장음표시 사용
181쪽
i S DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs
ream dicunt, ut notat Cabasilas, & Humbertus Card. At Roamana Ecclesia utitur exilibus particulis, ut sciamus , quod non satietati , sed sanctimoniae deservit. Vid. Prop. q. c. 4. l. 73. II. De distributione notandum est, panem Eucharisticum in manus laicorum tradi consuevisis ex Narianet. Cyrillo Ieros. Chrysost. Hieron. & Aug. Et de Novato narrat Eusebius i. 6. H. E. c. ψῖ. eum apprehensis manibus fidelium, quibus a
huc tenebant Eucharistiam, dixisse: Iura mihi per eomus, oesangui-m D. N. I. C. te numquam me deferturum se. Et Cyprianus refert iniquum quemdam pro Eucnaristia apertis manibus cinerem invenisse. At Syn. Antisiodorensis can. 36. statuit: Non lisere mulieri nuda manu Eucharsiam sumere. Et can. 42. statuit, ut eam accipiat mundo linteo, quod vocat Dominicale. De his plura Martentus, Menardus, Lupus, qui In can. Io I. Tiuli. profert quosdam sacramo communionem excepisse vasculis aureis, quod tamnat Trullam Synodus. Immerito ergo praesenti Ecclesiae consuetudini veterem praeserunt Hospinianus, Bera, & Vo sim . illa enim ex necessitate, & urgentibus persecutionibus orta est. Deinde etiam Graeci eam improbarunt inducto more sumendi Eucharistiam cochleari, non manu. Tandem hic ritus ante Greg. M. tempora obtinuit. Porro ministrabatur Euch
ristia ex sublimi loco, q m soleam Graeci dixere , & ad quem
accedebant communicandi coniunctis manibus, stantes & corpo re proni in adorationis signum, ex Cyrillo, ac demissis oeutis, ex Chysostomo, atque ad instin seraphim expandebant alas caritatis , ex eodem Hom. in Se h. III. Utebantur etiam dispensantes aliqua formula. Gregorii aevo aiebant: Corpus D. N. I. C. confervet animum tuam.
Apud Alcuinum haec habetur: Corpus D. N. I. C. custodiat teia visam aeremiam. Illyrici hac utuntur: Corpus , s sanguis D. N. I. . 'ruit tibi in remissionem peccatoru- se. In Galliis ollin haec obtinuit 2 Corptis D. N. I. C. sit tibi salus animae cir
moris . Graeci hac utuntur e Impertior tibi S. Comus Domini, Dei, ει ni toris L C. in remissionem m. Amen pronunti
batur ollim a suscipientibus, ut alibi dictum est. Mos fuit
strvetustus ut communicaturi proferrent verba Centurionis et omine nou sum dignus, teste Duranio, & Card. Bona. Mosolun suit, dum sacra agebatur synaxis, psalmum canere, &praesertIm: Benedicam Dominum in omni temργε, qui est de panibus propositionis, & ut rine ait Micrologus, Euchori in accommodatur , cuius loco antiphona Missae Communio appellatur . ut supra dictum est. Ex his constat, post communionem celebrantis ante ipsius purificationem communionem esse ficie iam, ut monet a Iid. Syri. scis. aa. c. d. necnon Brancacius,
182쪽
LIB. XXXIII. DIS s. III. CAP. V. I7p
ta Brun, laudati . Benedicto XIV. Rc. qui tamen sacrificio peradio administrandam docet, si magnus sit communicantium numerus, ne adstantes taedio afficiantur, quod docet etiam G, vanius. Quibuscum sit PRoposivio II. Etiam post Missam, & in Agenda . defitinctorum potest administrari sacra communio. Prob. I. pars ex Conc. V. Mediolanen. in quo statuitur T. I . pag. 387. ut sacerdos, si communicare velit Peracta iam Missa, casulam, manipulum deponat. Permittitur eadem communio decreto saerae Visit. Ap. ea ut nec planetam, nec manipulum deponat. Prob. II. pars. Ex auctoritate Bened. XlV. l . cit. ex Merato, aliisque. II. Iubet Trid. Syn. ut in gulis Missis fideles communicent. III. In Missa defunctorumnabetur etiam : Ut quotquot ex hac altaris parti patione IV. in Rubr. Missis desunct. legitur : Si qua sunt communicaridi, eo communicet, antequam si purificet.
Quaeres I. an communio administrari possit in nocte Natiavitatis Domini, & seria 6. ac sabbato maioris hebdomadae' M. Ad I. id fieri, quoad clericos non sacerdotes in Vaticana B stica, idque in usus Gisse apud Carthusianos, & antiquos m nachos . Sed decreto Sac. Rituum Cong. sancitum est, ne postd fantatam Missam alite celebrentur, & in eis communio ministretur. I c. ad II. atfirmative, quoad flos infirmos . Ad III.
negative, ex usu vetustissimo, quo nec cantatur antiphona, quae dicitur Communio.
. Quaeres II. An in Caena Domini fieri debeat solemnis et tius cleri communio λ μ. aifirmative ex ver. consuetudine, quam laudant Theodulphus, ordo Romanus &c. eamque servari a Graecis tradit filiatius . Antiqui monachi communi nem sumebant de manu abbatis ex Martene, & ex Decr. S. R. C. Omnes de clero etiam canonici sumere debent de m nu celebrantis. Episcopus per se ipsum ministrari debet. S cramentale Ambrosi iubet, ut communio prius maribus ministretur, tum sceminis, nullo habito conditionis discrimine , sed loco aliqηantulum ab altari remoto. Decieto Concilii ca tum est, ne uni maior, alteri minor hostia praebe Mure cum idem Dominus etiam sub minima contineatur. De Viatico
1 ) dictum iupra c. 1 o. In decenti habitu idest supermulceo
cum lia ex Gongaleg mundo velamine cum omni reberentia
lumine praererinti deserendam esses latuit Honorius III. cap. 'Sane. Ad aegrotos autem, qui nequeunt Eucharistiam percipiare, nullatenus deserenda in . M 2 Qua r Vid. Const. Syra. Auxim. c. I s. & seq. de Euch. ubi pN
183쪽
Quaeres III. Cur Romanus Pontifex, in solio Pontificali sumat dimidium sestiae , distributa parte altera inter Caes. Diaconum & Subdiaconum , fugitque pretiosum sanguinem a rea fistula , Id sorte iactum esse, quod Pontifex, in ali ri Sumbolum gerit Redemptoris, prout in ultima cinna E charistiam fregit, & consecravit: in solio vero communicans facie ad omnes conversa gerit typum Christi palam in cruce immolati, & fistula utitur in memoriam calami, Christus gustavit rei & acetum. Vide Innocentium III. Durandum, Roccam &c.
De inemento Misse Derseis. DE Eucharistia prout sacrificium est, quaeremus I. an. st verum & proprium sacrificium . II. An sit sacriseium propitiatorium. III. An liceat Missas privatas celebrare. IV in aliis ad Missam spectantibus sermo fiet.
An in Missa cleratur verum ae proprium furificium. N . praeter Albigenses & Petrobrussianos, qui omnia su stulerunt sacrificia, Lutherus, & molampadius Missae oblationem vocant, Mominationem, & altaria, Impias lapiadtim congeries. Et quamvis in Consessi Aug. Qita an. Isgo & Isω. scripserint Novatores: Retineri apse se Missam, ssumma reverentia celebrari; cum tamen velint, homines sola in Christum fiducia instificari, sui obnitit semetiesim oblationem pro peccatis totius mundi, injuriosum Christi passi ui esse aiunt, si alia repetatur oblatio; adeoque Missam seri sutant tantum, ut mortis Christi . commemoratione & fiducia citata, Eucharistia fidelibus porrigatur. Negant proinde ha retici , Missam esse verum sacrificium: hinc Lutherus in sua Missae formula omnes Liturgiae partes delevit, quae spectant ad oblationem. Idem statuit Calvinus, Divinglius, & Comsessio Aug. supra citata . . . . Nol. II. Sacrificii nomine non accipimus lato modo cruri Aug. i. Io. de C. D. c. 6. nempe Omne opin bonum, quod agratis ut sancta societate inhaereat r Deo ; sed stricto modo ac proprie intelligimus' externum religionis officium , quo J , tamquam stipremo universorum Domino, fit aliqua sensibilis' oblatio, puta frugum, pecudum &ε. Definitur etiam : E
184쪽
LIB. XXXIII. DISS. IV. CAP. I. 18traeaea oblatio a legitimo mini bo facta soli Deo, qua in eicis cultum , & supremum dominii argumentum res. aliqua sensibilis
ritu ,stico consecratur, immWatur. Dicitur externa, ad
exclusionem interioris voluntatis, dicitur a solo ministro, ut excludatur populus, cui vetitum est proprium sacrificium OL ferre : dicitur & res immolata immutari, idest aut isnis absum-Lione, aut partium divisione, aut liquidorum effusione, ut erratur ab oblatione. His praenotatis sit . PROPostrio I. Christus Eucharistiam instituens obtulit ve- . rum sacrificium . Prob. Prop. ex iis, quae dicta sunt l. an. c. 7. quorum haec summa est. Christους Pc iop. & Hebr. 7. dicitur: Sacerdos se cundum ordinem Maelchisedech, quia ex Patribus obtulit sacrifitium iuxta ritum sacerdotis Melchisedech, qui Gen. I . dicitur : Sacerdos Dei altissimi; sicut ergo Melchisedech ob titit panem ρο υinum symbolum Eucharistiae; ita Christus sace dotio functus Eucharistiam sub speciebus panis, s vini consecravit, & obtulit. Vide auctorem tom. I. Pag. 337. ed.
PRoposiTao II. Christus Eucharistiam instituens iussit Ap
stolis, ut eam in sacrificium Osterrent. . Prob. I. Luc. 22. ait Christus: Hoc facite in meam comm
morationem , sed ipse obtulit sacrificium, ut alibi dictum est; erM &c. Hinc Trid. Synodus sess. 22. ait: Corpus, s sanguanem suum Deo Patri obtulit, ac Mostolis, quos tunc noυi Testamenti facerdotes constituebat, traditat, eisdem ut offerrent praecepit per haec verba s Hoc facite &c. Prob. II. ex P
tribus. Cyerianus ep. ad Caecilium ait, s Chrisus sacria fetam Patri seipsum obtriait, oe hoe fieri in sui commemorati
nem praecepit; utique ille sacerdos vice Chrsi vere fungitur, 'qui id quod Gristus fecit imitatur. Irenaeus s. q. c. 32. Novam Eocuit obiationem, Pam Ecclesia ab Apostolis accipiens offert Deo. Chrysostomus nom. 24. in I. ad Cor. de Eucharistia & . de pane loquens, ait: caede brutorum Chrsus seinsum issest inerri, ipsumque sacrificium mutoit. Eusebius Caesar. l. I. Dem. Ev. c. Io. ait, Christum hostiam, patri sacrificando i anotasse memoriam nobis tradendo, ut nos vice cruenti furimesi eandem in perpetuum sacrificemus. Eadem habet cume-asius, Theodoretus, & Ambrosius in Ps. 38. dicens : Sequimur principem saeerdotum ut Pusamus sacerdotes, ut ineramus pro P euis saeriscium : quia eis Christus nunc non videtur offerre, tamen ipse Osrtur in terris, quando Christ comus offertur. Hieronymus I. I. Diat. Uv. Pelag. tom. 4. ait: docuit Apostolos βω, ursuotidie in remoris illius ferisAo audeant loqui se. Aug. in Ps. gr. Erat sacrificium Judaeorum semisum ordinem
185쪽
18, DE THEOLOGICIS DISCIPLINIS
Aaron is victimis pecorum. Nondum erat sacrificium inmoris , O sanguinis Domini, quod nunc de sum aest toto orbe rem rum ; ergo &c.
PRopostrio III. Sacrificium a Christo institutum non est sola ejus corporis distributio, sed verum, & proprium.
Prob. I. Malach. c. a. habetur : In omni vos faerificatur, O o Zertur nomini meo oblatio munda, sed haec oblatio facta Deo ubique locorum est Misi e sacrificium; ergo M. Prob. min. ex Justino, Irenaeo, Chrysost. Hieron. Aug. Damasceno , apud Lindanum, & Bellarm. Adde, veteres Rabbinos apud Galatiis num hunc locum de vero sacrificio incritento exposuisse: nam vox hebraica manta ri ta minchah meoia oblatio munda significat oblationem simi , & molitae Erinae. Eadem est vis
Graeci textus, γυιτια καθαρὰ sacrificium munsum ; unde Dr sius Tom. 4. Crit. Angi. paq. 8o I. ita interpretatur : Munus
ραώ Ofertur ex farina mundioma, & Grotius tom. I. Comininen. Oblationes fidelium , ex quibus Eacharistia fiebat. Hinc Jerem. 33. praenuntiantur sacerdotes, & lavitae alterius generis ab Aaronicis. Item Ps. I. ubi Vulgata habet: Erit firmamentum in terra in summis montium , Hebraeus pro firmamento habet: D 'B ρsath bar , placenta frumenti, & Chaldaeus legit: Erit sacrificium frumenti in terra in capite montium E elestie; ubi praenunciatum esse sacrificium Messiae in placenta
frumenti tradunt antiqui Rabbini apud Martinium, sed hoc est verum & proprium tarificium ; ergo &c. II. Euchasis iam Apostolis traditam in uir. coena, & ab Ecclesia frequenistam fitentur haeretici ex Paulo & ex Act.
Almst. sed haec commendant verum Eucharistiae sacrificium ;ergo &c. Prob. min. Christus enim in sua coena munduravit Pascha, sed hoc est verum sacrificium ex I. Corii th. 3. ergo&c. ininde Christus sumens Eucharistiam, ut feri soletatin sacrificiis pacificis, distribuit eam discumbentibus. Unde
Cyrus Theod. Prodr. in Matth. pag. IIy. canit '. Tu qui sacrificium es, sacrificas, qui panis panem frangis: utrumque enim ra, sacerdos, in hostia. Act. 13. ωgitur: Ministra ribus autem illis Domino se. ubi graece habetur, saeri antibus , sive ut veriit Erasmus : erantibus sacra ,& Η. Stephanus : Daruribus operam rebus divinis . Habetur in Syriaco meth af lain exercentes actionem , qua
vel iacrificent, vel preces rencipiant; & in Bibliis Robertistepn. habetur : Saerifieantibus ; recte erm hoc tinimonio utuntur catholici adversus Haereticos . Apostolus I. Cor. Io. ait:
Videte Israel, nonne qui edunt hostias participes sunt altaris λsed quae immolant gentes, daemoniis immolant, non Deo Mnmisit mensae Domini participes esse, mense daemoniorum,
186쪽
LIB. XXXIII. DISS. IV. CAP. I. et 8ῖ
uorum verborum hic sensus est: Israelitae, ut sacrificji ticipes fierent, admittebantur ad comedendum de hostiis ino latis, hinc gentes comedentes victimas daemoniis mali atraris communicant; vos autem, qui menta omini estis pamticipes , & communicatis sacrificio, quo Domino offertur, non potestis manducare, quod immolatur idolis, quin communic tis eorum sacrificiis ; supponit ergo Apostolus in mensa E aeharistica sumi sacra munera iam sacrificio immolata; ergo, Sc. Hinc Trid. Syn. sessi. 22. c. r. de Miss saeris ait: Et haedilia munda oblatis est, quam invult Apostolus, cum dicit: non posse eos , qui participatione mense daemoniorum polluti sunt, mense Domini participes fieri.
III. Nicaena Syn. cap. I 8. vetat, ne diaconi saeramentum porrigant sacerdotibus e Cum nec regula, nec consuetudo tradiaderit , ut hi, qui potestatem non habens osserendi his, qui in invit , dent Chrsi cor's: ubi aperte communio, ab inlatione secernitur. Justinus in Alulog. m. ait, prius deserri panem& vinum, deinde osterri Patri uni forum, tandem Panem distribui cuique praesentium e ubi Glatio populi, sacrificium c communio aperie distinguuntur . Hinc August. l. a. q. Evang. 33. de epulis filio prodigo a patre paratis ait: D:
te istia nunc celebrantur per orbem terrarum. Vitulus enim Hisin eorpore oe sanguine Dominico ertur Patri s msit totam domum. IV. Idem evincitur ex Litur iis . In Missa iChnsostomi habetur: Tua ex tuis, donis , tibi in rimus; tamilia extant in Armeniorum Litur a. In Missa Syriaca, &ffthiopicar Osserimus tibi hune panem , hunc calicem . In infinitica: Suscipe oblationes issus. Quamvis Mitem essentia sacrificii non in oblatione, sed in ipsa consecratione consistar,
ut insta explicabimus, cum tamen Liturgiae omnes illam o lationem , α consecrationem praescribant, quam consequitur oblatio verbis expressa , quave Ecclesia offert , oratque ut acceptabile fiat sacrificium eadem consecratione immol tum, apparet haereticorum audacia , qui Lirurgias mutila . .
U. Id etiam evincunt altaria ab exordio Ecclesiae pro si erifelis erecta. Haec auten, eommemoravit ApostoIus Heb
II. Habemus altare , de quo edere non habent potestatem, qui tabernaculo die iunt. Ubi in Graeco habetur θυσιας ριον atrare pro sarrificio : θυσία enim est Deri tam , hostia, victima .
Horum altarium vetustatem comprobant sacra anticiuae Romae monumenta; extat enim in cataeumbis altare lapideum
vetustissimum , aliud extat in titulo equitii, ubi saerificabat S. Silvester: ψud consecrariim ab eodem Pontifice habetur, ex Mis. Archivii Late i. Extructa etiam aliaria supra mar-
187쪽
184 DE THEOLOGICII DISCIPLINII
tyrum sepulcra narrat S. P. A. serm. S. Paulinus, agri apud Botium, Aringhium &c. Sed sicut altaria pro sacrificiis erigunt, ita omnis Pontifex ad inerendum munera, ct' hostias eonstituitur ex Fleb. S. atqui semper exstitere veri Pontifices, &sacerdotes; erao &c.
VI. In Mista est minister legisimus , nempe veriis saeterdos 9ossertur Deo res sensibilis, idest Christi corpus & sanguis sub speciebus panis & vitas: aὸest sica quaedam mactatio & eLs o sanguinis, dum calix consecratur sejunctim ab alio symbolo. Unde Luc. et r. legitur : Muta Θο υobis funditur , quod
curta sit praesentis temporis refertur m poculum, non ad Uerba : In sanguine meo . Tandem in sacrificio Misi e est etiam rei oblatae consumptro, suae fit a sacerdote : nec obstat , ex o latis servari ad communionem fidelium, nam& devictima osse lata servari poterat in diem alteram.
. I. Missa ab homine, non a Christo est instituta; ergo M. Prob. ant. Nam sacrificii ordinem primi edidere Iacobus& Marcus f sed horum Liturgia vel apocrypha, vel dubia est ex Balsamone, & Bellarmino, qui in Jacobin precum addit menta notavit . Idem de Liturgiis Chrysostoini, & Basilit iudicium esto, quae Proclo Arch p. Constantinopolitano ab
atmuibus tribuuntur . Graeci tandem circa formam a nobis dissentiunt, ergo &c. M. neg. ant. ad Prob. neg. min. Licet enim Apostolorum successores preces addiderint, aut ritu; mutaverint, non tamen sequitur vivificum sacrificium in me
se Pomini non filisse peractum , cum oppositum doceant
scripturae, ac Patrum omninm consensio . Quemcumque autem auctorem habeant liturgiae illae , vetustissimae sunt, &quarto saeculo Dbtinebant; tunc ergo Missis sacrificium obtinebant . Meminit etiam Liturgiae Iacobi & Basilii. Canota Trullanus 3 a. Dici etiam potest, Apostolos quemdam ritum instituisse , in quo orationem Dominicam contineri scribit Hieronymus lib. 8. Dial contra Pelag. . Iacobum , aliosque. alias preces pro suis Ecclesiis addidita, deinde Basilium, Chrysostomum, & etiam Proclum ex variis Liturqiis unam collegi Lia; ita prior origo Liturgiae fuit ex Apostolis, ampliatio, &collectio ex Basilio, alitique SS. cpiscopis ia De Graecorum sorinma dictum supra. lob. IL Fallo putant Catholici Christum in sua cinna consecrasse corpus suum sub speciebus panis & vini; constat mnim ex Evangelio, Christum in ea fregisse panem & di tribuisse dis imbentibus , non autem sacrificasse ; ergo
m. neg. ant. Ad prob. neg. ant. Quamvis enim non leger
tur in Evangelio, Christian sacrificasse i cum tamen in n
188쪽
LIB. XXXIII. DIS s. IV. CAP. I. 18svo & veteri Testamento legatur, eum esse sacerdotem, steti dum ordinem Melchisedech, & eum calicem consecrasse leo: sima pane, illumque appellasse calicem sanguinis sui , id suffieit ad sacrificium comprobandum . Nos enim essentiam sacrificii in consecratione statuimus . Etenim eo ipso , quod Christi sanguis exhibetur, ut separatus a corpore, mastice mactatur , immolatur; ideoque in ea separata consecratione. sta est ratio sacrificii, & oblatio, non verbis expressa, sed in afita exerci- .ettoe sicut mainatio vid timarum erat oblatio sacrificii, licet L vita non diceret: mero, macto, &e. Vide Estium, Juentia, Bellarm. &C. Ob. III. Eucharistia est Sacramentum ; ergo non est sacrificium : hoc enim Deo offertur, illud nobis datnr s ergo &c. I c. neg. cons. Ad prob. neg. cons. Nil enim obstat quod idem sub diverso respectu sit simul Sacramentum, prout est signum efficax nostrae salutis, & sacrificium, prout . Deo ossem tur . Sic arnus Paschalis Sacramentum erat, ut Christum praesignabat, α sacrificium, ut Deo immolabatur. Et Christi compus per adversarios a nobis comeditur in Elaeharistia , & filii immolatum in Cruce. Nequit autem Deo osterri, quod ab eo datum non sit. Ob. IV. Unum est ChrIsti sacrificium in cruce oblatum; ergo &c. Prob. ant. Ex Hebr. 7. Psires facti sunt sacerdotea, in veteri Testamento, quod morte prohiberentur permanere: hic aurem nempe Christus eo quod maneat in aeternum, sempiatrensem habet sacerdotitim a ficut ergo nullus est sacerdos, praeter Christum, nullus est etiam minister legitimus . qui ost rat sacrifici uiti. II. Addit Apostolus : sitii non larare necessit rem quotidie, quemadmodum Iacerdotes , prius pro suis delictishopas offerre, deinde pro populi : εω enim fecit semel Dipsum
Gerendo , qui incruentum sacrificium propugnant , maximam sacrificio crucis iniuriam ficiunt, quasi fuerit aut sacerdotis peccato obnoxii , qui prius pro se obtulerit , aut exigui meriti, qui unico sacrificio non valuerit totius populi expiare dei icta ergo &c. III. Et cap. p. ait ' Introivit δε-
mei in sancta , semel per hostiam suam amaruit, semel oblatur eis , ergo Apostolo adversantur , & inutilia sunt quotidiam
1acrificia. I c. neg. cons. Ad prob. nem cons. Loquitur enim Apost ius de summis sacerdotibus , ut patet ex . iis verbis Quod morte prohiberentur permanere e sacerdotes enim alii summo sacerdoti subiecti plures simul ministrabant . Unde Syriaca: lectio habet : misi fuerant Pontifices , & Grotius , qui in hunc locum scriEst e Sacerdotes , idest per excellentium.
189쪽
185 DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs
=, tauri I Moholm hagadolim Pontifices magni. Ex quo autem Christus succestares non habeat, non sequitur,ilures non habere ministros , atque . inter istos' unum caeterisii blimiorem. Deinde, ex quo Christi sacerdotium sit aeternum nolli a firmatur assertior Neq- enim de ea, quae semel a Deo facta es oblatis , dixisset in aeternum . sed reficiens ad prae Ientes minifros , per quos medios Chri s Dcrificat , s sacrificatur , ait acumenius in epist. ad Hebri pag. . 348. Ad II. neg. min. Semel enim Christus seipsum obtulit in cruce , &ea oblatio efficax fuit ad omnium reccatorum remissionem sed hinc non sequitur , inutilem esse oblationem aliam , per quam nobis applicetur effectus illius primae oblationis, nec cedit haec in illius injuriam, cum in ejus commomorationem fiat truis enim principem iniuria afficit ejus insignia opera eelubra o 8 .Ad III. eadem esto res msio . Dices: si in novo Testamento iteratur sacrificium , tollitur distinctio Pauli inter utrumque Testamentum inde petita, ex quo Christus unam, Aaronici sacerdotes plures hostias obtul
rint ; ergo &c. M. neg. ant. Levitae enim non offerebant ea
dem numero hostiam, & saepe mactabant victimam diversi gensis, vitulum, ovem &c. Nec una victima sat erat ad exin Planda omnia peccata , neque per se vim habebat remittendi peccata. Ex adverso immolatur semper eadem numero Hosta,qna sola omnia peccata delentur , & r quam, semel in cruce oblatam vim habent quotidianae oblationes , quibus ainplicatur fidelibus virtus dominicae passionis. ob. V. Jo. habetur: Eos qui adorant ram , in Diritu,
veritate Vortet adorare; ergo in Evangelica lege nullum ost rendum est sacrificium externum . N. neg. cons. Significat
nim his verbis Christus Dominus , quod sublato Samaritan rum errore, qui sacrificabant in monte Garirim , & ablatis cruentis victimis, quae Hierosolymis mactabantur , osserenda erat ubique locorum obiatio munda in Diritu ει υeritate: non in figura & typo, sed in fide.& devotione ; non exinclusio tamen loco , vel externa actione , vel oblatione rei
sensibilis , quae visibili congregationi fidelium sunt necessaria. Adde, sacrificium nostrum spiritale eme , quia sub aspectabilibus signis immolatur victima , quae non videtur , sed
. VI. Hostia sacrificii debet cecidi, sed Christus in E
charistia non occiditur ; ergo in ea non ostertur sacrificium . N. I. neg. maj. Licet enim in sacrificiis cruentis estunderetur victimarum sanguis , plura tamen silere sacrificia incruenta,
Quale fuit lacrificium Melchisedech , cuius redinem oblatio
190쪽
LIB. XXXIII. DISS. N. CAP. II. 18'.
nostra imitatur. Hinc Cyrillus Ieros Catech. s. Mysag. Diaritale sacrifieium euitumque incruentum appellat. Et Chrysest mus ait: Es etiam sacrifietam fine sanguine . Eadem habet N
λ. II. Fundi etiam sanguinem in Eucharistiae sacrificio mUice , dum calix separatim consecratur : sic enim υi verisb um ponitur , ut a corpore effusus , ut supra dictum est . Habetur etiam immutatio vimmae in specierum absumpti ne , quae est incruenti sacrificii paim integralis , & compi
Osentirer, Missam esse sacrificium propitiatoritim.
NOT. I. Sacrificia alia fuisse ratione legis, alia ratione rei oblatae vel ritus, alia ratione finis . Ratione legis alia suere legis naturae, puta ab Abel , Enos, Nos oblata ; alia Iegis scriptae ab Aaron, & filiis eius oblata: alia Ieris no- , de quibus sermo est . Ratione rei oblatae, aliud in Hostia , seu victima, quae est oblatio rei animatae ut ovis, hircus M. aliud Immolatio , quae erat rei inanimatae ac solidae oblatio, ut similae, hordei, serris &c. aliud mamen , seu liqvidorum oblatio , ex. gr. vini , olei , sanguinis &c. Ratione ritus , aliud erat PLAcaustum ab ολου , totum , & καίον 1 uro , in quo tota licti ina comburebatur . Vid. cap. I. Levit. aliud cHostia pacificorum , in qua pars igne absumebatur pars in sum sacerdotis, vel offerentis cedebat . Ratione finis sacrificium, vel est Latreulistim, quod spectat Dei cultum, vel E-eharisieum, quod in gratiariun actionem Offertur , vel impetrat rium pro beneficiis obtinendis , vel prepitiatorium ad peccata
Nol. II. Novatores in Apolog. Consessionis August. site . tur quidem, admitti posse surificium Eucharisticum , &
treuticum; non vero propitiatorium , & is et tortam et licet proprie nullum sacrificium admittant, cum nullam agnoscant lationem Deo fictam : atque in Eucharistia laudari Deum, erque reddi grates solummodo arbitrentur . His itaque praen talis sit PRopostrio I. Incruentum Misiti sacrificium est vera propitiatorium. Prob. I. Ex Lucae ret. His est ealis nisi Testamenti in sa- . , guiue meo, qui pro vobis fundetur. Addit Matth. 26. In νε-