장음표시 사용
111쪽
De in liturione verborum, seu formae saeramenti Eueharsiae. NOT. I. Plitres haereties, ut Bucerus, negant, in Euch
ristia verba ulla esse pronuncianda, alii historice pros renda esse putant ad fidem excitandam, ut Calvinus. Luth rus vim consecrandi verbis tribuit, sed non iis tantum, quae Christus creditur protulisse, sed praecedentibus etiam, & co sequentibus . Graeci, inter quos Cabasilas, & Marcus Ephesaiunt: Quod non solum a voce Dominicorum verborum sanctis cantur dona divina: sed etiam sequente oratione, & benedictione sacerdotis. Et hos quidem refellit Caes. Bessarion, Al- latius, & Amudius, sed Graecorum sententiam instaurarunt Antonius Guttge, & Petrus Le-Brun a Bumantio , Ursio,
Meratio, Bened. XIV. aliisve refutati. Quidam scholasses
post citharinum docuere, Christum nullis verbis usum inco lectatione , sed hujus formam ab eo fuisse praescriptam. Ρ tarunt nonnulli scotum existimasse verba illa: Hκ es ramus meum , his es sanguis meus non sufficere , sed etiam praecedentia requiri, verum a communi sententia eum non recessisse contendunt Mastrius, Frassen, Henno &c. Plurct Thomistae aiunt, D. Thomam docuisse, omnia verba, quae proseruntur in consecratione calicis, pertinere ad sermae subitantiam. Alii tamen a communi sententia eum non recessita contendunt,
ut Sylvius, Conten sonius, aliique . . Nol. II. Inter Catholicos communior & verior sententia est Christum consecrasse Eucharistiam verbis, & haec prae- ωipsisse sacerdotibus consecraturis. Eaque non historice tam tum proserri, sed consecrare materiam. Hanc. virtutem solis inesse verbis Christi nomine prolatis, & essentialia. esse illa :Hoc est crepus meum &c. His est sanguis meus. Ubi nota, varias esse consecrationis sermulas apud Martene lib. I. ant. Rit. cap. . In Liturg. S. Iacobi habetur haec forma: Hoc est coetus meum, quod pro vobis frangitur, Θ datur in remissionem ino. Hic es sanguis meus noυi Testamenti, qui pro vobis, s pro multis e niatis , s datur &c. In Const. Ap. l. 8. me est corpus meum, quod pro multis frangitur M. AEthiopes' utrique sermulae addunt Amen. Morarabes addunt etiam : Ouod pro vobis tradetur, in meo sanguine. In lib. Sacram. Ambrosii na- .hetur : Quod pro multis eo ringetur. Sacram. Gregorii, Ambrosianum, Indorum &c. habent Romanam sermam. His --tatis sit PRor ITIO I. Christus Eucharistiam instituens verbis usus est.
112쪽
LIB. XXXIII. DIS S. I. CAP. VII. Ioo
Prob. I. Ex I. Corinth. II. Christus Eucharistiam instituens
ait: Hoc es corpus meum , addens : Hoc facite in meam commemorationem s atqui sacerdotes verbis consecrant ; ergo &Chtilius. II. Trid. Syn. sess. I 3. c. I. ait: Hoc secramentum
instituit, eum pose panis, oe vini benedictionem, Io suum eorpus praebere , ac suum sanguinem perspicuis verbis υμ tus es, qme verba a D. Paulo repetita sunt ; ergo &c. III. Idem docent in seq. Prob. laudandi. IV. Quidam oppositum docent , quod benedictionem cum consecratione confundant; sed illa huic praemittitur, unde in Graeco habetur: λλογίσας, cum benedixisset, praeterito, non praesenti tempore , hinc Estius ait: immobabiliter seruiunt , qui hanc benedictionem putant fulsese ipsam consecrationem corporis Domini ; er o &c.. V. Bellarminus, Becanus, d Hames, alii. putant, ben dictionem, δι consecrationem iisdem verbis fuisse perarim , nam ΡP. utramque saepe indiscriminatim Fcipiunt; ergo M. Ubi nota: benedictionem a Patribus dici ipsam eonsecrationem, quia haec myilica dona immutat, redditque sancta, & benedicta,
nam si benedictionem accipias pro oratione fieri sacris mun ribus conlecrandis, haec a consecratione diversa est . .
PRO MITIO II. Non est ab Ecclesia definitum, Christum in
Eucharistiae consecratione verba usurpasse.
Prob. I. Id non evincitur ex verbis Trid. & Florent. Srn. ubi habetur : Formam huius sacramenti esse verba Salvatoris, quibus hoc conferit sacramentum . Sic enim ea possiant exponi, nempe Christum benedictione sua consecrasse , & statim se mam praescripsisse, qua presrieteri celebrarent, adeo ut in Atuere, & conficere sacramentum designet consecrationem a Cnristo benedictione peractam & formae determinationem. II. N que ex Luc. 24. ubi narratur Christum in Emmaus panem benedixisse nulla expressa ver-rum suma. I. enim Lyranus , Atii donatus, Calmet, aliique negant tunc Iesum cons isse Eucharistiam. II. Si consecit, ut censet S. P. de Cons. Gvang. l. 3. c. 23. ex scripturae silentio non probatur , verba non protulisse . III. Nihil ea de re ab Ecclesia definitum asserunt Catharinus, Salmeron , Gurnelius , .. aliique e neque credibile est, Conc. Trid. voluisse sententiam consedere, quam
viri s. docuere. IV. Innoc. III. lib. . de Myst. Miss ait: Dici. potest , quod Christus disina virtute confecti , oe postea formam expressi , sub qua poseri benedicerenti, quod etiam
sentit Durandus &c. Quae tamen verba opinatiis tantum non
pertive prolata sunt, ut notat S. Th. nec praecedenti propo
PRoposiTIO III. Eucharistia verbis Dominicis, non preciabus ante vel post a sacerdotibus recitatis consecratur.
113쪽
Prob. I. ex Trid. & Florent. syli., quae expresse ' doeent , Eueharistiam verbis emei Sal toris, quoias Me fariamem eo erit . Prob. II. ex Patribus Latinis . Tertullianus l. 4. comtra Marc. c. M. ait: Accepit Panem, O corpus Hum serit, Hrendo me es corpus &c. Ambrosius de Myst. Si tantum ωauit humana beneariis, quid Mimus is ipsa consecratione d
vina , ubi insia r a Salvatoris operametur ρ Ante heniam ionem morborum eaelestium alia Decies nominatur , post rensecration
o pus si Heatur: ubi Patres Benedicti ni aiunt, yrethsemes
vim mnsecratis fieri docvtur ipsis Domini verbis. Et S. P. A. de Sacr. l. 4. c. ait: Sermo Chrst εω musicis saeram nium . Antequam consecretur , panis est : ubi verba Chrsi accesserint,
μνpus est Christ . Nec dicas, etiam preces , & quod nistorice
enunciatur, esse Dei verba , nam Ambrosius illa expresse κeonsecratione secernit, dicens : Reliqua omnia a sacerdote dia
euntis e usi venitur , ut eo Aatur senerabiis Sacramentum ,
non suis sermonibus initur saeredos , Ied sermonibus Christi. Et S. P. A. sermo aet . ait a Panis His sancti arus per serum Dei corpus est Chrsi . Vide apud Marten. loca Eusebii lia seni, Rhemigii Antiu oren. Paschasii &e. 3b. II. ex Grmis Patribus, quos laudarunt Graeci in sua consessione Florentiae habita apud Mabillon. t. I. Mus. Ites. ubi haec immur et Ab dimisus sanctis Doctoribus Eeclesiae, pr sertim ab illa Io. movistumo μάλimus , verba Dominica esse illa, quae mutant ρ-- sinum in erems Chrisi , sam suinem: Nos ipsum S. D. ω illius smrentiam se min. Et
1M. as. Florentina Syn. ita de verbis illis: me es eorpus m tim , protestati sunt et Per Me verba transubstantiari factum m, oe fieri remus Chri . Ex quibus constat etiam incoris rupta Graecorum fides de Sacramento Eucharistiae, de qua tot controversiae a Calvinistis sunt excitatae . Ob. I. Plura loca instini, Irenaei, Hieronymi, Aug. synodi Carisiacae &c. apud Contensonium , Juenin, Tournely&c. precibus tribuere videntur Eucharistiae consecrationem; e m M. . R. I. dist. ant. THbuere videntur Aspintiis, & eoncomitanter, quatenus Eucharistia sine precibus non peragitur , eo . proprie, & frematiten, n . IL Neg. ant. Nam J stiis, & Irenaeus non de precibus, sed de enunciativis veris bis acciei debent . Is mina ait: Panis percipiens invocatiornem Dra iam non communis est panis, sed ne nisia , atqui preces rum ad panem, sed . ad Deum diriguntur ; eris Hiemnymus vero non recenset consecrationis serinam , sed ministeriurn sacerdorum, quos diaconis praeserendos in eo ad Evans ostendit. Aug. etiam est l. r. de Trin. C. Wms ac cipere
114쪽
Llp. XXXIII. DII s. l. CAP. VII. IMelpere Christi corpus prece mystica ranserearum, in Missa nemin , quae maiori ex parte precibus constat: quibus omissis nonino, sed malide confici sacramentum evincitur ex Augustino: qui de precibus eadem habet, ac de signo erucis , quod ad ritum, non ad valorem sacramenti pertinere nemo ambigit . Adde, Eucharistiam esse nedum Sacramentum , sed etiam sis erificium, quod cum certis ritibus, & supplicationibus fiat , pntarunt Patres perfici illam precibus, quas fundimus ;n s erificio, ut eoinat ex August. l. I. contra Donat. Eo. Ob. II. In Missa Chrylos omi sic orat sacerdos e spiritum tuum sanctum in nos , oe super dona sa. ne panem have remus CGissi tuta Ita Euchol. pag. 77. Eadem extant in Lit g. Jacobi, Marci, Clementis M. apud Allat. & A eud. ergo M. II. In Liturgia Basilii pag. Iop. post recitati nem verborum consecrationis habetur oratio, ἱn qua panis,& vinum dicuntur t Antiopa, ac Dm la ,aesignori mesum ramus &e. atqui Damascenus ait l. 4. 'de Fid. Orth. 1acrad na diei a Basilio Antium, antequam consecraretur oblatis , non post eonsecrationem ς unde sic arguitur Post prolationem ver rum proposita a panis & vinum nondum verti sunt in Christi corpus & sanguinem, sed gerunt adhuc istorum typum praenuntiativum ; ergo M. Ν. N. plures esse hujus argumenti responsioneq a Caes. Bes Hone, Areudio, Allatio, aliisque productas, quas apud Amctorem consulere potest nos eam a lectimur, quae asserit, Litue am Graecorum explicandam esse de enectu Sacrame tali, non de conistatione Sacramenti; adeoque in ea peti , ne fiat ramus Christi communicantibus in Purgationem animae, ut constat ex praemissis. Graecorum consessionibus, & cohaeret Basilianae Liturgiae, uia pag. seq. IN. haherur: Et neminemno latim in iudicium , O condemnationem facias participem uneorporis , Ο Ρnguinis Christi tui, quod confirmatur exempla baptismi, ubi postulatur, ut sancti uvntur, qui mne sint Da ptietat; regenerationis lavacro, . & post Confirmationem , &ordinem orat episcopus, ut chrismatos confirmet, & ordin to tribuat potestatem, inusitatum quippe non est iteratis precibus postillare, quod iam concessum est, ac si nondum foret concestum. Quae responsio firmissima censenda est, si. eonfinratur cum praemissis verbis Ss. PP. & cum actione diaconi , rui statim post Dominica verba praesens Chrissi corpus popu-o adorandum exhibet.
Quaeres quo sensu vox Aursum accipi debeat in laud. B silii Litu λ. duas esse praecipuas huius vocabuli significationes. I. Anti pa dicuntur ea, quae typum, & eandem sornum reserunt, ut transumptum, & autographum. II. Ea,
115쪽
quae substituta sunt loco figurae, & tyvi, quem veritas in I cem edita eliminat. Anii pum in I. lensu non repugnat co tineri in typo, & in antitypo, sicut idem, quod est in a tographis, m in transumptis. Hoc pacto finies innis & viani sunt antium corporis, & sanguinis Domini, figura nempe non excludens veritatem sed adstruens . Quo sensu symbola, etiam 'post consecrationem, Ana, tisos , imagines dixere mrigenes, Cyrillus, Nazianzenus, An brosius, aliique. At iaal. sensu panis & vinum fuerunt antiu a solum ante cons crationem .' recte autem Damascenus est , Basilium accipie dum de pane & vino ante consecrationem, adeoque anti pain II. sensu accipienda laudara Basilii, verba licet post co secrationem prolata reserenda sint ad tempus ipsam consecrationem erscedens, quo erant antitypa non consecratae est nies in illis inristus praeteriti temporis, atque ita se habent in Graeco : Και -&c. cum proposuerimus antitva Leo is, ct sanguinis Chrisi, quae omnem crubitationem elidunt. Pnopos ITIO IV. Sola verba: me es corpus meum, &: His est ealiae, aut: 'Hic es sanguis meus UIentialia sunt, sed alia non sunt omittenda. Prob. I. pars s consecratio enim ex dictis fit verbis Domini , sed haec vel, : sui pridie se. quae essentialia putant Sc tistae, non, Domini sunt, sed Evangelistarum; ergo &c. Vide
Pron. 3. II. Nec sunt essentialia m. quae consequuntur post verba; Hie est calix sanguinis mei: Nec enim persectam oram tionem continent, ac sensum determitiatum, non minus ac praecedentia: Hoc est corpus meum, sed haec susticiunt ad panis consecrationem ; ergo & illa ad calicis consecrationem insinficiunt. III. Verba illa : Accipite se. usum Sacramenti m primunt, non materiae consecrationem, particula enim orati nis nexum, reliqua vero non Christi corpus, sed redempti nem significant; ergo M. Prob. II. pars . Summa quippe es set auctata in re tam gravi maiorum instituta & Ecclesiae consuetudinam violare. Ob. I. Scotus dist. 8. q. a. Haec verba e mc es corpus meum ,
prelata sine maecedentibus non significant absolute ravus Chrsi , Quia ιν meum significaι referri ad personam lastis loquentis . Addit Brancatus, ex vi verborum: Hoc est corpus se. non siqnificari Christi corpus , nisi praemittatur : Mui pridie se. III. PP. probant in Eucharistia criaem praesentiam ex vi verborum , sed ex 'i sua verba haec : Hoc es corpus meum, si ficant corpus loquentis, non Christi; ergo &c. N. Quidquid sit de scoti mente, de qua non conveniunt Seotistae ipsi, dicimussat esse ad conficiendum Sacramentum , ut ruerba effectum
significent ex institutione Christi, & ex intentione ministri,
116쪽
LIB. XXXIII. DIs S, L C A P. vII. III
nam Seotus ipse sitetur, non sat esse ad consecrationem ver ba proseire , niti ea pro rat minister formaliter . significat me, ea intentione ficiendi quod Christus secit. Nam si ve ba praecedentia o Accepis, fregit se. non autem ministri in tentio determinaret Sacramentale emeetum, pronomen monon ostenderet, quod sacerdos habet prae manibus, sed quod tunc Christus habebat; esteictus ergo Iacramenta lis non pendet ex materiali verborum significatione, sed ex ea, quam h bent ex Christi instituto, & intentione ministri, atque ex vitalium verborum, hac institutione & intentione prolatorum,PP. inserunt realem corporis Christi praesentiam in Eucharia
ob. II. Thomistae. Ad essentiam formae calicis pertinere es verba: μυi aeterni testamenti, asserit S. Thom. q. 78. a. δ.
ubi eos resellit , qui putant, de substantia forniis hujus esse: His
es calix sangmnis mei, non ea quae sequuntur. Eadem habet in . Sent. dist. 8. q. a. & lect. 6. in c. II. ep. I. ad Cor. ubi ait: Solis Nerbis : His os ealis sanguinis meι, probabilius nouseri consecrationem. Hi ne iussu Pii V. expunm est Diss. Cai tant, ubi laud. sermulam propugnabat ; ergo sequentia verba e Nisi testamenti se. sunt essentialia.. M. neg. ant. Nam S. D. docet ea verba: N i restamenti e N. este de substantia, ac de essentia formae, non ut cons cretur materia, sed ut fgnificetur expressione verborum Chriasti passio, & sanguinis eius estuta, Non enim quaerit ibi AD. an verba, 'uibus nos utimur, snt essentialia, sed utrum haec sit conveniens forma, quae duo longe diversa sunt. I super in eodem art. 3. ait: Omnia medicta merba sunt de
subsantia formae , sed per pinna verba: His est ealix μ
gniscatur eonversio vini in sanguinem , per ver autem sequentia designatur virtus sanguinis efffusi in passone. Iure autem expuncta est e Summa D. Thom. dissert. Caietani, & quia men tem S. D. non est assecutus, & quia minus honorifice de eo locutus est. PROPOSITIO V. Verba consterationis, nedum historice, sed etiam assertise, & significatiΣe enuntiantur . . . Prob. I. haec assertio ab Auctore tom. 6. pag. Iop. II. br viter eonfirmatur . Nam arcana illa virba non tenent locum concionius, ut haeretici putant, sed ex PP. accedunt ad A mentum , & illud consectant, panem vero & vinum in Chriasti corpus & sanguinem convertunt. III. Sacerdos iis ver bis loquitur non in propria, sed in Christi persona, per Prop. r. sed hoc filiam esset , si sacerdos ea verba proserret lotuin historice , non assertive; ergo M. IV. dirigitur arma co secrationis ad panem & vinum positum in sacerdotis manibus. . Tom. IV. H non
117쪽
inon ad placentas, & calicem ultimae coenae; ersio &c. Non negamus tamen verba illa, maxime cum praecedentibus co juncta, exprimere historicam narrationem, clim Chri si ben dictionem, fractionem, & consecrationem referant, sed diciis anus sacerdcetem , quando venit ad prolationem verborum , Christi vice iungi, ipsius corpus , & sanguinem enuntiare pra sentia, & enuntiando conficere.
opp. Haeretici. Iustinus M. Const. Aposto Ambrosium, &s. Leo, imo Iustinianus Imper. Const. Iap. praecipit: Ut est smyi presbνteri, non tacito modo, sed clara voce P sacram
oblationem celebrent: unde iis auditis populus respondebat . Amen, qui mos eriam nunc servatur in Ecclesiis Graecorum ut testatur Card. Bessarion ; ergo &co M. neg. conL Nam apud Orientales verba illa elata voce enuntiantur, ut populus non nuditis iis e quae praecessere, percipiat a sacerdote, quem in 1anctuario latentem intueri non potest, sacra munera sermone
Domini consecrari, & consectara adoret, & in iis adesse Chri- si corpus ti sanguinem profiteatur dicens s -- o Haec Missarion : ubi mirari satis non possumus Uossit confidentiam liturgiam Oriental inm, & Bessarionis scripta nobis oppone tem, quibus praesertim ipse conseditnr .. Eadem est Julfini , Ambrosii, & aliorsim ΡP. mens. S. Leo autem loquitur de accipientibus communionem, non de consecrantibus. Iustiniati Nisellae agentes de S. Ritibus , quos ab Ecclesilae statutis,
non a legibus Imp. edocemur a nos movere non debent. Quaeres r an satius sir proferre verba consecrationis voce se,
misti, an elata λ N. I. Unicuique servandam Ecclesiae suae combumidinees, ut alibi dictum est. II Fatemur, etiam Orent les verba illa clare proferre, ex Dionysio Alex. ex Missa Chr sostomi, Basilii &c. Damns etiam hunc morem obtinuisse in Ecelasa Mediolaneu. ur censet Menardus. III. Dicimus, Titibus orientalium nullam Rom. Ecclesiae legem praescribi', in
ma opus nota est ea vocis elatione ad monendum populum de incta consecratione a sacerdotibus in sanct rio latentibus, nam apud nos sacerdos statim elevat symbola consecrata, ea adorat,& datur signum populo pulsatione campanulae: melius est ergo submissa, quam elata voce ea verba proferre, ne vilescanx, aut a plebe sacrilege pronuntientur, ut L 3. de ali. Myst. II-net Innocentius. DIL
118쪽
LIB. XXX1II. DISS. Il. CAp. I. DISSERTATIO II.
reali praesentia christi remoris oe sanguinis in Suor
DE arriplis ma controversia adversus fidei hostes discepta
turi, proserimus I. inconcussa momenta, quibus catho
lica sententia statuitur. II. Haereticoruin sophistriata quibus impetitur. III. Eorum consubstantiatio, seu imparatio rese litur. IV. Stercoranistarum haeresis, si quae suit, rejicitur . V. denique varia catholica ibeoremata circa realem Christi prae- sentiam in Eucharistia proseruntur.
Da inissis momentis , quibus catholicum dogma Matii ν.
N . I. in Eucharistiae sacramento revera risi; corpus, &sanguinem contineri negarunt I. Caphamatiae, qui ad verba Christi : Ego stim panis visus se. responderunt : Γuomadamis hie nobis earnem suam dare ad manducandum y inter quos ludam extitisse probat ex Chrysost. Bullingerus. His accensendi sunt Simoniani, Marcionitae, Manichaei, aliique Phalitinamaveram Christi carnem negantes, nec non Messaliani & Enthusi sae. Nestorianos autem transubstantiationem panis in Christi carnem agnovisse constat ex Vigilio Tapsen. l. s. adv. Eutych. line Ephesini PP. hoe unum adversus Nestorium adstruunt, accedentes ad sacr. musteria i ius risis proniam emem mavducare, non hominis sanctificati, o Deo coniuncti secundum d gnitatis unionem , quae filii Nestorii haeresis, ut alibi dictum est. Not. II. Cum inculo p. librum de corpore , & sanguine Christi ediderit Paschasius Radbertus abbas Corbeiensis, adsedisus aliquos male de Eueharisia sentientes, teste Alcvino in co Fid. illum nostri dogmatis primum auctorem faciunt Cla dius, aliique novatores, quod probant, ex quo Paschasio restiterint Rabanus Maurin, Ratramnus, & Scotus Erigena . Set hune sectatorem Pelagii, ae orthodoxae fidei, patribusque oblatrantem S. Prudentius appellavit apud Notisium; Mλ vero, & Ratramnus a paschaso discordarunt tantum circa i
quendi modum. Nam Paschasius idem Christi eo vas in caelis,& in Eucharistia asserebat, illi disersum, unde in suspicionem
erroris venerunt: quos tamen ab errore vindicavit M illonius dicens, eos statuere differentiam illam , quantum ad specie , exterioremque fisuram. . Η a Nota
119쪽
Not. III. Saeculo XI. prodiisse Berensiarii haeresim . de misius errore non conveniunt eruditi. Quidam enim ex eius ass elis admiserunt Praesentiam realem, & negarunt tantum transubsantiationem. Alii antem expresse negarunt corpus Christi i et caelis collocatum posse in terram deserri. Berengarium damnarunt in R. Synodo Leo IX. an. isso. ex Hermanno in Chron. Brionensis conventus, Vercellensis, Parisien. & Florentina synod. sub Vict. II. Et Romana altera sub Nicolao II. in qua rengarius errorem suum adiuravit, librosque cremavit. Tre; fidei sermulas a Berengario emissas profert Mabillonius, ex quibus insertur, eum principio realem praesentiam negasse, II. ea admissa propugnasse impanationem , in iis enim formulis uatrumque expresse consessus est , & post varias tergiversationes rediit Berengarius ad sanam mentem , Obiitque nonagenarius
Not. IV. Post Berengarium dogma catholicum pervicaciores haeretici impugnarunt Petrus de Bruis, & Hemicus eius di- stipulus, deinde Albigenses ex Manichaeorum reliquiis exorti , Carlostadius, Zuinglius, colampadius, Bucerus, & S ciniani, qui omnes in Eucharisita figuram, si num, O imaginem mmoris, sanguinis Chrisi fatentur, ipsum vero compus , oe sanguium negant. Lutherus realem praesentiam pre ius Evangelicis verbis agnovit: ita tamen, ut dixerit, una eum Christi corpore permanere subsantiam panis . Ast ann. Is 3. transubstantiationem admisit. Calvinus in tract. de Cc na primum ait distribui in eoena remus oe sanguinem Chrisi, sed cum postea addiderit, id fieri sua manducantium fide, compertum est Calvinum pugnantia conscribere, & verbis ludere. Iam vero quid catholici sentiant de reali praesentia declarat , quae mox sequitur PRoposITIo. In Eucharistia vere corpus , & sanguis D.
Prob. I. ex sacris litteris. I. enim Io. 6. v. 12. ait Christus o Panis, quem ego dabo, caro mea es se. Litigantibus a tem I udaeis, quomodo posset carnem suam iam ad manducandum λ R. Jesus: Nis mandus eritis cinnem Filii hominis sci& v. 36. rationem proseri dicens: Caro mea υere es cibus oee. atqui non potuisset Christus verbis clarioribus suam realem in Eucharistia praesentiam, manducationem, ac potationem ex Pri mere; ergo M. M. Aliartinus: verba illa accipienda esse in sensu mystico, non in sensu literati. Sed fallitur I. enim eo testimonio: M-β mandue inritis se utuntur Haeretici, ut contra nos ad struant communionem sub utraque specie, quod sane ad rem
non esset, nisi mystice accipiendum Il. Cum Judaei non
120쪽
l perciperent , quomodo manducanda esset humana caro dicer tes: Durus es iis Ibmo, non ait Christus, se locutum esse de mystica, & figurata manducatione, sed rursus id asseruit, aiat serens in veritatis confirmationem suturum sui in caeluin asceni sum.
Adde, Evang. Ioannem, si quid tropice a Domino dictum
est, statim explicuisse, ut cum ait Christus Io. g. Solvite tem Eum hoe , subdit Jo. Im autem dicebat de temριο corporis sui . Et c. 7. cum ait : Humina de etentre ejus fluent, JO. v. J9. subdite me autem dixit de spiritu se. Item c. I a. & alibi a Si ergo de manducando corpore , quibusdam murmurantibus loquens Christus Dominus, mentem suam non aliter a ruit, nisi confirmando quod dixerat, nec Ioannes eam exposuit; dipnum est verba illa non mystice & figurate , sed proprie &literaliter esse accipienda. Deinde ait Christus ibidem: Panis,
quem ego dato, caro mea est pro mundi vita, eumque hanemnaannae Patrum anteponit , sed haec verba nequeunt accipi do
incarnatione iam peracta , sed de beneficio futuro , ac tali , quo non figura sui corporis , qualis fuit iranna , sed corpus ipsum. traderetur in cibum. Cuius gratia praemisit miraculum de quique panibus : Ut, Iudaei, re docti fidem minime iis ne , Ssrent, quae postea dictums erat, ait Chrysostomus in hunc lo- cum : sed miraculo nota opus erat, ut crederent verbis suis, si ea mistice intelligenda essent; ergo &c. II. Cnristus Dominus init. 26. & alibi discipulis panem vinumque Drrigens ait o me est corpus merem , hic es sanguis meus; sed haec verba proprie accipienda sunt; erF αc. Prob. min. I. Oratio istar me os crepus meum operatrix , & vera est, sed talis non esset, si panis in sua re isset substantia, sicuti. vera non esset si Christias aquae hydriam manu tenens in Cana Galilaeae ὸixisset: Hoe es vinum, nec aquam in vinum vertisset; ergo &c. II. Haec verba ab haereticis explicantur per metonymiam , quasi hunc sensum reddant : Misae panis es signum corporis mei, quod in passone instar panis framgendum erat, sed hoc filium est, Christus enim Eucharistiam loco testameriti reliquit sed verba testamenti planissima esse debent, ne lis oriatur inter haeredes s ergo &c. Loquebatur etiam Christus distipulis rudioribus, queis tropi ac parabolae aptae non erant; adeoque aut Christus per se eas explanasset, aut id ab eo fieri postulassent Apostoli. Tandem non ait Christus: His panis es corpus meum , sed : Hoc est corpu' meum : er8o Pronomen Hoc non ad panem, sed ad Christi corpus est
III. Aiunt haeretici , non esse a nuda litera discedendum, uba setius granaoticalis perspicuus est, nec vox aliqua allic.