장음표시 사용
161쪽
ν 118 DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs
sitantius, Piette &c. Sed ficile componuntur hae controversae, si distinguamus duplicem corporis Christi comestionem, re
Iem , quae fit sumendo Eucharistiam, & sicam quae fit sedoptione in mysticum Christi corpus, idest Ecclesiam. De liael 'uitur S. P. I. I. de Poec. mer. c. ubi docet, parvulos' vitam habere non posse, praeter Chrsi corpus, cui ut incorpo-
rentur Sacramento bapti malis imburantur.
Hinc S. Fulgentius productis quibusdam Aug. verbis ait e Nec esse ambigendum, tunc unumquemque fidelium carporis Dominisi participem fieri, quando in bapιismate membrum corporis Chrisi ocitur : etiamsi, antequam panem illum comedat, de hoe saeculo in unitate corporis Cirisi consiit tus Mycedat. Ex quibus verbis Card. Bona evinci putat, perperam accusari A gustinum, quod Eucharisiam pamulis necessariam ad salutem docuerit contra Ecclesiae definitionem. Eadem scribit Pallaviei nus Ioc. cit., qui non secus ac Norisius, producit etiam ea de re locum Innoc. I. ex ep. ad PP. Milevit. , quo Erasmum,Snavem, & Centuriatores refellit, qui aiunt, Innocentium, &August. putasse, Eucharistiam esse infantibus necessariam, cum id solum uterque neget posse vitam aeternam conferri sine baptismo.
Nor. III. Ex his constat, Scholassicos, qui Eucharsstiam
etiam parvulis necessariam dixere ad salutem, locum illum :Nisi manducaυeritis se. de Astica comestione cum Augustino& Innocentio accepisse. Quo sensu ait S. Th. q. 77. : Rem huius Sacramenti else unitatem corporis mi sies , sine qua non potest esse salus, cujus rei rationem proferens q. M. art. 9. Ait:
cuia , scut Aug. scribit Bonifacis , tunc uno qui que fidelium corporis oe sanguinis Domini particem fit spiritualiter, quando
in. baptismate membrum corporis Cirsi eitur. Ubi nota, S. P. A. contra Pelag. locum illum de mystica comestione acco
pisse, sed alibi passim de reali usurpasse, ut supra monuimus
c. a. differt. 2. praeced. in Resp. ad II. His praenotatis sit PROPOsITIO I. Eucharistia non est Omnibus necessaria necessitate medii.
Prob. I. Parvuli rer baptisma sunt ex Apost. haeredes quiadem Dei, cohaeredes autem Christi, ut lib. yr. ostendimus ;ergo in baptismali innocentia decedentes absque Eucharistia
salvantur. II. Nunquam laici ac mulieres Eucharisiicunt di iapensarunt, licet baptisma conserant in casu necessitatis p er- , go hoc, non illa est absolute necessaria ad salutem. III. Su lata communione parvulorum nullus PP. scripsit iis sublatuin fuisse medium ad saluteria necassarium: .ergo &c. IV. Ecclesiat aliquando eam lapsis negavit, nunquam vero absolutionem fir .s ergo &c. V. Trid. Synodus sess. 2 i. can. 4. statuit,
162쪽
LIB. XXXIII. DIS S. III. CAP. II. II;
ut, s quis dixerit pamulis ante annos diseretionis necessariam esse Eucharisiae communionem. anathema sit.
Opponunt Novatores verba Chri lii : Nis manducaυ ritia γα, sed ea vel de s ulis adultis, vel de mystica coinestionuaccipi debent. PRopostrio II. Mystica corporis Christi comestio, vel in
re, vel in voto est cuique necessaria. Prob. I. Ex quo extra unitatem Ecclesiae non detur salus. II. S. P. A. l. I. de Pecc. mer. c. ao. & alibi probat adve sus Pelagianos parvulos a regno excludendos, nis manducaυe rint oee. Idem docet Innoc. I. loc. cit. Sed neuter accipi d bet de con estione reali ex Prob. I.; ergo de mystica. III S. Thomas P. q. γῆ. arta 3. ait: Res huius Sacramenti HI ianitas corporis mrsici, sue qua non potes esse salus : nuui enim patet aditus salutis extra Ecclesiam 9 ergo &c. PRopostrio III. S. P. Aug. docens communionem corporis
Christi esse parvulis necessariam, loquitur de misica, non .ducommunione reali.
Prob. I. Ex Trid. Synodo, quae ait, a PP. distributam olim parvulis Eucharistiam, sed nulla necessitate, atqui hoc
falsum esset, si Aug. inculcasset necessitatem realis comestionis ; ergo &c. II. De mystica comestione Augustinum exponunt, praeter Theologos cl. supra laud. S. Fulgentius in Aum lectione versatissimus, aliique; ergo &c. III. S. D. l. 7. de. Pecc. mer. c. q. & alibi passim docet, parvulos non posse vitam habere extra cornus Chrilli, cui ut incorporentur, Sacramento baptismatis imDIunttir. Et Tr. 26. in JO. num. Is . ait:
Hranc cibum s potum societatem intelligi corporis, s membrorum s rum, quod es Ecclesia. Tandem concludit: me est emgo manducare illam escam, O' Etam hibere potum, in Curiso manere , est Etam manentem in se habere ; ergo &c. I c. Adversarii, Aug. accieiendum de communione Sacramentali; dili Inguit enim baptismum, & comestionem Christi
corporis, micte tamen ex verbis illis: Nisi manducaυeritis oee. Pelagianos consutasse, quia S. D. Eucharistiam asserebat pa vulis necessarians ad salutem, non ex sua, s ed ex Pelag. hypotherii. Sed contra est: nam S. P. ita docuit 1 parvulos excludendos a vita aeterna, propter verba Christi: Nis manduc eritis oec., sicuti ait a regno excludendos pmpter eam :Nis quis renaitis cri. , distinguebant enim Pelagiani regnum avita aeterna: unde sic arguebat S. D. Nequit non renatus puer intrare in re num, nec vita frui, nisi incorporetur Christo, sed sine baptismo decedentes nec sunt renati, nec sunt Christo incorporati s ergo carent utrisque. PRoposITIO IU. Sacramentalis communio est adultis neces- .saria ex praecepto. --
163쪽
16o DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs
Prob. I. Christus enim Eucharistiam instituens ait Apost lis: me facite m. idest consecrate , comedite, distribuite ;ergo &c. II. Ait Dominus: Nisi manduc eritis sed haec verba etiam de reali comestione a PP. exponuntur; ergo &c III. Cum caro , & sanguis Christi sit vere cibus, & potus , vitam fastidit, qui hoc divinum negligit nutrimentum; emgo &c. PROp ITIO U. Adulti semel in anno tenentur in Paschate ad Communionem Sacram. ex Ecclesiae praecepto. Prob. I. m c. 2I. Conc. Lateran. Iv. in quo statuitura Omnis utriusque sexus Christ fidelis, postquam a. annos dis rionis pereenerit, omnia sua peccata saltem semel in anno confiteatuν proprio sacerdoti, suscipiens minus in Parma Eucha risiae Sacramentum. Idem statuit sess. ig. can. s. Trid. Syn
dus ; ergo &c. lmaeres I. Quinam sint discretionis anni ' quinam proprius sacerdos quid veniat nomine Paschatis λ & an sitisMiat praecepto communicans extra propriam parochiam: λ. ad I. cum D. Thom. in dist. p. q. a. cum D. Carolo P. 4. Instr. de Sacri &c. esse annos inter io. & I a. quibus adultus non solum
Tatione utitur & in venialia prolabitur, sed etiam idoneus est ad corpus Domini diiudicandum, & divini mysterii percipi e
dam magnitudinem. Unde in perantiquo carmine apud Martene l. I. de Ant. Rit. c. 4. Non pueris infra bis quinque m nentibus annos des eramus Domini se. I . Accedit praxis Ecclesiae, quae horum puerorum consessiones tantum excipit
Ad II. quod pro ius sacerdos est parochus, & quisquis eo jubente Sacramenta dispentat. Ubi nota: non eandem esse de eonfessione, & de communione rationem, licet in cap. Omnis m. monio Deerdoti dicatur ficienda consessio, & ab eo si menda communio. Satissicit enim annuae consessionis praec Pto, qui confitetur regularibus simpliciter ab ordinario approbatis , quia episcopus, qui & ipse proprius sacerdos est, non excludit, dum iis ficultatem largitur, tempus Paschale. Quare rigidiores Theologia qui oppositum docent, & negant, e Piscopum proprium esse 1acerdotem, revocant ab orco damn tam sententiam Jo. de Poliaco, quae ea de re a Io. XXII. Proscripta est. Id vero de communione non tenet, quia Rom. Pontifices, maxime Clemens VIII. & X. definiunt, posse utiaque saeculares repitaribus consteri incata, dummodo Sacra mentum Eucharistiae in sesto Paschatis in propria parochia ab
164쪽
LIB. XXXIII. DII s. III. CAP. II. 1 si
Maes sanctum Euebarisiae pjnua accipiant. Ad IV. N. negative. vide m. II. Quaeres iterum an habens duo domicilia , communicare queat in utraque parochia , V in Metropolit na , aut Cathmrali, quae non sit parochialis λ λ. Ad I. communicandum in ea varochia, in qua tempore Paschali quis hisbitat . Ad II. N . Benedict. XIV. negative , cum nec Romae possit quis communicare in Ecclesia Lateranensi. PRoposITIO VI. Per commvn. sacrilegam non satisfit Ecel.
'OD. I. ex Innoc. XI. qui oppositam sententiam proscripsit ann. IMy. Sylvius ergo, qui negat damnandos, qui partem marisam sequuntur , accipiendus est de scriptoribus, qui ante Innocentium floruere . t I. Ecclesia non novum edixit praeceptum, sed latum a Domino exposuit adieru temporis ci cumstantia ; ergo eandem jussit communionem, Pana Christus edixit. proficuam nempe, & Vivificam . III., manducato bibis indigno, iudicium Hi manducat e . ex I. Cor. II. sed qui cibum corporeum sumeret , ut sibi necem inferret , non servaret, sed frangeret praeceptum de servando individuo;
- . Ι. Nevit Ecclesia praeseribere actus internos; ergo M. II. Per consellionem lacrilegam satisfit praeceleto Ecclesiastico ;Ergo & per sacrilegam communionem . III. Ecclesa substam etiam actus, non modum praescribit'; ergo&e. IV. rite accipiettur stipendium per Missam sacrilegam ; & rite quis baptigatur, Iicet simul ne baptigetur. Nec peccati macula oustat, quin s tisfiat operibus iniunctis ; ergo &c. V. Frustra datur praec pium , cujus transgressio nec agnosci potest, nec a jubente puniri ; ergo &C.
- λ. aci I. neg. ant. de quo vide Auctorem lib. 2o. cap. I s.
Adde, hoc praeceptum non esse mere ecclesiasticum, sed etiam divinum . Tandem ex omnium consensu praecinit Ecclesia actus intern , ubi hi cum externis ita coniuncti sunt, ut Mne iis haberi nequeat actus virtutis: sic attentionem praercipit in oratione vocali, intentionem in conserente ,.& susci tuente Sacramenta; vetat accessum ad Ecclesiam ad malum finem &c. ut docent Caietanus, Solo, Suareet, Lemus, Sylvius, allia rue. Ad II. neg. ant.' Nam haec prop. in I ab Alex. VII. amnata, adeoque ex ea nostra firmatur assertio. Ad III. neg. ant. Modus enim cadit sub praecepto, quoties sine ipso exemceri nequit actus virtutis. Ad IV. neg. cons. Nam lacrificium Missae suum habet valorem ex opere operato, & character imprimitur etiam in simulatione, neque ad satisfactionem , &alia virtutum ossieta opus est prxtia habituali, ut ad ver lasium alibi monstratiun est . . Ad V. nem ant. Non enim inutia
165쪽
sa sunt monita, & consilla ,-tamen invitos coertare non
I e eo=nmutrione sub utraque Decie.
Ν . I. ab Ecclesiae primordiis usque ad saeculum Ia. Laiscos passim sub utra que s te communicasse. Quod ire nue silentur scriptores catholici Bellarminus , Tapperus , a Castro , Lindanus, Mabillon, Bossuet, Esiius, Inenin, setiaque et idque probatur ex I. Corinth. II. De me illo edis de ealire bibata. Apolog. Jui insta ubi dicitur, iastra tum euique panem , O vinum crς. Viguisse etiam hunc morem CD Iriani , & Ambrosii aevo eorum stripta demonstrant. Et S. .eo I. & Gelasius utramque speciem in publicis synaxibus Iraescribunt . Plura exempla . proximorum iaculorum profertata. Mabillonius . Consuetum elim flait. siquando aegris ,
praesertim pueris porrigere panem intinctum, se quo supra c. hujus libri . Hanc tamen consuetudinem perpetuo serva. tam, aut necessario servandam in lai rum communione n
Not. ΙΙ. Postquam ergo vetusta. consuetudis in deseetudinem abiit, ubique sere locorum obtInuit communio sub una ta tum lpecie, nullo reclamante circa ann. I4I4. Petrus inesti sis & Iacobellus Misnensis asserere coepere necessariam laicis communionem sub utraque specie , ut narrat .Eneas Sylvius . Inde errorem hausit Io. Η , & multo pom rtostadius. L therus inter res indisserentes censebat communionem sub utra que specie, sed parum sibi constans in Visit. Salon. commuinnionem sub unica specie damnavit . His accessere Calvinus , & inmetaannus . Nec non ex. Arcussio, quidam: Graeci remeentiores , duce Ilieremia p triarcha , qui in epilogo Cens. communionem unius speciei inter abusus enumerat Ecclesiae
Nol. III. NonnullI catholici striptores putarunt, quod Iiseet utraque species ad salutent necessaria Pon sit , em utraque tamen uberior gratia rcipiatur. Ita Canus, Uglioa Hispaniensis, aliique apud Pallavicinum , & post Alex. de Ales ,& Arboreum Vasquesus , qui perperam laudat Casellam n strum : is enim imitatur videntinos P P. qui teste Pallasciano noluerunt hanc quaestionis partem definire . Plures etiam in Trid. Synodo nomine summorum principum pos ulmunt , ut ad sedandos Bohemorum animos , & ansam praeripiendam novatoribus conviciandi Romanam Ecclesiin, restitueretur
166쪽
LI B. XXXIII. DIS S. III. CAP. III.
cuique usus calicis a Constantiens ama. 14Is. sublatiis , sed Trici. PP. re mature discussa sess. 21. definierunt: I. nulla n eripitate praecepti, seu medii, teneri omnes fide es ad utramisque finiem. II. totum Christum sub unica specie contineri . III. Ecclesiam justis de eausis laicis unicm speciem concessisse. IV, s inare ad R. Pontificem examinare, an usus calicia alicui vel nationi. vel regno sit concedendus ob graves rati
nes, & caritati Christianae conformes. His praenistis sit ΡRoposivio 1. Communio sub utraque s-io laicis non est
de necessitate . negue medii, neque praecepti
Ρrob. I. Cnristi praeceptum signifieant tantum CFrisii vertar. Corinth. II. me facite in means eommemorationem , alia
enim: Sumite, bibito m. sunt potius verba invitantis & por rigentis, quam jubentis, vel si iubentis, ad klos Apostolos &sacerdotes referuntur, qi s etiam ut oeniserent & distri Anteommissum est, non laicis : sed us verbis : me faeire se. er latis st distributionem Christi corporis non praeessetur utrius
que speciei distributio ergo M. II. Apostolus de spe .panis
solute ait : me Deste , atqui de vini specie non absoliue , sed restri nive ait: Quotiesumque bibetis; ergo &e. Vide Esin tium dist. II. g. 7. Me, Apostolum y. a7. laud. c . . disjunctive loqui : Meumque mandue erit via biberis indisne ;supponit ergo taminionem 4 potione s jungi posse. II. Jo. 6.letitur: um mandueat hunc panem, viset in aeternum e panis, quem ego bo, eam mea es Wo mcindi visa s ergo una tam tum species necessaria est ad salutem ..
III. Urgent Tapperus , Bellarivinus , aliique exemplum Christi, qui sub una oreis sertur distribuisse Sacramentum duobus discipulis Emmauntis . Negant quidem haeretici hanc canam fuiste Sacramentalem, & Vossus addit, inde sequi etiam. sacerdotibus , quales erant illi discipuli, posse panem solum'
praeberi. Sed stat. argumentum, sive dicas eum Aug. & The phylacto ecenam illam suisse ne men leni, sive ejus figuram, quod semo ambigit . obstat Vossit. arsumentum ; nam nos etiam sitemur sacerdotibus non conficientibus unicam is clem susti re . Nec inde sequitur, quod consecrari possit una et tum species t nam id fecit Christus , non ut immutaret i stitutionem. a se fictam in ultima eoena , sed eo exemplo ostendit micam tantum distribui posse : nec mandu- easse Christum, ut id diseipuli sicerent , siaut mandavit postolis, ut consectarent, comederent, & ssistribuerent ; er
fideles ad frangaevadum panem, quod neque per a rnecdochen P tum inclumi, quidquid asserant novatores, Christus enim
167쪽
porroso statim evanuit. V. definita est catholica veritas a Trid. Synodo sessi a I. ran. I. VI. Accedit ratio et inerodibila
est enim universos. Christi fideles, doctos & ignaros , laicos &
ecclesiasticos, nemine contradicente, acquiescere voluisse, ut sisebi adimeretur, aut tolleretur, quod ab iis crederetur saluti necessarium; atqui saeculo I priusquam Petrus Dresdeiasis utram que Duiem intruderet, iam ubique obtinebat unica De es; n mo utramque poscebat, imo vigente communione sub utraque specie cuique persuasum erat unam sufficere; ergo M. PRopostrio II. In Ecclesia Occidentali ante Ia. saeculum frequens erat usus unius tantum speciei.
Prob. I. Ex Tertuli. qui in libro ad Uxorem e. s. innuit solum panem consecratum suisse domi servatum. Idem evincitur ex iis, uuae Ambrosius narrat de obitu Satyri, & quae de Eucharistia cuu servata supra protulimus. Hinc Lupus in diff de Actibus S. Leonis IX. ait: Nullum , qui utramque Periem se amet mmi laicum , nis Gorgoniam Naesanrani germanam . II. Administratum parvulis sanguinem disito sacerdotis intinm 'eonstat ex vetustiss. Pontificali apud Marte III. Infirmis unicam speciem porrectam fuisse constat ex vita Ambrosi a Paulino conscripta ad Aug. ubi de Honorato Vercellensi legia tur ; obtutit sancitam Domini cormae , quo accepto emisit Dis tum , bonum viaticum secum ferens. Cluniacenses dabant infiminis ante annos Mo. unam Deciem renis , servabantque absque vini specie quatuor hosti' in Oxtae . Et tu aurea columba ex Uiustico . Sub una specie communicasse aegros' Monachos S. Columbani constat ex eius vita. Refert Bona versus Rotalphi abbatis , quibus monet: Ne presister aegris , aut sanis tribuat Dieis de Ianguino Christi, nam fundi posset Ieυiter, se lexqueptitaret, quod non sta Derie sit tot, Iesus utraquθ.lV. Hieronymi aevo virgines abstemiae calici non communicabant . Hinc mulieres vinolentae aiebant : Absit ut a Gristi sanguine abstineam. Si quam autem pallentem videbant , eam Monacham vocabant, & Manichaeam. S. . Bernardus in praeciapuis solemnitatibus unicam speciem distribuebat, ut patet ex iusto indigni monachi, qui non potuit S. hostiam ad inperiora trajicere, teste Guilelmo abale in vita S. Bern. Ex antiquo ritu consecr. episcopi in ordine Romano ei tribuebatur integra hostia, cuius residuo per dies M. vescebatur; adei ve b unica panis Detae . U. Antiquissimum seisse in Anglia usum unius speciei evincitur etiam ex Historia Ven. Bedae, ubi narratur , idololatras panem nitidum postulasse ab episeor distribuente Eucharistiain post Missilia, non potum, aut calicem; ereo&c. PRopostrio III. Etiam in Orientali Ecclesia obtinuit alia quando communio sub una specie . .
168쪽
LIB. XXXII l. DIss. III. CAP. III. 161
Prob. I. Graeci enim ex Arcudio dant recens baptietatis i cuilibus Eucharistiam vini guttula eorum linguam imbuentes micas vero post Mita celebrationem residuas pueris grammatucorum ex veteri cor uetudine distributas narrat Evagrius M. II. de aegrotis statuit Elias Creten. apud Amudium, ut communio accommodetur ad ipsorum infirmitatem . Et Serapioni in exitu vitae porrectim exiguam panis inrticulam in aqua intinctam testatur Eusebius.. III. Eucharistiam ab unoquoqiae
domi sumetam in persecutione, & ab eremi incolis de suis manibus utique sub una specu perceptam rarrat Basilius. IV. In Missa Praesanctificatorum , quam Latini ser. 6. Mai. Hebd. celebrant, Graeci saepius in Quadragesima solam panis speciem absumunt ; ergo &c. v. Apud Maronitas, aliosque Orientales communicare sub unica specie rusticos Pastores , & aegrotos constat ex epistolis Abrahami Echelten. & Gabrielis Sionitae . idem de Coptis Jacobitis ostenditur a Sollerio. PROPOsiTio IV. Sub utraque specie continetur totus & i terer Christus. 'ob. I. Ex dogmate Tri s sanitationis. Si enim sub sp cie panis est corpus Christi vivens, & suis partibus constans , divinitati hypostatice conjunctum nequit ergo alicubi esse corpus Domini , nec ibi esse sanguis, anima, & tota Verbi
Persona. II. Christus accepto pane ait: Hoc est coetus meum, xod ' usiis imitur, atqui de vino idem asseruit ἱ ergo , icut in ultima coena cum suo corpore sanguinem , & cum sanguine corpus Christus distribuit; ita nunc in eius comme morationem utrumue sub quavis specie distribuitur. III. Idem statuerunt Corfanti ense Conc. sess. ig. Florentinum in Instr Armen. & Trid. Sessi II. c. g. ubi ait: Post consecrationem v rem D. N. corpus eripere sub Decie panis , oe sanguinem sub vini specie ex υi verborum : ipsum autem corpus sub oecis υ
ni, animamque sus utraque vi naturalis connexionis, s cone Mutantiae, qua partex Corsi Domini inter se copuiantur . E dem docet S. Th. q. 76. a. a. PROPOsITIO U. Communicanti sub una, vel uvaque specie eadem gratia consertur.
Prob. I. Sub una tantum specie continetur ex dictis totus α imeger Christus sons & origo gratiarum omnium s ergo M. II. Tota. virtus corporis & sanguinis Christi est ab eius divinitate illis eon; hypostatice, sed haec utrique speciei coris iungitur I ergo utrique tota virtus tribuitur. Hinc Io. 6. -- do panis comestioni , modo carnis & sanguinis vita aeterna tribuitur. III. Symbola Eucharistica causant gratiam ratione rei, quam continent, sed in una vel utraque specie eadem res consertur ; ergo & eadem gratia .
169쪽
1εε DE THEOLOGICIS DISCI pLINII
. Dices: in utraque bis eadem res distribuitur, & duo
species habent rationem , significationeminae diversam ; ergo . neg. cons. Nam in bina illa abrumptione sit uiri e demque communio. ut fit a sacerdote, dum post hostiam se res ausumit particulas , quo in casu uberiorem gratiam non recipit, nisi ex opere operantis , & ob repetitos, devotionis
actus , qim etiam in communione unius finiet poteth conaringere. Licet autem duae species diversiun nabeant rationem, eum tamen ad eandem rem re antur , ejusdem sunt efficaciae: virtus enim hujus Sacramenti ex re , non e signis repe
PRM ITIO VI. Iure optimo laicis usus calicis sublatus est. Proia I. Usus ealicis non est ad salutem necessarius, ut constat ex scripturis, ex Conciliis, & Ecclesiae consuetudine, qua sinum est, ut Parvulis, aegris M. communio praeberetur sub una specie. Aliunde eo abusi sunt Novatores, ut dicerent sub Ena meis non esse integrum, nec totum Christum,' ergo iure
omimo sitit ab Ecclesia haec disciplina abrogata. Id vero non olute, sed ob praedictum abusum peractiun est e patet, quod tempore Concilii Cqnstantiensis , & paulo post omnes min, stri altaris communicabant meis iatraque ex Tappem &Vossis : & post Synodum rasileae Rom. Pontifex aliquando Db Ouram laicos communicavit , teste Cusano Cata. Deinde Ecclesii Romana nunquam id vitio vettit Graecis , aliisque orientalibus , & Trici Synodus ait, id spectare ad Rom. Pontificem illam, si expediat, permittere . Unde Bam n. Synodus eam concessit Moravis , B emisque ea lege et Ut sub qualibet Decie torum ad 19 Christum isterentur: & ex arbitrio episcoporum illam Germanis indulsit Pius IV. Cum e M ulus iste ab riclesia haberetur indifferens, nonnisi ex ha reticorum abusu interdictus est. His accessit huius ritus desumtudo goo. circiter annorum, abstemioriam multitudo, effusi
nis periculum, difficultas servandi speciem vini, & omnium
ΡRor ITIo VII. Non expedit iterum laicis permittere usum calicis. Prob. . I. Id enim nil conserret ad protellantium eonvini nem, qui non ex sola ritus abolitione a Romana Ecclesia selia si sunt, sed ex pravitate doctrinae, qua negant, Christum sissiuna specie contineri. II. Novatores vel ritum suum neces Hum putant ad salutem, vel indifferentem; si illud, mr iis in tanto errore assentiamur si Me, cur potius ipsi ad Ecclesiae unitatem non redeunt, eique non obtemperant λ li I. Cum
Rom. Pontifices Mariinus v. & Pius IV. quibusdam laicis calicem indulsissent, ita nonnulli Gnim indulgentia abusi sunt,
170쪽
LIB. XXXIII. DIs S. III. C A P. III. ρεν
ut vel ab iis suscitata fuerit Iacobelliana haeresis , vel a ri tifice probatam esse gloriarentur: quod impulit ipsum Martinum V. & Pium V. ut hanc concessionem revocarent . IV Iacet non omnes in hunc errorem descenderent, possent i
men haeretici gloriari , Rom. Ecclesiam stram retra me se tentiam, adeoque non esse insillibilem . His vermoti oratores illi . qui in Trid. Synodo pro usu calicis instabant , a petiti
. l. Haeretici e Io 6. legitur: Nis mandue eritis scio biseritis Se. atqui particula o utrumque idei praec prum , & symbolum exprimit; ergo M. II. Uti Chrimis p
nem porrigens ait: Accipite comedite, ita calicem praebens ait: Bibite ex hoc omnes; ergo etiam laici. Prob. cons. Nam Amstoli in ultima coena universam exilibebant Ecclesiam . II1. Paulus de pane & vino ait Corinth. II. v.' 24. Hoc facite iumeam commemorationem. Et v. 26. Quotiescumque manducabiatis panem hune, oe calicem hiboliae Et 28. De pane tuo edat , m is entire bibat; ergo m. Ibid. c. Io. ait: Non resis calicem Domini bibere calicem daemoniorum , ubi omnes sues es arcet ab idololatria argumento ex communione calicis deprompto; ergo &e., c. I. Frustra a novatoribus nobis opponi caput 8. Io. quod de spiritali comessione non de reali a Calvino, aliisque S r mentariis exponitur. M. II. neg. min. Effectus enim , qui utri-rue speciei inscribitur , etiam uni tantum tribuitur ex Trid. ET EI. c. I. Unde in *io textu particula Et potest accipi di iunctive ob contextus ejusdem cap. 6. licet etiam copulative accepta recte dici possit, quod manducans carnem, & panem visum sumat etiam sanguinem , & sub una specie totum Christum contineri firmissime credat. Ad II. neg. cons. Ad prob. dist. ant. Exhibebant ut optimates rempublicam, conc. ut plebs & populusi neg. Non er- pq omnia, quae Christus instituit, ad omnes aequaliter attinent, alias omnes essent doctores, & mores, nec ait Chrillus e Dia'Auite calicem , sed: Hoc facite in meam eo memorationem Ergo νο bibite ex eo omnes ia Apostolos attinet, ut ipsi sum rem,' non ut omnibus propinarent . Hinc Syriaca, Arabica , atque Ethiopica versi habet : Bibite ex eo omnes vos. Obse vat Maldonatus, ideo in fractione panis non dixisse Christum: in Accipite omnes , quia ipse panem singillatim cuique distribuit , contra dixisse: Bibite ex eo omnes , quia calicem uni tantum tradidit, ut is proximiori, iste steri in finem usque porrigeret, unde Laic. 22. habetur: Disidite inter mos . Ad III. n
cons. Non enim ibi iussit Anamitas , ut quisque calicem biberet, sed ut quotiescumque biberit , faciat in sui commemor L 4 tionem