejus in ore meo.Omni tempore &semper,sive in pros eris sive in adversis. Nam si in prosperis 3c non in adversis, quomodo omni tempore t Quomodo semper i Et

audivimus multas multorum tales vΟ-Ces , quando illis provenit aliqua felicitas, exultant, gaudent, Cantant Deo, laudant Deum: non siint improbandi. Sed isti qui jam Deum laudare eX prosperitatis parte coeperunt, docendi sunt patrem agnoscere & flagellantem, nec

murmurare adversus corrigentis manu, Ne semper pravi remanentes exhaeredari mereantur.Retitos decet laudatio. id est,

reisti Ut nihil illis displiceat quod fecerit Deus , possint & in adversis Deum laudare & dicere: Dominus dedit, Dominus abstulit;sicut Domino placuit,ita 'factum est; sit nomen Domini benedictum. Tales rectos decet laudatio, non primo laudaturos, postea vituperaturos.

Discite gratias agere Deo, di in prosperitatibus & in tribulationibus: Discite εν Ps. habere in corde,quod habet omnis homo in lingua, Ipsa lin- α i. populari. , pigrunque est doctrina suu- l

SEARCH

MENU NAVIGATION