장음표시 사용
391쪽
LIBER U. 369.l lim de Aaron proclamant et Vespere Eaeba lcietis quod Dominus eduxerit vos de . t erra AEgypti, & mane videbitis glo- ve. 6. Fiam Domini. Sane in mortis vespera
'l ognoscemus nos omnes, obstupescen-
'ilam Dei in nos Providentiam. Nam, a JDomino diriguntur gressus viri, tutem hominum intelligere potest viam siuam Longe providentissime ducit nos Deus, sed 1aepe per flexos aditus,& labyrinthos paene inextricabiles , sed ille novit qua nos via educat in caeli viridaria. Quid ergo querimur contra circumspectissimum hunc ductorem Si quis cum tabellario viarum peritissimo iter ingrediatur, & ubi salebrosae difficiles,ac flexuosae se viae obtulerint,inci piat queri, dicatque : Per quae me avia ducis, vir bone nisi me valde fallo , jamdudum itinere decessimus. Huic vise au- stor prompte respondebit: Ne sollicitussis,mi domine, dc hanc mihi curam relinque : per aliquas, fateor,ambageS te
duxi; quod si limite redho ivissemus,in paludes illas ineluctabiles incidissemus: fide mihi; sic ducam , ut te hujus
comitis non poeniteat. Semita trita re tuta nemini nimium longa sit aut aspera. Ita nos divina ducit Providentia :per crebros quidem anfractus , perque varios viae flexus incedendum est: sed
quid indignamur optimo duci t modo via sit secura, quid reseri,si sit salebrosa II. Videte mihi regem Saul, regum
392쪽
37o. DE CONF. VOLUNT. Optimum , si tam bene finiis et, quam
I .Reg. coepit. Non erat vir de filiis I rael me- cap- 9. lior illo. Hic ipse patris sui asinas
quaeiavit, regnum invenit. Sed divinam in hunc virum Providentiam paullo alistius consideremus. Dixerat Deus Samueli: Hac ipsa hora , quae nunc est, a M. cras mittam virum ad te de terra Ben- ς k6--, dc unges eum ducem super ρο- pulum meum Israel. Mittendi modus hic fuit. Ρaver Saulis asinas amisit, has quaesitum amandavit filium. Saul patris dicto audiens, adscito in viam comite, iomni conatu iumenta quaesit: Ephraimum montem transcendii, terram Salisa percurrit, asinas non reperit et trainctum Iemini, 3c oram Salim lustravit, sed nullum uspiam asinarum vestigium. Demum Saul ad comitem: Domum,inquit,redeamuS, ne patri meo graviorem nos sollicitudinem injiciamus quam asinae, cogaturque quaeTere quaerendes. Istic comes consilium suggerere & di-Cere, non procul inde virum Dei habitare, videri prorsus optimum factu, si huc adeant, & super amissis jumentis interrogent. Saul occasionem non spernendam ratus, instituit re istud viae devorare : sic sane post longa divertieula delatus est ad Samuelem, fururorum plane ignarus. Vix autem in mutuum aspectum & colloquium ventum est, eum Deus Samueli dixit hunc ipsum es-aa , quem Hebraeo imperio destinasser, hunc
393쪽
LIBER V. 3 rhunc in regem ungendum. Omnia ordine facta. Ita Saul re asinas invenit quas quaesiyit,& regnureperit quod nunquasomniavit. Ο quanta divinae providentiae abyssus , arcanum quantum l re quam divina ab humanis judiciis diveristunt i Nihil minus Saul cogitabat quam sceptrum & diadema,cum in solium divino calculo attollitur.Ita non casu per
ditae sunt asinae , non casu missus est Saul qui eas indagaret : nec casu factum ut illas non statim inveniret , sed nec casu consilium adeundi Samuelis a famulo suggestum: singulari Dei providentia, eoque fine facta sunt haec omnia , ut Sauli deferretur sceptrum in Isia raelem. Sed quaeras forsan , cur Deust Saulem in regem ungi voluerit, quem praescivit multa impie facturum , ω pessime finiturum Idem quaeram & eisgo : Cur Deus Angelos creavit in graintia, quos scivit aeternum torquendos in peliennaΤCur Adamum in amoenissimonorio collocavit, e quo eum brevi sciis verat exturbandum Z Cur Christus Iudam Iscariotem in Apostolum elegit, quem praescivit fore proditorem Cur Apostolos suos in civitatem Samaritanorum misit, quos praevidit non recupiendost Mid hoc lusus est i Et tamen ejus generis infinita sunt. Hieronymus ad rem respondensi Uis,inquit,sciretionem' Deus praesentia judicat,non fu- Pelag. sura, nec condemnat eX praescientia, a.
394쪽
quem noverit talem fore,qui stibi posteacispliceat: sed tantae bonitatis est,& inineffabilis clementiae, ur eligat eum,quem anterim bonum cernit, dc scit malum futurum, dans ei potestatem conversionis & poenitentiae. Neque ideo peccain. vii Adam quia Deus peccaturum praesciverat , sed ideo praescivit Deus , quia ille propria voluntate erat peccaturuS: Amis , in eo , inquit Ambrosius, laesus est ς 9 , Adam, quia mandatam accepit, vel Iudas, quia electus est: non enim neces.sitatem Deus vel illi praevaricationis,vel huic proditionis imposuit, quia uterque si quod acceperat, custodisset, a peccato abstinere potuisset. Quos scit Deus in bono mansiuros, frequenter ante sunt
mali; quos scit malos permansuros, laliquoties prius sunt boni. Stas modo Z lvide ne cadas . Apostolus, Ecclesiae prin- lceps lapsus est: Tu vigila. Iudas cecidit, lut tu stares. Hic magnum discimus do- l. clamentum,inquit Euthymius, quod ne-l
emciat absque divino auxilio, neque divinum auxilium prosit absque prom- 'ptitudine humana. Utriusque rei exempla sunt Petrus & Iudas . Oportet ergo neque obdormire , omni negotio an Deum rejecto, neque rursus putare seipsos omne opus e cere. Si quidem nec totum Operatur Deus, ne otiosi permaneamus; nec totum nobis permittit, ne
gloriemur: sed ab unoquoque quod nocivum
395쪽
ivum est auferens,quod utile est nobis elinquens. III. Sed Saul etiamnum mihi in anino est. Admirabilis fuit in omnibusirca hune regem providentia Dei. Nam sui toties Philistaeorum mucrone D idem perdere malitiose studuit, ipse in-:enti Philistaeorum exercitu vallatus , a eo desertus, Pythone per summum
celus consulto, Samuelem habuit nun- tum imminentis ruinae, quam nec se e miser potuit, nec vitare. Heu, quam
rigilans est vindicta divina I Qui seipum neci dederat, ut hostiles illusiones flageret,ille idem prae omnibus Israeli- arum regibus, illusus & contumeliis illectus est. Nam caput ejus tota Palaestina ludibrio circumlatum,cadaver Uoucribus in escam abjectum est. Et, o Deus , quam nihil providentiam tuam orae tetit i Hic idem Saul qui Amaleci-'aS, Deo jubente, penitus delere noluit, eo miseriarum redactus est , ut benefi-zii loco duceret ab Amalecita interfici. pondus & statera iudicia Domini sunt. Solet autem divina providentia , nec statim omnia scelera punire, nec omnia relinquere impunita. Si nulla puniret, nullam esse providentiam multi dice- ent , si vero in omnia moX animadver- eret, nihil post hanc vitam vel praemii, et supplicii superesse crederent. Ita Deus dum quaedam punit, providentiam suam ostendit , dum quaedam relinquit
396쪽
impunita , ad futurae vitae reservat sup plicia. Eodem consilio quosdam suo irum periculis subducit, alios impiorutrfurori vexandos objicit: providentissime omnia. Sic tres Hebraeos juvenes Babylonis flammis eripuit, septem Ma. Chabaros fratres ab Antiocho excarnifi
Cari sustinuit: tam illud quam istud, dil uste & provide. Illustrissimum & hoc divinae Provi largumentum fuit, quod plures lnm,in Commemorant .Cyrus Panoplites,poeta
munia nobilissimus, princeps architectorum miNA pace re bello insignis , quam enim sa- lcepho piens , tam etiam fuit industrius , sed, lunum illi deerat, nondum Chri-jistianus. Hic in Eudociae Imperatriciist isti Augustae familiaritatem sese insinuans, tantam sibi gratiam sua poesi concilia. vit, ut ab imperatore Theodosio junio. re proximus , Urbi δc Praetorio praefe- ictus,Patricius, Consularis, summis de-'nique dignitatibus fulgeret. Simul tamen variis re acerbis casibus vir iste
jactatus est, & demum periisset, nisi
naufragium fecisset,quo alii solent perire.Nam magna Dei providentia,e summis, alea vertente , ad ima dejectus est. Siquidem ea re, qua apud cives magnam gratiam collegit, apud Impera-ltorem non mediocriter offendit. Veruna lsaluti fuit, quod esse credebatur exitio. lj Cum enim Cyrus, Constantinopolis ve- il
ea muros demolitus , duobus inter-I
397쪽
inllis additis , alios intra sexagesimum
em extruxisset,populus inauditi operis festinatam pulchritudinem obstupescens,in Circo, praesente Imperatore exclamavit : Constantinin Gndidit, Cyrustastauravit. Vulneratus his vocibus Imperator, Cyrum stib eo praetextu, quod Graecae superstitionis cultor esset, praefecti dignitate privari, & bona illius publicari iussit. Accesserunt & aliae
quoque calamitates. Uxorem Cyri fi- Iiamque cacodaemon, invisus hospes , i insedit. Haec quidem Cyro,invidia Principis ut videbatur benignissima tamen providentia sic evenerunt ut vim medicamenti obtinuerit tam multiplex calamitas. Qui enim inter tot signa atque prodigia etiamnum Deorum cultor per severabat, violento remedio curandus erat, & reddendus sanae menti. Itaque Cyrus tot aerumnis pressus , ad Christianorum Deum confugere instituit, lacris Christianis imbutus , & in Clericum attonsus, quoad vixit Smyrnae Pontificem egit. Gratias agat Cyrus divina providentiae maximas et Sane perierat,
Iv. In hunc modum res adversas ominnes, quae in hac vita eveniunt, divina Providentia sua gubernatione tam amanter complectitur, ut universas vitae
miserias disponat,& ordinet in nostrum honum , & ipsa etiam peccata permit
tat , ob altos & secretos sui regiminis 3 b a sinu .
398쪽
sines. Ejusdem enim divinae providentiae est,re facere bona, & permittere mala. Certe Deus nil unquam mali permitte ret, nisi adeo potens & bonus emet, ut e quovis etiam imalo bonum eliceret. Dic obsecro , quae unquam majora in Orbe mala fuerunt quam facinus Adami, dc occisio Christi Et tamen noxa Primigenia Deum in humana membrae caelo detraxit di Mors Christi caelum nobis , & bona restituit. Is artifex est Deus, ut e malis omnibus, velut e numis plumbeis eliquare possit probatissi-
. etie. narum aurum : Diligentibus Deum omin8. nia cooperantur in bonum Magdalenae vitiositas multos correxit, lapsus Petri quam plurimos erexit , dubitatio Thomae innumeros confirmavit. Deo istud laudi est , Metis, ubi non seminasti. Cum enim peccata non seminet, eX eis tamen colligit messem complurium. I Vere Deus mel de petra, oin leumque de saxo durissimo fugit, cum e grandibus malis bona non minora eli
Ita vero divina providentia circa nos nostraque omnia vigilat , ut omnes Sccorporis molestias minutissime jam decretas habeat. Ea propter quivis hominiim ad cujusvis morbi principium, secum ipse ratiocinetur in hunc mois dum : Hic morbus e quacunque causa, sive mea intemperantia , sive alterius malevolentia, vel aliunde contractus, a
399쪽
LIBER U. 37 divina prorsus providentia est , quae il-llum viribus meis sic accommodavit, ut
illius initium , gravitas , incrementum, inclinatio , remissio ab eadem omnino pendeant,ita ut humor verbi gratia qta jam caput assicit , non possit in aliam artem defluere,nec crescere, aut plures oras durare quam decreverit Deus. Eadem pariter providentia divina remediorum , & curationis eventus se disponit, ut medicus quid faciendum aut intelligat, aut morbi vim non assequatur, & erret; Sc ut pharmaca vel a pia malo,vel inepta, opportune vel importune praebeantur , atque ut cetera
medicamenta vel levent morbum , ω ad sanitatem proficiant, vel male re spondeant,& a morbo vincantur, ita ut nil penitus horum casu accidat. Omnia morbi momenta , dc minimae quaevis
motiunculae , Deo moderante,eo diri guntur,ut quod divina voluntas constituit, assequatur.Certe sanitas dc aegritu .do,vita & mors a Deo sunt; a Deo
Eodem prorsus modo in omnibus adversis,quae vel corpus , vel animum assi a. ciunt, de divina providentia ratiocinanindum est. Inimicus tibi malediciti Vide, mi homo,omnes illius calumnias , Ο rua verba Allabas omnes,quas in te q- re tragico evomit, a divina providentia staterae jam ab aeterno appensa sunt;
quantum illi permissum est, hoc in te
400쪽
3 8 DE CONF. VOLUNT. dicet , & nec unica quidem syllabula illamplius. Quid igitur pugnas, re incas -
sum ringerist Eandem ratiocinationem hanc adhibe miseriis tuis omnibus,qua- ilTum ordo, numerus, intensio, tempus, iconditio , ad unguem constituta sunt a ldivina providentia. Huic te subniitte re ldic : Obmutni α non aperui os me- i um,quoniam tu fecisti. Tu, mi Deus,rudi haec lacisti, tua providentia , voluntas, permissio haec in me immisit: quia ergo tu haec omnia fecisti, impius ego sim, qui contra te querar. Ergo voluntMi tuae pareo,& quicquid ab ea est,tolero. Quae hactenus dicta , Clemens Alexandri ius consignans: Hic ergo,inquit, tali cognitione praeditus, quique est fidelis, I cui est persuasum, quae sunt in
Mundo optime administrari,aequo certe fert animovinania quae eveniunt. Nota:
cui persuasum est, quae in Mumdo sum,opti
me administrari. Sed profecto non ratione hominum, qui toties gravissime em' rant, sed Dei ratione, optime omnia a ministrantur,Deus enim per instrumen etiam pessima suam tamen voluntatem perficit. Consilium ejus stabit, re
omni S voluntas ejus fiet. V. Haec divinae providentiae quotidiana consideratio altissimam animo pacem conciliat, di omnem hominis voluntatem ibjicit divinae , idque suavi negotio. Quisquis igitur divinae provi-dontiae totum se regendum commitrita uiaru