장음표시 사용
271쪽
dam PP. exerceri scribant in baptismate, non sequitiar hamisimo praemittendam esse consessionem ; ergo nec poenitentiae .
V. Gidam laici Alcuini tempore commendabant consessionem soli Deo fictam ex Ps. gr. & yi. Bonum es confiten Domino
ergo M. . . ad I. neg. ant. Non enim aiunt sacerdotes Declaro tasMutum esse , - : Ego te abseλο , nec annunciandi , sed ligandi & solvendi potestate donati sunt . Ad II. retori. argum. Nam haeretici nuntiis Evangelicis etcim improbis, & irrisor, bus mysteriorum suam fictitiam clavium potestatem inesse imrant. M. II. dissi ant. Competit Spiritu S. donatis, ut licite& valide ea utantur, conc.. ut valide tantum', n . Ad III. dist. Ur. Solus Deus dimittit auctoritate suprema ac propria , conc. ministeriali & aliena, neg. Sicut enim ex quo Deus s Ius mirabilia ficiat, non sequitur per subjectam creaturam mira non operari, ita nec sequitur-sacerdotes non dimittere.
Ad IU. neg. cons. Nam in baptismo homo renascitur Chri sto, adoptatur Ecclesiae ergo nudum ministerium exement , qui baptietant: at in poenitentia judicium exercent, & curam. animarum, quae duo apte fieri non possunt, nisi crimina, &vulnera aperiantur ; ergo M. Ad V c. I. Scripturas eo- mendare confessionem , fictam, nec improbare fictam ii minibus, quam ipse David coram Natan consessus exercuit . . II. tanfiteri Deo qui confitetur ministris ad id constitutis a Deo . Hinc S. P. A. illud in Ps. 2I. QAoniam tacui se. exponit: Quoniam non 'rotuli ore confessonem ; ergo &e. PRoposiTio II. Confessionis Sacramentalis necessitas ex tra ditione, & nsu Ecclesiae comprobatur. Prob. I. Ex definitionibus Roman. Pontificum , qui Inno centium III. praecessere. Mita Clemente, qui ep. a. ad Corilapsis consessionem recatorum indicit , constat ex Eusebio I. s. H. E. c. 23. Fabianum Papam tertio Ecclesiae saeculo Phia lippo Caes. vetuisse sacrorum aditum , priusquam confessonem
scelerum feeist. Ubi observat Nicephorus l. s. c. as. Philippum illorum poenitentium ordini suisse admixtum , qui juxta asse linam Ecclesiae , praemissa scelerum confessione 1 exploraba
pur. Innocentius I. Ep. ad Doeent. ann. 4I6. scripta ala I mpondere delictorum faeredoris V iudieare , ut attendat ad confise sonem paenitentis , ad fletus se. Ac tune debere dimitti, eum via derit eongruam satisfactisnem. Constat ergo etiam solemni r eonciliationi, de qua ibi sermo est, confessionem peccatorum fuisse a poenitente praemissam , & a sacerdote iniunctam eon-rmam satisfactionem. Quam tamen ante Pascha relaxari m m
net et , qui desperata valetudine inciderit in aegritudinem , ut ejus
272쪽
LIB. XXXIV. Dis s. H. CAP. I. ass
etiri necessitas pateat. S. Leo I. Ep. M. nunc I 26. data anu. os'. vetat . ne de sngulorum peccatorum genere Icrimu Pro 6 Ila Publice recitetur : eum reatus ranscientiarum sussciat filis sacerdotibus indicare eonfessone secreta . Siscis anim illa et se sis , quae primum Deo o fertur, tum etiam sacerdoti. Tunc Amum Plines ad paenitentiam poterunt m Mari , s Populi auribus non publicetur conscientia confrentis Et ep. pi. Necessa rium es, ait, ut peccatorum reatus ante ultimAm Hem sacer ritali supplicatione solυatur , nee illius temp&ris angustias eli . yat , quo vix inveniat spatium , vel confesso poenitentiae , vel reconciliatio sacerdotis.
Gregorius Magn. plura h t de Confessione iacta l. Mor. in Jo. . & Hom. 26. in M. ad illud: Quorum remis risis, ait: Videndum qua culpa maereor, aut quae fit paenite-tia heurum post culpam, ut tuos passoris sentemia absolvat Lazaro dicitur : υeni foras , ae s euilibet mortuo in m0u dic
ret-d cur reatum tuum intra cons entiam abscondis i veniar
foris mortuus , idest eu*am eonfiteatur peccator. Venientem foras solvant discipuli, ut pastores Melesiae ei poenam is ane amove re , quam meruit, qui non erisAit m teri ; ergo Innoc. III. qui iaculo XIII. in Lateranen. Concilio annuam consessionein Praescripsit, maiorum vestigiis inhaesit. Prob. II. Ex Coneiliis. Nam Laodicenum paulo anta Ni- ς' um can. 4. praecipit , ut poenitentibus, qui in hinni litate confessionis perseverant, statuatur poenitentiae tempus: Sem dum proρortionem deliciti. Cabilonente ann. 6so . praecipit: in a sacerdotibus data eonfessone indieatur paenitentia . Trulianum ann. 792. Can. Ioa. ait: Oportet res, qui isendi s ligandi Potesarem accepere, peccati qrealitatem considerare , s eius, qui sudium s asstionem , s sie morbo inerre medicinam . S fieri nequit sine peculiari ac distincta peccatorum ma-rarmatione ; ergo &c. Huic addit Lupus Synodum Vorin tiensem, & Londinensem. Addit etiam cl. Auctor Cabilonei . atram 81 3. quae can. 32. damnat eos , qui non mene confitentis precina sua . Et can. pr. eos , qui dicunt, Deo se sum confiteri debere peccata . Gm Deus sanitaetem nostram nous 'potentia sua, sed etiam medicorum operatione producat . Mob'monet Lateranen. Concilium in cap. Utriusque, ut aceraeos si diseretus uttis , diligenter inquirens cir ρπc torax circumstantias oe peccati, per quas intelligat quale illi δε- at remeaeum a Gere. Similia habet Trid. seg 14. ergo &c. Cum autem haec S. Synodus ibi asserat Ecclesiam iis verbis : orum remiseritis oec. semper intellexit se collatam sacerdotibus iudiciariam potestatem , idcirco . Prob. III. ex PP. Irenaeus l. r. c. 6. narrat , sceminaS RR et Va
273쪽
Ualentinianis circumventas eonfesas esse secreti stupri consuertudinem , & c. I g. a Marco praestigiatore eontaminaras m re ipsus amore exarsor atque hanc labem pomologesi purgas, se pulcherrimam diaconi uxorem; ergo occulta etiam crimina exomologesi purgare mos erat in Ecclesia . Adde , mulieres qualdum a Marco compressas ob pudorem consessionis faciendae , ex Irenaeo c. 7. desperasse ; ergo necessariam ad salutem exomologesim putarunt. An vero consessio illρ fuerit privata , vel publica, ut censet Ernestus Grine, parum refert ad hanc quaeritonem, in qua de eius necessitate , non de modo sermo est. Utraque tamen Sacramentalis erat , & sacerdoti fiebat ,& publicae praeibat privata, ur sacerdos ex ocultis criminibus sibi patefactis quaedam vulgari juberet , ad tollendos abusus idonea; ergo C. Tertullianus de Poenit. c. q. . ait : Tantum relmat confessio Aelictorum , quantum dissimulatio exaggerat; confessio enim sati factionis consilium est, diomulatio contumaciae . Huius poeniarantiae vorinor Probatio est, At non sola muscientia Praeferatur , sed aliquo etiam adiu administretur. Is actus exomologesis est , qua desidium Domino confitemur ; ergo exferiori etiam actu peccatorum accusatio per Tertuli. fieri debet. Nec te moveat , quod confitendum dicat Domino ; nam paulo poli ait, eos, qui Domino confitentur mesisteris αὐ-lυi , s caris Dei augeniculari. Addit, plures dilinere ab hoc opere pudoris m*gis memores, quam salutis.. Et ita concludit r Ergo cum te ad fratrum genua morandis, Chrisum con-rratias . Merito ergo ex Tertulliano Pameli u. exagitat Novatores . Cyprianus , de Laps. pag. 38'. ait: Comeantur sv
ti Gliatim suam, dum satisfactis , in remissio facta per sacem
dotes apud Deum grata est . minis laudat eos , qui quamυirntilis Iaerificii, idest idololatriae, facinore constricii , quoniam tamen δε hoc cogitoreuηt, hoc ipsum adid sacerdotes sim iciarer confitentes e mologesim faetant, avimi sui pondus exponunt , medelam exquirunt c. cum ergo constet, criminum occulto rum consonionem publice praescriptam non esse , lueo clarius
ost, ait Editor Benedictinus , eos, qui Oxomologesim faciebant C c. peccata sua auribus alicuiui Dordotis deposuisse . Eadem habet Cyprianus in ep. ad 4ntonianum . rutilius in Ps. 29. T. a. ed. Moreli. v. 643. ad interrosiationem a88. Quibus eata sint vertenda i rei pondet: avibus eredita es distensatio diυinorum m serio m . Et ep. ad Amphil. P. TTi. ait, non esse publicandas adulterio pessitas mulierer, id confitentes remissuois causa, ob circumstectionem ἰ ergo &c. De S. Ambrosito narrat Paulinus in eius vita: Quoties illi Hiquis G pe
274쪽
LI p. XXXIV. Dis s. IL CAP. I. 261
illum sese rem elleret. Causas aurem criminum nulli . nisi Domino soli , loquebatur. Ipse Ambrosius L r. de Poen. c. 16. ait: si quis , Occulta crimina habens , sudiose paenitentiam egerit, quomodo issa recipit s ei communis non refunditur λ Ubi inllaeus pro multa perperam effutiit occulta irrepsisse, quae lectio nullo codice subnixa est, ut notant Maurini. Item l. 2.
c. I. ait: Et nos non erubesamur fateri Domino peccara nostra ,
Quis autem erubescit Deo fateri peccata, cui nuda sunt omnia '
Chrysostomus i. a. de sacerdotio ait: Multa arte opus est , t aegri sacerdotum remediis libenter se stibiicere suadeantur. Addit : Peccantiam' explorandum esse propositiam ; idcirco pasori Uure19 6oo. oeulis , ut undique animae flatum circumspiciat. Et l. 3. g. 38 . eos praesert lacerdotibus veteris legis, quod illi non
eram mmoris, sed immunditiam animae non purgatum proban- di , sed purgandi potestatem aecepere . Et hom. 2. de Cruce ,& Latr. ait: Si latronem dignatus est, mutio magis nos sua b nignitate dignabitur s voluerimus precatorum confessionem instim re ; igitur precata Propria fateri ne erubescamus, magna enim eonfessionis est υis. Eadem habet or. de Samar. Imitemur , ait, hane mulierem , oe ob moria Peccata non erubescamus ; qui enim homini detegere precata erubescit, neque confiteri vult, in die illa non eoeram uno, via duobus, sed uniυerso orbe Defloret Aeetur; sed ex his constat, sacerdotes esse medicos ani-rum , datum: illis ut reata remittant, ut lepram a lepra distii
guant, aperienda occulta crimina, vincendam erubescentiam extremi iudicii meditatione &c. ergo &c. Augustinus Tract. 4p. in Io. ait: Quando eo teris, proe dis . quid est autem procedere, nis ab occiatis seluti exeundomans Rari λ hominibus nempe, non Deo, cui ni l est opertum . Er Serm. a. in Pl. Io . Cum audis , inquit , hominem confitendo proferre conscientiam , iam de semiem eductus est , sed nondum solutus est. Quoia suυitur ' A quibus se itur ' Quae solseritis , inquit , in terram Ubi interior conti itio, scelerum manifestatio , & ablutio sacerdotalis perspicue distinguitiir ; ergo&c. & in Ps. 66. Conscientia tua saniem collegerat, adsuet medicus fomenta verborum , aliquando secat: agnosce medici m m- , in terr , m de at omnis sanies. Et serm. 3ςI. de Poen. ait Implicatur iis lis precatorum dubitat confugera ad claves Ecclesiae , quibus fluatur in terra , ut si solutus in caesi Serm. 3pa. ad Coniugatos : Nemo dicat occulte ago, novis Derer,
qui mihi ignoseat; ergo sne ea a δctum es : cui solet eritiirn rema G. Item Serm. 3 u. monens implum ut poenitear ,
275쪽
si ipsam paenitentiam accinere, ac Deo oe sacerdoti moenia sua minuri poterit: quae verba consessionem peccatorum, & lacerdoti fialendam, & ad mortis articulum non disterendam desii-rnant. Plura alia proseri Torrensis ex opere de vera & lalla poenitentia, & ex lib. de Visitatione infirmorum, ted utrumque opus Augustino lupponitur; licet utrumque non exiguam habeat auctoritatem . Vide auctorem . . Iam vero ex ΡP. sic arguitur . Docent FP. exomologesim fieri solitam ad genua sacerdotum, idque egisse corruptae vitae mulieres virosque : docent sacerdotibus tantum Ecclesiae claves . eos ne iudicare inter lepram & lepram, stultra aliunde expectari remissionem & Evangelium frustrare, qui eos celatatoc ita crimina: peccatores hortantur ad erubescentiam vim icendam, ne inficiantur pestilenti sanie, & maximo rubore in extrema die sustundantur; ergo PP. necessitatem secretae com
': T iv '' ἡ .ctussissimo riclesiae usu, cuius vetustίssima
monumenta produximus prob. l. longe ante Innocentii III aevum: qui u novum, gravissimumque praeceptum fidelibus imposuisset, & ut haeretici putant , conforentiae carniscinam ,
contra illud episcopi, & fideles reclamassent ; . ergo &c. Idem dicendum , si alium huius consuetudinis influuiorem obtridant ; constat ergo ex regulis ab Auaustino statutis ad inet niendas traditiones, hanc nos a PP. istos ab Agstolis, A
stolos a Christo accepisse. Nec dicas, hanc traditionem servari in sola Romana Ecclesia . I. eni in est ma)or huius, quam aliarum auctoritas , ac ditiqentia in . traditionibus servatis dis : II. etiam in Ecclesia Oriental ι servarur , ex Simeone Thessal. Gabriele Philadelph. ex Poenitentiali Joannis II. Constantilium p-sulis, ex pluribus Gradicorum eucyologus. Et Geommuni etiam hodieroa Graecorum praxi Dressi eteros licet raro .dmodum , ne a sacris arceantur, Iuxta calones hcsilianos, aliquando tamen
sedere autem quotidie excipientes e mologesim laicorum , M
U'ri u s. synata inconsessum accedere exploratis ib. I Erallisum natistium consensu . Armenii , licet
variis erroribus impliciti, nulli bi de isto insimul tur, o,e V, atque stthiopes ad aures Ferdotum c fiterI precata, Ita itum' utat Bernatus : Ut nihil posit esse exploratius .
eleii2 inculum tres Cophtita. stitere, Renaudotio teste, priPatriarchae Sacramentalem mo Μarius in 22estionem abrogare leotavo cum Zaraae filium confutarit ,
276쪽
LIB. XXXIV. DIss. II. CAP. I. 263
Fallam est ergo Cophtos obbrigorem disciplinae non frequent re hoc Sacramentum, ut scribit Alex. H. E. P. 3. . c. 9. Iicet
subinde vero Abnas ali fratres duo, aliique non pauci . Imo eodem tempore Michael Antio. chenus Iacobitarum Patriarcha consessionis Sacramentalis , &canonicae poenitentiae necessit tem demonstravit in tractatu de Praepari ad Communionem. Cur autem Cophtitae, & φν-ptiorum nonnulli ab avita PRomnium saeculorum traditione recesserint, rem sic narrat laudatus Rena udotius , in Comment. ad Liturgiam Copht. S. Basilii. Cum sacerdos, inquit, laicos per Ecclesiam incensaret, solebant Cophtitae eius precibus commendare se , & conseusionem quandam verbis gener libus illi similem eronunciare, quam in Missa recitat M lesia carina. Cum interea sacerdos orationem diceret, quae ad remissomm peccatorum pertinere videtur , putarunt similes absolutiones valere ad abolen. da peccata, quae ex fragilitatea piis viris quotidie committi solent. Hinc superstitionis initium . A subinde poenitentiae subverisio . Nam saeculo XI. & XII. ad S. Synaxim admitti coeperunt graviorum criminum rei, qui sacerdotibus confiteri , &Canonicam poenitentiam subire renuebam , ne forte qui sorenta communione remoti, aut calumniam sibi apud Mahumetanos conflarent , aut fidem omnino abnegarem . Alii vero Iongius progressi , ut Ioannes Abugaleb Cophtitarum Patriaris cha , ct Marcus Zaraae filius ,
confisonem penitus abrogarunt. Itaque exstitutisne malu exutimare runx susscere ad expianda peccata , ut cum sacerdos thuribu-ιum circumferret, inclamaretur que a populo: seris Helon adiadicerentur haec υεrba: Suscipe D mine hoe incensum, quod ossem tur tibi a facerdote tuo pro peccatis nostras. Tunc unusquisque animo reυοἰυens peccata sua, ea Dcrete raram Deo eo tebatur ,
atque ita, illa sibi remisti stulte
existimabat. IIIam uermem fommulam agnoscendi se peccator coram Deo confessionem vocarunt. Haec Renaudotius . Verum ,
quidquid sit de putida quorundam insanorum hominum superstitione, explorata res est , confessionem auricularem a Primis Ecclesiae saeculis penes E. thiopes, Chaldaeos, Persas, Instdos , Cophtos , Syros Iacobitas , ct Nestorianos, aliosque Orientales in usu fuisse . Nam inter Sacramenta illam recen set Abediesus Sobensis in lib. metaritae Pan c. I. Ios phus Indus Nolgatione. novi orbis α I34. de Nestorianis ait:
tem quidam Patriarcha Nestorianus, quem pl. Asseman misse opinatur Simonem Barmamam , eam eliminare conatus esset, hinc contentiones & ca des plurimae obo tae sunt. Remita narrant Sutaka , & Ios phus II. Erat apud nos confve rudo , ut r Haremus peccat nuba inter mae e sed surrexis
vrsentus Vrannus , Er abolevit eam e ortis es caedes s contemtio, ει cessare ferit illam. G banus etiam de Sacram. Pqen. ωα I, scribit statuisse Nest rianos : μ -isquam Mincem ulteri, quam sin Deo pec ra
277쪽
enim raro eonfiteantur negotiatores, saepe tamen id agunt ce
teri praesertim foeminae, ut ostendit Sollerius tom. s. Act. Ss. Jun. qui etiam proseri celebrem fidei consessionem Patriarchae Babyloniae Habediesu Apostolicae doctrinae conformem . Quid plurat ab Hussitis, atque valdensibus, imo a pluribus An- lorum mininae denegatam sacramentalem consessionem oste it Bossuet in FI. Variationum . Et Lutherani probarunt aliquando Lutheri Catechismum , ubi praescribitur consessio mmnium , menti occurrunt; ergo &c.
Prob. VI. Ex testimoniis monachornm , qui ante Inme. III. floruere. Nam praeter Basilham, de quo supra, pinra de utilitate consessionis. Occultorum criminum scribit Cassianus Coll. a. c. II. Alauinus ep. 7I. ad quosdam Gothorum, qui nolebant confessionem sacerdotibus dare 1 ine si peccatori ad
confessionis medicamenra confugiendum ιn quacumque morte ver sentur: idque exemplo trium mortuorum . quos Dominus suscitavit explanat . Idem probat ex libello de gestis Bertillae Abbatissae Praes. I. in saec. III. Bened. Mabillonius . Saeculo XII. de necessitate consessionis oratis egit S. Bemardus Ser de S. Andrea, hi Exhori. ad Milites Templi, in vita S. M lachiae, ubi narrat mulierem ejus absolutione ab insania liberatam . Consimste miraculum a Bern. patratum narrat Guliel mus Abbas. Plura etiam huiusmodi narrat Petrus CIuniacen-ss. Adam Abbas Perseniae ep. ao. ad Antistitem monast. de Vernusia Aug. inrituis, teste Martento, plura habet de consessionis praecepto, conditione, forma, &consessarit munere, quae licet non sint cum auctoritate PP. comparanda , tamen inis ostendunt hoc do a maiorum traditione subnixum esse. . I. Ante Lateranem. Cone. millum erat de consessi ne praeceptum ; ergo &c. II. Ecclesia ex Trid. sess. et . non
sua confiterestur: pro terra quod ex revelatione cujusdam confess*nis, cuius Heretum Spaban- u nescio quis aperuerat, mulpae
in re usu Sstros dissensiones, erhamiridia vensem . Verum confessionem auricularem restituere curarunt imprimis laud. Sula a Patriarcha , ei ve laccessor A dies us , deinde Misi sonarii Apostolici tam in Chabdaea , di Perside, quam in Indiis . Episcopi enim , qui a Patriarcha Babylonico in I dias destinabantur , inter alios
Nestorianorum errores confes nis auricularis horrorem p
pulis illis instillabant , teste Antonio de Gouvea in Act. Α- 1exii Me Eii Mensis Arch. l. 7. c. 13. Haec Iand. Assemanto: i. Bibl. Orient. Par. a. p. 337.
278쪽
LIB. XXXIV. DIS S.IL CAP. I. 263
S Niceihoro, ob exortum scandalum propter silaprum m Ileris eum diacono, sustulit presbyterum poenitentiarium, sed hoc non secisset, si extasset de consessione divinum praeceptum; ergo &c. Nec dicas a Nemrio sublatu* tantummodo publicae eo sessionis usum: narrat enim Socrates permissum subinde cuique : Ut pro rarbitris, animique conscientia accederet ad commmnisnem: postea vero subluq pudoris fiaeno graviora flagitia mrupisse; ergo &c. Idem evincitur ex Chrysostomo, qui Nemrio luccessit. ad I. nen ant. De quo vide prob. I. Prop. II. constat enim Innocentium tempus consessionis annuae determinasse, non earn primitus instituisse, quod etiam evincitur ex c. Omnis auri quo, & declarat Trid. se T I . e. 3. Ad II. neg. cons.& retorq. argum. Ecclesiae enim, quae de Occultis non iudicat,
collata est ligandi & solvendi potestas; ergo debent occulta crimina per sinceram consessionem eidem manifestari. Ad III. c. I. Thomas Valdensis, Canus, & Estius, Nectarium graviter peccasse, eique pravum consilium ea de re Eudemonem dedisse, cui Nectarius rerum Ecclesiasticarum imperitus , utpote qui ad senectam usque inter laicos versatus sei rex sitit Inauguratus episcopus, Mile assensum praebuit , ex quo a fam singulis aeriam ωιdens non ultra confitendi, graviter cum Eudemone questus est teste ipso Socrate. R. II. Baronius, 3c Latinius Viterbien. hanc de Nectario narrationem fabulosia esse. Et Baronius videm Socratem ,
eum aperte Novatianum se prodat, non esse audiendum exia
simat: fugillat enim Chrysostomi verba: Si milites Paenite
riam egeris, in Ecclesiam ingredere. Cum Socrate delirasse S mmenum ex eo probat Baronius, quod scribat Nemrii exemplum omnes sere praesules secutos, cum eodam tempore Nysesenus canones edi iarit poenitentiales. Tandem si Grati δι etomeno fides habeatur, Nemrium a Novatianis deceptumen opinatur. Plura alia congerit Latinius ad fidem hujus facti elevandam, quae vide apud Auctorem. . III. Bellarmilius, Petavius, Morinus &c. abrogatam a Ne io aut consessionem publicam. aut poenitentiam publicam criminum occultorum. Ac Bellarminus i. g. . de Poenit cap. I 4. ait, occasione Novatianae haereseos institutum ris rerum bonae conversationis, ut velut in theatro, sub tesimonio populi delicta pandantiar. Sic enim reddit verba Soetomeni Cassio dorus Η. Trip. l. p. cap. 33. cuius lectionem probant He
selius, & Tapperus, eamque versioni Nicephori , 9ui legit:
Grais e semis visim es tu media plebe, vetat in rheagro, μου confieri, preseremiam putat Beliam inus, eo quod G
279쪽
sodorus fuerit Sogomeno quasi coaevus, Nicephorus vero illa
posterior annis plus 8 . ergo r Bellarminum non aurices
iis consessio , sed tantum minister publicae consessioni praepolitus sublatus est, qui occulta secreto servare debuit, & solum publii' ad poenitentiam evulgare poterat : si ue Cassiodori, Nicephori antilogiam censet posse conciliari. Idem praestistit etiam Chrylbilomus Nectarium imitatus. Peravius autem lectionem Cassi ori , utpote alienam a Gmella Sozomeni codicibus, eiusque accuratis Christophors iiii, Valesii, & Savilli varsionibus rejiciendam putat, & ver 1ionem Nicephori retinendam . Negat deinde stuprum mulieris
ad Sacramentalem consessionem esse referendum. Nam Socra tes habet tantum προβαι,ουσὰ, quod male vertit interpres : -- Ler longius in confitendo progressu, cum tantum siguincet, mulierem illam, eum longius 'ocederet in obeunda pinnitentia, seliud facinita admisisse, quoa coram penitentiario deposuit, &quo ab episcopo alii ue comperto, uiamnus depositus est, aulama percrebescente nVῖtium ad populi notitiam venit , --do Nectarius renitentiarium amovit. Reapse scribit soaom nus stupratam mulierem, dum hu tis rei causa in Geissa moraretur, idque abrogatum Constantinopoli , quod Romae se Vabatur, nempe pivilicam poenitentiam , quam ibi distincto describit. Tandem Nectarius ipse statuit, ut quisque sua comscientia fretus accederet ad communionem, hoc est, ne cre retur ad publicam poenitentiam. Haec Peruvius . . Morinus autem I. a. de rinit. cap. 9. censet, renitenti rium hortatum mulierem, ut iuxta morem Ecclesiae quaedam
Publica peccata enuntiaret, at mulieν longius progressa quae verba re ne supplesse interpretem opinatur, cum desimi in Gra eo consessam quoque scelus cum diacono commisitim, quod
coram populo enuntiandum non erat. Unde insere Morinus a Nectario abrogatam publicam confessione', nam ex priora nullum scandalam ortum esset, eamque etiamnum retinent Graeci, aliique Orientales, non tamen negat etiam poenite tiam publicam fuisse abro istam , ut constat ex cap. la dar. , ubi expresse ait: Utrumque revexa sumsit Nemritis. Valesius in noti ad Socratem binam mulieris consessionem
distinguit, i. qua iussa est fletibus ieiuniisque vacare, a. quarevelavit diaconi stuprum . Utraque privata suit eum Socrates, Sozomenus, & Nicephorus scribant, fictam coram pre istem , ad hoc constituto, ne scelera, quas in theatro via in rentur. Scandalum proinde ex eo natum est, quod rinitenti rius accersito diacono ad fatendum crimen compulit, unde ab
episcopo, quem renitentiarius ea de re i it certiorem de insitus vulgatum est i rilegium. Quare Nestarius sustulit pc,
280쪽
LIB. XXXIV. DIss. II. CAP. I. 267n tentiatium, non consessionem, non enim interdixit fidelibus, ut nullum adirent presbyterum, aut sibi potestatem a emit arcendi a sacris eum, qui pia licum crimen admisisset , sed cuique indulsit, ut ad synaxim adirent, absque eo quod sepς nitentiario, ut antea, subjicerent . i. Ex quibus colligunt Juenin, Estius, Toumelyus, Vitasse,&c. sublatum poenitentiarium, oecasione DFianae persecuti nis institutum, ne lapsi absque praevia poenitentia recipere tur. Hic presbyter nedum excipiendis consessionibus, etiam renitentiae peragendae erat praepossitus, ut exciperet dem fitionem testium, reum argueret, & peccatis publicis statutas P nitentias indiceret, interdum graviora crimina publicando poenitentis consensu: ita ratesataim mulieris suprum ; subi tum poenitentiarium, & 1tatutum ne habentes occulta crimisna illum adirent, sed a quovis alio soluti sine publica poenia tentia ad syraxim accederent. M. IU cl. Auctor. Ex Nectarii ficto catholicum dogma invicte probari. Sic enim illud narrat Metomenus, quem stivstra putat Baronius siisse mentitum : Cum peccatum necessario confiteri oporteat , groe asi initio visum es sacerdotibus tam , quam in theatro crimina sua eυώgare. Itaque ex presisteris se liquem, qui vitae integritate oe nudentia polleret, hMis incis praefecerunt; ad Dem accedentes ii, qui deliquerant, actus su confitebantur. Ille sera pro cui que delicto, quod luere orditeret , ioco poenae indicens abseιυebat confitentes . Ex quibus evincitur Ι. necessitas secretae consessionis, ne peccata palam vulgarentur. II. Id factum ab initio & ante exortam Novam
tianorum haeresim . III. Non unum, sed plures extitisse presebyteros secretis consessionibus excipiendis, nam Serapion lapsus in persecutione clanuvit apud Eus. l. 6. c. q. Accerse mihi urium ex presisteris. Et Cyprianus de Laps ait, . exomolog fieri apud sacerdotes. IV. Poenitentiarium, licet .& ipse consessiones exciperet, post Novatianam haeresim specialiter comsitutum, ut praeesset p nitentiis agendis, & nemo ante illas exactas ad synaxim ac eret; quod proprie sonat, apud Socratem, & ME. Presister, qui praeest paenitentiae: nam mei prout ab e mologes distinguitur, est executio operis sistis actorii . opponentibus enim Novatianis, quod in Eccleta. lapsi indiscriminatim reciperentur, Cornelius I . Ρ. 8c Cypria nus curarunt, ne lapsi levarantur onere poenitentiae . Reapse sublato poenitentiario scribit Chrysostomus adhuc sedere presb terum ad conserendam fidelibus reconciliationem, & pacem . v. Scandalum non est exortum ob consessionem Sacramentalem,