장음표시 사용
41쪽
Voemus, Viti culturam posterioribus domum temporibus in Graeciam latam esse. Quam rem optime enucleavit E. Curtius: Die Gottis labie nichi ander und e re ala die Menstam solange diese, on de is senwel abstractis en, atis die sese nisse thres Bodens angewi en waren, ahm mans de Spendenioni tin Mitta Puppelbluttis, Fractet, Thymian die Berybutiter diente ala Getimo. Es war da ἡ- - rosilische reigentum ne es eis nerint, und auch, nact-dem die Hellenen e tin mi angebati halte undisse denweislosen Barbare des invenlandes gestenube inre rete ent- inlehelten ultur reuten, biteben die νηφάυα ερα, τὶ χλιοι βωμοί in alten Ehren. Νunc vero exStat quaeStio, quibusnam deis oblata sint haec νηφάDa. Cuius rei optimu testis exstat scholiasta in Sophoclis Oedip. Colon. S. 100, qui ad Polemonem spectans Athoni ναὶφ άD Sacrificata esse non minus furiis quam nemoSynae, HSiS, Aurorae, Soli, Lunae, Voneri Uraniae; et paulo post addit olemo, eodem modo esse Sacrificatum Baccho et Erochtho filiabus. )Singulorum numinum cultu considerandi sunt Libationes, quae fiebant furii Optime cognoscendae sunt apud Aoschylum Eumenid. S. 06 Sqq:
Scholiasta ad Aeschinis imarch. g 188. liba o lac Athenis oblata sesso furiis tradit. Pausanias 3 refert, in furiarum templo, quod fuit prope Sicyonem effusam SSe
42쪽
- Ἐς μελίάρατον σπονδri'. ocuratius nos docet Sophoclses,' qtio modo focorint Athenienses libamina furiarum aqua hauriebatur e fonte Sacro perenni, quae in erutere cum melle mixta ac tris humi offusa libata ost. His igitur in furiarum ueri scii mel cum aqua mixtum invenitur id quod Vocatur 3 ιελίάραιον praeter ea lac quoque illis libatur; qua ex re elucet, non Semper OSdem adlii bitos ossis liquoreS, quos effundesbant diis his inferis. Sod do hoc uno omnia testimonia OnSentiunt, Vinum nunquum ullutum esSo. Obi inquirentibuS, quomodo lautum Sit, ut furiis vinum libari non licuerit, facit oecuri it hoc: lino deae, quae crudele npud infero VerSabantur, non erunt participes laetitiae, qua dei super Saepe delectabantur. Quo fiebat, ut non vinum, quod Xoitu animos, furiis Offerretur, Sed tale liquores, qui leniunt nini OS, ut mel, lac, tuum. Quod iam hinc apparet, quod ii potus vocantur ει λίγυatu, neque aliter mei quidem iudicio intelligenda sunt Sophoclis verba
43쪽
λογον De Sacrificio nemosyna facto vid0atur inscriptio abolla marnioris pentelici irae roperta, ubi inveniuntur haec verba :
νηφάλιο τρεῖς βουμοί. Quales fuerint liquores Musis effusi non traditur, nisi uno loco, apud lieocritum idyll. I. 43), ubi lac libatur lusis Contendi OSSe censeo, non Semper OSdem SSe adhibitos liquoros, ut iam in furiarum libaminibus animadvertimus; Sed pro certo habendum est, mel et lac et fortasse oleum iu usu fuisso. Aquam quoque admixtam ossis his Musariun libationibus lutarchi loco probatur, )ubi montio sit sempli Alusarum siti prope fontem, e quo aqua libationum hauriebatur. - Sed exstant loci, quibus traditur, et Ilusis et Mnemosynae Vinum libutum SSe. Praeter omnia indari verba' hoc rmant:
Idem referunt Plutarchus' et Athenaeus, β qui vinum libatum esse et Musis et Mnemosynae confirmat. Sed Omnibus his locis non do caerimonia religiosa dictum est, sed de convivio, quam rem OStea Suo loco tangam. De nympharum libaminibus non multum traditumes Praeter olemonom hanc rem breviter perstringit Pausanias, ' disserens de Eliorum cultibus μοναις ὁ ταῖς
44쪽
E. Curtiust summo iur premit, hunc nympharum cultum antiquissimum fuiSSe ac priorem, quam deorum Olympiorum religionem, qui multi, postquam in Graeciam per- Venerunt, initio cum nymphis coniuncti inveniuntur. His rebus considerati facile intelligitur, quid sit, cur talibus numinibus perantiquis milito )ost haec sacrificia νης άDa adhaeserint. - Eodem modo HS habent lucis numina, quibus νηφάλια oblata esse Polem refert. Iam Supra attuli inscriptionem, in qua Soli et MnHmosynae νηφάtia sunt. Addendum est, quae profert Athonaeus I e Phylarchi scriptis hauriens: εαρ d et oi 'Eλλ σιν θυοντες
lictium esse non tam ad cultum antiquissimum Solis interpretandum, quam ad dei gravitatum Significandam patere mihi videtur. Bostat, ut disputetur de aliis quibusdam numinibus, quibus ii paλια Offerri traditur. Apud Polemonem mentio fit Veneris Uranino do qua dea idem testari videtur Empedocles, qui uoc dicit:
45쪽
ferorum deorum Cultu. Baccho νηφάλια facta esse praeter Polemonem lutarchus' refert quo ex loco plura conelaidere non RuSim.
Sed iuro Stengulo contendere videtur, Baccho deo infero νηφολια oblata esso. Iam vero Erechthoi filiis libationes sobria effusus esse, quia patre, elluris filio nata inferorum sacrificii participe erunt, non St, quod demonStrem. In eodem numinum genere Sosipolidem quoque habendum esse, hinc elucet, quod Elios illum in iure iurando testatos esse ausanias tradit. Idem nos docet, 3 Vinum in eam aram, quae Olympiae omnibus deis dedicata erat, libatum non esse id quod propterea factum HSSe cenSeo, quod de quoque inferi huius ara participes
Quod pertinet ad cultum Jovis, quem Graeci παιον
in arce Athenarum venerabantur, eadem Statuenda SSΘeriStimo, quae E. Curtius probavit in nympharum cultu disserendo. Nam hanc ovis religionem perantiquam fuiSSe, hinc apparere puto, quod ausanias in Jovi liba libationesque vino non addito oblata esse tradit. Hoc loco pauca addam de ea interpretatione, quum profert Diei in oraculis sibyllini disputandis ' Atquo summo iure illo vir doctissimus premere Videtur, libationeS, quae νηφάλια in sacrificio piaculari adhibentur, arte coniungendus esse cum sanguinis libatione. Ium porgit illo
46쪽
haben arunuciat nur de Mech, das emossene Blut abowaschen, is de s 69 angmuhrte Lupercalimritus nota miliis arist, sodan aber indemn aut de Zom dem nteririasinen inarumrhen cf. Apoll. Rhod Arg. IV. 70M Qua cum interpretatione plane consentio, sed hoc statuere velim, illam vim Sanguinis abluendi non primam inmisso libationibus sobriis, Sed Secundam acceSSisse alteri notioni irae leni-0ndae. Nam cum Videamus Homeri temporibus' sacrificia piacularia, qualia OStea inveniuntur, nondum XStitisse, tamen νηφάλια inferi eSS Oblata maxime ειλιγsιατα constat qua de re OStea Verba faciam. Restat, ut eum libationem commemorem, qua fiebat in mysteriis. Qua de re etsi non multa sunt nota, tamen vox Servat eSt, qua utebantur mystae ad actionem libandi Significandam κρατηρί ιa , cf. DemOSth de cor. 2593. Quam vocom holius 170, 3 hoc Od explicat: κρατηριζων
modo libatum sit, accuratius his o verbis intellegi nequit. Porro tradita Sunt nomina VaSculorum, quae myStae adhibebantur, ut αμβιξ latine ObbM, ἐν γ τοῖς νεκροῖς σπενθουσι - κοευλισκος,δ αληνιιποη. 3 De his omnibus rebus brovitor dissoruit Lobeck Aglaoph. p. 646 Anm. bD. Non nullius videtur momenti, quod pauci ante annis Thobis in Cabirio inuontum est vasculi fragmentum, ubi Cabirus libans repraesentatus est. Sed statim Occurrit, hoc loco nihil aliud pictum esse, ac necrodipnii' formam, de qua postea faciam Verba Cabiriis Baccho assimulatus in lecto iacens cantharum porrigit, ut puer, cui
47쪽
- I adscriptum est II IV mum infundat. Qui Omnino respondet in ministro saepenumero in illis anaglyphis heroi adiuncto. In eo St, ut puer e cratere hauriat vinum. Itaque de libandi actione, quo modo in mySteriis adbit ita sit, hoc quoque e vascul nihil Onchidendum est, quoniam necrodipnii forma, ut Saepe fiebat, ad deos infero translata est.' - Do liquoribus amaenadibus Baccho effusis Euripides- docere videtur,
ρε δ γάλακτι πεδον, ei δ ἴντ, ρε δε μελισσῶν
Iam vero transeam ad ea libationes, quae fiebant in Graecorum conviviis. Quamquam posterioribns temporibus certas libationes in omni convivio a convivis effusas SSe constat, tamen auctores de illis ita inter se dissentiunt, ut difficii sit, controversias diiudicare. Primum dicam dolis libationibus, quas certo tenore adhibita esse probari potest. Iam supra Verba feci de Oenae caerimoniis quae ut accurate intelligi possint, duae partes epularum distin
catur. - Dubitari potest, num libatio facta sit, priusquam coena, id est δεῖ πνον, inciperetur. Recto Bernhardi iudicat, hoc probari non OSS Homeri carminibus neque posterioribus temporibUS, quantum Scio, XStant testimonia, qua hoc firmant. Nam Athena0i locus IV. p. 43 Mnon spectat nisi ad Cretum OnSuetudinem. Sed tenendum est, quod Supra XΡOSui libatum esse in eas animalium partes, qua conViVR dei comburere solebant, priusquam ipsi ad coenam accederent. - Libationem Solam posterioribus temporibus momeri carmina huic rei nihil suppeditandi numquam eSSe neglectam coena finita,
48쪽
- 40 multi testantur. Quorum summus est testi Xenophanes. cuius versibus praeclaris uberrime illuStrantur caerim ino, quae fiunt ad convivium incohandum:
CL Euripidis Ion. s. 1032 sqq: δείπνων ταν Υπcυσι καὶ σπονδὰς θεοῖς ob ελὼυσι λείβειν. Brovitor Aristophanes' Omnia profert, quae huc ex tinent:
υδωρ κατα χειρος τὰς τραπεζας εἰσφερεις
Atqu0 Xenophon haec dicit: καὶ σπονδων των μεζὰ τὸ δεῖπνον ήδη γιγνομενων σεισεν ὀ θεος Plato Socratem sodalesque coena finita libasso hoc modo narrat ) χειὰ
49쪽
locis apparet, libationes in usu fuisse coena finita. Qua caerimonia facta omne re praeparantur neceSSarine ulconviVium, quas accurate describit lato comicus, cuius Vorsus tradit Athonaeus.' Cobet, qui docto do hoc poeta disputavit, duos SS AerVOS cenSet, quo de his rebus inter se colloquontes facit Plato:
Hoc loco plura ab Athenaeo OmiSSa SSe, hinc Oncludit obet, quod fieri non possit, ut allatis cottabo et Vin Statim mero madidi, cantuit lusu satiati sint convivae notum SSe, OS menSa demum remota conSuesse Graecos coronas afferre et libare tum compotationis
fuisso initium. Atque pergit poeta:
50쪽
his o Plutarchi orbis elucset, et cecinisse Graecos hac inlibatione, cuius consuetudini iam alia exstant testimonia. f. Philochorum ap. Athenaeum XIV. 628 o Ia-
Sed nunc magna exsistit difficultas, cuinam deo libata sit prima haec convivii libatio. Hug, qui de hac re verba
fecit, ' coena finita priusquam mensae ablata Sint libationem factam esse censet ei numini, quod a Graecis vocatur ' γαθc das uti ν, tum primam convivii libationem Jovi servatori oblatam esse. Quam rem Omnibu tempOribus hoc modo xhibitam Sse, probare non potest hic v. d. Nam de hac libatione 'Aγαθου δαίμονος non eadem referiant testes heophrastus it Philochorus apud
) leg. I. p. Bergh poet lyr. gr. II. p. 110. Cf. Aristophan. Vesp. s. 1217 Schol. Hom. Ι I. 449. es Hesych. a. v. μετανίπτρον μετανιπτρές - μιετα τὸ δεῖπνον διδομένη κυλιζ' ι δὲ την στάτην ποσιν. Hoc ultimum ipsis scriptorum testimoniis refutatur.3 morat. p. 13 Α - quaest conviv. VII. ' Cf. morat. 150 D - Sept. ap. - 5.q Cf. Xenoph. Cyrop. IV. 1. 6. Conviv. II. 1. Platon conviv. p. 176. A. T ad latonis convivium p. 176 A.