장음표시 사용
171쪽
1ω - DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs i
innem . sic v. a. iubet, ut Satramenta digne sumantur. Et c. I . vult tantum, quod nemo servire possit idolis , & pa ticipare S. mysteria, nec silectare simul possit ad satanae comventum , & mysticum Christi corpusi, cuius unitas monstratur participatione unius symboli dicens : auoniam umo panis,
mum corpus multi sumus oeci . . II. Communio ex Ap. fit in commemorationem passis
nis Christi, sed in sola communione panis non habetur coriis memoratio passionis Christi, lux enim exhibetur m solum panem, qui non repraesentat effusionem Christi sanguinis; eris θ' &c. i I. haec effusio di citur Testamentum Luc. aac sed hoc sectat ad omnes; ergo & san uinis participatio . m. dist. min. Non habetur commemoratio passionis , idest immolatio mystica , sue imitatio cruentae immolationis ad sacrificium spei lans, cone. idest signum corporis Christi crucifixi , & imis molati , quod sat est ad rationem Sacramenti , ne3. Ad IL
dist. mai. Dicitur testamentum , quia per eam h rmatur te stamentum , conc. quia seorsim a corpore sit. omnibus tribuendus , neg. Servanda est enim testatoris . votivatas , de eorum , ad quos pertinet testamentum, necessitas , & con
ditio . . III. Ex traditione constat , servatum hunc ritum per annos plusquam mille ab Ecclesia universa , teste Iustino
Cypriano i & Chrysostomo ; ergo M. II. Gelasius statuit
apud Gratianum Cap. Comyerimus dist. a. n. Ia. Divisionem unius eiusdemque minerit me granis sacrilegio m enim non; ergo &c. Haehasius i. cie corp. Domini, post verba et
Aecipito oe bibite, addit: irim ministri, quam reliqui creden tes: ubi frustra Io. a Minnio, & Mil minus pro bibite ponunt edite. M. nem cons. Non dasunt enim exempla vetustatis, quibus
etiam. sub una specie communio commendatur . Nec dicant haererici, hane filisse privatam & extraordinariam ; I. enim Privatus conventus non sui , quo in Actibus Ap. conreni bant fideles ad fianvndum panem, quove sub una specie ce- Isbrabant synaxim Angli ante Beian, Monachi Bernardi amo , & ante Jacobellum plures Ecclesiae . II. vel illa extraordina Tia communio erat sacramentalis , vel non. Si hoc; ergo crindelis filii antiquitas, quae nec in monis articulo Sacramentum dedit aegrotis , . si illud ; ergo necessaria non est sub utraque ecie communio. Ad II. neg. cons. Damnat enim ibi Gel Msus quosdam sacerdotes , qui sumpto corpore abstinetant a sanguine: unde apud Ivonem , Micrologum , & Gratianum hic ei decreto praefigitur titulus Corpus Chrissi sine eius sa gMine sacerdos non debet accipere . i. N. U.
172쪽
LIB. XXXIII. DIS S. III. CAP. III., M. II. alii: decretum Gelasi latum fuisse. adversus Mansechaeos, qui a vino abstinebant, ut eo indicio deprehendere tur. Ad III. N. Ellius, Paschasium accommodasse ea verba :Bibis e. ad usum sui temporis . Probabile est tamen Pasch si codicem suime interpolatum. Christus enim porrigens calia . cena non ait: Accipite edi bibite ex hoc omnes, sed de pane duntaxat ait: - ρite o comedite; ita ergo ob textus germanitatem in Paschasio legendum est: vel si retinendum est σὸbibito, id accipi debet de latente sataguine sub panis Detae. . Ob. IV. Eucharilita est Christi convivium , sed hoc cibo& potu constat seiunelim; ergo &c. M. dist. min. Convivium
institutum ad corporis nutrimentum constat cabo &c., Ira
stat, convivium paratim ad alimoniam spiritus, neg. Reictius ergo panis & vinum in Eucharistia dicuntur speries sacri con Vivit, quam partes, cum utraque species etiam stivius a sit plenum convivium, & ex Trid. constat, tantundem sub alte rara, ac sub utraque specie contineri. , . CAPUT IV. . . iis, pubus communio Eucharsica exti H , debet, aut denegari. Cum Eucharistia. sit Sacramentum vivorum, atque ad , nimae nostrae alimoniam institutum, quaeritur quibusnani praeberi debeat, quibusnam subtrahi hoc spiritale alimentum Sit itaque
PROPOSITIO I. Publicis peccatoribus I denegari debet
Eucharistia, non vero occultis, si publice petant. . . Not. Malos etiam & scelerosos reipsa sacramentaliter manducare Christi carnem, licet oppositum veteres nonnulli tenuerint , quos sequitur, ex Th. Waldensi , wicleias . Nam de Apostolis, nec proditore Iuda excepto, habetur Marci I Et biberint ex illo omnes . Et I. Corinth. II. Qui manducate, bibit indigno, dicitur reus corporis, & sanguinis Domini. Hinc S. P. A. l. 3. de Bapt. c. 8. ait: Indigne sumens Sacramentum non effficit, ut quia non ad salutem aecipit, nihil acceperit. Nec obstat Cap. Qui discordat dist. 2. n. 6s. ubi legitur: Qui discordat Christo, nec manducat carnem eiu , nec
san uinem bibit. Illud enim exponi debet de comestione spiritali, & quoad effectum, non vero de sacramentali, di quoad rem, seu substantiana. ' His praenotatis i
173쪽
1 o DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs
Prob. I. pars. Ex Matth. v. Nolite Sanctum dare canibus se. sed canes, ex Chrysostomo hom. 24. in Matth. sunt in impietate viventes, porri vero in luto luxuriae; ergo&c. II. Ex Cap. Pro dilectione summo ex ep. 6 r. S. Cypr. U Eucratium neganda est Eucharistia nil rionibus, qui in artis. 1 uae dedec re versantur. Idem dicendum de publicis usurariis, meretrucibus , concubinariis, excommunicatis, & mulieribus ad eam accedentibus lascivo habitu. Et ratio, quia publicus peccator nullum ius habet ad Sacramenta , quae exigunt probitatem. Est autem publicus recator, cujus crimen notorium
est, aut evidentia radii, aut fisculari , vel ecclesiastico judia
. Prob. II. pars. I. hnim: In faeis Ecclesiae nou eonstat, iapsum amissse ius suum, ut ait S. Thom. in dist. p. art. s. u. I. II. Idem comit Christias, qui Judae corpus suum non enegavit. III. Legitur in vita s. Bemardi a Guillelmo Ab conscripta, S. D. ab altari noluisse fratrem repellere , quem
ab communione suspenderat, quoniam ea a latens erat . Si
vero I cator privatim petat, ei deneganda est , quia nullaei fit injuria, nec irrogatur insimia. Excipe tamen casum , nando crimen notum est sacerdoti per solam consessionem .
lam Eugenius Papa Cap. Si sacerdos de ossi iudicis ordinarii stituit, sacerdotem , non puso nominatim Hiquem rem v re a mmmunione, licet etiam ei confessus sit , e, sciat eumes reum quia non ut iudex seis, sed ut Deus, sed debet eum admonere ne se ingerat, quia nee Christus Iudam communione
Adde consessionis sigillum, & curam summam, ne conseiasio in eontemptum invidiamque trahatur. Licet autem D. Thomas loco cit. doceat oppositim; ab hac tamen sententia, quam iunior adoptaverat, recessisse conjicitur ex art. 6. q. 8o. ubi probat Aug. regulam: Nos a communione prohibere quemquam non possumu/, nis aut sponte eo sum, auo in iudicio eonvictum. Sed haee regula est de peccatoribus occultis , qui publice petunt; ergo &c. Nota, non posse sacerdotem peccam tori occulto dare hostiam non consecratam. Nec fas esse eum repellere pro'ter scandalum aliorum. Sic enim sacerdos , qua tum in se est, eum induceret ad idololatriam , nec sunt f eienda mala, ne alius gravius mutum faciat, ut ait S. P. q. 4et. in Ones. II. quia se non impeditur sacrilegium animo accedentis miratum. III. quia id statuitur in cap. De hom ne lib. 3. Decri tit. I. PROP ITIO II. Licet pueris aliquando concessa sit Eucham ristia; non est tamen necessaria ad salutem, nec mos ille improbandus . .
174쪽
LIB. XXXIII. DIS S. III. CAP. IV. 1 tProb. I. pars, ex Prop. a. & g. cap. praee. Prob. II. pars ex Prop. I. cap. II. Cum enim a Ia. saeculo desierit vetusta
consiletudo, teste Huit. Vict. 1 & saec. 13. invaluerit Ninio negans pueris Euchar;itiam, id tamen in occidentali Eccle-' sa servandum est. Prob. III. inre e Graeci enim, Syri , &Copti priorem adhuc retinent insciplinam, ob quam immer, to a quibusdam redargui ostendit Auctor de Re Sacramentaria. Non enim reprehendi debet, quod per phira incnla o tinuit , & permittit riclesia Romana: nec fovenda sunt schisismata ob variabilem disciplinam, q- pluribus de causis abol, ta est apud Latinos. I. Quia pueri non percipiunt quid sumant, adeoque in re ad salutem non necessaria praeponi debet reverentia sacramenti illi augmento gratiae, euius desectu nutilum iis damnum acc t. II. Quia pueri speciem panis non valent digerere ; & vini speciem evomunt . De amentibus rationis usu carentibus idem ac de meris indicium esto. Si t men aliquando usum rationis exhibeant, & devotionem . erga hoe Sacramentum habuerint, non debent in morte privari vi
tim ex ean. 76. Carth. IV. PROP ITIO III. Gergumenis porrigenda est communio, nisi aAu agitentur a claemone. Prob. I. pars. Ex Conc. I. Araus ean. I mergument,am bapti si , fi se finiritudini Hericretim tradunt , dimnim
dis communicent k Sacramenti vinuto vel muniendi ab inminuta daemomi, veι mandi . II. in Coll. 7. Cap. c. 2o. opponenti Germano illud Evang. Nolito sanctum dare cremibus respondit Serenus 2 Communianem iis, energumenis , a senistribus nostris nunquam interdictam , Evangelii vero sententiam : Nolite me.
ineongrue huic sensui coamari. Addit curatum hoc modo a batem Androtricum. Puellam quoque Arabam panicula Christi corporis liberatam narrat S. Prosper M. PROP ITIO IV. denegata est olim Eucharistia morie ple- Hendis, sed modo iure conceditur. Prob. It parsis Dom. Soto, qui scribit olini id in Hispania obtinuisse, sed modo obtinere contrarium usum testatutSylvius , & nuper Guerrerus . Cuius vetustae consuetudinis hanc rationem mosmint Merbesius, & Inmine quia surcia seri plerumque scelera detestant timore supplicii . . II. quia ut plurimum sunt adeo perditi, ut neque Diam, nee homunes revereantur. III. quia accepto mortis nuntio ita conste
nantur, ut destituti appareant rationis usu. Iv. iniuriosumost Christo illum: in corpus coniicere omnibus sceleribus i minarum: turpissii m veto est tortoris manu ignomini
sa tractari eor, illiud , quod nuper supremum Regem eracepit . Prob.
175쪽
i a DE THEOLOGICIS DISCIPLIN1gr
Prob. II. pars ex cap. Quaesitum est dist. Iῖ. q. a. thi suro iviseris decernitur communio, secundum eanonicum iussum. b. dem habetur in can. 27. Com. Monant. & in can. M. Vor . lmacien. & 3 i. Triburten. ubi communionis nomine non in telligunt laud. canones absolutionem Sacramentalem, ut censet iIuentia, sed Eueharisiam oe mmmunionem viatici, ut ait Mo- lgunt. Synodus: & Triburiensis , praeter communionis gratiam , addit juvandos esse sacrosanctis misteriis. Vormaciensis autem lproseri latronis exemplum, ut ostendat , nullum pietatis o se tum negandum e se morienti. Accedit consuetudo in Italia, iin Hispania, in Gallia, nec noli exemplum Theodosii, cui, antequam justu Phocae necaretur, data est Eucharistia ex C dreno in Phoca. Adde constitutionem Caroli V. & odiola Belgica . Nec obstat contraria consuetudo, quae nimis probat, nempe denegandam quoque sacramentalem antolutionem, quae olim furciferis ex Morino negata est. Tandem ex Const. Pii V. Cum scur accepimus g. a I. iacultas conceditur cappellano Constaternitatis ad consonandos supplicio alliciendos, ut possit Eucharisiae Sacramentum sis ministrare. Ad opposita argumenta M. ad I., Posse Dinim timore Der culsis contritionis gratiam largiri & quoties umque peccara donantur, tribui debere dominici inmoris Leramentum ex Ambrosio l. a. de Poen. c. g. Ad II. yc. Baptismi, aut poenirentiae lavacro sup r uisem dealbari. Ad II l. M. ideo iis ltribui Eucharistiam, ut in sortitudine cibi illius possint cum 'morte luctari Ad IV. M. exiguo temporis intervallo species Eucharistiae mutari. Laudat tamen S. Carolus pios j dices, qui ad diem sequentem sententiam executioni mandari
PRoposirio X. Quibusvis , stlam scelestissimis in exitu
mortis poenitentibus non negatur Eucharistia. Sequitur ex dictis In Prop. IV. & licet aliquibus in extrema vitae periodo fuerit aliquando negata, eam tamen indulsit Nicaenus canon I a. quo statuitur: Cuilibet in exitu posito , poscenti Mi communionis gratiam tribui, episcopus ymbabuites ex oblatione d re debebit. II. Concilium Agathm. can. Is . ait:
Viaticum omnibus in morte postis non est. negandum . Et Carinthag. III. Si eontinuo creditur moriturus, reconcilietur, i
fundatur ori eius gue ripia. Idem statuunt Rom. Pontifices G . III. & Innoc. III. ergo M. PROP ITIO VI. Ori defunctorum non est ingerenda E
Nor. Id olim sectum fuisse constat ex Amphilochio in M. O S. Basilii ed. Combefisi pag. - ubi aitu Testamento se
peliri sanxit cum tertia portione a Domino datae sibi communis
176쪽
LIB. XXXIII. DIS S. III. CAP. IV. I l
nis: quae lectio ad regios codices emendata, & notis a laud. Combei illo illustrata germanum Amphil. opus habetur ab er ditis, licet eam illi adiudicarint, nedum Rob. Cocus, Blo dellus, & Riverus, sed etiam Aaronius, & Bellarminus. II. Sepultam iuitu S. Benedicti Eucharistiam supra pectus mon
chi, cuius corpus tumulatum extra tumulum repertum est die sequenti, narrat Mabillonius, eumque non violasse canones , et qui vetant communionem mortuis porrectam, non vero supra 'eorum Pediosa collocatam, demonstrat Menaidus ex Beda, α'Amalario Fortunato; fiustra ergo de hisce historiis dubitat Juentia. Originem vero huiusce consuetudinis inde repetit L 'pus I. ne cadavera e sepulcro ejicerentur, II. ne daemones in 'in insaevirent. . III. Ut qui vivi Eucharistiam non perceperant, saltem ea iuvarentur post mortem. Id confirmatur ex Theodoro Bals mone in eundem c .. Addit Basilius Poncius quartam. causam i nempe ut hoc ritu avocarentur homines a superstitione gentilium, qui obolum imponebant ori defunctorum pro ratis naulo Acneronti solvendo. Quaecumque tamen sit illi ri 'tus origo 1 statuit citi canon ut nemo mortuomm corporibus Eucharistram communicet. Alios canones profert Poncius . Lupus loco cit. obsolevit etiam mos collocandi Eucharistiam supra pectora defunctorum, quorum quieti consultum est nedictione coemeteriorum, ne demon aecedat oee. Vid. Pontificale R. p. z. tit. 6.
DIspositiones Sacramenti communionis aliae extrinsecae sunt& ad corpus spectant, ut jejunium , castitas , habitus&c., aliae . intrinsecae, quae animo conveniunt, ut recta comicientia, pax , & aliae virtutes. Sit itaquePROP ITIO I. Communicantes debent esse ieiuni, non ex divino praecepto, sed ex traditione Apostolica. Prob. I. pars. EX Augustino, qui in ep. II8. ad Ian. nuncs . c. 6. vit: Liquido apparer, quando mimo acceperunt dincia puli eorpus oe saminem Domini, non accepisse ieiunos. Re pse nullum extat Dei praeceptum, ut nonnisi jejuni comm nicent. Prob. II. m. I. Ex Tertuli. qui scribit, sumi M'charistiam antelucanis coetibus: & l. a. ad Uxorem c. q. Aure
omnem cib-. Idem tradunt S. Cyprianus, Basilius, Chrys
177쪽
H. S. P. A. loco esti ait, jure institutum ieiunium, ut is
honorisn tanti Sacramenia in os rarisiant peius dominicum esse M intraret , quam ceteri cibi: quam rationem profert Magiter, D. Thonias, & Scholastici omnes. III. S. D. ostendit, non repugnetue exemplum Chri si, is enim, ut vehementisaeomm amet mysterii Vlius altitia nem, uti tim εοo voltiit infisere mosibtis disc*Horum . Cyprianus autem loco cit. ait: Chrsum ossem in rebat circa vesperam diei, ut hora i a s eximii interis Te stamen i Uenderet oceasiam. Et ris asius L m. m. c. a .. alit, voluisse Christum prius pascha typicum complere, ut inde ad verum Paschae Sacramentum
IV. Licet ab hae laudabilἱ conluetudine onidam J i ptii
risesserint apud Sqm a. , necnon quaedam. Ecclesiae Afric
ne ipso Ai norarunt Schelestratius, & Lupus; hoorgmen aisAror instra tum, ait S. D. , quia μαχυ ea dis lavareonsueverunt: s quia nonniali etiam istumum custodiane, m ne offertur promeaei prandentes, qui ieiunia smus , s tamaera reserare nou pqgunt; ad vesteram autem pomer 1siunanter . At Trullanus Guaon reterres III. Carthag. Syn. canonem . quo statuitur, M. Eucharistia a satans sumatur , excepta s. in co Domini, eam consuetudinem reprimvir diacens a State imus Apostolicas traditicines sequerires , non oportem
in suadragesimae postrema septimana quinta freta ieiunium D vere. V. Excipiuntur tamen aegoti , & sacerdotes , qui ρο- racta consecratione meminerint, se non esse ieiunos, vel ab iis consumandum esse sacrificium a rius subito morbo correpti , de quibus vide Suareet, Sylvium Toletum, Alexa drum &α VL Iejunium huiusmodi dicitur naru lo, soque
statuitur, ex cano a. Conc. Tolat. VII., ne percipiatur communio Abdim potumque etiam minimum ς adeoque excladitur etiam pharmacum valetudinis causae non vero ea , quae Der modum cibi, aut potus non traiiciuntur, ut sudor, αlativa, post gusatum condimenti alicuius saporem, si statim expuatur, puIvis, aut sim tum tabaei: licet Limensi Mn ta vetitum sit suq mortali, ne laba in mandent, aut sumiadum glutiant ante rem sacram . Vide Henno disp. 8. Va
Dy, Monacellam M. . . . Ustor trio IL Requiritur etiam ad communionem carnis mundities . . . ' . Prob. I. Ex I. Rem aI. tibi b*itur, paener 'positionistos tantummodo mi uidis a mulieribus, quo exemplo utitur S. Hieronymus ep. so. n. F. ut probri j panem eaeli nora
e tangendum ab iis, Mi Daulo ante corivati- haesere eo plexibus, aequum est enim , ut pani purissimo a purissima Virg.
178쪽
LIB. XXXIII. DIS S. III. CAP. V., 17s
Virg. nato purissimum exhibeamus habitaculum. II. Ut vix abstIneat ab uxore tribus aut quatuor aut octo diebus. Monet etiam caput: Omnis homo de cunsecr. dist. a. & .Catechismus Rom. p. a. c. q. ut aliquot dias ρ concubitu uxorum abstineant,
quod quidem de consilio est, non de praecepto, ut habetur cap. Vir c. 3δ. q. '. III. S. λδnciscus Salesius p. a. Philoth. docet , a communicaturo debitum non esse retendum, sed res dendum . Nam ex Aug. in Ps. i4ς. Pro Ianctificatione pref His Deus risi remputabit , si non quod tibi debetin exigis, sed , reddis quod debetur uxori. IV. Nec obstat, ex Gres M. ex Theona, Isidoro &c effuso γυ- . cuni ex natu supersultate , vel infirm rate eυenerit, secus si ex causa libera , x voluntaria. V. M rato damirata est a Card. I tama de To non superstitio Sia. nensium, qui a sacramentis arcent menstruatas mulieres . Oilain summitionem praedamnaverat Greae M. laues epist. . ad Au . & cap. Ad eius dist. s. n. 4. uui habetur: S. cum munionis insertam In iis diebus menstruatis percipe ei non
debet prohiberi: s autem non praesumit, laudanda es , s si
recipiat , min iudicanda. PROP. IlI. Requiritur in commvn. honestus corporis cultas. Prob. I. Ex veteri cqnsuetudine. Nam antiqui Tabenne . monachi, ex Gaetaeo ovinam pellem dei nebant. Alii balneo. utebantur , & S. Wilfiidus nocturnis horia lustroii aqua s . semundabat ex Mabillonio & Μhmeso. IL DMnt mares ex D. Carolo reverenter acced*re manibus peruiri admotis, d zsitis armis, humili habitu, sed non sordido. Mulierin noni piuose vestibus, non intortis crinibus, non pi Ela vultu aut nudo pessore, vel translucido velo in te , modesto habitu, demissoque denso velo super faciem i ) .PROP ITIO IV. Necessaria est quoque gr tia sanctificans. Prob. I. ex Ap. I. Cor. II. manis bibit indi gne iudieiuna fisi manducar se. stamittenda in ergo ruris. mentalis consessio iis omnibus, conscientiss te uti mρνυμ iis gravat , ut statuit sess. II. Tris Syn: II. Si is ceros ex necessitate celes rare cogatur absque praevia confessione, iubet S. Synodus loc. cit. c. 7. Ut quamprimum constratur , quod uuidem praeceptum esse non consilium: declaravi* Al . . Vii. mnanao prop. g8. & 3μ IIL C Me de t wMMUic tu'
i Hane habitus modestiam mmas petulanter compositMerc. praescribunt etiam laud. Const. deferes non reuhescunt,ad comm Auximariae E Io. de Sacri Euch. ntonem non admittantur ,sed mo his verbis: miseres fucatae, deso vesitu , ω velato capite a quα margarita3, momita, capitis cedant cum timore tremore .
179쪽
1 6 DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs
rus, ut irato fratri suo reconcilietur ex Matth. s. sic enim praeclare monet S. P. A. Tr. 26. in Jq. Securus accede, panis es , non υenenum, sed vide s dimittis, nam δε non diagritris, mentiris ei, quem Jallere non potes. IV. Ad virilites omnes excitantur fideles in hoc Sacramento : iram fidem exigit altu tudo mysterii, spem sanguinis pretium , charitatem Dei benignitas, timorem ipse judax vivorum & mortuorum. Vide
PRopo Irio V. Frequentissima Ecclesiae nascentis exordio suit communio Sacramentalis, eamque Pl'. nonnulli suadent. Prob. I. pars ex Act. Ap. c. a. ubi dicitur fideles convenlise ad frangendum panem. Et S. Iustinus in Apologia ad Antonin. scribit, omnes in unum convenisse Ox agris & oppi-'dis, conclusisque precibus percepisse Eucharistiam die , quisolis dieitur. Addit Tertullianus, & Epiphanius seriam 4. & 6. in quibus convenisse docent fideles ad sacram Synarim: qua voce participationem Eucharistiae significari apud Graecos testatur Pachimeres in adnot. ad Dionysium : idque perperam negat Armidus i. de freq. Commun. c. p. Adde fidelium conventus vix olim seri conluevisse sine communione Eucharistica. II. At frigescente devotione communio primum coaptata est ad dies dominicos, in quibus olim non omissam scribit Auctor sermonis etf. inter Ambrossio adscriptos, & l. de Deo offf. c. aeto. Io. Beleth, ubi notat, in Graecia etiamnum excomm nicari eum, qui a tribus diebus Dominicis non communicaυerit atque hoe etiam in desuetudinem abeunte indicta est', ex eodem Beletho, in tribus solemnitatibus, nimirum Paschate, Pente se, Natali. At Lateranen. Con. coarctavit communi nis praeceptum ad Pascha resurronionis, ut supra dictum est. III. Monachi vero ad Eucharistiam accedebant semel in hebdomada, & vivente S. Benedicto in solemni ribus diebus communicabant ex Mabillon, quod in Constitutionibus etiam O dinis nostri sancitum est. Et quidem ut monachi I. Dom. mensis semper communicent statuit Clem. V. - Prob. II. pars ex testimoniis Cypriani, Risilii, & Chrys Romi apud Nat. Alex. Accedit Trid. Syn. S. Greg. VII. Theodesphus . Virgines praesertim ex ' Salessio, debent freque lius ad communionem accedere. II. D. Hieronymus ep. 7O. alias so. ad Pammach. ait: Scio Romae esse consuetudinem, ut fideles semper Grilli corpus accipiant, quod nec Nerhendo , nec probo : unusquisque enim in suo sensu abundat. Et S. P. g. ep. s ad Jan. c. ait: Faciat unusquisque, quod se Δm fidem suam me credit esse faciendum. Neuter enim eorum
exhonorat corpus Domini, s Sacramentum certatim honstrare con
tendunt. Neque litigaverunt Zachaeus, & Centurio, quorum
180쪽
LI B. XXXIII. DIS S. III. C A P. VI. r7
alter gaudens suscepit Dominum, alter ait Domine non sum dignus oee. III. Ex PP. illis a communione abstinendum est, qui habent adhuc voluntatem peccandi , quique eadem die utuntur uxoris amplexibus, randem qui in euem peccata quotidie labuntur, & sceleste vivunt ex cap. Qui scelerate de Cons. d. a. n. 2 . Qua de re circa frequentem communionem seque tes regulta servari debent. I. Est Salesii loco cit. ut culpa v Cins, & Eucharistia desderio flagrans ad eam singulis Dominicis diebus accedat. II. est D. Bonaventurae iv 4. dist. Ia P. 2. q. i. ut qui innocenter Vivit, & nascantis. Ecclesiae pistatem imitari studet, arbitrio prudentis consessarii etiam quotidie communicet. III. est Ludqvici de. Ponte, ut qui coelibem vitam agit, & valde proficit in virtutum exercitio, iuxta morem a Basilio supra laudatum, ter aut quater communicet iu&bdomada. IV. Est laudatum Salesii monitum, ut coniugati, nisi quo-ant frequentius, Is. die communicent. V. est, ut quisque
sequatur prudentis, & docti consessarii consilia , qui fideses
monere debet, ut colligat uinusquisque , quantum susscit ad vescendum, Exod. 16. VI. Meminerit etiam rigidus . consessalis rius , proscriptas esse ab Alex. VIII. ann. Ιωα has duas propositionus : I. Sacrilegi sunt, qui ius ad communionem prae rendunt , aintequam condignum de desisse suis poenitentiam et sent. II. Arcendi sunt a communione , quibus nondum Inest amor Dei purissmus, s cimvis mixtionis evers. Quod spectat ad communionis estinus, hos omnes his versibus complexus est Richardus in A. dist. v. art. I. q. I. Infammat, mem rat, s sentat, roborat, auet hostia, Dem restat, purgat, vitam dat, unit, confirmatque fidem, munit, fomitemque remittit, delet deinde venialia peccata, servatque a futuris , & pignus futuris gloriae largituν.
D. υariis ritibus olim in sacramentali mmmunisne seminit.
DE his consulendi sunt Vicecomei, Menardus, Lupus , inreme, Bensims XIV. quibuscum sit
PROP ITIO I. Circa ritus communionis notatione digna
sunt fractio panis, distributio, formula &c. Prob. I. quoad panis fractionem. Tradunt Rabini, aetymoc panes coqui solitos tu particulas plures Anatos, ut ad esum opus sit solum frangere . Reapse Christum panems egisse innuit. Evangelista . Solent autem Graeci , &JEthiopes oblationem partiri serro, quod , iust