장음표시 사용
281쪽
,m DE THEOLOGI CIS DISCIPLINIS .
stium delicta svivatim deposuerat, ait Socrates, muressu remis oris pronuntiasse erimen aliud, ac dixisse quomodo stetim di conus concubuerit. Ubi non ait Socrates, quod mulier crimen confessa est , confessa est, sed κατηγ ps accus vis, palam commemor is, non poenitentiario , & secreto , sed
palam etiam laicis: unde dia nur Ecclesia ejectus est, s p
pulus graviter commoseri coepit. Clarius Soetomenus e metrona quaedam ob peccata, quae in
fessa fuerat, iuga ab hoc presbytero ieiunare , dum huius rei causa in Ecelem morinetur, a diacono se supinam prodidit . suo cognito plebs omnis succensuit, eo quod contumelia iliata esset Melesiae. Stuprum ergo illatum est mulieri post conseiasionem, dum in Ecclesia moraretur ob poenitentiam , & ab ipsa, non a poenitentiario stuprum proditum est: alias poenia tentiarius non solum amotus , sed etiam punitus, a praesule, aut obiursetus fuisset. Quare Nectarius vetuit tantum Publicam poenitentiam, cui aliquis presbyter praeerat, ne aliquodsiimile facinus committeretur: Presbnerum, ait Sogomenus ,
qui agendae paenitentiae m intus erat , abolevit. Nec obstat, quod ait Socrat. permissiim cuique ad Synaxim accedere: Pr tis sibi conscius esset se. nec quod ait iacta minora fuisse a
tea peccata: ob verecundiam eorum, qui sua delicta enuntia- .
bant, oe is severitatem iudicum. Nam lublata forma poenitentiae, Rua tantum in conventu Ecclesiae absoluta is erat ad communionem accedere, & amoto poenitentiario, improbi se tientes se non afficiendos pudore, & diuturna maceratione, fa-eile invaluit peccandi licentia.. ob. II. Chrysostomus hom. s. de Incomm ait: Rogo, ut
Deo confiteamini. Non te in theatrum conser-rum tuorum disrro, neque hominibus peccata r elare cogo, confiamriam' tuam evania coeram Deo, iacet enim taceas , ipse nomis omnia. Et Catech. a. ait, quod Deus non cogit in medio patrata edicere,
sed mi sui confite- . Et Conc. 4. de Lazaro ait: Cur eris stas dicem peccata tua y Num ho-ini diris, ut te Ambro a atme. Mihi sui, ait Dominus, dic peccat m privatim , ut f nem ulcus. Et in Homi l. ad Concion. ud con entiae rati nes fiat inquisitis, Deus te confitentem solus audiat, qui peremta non ex Grat, sed delet; ergo &c. II. Basilius in Ps. ait, Davidem soli Deo gemitus μῶν sui ostendisse; ergo αc.
III. Nysenus ep. ad Letrium ait, avaritiae peccata non esse consessione expianda; ergo &c. IV. Ambrosius i. ro. in Luc. aa. ait: 1 re mae Ioant delictum, quia voce pudor est confit ri . ' V. Pomerius eo tisonem, aut emaendationem proponiis e go alterutram sat esse opinatur. VJ. Beda l. . in Luc. censet
solam haeresim Iudaismim , & schisma sacertitibus ect ape
282쪽
LIB. XXXIV. DIS S. V. CAP. I. 26ν
Henda: Cetera vitia per seipsum interitis in conscientia Dam nra sanos ergo &c. - . Neg. cons. Uult enim ibi Chrysostomus peccata non esse aperienda coram multitudine, unde pudor maximus ori tur e se sat esse, si soli Deo, nempe Dei ministis fiat, secretam exomologesim nemini revelavi. Non enim ait Chrys stomus : Ne eo rearis Iacerdoti, aut mini'ο Cuersi, cui aliabi ait esse potestatem solvendi, sed non esse confitendum in servo, laico nempe contumelioso, qui in publicum proferat.
Nec ait: Ne accedas ad sacerdotem ιn templa sedentem, ut tribi reconciliationem impertiatur , nam oppositum ait hom. 33. in Matth. Sed ait: Ne dicas peccata ei, qui palam munetur unde in hom. Incompr. Neque in theatrum te duco conse Orum morum. Reapse conatur ibi Chrysostomus declamatoria or tione peccatorem inducere ad vincendam erubescentiam, unde utitur comparatione summae confusionis extremae diei , quae
longe major futura est, quam sit uni tantum homini peccata detegere, ut ait hom. de Samar. Quod ergo ait, apud rati nes conscientiae fieri inquisitionem criminum, desisnat sine testibus, & sola urgente conscientia, contra quam fit in m gistratu, exerceri judicium . In Conc. de Laetam nomine consess1onis soli Deo designat consessionem Sacramentalem ' nam iuxta Graecos, quae r sacros ministros fiunt, a solo Deo fieri dicuntur. Ita S. D. m. so. in Matth. de Eueharistia ait , hanc hominem non operari, & in eo solam Christum manus extendere: resienim tribuimus, quae . a ministris fiunt ; sacerdos autem misnister est Christi. Hine Consessarius aeta Graecos ait poenia tenti: Frater ne erubescas: non enim mihi pereata enuntiae, sed Dis. Vide Arcudium, & Goarium ; ergo &c. Ad II. neg. cons. ibi enim de contritione Dayidis, non de Sacramento novae legis trami Basilius, qui alibi sacerdotibus peccata aperienda esse perspicue declarat. Ad III. nem cons. Ait enim ibi avaritiae mederi posse , dummodo , avarus, aperiat pecearum suum sacerdoti : & largiendo pauperibus quae iussiet, evellat ex animo pravam cupiditatem . Ad IV. neg. cons. Nam S. D. docet conversionem initium ducere a lacromis, sed consessionem non excludit, ait enim ibidem: Si in aliquo labaris , res est , Deus, ut fatearis errorem . Ad V. ne ant. Nam l. a. c. 7. alae uti, quom m peccata hum nam notiariam tarent, nee ab ipsis eo ossa, nee ab aliis publicata , si ea confiteri, aut emendari noluerint, Deum halituri sunt ultorem; non ergo alterutrum ibi proponit Pomerius , ut perperam contendit Dallaeus, sed ait, L m esse ultorem illorum , qui aut Pe cata non confitentur, aut si confiteantur, non se emendant. Dix
283쪽
, o DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs
Dixerat enim supra : suoslibo nilis peccata sua tamyuam mm is vulnera aperire. M VI. neg. ant. Loquitur enim Bed cla raeeptione eorunt, qui sunt extra Ecclesiam , non de a solutione Sacramentali. Nam de lepra eorum , qui sunt in Ecclesia ait: Gκ iuris iene inam ditiam sacerdoti pand mus , atque ad eius ambitrium purificari curemus . . PROUsITIO III. Consentiunt catholico dogmati Gratiam ,& duces scholarum . , Prob. I. pars. Gratianus enim de Poen. dist. I. n. 37. d cet , quosdam asserere peccatum remitti per contritionem, quae consemonem praecedit, alios me confusione ciris, s satisfacti ne neminem a peccaro posse mundari, s tempus latastris: &hanc sementiam confirmat verbis Isaiae & Ambrosii: Nou ραμε' quisquam iustificari , nisi ante fuerit peccatum confessus .
Falluntur autem haeretici, dum nobis priorem sententiam o ponunt, quasi Gratianus putaverit consessionem necessariam non esse ad delendum peccatum , aliud est enim efficaciam contritionis asserere, quae vi sua impium justificet, aliud n gare consessionis necessitatem. Gratianus ergo ibi proseri sth lasticorum sententias, qui contritionis quidem efficaciam proin pugnabant, consessionem tamen non negatant ; eaque in sua probabilitate relicta , ait: Fir confesso M Uensimnem nultenrie, non ad impetrationem veniae. Profert etiam plures can nes de necessitate poenitentiae, *I. Chromatii, quem tribuit Chrysostomo, & ex Aug. serm. gya. & alios ib. Tandem
PP. locis oppositae sententiae respondet, aliter esse interpretanda , quam Μ ad U. exmnunt: r. Prob. l I. pa . Nam se tentiam nostram tuentur Guillelmus Parisien. Magister, Petrus Pictavien. Alex. Alensis, D. Thomas, Bonaventura, Scotus, aliique tam veteres, quam recentiores. ob. I. Gratianus, quamvis de Poenit. dilh. I. num. . pl in protulerit, quibus probatur fine confessone oris, neminem a peccato mundari, tamen g. 2. E contra aliis argumentis ex
Chrysostomo, Ambrosio, aliisque probare nititur : Sine com fissono oris posse peccata deleri. Addit verba illa: Confitemini riterutrum m. esse exhortationis, non jussionis, vel ad int fiorem poenitentiam, si quae sunt hujusmodi esse referreta. L ea autem, PP. exponit de satisfactione pro manifestis ex minsitis e latentia vero peccata non probari sacerdoti necessariora tenda. Tandem concludit: Gi harum , sententiarum, ad haerendum sit lectoris iudicis reseminis et utraque enim fautores habet sapientes , religiosos υiros', ervo M. Quod confirmat ex Poenitentiali The . Cantuar. ubi habetur: Quidam moflummodo confiteri debere 'eccara dixerunt, ut Graeci, qMidam sacerdotibus, ur rara fore Ecclesia 1, ergo M. Ita Dallaeus. II.
284쪽
LIB. XXXIV. DIS S. II. CAP. I.
3 o. Theutonicus da Poen. ait: Sed molius dicistir fuisse inst/rtitam a quadam universalis Ecesese traditione ; ' unde insuit Grecis necessariam non esse, quos non obstringit traditio E clesiae Romanae, Aut nec traditio consecrania in azymo. III. S. Bonaventura in 4. dist. I . ait, consessionem non
requiri ad iustificationem : Cum sequatur contritionem , ραε ne iustificatione non es. Nunc autem haereticam habend- o positam sententiam ob definitionem Concilii Lateranensis: Sodante non erat haeresis , quia non negabant potesarem clavium , sed necessitatem. Idaeo Magistir, Gratianus hoc referunt tamquam Uinionem. IV. Motus dist. II negat, ex quo conses
sit a Christo instituta, inferri quod sit necessaria; aut illos posse revinci, qui aiunt, eam de iure Ecclesiastico , non
de divino. v. Durandus ex Estio eo propendet, ut putet confessionem non esse praeremi, sed consilii .
M. Ad I. Gratianum loco cit. quaerere : Aa aliquis potpromereri veniam absque sacerdotali iudicio, &. Producit i. Ca- Dones G. pro ut ue sententia, at cap. Volui sent docet: sitiis e confessione oris oeci meearum non dimittitur , quod probat exemplo eorum, quos Dominus mundavit a lepra inferens r uia ille, quem eulpae macula inficit, nis confessione oris, vel lesiae intercessione sanari non mierit. Sesuitur postea g. a. E contra , ubi ostendit posse impium per interiorem poeniten tiam mundari: Modo in seipso puniat peccatum contritisne cor
dis . secreta fatisfactione. Ex quibus constat, Gratianum hinc inde disserere de vi peccatorum expiatrice, quae an insit contritioni cordis, an iace dotali judicio, an utrique, tunc erat quaestio adlaphora, unde observat Bonaventura, D. Thomas, . aliique smisisse Grari, num, quod confessio sit nilque a Christo instituta, sed ejus necessitas definita solius Ecclesiae decreto, quo nondum lato sis erat, salva fide, de ea necessitate disputare. Reapse Gratianus f. 3. ait: Sine confessone oris, si facultas nciae defuerit, aliquod
gr e delictum eviari auctoritati penitus probatur a restim ,
quod multiplici ratione demonstrat; ergo &c. Idipsum sensit magister, qui dist. II. l. 4. ait: Deo primum, deinde sacer isti inerri confessonem, nec aliter posse ad paradisum pere nisi , si adst saeuisas. In Canone autem: Gidam Deo ire ut additum est, cum desit in Pgnitentiali Theodori & in Concilio Cabit. II. unde canon filii excerptus, sed etiam admista Gratiani lectione dicimus Ecclesiae orthodoxae intei tiam, cui saniores Graeci subscribunt, opinioni Graecorum errantium esse praeserendam.
Ad II. dist. ant. Ait fuisse institutam, quoad te oris GL uitionem, conc. quoad vim Sacramenti, neg. Eo enim sensu loqui-
285쪽
a a DE THEOLOGICIS DISCIpLINIs
loquitur Io. Teutonicus, quo D. Thomas in Φ. dist. IT. q. I. ait: Quod ad eonfessionem obligamur uno modo ex iure diυino, alio modo ex praecepto iuris positisi, EX INSTITUTIONE Eecissae edita sub Innoeentis III. Ad . III. R. Bonaventuram sensiste requiri in poenitente contritionem caritate habituali
formatam ex q. 4. art. Praec. Quare necessitatem consessionis
propugnat, non ad h*endam iustitim, sed ne violetur Dei
Praeceptum , quo quis amittat iustificationem. Licet autem excuset Magistrum, & Gratianum, quod nondum esset cel bratum Lateranense Concilium ; scribit tamen utrumque improin balle opinionem negantium necessitatem confessionis. Ad IV . retori. argum. Scotus enim probat consMonem a Christo i stitutam ex illis verbis: Quorum remiseritis se. er o M. V tum ex ea institutione negat sectus, invicte probari consessi nis necessitatem, non enim sequitur, ait Scotus : umentum a Chrso institutum ; ergo ad salutem es necessarium, cum extrema us actio & confirmatio sit a Christo instituta, nee tamen omnino necessaria. Ad V. retori. ar . Durandus enim
dist. 17. q. 8. scribit, institutam esse iure divino, & q. p. co
sessionem necessariam esse demonstrat: sma remedium ordis tum contra culpam est de necestare suuris ; ergo &c. PaoposiT1o IV. Confessio sacramentalis necessaria est necessitate medii .. .
Sequitur ex dictis, & probes I. Nemo salvari potest, nisi a
meatis solvatur, sed hoc fieri nequit sine Sacramentali co fessione; ergo &c. Prob. min. Si alia esset via, ea sane esset caritas & contritio, sed neutra iustificat absque voto Sacramenti, quod in iis includitur; ergo &c. Sed etsi contritio visita iuuitiam conserret, cum Christus jusserit m nitentes s cerdotibus subjici, qui id facere renueret, a iustificatione d
cideret , ob violata praeceptum. Cumque Christus eos co intuerit absolutionis ministros per ea verba: Quorum remis ritis se. non poenitens, sed arrogans esset, qui alia via servi vellet; ergo &c. Prob. II. ex Roman. Pontificibus, PP. & Com. Nam S Leo epist. ad Theod. necessarium putat, ut peccara, ante i dicii diem Deridotali supplicatione solvantur. Et Gregor. Mait, iacere cum Lazaro mortuum in culpa, qui seras non greditur per consessionem. Concilium Lateranens sacerdotem . declarat esse medicum, qui aegro peccatori debet adhi re r medium. Trid. sess. hoc Saeramentum lapsis ita necessi rium declarat: Ut nondum regeneraris i e baptismus. Ex PRIrenatus scribit, incestuosas mulieres ad confessionem compulsas, quod sine ea nullus saluti esset aditus . Ambrosius' ait, per eam solvi criminum nexus. August. docet, frustrare
286쪽
man um, qui ait deleri peceatum sine Ecclesiae clavibus ;ergo tin. Prob. III. Ex sch- DD. Nam S. Homin, solus , Durandus, aliique aiunt, consessionem esse a Deo institutam in remedium peccatorum . Ab Ecclesia autem semel in anno Praeceptam, ut fideles suum pastorem agnoscant, & digne cedant ad Eucharistiam 3 ει- consessio , prout a Christo i stituta in peccatorum remedium , vel in re, vel in voto est de necesseate medii ; prout pmistur ab Ecclesia , est de necessitate precemi. . ob. I, Ex vemis illis e s - νε- his se. evincitur mcerdotum absolvendi potestas, non poenitentium absoluta con , fitendi necessitas; ergo M. II. Evincitur inde potestas praedi candi Evangelium ti baptizandi. III. Potestas illa stare potest sine. confessione, sicut stat in baptismo, ubi peccata sine eo Ossione solvuntur ; ergo &e. IV. Verba illa exponi possunt
cum Augustino de mutua iniuriariam condonatione . U. Ex verbis Cluisti non distinguuntur duo. criminum genera , quorum unum oporteat remittere,' alterum retinere, sed iurope cantium genera: habetur enim : Q-rum, idest unum paenite tium , alterum impasn rium , quibus datur , vel negatur remissio ; ergo sacMos cognoscere debet statum delinquentis, non peccatorum numerum, naturam , & graviatatem . Vi. Christus binas mulieres Luc. I. & Io. 8. sine comsessione recepit in gratiam. Λralytici fidem videns dimisit especinis Luc. 2. Pririis etiam Simonem ad poenitentiam non ad consessionem hortatur Act. R. ergo dcc. VII, Mech. is. remissio moratorum tribuitur eonversi Icordis, non consessioni, habetur enim r Corum timani Gre. Totat EccLI. Prov. Is, Dan. 4. & L . II. tribuitur eleemosynae .ac. I. fidei & orationi; erm &e VIII. Accedit ratio . fleonsessio asses nocessaria absolute, possis a qualibet etiam si mina administrin, quod est ab urdum s ergo M. IX. Vetrtes fideles quotidie Eucharistiam sumebant , nec tamen legimus fuisse eonsesses, nec PP. qui de communionia dispostri nibus meminem , confessionem laudant ; ergo &c. X in Iege veteri necessaria non suit ι ergo nec erit In no.
. R. ad I. neg. ant. Frustranea quippe . esset illa potestas, si Peccatores ad nutum possent eam Alinare ; sicut ergo. inveteri l- fiustra praesumpsisset quis mundari sine sacrificiis a Deo statutis , iis perperam in nova quis sperat sanari a quo remedio, quem Christus instituit. Et licet possit Deus pecta. ita absoluto sine illo dimittere, ut sit in vehementissima cordis
comitione 3 nemo tamen spemere debet ordinarium reconci
nationis modum: ut patet in musia civisis sui, quae non te Tom. IV. S m,
287쪽
minantur absque iudiciali discussione , licet rex absolute posmylas absolvere. Ad II. vide Prop. I. Ad III. nem ant. Nequit enim rectum iudicii stare sine criminuin mani atione . in baptis mo autem nullum iudicium occurrit , cum non renati sint extra Ecclesiam . Ad IV. Vide M. ad Ob. v. Prop. I. capua. l. 34. Ad V. mg. ant. Nam , si το Quorum . o Ω-- Io. M. M personas refertur το ς---que, O' -etimque Itas eritis oec. ad peccata referri et . Verum. ticet in Evaminio fieret sola mentie iam , & non paenitent- , necessaria tamen foret distinota peccatorum noritia , sine qua nec starus delinquentis agnosci , mee inportuna remedia Pr .stribi possunt . Vide Prop. I. Ad Vc neg. cons. Mulieres
enim & paralyticus a Christσ , in quo est plenissima potestasti scientia, qua carent ejus innistri, absolutionem immediate receperunxo Adde, adulteram publice redargutam, peccatricem uero non voce, lacmmis tua vianem confitentem laudari ab Ire . M. hom. 2 r. in Ev. Petrus etiam Simonem ortatur ad -nirentiam . m haec consessisnem non exeludit, & idem v let Paenitentiam aege, ac : Comenem k -fitere se vindica is εν
Ad VII. dist. ant. Tribuitur tam in dis itioni , cone..tam3uam causae nistrumentali, neg. vides ergo dictar precata, mittere . prout est primum gratiae donum , unde merita m- cipiunt: & conversio , prout animum erigunt , & ae fluxis bonis avertunt oratio autem ρα modum i errationis ost iret autem fides , de spes &c. ratione sibi propria remissic em mcatorum Operentur si non sequitur negligenda esse aliae salutis remedia, alioquin, si fides, ex. gr. se sola peccata dis mittit, nec baptismus, nec caritas, nec eleemosytin necessaria dunt ad. vitam aetemam De eleemosyna aurem mec habet s. I. A. in Ench. e. D. In melius ost vita mmanda , . per ἐ--Onas ἀν μαπιυ praeteritis propisiandus es Dos, non ur. semWr liceat impine committere , quamvis mi erando desiari eccata, s non sata actio coaegru- net garari. Ad VIII. negoa uelam. Nam bahismi necessiras m omnes extendina' , ita eoque pluribus ministris opus fuit . Confessio autem ad solost. lapses, queis nimia copia mutistitorum missium reconciliationis retardare potuisset. . . . . Ad IX. neg. eons. Ideo enim in Nisitiva Delesia com- . amnicantes non semper consMone expiabantiir , quia sebrie.& pie vivebant; arcebantur tamen improbi, ves publiea pom. mitentia, vel occulta o Ap. I. Cor. II. Probet autem fer sum Amo. DP ergo, qui consessionis non meminere, i sed premio, - tum conscisse accedat ad Eucharistiam ,
288쪽
LIB. XXXIV: DIS S. II. CAP. I. 27s
Praeterquamquod ex eo negativo argumento nihil concluditur , Exponi debent' de abolitione poenitentiarii, ut de faeto Necti, nil distium est . Ad X. Vide responsonem ad Obj. II. Prop. I. c. a. lib. 34. & responsionem ab Ori. IV. n. g. c. s. Diss. I. l. 3 PRoposIrio V. In consessione debent enumerari omnia peceata lethalia φ . . .
Prob. I. Ex divina institutione, & ex PP. consensu potestatem habent sacerdotes lipandi, & solvendi, & lepram a lepra diiudiμndi: hod fieri nequit sine distilicta peccatorum enuia meratione, alias iudicium incognita caula exerceretur, neque in poenis iniungendis aequitas servari posset, ut ait Trid. Syn ses I - . merito ergo S. Synodus haereticos damnat, quiari. II. Cons Augustanae riuiale Necessarium non esse iure a mino confiteri omnia oe singula peccata mortalia, etiam occul-ra , quorum memoria Metur , oe circumsuntias, qua pecca:ἰ
Deriem mutant. II. Ideo Melanchthon in Apologia Cons. Aug. negat necessariam esse hanc enumerationem , quia Putat , ex illa numquam conscientias fore tranquBlas: sed oppositum inde sequi ostendit Cochlaeus in discussione arr. II. Cons. Si enimia dum Peccata taceamus , non poterit plena esse per absoltitionem, m conscientia quies , remordebitur enim adhuc ab iis peccatis ;q- vel mr Θρocrisim, vel ex erubescestia omisit; ergo &c. III. Probat Melanchthon confessonem oe examinationem, ratis litui homines metius p sint: sed hoc fieri nequit, sine disti eis peccatorum enumeratione ; ergo &c. Si quis enim con reatur : Se inanibus delectari munu letilis ; taeeat autem tibia nem , invidiam cire. quomodo coniectara ea assequi poteris , ut alia ei υirtutum dogmata insales λ ait insissis Tmologus in 'rm. Confessi. Aug. ergo necessaria foret illa enumeratio eis iam ad hominum institutionem, quanto magis ad gratiam in Sacraniento producendam, ad mellatem iuviciariam exerce dam , & ad peccata solvenda λ . , . I. ex v. I p. Ps. I8. Delicta quis intelligit & Ier. 32. Proum est eis hominis insortitabile, evincitur enumerati n- illam esse. impossibilem ; eigo &c. II. Ex ea tollitur conscientiarum quies: nam plura precata nec novimus , nec me minima ; ergo &c. III. Rejicitur a PP. a Gratiano , & a vereribus Theologis: &c. IV. Nemo ait necessarium esse enumerare omnia venialia; ergo nec lethalia. . R. ad I. & II. neg. ant. Docet enim Trid. Syn. ser. 14. c. s. Nihia aliud a paenitentibus exigi , quam . ut postquam qu seque diligentius se ex gerit, ea peccata confiteatur, quibus se
Dom mortaliter offendisse memineris r reliqua autem , quae nou.ecurrent , in Iadem in usone inelus inielii tur . Ad III, S a vide
289쪽
vide Prop. II. & III. Ad IV. neg. cons. Nam venialia cumhψituali caritate consistunt, non lethalia: eaque possint me diis pluribus expiari, & ipsa Sacramentat poenitentia : unde sunt ejus materi, iamciens, non necessaria.
De variis confessionmm speciebus. Docent Theologi Estius, si reet, Morinus M. Non spe ctare ad essentiam Consessionis Sacramentalis, ut fiat s creto, cum ex Trid. sess. I . c. s. Possit aliquis si Ereissiae. Mationem delicta sua publice e teri ; sperui tamen ad eius essentiam, ut peccata sacerdoti enuntientur, qualicumque modo id fiat. Sit itaquePκoposirio Ι. obtinuit olim in Ecclesia publica peccatorum eonsessior sed nulla ea de re lex suit Ecclesiae, quoad crimina
Prob. I Pars . Ex Irenaeo l. I. eap. II. ubi de sceminis a Marco vitiatis ait : Quaedam etiam in manifesto exomologes faciunt. Ex quibus consessionem public- evinei ostendit Gr Dius , Billius, ins eius &c. II. Origenes hom. a. in Ps. I ait: Si, consessarius, raeviderit talom esse tanguorem suum , qui in eomenis roνtur Melesie exmni debeat s curari , Moy risi inius modita mussis procurandum est. III. Cyprianus inem ad Pomp. mandat, ut si ex virginibus aliqua conrupta a probens fuerit ab obstetricibus, 'ad exomolassem publicam compellatur . IV. Io. Climacus narrat consessionem publicam crjusdam latronis, qui Alexandriae ad coenobium accedens omnia sua ficinora accusavit, viseeundiae pudore misso. Alia exempla producit Morinus, ut praeteream celebra Nectarii factum V. S. P. ser. 3 I. monet, ne quis recuset a re Paenitentiam in notitia multonum, si Me expedire utilitati Melegiae videturr -- , tipiti . Ex quibus omnibus insertur , probabilem esse eorum s tentiam , qui rensent , aliquando Mes. antipitas praecepisse publicorum eriminum publicam mesonem , ut observat hoc loco cl. Auctor, sed merito dubitari, num illis, & consimiles eonsessiones apud Eusebium l. s. H. E. c. 28. & l. 7. e. fuerint sacramentales. a Prob. II. pars. I. Ex Sogomeno qui ait : Grais at inino visum esse, tamquam in theatro , eximina mulgare . II. Billius In Regulis brevior. ait: Ut vitia eorporis, eodem modo pecco rorum confesso fieri d et Vud eos, qui ea possunt curam, nem
r apud lacerdotes. ut ait ibidam S. D. 1 II. Plura sunt loca, Leonis, Chrysolisini, Ausust. Ambrosii &c. quae vide Prop.
290쪽
LIB. XXXIV. DIS S. II. CAP. II. 27
II. e. me. IV. Trid. Syn. ait: Nee satis emolle humana ι go praeci errain, delicia , pnesertim secreta, publica essentcim fessone amenda. V. Lex hujusmodi non effer EvangAicae legi consormis, quae iugum suave, & leve appellatur: & ex ea infinita exurgerent incommoda. Si enim ex unius criminis revelatione adeo turbata est Ecclesia Constantino litana, quid censes futurum, si universa erimina dinderentur PRopostrio II. Publicae consessioni, & poenitentiae praemittebatur secreta, aliquando etiam generalis consessio. Ita Pamelius. Petavi', Morinus , Sirmondiu , insuetus,
aliique. Et probatur prima I. Ex Orig. qui in Ps. 37. ait:
Circumspice cui debeas confiteri peccatum tuum. Proba Prius medis m, qui sciat flere eum fi nte , ut ita demum qiad ille d arenis farias, s sequaris. Si intellexerit talem esse sanguorem tuum , qui in eo entu totius recusae exmni debeat, curari, ex quo ceteri aedificari poterunt, mutia deliberatione periis meiata consilio procurandum est. Ex quibus non insertur n cessitas publicae consessionis, ait Peruvius, non enim assereret, ad hoc deliberatione & consilio opus esse, sed insertur genera lis a nitio scelerum , eorumque detestatio , & illius tantum criminis publicatio , quod prudens sacerdos iudicet enuntiandum. II. Eadem tradere videntur Tertullianus da Poen. c. p.& Cyprianus de Laps M. ia. & ip. Eadem docet S. P. A. Serm. ῖς I. Prop. praeced. laudatus. Item Pacianus, Ambrosius, Tneodoretus &c. a d Pamelium, & Morinum. III. Soromenus, & Nicephorusi narrant, exclytendis eo sessionibus praesemim fuisse aliquem ex presbyteris: Mia raciarurnitate , γ prudentia mueret, ille vero alotaebas paeniten-δυ-seipsis poenas. criminum exactums s ergo secreta consessiopesilicam poenitentiam praecessit . ΙU. Id etiam evincitur ex
eo quod πst fictam sacerdoti consessionem secretam, ne dum Pro publicis, sed etiam pro occultis gravioribus peccatis pc nitentia publica , vel a sacerdote fuerit indicta, ut pleriquae Putant cum Morino , sive ultro fuerit a poenitentibus susce-Pra , ut placet Sirmondo. V. Canone 22. Concilii Carth. prisci eitur, ut tonfitenti publicum laetissmum crimen, quod universa Ecclesia noverit, ante Absidem manus imponatur ;sed hinc eruitur, praeter peccata publiea, alia flain, quae publica poenitentia punirentur. Si eium omnia manifestara essent in Ecclesiae conventu, cur solum in manisestissimis criminibus manus ante Atadem imponerentur' v I. Basilius in ep. ad Amphil. c. ait, adulteras communione privatas, licet e rum scelus privata tantum consessione sit enuntiandum, ne capitali poena puniantur. VII. S. P. A. Mur. 4p. monet adulteros , Ri pro ipsis orer E