장음표시 사용
291쪽
elisia' Loqui autem S. D. de publica poenitentia constat ex sata Theodosii Imp. ait enim : H pterea Deus voluit , ' Ne bdosius ageret paenitentiam 'ublicam, quia peccatum eius celamrcillatione, ob productam a Basilio rationem; constat ergo Sa eramentalem consessionem legitimo niinistro priyatim dictam fuisse normam, iuxta quam ipse, criminum gravitate, & γγ isnarum conditione isectatis, poenas decernebat: poenitens ro etiam 'occultus interdum Palam enuntiabat occultum ci I 'inen; ergo non publica exomologesis secretam consessionem ;sed haec illam praei Vit - ' . ita L Prob. II. pars ex Sozomeno . & Socrate, qui lcribunt ,
mulierem suillatim enuntiasse delicta Omma post baptismum a
se perpstrata. Gregorius Turonen. refert S. Aredium conlab- , sum omnia acta adolescentiae suae coram Nicetio episcopo .
Idem de S. Eligio. Clotario, Tillone, Agneta Augusta nam risi alii apud Mabillonium, Sermondum , Martentum. II. Accedunt hortamenta ad hanc generalem consessionem AEn mari ad Pi pinum, S. Anselmi ad fratrem, Constitutiones Cliniacen. Cistereten. Carthusianorum apud Mabillonium , α Martentum ib. Huc ramen non spectant consemiones gener ths . in quibus peccata verbis Reneralibus exponuntur , ut eli
Consito S. Fulgentii , i sidori , Roberti apud Mabillonium
ibidem ; his enim generalibus consessionibus omnia peccatorum genera comprehenduntur, ad iuvandam 'cantium mem riam r ω forte prae verecundia, sis obliυione alιquid etN- dum in eiae remaneat, ut habetur in ordine Romano & in Euchologio Graecorum . Quare, praeter tam 'ineralem confessionem, necessaria in distincta enumeratio delictorum, quae menti occurrunt. Nam generalis illa consessio, qualis est in , unam Mista praemittimus, nullam ex o Vim hanet, ut docet Magister, & S. Thomas, sed re opere operantιs, insunt Sacramentalia. r a
PRoposiTio III. Quidam per literas confessi sunt, ted ea consessio nec valida, nec licita est, nec unquam sint. Prob. I. pars . Ex epistoli Roberti episcopi Cenomanen. ad episcopos extra inuros Andegavis morantes , ubi cum g vi infirm tale decumberet, petiit delictorum suorum abiol tionem , quam illi praesules benigne concessere Alcmnus et- iam ep. 6'. ad Hadri rogavit: in iuberet ap et torum υιncum iis esse solutum, sed cum ibi criminis nulla fiat mentio , cicendum petiisse relaxamennim ex indulgentia Pontincis: ix.
Ex Hildebodo episcopo Suessionen. quem absolvit. Η cmasus,
292쪽
t emist Simondus . Ex Polamio episcopo Bracaren. qui per epistolas alia lutus est a PP. Cone. Gletani X. Ex Grego- ῆrio VII. qui non semel eam absolutionem largitus est. Ex Alex. III. Oi eam s. Thomae Craturiens impengit. Ex quibus opis
natur Morinus, valuisse olim absolutionem datam absentibus . Quaeres . An valida sit consellio facta per nutus.. I L. Affirmative. Nam ad nienam animi significationem m. . rus sufficere in subito obmurejcentUου conis ex can. 12. Syri. L Amus. Et Lm M. in ep. ad Theodosium statuit, etiam poenitentibus in vitae exitu aux/liandam, ut nae aesio tuis pinnitentiae denegetur , s eam , omisso ab eis vocis .eio , ρεν indicium quaerere comprobetis s ergo a sertiori serendum est iis . . qui linguae event officio. Prob. II. pars. I. Ex constitutione Clem. VIII. ed. an.
Moa. in qua haec prupositio, ut falsa , remeraria , φ scand
Asa proscribitur: Licet per literas , Im ver internantium musese saris absenti pereata sacramentuliter eonfiteri , . ab es assutili 'nam accisere. II. Ex cap. Quem paenises dist. I. ubi habetur et Cominati praesentia confitenda mocina , mn per Πμntium , mulpor scrip in m manifeFnda. Eadem habet Catechismus Rom. III. Accedit ratio. Per consessionem debet consessarius eertioν fieri , pinnitentem revera admisisse Peccata , quae accusat, ill . rum pinnirere, ac in emendationis proposito permanere , sed haec haberi non possunt in equiessione per literas, quae fingi possinat, & a eniten negari: aut eo temporis spatio, quo illae mittuntus , p est pinnit s a proposito recedere ergo m. Haec Soto . Deinde coosinio est quaedam actio personalis,
qua peccaror ut reus sistitur ante Ecclesiae tribturat. ex Trid. scis. I4. c. a. Verba etiam rsonam solvendam prasetum d fgnant. I in Sylvius v. o. Suppl. art.
Prob. II1. pars cum D. Thoma, Scoto, Caietano. Vidi ria, Cano, Soto, Toleto M. adversus. Marri, Morinum, VLiasse, Dor lyum, qui tamen Mimi. rem esse dubiam , I. Ex PP, conismo significatur in Imrosis, quos mandavit Christus, ut sisterent se sacerdotibus, tu Lazaro, quem a te discipulos stativi colligarum, nec apud uos exint exemplum consessionis per literas: unde in eam orem paenitar stares,
confessio facienda inmorali praesentia. M. Gurnely : Grati . num viso putasse, nunc canonem esse ex verbis Aug. compa.
Hum, eum sit ex libro de vera Religioω , qui non est Aug. Sed , & si id ultro daremus Tournelyo, quod tamen non cO cedimus , cum liber ille. sammo in mala. sit' habitus a D, Thoma, Sin tro , aliisque, ejus aucioritas firmissimae r 1iohi subnixa summo etiam loco habenda est.
293쪽
ε-s msui ishur me rores . III. S. Thomas in dist. I . ait , urine necessitate utilius esse laico praesenti confiteri , quam per literas absenti sacerdoti: non quod illa consessio S cramentalis sit, sed quia D erubescentiam auget conrritionem& vehemens votum ostendit: quod iustiseat in cin necessitatis Sed hoe salsum esset in adversari oram sententia; ergo M. IV.
Synodus Nemausen. probat interpretationem Laac. I . Ite seu dite vos, idest e ora minstrare, edi omnes, non unus pro Φ-
hus. Non rimm maris nuntium , sed qui per vos necaris . Hine laud. Synodia habet a Non deser eonfiteri pre nuncium νme per scripturam , sed υλ- των , ore propriae, Fraesemim.
V. Accedit ratio .' nam sacramentalis eonfisso debet esse contritionis. & propositi perseverantis indicium, quod non adest in epistolari conlassione; nisi scribens adsit, nutuque signis ficet peccata scri pia sua esse, eorumque absolutionem expost re e quae conis εν licer valida aliquibus videatur, si poenitens mutus sit, nequit tameir ae confessisio admitti, verecundia minia, Ur nequit dispensare in eo Ecclesiae ritu. Ob. I. Plura sunt exempla consessionis per epistolam lata in ta I. Drte huius Prop. ergo M. I 1. Valida contrahitur matrimonium inter absentes ; ergo a pari. IIIo Absolutio S erament is est actus iudicialis, sed hae actus hi iavisi rep. exercetur etiam inter.absentes ; ergo &e. IV. In absilutione a censuris praesentia non opus est ergo a pari. V. Nec obstar Clementis VIII. Constisatio, haec enim materiae proxima S eramenti , idest eonfessioni certam apposui conditionem , ut fiat ore,. & sacerdote praesente, sicut Trid. Syn. illam ad suit assensui nubentium, ut fiat praesente Hrocho 9 ergo Iaris consessio nulla est ex Ecclesiae definitione, non ex Gr menti substantia. Quare celiset Suareet , Clementem damnasse illam propositionem eo teriis , non Murem diis e , declaras se nimirum, non posse absolutionem absentibus dari; non vero quod Sacramentalis non sit consessio ficta absenti, si postea a sacerdote praesente renitens absolvatur-VI. Multo minus obstat incertitudo dispositionis in rin, tente , tum quia, si potest absolvi rinitens rependi impeditus,
aliorum testimonium ; iam praelem consessio sentμών non est Sacramento : tum via de ejus protosito solam moralem certitudinem ha re possiimus, sed haec natatur otiam in com
ione epistolari; erm &c. tum quia praesentia suffecti opus est in Baptismo, in Eucharistia &c. quorum materia est pn sicum elementum, non in rinitentia, & Matrimonio, lumrum materies in re morali posita est.
N. ad I. neg. c s. Nam Mutificiis etsistolis, ex Morino, ipsis
294쪽
eone Itur absolutio, quatenus ' indulgentiam expingitur πω
nitentia canonica , quarum ep. vi poenitens a privato sacerdote potest absolvi, ut fit per literas sarea Poenitentiariae. Ad-: de , eas esse absolutiones a censuris, ut sit apud nos in sol mnitatibus ordinis, posita tamen consessione Sacramentali .mod constat ex epistola Hinemari ad Hildebold. ubi ei jubet, singiuatim semisti m reri. Idem monet Alex. III. in ep. ad D. Thomam Cant r. quae erat absolutio a tensum 1 quatuS. Martyr incurrisse timebat, quod olim a summis viris demptus Henrico II. Anglarum regi adhaesisset. Ad II. dis . ant. Valide contrahitur, si simnsi adsume s cerdote in eorum sententia, qui matrimonii ministium minrochum existimant eonsensim innovent , ut docet Canus , Emus, Sylvius, vanroy &e. vel assensum per alios praestitum
confirmantes sibi tradant mutuam corporum potetatem , in e ram sententia, qui eius ministros existimant contrahentes ,
conci secus, neg. Ad III. dist mai. Est actio judicialis ini
rior, exigensque affectionem poenitentium sacerdoti manis statam, conc. externa, ut fit in foro eivili, neg. Alias eo, cedi posset absolutio non eonfitenti, nec dolenti, aut detestabli peccatum. Ad IV. neg. cons. Censura enim poena est, non
culpa, adeoque n6um absenti, etiam de- potest a sellatio a censuris impartiri. ut alibi dictim est. Ad V. neg. ant. Ad prob. neg. ant.. Nam Clemens VIII. expresse declaravit absolutionem absentis esse per se nullam ,
cum deelaret pro itionem illam antea prolatam 4sse falsam, semerariam, in Icandalosam ; ergo talis erat ante Constitnt nem; cumque Suvm ωα docuisset e norassarium quidem una remmunem fenti sed non esse essentia, Saeramento ,
tir sacerdos in praesentia inritentis missionem audiar , & Co stitutionem non diυisis, sed complexivo Meipiendam, sectio
illa 4. decreto Pauli V. ann. I 6os. abrasa est; ergo cmsent Romani Pontis nedum necessarium esse confiteri sacerdoti, sed id esse etiam Geramanto sentiati. Deinde tum ex verborum syntaxi dieimus eam desinitionem accipiendam esse complexe ;Ium expunctione Suaresianae inivretationis , tum denique , quia Clemens VIII. declaravit Dellarmino, damnatam a sinutramque pro sitionis 1'rtem. Ad VI. M. casum infirmi e cipi in amerali Clementina definitione: in eo enim praesem est manifestatio & dispositio peccatorum, eo modo, quo po est: sat est proinde moralis certitudo, quae deest in confessio ne epistolari; saltem quoad dispositionis perseverantiam. Quare negamus opus non esse materiae, & subiecti praesentia in omnibus Sacramentis, quae incienter gratiam Producunt per
295쪽
Quaere e quid sentiendum sit de confessionibus olim predytero Iaer antistitam R moniali S N. . Eas. commendari a Milio in Reaulis brev. nee non in Regula S. Donati S. Isidori, S. Fructuosi, Cassiani. aliisque collectis in C--, o in Reg. L Benedi i Anim. Abbaris c. I s. Plura etiam mxempla producit Mabilloni & Martentus. Sed constat, ex dictis consessiones illas non fuisse sacramentales, sed ad humulitatem. de monasticam disciplinam exercendam spectabant , cniales runt, quae singulis 6. feriis diebus nobis indicunt Coiis
is quo agisur da condisionibursaeramentalis confessumis.
. I. Conditiones hujusmodi hisce versiculis comprehendi: si simplex, humisis e sessio, pura, fidelis ,
Atque frequet , unda, eo discreta, Mear, verecunda , Integra , Iecreta, iacvnnabilis , a Amara , - Fortis, . acer ans, γ' sit Punire Μrata.
me his agunt theologi omnes. S. Bernardinus Senens. ad se- sem coarctavit v. 3. Ps. 't. comprehensas, ubi in iis verbis relictum meum regnitum tibi feci oe. coruuaeri ait L int mitatem consessionis. II. In verbo dixi ut sit praemeditata&Iibeia. III. Per confitebis , ut si vem. IV. In verbis θ-υersum me , ut fiat lui' accusario. V. In seq. iniustitiam me am, ut enuntiet sua, non aliena peccata. VI. In σου Domina ut sit secreta. VII. In verbis: Et tu red si , ut iuncti sit fidei , spei &c. Eatim docent S. Bonaventura , S. Petrus Irim. D. Th. de Villanova, aliique. . . . Nol. II. Quoad I. conditionem Sacramentalis eon limis ,
nonam: Ut ntilia abscondatis iniquitas , cum cap. I. demon stratum sit, quantim ad dogma , necessulam esse enumiari nem omnium peccatorum mortalium , quae memoriae occumriant, quaedam discutienda supersunt, quae in morali theologia inquiri solent. Sit itasve ' ὐ .PRoposiTio I. Venialia meata incliter , rima praesumptionem , non tamen necessario in consessione enuntiantur. Ita definit Trid. Syn. sess. I & prob. I. ex usi Omm M. minum , nempe Th ori Studitae, Semlenae virginis apud Mabilloiiiuin, Anuelae de Fulgini', nurgatim Cortonen. νVeronteae de Binaico Ordinis nostri ab imo Samatore edocta quoties , or quomodo Zefisci et apud Boll. Tom. I. pag. stam Merito ergo ait S Bonavoniura, id congruere maxime virisDUectis, ergo occ. Prob. II. Dis. Deus enim quotidianis de semin
296쪽
sectibus 'ravit quotidiana remedia, nempe orationem Domi nicam, lacrificia, eleeinosynas, ieiunia, uipplicationes. Ceniet etiam Ven. Bma locum e. s. ep. Jacobi: Confinemini alt-rrum ita accipiendum, ut lethalia sacerdotibus, quotidiana auissem's Dina alteratrum eoaequalibur eonfiteamur; ergo M. imaeres: an Ecclesia possit certis temporiis praescribera venialium consessionem λ λ. cum D. Thoma & Bonavent. assirmative. Licet enim , ait D. Thomas: Ex vi ne me ιι
non teneatur aliquis venialia confiteri, tenetur tamen ex instia
tutione Ecclesiae, sive ut ait Bonaventura: Propter Melosast cum flaturum; quia omnis fidelis semet in anno tenetiar eonfit ri r oe ideo se non habet nis venialia, saltem illa tenetur reri. Nec obstat, quod ait Estius, sacramentum poenirentiae esse institutum pro peccatis, quae a regno .Dei excludunt, &venialia posse alia via expiari; venialia enim, quae de iure dia vino necessaria materia poenitentiae non sunt, talia fieri possunt ex Ecclesiae praecepto, di tunc remedia alia ad augmentum
gratiae, meritumque prodessent. PnoposITIO II. Singula peccata mortalia memoriae occuristentia debent in consessione aperiri. Prob. ex Trid. sessi I . e. s. & c n. 7. Cui erativere Car stag. III. Laodicenum, Cabilonense , Moguntinum , Comstantiense & Florentinum . Vide prop. s. cap. I. duplex est
autem consessionis integritas , materiatis nempe, qua enunciam tuu omnia prorsus peccata, quae memoriae occurrunt 1 & f. malis; qua omnia enunciantur, quae praevio diligenti examune occurrunt memoriae . Nos hanc solam necessariam am stimus cum Trid. docente: Ea, quae diligaentre cogitanti non currunt in eadam eo sume ineluo esse.
Dices : in sero externo potest reus absolvi a solo crimine. licet Hura occulta patraverit; ergo & in sero poenitentiae. II. Potest quis absolvi ab una censera, non ab alia; ergo a pari. III. Plura sunt peccata consessariis nota; ergo fhistra pandumtur. IV. Si in consessione integra firmati ν peccata colita inqtelligerentur inclusa, non essent aperienda, u post absolutionem occurrant, sed susum cons ergo & antecedens. I c. ad Ι. neg. cons. Nam iudicium illud est ad punitionem malorum, hoc autem ad iustificationem, & gratiam. Punitur autem unum sine alio scelere, quia hoc ignotum est, s pud Deum, cui omnia nudi sunt. unum sine alio non dimi ritur. Ad i I. neg. cons. Nam prior sisolutio orianata est ad fidelium communionem, secunda ad sanctificandam arsimam iquod una cum peccato Hare non potesλ. 'Ad ΙΙΙ. nes. continequiritur enim criminum etiam notoriani consessio , ut' ha
beatur Sacramenti materia, & ut percipiat conis ius, statum
297쪽
aeeeturentis , & remedii opportunitatem. Ad IV. nes. m. Cum enim formalis integritas sit de cons onis eum-tia, absolutio extenditur M. ea tantum peccata, quae in . te ignorantur, ideoque, si in memoriam redeant, in seque
ti eonsessione sunt aperienda, ut constat ex Prop. Opposita n. II. confixa ab Alex. VII. an. IMi. PRopostrio III. Idem dicendum de circumstantiis, quae speciem peccati immutant, aut valde agWavam. Not. Circumstantiae praecipuae hoc verti continentur: suis, quid, ubi, φώbur auxiliis, cur, quomodo, quando, quaerunt cuique nolimmae. Crimen augent sequentes: ordo, nempe ecclesiasticus e Deus sacer Persona, puta virgo, vel nupta :Selemia, idest plena notitia: tempus, ut festum, aut ieiunnium publicum. Mas, & eunditio, ut si senex inmittat i honesta, aut furtum dives Numerus, idest consuetudo & mul titudo culparum: Copia rei ablatae: Finis ut in tacto ieiunio
avita M. Modus. puta eum scandalor Status altus, ut amist,
iis, iudicis M. Lessu pusilla, ut si lavissima causa caedas ,
deieres &c. Prob. I. pars. Ex Trid. seM I4. c. s. ili statuinire Eastaratimstantias in emfessume explicandas esse, quae Deciem ' cari mutant, quia sne illis peccata tua me a metirentibus in regre evonantur, nec iudicibus innotestant, s fieri nequeat, ni de graυitare re misum recte recensere posmi , oe nnam , quam oponet , pro iliis prestentibus immine. Ex quimis aperta ratio educitur. Quomodo enim. judicium ferret con ssarsuscis gnavitare fornicationis, aut simi, nisi poenitens circumsta .rias personae, puta virginis, vel nuis, & loci, puta suri. aut protini declaret λProb. II. pars. Quamvis enim opeosita sententia tribnaturri Tiamae, Bonaventurae, Scoro, aliisque; tamen D. Thomam non suam,' sed aliorum exposuisse. sententiam opinatur
Soto, & Cmus, & de solis cimimstantiis eum: loqui et Ouae
sunt intra lineam poreari venialis Gonetus existimat. s. Bona ventura ait, eas aperiendas de Am, ω aequo, m qu nto sunt
m is sapientes O prefecti, tanto debere distinctius eas eviis
est. S s denique ait : Non est ita certum, tamen tutum,
rutile es illar eonfiteri. Unde eas aperiendas per irae docent Gabriel, Maior, Alesis, Solo, nec non Thomistae, & siste serme omnes, queis accedunt complures Mediis , atque nostrates, alisque innumeri recentiores, q vide apud A rem Κκ loco. Cum ergo in hac re alii haesitent, tot v xo tantique viri affirmativam sententiam tueantur, & omnes in ent. eam esse valde probabilem ες tutiorem, hute subscribendam Ana c semus.
298쪽
LIB. XXXIV. DIss. II. CAP. III.
Prob. II. ex ratione . I. enim Trid. Syn. licet hanc sente tiam. non definierit, ait tamen opus esse, consessione omnium criminum ut sacerdotes de groitate eriminum νεμ censere ρομ ι; s pamam, quam oportet mo illis imponere. Sed hoc fimri nequit, nisi exponantur circummintiae valde a gravantes aliud est enim erimen primitus admissem ex fiagilitate, aliua
pervetusta consuetudine in naturam mutatum; ergo M. Prob. 1 II. ex Catech. Rom. qui de Conf. n. 48. ait: Explicare opis eo, quae peccatum eircumstant, pravitatem valde augerit , vel minMunt. Innoe. III. Sem. a. de blati. ait: Debet pin cator omnem peccati circumflantiam eonfiteri , secun m quod
magis peremit in Iom; si facile. s frequenter , s perseveranter. Eadem habet liber de vera & rilia Poen. S. M M. Senen. Petrus Blesen. Concilium Vormat. Londinen. Farsen. Atim Mn. Tandem S. Carolus inis Eceles Mediol. p. 232. d
cet consessarium instmi debere δε eis Mantiis aut speciem -- mutantibus, aut valde aggravantibus, quae duo Moesaris in eo fessione exponi debent; ergo M. Quaeres: quaenam sint hujusmodi circumstantiae valde adi gravantes M. I. esse peccandi constetudinem, quam ministere pio re, poenitem autem tenetuν confessario interroganti fateri, eX contraria Prop. m. ab Innoc. xl. damnata. II. dein
manifestari qualitas, & qirantitas eriminis, ubi de restituti Ne res est. ΙΙΙ. Circumstantia loci sacri, ut si turpis res fiat corum Ss. Sacramento, vel dum lacrum peragituro IU. Pe sonae, si crimen augeat, puta si raptor sit praetor, aut si sca datum a praelate oriatur, aut iniuria sit ab eo , qui beneficium recens & magnum recepit. V. in eadem specie luxuriae debet exprimere conditionem personae. In incestu, si fiat cum m tre, aut filia: in adulterio, si utrique sint coniugati: in si pro, si virgo per sponsalia viro sit obligata. In netardo crumine , num ab ephebo, aut. viro miratum sit . . . I. Trid. memorat circumstantias, quae Deciem peccatimAtam, non suae aggruvant ergo M. II. oppiniciun docent plures timogi cum D. Thoma. III. exprimi non debent ci eumstantiae, quae minuunt peccatum; ergo a pari. M. Ad I. rationem, quam Uert Trid. de circumstantiis, quae speciem mutant, valere etiam de iiis, quae eam aggravant , ut sue dictum est in prob. a. pari. a. Ad II. Vide prob. I. a. Partis. Ad III. N. Suareet neg. cons. Nam circumstantiae, quae mi nuunt peccatum . non deserviunt ad ac fationem , sed ad G sationem, quae non Meumbis ipsi reor quae responso vera est , si . fiat humilitatis. eausa, non hypocrisis , aut scrupulosae mes stiae. m. II. Mite cireumstantias notabiliter minuentes esse MPeriendas, ut minister recte iudiret.
299쪽
PROPORTIO IV.. Peccara dubia, ex ration alli. cansaaeon levi & inani, aretenda sunt. Ira 'ili O. Tnomam Fervmues, Girhen, Vanroy, Piet' te, aliique nostrares adversus Caramuelem: & prob. I. Quia in lege veteri nedum leprosi, sed ii etiam , in quoi am cutexandor apparuisses, & leprae suspicio ex Lev. ag. ad sacerdotes
adducebantur, qu erat innitentiae symbolum. ex D. Thom & ex Cap. suem Damiser. II. LM X. articulum 8. Irutheiqrmst ipsit, quo asserit: In primitiis EcAesia statim mmifesta
Mortalia eo rebantur. Sed Lutheris manifesta mortalia non
intelligit publica, sed quae certo mortalia iunt, ut testatur Drasmus ep. ad Card. Mogunt. & Lutherus ipse in assert. art. suorum; ergo &c. Hinc Ioannes Rostensis pag. Iar. ait: Si
animium de iis intellexeHs, quae confess- norit , υet dabitat esse mortalia, meritissime damnatur. Et -οmus in art. 3. th. ait: sui dubitat, an pere erit mπraliter, o nou, usu ine tutius erit e fieri λ quis secundiam Manisum Luth rum securum reddet ρ irentem de eonfessione λ Nonae in tali casu non confitens amat periculum λ Bellarminus i. g. de Poeta. . I. demonstrans Lucterum in eo articulo nec de omnino incognitis, nec de occultis suisse locutum, concludit de dubiis intellexisse: si i certe, ait, non parvus est error; ergo Luth ro assentiri Mentur, qui oppositulo docent. III. Trid. sest . i . praecipit, ut recenseantur omnia peccat. mortalia, quorum post dilirintem sui discussionem conscien- . tiam habet; ergo peccata dubia illo vocabulo omnia comprehensa, dum memoriae occurrunt, sunt enundanda. Nam et
iam in dubiis sacerdos debet consilia, & remedia praebere εJU. In GHis putiis pars es elisenda, ninime in 'sacramen iis , ut restat ex prop. L. ab innoc. XI. proscripta, unde iii nova editione Sylvii tom. 4. p. 392. monetur letitor, ut c veo ab ejus sententiae ob μορ. I. . ab Innocentio M. damn eam. V. Confirmatur exemplis aegrotἰ, qui in ancipiti val
eudine medicum consulit, & baptismi, qui confertur, si prudenter dubitetur non fuisse collatum; ergo a fortiori id fieri debet de renitentia, quae s xlusa culpa iteratur. Templa d
nique iterum consecrantur, si de eorum consecratione dubit eur ἱ ergo multo magis curari debet, ne templa Spiritus S. ob Saeram. neglectum priventur gratia.. Ob. I. Caramuel. Uult Trid. ut confiteamur omnia pera
ta , quorum conscientiam habemus; sed de dubiis non habemu conscietitiam, idest certam notitiam; ergo &c. II. Reqniritur confessio , ne sacerdos iudicet ineagnita cassa, sed causa di se
bia, dici nequit cognita Musa; ergo M. III. in forensi iudicio non is tur sententia de dubio crimine . ergo a pari. IV. . Alias
300쪽
LI B. XXXIV. DIS S. II. C A P. III. Is
intrix exponitur sacramentum periculo nullitatis. V. Clim. d ibimn sit admissum esse peccatum, dubia est. etiam obligatio. illies confitendi; ergo M. VI. Id vetatur scrupulosis; ergo
M. ad Ι. dist. rmi. Zorum hagemus conscientiam , sive ce eam sive dubiam, conci tantum emtam , n . Vuli enim Trid. nit poenitens exploret consciemia sue -- Omnes , s Mobras , Me ue nedum certa & explorata. crimina, siue etiam diib a, inuae intus latent. M. II. neg. min. Nam etiam de peccatis
dubiis potest haberi eerta persuasio illa revera esse dilia. Ad. II. dist. mai. Ne j icet incognita eausa, sed certa pro cem iis, dubia pro dubiis accipiat, conc. ut nullo modo de dubiis intelli at, nes. sicut enim medicus de ancipiti morbo debet erudiri, ut eoostilat aegroti saluti, se eriam sacerdos . Ad III. neg. ant. Saepe enim in serensi judicio de dubiis i certisque agitur, si bi adlit vel levis suspicio. Ad IV. neg. mat. Vitatur enim periculum illud, si poenitens dubio addat mortale vel veniale certum , sive impendatur absolutio lab conditione, quam probat ipse Caram . Ad V. nem ant. Po is enim ex dubio certa oriri obligatio, si dubio sit adnexum
.periculum, sicut tenetur ad medicinam, qui dubitat de sempto veneno. Ad VI. neg. cons scrupulou enim non prude ter dubitant, sed levissimis momentis nituntur. PROPOsITIO V. Meius criminis non est manifestandus, nisi id postulet consessionis intearitas. quamvis olim criminis s ios revelari In confessione eo saevisse e stet Irenaeo, qui narrat mulieres a Marco vitiatas prodidisse sceleris a rem et item ex epist. Cypta de sanctim .nialibus, quae cum viris cutaverant, inter quos diaconum em, aliminasse notum est: qua de re plura vide apud Morinum l. a. de admin. menit. Prob. tamen I. pars ex AuMre stamine honesis, qui ait: lis sinistre loquaris , nis in m fessione , ω εω tili non potes aliter manifestare ρ-omm tuum.. S. Thom. Op. I a. ad GA. Bilantinum qu. 6. ait: Deo refolane resonae , oram qua aliquis peccaint, vidissur quod non sis isso es no faetenda, quando potes υitari. Et ratio est, quia nam proximἱ absolae gravi causa laedere non debemus. Prob. II. pars. Ex locis supra prodes is, praesertim ἐκ D. Thoma, qui haec statim si ita Si vero ostiam peccari evr .mere non posse, nasi personam omimendo, puta si eum sempe oncubiat, moes in us exprimat. Accedit ratior I. enim ni aut S. Raymmaus I. de Poenit. & remissi est dirandus .eroditor, qui non dicit ut alium Nudat, vel gramet, sed με. se disren, quod aliar facere ma posset. IL Tenetur quivis a cae