장음표시 사용
301쪽
sare se ipsum ; ergo debet & altorum, si id postulet e sintd o
nis integritas. III. Det quisque detesme patriae, & amies preditionem ab adversario intoni tm , ergo a pari: est. enim 1alus animae bonum longe pretes tius, quam probrosi hominis
IU. Dici neqnit, eum diffamare aliquem, qui apud rectim judicem, & prudentem medicum revelat crimen alterius . non eoniniandi animo, sed consulendi propriae saturi, praesinimeum aeus eriminis eo ipso cesserit iuri suo. Cum tamen quis, complicem pria ore necessario debet, fieri debet consessio a. pud eum, qui illum non novit, nz monet D. Thomas loco cit. mi milentit S. Thom. de Villanova Com. in Dinu. 4.
. pmp irro VI. Consessila dividi non debae, nee mi una pars, alteri pars altera manifestari. Prob. I. Ex cap. Consideret de Pori dist. s. ubi habetur rQuidam uni relant, quae' alteri manifestanda resemant, quod est se laudare , or ad semensim tendere, or semper venia carem. I. accedit ratio. facetam enim Dei vices sterit; ergo es , ut Deo, simpliciter peccata enuntiari debent. III. plura crimina maiorem animi perversitatem ostendum; ergo M. IV. si precata sint lethalia, utraque ab lutio erit invalida: non enim dimittitur unum peccatum sim alio. inueres I. quid sentiendum si de eo, qui in gravo scelus prolapsus, . ne apud. suum et Messarium suam existimationem amittat, piacatum ipsum alteri enuntiat, consesseri autem detegit leviora N. . Natalis Alex. illum inanem gloriam & im. Ludentiam praes erre, & periculo se exponere iterum prola αεndi. Alii putant licitum esse, n-o v a adsit contritio. Cavendum tamen, ne pudore Mipiamur, aut amari medic menti fastidio. Quaeres II. Quibus in easibus quis exeu tur ab integritate consessionis .. I. Cum st diligentem discussionem , peta'. ti obliviscitur. II. Quanao imminet periculum mortis, ut in incendio, naus io, amplexia &ca III. Quando ex circummstantiae declaratione timet confessus sibi maximum detrime tum . Vide D. Thomam, Solo, suum, De. Lugo, & alios apud Auctorem. Ubi nota, non excusere ab integritate Con fessi inanem trepidationem , sed requiri grave momentum .' atande aclaundos confessarios alios, si fieri aestit, vel distere tam eonsessionem: tandem nisi consessio differri pisssit, puta ob eo nunionem Paschalem, omnia peccata in re esse ruineianda. Vide Theol. Moral. Petrocorem Errarum protris ' is, qui dixere licitum esse summentiatur absol-re dimidiare
302쪽
LIB. XXXIV. DIss. II. CAP. III. 28st
tantum eonsessos in die magnae alicuiusfestiυitatis, aut inde. δ riae , quae Prop. n. 39. ab Innoc. XI. merito Proscripta est . Vide Hennum disp. s. q. y. concl. 7. Altera consessionis conditio est, ut sit libera, & praemedit ra, idest non coacti, sed sλntanea , non caeco modo, sed matura discussiotae peracta. Qua de re frangenda sunt quaedam vincula voluntatis: pucior, praesertim in pueris & mulieribus : es longioris vitae: nimius juflitiae timor, atque vana de sum rex Dei pietate praesumptis. De quibus plura S. P. A. Ser. 393. Fulgentius ep. 7. ad Veliant. & Salvianus l. I. ad Ecel. C thol. Praemeditata consessio erit, si ei accuratum examen pra mittatur I cum prima medela peccantis sit, ut incipiat nos quod langueat, ait S. Prosper ad Cap. Gall. c. 6. Hinc S. P. I. H. Cons. c. I per illud examen se vidisse ait, quam turpis esset, quam distortus , O sordidus, maculosus, s ulcerosus. Idrursum probat Chrysostomus exemplo Domini, qui a sermo ex
git ratio m expensarum, ut videat quid perperam, quid in i gitimos usus insumptum fuerit. Quamo magis id in actionibus nostris faciamus, s rationes extramus ab ea verborum, aina Mum, cogitaticinum. De modo discutiendae conscientiae egregie
Mactant Consessionalia S. Antonini, & Io. Nider, Gerson,ina, a Ponte , Tombeur, Toletus , Segneri, S. Carolus,& S. Franciscus Salesius.
'' III. Conditio est, ut consessio sit υe ax, nempe clara , nu da , aperta, non velata, non fum eo rara, sic ut nudum, spasset, cor suum sacerdoti monstraret, ait S. Tnomas de Villan. Conc. in Dom. Quadr. Quare mentiri circa peccata mort lia mortale est, & reddit consessionem sacrilegam, & nullam. Idem dicendum de mendacio circa venialia, si haec tantum
enuncientur, ut sint Sacramenti materies, quia tunc menci cium, licet in re parva, reddit nullum Sacramentum. IV. Conditio est, ut poenitens sit accusator sui a Caυμ, ait S. Thomas supra laud. ne declin, cor tuum in verba matitiae ad excusandas excusationes in peccatis , ne ciarem tuam in m ii rem , vel in sementem reiicias, ut Adam, hoc es in carnem,
mei diaboli s gestum. Vitanda est etiam hypocrisis, & meritorum Sstidiosa ostentatio. qualis erat illa Pharisaei: Non sum
Fcut ceteri hominum: sed imitandus Publicanus. Ut enim ait S. P. Serm. gor. Ad tu's pertinet confessio peccarorum, adsurperbis defensio merito rum.
V. Conditri est, ne aperiantur in eonsessione aliena se Iera : Bidam enim, ait S. Thomas de Villan. loco cit., dum se iusificare praetendunt, fiunt proximi detractores, oe discedum a confessone deteriore. Dicunt enim o odi εαminem , s mer δο , quia pravus es s iniquus . VI. conditio est , ut sit
303쪽
secreta. Constat enim ex Sogomeno consessarios ab initio m xima praeditos strisse tacittinnitate, & prudentia. Agemus ergo ide confessionis Agillo. Sit itaquePRoposiTIO VII. Consessarius ad sigillum tenetur iure n turali. divino, & ecclesiastico. PrOD. I. pari. Nam revelare . alterius crimen est eum dis. amare , eique sacere, quod sibi fieri quis nollet. II. Id p sulat ordo Denevolentiae, ut servetur secretum sponte & fide- liter creditum, juxta illud Prov. II. stii ambulat fradidulenter , revelat arcana , qui fidelis est , celat amici commissum . III. Cum hanc fidelitatem laudabiliter plures ethnici servaverint in hum cnis officiis, quanto magis in consessione custodienda est, quam haeretici ut odiosam traducunt λProb. II. pars, ex inititutione poenitentiar. suae teste D. Th. q. II. suppl. poscit, ut peccator sacerdoti sudjiciatur in signum humilitatis, qua Deo subjicitur; sicut ergo Deus, ita sacerdos,
regere debet peccata: Alias peccat, ait D. Thomas, tamuammiolator Sacramenti. Et S. Thomas a Villanova, loco est. ait: Domino confiteris , non hominiiunde nullo casu licet homini confessonem revelare. Prob. III. pars . Ex cap. Sacerdos dist. 6. ubi consessario revelanti peccata indicitur perpetua, oe 4n miniosa peregrinatio. In cap. omnis utriusque eidem i dicitur arctum in monasterium perpetua paenitentia; ergo &c. m. I. Gabriel, Vasquesio teste, censuit consessionem revelari posse, si grave damnum immineat consessario. II. Idem a firmat Guillelmus Altisi oren. de impedimento criminis , quod ait manifestari posse episcopo. III. Innocent. III. reprehendit abbatem quemdam, qui non revelaverat consessionem sibi factam monachi non ordinati, & quotidie celebrantis .
IV. Publica consessio, & poenitentia sine manifestatione sare
i Huc spectant Const.εν- δε nem. Sacerdotes etenim , qugnod. Auxim . an. Iso3. quae cap. se sibi in consessione di sunt, Σ3. de Sacr. pom. haec habente is non tamquam homines sci- l, , Commendamus confessariis is uni , sed tamquam Deus , 4ri sigillum confessionis , ca- ideoque nec iuramento, nec i,, Veamque omnino, ne dete- ,, summi Pontificis mandato ad i,, gant verbis, signis, aut alio ,, ea detegenda compelli pose lis quovis modo Peccatorem , ,, sunt . Animadvertant etiam lis peccatum, yel aliquam i Ilius se consessarii , ne unquam de 3 is circumstantiam , etiam de ρο- is rebus in consessione auditis nitentis licentia, & quamvis is aliquo modo loquantur. Si
is non revelando aliquod ma- is quis autem contrarium attemis gnum immineret pericu Ium, is tare praesumpserit, non solumis cui tamen pro viribus provi- officio sacerdotali deponetur, ,, dere studeant non prodendo ,, iuxta Innoc. III. Constit. sedis confitentem ullo modo . nec se etiam aliis poenis arbitrio n
se odiosam faciendo consessi stro punietur.
304쪽
non potest; ergo V. Stante sigillo, consessarius interr gatus necessario mentiri, aut peierare demi; ergo &c. VI. Licet consessionis integritas sit de jure divino , potest tamen quis aliquando iu ea dispensari; προ a pari. VII. Consessarius non revelans patriae aut Reip. proditionem praesert bonum privatum publico, quod vetitum est; ergo M. N. Ad Ι. neg. ant. Gabriel enim oppostum docet , & saulitur Uas quesius, ut legenti patet. Ad II. neg. ant. Guille mus inim solum scribit, id suisse opinatos nonnullos ob s pinuna errorem . Ad III. R. Innoc. declarasse in Lateran. Concilio a se Abbatem reprehensum non suidem ob non re velarum consessionem; sed quia alia via id poterat investig
. Ad IV. neg. ant. Plures enim sponte ex humilitate poenitentiam subibant, & eadem poena pluribus criminibus indicebatur. Ad V. neg. ant. Ut enim ait S. Thom. q. II. Suppl. arta I. ad 2. Homo non adducitur in tesimonium , msi ut homo , oetaeo sine laesime conscientiae iurare potest se nutare, quod scis tam tum ut Deus . Ita Christus diem judicii se nescire ait Matth. . Quod si iudex ita consessarium coarctaret: Dra hoc a re nesciri etiam tamquam Dei minisero , non debet mentiri. sed ei reseondere cum S. Jo. Nep'muceno e Sine sacrilegio talia temtari non posse ; adeoque absineret captandis, quae uni Dra
. Ad VI. neg. cons. Nam: illa tantum integritas est de iure divino, quae homini possibilis est, unde ab ea excusantur i culpate ignorantes, & extremo morbo laborantes, non sani , aut scientes, ut fit in secreto consessionis, a quo nemo sui , compos potest dispensari. Ad VII. neg. ant. Nam 1 qui stam sit sigillum, nedum laedit lamam proximi, sed etiam Sacramento summam irrogat injuriam , exosam reddit consessionem , Deum asscit contumelia &c. sed haec ordinis praestantioris sunt, quam salus reip. ergo Agiuum hoc stangi nequit, & si mundus
Quaeres: Quaenam comprehendantur in lege sigilli λ M. R eata omnia eorumque circumstantias, quae suerdoti confessi ne. innotescunt, licet absolutio non impendatur . Sacerdos enim ut Dei minister ea peccata excipit, quae ipsi sacrament sirer enuntiantur, ex cap. Quod quidam Extra de Poenit. & r missi. Hinc laicus, cui alter committit secretum sub sigillo scinon est ejus fractor, quia non committitur illi arcanum tamquam sacramenti ministro, licet illud armus custodire tene tur; reus tamen foret violati sigilli, qui simulans se sacerdotem. exciperet consessionem ad ipsum recta intentione accedentium . Hinc sequitur ad solos sacerdotes proprie spectare T a S
305쪽
sacramenti sipillum , qui soli Dei ministerio funguntur: qui
vero rςnitentes audiunt, aut schedas inscripta crimina conti nentes in niunt, aut alienae consessumis interpretes, obstri suntur silentii lege peculiariter, idest lege naturae, & ob S cramentorum dignitalcm. Quaeres II. Quomodo figillum violetur λ M. I. revelando quod spectat ad ejusdem consessionis materiam. II. Qui audiata , ex. gr. publici latronis aut pellicis consessione diceret: vis patrisit homicidium, haec Multerium, licet enim haec crimuna sint pervulgata, revelata si int tamen consessario secreto e si
cus si alia vla ante vel post id didicerit. II. Violaret solium antistes, qui vulgaret a se concessam t i consessario inculi tem absolvendi ab aliquo reservato, si hinc posset inferri ctiaminis reus. IV. Ex can. 2I. Lateranen. ne diam verbo, sed
etiam quolibet signo, unde peccatum possit deprehendi, sigi
Ium violatur. V. vetat Clem. VIII. decr. ann. Is 94. Ne sumperiores ex notitia de aliorum peccatis in eo sone hasita ad ext Horem gubernationem utantur. VI. Et ex decreto Rom. Inquisti Cnis anno 1682. vetitum est, ne id fiat cum grumamine pamnitentis. VII. lmmunis tamen erit a culpa, si id fiat expressa,& liberrima pitnitentis licentia, & ad rinitentis utilitatem, quia tunc Miauens cedit iuri suo. VII. Conditio est firma spes remissionis, de qua l. 2ἶ. e. r. actum est: Salubris enim conversio, ut ait Fulsentius epis . c. s. duplici ratione confisit, si nec poenitentia Derantem , nee Des deserat poenitentem , ac si ex toto eorde renunciet pec eruo ΛΟ, in toto corde spem Ponat remissionis in Dis. Quaerunt hoc loco scholastici, an consessio possit esse maliis, cui nihil deest ad rationem Sacramenti, & informis, quam nempe gr-tia non sequatur λ Amrmant Thom istae id fieri, ciuem quis i regre neccata confitetur, sed sne sufficienti detellatione pe eari. Alii idem feri sentiunt, cum quis vel naturalem habet, vel iniui hcientem dolorem, sive qui non ad omnia peccata , sed ad quaedam memoriae occurrentia tantum extenditur. N rnr tamen Maior . Adrianus, Gabitet, Poncius, Brancatus, molioris notae Scotitiae, ut ait trias trius. His accedunt nostrares sere omnes, quibuscum sit PicopossΥIo VII l. Nequit Sacramentalis consessio esse va lida & itisormis. Prob. I. Ex Trid. se . I4. c. r. nam quasi materia πηitentiae sunt ipsus poenitentis actus, nempe contritio quae sit detestatio de peccaro cum mmos o G e. consessio omnium cairna an, quorum post aeuisentem di e sonem conseientiam hiaet ,& saris . ctio. Vel ergo hi actus sunt in rςnitente, vel non: si hoc; ergo desunt in Sacramento partes, quae vicem gerunt
306쪽
materiae , nec Sacramentum est valid .m: si illud; ergo non erit informe. II. Idem d icet S. Jhom. p p. q. 9o. ubi ait assignari partes poenitentiae , in quantum est incramentum, ad
quod inius comparantur ut materi ι. Et in Suppl. q. 8. art. 1.
ait: Est eti rem de essentia Geramenti contritio , , confessis unde infert Sylvius, S. D. tacite retractasse, quae scripserat in . dist. II. III. Deinde S. Th. in a. dist. ar. q. I. art. Δ. docet, semper consequi remissionem i)eccati in Sacrumento rvinitentiae existente contritione , quae est de egentia ejusdem Sacramenti , ut sequitur arracter in baptiμο, s confirmatione; si ergo ncn sequitur
remissio, non erit contritio, quae ex Anaelicq D. spectat adessentiam huius Sacramenti III. Vel in examine talem adhibet poenitens diligentiam, ut omissio excusetur inculpabili o livione , vel fit ex negligentia; si hoc, consessio est nulla, &λυalida, si illud, etiam oblita, ex Trid. in enumeratis ce sentur inclusa; ergo &c. . I. s. Thomas dist. II. q. t. art- ait: Confessio potest se etiam in eo, qui non es contritus; quique recedente fictione 1με- reeipere incipiet, sicut in aliis Sacramentis, unde mutenetur iterare ea eisionem , qui sesus aeredis, sed tenetuae μctionem confiteri: ergo &c. II. Nodum baptismus, sed etiam poenitentia, ex Melch. Cano, & alia omnia, ex Caietano, recedente fictione suum consequuntur effectum; ae go &c. III. alia est contritio necessaria ad gratiam , alia ad Sacrametrii materiam; ergo haec sat erit ad Sacrament; substantiam. IV. valida est consessio, qua quis sertum enuntiat, non blaspherniam, cuius post diligens examen non meminit; sed is gratiam non consequitur, cum non habeat contAtionem univem
salem; ergo &c. V. Per nos rinitens cum sola attritione sommidolosa gratiam non consequitur, licet sacramentum omnibus partibus constet; ergo &c.
VI. Qui Mna fide existimat se diligens examen adhibuisse,
nec adhibuerit, non confitetur sacrilege, quia Sacramentum non irridet, nec gratiam obtinet desom integritatis; ergo &c. VII. Si quis cum fictione tantietatus consteatur peccata post baptismum commissa, & non enuntiet peccata ante baptismum commὶssa, talis conresso caret enectu, nam peccata ad conseiasionem spectantia remitti nequeunt, nisi remittantur alia ante baptismum patrata; ergo &c. c. Ad I. D. Thomam ab ea sententia recessisse, ut supra di m est. R. II. neg. cons. vult enim S. D. jb. quod si Pinnitens eundem consessarium rursus adeat, & sacrilegium e ponat , absolvi valeat non repetita consessione , sectas , si Mium adeat, aut pin longum tempus , unde sacerdos sit
307쪽
peccatorum oblitus: timc enim non debet absolvere causa i cognita. Ad II. nen cons. Nam alia sacramenta stare possunt sine gratia: quia actus poenitentis, quibus μ gratiam disi onuntur, non sunt in iis de Sacramenti iubstantia, ut sunt in poenitentia. ' Ad III. & U. In. quod si contritio non sit summaturalis, nec actum inchoatum charitatis includat , nec pecrata de stetur ut sunt offensa Dei, non est pars Sacramenti nec iapsum constituit. Ad IV. & VI. responsum: est supra in prob. III. Ad VII. I c. baptigatum non sacere integram consessi'nem, nisi etiam simulationem fateatur, haec enim, ut alia peccata, perseverans in susceptione baptismi , enumeratur inter alia a regeneratis admissa, ut lib. 3I. dictum est . Vide
Vasquesium, Sylvium, Mastrium, Gavares M. apud A
De ministro Summentalis confessionis . N OT. I. Minerum absolvendi munus non solum: iis conincessisse, qui ossicium pastqris assumunt, sed etiam di holo , si specie hominis irrepserit. in Ecclesiam. Calvinus tamen ab eo excludit laicos sceminasque . Valdenses autem nec non Flagellantes id laicis sancte viventibus tribuunt, quod munus cum Albisensibus, & Ηussitis improbis sacerdotibus d
Nol. II. Diaconos olim in extremo vitae periculo conferusones excepisse , lapsosque absente presbytero re nciliasse , quod ex ep. Cypriani Ia. ad Clerum de Laps evinci putat, Morinus l. 8. de Poen. c. ar. & Rigaltius in notis in cit. epistolam 12. & i4. Laicis etiam absente sacerdote, & urgente necessitate aperienda esse peccata lethalia tradere videntur P trus Cantor, S. Thomas, D. Bonaventura, Gratianus, aliique apud Morinum de admin. Poen. Cujus rei plura exempla collegit Martentus . Tandem a pluribus sacerdotibus absolutos vis ros SS. constat ex historicis monumentis apud laud. Scriptores.' Ρκoposirio I. Soli episcopi, & presbyteri possunt Sacramentum poenitentiae administrare. Prob. ex Matth. 18. & Jo. go. suaecumque alligaveritis . Quorum remiseritis se. sed haec verba seectant ad solos sacerdotes, non ad laicos; ergo &c. Prob. min. Tunc enim
Christus solos discipulos alloquebatur ; siquidem haec verba: Quae mque alligaveritis oec. subjicit, postquam ait conte
308쪽
LIB. XXXIV. DIs S. II. CAP. IV. χρῖptores fraternae correptionis deferendos esse ad Ecclesiae iudicium. Hinc Trid. sess. I a. c. 6. declarat e Falsas esse doEctrianas omnes, putantes, verya illa: Muaecumque alligaυeritis, Quorum remiseritis oee. ad omnes Christi fideles promiscue ita fuisse dicta, ut quiυis potestatem habeat remittendi peccata . Idem dicimus de alio loco Jo. 2o. ergo &c. Prob. II. ex PP. Nam Cyprianus de Laps. docet, remis sionem fieri per sacerdotes, re horum esse dare dolentibus, aedeprecantibus pacem, oe spei salutaris subsidiam . Basilius in Regulis brev. ait peccata sacerdotibus aperienda, quia iis credita est dispensatio divinorum mysteriorum. Ambros. l. I. de Irin. c. II. ait, ligare, & relaxare peccata esse incium sarem dotis. Eadem habet c. g. n. Io. Chrysostomus l. 3. de Sacerd. c. s. ait, sacerdotibus tantum dictum esse: Quorum remiseritis, unde 'ipsi non iuram corporis, sed animae purgandi aco perint potestatem. S. P. A. serm. Is I. n. 9. ait, ut solvantur peccata veniendum esse ad antisites, Per quos in Ecclesia claves mini'antur, quod ostendit ex resurrectione Laetari, de quo ait Christuς discipulis r Solυite illum. Innocentius I. in epist ad Decentium ait: De pondere deii ἰοrum sacerdotis est iudica
Pros. III. ratione. I. Cyprianus in ep. ad Corn. & S. P. in ep. 228. ad Honoratum sacerdotes deterrent i ne deserant Chrilli gregem, eo quod magnum sequatur exitium , si aliqui de hoc saeculo exeant ligati: sed haec frustranea essent, si qui que fidelium a peccatis solvere posset; ergo &c. Hinc fideles in persecutione Vandalica haec habent apud Victorem Viten. Oui nobis paenitentiae munus collaturi sunt, oe peccatorum victaris soluturi ' quia vobis dictum est: Guaecumque alii aυeritis .c. II. Causa, quae agitur in Sacramento renitentiae , versatur inter Deum, homines s ergo iis tantum committi debuit, qui Dei legatione iunguntur. Hinc Paulus ad Hebri s. ait: Sacerdotes constitui in iis, quae sunt ad Deum, & neminem
debere sibi hunc honorem assumere, nisi vocetur a Deo tamquam Aaron; ergo &c. Addit S. Th. qu. 8. art. I. hanc rati nem : Ctim in Sacramento paenitentiae gratia conferatur, solus Deerdos es huius minister. Videtur tamen Sylvio haec ratio concludere tantum de ministro ordinario, ut patet in baptismo, qui gratiam confert, & tamen urgente necessitate a non sacerdote conserrur. PRoposiTIo II. Exomologesis, de qua in ep. 12. Cypriani,& reconciliatio per diaconum non erat consessio Sacramentalis. Not. Hoc vocabulum, nedum consessionem sacramentalem, sed saepe eam poenitentiae partem ex Tertulliano de pen. c. 9.significat, quae prosemendi, O mitificandi hominis disciplina
309쪽
Σ95 DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs ,
est, quae mandat sacco, cineri incubare. Et Cypr. epist. s. ait: Perseutione adhuc perseverante peccatores, mndum. pamia. Ientia acta , nondum exomesogesi fudia, idest substratione, E charisia iliis datur. Exomologesis ergo non semper consessi neiNi sacramentalem ivortat, sine qua nulli peccatori dabatur Eucharistia. Viderimelium, Baiurium, Petavium , alioseque apud Auctorem. Hinc Conc. Mogunt. can. 2I. ait: Ex mologeses agi pro peccatorum confessione. Reapse qui sacco &cinere i ubans in subseratione agit penitentiam, se peccatorem esse profitetur. His praenotatis , Proc. I. Exomologesis, de qua Cypr. in ep. I a. est exerciatium poenitelatiae, & subrationis, quod subsequebatur conses.sionem Sacramentalem publicae poenitentiae praemissam, ex Prop. a. Cap. 2. De has eXOmologesi accipiendum Cyprianum constat ex ejus verbis , ait enim : Apud diaconum exo Age
facere delicti sui pQnt , ut manu eis in paenitentiam imposita veniant aci Dominum eum pare , sed haec momologesis, es m nunm impositio non est Sacramentalis confessio, nec asolutio lapsis concessa, ut dictum est; ergo &c. Opp. Morinus e Manus in paenitentiam imponere nil aliud sonat, quam absolvere trinitentem . Nam diaconus eo in casu pacem dabat, quam dedisset episcopus, aut presbyter, si assuissent, sed hi sacramentaliter absolvissent ; ergo Mille . Ru sus dici nequit impositam a diacono manum, tui absolveret
lapsos morti proximos ab excommunicatione tantum, cum nec fuerint excommunicati, & proxime morituro non minus succurrendum sit absolutione a peccatis, quam a censuris. M. impositionem illam manuum .diaconorum fuisse eeremonialem,& dedisse reconciliationem uti dabatur impositi e manus Presbyteri: licet enim adderet presbyter impositioni absoluti nis formam, quam ex Cypriano nec proferre poterant diaconi; tamen eo in casu supplere poterat votum Sacramenti &, Mntritio, ut ait cl. Auictor tom. 7. pag. 38I. ideoque recon ciliatio illa diaconi non erat sacramentalis , ut conveniunt δε- . melius, Baiurius, Peruvius , Albaspinaeus &c., PRO posiTIO III. Plures in morte laicis absente praebytero eonfessi sunt, sed haec conses io Sacramentalis non fuit, nec necessaria ad salutem. Prob. I. pars. Ex cap. Sanctum de Consecr. dist. 4. hab tur, quemdam imminente naufragio periisse ab inso, catech meno, quem hamitaverat, ut eum reconciliaret. II. Caesarius in Dial. dist. c. a I. narrat, quosdam navigantes sodalibus laicis suisse confestas. Commilitonibus suis Richerium Aquilensem, Guidonem magistrum equitum , nec non Hispanos milites iuisse consitas scribunt clarisis. historici; ergo&c. Prob. II.
310쪽
LI B. XXXIV. DIS S. II. C A P. IV. an
pari. Auctor de vera &filia Poen. ait: Sidaes saered , eo fiteatur proximo. Hinc Magister in . dist. H. ait, perspicuum esse 2 Peccata primum Deo, demis sacerdoti esse constenda, Os ipse defuerit etiam sorio. Et S. Th. q. 8. suppl. art. a. ait is ueresstate etiam laicus υicem sacerdotis sui re . Eadem habet
Prob. III. pars ex prop. I. ubi ostensum est, ministrum te sitimum consessionis esse solum sacerdotem s ergo sola sacerdota is consessio sacramentalis est . Qui ergo laudant consessi nem laicis iactam, ideo laudant, quia, eis ille, cui quis com-fitebitur, potestatem solvendi non habet, si tamen dignus venia ex desiderio finxistis, qui socio m temn eriminis turpitudinem .
Eadem repetit Magi lier, & S. Tnomas, qui ibi subdit, quod in laicali consessione non es aliquid M. parte ministri , βιώμη absolutis, s satisfactionis iniunctis , sm est tantum quod r
quiritur ex parte poeniteritis, nempe contritio , oeconfessio. Item S. Bonaventura ibi ait : Non fit sorio, ut suppleaεαν --cus sacerdotis, vel tit confessio ne mentiam habeatur; sed ut v luntas confitentis probetur. Hinc patet laicos, qui auderent co
sessiones excipere & absolvere, sacrilegium committere, & fi ri irregulares, si forent clerici, & juxta plures , quibus su scribimus , etiamsi forent laici.
Prob. IV. pars . I. enim consesso necessaria est ob absol tionli beneficium ex Prop. q. c. I. II. Chrysostomus, aliiquePP. docent consessionem non oportere fieri consei is . III. Licet confesso laicis facta commendetur, ea tamen non expedit,
nisi ubi a laico iniuria assecto peti deset reconciliatio, aut adtollendum scandalum , aut ubi poenitens consilio indiget , quod postulat criminis revelationem. Licet ergo laudari d itat , qui morti proximus laico sua peccata revelaret ad V hementiorem contritionem excitandam , modo id omni cir--nspectione fieret, generatim tamen dico, nullum esse huius consessionis praeceptum , nullamque haberi necessitatem . Eadem tradit Scotus, Solo, Suareet, Sylvius, De Lugo, aliuque apud Auctorem, qui aiunt id vel raro, vel numquam fieri debere. PROPostrio IV. Quidam pluribus simul sacerdotibus , comsessi sunt, non ex necessitate, aut meepis. Prob. I. pars exemplis Guillelmi Normannue ducis , &Michaelis Palaeologi , apud Morinum : The di episcopi , Vitalis abbatis , & Ludovici pii apud Marime: E omnis Remensis episcopi , & Goffridi Antis . apud L iuloniiun, qui plures in extrema consessione sacerdotes adhibu Le. Prob. II. pars, tum quia unus sacerdos sit est ad solvam