장음표시 사용
231쪽
ia has perversitate vitam finierit, quoisiam de quocum*- pessiamo in lae' vita non est de Irrandum λ ergo &c. Prob. III. ex definitionibus Ecclesiae. Nam S. Cornelius in Concilio G. Episcol rum opinionem Novati declaravit: Immanissimam , ω a fraterna earitate Mimam, & in eadem Synodo confirmata sunt decreta Synodi Carthagin. de iam νες piendis , a Cypriano coactae . Collegit etiam Cornelius ea dore episcoporum sententias , qui Rom. Synodo non interfuere 'pis Italiam, oe Africam , aliorumque u mm provinciar , ut narrat Eusebius I. 6. c. M. constat ergo Cornelii aevo omnes catholicum dogma propugnasse . A saeculo III. ad haec usque tempora semper Ecclesia Novatianum dogma execrata est , &praeter Com. Lateran. IV. an. Ia II. celebratum , quod anti . quas definitiones confirmavit, Trid. Synodus sess. I . c. I. ait: Novatianos remittendi potestatem negantes Emissa catholica tantis
Prob. IV. rMione . Deus enim veniam obtulit Caino satricidae ; unde Epiphanius inseri, neminem, δε exciderit, Ab δε- clina deserendum esse. II. In sententia Novatiam plus .esset virium devictis diabolo ad perdendas animas . quam Christi, ad
eas sanandas, ut notat S. Pacianus ep. & Ambrosius i. I. de Poen. c. g. Chrsus ad saltitem redemit , eos Nisarianus damnat ad mortem , di D. Hieronymus in ep. 8a. ad insta
quos vivificare non potes. III. Praecipit Christus, ut Ecclesue ministri misericordiam suam imitentur ; ut pro omnibus orent , neminem deserant &c.; ergo die. ob. I. Ecclesiasticus e. a I. semel lapsum, ad resipiscentiam exhortatus ait: suasi romphaea bis acuta omnis iniquitas i plagae illius non es Ianitas; ergo &c. II. Prom c. I, Il. 43. M Jer. 7. habetur.' In interitu vestro ridebo. III. Amos x. tribus sceleribus , s superquatuor non converra n eum. IV. I. Reg. 2. Si in Dominum peccaverit vir , quis Ombis pro eo λ V. Mach. 9. G srabat hie feeissetis Domin , a quo non e sy mi cordiam conseqcuturus. ει Hebr. I a. de Esau habetur: Non imenis paenite riae locum , quamquam eam iacvmis inquisisset eam ; erso &c. ad I. nem ant. Vult ergo Ecclesiasticus peccata divinaminajesta em iri itare, atque homini tale vulnm inserre, cui s Ius Deus sua gratia meperi potest . Ad II. N. ea loca accipienda esse de iis, qui nversionem disserunt de die in diem: itinde justo Dei judicio deserunt, & deseruntur , seque miser
rime pereunt. Ad III. c. Hieronymus , peccatum quartum esse post pereatum non agere poenitentiam , in suo si compi rem duim . Theodoretus , aliique hunc locum exponunt ,
quod iterata scelara Deum mpellunt. ad punitionem,
232쪽
Ad IV. M. Eli ibi filios a seelere deterrere voluisse dice do, cum sacerdotes pro populo interpellent , si ipsi peccent,
nullus e populo pro iis ostere sacrificum, ita S. P. in Ps. I 36. Ambrosius autem l. I. de Poen. ait, ea phrasi quaeri, non excludi , qui in tali ea a orare possit, ut non excluditur habit tor taberinculi Dei exv. 1. Ps. uias habitabit ficari non quemcumque de vulgo orare debere, ut Moyses pro populo . Ad V. H. Chrysestomus, Esau non ne oportuis etfv paenitentiam. Nam de amissa haereditate, non de culpa d
luit; sed continuo in fratrem odio, & invidia contabuit. A de , Apostoli locum accipiendum de benedictione eaterna , Iram Esau non potuit lacrrmis invenire , ut legenti patet. .ntiochus etiam non de eulpa doluit, sed de poena, quia su
rorem suum ferre non poterat, ut legitur loco cit. Unde infert s. P. Antiochum non fuisse dignum, cui misereretur Deus.
. II. Matth. ra. lasetur: Quicumque dixerit verbum contra Filium remittetuν ei. qui autem contra Spiritum S., nonr mittentur ei, neque in Lo saeculo, neque in futuro. II. Hebr.
prolapsi sunt, rursus renovari ad paenitentiam , rursus crucis gentes Filium Dei se. III. Ib. e. Io. habrinre Voluntarie mineantibus mst aeceptam notitiam veritatis , iam non relinquitur pro peccatis hostia. IV. I. Io. s. lvitur: opeccarum ad mπ- rem non pro ulo dico, ut reser quis; προ &c. R. ad I. retor'. argum. Ibi enim dicitur.' Omne peccatum, or blasphemia remittestiμ , mr ergo alligant vincula , quae mons,
vunt s. ait Ambrosus L a. de Poen. Deinde, si Filius, & Spiritus S. est Deus, & tamen blasphemia in Filium remittitur 3 ergo m n a gravitate peccati, sed aliunde repeti debet , si non dia
mittitur. FK. II. cum Aug. serm. II. de Vest. Ev. Matth. n. 23. blasphemiam in Spiritnm S. esse peccatum impaenitentiar
intra donum Dei, edi gratiam regeneratronis, vel reconciliati
nis, quae H in Melesia in visim S. ex. gr. peccatum haereti eorum , α schismaticorum , quos non poenitet szus peccati quo alieni sunt ab Ecclesia Dei, in qua per gratiam Spiritus, S. fit remissio omnium peccatorum. Haec responsio silia vid tur urnelyo, & Bella ino, ex quo nec in hemia in Fiamam remittatur, si eum impcenitentia finali coniungatur. Verum non ait S. P. ib. , Mastiliamiam in Spiritum S. esse tantum impcenitentiam filialem , sed talem esse dividi a Christo , & velle extra imitatem corporis eius remis nemr arorum ; ltaut , si quis ab Saelesta separatus agat
nitentiam , & non redeat ad unitatem , salvari nequeat . Unde S. D. Ep. ad Bonis exin nons quodnam sit. Peccatum
quod numquam dimittitur, ait : me est autem duritia medis qui
233쪽
ad finem υita, qua Homo recusat in unitate corporis cinis, quia υ-seat Spiritus S. remissionem accipere peccatorum 4r kugustinum ergo vere & proprie numquam blasphemia in Spiritum S. dimittitur , quia nunquam est particeps Dei caritatis, qui hostis est miratis. Sed qui in Ecclesia est , lucet blasphemet in Filium , si poeniteat, veniam consequetur , quaerens Spiritum S. in corpore Christi e contra vero in Ecclesia alienus, repugnans gratiae vivificari nequit spiritu Christi, qui est salvator tantum cornoris sui . Eadem sentit Amiabrosius, qui cap. ' ait, blasphemos esse in Spiritum S. ραι membra Christi discerpunt , . in se arant Ecclesiam Domini a Hinc tamen non sequitur , irremissibilia esse peccata schism ticorum &c. sed solum, remissionem non haberi extra Eccle
R. II. cum Chrysostomo , Matth. per verba illa: Non momittetur se. significame voluisse νω omnibus hoc peccatum mianus esse ignosciolis , & inatum veritatem apertimi matri in pugnantium difficilius remitti : sensu dicitur Matth. et
Cheluim, cor rena transibunt verba mea non praeteribunt . Et
ratio est , , quia peccatum illud est ex malitia , non ex igno rantia, adeoque nec spes est resipiscentiae se Ad II. Rc. I. cum Epiphanio , Chrysostomo , Ambrosio, aliisque sensum Am stoli esse, eos, qui semel baptismo renovati sunt , non posse iterato baptismate consequi amisam regenerationis gratiam, quae iteratio summa est Christi iniuria , quasi semel: affixus cruci rursus mori debeat ad exhaurienda peccata . Quod non,im it, quin patrata a baptiratis crimina deleri possint per poenitentiam Semel enim renascimur, at amissam valetudinem lapius instauramus . Eviphanius enim notat , Apost Ium loqui adversus eos, qui Iudaicis moribus assueti, volebant baptismum identidem usurpare. Inconcussa est ergo allata. r
M. II. alii: σο impossbile ab Apostolo dici, quod arduum& difficillimum est usitata strioturae phras . Ad III. dist. ant cum Chrysostomo hom. sto. Non es amplius hostia , hoe est
non es amplius retix secunda , hoc enim vocat hosiam φο sis, conc. non es amplius paenitentia, neque est amplius remi fio, neg. Vid. N. praeced. Ad IV. neg. cons. Nam ex can. S. Nicaen. II. Peccatum ad monem est quando quidam peccantes in moti presistunt. Accedit S. p. A. l. de Corr. & gr. c. I 2- ubi ait, illud peccatum esse fidem , quae per dilectionem oper tur , deserere usque ad mortem . Nam pro quovis pessimo de catore Vivente non est desperandum, nec pro illo imprudenter oratur, de quo non desperatur.
Opp. III. PP. Ecclesiae: I. Hermas, seu pastor de iis, qui
234쪽
Deum negarunt ait l. I. Similit. 3. Hi, igitur non est locus p isentiae. II. Tertuli. de Pudic. - c. I. improbat Zephirini editum , quo Pontifex maximus edicis: Eo in maechiae O D nicatio iis delies.ν paenitentia functis dimitto. De Poenit. autem L 7. ait : Gilocoit, Deus, in vestibulo paenitentiam secumdam , sed amplius numquam, quia proxime frugi a ; ergo &c. III. Auctor Const. Ap. l. a. c. ap. Si quis refellis delinquat tentans Deum, quasi malos non insectantem , huiuscemodi venia earebit. IV. Idem docuere orirenes, & Theognotas apud
than. ep. ad Serap. qui eorum 1 ententiam probat , si restri
patur ad blasphemiam in Spiritum sanctum. V. S. Cyprianus de Lapsis pas. 3 p. ostendit, nee Moysen pro peccatis populi orantem tinulite peccatoribus veniam, queis aptat illud tazech. I 4. Si Me, Daniel, Gr Iob fuerint in medio ems , μώum , cst filam non si rasumi. VI. S. Pacianus Ep. I. de blasphemia in Spiritum S. qua impius non vult videre quod videt, ait: mo est ergo , quod non . VII: Ambrosius l. a. de Poen. c. 4. ait, haeretieis, schismaticis denegari in dulgentiam : & l. de Lapsu virginis ait: sMae proprie in D minum morasti , ab ipso suo te e--nit in die tuae t expectare remedium. VIII. Hieronymus ait in cap. Iet. Matth. sui manifeste intelligens opera Dei, cum Dei virtutem negare non
possi , eandem calumniatur, G Chrsum, edi opera .ritus S. dicit esse Beel-zaebub, isi non dimittetur neque in hoc saeculo se. Et ad Marcellum ait o Probet Novatianus aliquem de his , qui sacrimam compus sunt, respondisse omnia, quae in Mamgelio scriptis sunt a Bee et bub Disse perfecta , tune poterit approbare irremissibilem in Spiritum L esse. blasphemiam . D iceat aliquem negatorem Mel-zebub voeasse Christim , oe ultro referam gradum, negatorem non posse veniam consequi post ru
. ad I. dis f. ant. Non est locus imi Mnitentibus , & obstia natis , de quibus Hermas verba facit , conc. resipiscentibus , neg. de his enim ait: Si esto paenitentiam egerint , in misi δε-ἀem habebunt , s autem non egerint , mortem Mi acquirent. Ad II. I L. Tertullianum cum librum edidit de Pudicitia iam defecisse ad Montanistas In lib., autem de Poen. haec habet Tertullianus: Nemo ideirco deterior sis , quia Deus melior. est, toties delinquendo , quoties ignoscitis. De his tamen , qui it
rum delinquunt alit heratae valetudinis iteranda medicina es . Ad III. dist. ant. Venia carebit, nisi poeniteat , conta , . . cus, neg. Legitur enim ib. X ius delictNm iri latria non re peritur ue nihilominus tameis O . illud per sinceram poenitentiam
Ad IV. m. ex Athanasio duo affirmari ab Origent,
235쪽
Theognino , primum blaspiamiam m Spiritum S. esse , eum si, quibus in baptismate donum Piritus S. tribuitur , ad pri
cata recidunt , alterum hos remi mem non consecuturos e sed
Prior pars ab Athanasio refellitur n. Ia. & II. Nam Paulus Corinthium, qui post baptismum peccaverat, poenitentem sis. scepit, & Calatra reformare studuit. Quod vero baptietatorum peccata non remittantur , Origenes non assolute affirmavit, sed relate ad eorum peccata, qui ante baptismum delinquunt, si Ecclesiae disciplinam, qua olim lapsi a fidelium communi ne reiiciebantur. Nam l. 3. contra Cels. ait: Oui peccata sua
damnam toto pectore , ac mox mutationem Prae erunt, eis δε- mum condonat, Deus, errata praeterita . Idem de Theognosiodicendum est, cujus opera periere. De Cypriano dicemus aliabi . Athanasuis autem bla hemiam in spiritum irremissbilem appellath si adsit pervicacia, quod saepe eontingit e nam blasphemiam illam S. D. saepe Arimis adscribit; atqui Ath nasius in Synodo Alexandrina ann. 362. decrevit, Arianos es le recipendos modo haeresim rinrarent , & Nicaenam fidemiusciperaeit; ergo &c. Et l. de comm. E tia Patris &α eago ς. ait: μα dixisse Chrsum blasphemanti , m paenitentia agenti remissionem dandam non ullo, sed blasphemanti, iis in blasphemia remanenti. Quandoquidem nralium es precisum his remissibile apud Deum assiis , qui vere oe ex animo paenitentiam Ad V. R. s. Cyprianum lis verbis voluisse gravitnem cri minis ostendere, & veniae difficultatem , vel montis populi obstinationem, qui dura re ire semper. Spiritui L restitere . Ad VI: Idem esio responsum e qui enim nolunt videre quae vident, sunt impcenitentes, & in nrito obdurati ait enim . Novatianos retata Christi sententia: Quinctumquae δεκα tis oeci quibus verbis ait, Christus nihil excepit, non metua,
. Ad VII. Missa responsione Morini, allorumque, quam me rἔto Improbat ei. Auctor hoc loeo, quem consulere potes, re spondetur Ambrosum appellasse inexpiabile reticorum scelus Iro eo tempore , quo segregantur a Christi membris , iuxta .uPstini doctrinam ra eulicata . in lib. vero de Lapsa virginis nil aliud inmit S. D. nisi mulierem Idam Susannam
nomines quae post emissum vii linitatis votum saepius ab ad Iescente vitiata cum maxima plurimorum offensione in nrem necasse dicebatur, debere juxta disciplinam illius aevi ad extremum usqua vitae in poenitentia persistere . Ceterum eandem lapsam iv. sic hortatur: Sed tu, quae iam ingressa es iagonem paenitentiae, fortiter inhaeis, tamquam in seu ragiis , tantae , per Usam is de Arofundo criminam liberari. .
236쪽
LIB. XXXIV. DIss. I. CAP. III. arg. Ad VIII. dist. cons. Ait Hieronymus, blasphemiam in Spiritum S..numquam remitti absolute , neg. si in improbitate permaneant, ut faciunt plerumque qui peccant, non ignorantia aut infirmitate, sed malitia & pervicacia, conc. Constat nim Hiero 'um in ep. ad Oceanum Novatianos aperte r sellere ; Et in ep. ad Marcellam contra eosdem demonstrat,
blas hemiam in Spiritum S. non esse quodlibet lethale crimen baptisalvum, quod probat iisdem Athanasii argumentis in ep. ad Serapimem. Vide Auctorem,
De mima poeni Hae parto, ides de Contiaris . N . I. Tres poenitentis actus contritionem nempe . co' sessionem , & satisfactionem esse Sacramenti Poenitentiae quasi matoriam cautela.,THL PP. definitum est indefinitum relinquenda scholasticis . num actus illi sint matersa intrinseca, an in eHAa & extrinsecae mens enim S. Synodi erat Luth tanos rasellere, qui duas statuebant partes Renitentiae , nempe terrores remscientiae incussos, s fidem conceptam ex Mavelis, seu absolutions, qua quis credit Mi remissis esse pereula . ut ha tur arti Ir. Consess. Augustar'. Ubi male terrores inclissi pars DEnitentiae dicuntur, male his adnumeratur fides , male abs utiolus tribuitur munus Evangelii &α. Nol. II. Catholicos omnes requirere parte poenitentium, contritionem cordis , conielsonem oris , & operis satissam nem. tria simul comprobat ratio sacramenti i quod per
modum indieii est institutum, & in quo. resipiscentia, & d
ior necessirio requiritur ad vitae emeritationem, & ut dispos, tio reconciliationis a consessis praemittenda est , ut , iudex co-Rnita causa sententiam ferat, satis io tandem, ut injuria Deo hilara reparetur. Unde S. P. A. In ps a M. ait: Sanat tantria res eorde , sanat confitentes , sanat seipsos punientes . . F tres partes nonnulli explicant exemplo. Publicani , Niniviat mm . Laetari , & filiae Archisynagogi , sed horum plura
4mbola potius sunt, quam firma & inconcuta arpunenin . His noratis sit PROPOSITIO I. Nec terrores incias , nec fides sunt partes pinnitentiae, sed contritio , confessio, & satissicti'. Prob. I. pars. I. enim illa sunt potius contritionis origo vel causa, non ipsa contritio , licet haec non uno ex capite oriri possit. II. Contritio , ac poenitentia virtus est , non pro ut importat passionem . indeliberatam , & extrInsecus proVO
Bientem, sed Prout teli motum aliquem liberim , re umqx
237쪽
voluntatis electionem, ut ait S. Thom. I. P. q. 8ῖ art. I atqui terror incussus passionem dicit , externa poenarum intumatione excitatam , non electionem , nec propsitum volui talis . aut liberum aliquem motum ; ergo &c. II s. docenet haeretici , terrores, quos contritionem appellant , nasci , cum verbo mi redarguuntur peccata , . quibus Peccator percipiemsuorum criminum sorditatem . timore concutitur ; sed dolor ex terrore proveniens per novatores non pinnitentem aliquen secit, sed magis hypocritam, & peccatorem; ergo nec in sesam tentia haereticorum terrores illi pars sunt poenitentiae. IV. Si tectores illi sint pars poenitentiae, quia Evangelium redarguens Paccata terrorem incutit, pari ratione nem . claritatem iceterasque virtutes nam & spem & caritatem αc. In nobis
excitat, in precipit Evangelium non faciunt esse poenite , Le artes ut in Harm. Consess. Augustanae arguit Andrea z
Prob. II. pars . Quamvis enim ad remissionem peccat rum fidem necessariam esse catholici fiteamur i negant i men esse poenitentiae partem, non enim sequitur , ex quo fis 'des ad poenitentiam praerequiratur , eius tamen esse partem, sicut non tenet haec illatio r Cosnitio dilectionem praecedit; remto huius es pars. Inepte etiam ratiocinantur Novatores, cum Munt, fides est primum gratiae donum, quod causat poenite tiam ; ergo hujus eli pars e sicut inepte quis argueret diacens , Deus est rerum omnium caussa eflectrix ἰ ergo & e vim pars . II. Novatores fidem post terrores enumerant, sed
qui non eredit Deum impios perdere in sehennam, hanc non metuit I ergo fides praecedit , non sequitur terrores incuses . Docent etiam haererici , veram fidem in peccatore non esse 9 quomodo ergo potest iustificari per fidem , quando ei ostertur Ier Evangelium remissio λ Vide Auctorem . Merito ergo Iovatorum doctrinam confixit 'Leo X. & Trid. Synodus, eamque execrati sunt, praeter Melanchthonem. Cassander. Ita dius , Hostaneis erus, Virvinus, aliique haeretici , di catholici omnes. . Prob. III. pars , ex Nor. II. hujus cap. Contritio autem , quae in his tribus partibus priorem locum habet , definitur a Trid. PP. Animi auor , ac detestatio de peccaro commisso , cu proposito non peccandi de ratem . Huno dolorem praecedere fi
dena , m , & aliquam dilectionem Theol Mi docent . Ad justificationem quippe disponimur, dum excitati, & adjuti divina gratia fidem ex auditu concipientes libere movemur ii Daeum credentes, quae divinitus revelata , & promita sunt ;atque inter ea, Deum esse remuneratorem bonorum operum , di malorum vindicem: quae omnia imbuti fide . memoria r
238쪽
LIB. X IV. DII S. I. C A P. III. ars
petentes utiliter divinae iustiti timore eoncutimur. Hinc do. cent scholastici, initium poenitentiae esse ex timore : nam ex
Aug. Timor primo occupat mentem 2 non tamen in eo simi ,
sed inde ad considerandiun Dei miserico iam se convertens , fidens Deum propter christum sibi propitium sere, conceptum
timorem l pes firma consequitur.
Hac itaque fietus Deum inmwm omnis iustitiae sentem diligere incipiens, peccata odit, & detestatur, statuit ab iis cessare, & novam vitam iacipere: ita ccatum, quod coeperat displicere propter supplicia, displicet subinde oti Dei oste sam. Haec Trid. Syn. sis. 6. Hine sequitur I. timorem servilem esse donum Dei, & disponere ad gratiam, & quasi Deum
praeparare emritati, ut ait S. P. A. II. non reiici a nobis fidem, ut calumnumntur haeretici, III. contritionem nostram non coarum esse, sed liberam. Vid. Auct. l.. Io. c. 4. & I. et φ. e. I 2. Ad contritiornm autem necessarium esse etiam novaebitae Propositum ex Trid. constat sess. 6. c. 4. Atque illud d
here esse explicinim, & formale probabiliter cum Soto, Cai
tam, Sylvio, aliisque existimamus. I. enim ipsum propon inomen deliberationem aliqinim sonat. II. Concilii verba ocium vitae veteris , & novae pror situm in contritione esse declarant. III. Haec sententia tutior est , & in re Sacramentaria tene da . Unde Sylvius ipse ait : Per se, seu ondinario isquenilis propositum non precandi debere esse formale , s expressum, ali quin frustra hanc partem CuΜ pRoposivo m. in definienda contrisione addidissesne Concilia Florent. ει Trid. nifl inreluxi
sent, debere e se explieitum, quia implicitum continetur in mi ri parte: DoLOR DE PECCATO quibus verbis Concilii pr scribimr haereticorum articulus, quo aiunt, contritionem, qua paratur per discussonem , collectionem , detesationem peccat rum non praeparare ad gratiam Dei. Huius contritionis tres sunt conditiones, nempe ut sit interior, vera, & supernaturalis. I. conditio evincitur ex script ris , ubi legitur e Consertimini M me in toto eorde , tum ex
definitione cit. Concilii Trid. & ex ratione : nam in animo extat ratio virtutis, & meriti. Hinc dolor sensibilis in lacrymas erumpens, licet laudabilis, verus non est, nis animum cruciet. II. conditio est, ut sit vera, non fallax, qualis plerumque est in iis, qui tenues v vim ac steriles animi cominmotiones existimant verae contritionis effecta , quae sane vera non est, nisi sit ex toto corde. III. conditio est, ut sit sipem naturalis, ut constat ex prop. 37. ab Innoc. XI. proscripta e Probabile es sustisere auritionem nazuralem , mrado honestam . Hine Trid. byn. sess. 6. c. r. ait, nemiuem sine virittis L i Diratione nnitere posse, sese oportet; qui ergo propter in6 m. 1R P miam,
239쪽
116 DE THEOLOGICIS DISCIPLINIS
miat morbum yel mortem corporis doleret, non haberet sufficientem contritionem, sed inutilem, & ratoriam, ut de Antiocho dictum est o
De Holore necessario ad consequendam gratiam , in Sm
NOT. I. Quaeri solet non sine animi coniciatione, an d lor iste aliquem Dei amorem includat, an ille sufficiat , qui ex supernaturali timore gehennae concipitur , cui nulla accedat dilectio, sive dolor ille imperfectus , quem attritisnem appellant. Quae vox nec semeer, nec eodem sensu usurpata est, nam ab ea veteres theologi Husio, Ricardus, in iser , aliique abstinuere, & audiri coepit circa anno Iag Ma Gui telmo Parisien. primum, deinde ab Alexandro de Ales, &Alberto M. est usurpata, licet contritionis vocabulum fuerit quovis tempore usitatissimum. Sed nullum hac de re cum adversariis dissidium. Quod spectat ad sensum. Attritio significat apud omnes co tritio m impersectam, quae imperfectio oritur I. ex desectu conditionum,. quas supra laudavimus, nempe, si ex corde non proveniat, si naturalis sit &c quo in casu attritionem non esse sinicientem pini omnes norunt. II Iinperfecta etiam diacitur, quae ex turpitudine peccati, Ies ex gehennae metu supernaturali concepta expoliatur dilectione Dei benevola. III. Dicitur imperseina , quoniam concepta ex metu gehennae inedit ad amorem initialem, &. peccata odio habita propter supplicia, displicent in Dei ostensis, nondum tamen est
caritate formata, suae remissionem necc. importat; differt ergo attritis a confritione juxta nonnullos , ex intensione caritatis, quia haec procedit a caritate perfecta, illa vero ab initi si amore, tenui, & remita. Quare non.omnes , qui scri psere attritionem sincere &c. amoris initialis negarunt necessitatem. Iuxta alios vero dolor perfectus oritur ex amore caritatis, ciniuscumque gradus ille sit: impersectus vero j ex solo metu gehennae - Rine ergo Nostrares ad omnem vitandam ambiguit tem Eusicem statuunt attritionem, primam, quae oritur ex me
tu poenae, & includit initialem sui amorem, ut supradictim est, alteram, quae consistit in solo timore, & culpam odit, quia
gehennam promeretur I prima ex D. Tmmis a. a. q- I9. arta
. 8c 8. attritio initialis dicitur , altera se uiro Docet enim S. D. ib. abiectum timoris semilis use poenam, de timore a
240쪽
LIB. XXXIV. DIS S. I. CAP. IV. xa
rium, in quibus inchoatur quidam timor per inciamionem caria
Not. II. Lutheranos praesertim affrmasse, quidquid sine caritate agitur esse peccatum; nullam proinde contritionem es ebonam, nisi concipiatur solo amore, qui timorem omnem ex pellat: & si quis sibi contritionem parare vellet per discussonem, collectionem, oe detestationem peccatorum recogitando in amaritudine animae suae peccatorum numerum & foeditatem , ipsum fieri huοeritam , s magis peccatorem . Quod in Lutheranis articulis proscripsit Trid. Syn. can. s. sess. I 4. Hinc sequitur Ι. timorem, qui Praevenit caritatem, bonum esse, II. an eo haberi poenitentiae initium, III. imperfectam caritatem, quae timorem non excludit, . nullam maculam ab ipso contrahere, IV. contritionem nobis Drandam esse ponderatione ii dicit & gehennae e quae omnia nos adversus haereticos propu-nnamus . An veto solus timor susticiat non spei at ad hanc
haeresim oppi nandam . ENOt. III. Quatuor ea de re esse catholicorum sententias .
I. Est Hugonis Vi rini, Richardi, Alberti M. Alensis, Bonaventurae &c. qui docent eontritionem caritate perfectam , quae delet culpam apud Deum, & caritati habituali coniungitur, praecedere des re poenitentiae Sacramentum. II. eorum est, qui tenent sufficere attritionem δενυilem etiam a caritate initiali, & ab omni actu amoris benevoli seiunistam , quae , . m. ex metu gehennae, & ex peccati turpitudine concipitur. III. praeter attritionem mox descriptam aliquein requirit amorem spei, quo Deus diligatur ut bonus nobis, nora autem amorem cnaritatis, quo dili 'rur propter se . IV. quam sequuntur Nostrates, aliique viri cl. docet requiri amorem aliquem initialem , nec sat esse attritionem se item, quae in soli Rehennae metu consistit, nec ad amorem procedit, nec sufficere amorem concupiscentiae, sed exigi amorem charitatis. Hanc sententiam , quam vellicare nonnulli ausi sunt, & ab omni censera immunem, & Tridentinae Synodo confbnam, & aliis praeserendam esse infra ostendemus. PRoposITIO I. Nec sententia de necessitate amoris initialis, iam ei opposita ulla potest censura notari. Prob. I. ex decreto Alex. VII. ann. Iόμ. quo sub poena communicationis interdicitur cunctis gMlis fidelibus, ne audeant alicurus cessiune nota taxare alterutram sententiam sive negantem , βυe asserentem aliquaris dilemonis Dei necesstatem in attritione , Anec a S. Sede fuerit aliquia sae in re definiatum. II. uictus XIII. utriusque sententiae meminit, ne tram: definitam esse declarans. Et Benedictus XIV. nullum non