장음표시 사용
151쪽
1 8 DE THEOLOGICIS DISCI pLINIs
deles hortatur, ut ingredientes Bethlehem , s domum spiritalis panis, idest ad sacram Synaxim magos imitemur, qui puerum
Jesum tamquam Deum morarunt, atque adoraturi Christum , ouum Projiciars e manibus. Theodoretus etiam de consecratis symbolis ait Dial. a. pag: 8s. Creduntur, M antur.
Prob. III. ex Latinis PP. Ambrosius in illud Ps. m. Ad rate scabellum pedum eius, ait, Per scabellum trem intestigiatur , per teream autem caro Chrsi, quam Apostoli in Iesu rarunt, hodieque in masteriis Moramus: quem locum a cavillis Plestaei, & Albertini vindicarunt Maurini . Illis autem ntillum reliquit effugium S. P. A. Enarr. in eundem locum dicens rIoenis quomodo me impietate adoretur terra scabellum pedum eius. Suscepit enim de term terram, quia caro de terra es: in quia ipsam carnem nobis manducandam dedit , nemo autem iapsam manducat, ut si prius adoraverit e iuventum est, quomodo non solum non peccemus adorando, sed moremus non adorando .
' Vide alia loca apud Gelasium Hieber Augustinensem in Disp Theol. de cultu SS. Ench. Prob. IV. ex vetustiss. Liturgiis apud Simonium , Vitaiasium, Remudotium, aliosque. In missa Chrysinomi Iegitur:
Dehine Morat sacerdos, oe diaconus ter secreto dicentes: Deus propitius esto e. Et myulus smiliter cunctus eum devotione .
Mat. Cum autem viderit sacerdotem manus extendentem, ut Deiat sanctam elevationem, exclamat chorus a tinus sanctus, unus
Dominus Jestis Christus. Prob. V. ex ipsis heterodoxis . Nam in Ordinat. Ecclesiae Brandeburg. Daniae, & Norum. praescribitur, ut cantetur hymnus: Pango ti-ua, & communicantes sexis genibus dicant et Agnus Dei miserere nobis . Ioachimus Wostpnal. ait , Christum in Eucharistia adorandum ex ejusedem Chrisi mandato . Et Lutherus de hoc Sacramento ait eomui honore adorandum esse. Et in Collin. Ratisb. omnes hac de re convenisse fitetur Bucerus . Opp. I. Salmasius, i. de T subae p. 464. ait, laudatos D. de latriae cultu non esse accipiendos, sed ab iis tantum commendari humilitatem; ergo tac. N . neg. ant. I. enim Salm
sius non sibi constat , qui ib. pag. 447. scribit, Eucharistin adorationem suisse ignotam PP. postea vero Augustini, A. Cyrilli verba, quae hanc adorationem exprimunt, in alium se sum detorquet . Sed quid verbis est opus λ eum Augustinus ,& Cyrillus eam adorationem commendent, quae creaturis sino impietate non tribuitur , quae supremi Rese debetur, quam Veex Chrysostomo Magi obtulere, & negavit Samosatenus, sedllaec est latriae cultus; ergo &c. ob. II. Idololatriae crimen est pani , rei nempe creatae ,
exhibere lauiam 9 ergo M. N. dist. ant. Si cultus iste sit a solutus s
152쪽
. LI B. XXXIII. DIS S. II. CAP. V. 14ysolutus, & in meris panis & vini accidentibus statur, coinsi sit relatisus, & osteratur Christo sub iisdem latenti, neg. Η nc Trid. Syn. statuit, adorandum in Eucharistiae Sacrame to Chrilium unigenitum Dei Filium I sicut emo non erant idololatrae prosetae, qui pecudes mactabant, queis Gentiles itatriae cultum exhibebant, quia non ad res illas creatas, sed ad
Deum omnium creatorem cultum suum reserebant, sic necivis idololatriae crimen admittimus , qui per omuem creatur mmisibilem, non in item omnium auctorἱ Domino latriam ex hibemus, ait Leontius in Dial. cum Jud. . PRopostrio II. Eucharistia in templis rita servatur, & diligenter custodiri debetis .. Prob. L pars . Id enim negant haeretici, vel quia realem christi praesentiam non admittunt, rei quia eam agnoseunt tam tum in usu, di actione coenae s usui primum refutavimus cap. I. secundum vero refellitur ex verbis Christi, quibus panem cotis secravit semel ea proserendo, nec illa repetens quando distribuit,& ex quo consecrationis effectus permanens sit , ut Cyrillus, Aug. aliique PP. tradidere; ergo &c.. Prob. II. Ex veteriri .clesiae praxi, qua domi a fidelibus , & in eremo a solitariis servatam fuisse Eucnaristiam pro aegrotis sanisque testantur Tertuli. Clemens Alex. Cyprianus, Bdilius, Nagianetenus, Hieronymus &c. recte ergo hanc consuetudinem commendat Trid. Syn.
sessi i 3. e. 6. Prob. III. Ex disciplina Ecclesiae, qua statuitur in excerptis Eiserti, ut presbyter EMarsiam semper haseae
paratam ad infirmos , ne me communAne moriantur. Idem d cernitur In cap. inpetum tit. 24. Decr. Hanc consuetudinem a
liquissimam etiam Nicaena Syn. praescripsit can. Id. Q mm rem magnopere optabat restitutum Tneod. Meta, & Calvinus Inst. c. 1 . de ipso ait: Qui sic faciunt, habent veteris Ecclesiae exemplum. Prob. IV. Ex turribur & columbis , quae passim inter vel rum Ecelesiarum or menta numerantur, & in quibus repositam fuisse Eucharis Iam consentiunt omnes . Liber pontificalis refert , Constantinum Basilicae S. Petri dedisse patenam eum
ruris , columba gemmιs ornatam. Turrim auream sul er alta
re Ecclesiae Rhemen. locasse Diudonam Archiep. scribit Fl doardias . In columba Eucharistiam servasse S. Basilium asserit Amphilochius in ejus vita. De eadem columba accipiendus est etiam Chri stomus hom. 3I. ad Populum Antioch. ubi ait , corpus Domini reponi super altare Spiritu S. con-situm. Via
de auctorem a. P . ΙΙ. Ilata, ex cap. Statuimus I. Decri tit. μ. ubi praestriabitur Eucharistiam servari clavibus mhibitis. Et can. 2o. Later. IV. custos incautus tribus menstis ab oeuis suspenditur,s3r i
risubiicitur Ahioni, si ejus culpa sacrilegium, furtum &c. inde s N a quatur.
153쪽
iso DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs
quatur . Et in Poenitentiali R. 4o. dierum poenitentia eidem imponitur . si mures comederint Decies reconditas. Sedulo e iam attendendum est, ne species Eucharisticae diuturniori tempore computrescant, & canone ROt mag. statuitur: De una
dominica in alteram servari I .PRoposiTIo III. Optimo consilio festum Corporis Christi
suit institutum. Nol. I. Quinam primum hoc festum indixerit non est mnino exploratum , fertur tamen ejus inlli tutionem B. Juli nae Leodiensi sanctimoniali divinitus revelatam fuisse, eaque a Caneellario Parisiensi , aliisque Theologis ad examen revocata, Leodiensis episcopus coacta Synodo in sua dioecesi celebrandam indixit. Eveelus subinde ad pontificatum Urianus IV. cui ea revelatio fuerat pateticta, permotus precibus Leodiens. epise se, ac etiam insigni miraculo apud Vulsinium patrato, ubi ex facta hostia ab incredulo sacerdote in subjectum corporales quod Ur veteri etiamnum servatur) prodigiosus sanguis es.suxit, Pontifieio diplomate ann. I 264. sinum extendit ad universam Ecclesiam. Hinc Urbanus hujus sesti institutor ab hiastoricis appellatur. Defuncto Urbano eodem anno , cum no dum executioni mandatum esset eius diploma, confirmatum est in Viennen. Concilio a Clem. V. anno IIII. Deinde anno 13I6. a Io. XXII. anno I ap. a Martino V. anno I 3'. ab Eug. IV. & anno Iss I. a Trid. ΡP. ses . II. c. s. Vide Gynaudum, Lupum, & Gelasium Hieber lac. sup. tit. Not. II. Censuit Papebrochius, inficium , quo nunc utitur Ecclesia Romana in hoc sino, rogatu B. Julianae a Jo. clerico Leisiensi fuisse conscriptum. Constat tamen ex testimonio Omniviri scriptorum, illius auctorem esse D. Thomam , quia . 1246. illud jubente Urbano IV. conscripsit. Nec obstat, illud extare in vetustissi Antiphonario Leodiensis Ecclesiae r non enim apparet, hoc Antiphonarium esse Urbani temporibus a liquius ; iure ergo Nat. Alex. illud D. Thomae vinclicavit Disesert. 6. saecul. J XIII. quod constat etiam ex Const. Sixti IV. His notatis Prob. Prop. I. Congruum est, ut quod ex Dei mandato habet specialem dominicae passionis commemorationem , estque divinae charitatis memoriale perenne, peculiari seis c lebretur, sed hoc fieri nequit seria V. majoris hebdomadae , in qua Ecclesia in rebus plurimis occupatur; ςrgo in aliam seriam V, fuit iure translatum.
Prob. 1 γ In supra laudatis Coniastitutionibus Auximanae Sunodi cap. 3. de Sacri Euchari statui tur, ut sacrae particuta ren
υentur semel in bebdomada in die 'Iosis , nisi tamen ob se
quentiam silarum , qui sacram Communionem fumerent , festiarisa rem iis facienda esser.
154쪽
LIB. XXXIII. DIss. II. CAP. V. Isr
Prob. II. ex revelatione, & insigni miraculo Volsiniensi sit . pra laudatis, quibus accessere Ecclesiarum supplicationes , &vota ab Urban. IV. in laud. diplomate indicata. III Haec solemnitas in Ecclesiae catholicae exaltationem & haereticorum confusionem conducit, ut ait Trid. sess. I p. c. s. Nam Luth rus in processione SS. Sacramenti repentino terrore occupatus contremuit, frigidumque sudorem emisit, ut ipse fatetur apud Auris rum. Et Proteirantes Augustae, cum neret ea processio praesente Carolo V. summa confusione affecti sunt, ejusque indignationem subiere; ergo &c. PRoposITIO IV. Jure etiam instituta est processio SS. Corporis Christi . . . . . Not. Negant Centuriatores, Schimidet, & Kemnitius, imo ex catholicis Genebrardus, & Juenin , processionem corporis Christi ab Urbano IV. institutam. Verum, licet Urbdinus in laud. diplomate non eommemoret processionem, refert tamen Panvinius noster in Urbano, ouod attonitus pontifex ex Vulsiniano miraculo ) ad se transferri voluit, corporale, cum ρr cessione Urbemυeterem , or illud solemnitate instituta in Ecclesia Urbeistana recondidit: unde inseri, post Serarium , & Lili um Benedictus XIV. Notis. V. n. 6. ex facto saltem Urb.ani, pr ressionem hanc derivasse. Adde Martinum V. supponere, pr cessionem hanc jamdiu institutam, dum indulgentias I 8o. an. norum concessit iis, qui procelliones istas secuti fuerint. Tandem nullus profertur illius auctor post Urban. IV. sallitur e go Genebrardus, qui ham Papiae inllitatam narrat contra errores Berengarii; nam Papiae anno tantum quarto saec. I s. cce
pit obtinere, ut Lupus observat in Diss. cit. Quidquid sit de processionum auctore, eas rite suisse institutas prob. I. ex na mentis Proe. praeced. II. Praes grata videtur haec processio in circumgestatione Arcae Jos. g. & I. Reg. 4. & Hebr. p. ubi legitur tunicum manna Arcae inclusum cum illa ubique asportatum. III. Constat ex Hist. Ecclesiastica Eucharistiam dei tam ad fideles absentes, ad Titulos, & ad episcopos Suburbicarios a Rom. Pontifice missam ad privatas aedes, ad eremos&c. teste Iustino, Eusebio, Basilio, & Ambrosio. Ob. I. Calvinus: Eucharistia ad solum usum coenae instit ta est; ergo &c. II. Κemnitius ait, exhibere cultum mero pani est artolatria; ergo &c. III. Ex quo arca capta sit, se dit Kemnitius, satis ostendit Dominus cultum hujusmodi a se ii robari. IV. Haec processio scripturis, & Ecclesiae consuetudini adversatur; ergo &c. M. ad i. neq. cons. Non enim tollitur per hanc processionem usus, aut actio coenae, imo ma pis augetur, nam ea incitati fideles frequentius communicant. Ad II. Vid. Prop. I. Ad III. neg. ant. Non enim ob circum
155쪽
gestationem illam Arca capta est es ea enim Eli & maioribus natu Israel annuentibus, Philistaeis terrore perculsis, asporta xa cst , sed ob idololatriam militum ex i. Reg. 7. Aa IV. nep. ant. Nam id scripturis non adversari constat ex prob. II. licet ergo Ecclesia priscis saeculis ob disciplinam arcani pr denter subtraxerit gentium protinationi sacra mysteria, nunc autem iis iam explanatis, & altissima in luce positis aequum est ea palam ab omnibus coli, & venerari. Instat Κemnitius ecur ergo in sola specie panis offertur Eucharistia , & non e iam sub vini specie BL. quia sub ea specie totum continetur Christi corpus, & in calice esset estusonis periculum. PROPOsITIO V. Licet aliis etiam temporibus Eucharistiam ex nere, & circumferre, servatis tamen servandis. Prob. I. pars ex Prop. III. & IV. Prob. II. ex consuet dine plurium parochiarum eam processionem faciendi singulis mensibus & Eucharistiam exponendi per horas 4o. III. Ex 1 iactibus inde perceptis a populo, quem a ludis, & otio a strahit, & ad templum trahit; ergo &c. Prob. II. pars . I. enim processiones huiusmodi fieri debent aliqua urgente caussa, annuente episcopo, nec ubique frequenter , ut statuerunt Synodus Farsen. ann. I 627. Neapol. an. I 699. Caesenaten. ann. Spoletana ann. I 688. Mecnlinien. ann. ibo . Mediolanis
III. & IV. &c. at singulis diebus Euch ristiam super altare non esse exponendam statuit s. R. C. die F Mart.. ann. Iω6. Excipe Octavam corporis Christi in Eccles Collegiatis, o
tionem x L. horarum, & processionem menstruam aliquibus iaparochiis . II. Non licet ex decreto sae. Congr. Concilii quae statuit e Non licere etiam Regular bus in eorum ecclesiis tueharisiae Sare mentum publice adorandum exponere, nisi ex causa palica , quin probata sit ab ordinarsi. Ex causa autem 'Data posse, dummodo
Sacramentum non extrahatur e talernaculo . oe sit velatum , haut
hostia υideri non possit. Idem statuit S. Congr. Episse rum &Reg. & Sacr. Rituum , Benedictus X1II. in Syn. Benevent.
ann. i5pr. & Bened. XIV. in Notis ann. I7ῖ III. Haec expositio fieri debet decenti altaris ornatu, & c reorum splendore. Synodus lV. Mediolan. praescribit cereos ad summum decem , ad minimum vero sex lampades : item nec plures, quam duodecim nec pauciores quam tres I . Decreto S. R.
er externa signa ad bu us Sacramenti venerationem magis excitetur , in lalid. Const. u-xim. c. statuitur: in ante Tmbernaculum , in qua falutaris binia assematur, in Catis ali Ecclesia tres Iampades Rgiter
156쪽
LIB. XXXIII. DIS S. II. CAP. V. 1sa
Condr. id pietati facientis expositionem remittitur. Exposito Sacramento duos clericos superpelliceo indutos interdiu adst
re iubet S. Carolus loc. citato, quorum alter -DItem draconus si noctu vere saltem unus in sacris Orata. consitutus . 1 . Tandem una cum Sacramento, nec reliquiae, nec ιmagrner eseponi debent secundum decreta Romae emanata , ut habetur In Ceeemoniali Augustinen, P I ς' ς' . e. l. 'o
P RoposiTio VI. Nulli fas est in umere Eucharilliam de serre, sed Rom. Pontificibus decenter praesertur. Not. Non loquimur de vet. disciplina, ex qua constat findeles sibi ad υiaricum Eucharistiam domum asportaste, ut ex Tertulliano, Cypr. Ambrosito, Hieron. evincitur : - de monachis etiam, de Roberto, & S. Ludovico Franc. Regis
bus & Archiepiscopis Beneventanis ex veteribus Mis. eit e ploratum : verum iust is de causis ea consuetudo antiquata est. Prob. I. ex can. 3. Concilii Caesaraug. & I4. I 'let. I. ann '8o. quibus sub anathemate id interdicitur . Idiplum 1tatuithenedictus XIV. in Constitutione saepe laud. supra Graecorum Ritibus, qua vetuit orientalibus monachis, ne deferant in itinere Eucliaristiam collo suspensam. Excipitur tamen Rom. Pontifex, quia tunc Eucharistia desertur honenimmo comit in . Qua ceremonia monentur fideles, cujus vices ille, qui subsequitur, Maximus episcoporiam, & quomodo nil om-st adhaerere Christo hujus participatione mi uerri, mu mystici corporis capiti Ecclesiae uniantur . Vide Angelum Rocca in Comm. de hoc arg. t. I. P. 3ῖ.
De ministro, subiecto, ae risitis saeramenta Eucharistiae . DE hisce argumentis sex capitibus, eo qui sequitur ordine, pertractabimus.
stiae conficiendae potestatem. Marcionitae vero, & PepuZim2 etiam penes mulieres. His accedit Hugo Grotius , qui Illis hanc ficultatem concedit, tibi pastores non sunt. Contra quos ut PROPOsITIO I. Soli sacerdotes Eucharistiam conficere possunt. Prob. I. Christus enim Apostolis, ouos tunc nisi Testame ri sacerdotes constituebat , ex Trid. sess. aa. c. I. ait: Hoc fu te
157쪽
134 DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs
rn meam commemorationem, jubens iisdem, ut panem I & vinum consecrarent, & Osterrent. Sed si hoc praeceptum, quoadeonsectionem, & consecrationem Eucharistiae , omnes fideles obstringeret, omnes tenerentur consecrare , & lacrificare, quod nec haeretici asserunt; ergo &c. II. Accedit canon 18. Conc Nicaeni, quo statuitur, ne diaconi praesumant Eucharistiana dispensare presisteris: neque enim consuetudo tradidit , ut hi
rei o frenia Dcrificii non habent potestatem , his, qui osserunt,
corpus Chrisι porrigant. Eadem nabet Synodus Ancyrana can a. , Leodiensis can. et . & Arelatensis can. 2s. Hinc Later nense IV. statuit: me Eucharisiae Sacramentum nemo potes
Urere, nisi sacerdos. Idipsum decrevit Florentina Synodus ,& Trid. loc. cit. III. Idem evincitur ex βS. ΡP. Tertullianus de Praescr. hae reticos carpit, eo quod laicis sacerdotalia munera iniungunt . Epiph. Haer. 79c ait: Neque diaconis concreditum es peragere factificii m=sterium: & in Exp. cath. fidei monachum reda guit, quod cum laicus essest , Iacrificia celebrare nefario austi ess gressus. Hieronymus in Dial. negat, apud Luciferianos Ecelesiam esse, ex quo Hilarius, cum esset solum diaconus, de Ecclesia recessit, neque Eucharisiam conficere potes, episcopos
edi presbyteros non habet. IV. Prob. ex Hist. Eccl. mon mentis. Ex Actibus Martyrum Alutinensium constat , numquam celebratam suisse collectam absque presbytero consecrante. S. Athanasius Apol. a. i impactam calumniam de fracto a se calice ex eo repulit, quod m prisata domo habitans habere non poterat poculum misicum. Fulbertus Carnoten. ep. 36. ad
Guidonem Bituricen plectendum ait diaconum, qui se presb terκm smul it, Mi mque celebrare praesumpst. V. Idem evincitur ex ipso diaconi nomine, διακννεω enim ministo eius munus defignat sacerdoti ministrandi, & sacram oblationem gestandi , ut habetur in Liturgiis Graecorum . Hinc Isidorus i. a. de Eccl. o'. c. 8. ait; In sacerdote secratis , in minisro dispensatio es saeramenti . VI. Accedit ratio. Si enim absente pastore potest laicus Eucharistiam conficere, cur ex Apol. a. Justini Eucharistia missa est ad a
sentes per diaconos cur ad eremum, & domum eam deserebant Anachoretae cur ad carceres martyrum tanto periculo
accedebant, ex Cypriano , sacrificaturi presbyteri ρ Tandem incredibile est , sacrificium omnium figurarum impletivam omnibus laicis in novo Testamento fuisse permissum, cuin inveteri solis Levitis concessum sit offerre sacrificia, quod etiam inae, & Sauli interdictum est.
Ob. I. Ex I. ep. Petri, & Apoc. c. I. in nova lege omnes dicuntur sacer tes ; ergo &c: II. Tertuli. de Exhori.
158쪽
LIB. XXXIII. DIS S. III. CAP. I. Issait: M ε ω latet sacerdotes sumus λ Disserentiam inter
inritinem, plebem constituit Ecclesine auctoritas. Ubi Ecclesiastes Ordinis non est consessus, oe offers, s tingis se. Confirmatur ex Scono Tertuli., qui est adstruere monogamiae necessitatem, ex quo bigamini ab altaris ministerio arceantur. III. Ex Can. II. Ancyr. & ex Actis S. Laurentii constat, diaconis jus esse consecrandi; ergo &c. Prob. ant. Ille enim diaconos lapsos interdicit a sacerdotali ministeris panem vel calicem osserendi , haec vero amid Ambrosium l. i. de Offc. & omnia Mss. habent: Cui mmmisisti Domini sanguinis consecrationem , non dispensationem, ut habet Brev. Romanum. Diaconos calicem osterre asserit etiam Cyprianus de Lapsis: Offerre autem ex Grotio idem est ac benedicere, & consecrare. IV. Frumen tius laicus ad Indos prosectus itineris socios hortatus est Rom.
more consenim, cir sacra celebrare ex Theodorero l. 2. c. 2ῖ.
In Graeco extat λει si Iri, sed hoc nomen exprimit Veram consecrationem; ergo M. Item de laico monacho testatur Sophronius in Prato Spirit. c. et s. eum verbis sanctae oblationis p nes consecrasse. Milites etiam Caroli V. Francorum regis invicem se se consecrato pane resecisse constat ex coaevis Script. Idque ex traditione Apostolica derivasse observat Erasmus . Panem quoque a pastoribus consecratum in carnem esse conve
sum narrat Albinus Flaccus apud Lupum. S. Foeminis etiam hoc jus tribuitur ex veteri Martyrologio , ubi legitur de S. Petronilla : Terris, die, eelebratis dominicae oblationis nuseriis accepto Christi corpore spiritum emisisse, quae verba derunt in
Martyrologi O Romano. . ad I. dist. ant. Dicuntur sacerdotes lato modo , prout preces Deo osterunt &c., conc., stricto m p, prout conse crant, neg. Vide lib. go. de Sacri ministro. Ad II. M. I.
liqui Tertullianum haee scripsisse, postquam ad Montanil his desecit, & sceminis ius istud attribuit. M. II. ut in nra ad I.
Nam cap. a. ad Scapulam scribit; Sacrificas quomodo praecepit Deus, pum prece. Et Apologet. 3o. hostiam Deo orari nem de viritu S. profectam. N. III. Tertullianum accipiendum de oblatione, quam persecutionis tempore a sacerdotibus consecratam fideles in cryptas deserebant eamque aut a ma jore natu, aut manibus litis accipiebant o Reapis aqnoscit ibi Tertullianus speciale sacerdotium , quod constituit Ecclesie auctoritas, per ordinis confestum anctiscatus, quibus verbis intes ligitur instistitis ab Apostolis derivata, s character impositio ne manuum collatus . Ad confirm. λ. Scopum Tertuli. esse, ut ostendat, neminem posse gratiam mereri oratione & fida ,
quae sunt spretes quaedam sacrae oblationis, dum qui orat, recredit & licet non sit sacerdos, agit tamen pro sacerdote
159쪽
133 DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs
eastitatis amore non se se exhibet obeundis Sacramentis id neum . Vide Albaspinaeum & Peruvium. Ad III. neg. ant. Ad I. prob. dist. ant. Interdicit a face dotali ministerio, quod est panem oe calicem deferre, nempe de Prethes , seu minore ara portare pontifici munera cons..cranda, conc., habetur enim graece deferre , non προσφέρειν inerre , hoc est panem offerre, subdist. , prout ferre est idem ac einbere, con. i quo sensu ait Cypr. di ac
num calicem offerre, prout est idem ac consecrare , neg. Nam Nicaena Syn. aperte negat, diaconis Potestatem esse πισσψίρειν,
inisendi scilicet, & consecrandi. Ad II. probationem neg. ant. Nam MA. antiquissima Mo. annorum habent diisensationem,& S. R Ser. go . ait: Laurentium Romae Christi sanaetiinem minifrasset non consecras . Res Ituerunt quidem consecrati nem Maurini in Ambrosiana editione ex pluribus M . sed u troque vocabulo significatur communione dominici sanguinis nos sanctificari, & consecrari. unde commixtio, . consecratis dicitur infusio particulae in calice.
Ad IV. neg. min. Theodoretus enim λειτουρ iae: vocat con
ventus fidelium ad offerendas Deo preces. Rufinus enim, unde hae hausit Theod. ait Frumentium sociis suis persuasisse,
ut conυenticula per sica facerent, ad qua ritu Romano orationis
Musa consuerent. Eadem habent Socrates, & Soromenus; liacet ergo Liturgia proprie designet ministerium sacerdotum , &sacrificium, saepe tamen significat Id, quod cum eo habet analogiam: sic Rom. I 3. λείτουογeς dicitur os tus contribularus ,rxia ut sacrificium Deum placat. Adde Frumentium a S. Ain anasio sacerdotes ροstulasse, ut eos in Indiam transmitteret; ergo &c. Ex historia Sophronii, si beam velimus admittere ,
oppositum evincitur, legitur enim ibid. a Seniore monach rum suisse statutum : Ut niatus adisceret sansae oblaticinisba, nisi qui ordinatus ad hoc est. Pastorum v o miraculum non verborum virtuti, sed omnipotentiae Dei eorum audaciam punientis tribuendum est. De militibus Francoriun non aliud eruitur ex verbis ab ipso Grotio productis, nisi eos. sacerdotibus destitutos panis communis tarticulas S. Gemmenia nomine Anatas Am mmmunionis aecepisse. De S. Petronilla haec habent uti A. Mart. Nerei 1 & Achiil. Tertio, die --niens ad eam S. Nicomedes pin d=ter celebravit moena Chrsi.
PRopostrio II. Diaconi aliquando dispensarunt Euchar fiam, maxime sub vini specie, sed iussu antis itum Prob. I. ex Iustini Apolog. & ex historia Tarsicii, ex qua constat, per diaconos, imo etiam per accolytos Euchailitiam absentibus missam. II. Ex Termiliano & Iustino, qni scribunt, sumptam Eucharistiam de manibus praefidentis & ex
160쪽
LIB. XXXIII. DIS S. III. CAP. I. Is7
Cypriano, qui ait, a diaconis oblatum calicem. III. Ex Act. S. Laurentii supra laudatis. IV. De septem diaconis cecinit Arator, quod pocula vitae misceat, s latices eum sanguine
porrigat Agni. Nota Ι. Non posse diaconum , presbytero praesente , Eliseharistiam ministrare ex can. I s. I. Arelat. II. posse tamen urgente necessitate, & iubente antistite, ex can. 38. IV. Ca thaginensis. III. Numquam a diacono posse ministrari presby- , teris, ex can. I8. Nycaenae Syn. IV. Infirmos a presbyteris, non a diaconis esse communione reficiendos ex cap. pervenit dis . a. de consecr. V. Ex Trident. Syn. sess. II. c. 8. stat tum esse, ut Lici a sacerdotibus communionem accipiant, sacem istes seipsos communicem, idque ex veteri coruuetudine .
M suseipientibus Eucharisiam , ae L de communionis praecepto. Nin. I. Communionis nomen aliq-do consortium fidelium designat, & dicitur communio riclesiastica, qua aliquam do privantur, qui pravia crimina admittunt, unde excomm nicati dicuntur; aliquando Eucharistiae participationem , alia quando etiam Misse sacrificium, & antiphonam, quae, dumhdeles commimicant, cantari solet a clericis. Appellatur e iam mmmumio laica ecem illa, qua clerici ob patratum criamen in ordinem plebis redisebantur, & peregrina, quae Concedebatur laicis & ecclesiasticis cum literis commendatitiis , quas formatas voca t extra propriam dioecesim peregrinantibus. Etiam Missis sacrificium, sumpta parte pro toto, commmunio improprie dicitur. Proprie tamen communio est ipsa Eucharistiae perceptio, & dicitur Dominica communis , seu communio diυ-rum Sacramentorum .
Nol. II. de huius communionis necessitate tractaturi d
plicem distinguimus necessitatem, medii scilicet & praerepti ,
de qua l. go. aqum est. Praeter Graecos nonnullos apud Ameta. , Calviniani, aliique novatores Eucharistiam necessariam esse necessitate messii ex PP. & maxime ex Aug. evinci putant,& ex S. Innoc. Maldonatus. Hinc duplex oritur controversia,frima dogmatis: an quis salvari possit absque perceptione E charistiae s altera facti, an id assirmaverit Augustinus De priama conveniunt omnes, communionem necessariam non esse ne-ressitate medii , licet non desint qui eam necessariam putant tantum in voto, cir' secundam, salsum est putasse Augustinum parvulos salvari non se iusque actuali Eucharistiae communione, ut demonstrant Patavicinus, Bona, Norisius, Doc