장음표시 사용
211쪽
1AE DE THEOLOGICIs DISCIPLINIs
De Sacramento Poenitentiae , ac de poemtentis actibus.
P ΠSSIMUS M. misericors Dominus recordatus quoniam
pulvis sumus tuis etiam, ut Mont PP. Trid. Syn. vitae remeatum contutit . qui se in peccati servitutem tradiasissent , Sacrament m videlicet Poenitentiae , quo lapsis post baptismioratio fietam mistis Chrsi applicatur. De hoc itaque tam saliserari remedio trina diuertatione pertractabimus. Ac Ι. de institutione Poenitentiae & de contritione, II. de Consessione, III. de satisfactione sermo fiet.
De institutisne paenitentia, oe contritione. P Enitentiae nomine intellirent Grammatici ipsum poenite di actum, quo aliquem sieli poenitet. Quidam a poena, alii a punimis dictam putant. Theologi tamen poenitentiae mina tria significant. I. intimum doloris sensum , ob patratum aliquod crimen, cum vitae male actae expiatione, quae si fiat in compensationem iniuriae Deo illatae, constituit pec liarem virtutem; II. externum S. ritum, quo Perministerium clavium peccata solvuntur a III. panam i un, & iniunctam resipiscentibus satisfactionem. Graeci vocant μετάνσιαν meta niam, idest resipi retiam , ἐξομολόγων exomologesim, seu co fessonem, praesertim sacramen iem, & ἐπιτίμιον vitimion o Idm poenam, seu miatam peccatis debitam, idest pepcati mimadversionem. Poenitentiam thialogice acceptam seipliciter hoc loco specta us I. Prout virtus est, II. prout est suram mentum, III. prout est pars Sacramenti praecipua,
m paenitentia, proin virtus est. D Efinitur poenitentia communiter: Virtus, qua common ambis scelera dete muν, ae m-ia firma rua emensendi voluntate , ea Ponte vindieamus in compensitionem iniuria Deo matae. Novatores. qui sola fiducia in Christum iustificari impium putant, nil ustra ad veram poenitentiam requiri P
212쪽
LIB. XXXIV. DIS s. i. C A P. I. eoptant, prater melioris vitae pmpositum e ac melius resipiseon riam dici, quam poenitentiam . Verum ex sacris literis renitentia, praeter melioris Vitae prolusitum. etiam culpae in
stationem, animi amaritudinem, & cu te punitionem imis
portat. Nam Is. 38. habetur: Recogitabo tibi omnes annos meos an amaritudine animae meae . Ioelis a. Consertimini ad
me . . . in Diuuio, s fletu me. Luc. Facite fructus dignosnnitentiae. Hinc gemitus invidis, jejunia Ninivitarum, i
crymae peccatricis mulieris, publicani humilitas, Petri amarus fetus. Ex PP. metiangenus Or. renitentiam vocat Iacr marum baptismum, & S. P. A. ep. Is g. ait: -m veracitermittet, quod mali fecit, impunitum e se non mit. His praen intis sit sPROPosITIO. Ρς nitentia est vera virtus divinitus inspirata,& a Sacrameto diversa Prob. I. Matth. g. & Act. r. habetur: 'nitentiam agite , Mi deleantur peccata vora; arqui Dei lex, cum sit sancta, praescribit tantum actus virtutis ; ergo &e. II. Virtus a. D. I homa p. q. 8s. art. I. definitur: Habitus electiυus secumGm rectam rationem, sed valde rationi congruit detestari pe cata, de sis dolere Ac. ergo &c. III. Vel I gnitentia oritur ex iniuria Deo illata, quam compensare quis satagit, & ita ex D. Thoma loca est. ad justitiam pertinet , vel concipitur
ob otaniam Dei summo re diligendi, & sic iuxta alios ad
caritatem Dctat: ergo αc. Dices . Ex Augo Virtus es ordo .amoris, sed. renitentiam svipe in nobis excitat timor gehennae; ergo &c. λ. dist. maris est ordo amoris: prout caritu debet virtutibus dare fom ac persinonem , illas ad finein tium dirigendo, ne recto ordine careant, conc. quia absque caritate virtutes Non sunt,& absque illa actus tuos bonos non exerunt, n . Ostendit enim es. Auctor Tom. 4. ed. Rom. pag. aos. Dari plures vim tutum summaturalium habitus absque caritate : & l. 27. c. Io.
veram & supernaturalem fidem remanere in impio ; A c. I a timorem servilem bonum es. & donum Dei. Sic renitentia ,
prout oritur ex Dei amore, & odit peccatum contrarium, spectat ad caritatem , & ab ea fluite prout oritur ex timore, coniΗIuit specialem virtutem, quatenus nititur injuriam Deo illatam compensare. sed cuiusvis generis sit, ut habeat vi
tutis sermam, &' sit recta undequaque, idest tum ita se, tum ex Parte eius quem mitet, debet a caritate dirigi in finem
tuum. Idem d et S. Th. q. 83. 'art. 2. Prob. II. pars. Lieri enita ex parte nostri. requiratur m
tus arbitrii, & dispositiones fidei, timoris, spei, ac dilecti nis, non sine gintia praeveniente a ' nobis praemittenti ut ii, m. IV. O stinc
213쪽
nificemur ex Trid. yyu. sess. f. c. s. & έ. Poenitenti in . ta iuren ex Deo esse evincitur ex Ps. Gn e nos Deus, &Ier. 2I. Converte me, ertar M. Idem evincitur ex omistionibus Ecclesiae , quibus Deum rogamus: Ue ad veram pae nitentiam nos perducere duoetur III. ex definitione Trid. Synasess. 6. c. g. ubi confirmat quidquid de necessitate gratiae ado finia opera salutaria adversus Pelagianos, & Semipelagianos
. Oppis Zachar. r. legitur ζ. Conetinti mad me, ait Dominω. maertar vos; ergo &c. H. hoc loco etiam Pelagianos
vorso, non ei diceretur Deus virtutum comene nos e Deus tueonvertens se. Converte nos Deus. Locus ergo Zach. I. libertatem commendat, non evertit Dei gratiam, qua fatemur nos a Deo promisi.
Prob. III. pars: poenitentia enim, prout virtus est, tota ise tenet ex parte poenitentis, ut patet ex eius definitione: ex adverso poenitentia, prout est Sacramentum novat. legis in sacramentum a Chrso institutum, auo fidelibus nost baptismum Lapsis eoquΝ , vi et iam , astutis Iacerdotalis iis diatur I unde exigit necessario sacerdoxis poststain praediti absol tionem Illa ait, s. Thum. q. 89- art. 'Io est fratiae. Praev nimiis effectus , istut causis enectrix gratiae san cantu, quae quidem omnia ex mox dicendis plana fient o
mendior paenitemiam esse ver- Sacrament- Ctiola institutum. Νη. L Inter eos qui primitus sacramentum'. poeniteoatiae negarunt, recenset Bellarminus , aliique Scholastici , Montanistas& Novatianos: eos tamen ab hoc errore immisnes suisse eensent Iumin, Le-Droit aliique recentilares, ex quo Tertullianus I. de Pudic. c. a. asserat mundari deliti , quae quis in fratrem, non in Deum admiseris. Et c. Ist. disti
guit inter peccata graviora, quae veniam noen capiunt , ut homicidium, idolotariam , & leviora peccata quotidianae ineum sonis k ut iracundiam, detractionem &c. Et de Novatianis scribit Ambrosus l. I. de Poen. e. 3. Aisnt se exceptis gravi ribus criminibus, relaxare veniam levioribus . Verum . cum ripiphanius Haer. 3ς. S., Philest ius Haer. 8ao S. Eulogius, Hi ronymus , & Ambrosius ipse cap. a. unanimiter doceant, N PII 0s omnia peccata paria et climasse. mensuris ν γ
214쪽
eum, qui galium gallinareum s atque ilium , qui patrem fiss
caverit , perpetuo clammmdum , dicendum , Montanistas, &Ninuatianos nimis odiosam agnoscentes illam criminum aequalit tem ab ea recessassed unde Ambmsius post .verba c. laud. ait: Non hoe quidem Novarianus, i nemin; dandam poenire seriam putavit. Falluntur, ergo recentiores, qui aiunt, ante sinculum XVI. neminem hoe sacramentum imirugnasse . De va densibus autem, Wielefissis, & Ηussitis dicimus cum Bossu
to l. II. ΗΗ . Variat lorium, numquam ab iis hoc Sacrame inm fuisse negatum, licet improbos sacerdotes potesate laci, menta ministrandi carere affrmarent . Idem sentiunt luenti, urnelyus, witasse &c. Nor. II. Negarunt tamen praetacte hoc sacramentum gul
vlius, Calvinus, Kemnitius, Illyricus M. Lutherus , & -
sancthon ancipites fuere, sed sit poenitentiam Sacramentum vi dentur agnoscere, negant absolutionem actum esse iudicialem: sed aiunt esse declarationem extrinsecam, qua absolutus excitatur ad fidem, credens a Deo sibi remissit peccata . Eadem h t Consessio Augustam, quae nepat, scenitenti necessarium esse enumerare peccata, modo ex Evangelis, seu absitatione eredat proptere oerimm remitti pereata. His praenotatis sit PRoposITio I. Ρ cenitentia est verum & proprium novae legis Sacramentum, quo iudiciaria pol ne piava solvuntur. Prob. I. pars. Christus enim eontulit sacerdotibus faculta tem -remittendi peccata, sed sacerdctes hoc praesant per verum& proprium Sacramentum poenitentiae; ergo &c. Prob. mai. Mati. I 6. Petro ait Christus e Quodemmque tigaveris super te ram erit ligatum in eaelis, quia emque sesieris super temram erit Iolutum oe in caelis: quam simitatem contulit etiam aliis Apostplis Io. eto. dicens : Ares te Spiritum S. quoris re miseritis: pereata ergo &c. Prob. min. Verum Sacrame tum exigit, ut sit a Deo institutum, ut externo signo gratiam significet, & producat, sed in laud. verbis habetur ex presse ὀivina institutio, tum ritus externus & pratiae symb
ium; nam ut sacerdos solvat peccata poenitentis debet exi riori signo judicium ero me, quo conflet quibusiam remit tat , quibus vero retineat. Exnibet etiam signum rei sacrae Ipse poenitens ad sacei dotis pedes provolutus, sui ipsius a cusator est M. Hinc sequitur gratiae collatio, fine. qua ne que peccati macula inferntur, neque renovamur Spiritu S. eγρο tac. Idem docet Trid. Synodus sessi is e. r. ubi alte DominuσSara mentum paenitenti tune insistiis, eum ius N it in disc*tis dicens e Melpho Pisistim L se. Uso insigni facto potestatem emittendi. oe retinendi me ta Apostolis , rerum legit issum cessoriarer fuso μmmunicatam M. consensus semper intellexit .
215쪽
Prob. II. ex PP. Tertullianus l. do Poen. c. 7. ait ἔ me venena peccata nempe post baptismuin commissa m idens Deus colloeavit in vestibulo paenitentiam se niam, Ne quis vero accipiat hanc p nitentiam secundam pro sola resipiscentia
ait T in us pomitentiae secundae quanto in orcto negotium es , tanto operosor probatio est, ut non sola conscientia praeferaltaria
sed aliquo etiam actu adminipretur. S. Cyprianus l. de Lamp. 38g. commendat remissiouem factam per sacer res. Et ep.6 . conqueritur a Marciano Arel ten. pacem denegatam suisses. is Dei paenitentibus, s Ecclesiam lare mis, O dolore mL santibus. Et ep. 68. Pupianum rogat, ut sententiam dicat, ne iantus fidelium numerus sine spe salutis oe pacis exisse υ de tur. Chrysostomus i. q. de Sacad. c. s. summam sacerdotum dignitatem commendat, ex quo iis, . non angelis &c. dixerit Christus Quaecumque alligaverisis, & suoram remiseritis Unde infert, eos plus posse, quam regra, qui tantum cor poris vincula solvunt ; sacerdotes vero ipsam animam solvunt. Imo ait plus posse, quam Judaeorum sacerdotes, cum ipsis non corporis lepram , verum animae sordes purgare concessum fit. Eadem habet Theophylactus, aliique se P. . Graeci. Ambrosus l. I. de Pςnit c. I ait e Deus misericordiam suam promisit omnibus, s relaxavdi licentiam sacerdotibus suis me. ulla excerptione concessi. Hieronymus l. I. Diat .. pag. 3oy ait, homunem redimi a peccato sanguine Salvatoris . aut in dono baptismatis , aut in paenitentia , qui imitatur baptis tu grariam . Et ep. ad Demetriad. p.. 79o. nitentiam appellat: Secundam post naufragium tabulam. S. P. A. in Eucu. n. 17. ait: MEocissa remisti peccata: ipsam ideo Ecclesiam Spiritus L p
gnus aecepisse, fine quo non remitterentur uua peccata . Et Tr. ηρ. in ea verba: n ite illum oee. comparans reconciliationem
reccatoris resurrectioni Laetari, ait: suid es seisite, O sinire abire: Quae solvereisit in terra reuna Iuni soluta oe in caetis. Victor Viten. l. a. de Pers. Vand. n. o. inducit fidelium tu i has ante martyrum vestigia ita. clamantes: Ouibus nos miseras relinquitis, dum pergitis ad coronas λ qui nobis mitentiae munus
eollaturi sunt, s re neutationis indulgentia obstrictos peceat ram vinculis soluturi λ quia vobis dictum est: suaecumque se misisis e. Sed ex his testimoniis illa nobis rinitentia deseriribitur, quae includit Gomo gesm, qua sacerdotis ministerio ri- nitentibus Ecclesia pacem largitur, & per quam sacri ministit
animarum maculas purgant, solvunt, remittunt &c. e so &c.
Prob. III. Ex perpetua Ecclesiae consuetudine- I. enim nuqueunt haeretici ostendere, quinam primus hoc Sacramentum i ive apiid Orientales, sive apud Occidentales invexerit , quuainanimiter sacramentalem absolutionem renitentium M sic mi,
216쪽
elithus varias exhibent sermulis in Ritualibus libris a M rino, Martento, aliisque collectas. 11. Perpetuam hanc Orientalium fidem testantur Iobus Monachus , Simeon Thessalon. jo. Palaeologus, Hieremias I tr. O. P. aliique , ia plura m menta apud Allatium. III. Apud Jacobitas etiam, & Cophtoa
perpetuo obtinuisse , saltem in Ecclesiis catholicorum, demo 'strant Bernatus, Vanslebius, & Natronus apud Solerium. IV. Lutherus ipse, cui Melanchthon subscribit, inter Sacramenta haptismum , paenitentiam , panem recenset e unde in Consess . . Augustana a. II. legitur: De confessone docent , quia absolutio: privata retinenda sit. Tandem retinuit hoc Sacramentum ipso etiam Henricus v III. factus apostata. Constat ergo ex sacris litteris, ex consensu Ecclesiarum, ex PP. & ratione, paenitentiam esse vere, s premis Sacramentrum pro fidelibus, quoties post baptismum in precata taboniur, a Chrso insistitum, uddmnit Trid. Syri. can. I. de Poenit. Ob. I. Marci a. legirur Quis mis peccata dimittere., nisi Plus Detis ρ ergo &c. II. In veteri lege nullum tale extitit S mmentum, licet tunc etiam necessaria suerit peccatoribus poenitentia ex Trid. sess. I . c. I. ergo neque in nova. III. Sacrae litterae Ps. so. & Egech. IR remissionem peccatorum tribuunt soli impiorum conυersioni , & resipiscentiae I ergo &c. IV. ad Sacramentum certa verborum forma requiritur, sed haec necessaria non est ad remissionem recati, quod sola voluntate di- mittitur; ergo &c. V. Locus Matth. 18. Γuaecumque I eritis oeci accipi debet de injuriis invicem condonandis, teste Atli: f serm. 16. de Verbis DOm. Ita etiam exeonit Theophylaetus in Matth. Io. vero c. ao. loquitur de remissione secta per tamptisma I ergo &c. H. ad L Hoc argumentum urgeri etiam a Novatianis , quibus respondet S. Ambrosias l. I. de Poen. cap. a. ius quidem Spiritus S. esse solvere & ligare &c. sed munus Spiritus S. esse officium sacerdotis, & l. p. de Spiritu S. ait: Per Spiritum S. peccata donantur, homines autem in remissionem e. ministerium suum exhibent, non ius Potestatis exercent iari. II. cum Chrysost. dist. ant. Nemo potest dimittere auctoritate suprema, & propria virtute, conc. Spiritus S. mum. nere, ministerio, & ossicio, neg. Id exelicat s. D. exemplo, regis & praesecti, qui non . sua, sed regis potestate reos solvere potis, & vinculis alligare. Ad II. neg. cons. Ex quo enim necessaria semper suerit poenitentia, prout virtus est νnon ivsertur non debuisse institui poenirentiam , prout est S cramentum ad ficilius assequendam remissionem, quam ex ope
217쪽
vemio fidem non excludit ita nec poenitentiam. Nam vere paenitens contemnere nequit sibi praestituta remedia . Ad IV. neg. min. Cum enim remissio illa fiat iudiciaria potestate, viis est certa verborum forma. Ad V. dist. ant. Accipi dein relate ad fideles, qui debent iniuri s remittere commiseratione caritatis, conc. relate ad Ecclesiae ministros, qui 1 deiaria potestate absolvere possunt , neg. Nam S. D. in iis .
verbis agnoscit et es datas Eccissi e l. I. contr. v. Leg. ν disium yropositorum l. am de C. D. c. p. Eadem sentit The
doretus, qui ibid. iniuriae remissionem distinguit, ab ea qua
PRoposITIO II. Poenitentiae sacramentum diversum est a baptismo. Prob. a Trid. PP.. sess. a. de Poen. ubi plura assignant utriusque Sacram . discrimi I. Materia baptit mi est aqua, serma: Ego te baptizo, sed neutrum adhibetur in poenitentia ; ergo&c. II. Minister baptismi judex non est, Saelesia enim non
iudicat de iis, qui in ipsam μ' bapti mi ianuam non sint imgressi, atqui minister poenitentiae habet judiciariam potestatem; ergo rec. III. Poenitentia iterari potest , non baptilmus; ergo&c. IV. Per poenitentiam sola actualia crimina dimittuntur,ser baptisma vero etiam originalis culpa dimittitur; ergo &c.
rob. I l. Ex Aug. qui ep. 23. ad Bonis ait, parvulum remin rari per baptismum, si vero adultus malus evadat, tunc proprio incipiet habere peccata, quae non regeneratione , sed alia curatione uenentur . I l. Per Aug. l. I. de Baet. c. I 6. minister baptismi est etiam laicus, poenitentiae vero ii sunt, 'uibus iudicium datum est, de quibus legitur: suae lis eritis. III. Baptismum non iterandum tradit S. D. passim contra Donati-sas. Poenitentiam vero iterandam ait in ep. ad Macedo nium M. nunc I sq. in ep. I M. ad Seleuc. & l. I. de Symia. c. 7. IV. Tandem diversum utriusque Sacramenti estinum ostendit cit. pD ad Seleuc. merito ergo definit S. Synodus Trid. Ii quis dixerit insum baptismum paenitentiae Sacrament messe, quasi hae Go distincta non sis, a Mema sit
. I. Ex illo Jo. ao. Quorum remiseritis evincitur in tum, Amsaelos iussos esse Evangelium annuntiare. & bapti-etare in remissionem pecc torum. Quem sensum habent etiam verba Matth. ult. times, Areto Oe. ergo remissio illa b rtismo est adscribenda, non poenitentiae, prout est sacrame tum ., II. litarci I. legimus Io. praedicasse baptismum pam ν ntia in remissonem peccato rum; ergo M. AP. ad Eph. c. s.
ait: Christur seipsum traesidii pro Melesa, ut illam sanctificaret munda's lavacro aquae m. sed ibi omnis mundatio bapti mo tribuitur ; e go Sc.
218쪽
Prob. min. ex Augustino l. i. de Nupt. c. ubi ait: L
macro regenerationis omnia prorsus mala regeneratorum muis mi , etiam quae postir us contrahuntur . non ut baptisma repetatur ,
sed quia imo sit, ut non suum antea , sed etiam poste venia impetretur. Eadem habet S. D. de Pece. orig. contra duas epist. Pel. & contra Inl. ergo Sc. ΙU. Bapti o pmmittitur aeternae salus, n deletur unquam, eoque nobis imputatur iustitia Chrissi, sed prumissio Dei, limitia Christi, &virtus taptismi semia
per manet, cum doceant scholastici, recedente Uione gratiam recipere eum, qui ficte baptigatur; ergo &c. M. ad I. nes. am. Nam lonM diversus sensus est ioci Io.xo. & Matth. nit. Et licet Cyrillus L Ia. in Io. primum locstimonium in baptismo etiam vim habere asserat, dignor ad ba ptismum vocando, subdit tamen S. D. Sed alio modo Spiritu S. afflMi homin remittunt, ae retinent, nempe cum filios E cissae peccantes eorripiunt , mei paenitentibus Uetint . Ubi exempliP profert incestuosi Corinthii, vem Paulus tradidit in interitum, di postea contritum suscepit. Ad II. N . cons. Nam baptisma Joannis norimi conserebat remimonem, unde Praecursur confluentes hortabatur, ut pararent viam Agno, qui tollit peccat mundi, vide Auctorem l. ὀ I. c. a. Ad III. dist. min. Baptismo tribuitur omnis mundatio,cuatenus per ipsum induimus Christum, & inserimur Ecclesiae, Mi sunt ' peccarorum remedia, conc. quatenus haec r media excluduntur, neg. Valet ergo ad omnem mundationem
baptismuς, quia per ipsum re eneramur, & nisi per eunt spiritalis vita daretur, nec poenitentia, nes alia Sacramenta prodessent. Reapse Apostolus ibidem non solum lavacro baptismi tribuit salutem, sed fidei etiam, spei, & caritati: monens nos ut vitemus st munditiam, avaritiam O c. Ad prob. neg. cons. Nam S. D, post uerba lalud. statim subdit: oid enim νοι set vel Anta baptismum paenitentia , nisi Optimus semetur, vel postea, nisi praecederet Et l. s. contri duas ep. Pelag. Si a me qui quam quaesierit, utrum per baptismum DSi facti H rimus ... omni prorsur moi 8 rejpondeo, non ita V . Et s. 6. contri Iulo postquam scripsit pervenire hominem baptismate etiam ad pHectionem futuri secuti, ait hominem renovari de die in diem, atque id fieri, quando opera Piritus eriguintur,
vera emis mortificant r. Ad IV. dist. mes. Et pa promissio est absoluta, neg. conitionam, neque Sacramenta, neque custodiam mandatorum excludens, conc. Ex quo autem baptis mus enectum pro via , sublato Aio , non se uitur remittere Peccata, quae alia curatione sanantur, neque aliorum sacramemiorum effectus producere,
219쪽
ob. II. Licet In consecratione panis &vini diversa stteria & larina 3 utraque tamen isecies ag eandei, spectis Eucharistiam ; ergo a pari. II. Eadem diversias occurrit in presbyteratus, & epi Icopatus ordinibus, & tamen is non est ordo ab illo diversus , sed characteris extensio; ergo &c. N. neg. cons. Nam ly Eucharistia ustaque species significat
eandem cum Christo unionem, ad eandem spiritalem resecti nem refertur, & eandem gratiam producit ; at in baptismo ac renitentia diversa gratia consertur, diversa ha tur signi 'catio &c. unde non solum materialiter, sed etiam Armalitet secernuntur. Ad II. neg. cons. Nam dato etiam episcopatum non esse sacramentum, quod tamen controvertitur, & a mul tis negatur; Sacramentum est tamen renitentia, quae non s sum constat promia materia & serma, sed .etiam 'ratiam ρ' relaxando actu alia delicta, sua efficacia producit. Vide A
PRoposITIO III. Sa ramentum pgnitentiae est 'praecipue institutum, cum Christus illisseavit in discipulos dicens: Aeripite Spiritum S. oec. Prob. I. auctoritate Trid. Syn. sest I4. c. a. supra laudati . Prob. II. ratione. Tunc enim praecipue instituta est, peniten tia, cum Dominus discipulis suis ligandi & solvendi contulit potestatem, sic eam eontulit post resurrectionem, quando insumavit dicens ; Ares te M. ergo &c. Ubi nota: consulto a S. Synodo adhhitam particulam praeci ve, cum PP. de eiaria potestate exponant verba: Quaecumque ligaveritis se quae ante Christi resurretitionem prolata sunt : sed cum iis verbis potestas illa data non sit, sed promissa, non relucet in iis praecipua, ac propria institutio. Sicuti, quia vesta illa: Nis quis renatus se. sonant potius baptismi insituendi neces- statem. quam ' ejus institutionem, licet ab omnibus de baptis. mo explicentur, de ejus institutione accipi non debent , sed de
necessitate. Hinc D. Thomas q. 8 . art. 7. ait, astus poem-tentis, qui sunt pςnitentiae materia, indictos a Cnristo initio . praedicationis, ossicium ni prorum insit magum Matth. i6.; post resurrectioneta denique sica inu hsitis ' Sacramenti manifest, tam recte ergo . S. Synodus apposuit particulam illam praecipis. 'PRoposITIO IV. Hoc Sacramentiun lapsis necessarsum est as salutem. Prob. I. per sacramentum pgnitentiae peccata solvuntur ex Prop. I. ergo &c. II. Trid. Syn. sess. Iq. c. a. ait: uc I
cramentum lapsis post baptismum es necessaritim ad salutem, up nondum regeneraris i e baptisenus, sed sine baptiosino, vel in re, ves
220쪽
vel in voto, nemo salutem consequitur; ergo oc. III. S. P. A. Ep. I M. ad Honoratum ait: Si minisera desint , quantum exitium sequitur eos , qui de saeculo exeunt , veὶ non regenerati , HI ligati s Et de adulter. Coni. l. I. c. ult. uuae autem baptismatis, eadem reconestiationis es ea a ', effo&c. IV. Acce
dit ratio : sacerdotes enim sunt iudices in Ecclesia, & ministri a Domino constituti I ergo rei manent , qui cum possintrenuunt ab ipsis absolvi, sicut reus in humanis permanet quisequis furtum, aut homicidium patravit, donec a principe, aut
PRoposITIo V. Non datur peccatum irremissibile. Prob. I. I s. I. v. I 6. legitur: Lavamini , mundi estote , a ferte malum cogitationum vorarum. Et v. 18. Si fueriat peo eata vestra at coccinum, quasi nix dealbaguntur. I er. 34. Rein vertatur unusquisque a via sua noma, s propitius ero peremo
eorum. Eetech. I 8. Si impius egerat poenitentiam , non morietur
J l. a. Convertimini ad Dominum , quia benignus O miseria rara es. Quae loca proserunt S. Cyprianus, Ambrosius, & S. Patianus, qui in ep. I. Idem eonfirmat ex epinio D idis pare Birentis , eur 'repleta reisondit: Dominus abstulit a te peccatum tuum. II. Deus vel poenitentiam indicit, vel impoenitentibus mortem comminatur , .sed num3uam Deus. nou paenitentibusramminaretur, nis ignosceret paenitenti, ait Ib. Pacianus ; ergo flee. Quid atitem durius , ait Ambrosius i. I. de Poen. c. I. quam tit indicant paenitentiam , quam non relaxent. Nemo enta potes bene agere poenitentiam, nis qui Derois indulgentiam . Prob. II. ex PP. Ambrosus c. a. de Pinn. ita Novatianos exagitat dicens: Patrem υ6hrum propria damnatis Imrentia ,
qui distinctionis precatorum Deitis, sed Deus distinctionem non facit , qui misericordiam stiam promist omnibus , s relaxandi licentiam facerdotibus suis sne ulla exceptione concessi . Cypri
ep. 32. ad Ant. alte Si ι enistis a poenitentia agenda nemianem de re prehi H , excirrentibus Domini misericordiam per sacerdotes eius Pax mis concedi. S, Pacianus idem probat ex tara . parabolis drachmae muliebris , ovis erraticae, filii prodigi &e. Post haec communem Novatianorum responsionem sic resiliit .' Solus hoe, inques, Deus poterit . Verum est e sed
G quod per sacerdotes Doe faeis, ipsius potestas est. Nam quid est , dieit: Quae lix eritis se. S. R A. l. de Agone
Christiano e. 31 e Novatianis ait : Dum nolunt credere δε- tas Ecclesius et re regni eisorum , insi eas de manibus amis rent et nam qui s veniam peccato rum negant , non eos ali as nitate eusMiunt, sed aegris subirabunt meditanam . Cumque l. I. de
serm. Dom. in monte scripsisset dari peccatum , quod nequitremitti, l. I. Reu ς. Isti id corrigens, ait: Mindum fuit, si