장음표시 사용
241쪽
Xenodochii Mediolan. interdictus erat, eo quod nostra sente tia in instituendis infirmis uteretur, iterum ad laudabile m
Prob. II. Ex pluribus Thesibus ubique propugnatis proba tibus supremis Iudicibus. I. In aedibus Sacrae Facultatis Parisien. ab ann. I 67s. ad annum I 6 8. haec thesis desensa& tradita est : Aurisio ex m tu gehennae non est D eiens scisus ineludat amorem Dei super omnia , saltem inchoatum. 2. In Lovaniensi Universitate eam tradidere Tapperus , Hesset lus , Ravestein, Stapletonus, & adversus Ledentium Ferva ques, Rolliers, Lupus, Vanrqy, Pietis, aliique nostrates . I. In Duacensi Estius, & Sylvius . 4. In Regio Taurinensi Lycaeo an . I7ῖς. & p ced. solemniter proposita est. s. Eam tenent inlli tuiqres Seminarii Veronensis, ac Patavini, Cistem
eienses, Clerici scholarum piarum, qui omnes aliqualem - - , rem Dei beneυolum imperfectum requirunt; ergo &C. Prob. III. auctoritate veterum Theologorum , qui Trid. synodum praecessere. Pius Thomas Episcopus Stabiensis tom. Exerc. In Pron. damn. ait, neminem ambi ere , quin v teres omnes indiscriminatim asseruerint contritionem, quae , liquam saltem imperfectam caritatem includat , necessariam esse ad valorem Poenitentiae. Auctor de Re Sacram . ait, contrariam sententiam Theologis, qui a XII. Saeculo ad Trid. tempora floruere, aperte adversari . Idem docet Morinus l. 8. de pom. c. 4. ubi per sinpulos Theologos accurate discurrens oste dit D. Thomae, omniumque illius 8c praecedentis saeculi The Iogorum fuisse circa necessitatem contritionis constantem semintenti m : qui vero attritionis suffieientiam propugnant, aliud ea voce significasse , quam recentiores designent . . Dominici Soto in dist. 18. scribit : Dominam de attritisne non esse
mestium vetur. Patres enim solam contritionem agnoscebant.
Prob. IV. Ex decreto sacrae Facultatis Patis. quae in Comiatiis celebratis an III 6. statuit: Timorem gebennae etiam δε- p maturalem, quamυis sit bonus m utilis, non exeludere tum peccandi, nee sincere ad Vsificationem, meter tim
rem , actusque fidei , oe Deli retiari amorem Dei , quo Deum
iamquam 1estitiae Iontem diligere in plumus . me solo amiss
Dei super omnia , qui caritatis inchoatae actui sit, necessarium osse, ut obtineatur remissis peccatorum, quae omnia docent nostrae sententiae defensoles; ergo &c. PRoposITIO II. Haec sententia opponitur doctrinae Ηaeric rum a Trident. Synod 3 prolcriptae . Prob. I. Ex art. 6. Lutheri , in quo reiicit Neiaciniam Ω- ἰώ n i odium ta' gratificantem amorem meatum sm
242쪽
git , quod contritionem paret . Et Io. Echius i. i. de Poen. c. I. ostendi , in eo stam esse controversiam inter Lutherum ,& Catholicos, quod ille vellet paenitentiam, nonnis umore Coc.- i , unde inserebat e Eum, qui eontritionem sibi parare vellet in amarisudine animae suae rediu lupocritam, in magis nec torem e atqui nos docemus upositum ex supradictis; ergo &c.
introitum regni propter υitium, quo imperfecta est, nempe pr Pter metum gehennae , qui per haereticos inficit omnia , quae ante caritatem iustificantem fiunt ab impio, etiam actum amoris initialis . cui timor coniungitur; atqui nos negamus amorem imperfectum, & alia impiorum opera per IImorem cor rumpi , eumque amorem necessarium cen semus ad gratiam ;ergo M. III. Haeretici ex art. Ia. Cons. Aug. duas agnoscunt poenitentiae partes, nempe terrores incussos, oe fidem . Et Luth Tm art. I 2. a Leone damnato ait: si per impossibile eonfessor
non est contritus, s autem eredat se esse absolutum, verissmeabsolutus est unde insertur, haereticos iustificationem repeterea sola fide, & falso calumniari catholicos, quasi hane a paenitentiae Sacramento removeant. Nos autem ex adversi docemus,
non a sola fide, & ejus motu iustificationem pendere, sed ad hanc disponere fidem , spem, timorem , & dilectionem: jullificationis vero gratiam tamquam causae instrumentali tribuimus Sacramento ; distant emo nostrates a Lut erano dogmate. IV. Haeretici masis inseri stantur sententiam nostram, quam oppositam, cum enim justitiam a sola fide repeterent, damnabant eos, qui detestationem mccati, & dilectionem Dei pr Pugnabant, tamquam necessari is ad iustificationis gratiam: ut Patet ex art. Ia. Cons. Aug. anni Is o. ubi legitur: Damnantruos, qui non docent, remissionem peccatorum per fidem contin- Rem , sed propter dignitatem eontritionis , dilectionis se. Et
Melanchthon in Apologia catholicis objicit , quod dicant :Peccatorem per actum eontritionis recipere remisionem proca ο-rum , addens: Hoc nihil est, nisi Iegem docere deleto ange-sio, quia lex exigit dilectionem . Quos ita refellit Viruetas Pni-lipp. 9. Inter Baereticos numeratis eos , qui docerar remissionem peceatorum contingere propter nostram dilectioneis , impie da mu-ter , quod Chrsus ait Lur. 7. Dimissa sunt ei peccata multa , quoniam dilexit mialtum. Unde se arguitur: sententiae haereticoriam docentium non fieri remissionem peccatorum ob
praecUentem dilectionis actum , directe Neonitur sententia dincens ipsam dilectionem requiri , & suincienter disponere ad gratiam in Sacramento recipiendam; sed haec nostria sententia est; ergo M. P g - ΡR
243쪽
et' o DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs
PROPosir Io III. Quae reponere possunt adversarii opponen- 'tibus eorum sententiam suisse a Trid. proscriptam , nostram sententiam confirmant. Prob. Jo. Morinus, ut alios omittam, capiti Io. de Contr.& attrit. pag. 37. hunc praefigit titulum: Concilium D d. non modo non sanciυit dolorem ex solo poenarum temore ontum ius feationi sui lenter praeparare , sed etiam hoc asserentibus amath m.i dixit. Quod ut probet, praemittit Concilium sess. 14. c. eos damnare: aia ροωitentiae partes incussor timores, dem esse contendunt. Ueinde demonstrat exari. II. Cons. Aum ex Κemnitio, & Calvino, per terrores ineussos intellexisse ha reticos pavorem, & dolorem consesentiae quaerentis , omoboirum Dei oe iudicium possit effugere; constat ergo in ea parte poenitentiae, quam haeretici vorant timores incuses , contineri, dolorem animi , & odium peccati . Unde infert Morinus , quod contritis, quae procedit ex sola metu poenarum conscientiae incusso, nullumque aliud habet motivum, non est pars paenitemriae, ut docet Concilium adυersus haereticos. Subdit Morinus :Cum negat Concilium terrores oec. partes esse paenitentiae , non negat ista ad tantritionem formandam eonc2rrere , id enim damnat sequenti canone 9 negat ergo eos partes esse poenitentiae, quae ad iulificationem consequendam nos suscienter disponant . Haec Morinus. Huic argumento facile occurri potest ab adversariis dicendo, recte proscriptas a Trid. duas illaq paenitentiae partes terrores
incussos, o fidem , non quod insumciens sit dispositio dolor
conceptus ex metu gehennae absque motivo caritatis, sed obhaereses plures ibi latentes. I. quia in ea divisione excinditur
consessio , & satisfictio , II. quia justificatio solum fidei tribuitur in haereticorum sententia & timor , & odium peccati
ad gratiam non praeparant . III. quia timor &c. magis aniariam inficit, & ad desperationem inducit : Donec enim fides accedat, contritio, ajunt, es fuga Dei oe fremitus, quibus ruitur tu aeternum exitium . IV. quod eost incussos timores , si aecedat fides, habeatur contritio Petri. & Davidis alias j de & Saulis . A quibus erroribus cum longe distent advers 1ii, sallitur Morinus docens eorum sententiam a Trid. Syn. esse proscriptam . Atqui neque in nostra sententia excluditur
confessio fati actio, neque adscribitur iustificatio solae fidei,
non asseritur timorem & odium peccati esse animi inquin menta , neque id quod quarto loco effutiunt haeretici. Sed contra defendimus consessionem peccatorum, satisfictionem, rectitudinem timoris, negantes istam fidem justificare; ergo &c. PROPOSITIO IV. Trid. Synodus non definit lblatu attritionem servilem sussicienter di ponete.
244쪽
LIB. XXXIV. DIS S. I. CAP. IV. 2II Constat ex dictis , & prob. I. Ex Historia Cono. Trid. a
Pallavicino conscripta , ubi l. I a. c. Io. 'legitur, sententiam plurium Theol omin, qui Concilio interfuere, suisse, in S, cramento poenitentiae necessariam esse caritatem aliquam initi lem e Didams Laiaeet dixit Sacramento use necessitam pam rentiam , rimorem, dilectionem ebo. Dilectionem pariter . tamquam necessariam enumeravit Dosius Tominus , cum Chri a pronuntia rite Remittuntur ei peccata multa, oniam dilexismtilium . Ar Melinur Mosmedianus dixit, priuae nos propter poenae mettim dolere, dein propter Deum, postea peccata confit mur. Eadem docuit Bernardus Collor us, Franciscus Contre-ja apud eundem Palla'. atqui incredibile est a Trid. Pp. pr strimam esse sententiam a tot viris .cl. propugnarum s eo
II. Addit pallavicinus ibit Quantum ex asta coniicio, the
logorum mens erat, ut error laeretio rum dammatretur tamquam
inhonestum improbantium poenae timorem , non item ut ferren sententium de quaestione se lassisa, an hujusmodi timor, absque eo quod diuus excitet. -ον imp ectus, sufficiat ad peccatorum remissionaem in Sacramento : atqui assertio nostra scholastica est , i& haeretico rum dogmati directe adversatur ex Prop. II. ergo &c. Id mero elare liquet, subdit Pallav. ex ipsa probatione Comedii, qua Ninimitarum paenitentiam ex timo, profectam ψ-
profuisse, docet, cum censim esset, eo tempore, quo Saci me tum paenitentiae non extabat, eam formidolosam paenitentiam minime suffecisse ad pereatum delendum, sed iam hanisse ad --
petraniam mvam gratiam , cujus ope adjiceretur cantatis o Hur, quem omnes necessarium fuisse fatemur ante noυam legem
ad ius istam recipiendam; ergo non statuit Trid. Synodus sormidolinam illam attritionem amore initiali destitutam ad j 1lificationem susticere. III. Narrat ibidem historicus , decretum Trid. Synodi ad eum minium, quo nunc legitur , instante Jo. similiano Tud tano episcopo fuisse rese . atum, & loco particulae fiam su 'ilirutum eo muniter in ea periodi parte; ubi legitur; attriti nem ex consideratioue turpitudinis incati , vel ex gehennaedi poenarum metu concipi. Desunt etiam ea verba: semmus timor dicitur, & illae Luscere ad Sacramenti hMjus co situtionem, item aliae Cum fine AEliquo dilectionis in Deum motu vix esse queat , Unde insertur in decreto , Ῥ- pr mulgatum est , sermonem non coarctari ad solam attritionem servilem, quoniam explosa est particula suum qui servialis timor iustur; potest ergo exponi Concilium de attritione, quae inmmuniter quidem concipitur ex timore servili , sed
245쪽
saepe oritur ex amore initiali, sibe ex timore ad amorem pro. cedit: praesertim quod hanc etiam attritionem initiali amore conjunctam dipnabat Lutherus . Deinde ex quo abrasa sintea verba: Sincere ad ne menti constitutionem , insertur noluisse Concilium praejudicium afferre lentenriae veterum scho lasticorum docentium opus esse in Sacramento contriti Osee rem secta, in qua ex Pallav. fuit laud. Tudetanus episcopus; ergo multo magis inta m reliquit eorum sentetitiam, Mi asserunt necessitatem amoris tantum initialis , qui amor emcacia sua peccatum non remittit, itarat attrito delean ν peccata absolu rionis supervenientis vi. IV. Pallavicinus causam assigilans reformallonis illius d creti ait , quod lauiatus e scopus Ioannes AEmilianus monuit , filis dici huiusmodi dolorem sine amore vix rancipi posse ouuod autem haec attritio satis esset Sacramento constituendo , variare auctorum sententias, adeoque id esse tolerandum : quamobrem decretum , sicut nunc extat, reformatum es ; ergo Concialium delens verba illa , suibus asserebatur contritionem impersectam suificere', noluit improbare necesstatem contritionis per ω, e, quae vi sua peccata remittat
Quaeres : an in priori decreto Trid. Synodi ageretur de a ' tritione servili, an de attritione initiali conjuncta amori impersectq δ N. de hac pertractatum fuisse constat ex stupradictis: videtur enim fassim esse decreti reformationem in pra-triam adstruentium necessitatem contritionis persectae . Vide Auctorem opusculi de mento Conc. Trid. Petrum i inqu i Uanroy &c. Ceterum aut de attritione imperfectar dilectiomconiuncta ibi agebatur , aut de pure servili, si de hac, ineptes rere dicitur, postquam hoc verbum expunctum est ; si de illa, ineptius in nos detorquent adversarii, quae nec seriunt assertores caritatis e Heste . Merito ergo Gerus Gallicanus
ann. 17oo. damnavit ut selsam, & Trid. contrarium propo tionem n. 87. asserentem, a S. Synodo in sententiam nostram
suisse pronuntiatum anathema. . .
PRoposiTIO V. Sententia nostra conformis est Trid, Syn do , Scripturis, PP. & rationi. Prima pars sequitur ex ptaeced. Prop. III. & IV. & eo firmatur ex quo Trid. synodus laud. c. 4. declaret , quovistem Imre necessarium fuisse ad veniam peccatorum o endaminotuin contritionis , ad hanc requiri Mersionem a peccato V& conversionem corins ad Deum, animi dolorem , cc odium peccati, & ut attritio voluntatem peccandi excludat: quae omnia attritioni pure servili inesse putant adversarii ; sed hoc susum est, inta ut videbimus: ergo ex Tra Syn. nostra firmatur affert -- ' Prob.
246쪽
. Pressi. min. ex Trid. c. 6. sessi 6. ubi dicitur: Dioponuntiιν aes insam myriam, dum excitati ditana gratia oe a uti tib re moventur in Deum , exedenter a Deo iustificari impium per gratiam eius, dum peccatores se use ιntelligentes, a disime justitiae timore, in Dem eriguntur , illumque tamquam omnis ius
tiae fontem DILIGERE INCIPIUNT, ac propterea moventur adversuae precata per odium aliquod . Unde sic arguitur e eadem praepariuo requiritur in Sacramento poenitentiae ac in baptismo, sed in hoc , praeter fidem, timorem, & spem, requiritur anaois initialis , quo diligatur Deus, ut laetitiae ions I ergo &c. 8c. Adversarii: Concilium accipiendum ut de amore concupiscentiae, idest spei, non caritatis, vel de amore abstrahe do ab utroque. Sed contra: constat enim ex Pallavicino l. 8.c. II. Pre tenorem decreti prius delineati nullam fieri dilictionis mentionem, sed ineptum Ar iv. Turritanum, Claussitim I
estis insereretur: eumoues id ad PP. judicium relatum esset, χῖ. ex imis illis rem ociasse, adeoque insertum de reto a Ied psea talis Muta probatum ; υerum a Theolagis strenue propug natumo per laee verba retentum : Non es sermo eo loco de habitu ea ritaris , sed cum in particiua de paenitentia nulla fiat mentio
oris, visum es eum sis, s oe iungere aliquem dilectionis actum; Ma s paenitentia rota esset ex timore sine amore justiariae, γ λών esset propter poenam tantum , non propter Dei dinfensam, infructuosa esset. Haec Pallaricinus, ubi narrat, ideo ab aliquibus hoc additamentum sitisse improbatum, quia caritas quae diffunditur in mMibus nostris, est forma iustit e, non dispositio ad iustitiam , sed ubi firmatores decretι responderunt, aliud esse actum, aliud habitum, oe in primo loco quodam actu caritatis, cum Ast aliqua dilectis in Amine, non quidem obtinente, ex mante iustitiam, in secundo Danificari labliti caritatis , aia fensum singuli praebuere. Ubi nota e selli adversarios , qui putant hoc loco Concilium de amore concupiscentiae esse accipiendum . Nam formatores decret; perspicue docent actum c riratis qui praeparat ad justitiam, hinc exoptate, non obtinet e. i II. quia Munt illius dilectionis actum praeparare animum ad iustitiam suscipiendm, cuius dilectionis habitus est ipsa iustitia. Sed hujul modi initus non est habitus spei ,
sed caritatis ex Trid. ib. c. 7.; ergo &c. Deinde ita Concutium e Ponunt Suarea, Tannerus, aliique apud nostriun L
Dices I. Iubet Concilium esse amandum Deum tamqu--nis iustitiae fontem, sed sis verbis praescribitur tantum Mmor Dei propter nos, & tamquam causa iustitiae nostrae s e
247쪽
go Concilium praescribit amorem concupiscentiae. m. neg. mitti Nam exigit ib. Concilium amorem, quo dili patur Deus propter se, ut summum bonum, a quo eli omnis iustitia , non
ut est in rivulis, sed ut in sente elena, atque indeficiens . Reapse amor justitiae , prout nostra iustitia est, & peccatorum remissio, includitur in spe, qua confidimus Deum per Christum nobis propitium fore ; trustra ergo, praeter haem, aruleelionem addidisset S. Sy us, ne poenitentia r deretur in
infructuosa. Deinde amare Deum tamqDam omnis iustistae fontem per Aug. l. Io. de C. D. c. est illud diligere, ut finem ultimum : Ipse enior fons nosne beatitudinis, ipse nostrae appetialisuis es finis. Et l. de Catech. rud. c. 27. ait: Amandas
es, Aut amatur sapientia, jIstitia, o caritas, ma quemari modum sunt in homine, sed quemadmodum sunt in inso fonto sapientiae. Et in Ps. 46. Ede non potes insus, nisi converte do te ad iustitiam manentem , a qua, s recedis, in justus es , saccedis, justus es; ergo &c. Adde Tridentinos PP. refellere haereticos repetentes iusti ficationem. a sola fide. Lutherus enim in c. a. ep. aei Gai. ait, somniare catholicos, qui aiunt : Fidem non iustificare. nis ornata sis operibdis caritatis; ergo ut eos refellat Concusium de ea dilectione locutum est, quam ipsi negabant ad i stificationem disponere. Unde Lovanienses apposuerunt ea verba: Pro ter Dei offensm, teste Tappero, propter LAM rum , ω Philiperim , qui docem , peccatorem non posse dolere de peccaris, ob Dei ossensim ex eius Amore , antequ- remissem P peccatum. Dices II. Agit Concilium de iustificatione extra Sacramemetum, aut de dispositione congrua : sed non necessaria; ergo&c. I c. neg. anr. Nam I. studet ibi S. Synodus refellere haereticos, qui adscribebant iustitiam solae fidei, quae excitatur ver bis Evangelicis, quibus Sacramentum conuertur . . De necessa ria autem dispositione Concilium peragere evincitur ex quo dem modo de fide, timore, ac spe t 'uatur, ac de amore initiali ; scut ergo illa, ita iste necessario requiritur, ne poenitentia evadat infructu is , ut in additamento decreto facto deci' at S. Sy dus. Cum ergo, quae ad justificationem in baptismo per Trid. requiruntur a sortiori necessaria sit ad ea dein in Sacramento Poenitentiae , quod contritionem exigit , recte dicimus, sententiam nostram , non solum non advenari, sed omnino cohaerere Trid. Synodo. Prob. II. pars. Deut. 6. habetur: Diliges Dominum Deum rutim ex toto corde Atqui licet h0c praeceptum, utpote a s rmativ a , non obliset semper, obligat tamen praesertim
248쪽
cum peccator vult Deo, quem graviter ossendit, reconcili xi: alias fieri posset, . ut scelesti stimus homo, cum numquam in vita Deum dilexerit, supplicii terrore percitus confiteatur peccata sua, & statim Obeat absolutione percepta , adeoque iustificetur, licet nunquam Deum dilexerit, quod ex proscriptis ab Innoc. XI. propositionibus m. I 67p. proxime sequiatur ; ergo &c. /Hinc est aue ores nonnullos ex eorum numero, qui de Ndunt susticientiam attritionis mere servilis, scribere non puduisse : Praeceptum cirritatis flum obligare quando im ius , Diapaenitentiae Sacrament m non est in promptu, non habet aliquam viam , qua se iustificet, nisi eliciat actum contritionis , quae misper alis o modo actum amoris Dei ver omnia involiit. Quod quidem damnatum est Prop. I9. Ex quibus constat, ipsis propugnatoribus attritionis servilis persuasum sitisse seiquando . quod admissa eorum sententia non obliget primum decalogi praeceptum, nisi indirecte, & ubi nulla alia adest via, qua iustificari possimus. Nos vero illud saepe implendum asserimus, sed maxime dum
irato Deo volumus reconciliari. Caveant ergo qui solo tim re supplicii ad veniam petendam accedunt , he θ Deo, qui scrutatur corda, tamquam ab eo aversi, & cupiditatibus ire titi Dei miseratione reddantur indigni. Si se M. ait Albe tus Pighhis Contr. p. Domino diceret: doleo quod te md rim , non tamea propter re ; sed propter me dolao, quia ob tuam offensam vinculis constringor , bonis careo ; numquid sis impetr ret veniam λ Hinc Io. a Daventria ad art. Ia. Cons. Aug. ait: Numquam inimicus reconciliabitur , nisi prius diligar eum , qudim odio prosequebatum , ideo eatholici re ni , nωI rere a peccati remissis m, s totum timeat, Deret, sed duigae Deum, II. Luc. 7. habetur: Remittuntur ei peccara multa , quoniam dilexit multum; ergo M. Dices: exemplum Magdalenae non esse ad rem haec enim sine sacramento iustificata est; erio &c. N. . neg. ant. I. enim hoc exemplum protulerunt Theologi , ut actus dilectionis c piti sess. 6. insereretur, ut dictum est prop. 4. Deinde illud adhibuerunt catholici, ut evincerent amorem requiri ad remissionem peccatorum. Tandem auctor se . 7. ue Temp. alloquens Poenitentes se se disponentes ad Sacramentum ait ems modo debetis amare Deum , m is timore ad duectionem transire, quia legimus, in Evang. Cui multum dimittitur, mutarum diligit, III. Apost. I. Cor. 1 r. ait'. Fidem, elem Pnam, & martyrium nihil prodesse sine caritates ergo &c. N.
Adversarii loqui Apostolum de charitate habituali, sine qua non habetur meritum de condigno. Sed contra. Nam S. P.
249쪽
se . I s. mrnc I 69. de Verb. Ap. n. Iμ eam explicat exemisplo latronum, qui pene perditis membris nolunt crimina sua confiteri, quod sine magno cupiditatis amore non faciunt; ita, ait S. P. Martyres alloquens: Nec tu poteris communicare Chri si passionibus me amore. cum , quo amore λ nos si cupidiatas, Ied caritas. Ubi S. P. caritatis nomine non habitum,
sed adtium, seu mistum animi intelligit se se convertentis ad Deum; scut cupiditatis nomine motum animi accipit se se ad
Deinde Apost. ibi memorat linguas, fidem, eleemosynas&e sed has resert ad actum dicens: Si inguis loquar, si di ibu
in se. ergo &c. Hiiac Tannerus disp. a. q. a. din. g. ait: AE postolus Aquitur de earisate, quoad actum secundum, ut n. --teIlexerunt , constat er antithesi linguarum, quae maxime adactum secundum pertinent 3 ergo &c. IV. 2. Cor. 7. habetur de Poenitentia : secundum Deum insitia es, paenitentiam flatilem operatur, saeculi au tem tripitia mortem operatae. Unde de' Cocque aliique inserunt, attritionem formidolosam non operari salutem stabilem, cum non sit tristitia secundum Deum , sed secundum nos ipsos. Et D. Th. lin. g. in hunc locum ait: ualis est amor , talis est tristitia ex amore causata. M autem duplex amor: unus quo diligitur Deus , oe ex hoe e fatur tria sitia secuntum Deum I alter, quo amatur seculum, . ex foeta tur tristitia seculi. Si ergo tristitia poenitentium debueesse secundum Deuin, dein oriri ex amore Dei. Dices, etiam Minerant damnant timorem servilem, quod .iroveniat ex amore noxio : ergo &c. amorem noxium, acervilitatem, si tImori insidi, non esse de essentia timoris, nec timoris vitium esse, sed timentis. Sed dato etiam , quod nutila ibi esset neque ex parte timentis mersitas, non esset tamen Poenitentia ex solo timore concepta triseisia secundum Deum. Oportet ergo, ait Tapperus in Expl. art. I UMI. pag. II a. cum attritioneu quae fit ob metum supplicii , aliam afctus
mutationem evniunctam esse , ut rationes , ob quas dolemus , m ωeant ad altiorem considerationem mentiaque ad Deum etiam assectionem . Adde loca Mart. io. Qui amat patrem plusquam me se. Et i. Cor. ult. cui non amis D. N. I. C. st an thema. Item I. Io. g. Θι non diligit , manet in morte , da quibus vide LmDrou, de Cocque, Iuenin, Vitasse &c. Prob. III. pars. ull. de Poen. c. 4. ait: Paeniseat amasese , quae Deus non amat, sed hoc fieri nequit , nisi etiam Dmemus, quae μ' amat; ergo &c. Basilius in Reg. brev. ait,
oportere, ut nnisens ex animo odium adversus ea concipiat,
quale is indie is, qtis dixit: Iniquitatem odio habui , legem autem ruam dilexi; ergo paenitentia per Basilium ex timore
250쪽
LIB. XXXIV. DIS S. I. CAP. IV. 23
concipitur, sed tunc vere includit odium peccati , quando complectitur Davidis a ectionem. . Ambrosus etiam l. 2: de Poeli. c. p. I roducto exemplo viduae, quae obtulit duo min ta , ait: Quid prodes collatio patrimonii fine gratia caritatis Et ep. ad Horoni. nunc 78. ait: Qui non diligit, me to
moxius es. Item ait: Caritas pere i exeludit aesectum . Chrysostomus hom. 4. in a. Cori ait : Cum peccaveris. -- gemisce, non quia poenas daeturus sis, sed quia Dominum Deum tuum ossenderis tam benignum, tam te amantem , in filium suum sui causa tradiderit. S. P. A. docet, sine caritatis ossi clo , ae quo legitur: Diliges se. nil prodesse inter quantacumque tormenta confiteri Christi nomen. Item Conc. a I. in re. 118. & Tract. s. in I O. docet: Ad earitatem referri omne praereptum: quod ad eam non resertur, nondum fieri quematim
dum fieri oportet: sola caritate filios Dei disimi a filiis diab Ii: ante caritatem, qua diligat Deum, hominem impium esse,
nec veraci corde saeculo renunciare. Ita Ench. cap. ult. Tract. s. in Io. ep. & alibi . Et ep.I44. nunc I s. ad Anastasium n. 4. ait: Inaniter putat victorem se esse peccati, qui poenae timore non peccat, quia etsi non impleatur foris negotium malae cupiditatis ipsa tamen malacu
piditas intus est hostis . . . Inimicus ergo iustitia es, qia mistimore non pecimi, amicus autem erit, s eius amo re non peccet, tunc enim vere timebit peccare. Nam qui bennaae metuit , non
riccare metuit, sed ardere. Sed qui ex isti timore servili a uinet a peccato inimicus iustitiae est, nee peccare metuit, sed ardere; eris &c. Cyrillus Alex. m. 8. in Pasch. ait: μ nitudinem omnium, quae in lege praecipiuntur, esset a sudis colendae caritatis: eam vero qui negligat eriminibus alligari . Quod motat S. D. exemplo illius, qui pudore, & liberalit
te ab nomine occidendo retinetur, & concludit: Lex προ ad omnem virtutem informans plenitudinem habet in earitate. s. Petrus Chrysologus seri L p4. ait: Caelestis ereditis totum de bitum earitate eompensat. AUOSi vis λ ama, earitas eooperiet multitudinem peccatorum. Et prope finem ait: Si nos se pre catores novimus , oe esse nolumus peceatores pessibus Gryti demus Dor nas, figamus oscula pietatis, oleum devotione fundamus, indicarar nobis. Dimittuntur υobis mutia, quia dilexistis multu- Et S. Leo serm. 7. de Iejun. ait: Tanta est geminae ea .ritatis edicto utriusque copula Te enes , ut fine sarum eo nexione virtutum nee lex quemquam inυeniatur Usjici , nec gratia. Et Greg. M. l. I. Moral. c. 26. de S. Jobo ait: Β nedicit timens Deum , s recedens a mado, quia sancta elector Ecclesia rectitudinis υias timore inchoat, sed earitage consummat Icui tuns es funditur a malo recedere, cum ex amore Dei coe . perir