장음표시 사용
191쪽
188 DE THEOLOGICII DISCIPLINIs
temporis εκγωοιιενον refertur ad poculum Eucharisticum ὶ emo&c. II. Trid. Syn. sest .aa. can. 3. ait: Si quis dixerit Midae Iacrificium tantum esse laudis oec. non in tem Propitiatoriam, vel fili prodesse fumenti, neque pro υλis, o defunctis pro ρε catis, 'aenis se. offerri debere, a thema sit. III. Idem stituunt ΡP. Graci: nam Cyrillus Ieros. Catech. illud appellat : Hostiam, propitiationis , Chrysostomus l. 6. de Saceta. ait , secerdotem legatum se apud Deum , ut propitius fiat. Ex L tinis Ambrosius in Exhori. ad Virg. c. t Eucnaristiam a pellat : Hostiam salutarem, per quam peccatum aboletur. S. P. R. in Ench. c. II o. ait I Pro valde bonis Fratiarum actionis sunt, pro non valde malis, defunctis , Vitrationes sunt. Cuius rei rationem reddens notat, quod sacrificia veteris legis ,rant propitiatoria; ergo a fortiora tale est unum Me sacri iatim. Eucharisticum, in iis praefiguratum, in quo vera fit reis misso peccato m. PRopostrio II. Sacrificium Eucharisticum tam pro vivis , quam pro pie defunctis offerri debet. Prob. I. Ex 2. Mach. c. I a. ubi habetur Iudam pro iis, qui praelio ceciderant, obtulisse sacrificium, qua de re alibi . Sed, ets nusquam in scripturis vet. legeretur , ait s. P. A. l. de cur. pro mori. ger. c. I. nou ama es universe Ecclesiae ,s ae in hae eonf-tudine claret , auctoritas . Unde prob. II. ex Liturgiis, ex quibus illa evincitur consuetiso . In Basiliana,& Chrystomi habetur : Memor esto omnium dormientium ias ' se. Et insta orat sacerdos pro quiete, o remi one Mimae semi tui N. In Liturata Syrorum legitur : Memento Domine e eum omnium, qui transierunt de hoc mundo 2 erae tuos ex te febris es III. Accedunt αρ cha, in quibus etiam nomina defianctorum, qui in communione decesserant , recensebantur, ut ostendit Allatius . IV. Idem confirmant exempla . Nam in senere Constantini , episcoimis & sacerdotes preces & ceremonia: peregisse, ut ille populo Dei in Ecclesia sociaretur &c narrat Eusebius i. q. c. 7I. vitae ejus . Ambrosius pro anim fiatris sui Satyri obtulit sacrificium, & de Obitu Valentin. n. 36. Date, inquit. manibus sancta m Uteria is requiem eius poscamus affectu Sc. S. P. A. de S. Matre Monica l. p. Consess. c. ulta ait: Non ovitavit suum corpus sumptuose inntegi, sed tantummodo memoriam sui ad altare tuum fieri desider eris . Neque id istulae mulieris smplicitati tribuendum est, ut Calvinus emittit; nam ipse Augustinus legentes orat, ut ad ali re Monicae, & Patricii parentum suorum reminiscantur. Imo pro ipso Augustino defuncto oblatum suisse sacrificisim testatur Possidius c. a I. vitae eius.
192쪽
LIB. XXXIII. DIS S. IV. CAP. II. ID
V. Priantur etiam ex PP. Graecis. Cyryllus Catech. s. Pes omnibus oramus, qui inter nos vita functi sunt, maximum esse credentes animarum juvamen, pro quibus offertur precatio S. iremendi sacrificii. Epiphanius haer. 37. inter errores Arit, e numerat; quod negaret sacrificia pro mortuis . Chrysostomus hom. r. in ep. ad Philipp. ait, ab Apostolis I sem constit tam , ut is venerandis seriis memoria eorum fiat, qui decesserunt. Theophylactus in c. I a. Luc. ait, plures e gehenna rui, propter factas pro mortuis oblationes . Prob. VI. ex PRLatinis. Tertuli. de Corona Nil. c. g. ait : Oblationes pro mortuis annua die facimus. Cyprianus refert ab episcopis st tutum, ne sacrificium pro dormitione eius celebraretur, qui ad
curam vel tutelam clericos nominaverit. S. P. As Enchir. c. IIo. ait: Defunctorum animas pietate viventitim revelari, cum
pro illis Dorificium Mediatoris inertur . Prob. VII. ratione Augustini. Nam animae piorum destinctorum spectant ad Chri- si regnum, neque separantur ab Ecclesia, qtiae etiam nunc es regnum Chrisi; ergo &ε. , PRoposITIO III Neque pro damnatis , nec pro sS. cum Chriito regnantibus osserri d t sacrificium propitiatorium. Prob. I. pars. Ex Aug. de Orig. An. c. p. : offerat
corpus Christ. nis pro iis, qui membra sunt Chri II. Ex
Christi exemplo, qui licet pro omnibus languinem fuderit, ex eod. Aug., non tamen pro iis mortuus est, qui secundum e rum impaenitens cor iam in parte diaboli computantur. III. Accedit ratio. Damnatis enim applicari nequit mictus passionis Christi, qui ad eos tantum extenditur, qui vel uniti sunt , vel ei uniri possitnt , ut L 17. & 28. dictum est.
Prob. II. pars Ex Aug. se . Iss. Iniuria es pro manipre rare , cuius nos debemus orationibus commendari. Et trari. M. in Io. au: Eos commemoramus , ut orent ipse pro nobis . Et
ratio est, quia beati nullam habent peccati maculam , nullaque premuntur miseria; ergo &c. Vide aui'. i. g. c. p. & I. Io. c. I7. offertur tamen sacrificium in memoriam sanctorum ex Trid. Syn. sess . aa. ut de illorum victoriis Deo gratias Pmus, ut patrocinium imploremus, & intercessionem. Eadem habet Cyrillus Catech. s. S. P. A. l. aa. de C. D. Cypriamnus ep. 43. & Catechismus Rom. P. a. c. di
Insertur ex dictis I. Sacrificium non QAri sanctis , sed
Deo. Non enim dicimus, ait S. P. A. l. 8. de C. D. c. 27. Ossem tibi saeri iam Petre, vel Paule m. cum ainta inrummemorias oferatur Deo, qui eos mari=res fecit O e. Errant proinde haeretici, qui sacrificia in honorem B. M. V. oblata iis comparant, de quibus Ierem. c. p. ait et in faciant placeat Reginae caesi, cir libent diis aliems. α λα
193쪽
rso DE THEOLOGICIS DISCI pLINII
II. Sacrificium propitiatorium pro omnibus viventibus , et iam pro scelestissimis, & pro infidelibus offerendum est: qui pe vel uniti sunt, vel uniri possunt Claris, qui pro omnibus mortuus est et ideoque pro omnibus orari iussit Apostolus. Hine sacrificia legimus oblata pro Nabuchodonosor, pro Heliodoro,& pro omnibus orat Ecclesia in Parasceve . III. Pro exco municatis nominatim, publica orarisaee offerre netis est, lucet tamen nivatim pro iis orare, ut redeant ad unitatem. linta Solo, Suareet , Sylvius, Gotti &c. IV. Pro Catechumenis, si sint ex numero Competentium , & decesserint cum voto b ptismi, osterendum est, secus si sint in classe Atidientium, &illum neglexerint. V. Pro excommunicato , s manifesta ρο nitentiae Hua praecesserint , osterendum sacri tum iubet Innoc. III. sed priusquam pro eo publica oblatio fiat, debet ei etiam defiincto Mneficium absolutionis impendi, quod constat exemplo duarum monialium, quas D. Benedictus post mortem a solvit ex Greg. l. a. Dis. c. gr. VI. Sacrificium , quod est aliquibus propitiatorium, potest esse etiam iis impetrarorium, puta infirmis, peregrinis, & ad funem, pestem, & alia m la avertenda. Sicuti Eucharisticum, nempe. pro anms sit tum , ut Deo gratias agamus de. eorum gloria ac triumpno , potest pro nobis esse propitiatorium, & veniam impetrari a Elorum intercessionibus.
Μ Issa privata mprie nulla est, eum sit publicum & comini mune sacrificium pro omnibus fidelibus oblatum ; in v luit tamen usus ut privatae Missis dicerentur, in quibus solus.
sacerdos sacramentaliter communicat, quaeque sine ministrorum' comitatu, aut solemnitate celebrantur. Dicuntur etiam Missae solitariae, , peculiares. Has damnant communiter novatores, Missam enim eo tantum sne institutam putant, ut porrigarur
Sacramentum his, qui petunt, adeoque privatas Missas, nor nisi quaestus gratia inductas esse criminantur in Confessi. Auo. arti g. Lutherus elim de almsanda Musa 'λata librum seria psit , eumque alii novatores secuti sunt. Sed hos refellit C staeus, Bellarminus, Veranus, Bona, Eius , Silvius , alliaque . Sit ergorior trio I. Missis privatae nullo argumento illicitie stendi possunt.
Vel enim serent illii ita: , quia iis Christi
194쪽
. LIB. XXXIII. DIS S. N. CAP. III. I r
praeceptum, aut vetustissima consuetudo , aut Ecclesiasticum ministerium . Sed non ita se res habet ; ergo &c. Prob. I. pars . Nullum extat in sacris literis praeceptum , ut sacerd tre publice tum sacrificent , sive ut a communione i ni a sineant, ubi nemo laicorum eam percipit . Et licet Apost
lis mandatum sit , ut etiam non consecrantibus eam porrugant, non tamen praxeptum est in s emper distribuant : ii novetitum est, ne dent sancta eanibus ip rum ergo est dispensandae Euchi istiae diiudicare locum, tempus , & opportuni- Prob. II. pars. Sicut enim liberum cuique suit ad commi ni Onem accedere, vel ab ea abstinere, ita liberum suit non ut gente necessitate publice, aut privatim offerre. Hinc Marcellum ripam in domo Lucinae rem divinam secisse ejus actat stanti1r. Nanetimetenus in cubiculo, Ambrosius in quadam domo trans Tiberim , S. Paulinus in altari ante lectulum , The metus in cellula Maris monachi sacrificia celebrarunt; in iis ergo absque caetu fidelium, & sepe solo sacerdote cominmunicante Mista celebrata est. II. Ex Chrysostomo hom. 17. in ep. ad Hebr. Multi huius sacrificii sunt participes semel toto anno, alii autem bis , alii vero sem, atqui ex eodem hom. 7. in . ep. ad Ephes. multi sacerdotes quotidie sacrificabant, ait enim : Frustra es quot di antim sacrificium t frustra ad mus altari : nemo est qui pam is et e ergo &c. Quotidia pariter sacrificasse S. Goar ana, chor. S. Germarum, Licinium, aliosque demonstrat Mabillonius. Adde locum B. Jo. Eleemosyriarii apud Leontium Cyprium in ejus vita : Ego propter vos descendo in L Ecclesiam, nam poteram facere mihimet Missas in e iscopis. Item ann. sos. Concilium Agathen. can. I8. iussit, ut sarculares communis
rent ter in anno in die Natiυitatis, Paschatis Pente μου; can. autem M. mandavit , ut 'gulis diebus Dominitas ipsi saeculares Missam audirent ; ergo singulis Dominicis pastores Missas celebrare poterant, licet nemo laicinum Sacramentum
Prob III. pars. Quamvis nullus latem mysteria sacra perciseat , onertur Deo persectum sacrificium , quo redditur et cultus, celebratur sanctorum memoriam fidelibus vivis & d functis pax, venia , & requies impetratur ex capite praec denti ; ergo non profanatur , sed honore afficitur . Merito ergo articulus 3. Consessionis August. a Carolo V. proscriptus
MITIo II. Impie commendant haeretici unam tantum MisIam communem, aliis improbatis.
Prob. I. Ex vatusta Ecclesiae consuetuditae, Qua ingentem fuisse
195쪽
rya DE THEOLOGICIS DISCIPLINII
fuisse numerum sacerdotum ostenditur. Nam in sola C. Ρ 'Ecςlesia pso. Decimi sunt constituti ex cod. Iustim iit. de Sacros. Eccl. l. Nou plures. Et in Ecclesia Romana initio schis. malis Novariani numerabantur meuγteri M. exceptis clericis , ut scribit Cornelius apud Euseb. l. 6. H. E. c. M. Item Ecclesiae initio mos fuit alios, praeter parochos ad sacerdotium promovere, sed haec sacerdotum copia & promotio fi stranea fuisset, nisi praeter communem Missam celebratae silia sint Missae solitariae & privatae absque collecta, & synaxi; ergo &c. 1 I. Idem evincitur ex ppiratis Oratoriis, quorum duo ita monte Cassino extruxit S. Benedictus , quatuor S. Maurus, alia plura laudat Ionas Aurelianen. aliique apud Bonam. III. Idem evincit laud. auctor ex Constitutionibus Angeiberti a talis ex antiquitatibus Fuldensium, ex multitudine altarium an eadem Ecclesia &c. PROPOsITIO III. Frustra calumniantur haeretici plures Mi sis privatas pravo fine introductas. . Prob. Vitio vertunt catholicis novatores, quod Missas e
lebrent pro quotidianis delictis , pro destinctorum suffragiis.& quaerius gratia, sed priora duo supra refutata sunt i tertium Vero frustra opponitur; ergo &c. Prob. min. Nam. stipendium accipere, non ut pretium sacrificii sed ratione propriae sub sentationis res est Apostoli testimoniis , & Eccletiae praxi Probata. Nam δε post. I. Cor. y. ait altari ci serυiunx m altari parti stant. II. Haec stipendia successere oblationi-hus, quae initio Ecclesiae fiebant a fidelibus . III. Constat a Francoeum Regibus villas & territoria legata monasteriis di parochiis pro Missis agendis, ex Bona, Mabillonio, du Caningio &c. IV. Ratio postulat, ut qui spiritalia ministrat, te Poralia recipiat, quod legibus etiam Imperatorum sancitum est iergo &c. iob. I. Christus ait : me facite in meam commemorati nem, sed quando consereavit distr*uit; 'ergo &c. II. .Apostolus Cor. Io. panem , quem fransimus, vocat: Participati nem corporis Domini, dicens e Gm dominicam manducari, iis bi in unum plures conveniunt; ergo non manducatur haec cς-IM, ubi non conveniunt manducantes . III. Idem innuunt , verba illa: in quotquot ex hae altaris participatione se. IV. Orientales numquam sine communicantibus Missas agunt. V.Can. Io. Amst. privat communione fideles, qui intrant Ecclesiam nec sacram communionem percipiunt . VI. Chrys.
Hom. g. in ep. ad Ephes. ait: Horis nori quotidianum i crisicium, s nemo sit, qui participes. VII. S. Franciscus in epist. ad Fratres sin Ordinis monet, ut ubi morantur frπιτυο
196쪽
LIB. XXXIII. DIS S. IV. CAP. III. xy3-a tantum Musa celebretur in die , secundum formam Sanctis Ram. Melo VIII. Strabo in m. Ecf. c. 22. & Ηu- hemis Card. docent, legitimam esse Missam, in qua est fractio, distributio, offerens, respondens, & communicans; ergo &c. IX. ad esum agni plures conveniebant ; ergo & ad Eucharistiam convenire debent. . ad I. dist. ant. Ait: 'me facito quoad substantiam 1 crificii, nempe, ut agantur Deo gratiae, ut edicantur, &consecrentur oblara , & de his particis sacrificans aliique , si velint & adsint, conc. quoad modum & circumstantias , nempe ut populus intersit, oc communicet sub um , vel sub utraque specie &c. neg. Hoc enim pastorum iudicio relictum. Nam, si omnia, quae Christus ressit, caderent sub praecepto , post coenam lumenda esset Eucharistia semel in anno a discumiantibus , exclusisque sceminis , quae est absur dum
M. II. Christum ibi non solum: distribuisse Eucharistiam , sed etiam instituisse ; iussit ergo id fieri in sui memoriam ,
sed non iussit utrumque' simul ; potest ergo communio distria hui, sacrificii tempore, & extra. sicut ergo populus saepe percipit non onerente sacerdote , sic potest sacerdos OGrre , licet nullus e populo communita . Ad II. neg. cons. Coena enim Dominica communis dicitur, quia pro omnibus est Instia ruta, omnibus legitime petentibus ministratur, omnesque in dem panem participant, non quod fideiri nusquam privatim ,& absque conventu eam manducaverint.
Ad III, neg. ant. Nam verba illa pluraliter esseruntur , quia iam multi de altari participant , vel spiritaliter communicant , & sacerdos suo & fidelium ore offert & orar.
Ad IV. retori. inum. Graeci enim ex Allatio l. g. Cons. c. I . Ut plurimum mula interveniente Ummunione i tum m υ ιιm, tum pullire celebrant . Ad V. dist. ant. Privat ob co munionem non perceptam, heg. ob scandalum & perturbati nem, Com. Sic enim graece extat pit. canon : Quicumquae Ecclesiam ingrediuntiar, s scripturas audiunt, neque usque ad precer ω S. communionem permanent , eos tamquam qui ordianis in Mel a perturbationεm indueant , a cci Mnione arceri vorare . V de Uossius disp. sta. thesi a. concludit e Itaque sententia canonis erit , non ut quisque . quoties adest , commu nicet , sed his necdum peracta communione discedat. Ad VI. r
tori. argum. Nam S, Doctor quotidie sacrificabat etsi nemo Irariiciparet; ergo putabat illicitum non esse solitarium sacrificium. Vide Prop. I. num. a. m. II. neg. cons. Reprehendit enim ibi S. D. negligentiam eorum, qui perraro communicabant . Nam hom. I7. in ep. ad Hebr. ait ; neminem a so F- IV. N com-
197쪽
compelli, ad quotidianam synaxim & id unum optare, ut accedant , qui mundo sunt corde , tecus ut numquam id a
Ad VIL N. Io Echsus, & Bellarm. . eam epistolam non e se S. Francisci ,. vel de seria quinta majoris hebdomadae esse accipiendam , vel de Missa conventuali, ut exponit wadi gus. R. IL Cata'. Bona dist. ant. Somnesum formam, idest ritum Rom- Eccissiae conc. idest consuetudinem se Reg. Ostendit enim Vicecomes S. Franeisci aevo plures Missas privatas tasse
celebratas.. M. III. curer eodem, S. Franciscum istatum esse fratres suos, ut morem aliorum coenobitarum, qui unam in tum Missam celebrabant non aliorum presbyterorum servὰν
rent. Ad UIΙL neg. cons. In Missa enim , etians sechisa distributione,, continetur quidquid speitat ad essentiam sacrificii in coena instituti, & repraesentatur quidquid Christus pro nostra redemptione peregit. Ad IX. neg. consi Agnus enim non poterat ab uno manducari , at Chrillus inlevr a sinmitis su mitur. II. Coena Paschalis non arat communis se sebat persinquias domos ; erm &cω - meteres r an Missam ' tim celebrans teneatur laicis petentibus Eucharistiam distribuere c. negativa , nisi celebrans sit parochus . Ita Bellarminus i. a. de Missi c. io. & clarius Sylvius in p. p. q. art. s. de presbyteris non parochis ait: Hi poterant cete are ν neo- tamen obligari mans pomium fide/ Iem communieare . Et Benedictus XI V. die ra. Novembris
I a. statui. I. Missas erivatas , seu solitarias ex Drereto Trid. Synodi iure celabrari. II. convenire veteri disciplinae , nec non institutioni, & exempta Christi, si fideles in singulis Missis quibus adstant , nedum spiritaliter, sed etiam sacramet
taliter communicent, prout se optare ait Trid . Synodus seis 3 aa- can. 6. III. Veterem disciplinam non esse necessario se
vandam, sed cuncta in Ecclesia ordinato disimenμ esse , ut
ex una parte non fraudetur fidelium pietas , ex alia vitetur o casio perturiationis & scandali .. IV concludi r nullam iniuriam fidelibus fieri, si iuxta disciplinam, quae modo viget, in tam is r Missisam multiplicitato non semper. ministretur comm nio, nec importune insistendum , ut ininistretur in iis circumstantiis , quas Ecclesiarum pastores excipiendas esse deςlarant .
198쪽
LIB. XXXIII. DIS s. N. CAP. IV.
tibi ς- ua - Musae sacrificium spectantis eum tur . aeri solet imprimis, rinde Missae vocabulum sit deriv
tum y quod quidem alii Hebraicum putant cum Baronio, Re lino , Pamelio , Genebrardo &c. atque a verbor no missat, quod significat oblationem liberali animo factam, Missam derivar1 propugnant . Alii Graecum putant a vocab Io μυωσις, initiatis , minerium , sive. a μυεω, doceo , instituo I de & musa. Alii latinum celasent, quibuscum sit PRoposiTIo I. Missae vocabulum latinum est a missione , vel dimissione derivatiun . Prob. I. Ideo enim incruento sacrificio hoc nomen tributum est, quod lecto Evangelio dimitterentur catechumeni r hinc Victorinus i. a. de Eccl. off. c. 4r. ait: Dicit diaconus I itrmissa est, quasi . revertimisi ad propria. Ab hae misso, , ides dimissioris missam distini inpellari. II. Utraque opinio Iraec dens falsa est: prior, quia nec apud Syros, nec 'pud Graecos extat Missae vocabulum, altera levissima est conjectura, & ex ista seribendi ratione refellitur. Nullibi enim Muam aut mu-μm serietum invenies . III. Missie nomen saepe apud Cassi num Avitum, Milprandum usurpatur pro dimissione ab Ec-esesia peracto ossicio: ergo &c. PRoposiTIO II. Plura sunt Missae nomina tum latina, cum
Prob. I. pars . Dicitur enim Oblaris a Tertulliano , . Cydano, optato, Augustino. Ennodio, Anastasio, in Capit ibus Caroli M. & in Ordine Rom. Dicitur etiam Comm nis , de qua supra dig. 3. c. a. lib. huius . Dicitur Collem , quia populus, ut sacrificio intersit, simul colligitur. Plura de his Lupus niser. Dicitur etiam Dominicum a Cypriano, ab Aug. α in Actibus S. Saturnini . Item Sareu, idest mysticum sacrificium. Agenda dicitur in Antiphonario S. Gregorii,& alibi, via veteres solebant dicere: Missas agere, & quia sacrificare Deo actio quaedam est singularis, & praestantissima . Menda absque addita apud Bedam, Durandum, & Anastasium Biblioth. Missam pro defunctis significat. Plura de his Bona ,
Vicecomes, LM.tangius &c. Prob. II. pars. Vocatur enim a Graecis Murgia Act. Ιχ.& Luc. I. necnon in Pandectis, & Novellis Iustiniani, &publieum ministerium, oblatumque Deo sacrificium. designat . vocatur etiam Moagula , seu actio mystica , & Hierurgia iniq sacra. Dicitur sanaris a graeco συνάγα congrego , & idem N a s
199쪽
sehat ae latins Colum. Item Tissia sacrificium macto , saerifico . Unde a Nazianz. dicitur αναιuακτος Iam' eium incruentum , Neiste a Sara: ω perficio consecratum significat . qua sacrificium completur: De his, alussae Graecis v tabulis plura Duranius, iana, Goarius, Du Mortier m. PRormiTIO III. Plura sunt etiam Missariam mera. Prob. Nam praeter eas quae appellationem h nt a tempore ut Missa Arialis, Dominicalis se. vel a ritu, ut Ambrosiana, Illγrica, metarabica , vel ab Auctore, ut rarebi. Baslii se. vel a modo, ut Solemnas , Amata παρtiam Missa I. Catechumenorum, quae erat liturgiae noli pars complectens epistolas, & EvΥgelia, quibus recitatis di miis dimittebantur : Competentιbus vero tra batur symb Ium. atque ita clam nte Levita: Si quis rechumenuem Tm exeat, omnes exibant. Missae catechumenorum, & prae- sitim concionibus Episcopi, quae liturgiae praemi tam , t haeretici adesse poterant, & Iudaei, cum nulli praedicet: nis stratia neganda sit. Missam catechumenorum ae1am a Dit
zii exb ita narrat Cassianus. At quae sequaeur dimi
evechumenis, complectens sacram Actionem , dicebatur Missa
II Extat Missa Praesanctificatorum, quae vetustissima e ex em a temporibz-; sed nil ceni ea de re sivi
potest : fuisse tamen In usu, quando onmes 'uotidie comm mcabant , colligit ex ejus liturgia Leo Assarius . In Latina longe ante temmira Gregorii, & ab Aradiorum 4 res ouovis die Quadragesimae disina m lana ce runtur, ex- I in o. ad Decentium ann. MI6. ait, ex traditione Iim bigo Sacramenta non relebrari. uuae agebatur in nocte, fiat modo ante meridiam, Mi am Praesanctificatorum ex vetustissima traditione die Par eves . In hac autem Missa nullam fieri conterationem, eo quod vinum praesanctificato panis symbolo 1
nona appellatur aequiSoce aim, nautic , Vel sua,
nulla sit consecratio. Vide Allatium, Goarium, Bona, M.
200쪽
LI B. XXXIII. Dis s. IV. C A P. IV. I97
eerisI non vult communicare, non consecrat: itam Missa sit μne corpore, & sanguine Domini. At in Missa. Praefanctife torum est verum corpus Christi, & vera communio. Nautica vero diista est, Dod aliquando ob fluctuum agitationem in navibus celestrata sit. Censet Genebardus, Durandus, aliique licitam esse , & iussu S. Ludovici celebratam e sed jure fuisse abrogatam misida e scoporum cura demonstrat Echius, &Lupus , qui eam bifrimalem simulationem appellant. In ea iaenim sacerdos sacris indumentis ornatus ad syrificii locum a ejit , ritus liturgiae servat, orationes praemittit, aut postponit , in quibus peractae communionis tit mentio: ergo sim lat. II. Reprobavit hanc Missam siccam Innoc. III. cap. De
Homise in J. Decretal. tir. 4r. c. 7. necnon Concilium Parisen. ann. I 2I2. can. I a. item Arisberiense, Iprense., Cameracense M. Nec obstant quorundam piorum exempla, nec ri tualia quarumdam Ecclesiariun &c. nec Dionysii loca de E Cl. Hier. c. 7. ubi ait catechumenis. praesentibus pro defunctis fieri solemne sacrum. Laudamus enim SS. virorum pietatem ,& quarundam Ecclesiarum consuetudines ; sed iis praeferendam esse ducimus disciplinam veritati consonam i & ab uniyersa Ecclesia receptam. Dionysium auteris eo loci non de Missa , sed de aliis precibus instituisse sermonem nonnulli opinantur . Vel ex eius verbis evinci, Missam quoque pro defunctis for
IV. Erant etiam Bifariatae, Sc Trifariatae , ita dictae, quasi multiplicem habentes saciem , in quibus improbi quidam Mores , ut pro uno. sacrificio stipendia plura reciperent , Plures Missas, e. g. - Sannio, pro mortu s, & votivam ω- .lebrabant usque ad offertoriqin: deinde tot secretas recitabant, quot Missas incoeperant: ac semel recitato canone , una consecratione , communione peracta totidem addebant coli
elas, quot initio praemiserant ; iura ergo ut detectabiles ab sus, & ut m ' fas has Missas execrantur Durandus, B na, Petrus Cantor, aliique. PROP isto IU. Perlecutionis tempore in quolibet loco Misis celebratae sunt, subinde vero in templis & Basilicis. Prob. I. pars. Ex Diunusio Alex. apud Euseb. l. 7. H. E. e. za. qui ait : In agris, in solitudine, in nisibus, in care ribus, in di mortis seisse celebratas. Eligebantur tamen pravatis fidelium do us , eoruisque partes oculis infidelium impe VIM . Carceres item, ubi. Cons res detrusi erant , ex CP . V. S. ad Presb. & Duc. Cryptae denique & catacumbae ,
e quibus supra, ubi de Missis solitariis , & de titulis S. D