장음표시 사용
221쪽
ta has perversitate vitam finierit, qu iam de q- -- pes ino is mae vita non est desperandum s ergo c. Prob. III. ex definitionibus 'clesiae. Nam S. Cornelius m Concilio G. Episcoporum opinionem Novati declaravit: manissimam, oe a fraterna ea tale limam, ET in em Synodo confirmata sunt decreta Synsi sarthagin ismis, a Cypriano eoa, . Collegit etiam Cornelius I do: episcoporum sententias , qui Rom. Synodo Irun interfuere vis Italiam, leam , aliorumque ioco Tm pr incι- , rrat Eusebius l. 6. c. 43. constat ergo nelii aevo omineatholicum dogma propugnasse . A iaculo III. ad haec usque tempora semper Ecclesia Novatianum dogis execratas , &ora Conc Lateris. IV. an. Ia I s. celebratum , qu ant quas definitiones confirmavit, Trid. Syn us sessi I e. E. Rit. N γυπια remittendi portatem negantes Ecclesia curiaticatam. Prob. ragone. Deus enim vensam sisuli cidae: unde Epiphanius inseri, neminem, si uelisa deserendum esse. II. In sententia Novati a plus vIrium devicto dia o ad perdendas animas , quT Christo sanandas, ut notat S. Pacianus ep. r. &. Ambrosius i. cie
Poen. c. g. uuos Chrisus ad salutem redemit, eos damnat ad Gem , , D. Hieronymira m ep. 82. ad Oceamnum ait, inde sequi, quod Christus sim tra minuus D .s ait
II, Ista, is pos . III. Pra Apii Christus, ut ricles
ministri misericordiam suam imitentur I ut pro Omnibus Orem, neminem deserant &c.; ergo e. Ob I. Ecclesiasticus c. ai. semel lapsum piscenti exhortatus ait : Quin rem odis stura omnix sae illius non es Ianitar ', ergo &c. II. Prov. c. I, IL 4s. Jer.
celeribus. O Dper quatuor non convertam eum. in Dominum peccaverit vir , quis or fir meost V. h. s. trabat his seelsus Dominum, a quo non esseν miseremtatamconseqcuturus. Et Hebr. I a. de Esau ha-: . nriae locum, quamquam eam Lo nis mPrsisset eam , emo ad l nest. ant. Vult ergo Eccleuasticus peccata divim
rime pereunt. Ad UL M. Hieronymus , esse post. pereatum non gere poemtentiam , rn Docer' dincto . Theodoretus: , aliique hunc locum exponunt , quod iterata scelera Deum pompellunt. ad punitionem.
222쪽
LIB. XXXIV. DIS s. I. CAP. II. asst
Ad IV. M. Eli ibi filios a scelere deterrere voluisse dice do, cum sacerdotes pro populo interpellent , si ipsi peccent, nullus e populo pro iis offert sacrificium, ita S. P. in Ps. I 36.
Ambrosus autem l. I. de Poen. ait, ea phrasi quaeri, non excludi , qui in tali causa orare possit, ut non excluditur habi tor tabernaculi Dei exv. I. Ps. Iab uius habitabit ficari non quemcumque de vulgo orare debere, ut Moyses prompulo. Ad V. R. Chrysestomis, Esau non ut oportuis egi , paenitentiam. Nam de amissa haereditate, non de culpa d luit ; sed continuo in fratrem odio, & invidia contabuit. Adde , Apostoli locum accipiendum de benedictione eaterna , Iam Esau non potuit lacrrmis invenire , ut legenti patet. kntiochus etiam non de eulpa doluit, sed de poena, quias rorem suum ferre non poterat, ut legitur loco cit. Unde infert S. P. Antiochum non fuisse dignum, cui misereretur Deus.
ob. II. Marth. ra. liabetur : sulcumque dixerit verbum contra Filiam remittetur ei. qui autem contra Spiritum L, non re mittentur eι, neque in Lo saeculo, ne e in furum. II. Hebr.
6. habetur : I 4sbila est res, qui semel sunt illuminati . . .
prolus sunt , rursus renovari ad paenitentiam , rursus eruesse gentes Filium Dei se. III. Ita c. Io. habetur: Voluntarie me cantibus post acceptam notitiam veritatis , iam non resinquit pro peccatis hostia. IV. I. Jo. s. lvitur: o peccarum ad momtem non pro silo dira, ut reger quis; erF dic.
. ad I. reto'. argum. Ibi enim dicitur ' Omne precatum , in blasphemia remittetuη , eur ergo auigant vincula , quaen μι-vunt ait Ambrosius l, a. de Poen. Deinde si Filius, & Spiritus S. est Deus, & tamen blasphemia in Filium remittitur 3 ergo non a gravitate peccati, sed aliunde repeti debet , si non dia
mittitur. N. II. cum Aug. serm. II. de Feria Ev. Matth. n. a3. blasphemiam in Spiritnm S. esse pereatum impaenitentia eontra donum Dei , ese gratiam regeneratronis , vel reconciliari
nis, quae H in Mesina in Spiritu S. ex. gr. peccatum haereti eorum , & schismaticorum , quos non poenitet Mus peccati , quo alieni sunt ab Ecclosia Dei, in qua per gratiam Spiritum S. fit remissio omnium pec torum . Haec responsio silia vid tur Murnelyo, & Bellarmino, ex quo nec blasphemia in Fiamim remittatur, si eum impoenitentia finali conaungatur. Verum non ait S., P. ib. , bbuphemiam in Spiritum S. esse tantum impoenitentiam firinem , sed . talem pile dividi a Christo , & velle extra unitatem corporis ejus remissionem peccatorum liaut , si quis ab Ecesesia separatus agat me nitentiam , & non redeat ad unitatem , salvari nequeat . Unde S. D. Ep. ad Bonis exponons quodnam sit. peccatum M quod numquam dimittitur, ait o me est autem duritia eo-is
223쪽
α1o DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs
s siue ad finem vitae, q- homo recusat in unitate corporis oriasi, quod viviscat Spiritus S. remissionem accipere peccatorum 4
Per Augustinum erF vere & proprie numquam blasphemia in spiritum S. dimittitur , quia nunquam est Griscem Dei caritatis, qui hostis est unitatis. Sed qui in Ecclesia est , lueet blasphemri in Filium, si poeniteat, veniam consequetur , quaerens Spiritum S. in corpore Christi a contra vero E clesia alienus, repugnans gratiae vivificari nequit spiritu Chrisi, qui est salvator tantum corporis sui . Eadem sentit Ansebrosius, qui cap. 4. ait , blaspnemos esse in Spiritum S. ραί membra Christi discerpunt , . in hyarant Ecclesam Domini Hinc tamen non sequitur , irremistibilia esse peccata schi In ticorum &c. sed solum, remissionem non haberi extra Eccle
R. II. cum Chrysostomo , Matth. per verba illa: Non reis mittetur oee. significare υoluisse νω omnibus Me peccatum mianus esse ignoscibile j & peccatum veritatem apertissimam in pugnantium dissicilius remitti : quo sensu dicitur Matth. et
Caeliam, oe rema transibunt vema mea non praeteribunt . Et
ratio est , quia peccatum illud est ex malitia , non ex ignorantia, adeoque nec spes .est resipisceatiae Ad II. I c. I. cum Epiphanio , Chrysostomo , Ambrosio, aliisque sensum Apostoli esse, eos, qui seivel baptismo renovati sunt , non posse iterato baptismate consequi amissam regenerationis gratiam, quae iteratio summa est Christi iniuria , quasi semel astixus cruci rursus mori debeat ad exhaurienda peccata . Quod nota impedit, quin patrata a, baptietatis crimina deleri possint per poenitentiam . Semel enim renascimur, at amissam valetudinem lapius instauramus . Epiphanius enim notat , Amst Ium loqui adversus eos, qui Iudaicis moribus assueti, volebant baptismum identidem usurpare. Inconcussa est ergo allata. r
sponso. . 'M. II. alii: σό impossbile ab Apostola dici, quod arduum& difficillimum est usitata strioturae phrasi. Ad III. dist. ant cum Chrysostomo iam. ro. Non es amplius hostia , hoe est
non est amplius eris secunda , hoc enim vocat hostiam Aps tas, conc. non es amplius paenitentia, neque es amplius remi so, neg. Vid. N. praeced. Ad IU. neg. cons. Nam ex can. sia Nicaen. II. Precatum ad moenem est quando quidam peccantes incorrepti presistunt. Accedit S. P. A. l. de Corri & gr. c. Iris ubi ait, illud peccatum esse fidem , quae per dilectionem oper ων, deserere usque ad mortem . Nam pro quovis tessimo peccatore Vivente non est desperandum, nec pro illo imprudenter oratur, de quo non desperatur.
Opp. III. PR Ecclesiae: I. Hermas, seu pastor de iis, qui
224쪽
Deum negarunt ait l. r. Similiti I. His igitur non est is spaenitentiae. II. Tertuli. de Pudic. c. I. improbat Zephirini editum , quo Pontifex maximus edicis: Eo in mischiae s Iosenicatiovis Glid .. paenitentia functis dimitto. De Poenit. autem L 7. ait o Colloc it, Deus, in vesibulo paenitentiam secti dam , sed amplius numquam, quia praxime frustra ; ergo &c. III. Auctor Const. Ap. l. a. c. 23. Si quis rebellis delinquatrentans Deum, quasi malos non in iantem, hun scemodi venia earebit. IV. Idem docuere orirenes, & Theogitostus apud mlhan. ep. ad Serap. qui eorum sententiam probat , si restri patur ad blasphemiam in Spiritiun sanctum. V. S. Cyprianus de Lapsis pas. 3 p. ostendit, nee Moysen pro peccatis populi orantem istinuisse peccatoribus veniam, queis aptat illud tarach. I . Si Noe, Daniel, m Iob fuerint in misio eius , μώ- , s filiam non liberabunt. VI. S. Pacianus Ep. 3. de blasphemia in Spiritum S. qua impius non vult videre quod Videt, ait: mo es ergo. quod non dimittetur. VII. Ambrosius i. a. de Poen. c. 4. ait, haeretieis, 3N schismaticis denegari in 'dulgentiam : & l. de Lapsu virginis alte suae proprie in D minum me si , ab ipso solo te consenit in die iudieii expectare remedium. VIII. Hieronymus ait in cap. Ia. Matth. sui manisse' istelligens opera Dei , cum Dei virtutem nega, non possit, eandem calumniatar, est Chrisum, oe opera iritus S dicit esse M LEMub, si non dimittetur neque in hoc saeculo se. Et ad Marcellum ait: Probet Novatiantis aliquem de his,
qui sacrificare compuls sunt, respondisse omnia, quae tu Evam gelis scripta sunt a Bestiatebub Dis perfecta , O tune poterit
approbare irremissibitim in Spiritum S. esse. blasphemiam . D iceat aliquem negatorem Mel-zebub voeasse Chrirum , oe Moror eram gradum , negatorem non posse veniam eonsequi post ru
. ad I. dist. ant. Non est locus imi nitentibus , & obstia natis , de quibus Hermas verba facit , conc. resipiscentibus , neg. de his enim ait: Si eito paenitentiam egerint, in turri s aena habebunt , s autem non egerint , mortem sibi acquirent Ad II. M. Tertullianum eum librum edidit de Pudicitia iam defecisse ad. Montanistas In lib. , autem de Poen. haec habet Tertullianus: Nemo ideireo deterior sis , quia Deus melior est , toties delinquendo , quoties ignoscitur. De his tamen , qui it
rum delinquunt alti timarae υaletudinis iteranda medicina es . Ad III. dist. ant. Vinii carebit, nisi poeniteat , conc. , secus, neg. Letitur enim ib. Gravius delictum idololatria non re peritur; nihilominus tamen s illud per sinceram paenitentiam
Ad IV. m. ex Athanasio duo affirmari ab Origene
225쪽
Theomino, primum, blasphemiam m Spiritum S. esse , eum si, istis in baptismate donum Piritus S. tribuitur , pem
cara recidunt , alterum hos remi nem non consecuturos e sed
prior pars ab Athanasio refellitur n. Ia. & Nam Paulus Corintnium, qui post baptismum peccaVerat , poenitentem suscepit , & Galatas reformare studuit. Quod vero baptiratorum peccata non remittantur , Origenes non absolute alfirmavit,led relate ad eoriam peccata, qui ante baptismum delinquunt, ob Ecclesiae disciplinam, qua olim lapsi a fidelium mmmuni ne rejiciebantur. Nam l. contra Cels. ait: υm precata sua damnant toto Pectois , ac max mutationem Praes ni , eis δε- mum candonat , Deus , errata praeterita . 1dem de Theognostodicendum est, cujus onera perim. De Cypriano dicemus alibi . Athanasius autem Diasehemiam in Spiritum S. irremissibilem appellat i si adis nervicacia, quod saepe contingit e fiam blasphemiam illam S. D. iam Arimis adscribit; atqui Ath nasius in Synodo Alexandrina ann. 362. decrevit, Arianos es '. reclinendos modo haeresim eiurarent , & Nicaenam fidem susciperent; ergo &c. Et l. de comm. Essentia Patris &ci pago V. ait: Non dixisse Christum blasphemamri , m paeniteminis agenti remissionem dandam non esse, sed blasphemanti, idest in ιὶ emia remanenti . Quandoquidia nultam es peccarum irriremissibile apud Deum tuis., qui vere-ex animo paenitentiam
Ad V. s. CyprIanum 4 Is verbis voluIsse gravitatem criminis ostendere, & veniae difficultatem , vel peccantis populi obstinationem , qui dura cereice semper viritia S. rellitere . Ad VI. Idem euo responsum e qui enim nolunt videre quae vident , sunt immenitentes, in malo obdurati e ait enim . Novatianos refutati Christi sententia: Quaecumque βλα ris se. quibus verbis ait , Chrsus nihil excepit , n- magsa ,
; Ad VII. Missa responsone Morini, allaramque, quam In tr;to improbat cl. Auctor hoc loco, quem consul ei e Potes, respondetur Ambrosium appellasse inexpiabile haereticorum laetus Iro eo. tempore , quo segregantur a Christi membris , iuxta .uPstini doctrἱno sepra explicatari . - in lib. vero de Lapsu vimini, nil aliud innuit S. D. nisi mulierem illam Susannam nomine, vae post emissum virginitatis votum saepius ab ad
lescente vitiata cum maxima plurimorum offensione insintem casse dicebatur, debere juxta disciplinam illius arvi ad extremum usqua vitae in poenitentia persistere . Ceterum eandem lamina tu. sic hortatur: Sed tu , quae iam ingressa es agmem paenitentiae, fortiter inhaere , tamquam in no ragiis , ta lae 'μεν per σμm is de profundo criminam liberariis.
226쪽
LIB. XXXIV. DIss. I. CAP. III. 2ErM VIII. dist. cons. Ait Hieronymus, blasphemiam in Spiritum S..numquaera remitti absolute , neg. si in imi robitate permaneant, ut saesunt plerumque qui peccant, non ignora tia aut infirmitate sed malitia & pervicacia conc. Constat mnim Hiero tuum in ep. ad Oceanum Noyatianos aperte r sellare G Et in ep. ad Marcellam contra eosdem demonstrat,
bla hemiam in Spiritum S. non esse quodlibet lethale crimen baptisatorum , quod probat iisdem Athanasii argumentis in ep. ad Serapionem. Vide Auctorem.
Do mima paenitentiae parto , ides de Contrissone. N . I. Tres poen tentis actus contritionem nempe.. to sessionem, & satisfactionem esse Sacramenti Poenitentiae quasi materiam caute a. Trissi PP. definitum est indefinitum relinquendo scholasticis . num actus illi sint matersa intrinseca, an ob eruia & extrinseca; mens enim S. synodi erat Luth tanos rasellere , qui duas statuebant partes Menitentiae , nempe terrores ranscientiae incuses, oe fidem conceptam ex Mangelio, seu absolutions, qua quis credit sibi remissis esse pereata . ut ha tiar arti tr. Conlassi Augustar'. Ubi male terrores incussi pars Ioenitentiae dicuntur , male his adnumeratur fides , male abs utiolus tribuitur munus Evangelii &c.. Nor. II. Catholicos omnes requirere ex parte Poenitentium, contritionem eordis , consessionem oris , & operis latisficti
nem . Quae tria smul comprobat ratio sacramenti i quod Iaer modum indicii est institutum & in quo. resipiscentia , & a lor necessario requiritur ad vitae emendationem , & ut dispo tio reconciliationis ; consessio praeinittenda est , ut Iudex co-α causa sententiam serat , satisfictio tandem , ut injuria Deo
reparetur . Unde S. P. A. in ps I 6. ait: Sanat contria ros curis . sanat confitentes , sanat seipsos punientes . Has tres partes nonnulli explicant exemplo. Publicani , Ninivia
Drum . Laetari , & filiae Archisynagogi , sed horum plura
tymbola potius sunt, quam firma &inc cim argumenta . His notatis sit PROPosITIO I. Nec terrores. Ineus , nec fides sunt partes poenitentiae, sed contritio , consessio, & satissict .. . . Prob. I. pars. I. enim illa sunt mitius contritionis origo vel causa, non ipsa contritio , licet Me non uno ex capite oriri possit. II, Contritio , ae poenitentia virtus est , non prum ut importat passionem Indeliberatam , & extrinsecus proV
Mentem, sed prout dicit motum aliquem liberim , re umqR
227쪽
voluntatis electionem, ut ait S. Thom. I. p. q. 8ῖ art. I atqui terror incussus passionem dicit , externa poenarum intumatione excitatam , non electionem , nec propsitum volui talis . aut liberum aliquem motum ; ergo &c. II s. docenx haeretici , terrores, quos contritionem appellant , nasci , cum verbo mi redarguuntur peccata , quibus meator percipiens suorum criminum foeditatem . timore 'concutitur ; sied dolor
ex terrore Proveniens per novatores non pinnitentem alique
ficit, sed magis hypocritam, & peccatorem; ergo nec in senstentia haereticorum terrores illi pars sunt poenitentiae. IV. Si tenores illi sint pars poenitentiae, quia Evangelium redarguens Paccata terrorem incutit, cur pari ratione Dem , charitatem i ter que virtutes s nam & spem & caritatem αc. In nobis excitat, aci precipit Evangelium non faciunt esse paenite Liae partes ut in Harm. Consess. Augustanae arguit Andreas
Prob. II. pars . Quamvis enim ad remissionem peccat rum fidem necessariam esse catholici fiteantur , negant i men esse poenitentiae partem, non enim sequitur , ex quo des ad menitentiam praerequiratur , eius tamen esse partem, scut non tenet haec illatio e Cosnitio dilectionem praecedit; m o hujus es pars. Inepte etiam ratiocinantur Novatores, cum aiunt, fides est primum gratiae donum, quod causat pinnite tiam ; ergo hujus eli pars r sicut inepte quis argueret diacens , Deus est rerum omnium caussa este ix ς ergo &vum pars . II. Novatores fidem post terrores enumerant, I ed qui non eredit Deum impios perdere in sehennam, lianc non metuit; ergo fides praecedit , non senuitur terrores incussos . Docent etiam haererici , veram fidem in peccatore non esse 9 quomodo ergo Fnest justificari taer fidem , quando et ostertur per Evangelium remissio λ Vide Auctorem . Merito ergo Novatorum doctrinam eonfixit 'Leo X. & Trid. Synodus, eamque execrati sunt, praeter Melaiκhthonem. Cassander. Le
dius, Hostmeisteriis, Viminus, aliique haeretici , & catholici omnes. ν
Prob. III. pars , ex Nor. II. hujus cap. Contritio autem , quae in his tribus partibus priorem locum habet , nitur a Trid. PP. Animi Asir , ae detesatis de peccaro commisso, cum proposito non precandi de ratem . Hunc dolorem praecedere fidem , spem , & aliquam dilectionem Theologi docent . Ad justificationem quippe disponimur, dum excitati, & adjuti divina gratia fidem ex audiis concipientes libere movemur in Deum credentes, quae divinitus revelata , & promissa sunt ;atque inter ea, Deum esse remuneratorem honorum operum ,& malorum vindicem: quae omnia imbuti fide memoria ris
228쪽
LIB. X IV. DII S. I. C A P. III. ars
petentes utiliter divinae iustitue rimore eoncutimur. Hinc d cent icholinici, initium poenitentiae esse ex timore : nam ex
Aug. Timor primo occupar mentem e . non tamen in eo sistit ,
sed inde ad considerandia Dpi misericordiam se convertens , fidens Deum propter christum sibi propitium fore, conceptum
timorem lpes firma consequitur.
Hac imω status Deum inmmam omnis iustitiae fontem diligere incipiens, peccata odit, & detestatur, statuit ab iis ces, & novam vitam i ipere: ita p.ccatum, quod coeperat displicere propter supplicia, displicet subinde oti Dei oste iam. Haec Trid. Syn. sess. 6. Hinc sequitur Ι. timorem servilem esse donum Dei, & disponere ad gratiam, & quasi Deum
praepamam ωritati , ut ait S. P. A. II. non reiici a nobis fidem, ut calumniabantur haeretici, ΙΙΙ. contritionem nostram non coarum esse, sed liberam. Vid. Auct. l.. Io. c. 4. & l. e. Iet. Ad contritionem autem necessisium esse etiam novae vitae propositum ex Trid. constat sessi. 6. c. 4. Atque illud d
here esse explici rum, & formale probabiliter cum iam, Cai tam, sylvio, aliisque existimamus. I. enim ipsum propositi
nomen deliberationem aliquam sonat. H. Concilii verba odium Vitae veteris, & novae propositum in contritione esse declarant. III. Haec sententia tutior est , & in re Sacramentaria tene da . Unde Sylvius ipse ait : Per se, seu ordinario isque o , propositum non precandi debere esse formale , s expressum, ali quin θustra hane partem cuΜ p RoposITo m. in definienda contrisione addidis e Concilia Florent. ει Trid. vis inrevexi
sent, debere esse explicitum, quia implieitum continetur in mi ri parte: DoLOR DE PECCATO quibus verbis Concilii pr scribitur haereticorum articulus, quo aiunt, contritionem, quam tur per discussonem , collectionem, detestationem peccato rum non praeparare ad gratiam Dei. . Hujus contritionis tres sunt conditiones, nempe ut sit inte. rior, vera, & supernaturalis. I. conditio evincitur ex script ris , ubi legitur et Consertimini ad me in toto corde , tum ex
definitione cit. Concilii Trid. & ex ratione e nam in animo extat ratio virtutis, & meriti. Hinc dolor sensibilis in lacrymas erumpens, licet laudabilis, verus non est, nis animum cruciet. II. conditio ut sit vera, non fallax, qualis plerumque est in iis, qui tenues quasdam ac steriles animi commotiones existinrint verae contritionis effecta , quae sane vera non est, nisi sit ex toto corde. III. conditio est, ut sit si emmturalis, ut constat ex Prop. 37. ab Innoe. XI. proscripta et Probabile es suffirere auritionem nazuralem , miado honesam . Hine Trid. Sin. sess. 6. c. r. ait, neminem sine Spiritus L i spiratione ps'isere posse, Aut oportet; qui ergo propter inb- m. IV. P miam,
229쪽
ob. II. Licet In consecratione panis divini diversa sit με terti & wrma 3 utraque tamen stecies ad eandem spectat Eucharistiam ; ergo a pari. II. Eadem dive itas occurrit in presbyteratus, & epi Icopatus ordinibus, & tamen is non est ordo ab illo diversus , sed characteris extensio: ergo &c. N. neg. cons. Naith in Eucharistia utrique species significat eandem cum Christo unionem, ad eandem spiritalem resecti nem refertur, & eandem gratiam producit; at in baptismo ac renitentia diversa gratia consertur, diversa habetur sigiri catio &c. unde non solum materialiter, sed etiam Armalites secernuntur. Ad II. neg. cbns. Nam dato etiam episcopatum non esse sacramentum, quod tamen controvertitur, & a muratis negatur ; Sacramentum . est tamen renitentia, quae non s sum constat propsia materia & serma, sed .etiam gratiam ρrelaxando actu alia destina, sua efficacia producit. Vide A
PRoposITIO III. Sacramentum pgnitentiae est 'mae me instia tutum, cum Christus itisulavit in discipulos dicens: Aeripite Spiritum S. oec. Prob. I. auctoritate Trid. Syn. sest I4. c. I. supra lautiti. Prob. II. ratione. Tunc enim praecipue instituta est, peniter tia, cum Dominus discipulis suis ligandi & solvendi contulit Iotestatem, scis e . contulit post resumectionem, quando in 'ufflavit dicens : Mespite m. ergo &c. Ubi nota: consulto a S. Synodo adhibitam particulam praeci ue, cum PP. de Iud/esaria potestate Uxponant verba: Quaecumque lis eritis oec quae ante Chrissi resurrectionem prolata runt : sed cum iis verbis potestas illa data non sit, promissa, non relucet in iis praecipua, ac propria institutio. Sicuti, quia verba illa: δε quis renatus se. sonant potius baptis ii instituendi nece statem. quam ejus institutioriem, licet ab omnibus de baptis mo explicentur, de rius institutione accipi non debent, sed de
necessitate. Hinc D. Thomas q. 84. art. 7. . actus paeVA
tentis, qui sunt pςnitentiae materia, indictos a Christo initio . praedicationis, incium minsborum insinuarum Matth. i6.; dast resurrectionem denique incaciam Mitis ' Sacramenti manifesta tam ; recte ergo . S. Synodus apposuit particulam illam
praeci M. σPRoposITIO IV. Hoc Sacramentum lapsis necessarium est in 'silutem. Prob. I. per sacramentum pgnitentiae peccata solvuntur ex Prop. I. ergo &c. II. Trid. Syn. sessi Iq. c. a. ait : Dc I
cramentum Lysis post baptismum es necessarium ad salutem, ut nondum regeactaris i e baptismur, sed fine baptisino, vel in re ,
230쪽
vA in voto , nemo salutem consequitur; ergo oc. III. S. P. A. Ep. I M. ad Honoratum ait: Si minifra desint , quantum exitium sequisur eos, qui de saeculo exeunt, vel non regenerati, τοι ligati s Et de iaester. Conj. l. I. c. ult. Quae autem baptismatis, eadem reconestiationis 63 Musa; effodic. IV. Accrdit ratio e sacerdotει enim sunt iudices in Ecclesia, & ministri a Domino constituti ; ergo rei manent , qui cum possintrenuunt ab ipsis absolvi, sicut reus in humanis permanet qui quis istum, aut homicidium patravit, donec a principe, aut
iudice absolvatur. OPRoposITIO U. Non datur poecatum irremissibile.
Prob. I. I s. I. v. i6. legitur: L amini, modi sole, am ferte malum cogitationum vorarum. Et v. 18. Si fueriateata vestra at coccinum , quasi nix dealba untur. I er. 34. Rein vertatur unusquisque a via sua noma, s propitius era peremo eorum. Ezech. I 8. Si impius egent paenitentiam , non m&rsetur J l. a. Convertimini ad Dominum , quia benignus O miseria evrs es. Quae loca proserunt s. Cyprianus, Ambrosius, & S. Pacianus, qui in ep. I. idem eonfirmat exemplo Daυidis pa Bitentis, eur 'ropheta reisondit: Domin s abstulit a te peccatum tuum. II. Deus vel poenitentiam indicit, vel impoenitentibus mortem comminatur , .sed numquam Deus non paenitentibias omminaretur, nisi ignosceret poenitenti, ait ἱb. Pacianus ; ergo&e. V id ararem durius, ait Ambrosius i. I. de Piaen. c: I. quam tit indicant paenitentiam , quam non relaxent. Nemo en m potes bene agere poenitentiam, uis qui speravit indulgentiam . Prob. II. ex PP. Ambrosius c. a. de Pinn. ita Novaticinos exagitat dicens: Parrem vesrum propria damnatis Imrentia ,
, qui disinctio m mceatorum fatalis, sed Deias distinctionem non facit, qui misericordiam stiam promist omnibu/, s relaxandi ιicentiam facerdotibus suis sne uua exceptione muresst . Cypri
ep. 32. ad Ant. alte Si ι enimus a poenisentia agenda nemian debere prohiberi, exorantibus Domini miserico iam per sacerdotes eius rex potes rancedi. S. pacimus idem' probat ex E- parabolis drachmae muliebris , ovis erraticae, filii prodigi &c. Post haec communem Novatianorum responsionem sic resellit Solus hoe, inques, Deus muris . Verum es e sedo quod per suerdotes Doe facit, ipsius potestas est. Nam quid est, quod dieit: Muae lis eritis se. S. R A. l. de Agone
Christiano e. 31. de Novatianis ait : mm nolunt credere δε- ras Ecclesiae ei es regni eaelorum , i si eas de manibus amis runt z nam quius veniam 'eccatorum negant, non eos aliauas nitare euso et ne, sed eo subtrasunt medictaam . Cumque l. I. de
serm. Dom. in monte scripsisset dari peccatum , quod nequitremitti, l. L. is, id corrigens, ait: Mindu fuit, si