장음표시 사용
431쪽
mem omnipotens δc sapiens Deus,sciens: Acut optimus artifex , quanto temporeaebeat in igne aurum teneri, dc iterum inde reduci: permittit ad tempus bienis inii praesectum pincernarum illius obli- isci,utdc tempus somniorum Pharao--s veniat, & compellente necessitate ipsa, justus ille in toto regno Pharaonis notus fiat. Hinc illa Iosephi in divinam voluntatem tanta devotio , ut omnia quae sibi contigerunt mala , in hanC unam referret i hinc illa nobiliisima ad Datres oratio , qua divinae voluntatis
arcanum explicans: Non vestro consalio,
inquit, sed Dei Voluntate huc missus so sum i hinc illa tam benigna parricidis fratribus data venia :Nolite timere;num Dei possumus resistere voluntati vos cogitastis de me malum , sed Deus vem tit illud in bonum. Nisi Ioseph divinae voluntatis secretum tam probe cognitum habuisset, in crucem fratres rapi iussisset, non tot beneficiis praevenisset. Quod in Noemo &Iosepho fuit divinae voluntatis studium,hoc in sanctissimis quibusque viris est videre; de quoris illorum assirmari potest: ε emetipsos dederunt primum Domino , deinde no--8
his per voluntatem Dei. II. Polycarpus Smyrnensis Pontifex non semel quaestus ad necem divinam lib. . circa se providentiam expertus est va- . rie,nam locum e loco feliciter mutavit . saepius.talndem, cum effugio etiamnum
432쪽
o DE CONF. UOLUNT pateret locus, velut aestu quodam in di- vinam voluntatem abreptus , paratae ineci se osserens dixit :Fiat voluntas Do- lmini. Vicit hic quidem ; vicerunt & alii, sed saevientem Μundum. At vincere blandientem dissicile videtur. Sed facilis i. b. li una erit Augustini consilio sic sua-Hπα dentis r Non nos teneat voluntas propria, non nos terreat crudelitas aliena,s.se a. est Mundus , seu saeviens seu c.Hζ blandiens. Quisquis divinam circa om-
ea. 16. nia providentiam,& oculum illum nun- qnam dormitantem considerat, Contumelias , verba probrosa,ignominias, re Cetera dehonestamenta,velut clamorem hostium fert, Sc longinqua tela, saxaque sine vulnere circa galeas crepitantia. Anno Christiano millesimo nonagesiis mo quinto,cum Vrbanus. II. Pontifexa ' ἡθ. in Galliis, in concilio Claros fib, ct montano publice de Palaestina recupe-Rπεν- randa perorasset,omnium animis ad fatus ab- crum hoc bellum inflammatis , accla-ba matum est ab omnibus, Dgvs vvLT, Berge' DΕvs vvLT. Hae voces deinde ab uni
a. exercitu illo, plusquam trecentis 1644 millibus hominum, pro militari tessera. sunt usurpatae. Maxime vero cum con flictum jam spectaret & acies utrinque mili concurrerent, Christianus miles gen
es/ succlamavit, Deus vult, Deus vult. is, . In terram vere sanctam, in terram vis vorum tendimus nos omnes , quotquot. Christiano nomine censemur:quin ergo antis
433쪽
LIBER V. . animos erigimus, & tum praecipue cum pericula premunt, cum occulti hostes lacessunt,laeti vociχramur, Deus vult ;
t Alde undis sanctissima virgo, miros in virtute propressus fecisset, caelestibus ostentis saepius recreabatur' 1 1. ter haec puella ignota velut peregre illam revisens, iubebat a Dei matre quod vellet postulare, facile Impetratu.
Lam quod petiisset. Huic Aldegunt is
alacriter respondens: Hoc unum,inquit, postulo,ut fiat,quod vult Deus: mea unica voluptas, Domini volunt'. Fudoxia Augusta Theophili Imperatoris conjux, cetera non laudabilis,hoc uno tamen plurimum commendanda, quod cum ejus filius gravi Inqrbo de cumberet,Epiphanius Salaminis In Cypro episcopus fuerit accersitus , ut suis precibus valetudinem filio restitueret. In eam rem Antistes operam pondit, si tamen Dioscorus haereticus exigeretur urbe. Ad quae Eudoxia οῦ Si Deo , inquit, visum fuerit , vivet filius meus di sin eum ille qui dedit, auferre constituerit, fiat voluntas eius. Apte Am . hic Bernardus:Vita enim Jnqu1t,lutae ejus , ut hoc nobIS Inutilius atque omnino commodius non
dubitemus , quod ejustati.Et propterea quam sollicite conseIvare volumus vitam animae nostrae, ta'
434쪽
- DE CONF. VOLUNT. solliciti simus quod possumns ab ea non
seνα deviare. Nam, ut idem optime, Τotius humilitatis summa in eo videtur confi- 'i' stere , si voluntas nostra dicinae ut di-
, Q gnum est ) subjecta sit voluntati. Haec
ρ δε- autem subjectio vix erit diuturna & fir--na ma,ialfi divinae providentiae notitia fuerit fulta. III. Sanctus Franciscus Xaverius ,
qui primus e Societate ΙΕsu in Indiam re Iariniam Christi Euangeliumi
invexit, ita alte imbiberat animo divianam providentiam, ut plurima incredi-hilis in eam fiduciae specimina ediderit, ex hac porro fiducia tantum divinae se voluntati conformandi studium nast Batur, ut Xaverius ad Ignatium ex India litteras scripserit in haec omnino verba.Gratia & Charitas Christi Domini nostri. Mi Pater in Christi visceribus unice. Te ego pater animae meae summeque mihi venerande, positis humi genibus suppliciter Oro,ut mihi a Deo impetres, ut dum vivam , sanctissimae voluntatis suae mihi det, re plane cognoscendae,&omnino exequendae facultatem. Vale. Hanc illi tantam cum divina voluntate consensionem persuasit summa in divinam providentiam fiducia. hac arismatus alta spectabat,ingentiaque cona-hatur. Ubicunque enim divinus honor ageretur,nulli cedebat dissicultati, periculove. ita nihil moliebatur quod non
435쪽
LIBER v. emeret, nihil inchoabat quod non absolveret Deo nixus. In ultimam orienistis regionem Iaponiam lembo vectus piratico ire sustinuit, securus periculorum,quae ab amicissimis peritissimisque hominibus & plurima denuntiabantur, 3c maxima. Hos ille miratus quod tam exiguam haberent fiduciam Dei,in cujus illa omnia essent potestater Equidem,aiebat, cum Dei nutu atque imperio omnia gubernari certo sciam , nihil
omnino metuo praeter ipsum Deum,cum S ceterae quamvis noxiae,non nisi quatenus ille sinit, nocere hominibus queant. Itaque Dei unius praesidio per tot maris terraeque discrimina,per tot gentes sermone moribusque dissonas , Indiae vastitati non contentus, Malacam, Molucas insulas, Mauricam, Iaponiam, Sinas, omnem denique orientem animo atque industria complexus, ad ultima Orientis penetravit, oceanoque toaties remenso Christianis mysteriis feras barbarasque gentes instituit, ac mitigavit. Nec vero unquam illum Dei fiducia fefellit. Illaesus venena bibit, sagittas transiit, ter naufragium fecit,ac semel tabulae incubans biduum triduisumve fluctibus impune jactatus evasit, aliaque innumera pericula effugitiillud
autem assidue animo versavit: Si Deus pro nobis quis contra nos turpissimum ratus, & omnium periculorum maximum, divinae providentiae atq; potesta-
436쪽
. DE CONF. VOLUNT.tis spem fiduciamque abjicere. Ita uni cum in orbe hostem timuit Dissidentiam. Praesertim sic ipse loquebaturὶ
cum neque daemones ipsi,neque eorum satellites ac ministri quicquam nos laedere queant, nisi Dei permissu ac Vo-
Quid multis Hoc omnium Sancto rum potissimum fuit studium , divinam Providentiam cognoscere , e cognita in fiduciam assurgere , e fiducia tu suavis smam cum divina voluntate unionem transire , in hac quotidie crescere , hoc demum agere ut propria voluntas sua inve sibi ducat in divinam Colliquescere. Et certe qui Dei voluntatem semper fieri optat , is in omnibus gratificatur fuse. quid enim ei resistat, qui pro sua Voluntate agnoscit divinam Et hinc etiam priscorum Patrum laudatissima Consuetudo , qua omnia , quocunque modo & ratione evenissent, in unius Dei providentiam voluntatemque reiecerunt. Res prorsus memorabilis . Iosephi fratres cetera rudes & etiam improbi, eo tamen plurimum laudandi, quod cum pecuniam emendo tritico allatam in singulis faccis repositam reperissent, obstupefacti, mutuo dixerui: Cen. E md nam ect hoc quod scit nolis Devi r--ψz- Uerba dignissima observatu , A uod fecit
nobis Deus. Quis nostrum non dixis ei: Haec quidem manifesta fraus est; occasionem quaerunt AEgyptii ad perdendOS
437쪽
L I B E R V. 4r nos r hoc factum est struendae in nos
calumniae.Nisi forsan oeconomus ex incurIa num0rum oblitus,eos nescio quo
casu in saccos fiumentarios raptim abis diderit : Quid si sol tallis eler nosynae loco reddere nobis voluerit monetam nostram8Quid si plures hac ratione emis prores allicere cogitarit'Illi nihil horu, i sed sapienter omninormi m est hoc,aiunt,quod fecit nobis Deus i Quicquid emroris intervenerit aut staudis, hoc Deu&fecit, & nobis id fecit, horum omnium caussa est voluntas Dei , sine cujus nutu nec arenula quidem 4 monte,nec ca. pillus e capite, nec foliolum ex arbor nec passerculus eX aere decidit. Nos fiequentissime,more canum percussi fustem aut lapidem mordemus, aut ob scripturam malam calamo indignamur, aut in pictura errorem pentincillo assignamus , & manum jacientiS, scribentis,pingentis non consideramus; Dei manus facit haec orditia. Ita sane laquendum, ita & sapiendum in omniis bus: Deus disponit, Deus regit,Deus facit haec omnia. Et ut optime capiamus
hunc dc loquendi, re sapiendi modum,
paradigmata dabimus compluscula e Christi & Divorum ore petita. IV. Christus Dominus in aeternam Patris providentiam velut suavissimo , aestu abreptus:Pater,inquit,quoniam sic , ζ' fuit placitum ante te Ita mi Pater;recte, ,
omnia fecisti ; nec mortalium ustus in
438쪽
416 DE CONF. UOLUNT. tua dispositione , aut in judiciis tuis quidquam damnet, quoniam sic placuit
TIB I. En , quam suaviter doceamur divinae potestati modum non definire,Dei sudicia non scrutari , decreta non examinare , sed hoc uno acquiescere quia Deo sic placet. Patri sic placuisse Servator asserit,quare sic placuerit,non eo ponit. Siquidem divinae volutatis caussa nec assignanda est, nec quaerenda. Mille caussarum loco est, Deum sic voluisse. Divinae providentiae voluntas, est summa justitiae norma; nec aliter e jus rationes constant, quam si nulli hominum reddantur. Idcirco in omnibus omnino rebus faciendis aut omittendis, fugiendis aut perferendis, exemplo Christi o Christiane dic seper: Ita Pater,
Ita Pater,Ita mi Pater. etsi hoc uno die millies, etsi ter millies ingeminandum tDanter. Et tunc magis id dicendum,&assidue repetendum , cum magis pre munt adversa, in omnibus tuam sanctis.
mae ipsius voluntati subjiciendo: Ita Pater. Haec vigilans & dormiens, haec sanus,& aeger,dc moriens identide pronuntia, velut si dicas: Domine, nil ponsum tibi negare,tu scis. Sicut ergo vis, sicut disponis,ordinas,permittis omnia fieri,ita fiant,ita Pater,ita & iii me fiat,& nihil fiat in me, quod voluntati tuae rectissimae , optimae vel minimum ad versetur. Ita Pater , ita fiat dc nunc, dc semper,& in omnem aeternitatem. Hoe
439쪽
LIB E R V. . ετ' Hoc pacto e priscis Patribus quidam
precari solitus est: Fili Dei,Fili Dei,sicut scis & sicut vis , miserere mei, Fili Dei. In hunc fere modum ille divinae N
voluntati devotissimus scriptor : Domi--K ne,inquit, dummodo voluntas mea recta & firma ad te permaneat, fac de me se . quicquid tibi placuerit. Non enim potest esse nisi bonum , quicquid de me '' feceris. Si me vis esse in tenebris, sis benedictus di de si me vis esse in luce, sis iterum benedictus: Si me dignaris coninsolari,sis benedictus : Sc si me vis tribuis lari,sis seque semper benedictus. Domia ne libenter patiar pro te quicquid volueris venire supςr me. Indifferenter volo de manu tua bonum & malum, duI-ce dc amarum , laetum & triste suscipere;& pro omnibys mihi contingentibus gratias agere. Hoc est,5 Christiani,vero
nomine DEvOTE precari,devote agere.
A prio ribus nec ista differt oratioro bone IE svic me amasti, ut totum te dares carnificum furori figendum ini cruce: quid jam magni sit,si totum mel tradam tibi in tuas manus, non crudelest illas,sed vere paternas. Certus eΠΟ sium,l omnia tendere ad meum protectum.' Fac ergo Domine mecum quod bonum' est in oculis tuis, tua enim sunt omnia, nec est qui tuae possit resistere voluntati. Quia tu Domine sicut voluisti,fecisti. Nec est in hominis potestate consilium tuum. Tales omni uo in lyeteri lege p. r Sancto.
440쪽
Sanctorum preces fuerunt: Sic precatrib. Tobias: Nunc, inquit,Domine,seculeap. I. dum voluntatem tuam fac mecum ,
pricipe in pace recis spiritum meur Sic Iudith precata : Dicamus, inqui βρ 8- flentes Domino, ut secundum volunt tem suam sic faciat nobiscum misericodiam suam.
Os. V. Mirum dictu est, quoties liber cimitando Christo Domino inculcet haripsam,de qua agimus, divinae providertiae agnitionem , & sanctissimum quoinde nastitur , divinar humanaeque vcluntatis connubium. Nam post varii praecepta, velut praestantissimum, im Tbρm compendium omnium traditurus: Nilhil ergo,inquit,annatorem tunm, & cCgnitorem beneficiorum tuorum ita lari' tificare debet, sicut vuluntas tua in ec & beneplacitum aeternae dispositioni tuae: de qua tantum contentari debet Sconsolari,ut ita libenter velit esse minimus,sicut aliquis optaret esse maximus& ita pacificus & contentus in novissimo, sicut in loco primo : atque ita libenter despicabilis & abjectus, nulliui quoque nominis & famae , sicur ceterii honorabilior,& major in Mundo. Naavoluntas tua & amor honoris tui om. Dia excedere debet. Hoc ipsum inculcat alibi hac occasione, Quaestio est saepius agitata , in quo demum verus ina xv. Virtute prosectus consistat. Quaestioni sic respondetur: In offerendo te ex toto