장음표시 사용
311쪽
198 DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs
dum, nec ulla lex statuit pluribus aperienda esse peccata. Via
Ob. I. In Iacobi ep. habetur: Confitemini alterurrum; ergo&c. II. Idem eruitur ex comparatione baptismi. III. In lege nova omnes sunt sacerdotes; ergo &c. m. ad I. Jacobi ver exponenda esse de conses ione iacta presbyteris, quos ad infir- . mos inductos supponit. Vide prop. I. c. I. Ad II. vide prop. 4. c. I. Ad III. vide prop. I. c. Iῖ. l. ubi exposuimus quo sensu omnes fideles in nova lege dicantur sacerdotes. m. II. Martinus V. praecepit, ut suspecti de erroribus Wia elefi interrogarenture Utrum credant , quod Christantis habita pia sacerdotis idonei ex necessime salutis, illi soli re tori t neatur , non laicos ergo 'uando non est copia , non improbat Ponti sex consessionem laico seciendam. N. neg. cons. Ex iis nim verbis insertur confitendum sacerdoti, si huius copia habeatur, non vero laico, cui Wiclesus potestatem clavium a
tribuit . Ut si dicam pauperi stipem erogandam, si adiuat, non sequitur diviti dandam, si desit pauper. Consulto addit Pontifex , ex necessitate salutis, ut ostendat consessionem ab aliquiabus laico factam, non fuisse necessariam, neque sacramentalem . An vero utilis fuerit, vel noxia, ut aliquibus visum est, non opus erat attingere in damnatione Wiclesia Ob. III. Diaconi ex Cypr.. ep. I a. in extrema necessitate excipiebant exomologesim poenitentium, iisque pacem donabant; ergo &c. Idem statuit Cone. Illiberitanum, Toletanum I. &Londinense , quae omnia diaconis eotellatem siciunt imponendi manus supra poenitentes, sed haec impositio non est ceremoni sis, sed suerdotalis, nam per Cyprianum habetur in diacon tu honor sacerdotii; ergo &c. II. cap. Fures habetur a Si comprehensi presistem, vel diacono constis fuerint , communionem
M. ad I. Ex prop. II. Conc. Illiberitanum loqui de Euch ristia non deneganda a diaconis in . mortis articulo constitutis, nisi presbyter inhibuerit. Toletanum I. vetat diaconis illegitime ordinatis : Ndi manus immnant, idest ne altari ministrent,& cum aliis de elero substratis imponant manum , Vide T . a. Conc. Hi an. pag. I 3I. Londinense agit de excipienda poenitentium satisfactione ex Tom. II. Collest. Labb. Pag. 14. Honor vero sacerdotii, qui a Cypriano &c. diaconis tribuitur, non inseri parem iis fuisse cum presbyteris dignitatem . Tria enim sacerdotii genera veteres distinguebant : Primi sacerdores , ex codice Theodos. de Episc. l. s. de fide cath. dic bantur episcopi : Secundi ordinis viri , apud Rab. l. I. Inst. Cler. presbyteri sunt. Diaeonos vero in tertio sacerdotio constit mr scribit optatus l. I. n. IJ. ergo &c. Ad II. m. cap. R
312쪽
res ex Mni posse cum Basilio Poneso de reconciliatione cer moniali, vel de communione orationum Ecclesiae , de quibus ibi sermo est , ut notat Gomiam. Adde in Conc. Triburte si, unde excerptum est cap. Fures, pro diacono haberi Deoque, teste Va Espen &c. 'ob. IV. 1llorum loca , qui commendant communionem
laicis sietam in mortis periculo. M. Haec dilui ex dictis λω
De requistis in paenitentiae ministra . 'AGemus hoc loco de consessarii 1Utestate, ac prudentia in excipiendis consessionibus . Sit itaque PRO IITIO I. Nequit sacerdos absque potestate iurisdictionis
valide absolvere, excepto mortis articulo. Prob. I. ex cap. suod autem Decri tit. 38. A non suo imaice ligari nullus valit, aut absolυi. Et cap. Presisteri elu. 6. n. 4. Presisteri de occultis peccatis iussione episcopi reconcitient. Trid. sess. Σῖ. c. I s. de Ref. statuit: Nuitam regularem posse eo sones saecularium audire , nisi aut paro tale beneficium, aut ab mycopis apyrobationem obtineat. Prob. II. ratione. A solutio enim sacerdotalis est actus iudicialis, quo sententia Pr nunciatur ex Trid. sessi I . c. 6. sed hic actus exposcit : insenuntia in subditos dumtaxat feratur, ib. c. 7. ergo M. Dices: presbyteris in ordinatione dicitur e suorum remis ritis oeci ergo &c. Ite . neg. cons. His enim verbis consertur presbyteris potestas ordinis , sed 'urisiactionis , aut exercitii , cum sit actus iudicialis, non consertur, nisi , promoveamur ad curam animarum, cui Mnectitur iurisdictio ordinaria, aut ex episcoporum approbatione , unde fluit subdelerata . Nam Apostolis etiam, praepter facultatem expressam iis verbis: Quο- .rum remiseritis oeci opus siti, ut in orbem mitterentur , ut pastores & judiem populorum. Hinc sequitur nullum vel l Ve peccatum posse a sacerdote saeramentaliter absolvi sine ordinaria, aut delegata iurisdictione.
Nor. I. Trid. cit. cap. Is . comprehendere etiam regulares,
qui proinde nequeunt consessiones laecularium non fiatrum, ad hoc enim sat est sui superioris Multas ) excipere , nisi piscopus iis hanc det ficultatem, quae valet pro ea innium di cesi , ubi est ordinatus, non pro aliena. Hinc merito proscripta est ab Alex. VII. tamwm falsa, mrniciosa haec propo sitio: Regulares Ord. me . semel approbati ab uno viscopo ad
confessoner audiendat is sua disces, habenein pro approbaris in aliis
313쪽
aliis diaeresbus, quam prop. damnarunt Praesules Gall. ann. Nec obstant privilegia, quae a Trid. a Pio IV. & V. necnon a Greg. XV. aliisque sisnt abrogata. Statuit etiam Greg. Xv. in Constitutione an. Iba I. Ut confessores sis regulares , , in se,.
lares , tam ordinarii, quam extraordinarii ad confessiones m aetatium, etiam regularibus subiectarum , audiendas nullatenus
deputari υaleant nis prius ab episcopo dioeresano idonei udirem rur. Hi ne regulares approbati pro audiendis consessionibus Gaius monasterii, non possitnt in alio consessiones audire. Nor. II. Posse fidelium consessiones audire qui habent ρ meliali beneficium, quia illis cura ani Marum commissa est , quae sine iurisdictione stare non m est . Si tamen curam dἱ- mittat, aut ea privetur , privatnr etiam iurisdictione . Ce sent nonnulli parochum non posse extra limites Praeciae suae. hanc iurisdictionem exercere , si hoc valeat exercere ratione beneficii parochialis . Quod extra dubium est, si episcopus mi ultatem coarctet ad gregem ejus curae commissum , s cus, si non coarctet.. Not. III. ex iis Tridentini verbis: Per examen, si videbitur necessarium , satis constat etiam repularibus subeundum Mimen episcopi, si videatur opportunum . Ita satust Urbanus VIII. in Const. ann. i528. Nec ab eo examἱne quis dispensari censetur, etsi plurima scientia polleat , aut publici doti tis munere iungatur . Quia tamen Gncilium disjunctive loquitur : Aut alias idoneus 1udiretur, consuevit Beniaictus XIV. cum Bononiensem regeret Ecclesiam , viros doctrinae Iaude Commendatos, adigere, ut coram se ceteros inferioris ordinis examine explorarent: sicque iura episcopalsa tuebatur, probabat idoneos, & doctiores honores prosequebatur . Quare laonotisfacit praecepto annuae confessionis , qui eonfitetur regulars ab episcopo, etiam injusti reprobato, ex Prop. II. ab Alex. VII. damnata. Nec obstant privilegia regularium , cum suerint a Trid. Synodo, & a Rom. Pontificibus revocata. Tandem piscopus hanc iacultatem coarctare potest, revocare , ac sus
pendere: Ex ea a ad confessiones pertinente, suam non tenetiarapsis regularibus indicare , sed tantum sedi Apostolicae , ut statuit in Brevi ad episcop. Corduben. Urbanus VII. Et In ca se Angelopolitana Innocent. X. v Ide Suaresium , Merb
sum &c. PROPOsITIO II. Iure possunt graviora crImina summis cariotibus reservari.
Ita Trid. Sess. I 4. c. 7. & prob. I. Cum enim iurIsdicti nis potestas ab antistite conseratur , potest ipse iurisdictisnem illam certis limitibus coarctare ; ergo nulla erIt absolutio illa sine episcopi licentia, ut docent Trid. PP. ib. c. II. Hinc sequitur,
314쪽
LIB. XXXIV. DIS s. II. CAP. V. 3oIquitur, eos peccata reservare posse, qui aliis conserunt iuris. dictionem. Et I. Rom. Pontificem, qui omnem habet plenitudinem testatis relate ad universos episcopos . II. Episcopos iespectu inferiorum presbyterorum . ΙIl. Superiores rei te ad regulares sibi subditos. Sequitur etiam peccata venialia non esse reservanda , quia absque Sacramento eoenitentiae r mitti possitnt . Quamquam, si potestas iurisdictionis attenda tur quae necessaria est: ut eadem venialia absolutione Sacrame tali solvantur, mssent ex Suarino, Sylvio , Soto &c. etiam venialia sic episcopis reservari, ut a tali ministro, non ab omnibus absolverentur.
Idem docent laud. Theologi de mortalitas inremis ; licet enim puniri nequeant Ecclesiasticis censiaris , nisi quae pertinent ad externum Ecclesiae serum, cum tamen 'cata Inte iri jure divino in interiori sero enuntientur , oc iudicialiter absolvantur, sicuti Ecclesiae iurisdictioni , ita & reservationi subjiei possunt. Id tamen non expedit, nec si a Rom. tificibus , aut ab episcopis, quorum nemo hamnus internum crimen sibi reservavit. Hinc sequitur, merito a Rom. Inquisition' proscriptam a no I cujusdam theologi sententiam , qui ex hisce princia Piis , qum nempe reservari non soleant venialia , & mortalia
tantum interna, inserebat, Oetavum casum reservatum Venetaedioecesis : Γ-libet impudicitia , cum monialibinperacta, vel P cumque modo sitientata, non comprehendere actus Dbimpudiras de se venirier, e. g. genas υellicare, o mammulas tangere, solum me pravo affectu, vel ex praυa intentione mortales , hac ratione, quia nonnis peccata se externam malitiam manalia reserva rur. Actus enim illi non veniales sunt, sed mortales. Quamvis enim D. Thomas q. I 4. a. a. a. 4. scribat, oscula , &tactus posse quandoque feri absque peccato; loquitur tamen S-D. de iis actibus inspectis secundum speciem , ut ait ib. in I L. ad III. At iidem actus peracti cum tali scemina nulla u gente necessitate quae in chirurgo esse potest non secundum speciem , sed in indisiduo debent attendi ; frustra ergo ad laxam illam sententiam tuendam productus est cit.
Casus Pontifici reservati sant Ι. ii, qui extant in Bullanae edita a Sixto V. an. I 86. His adde quae ex mandato Clem. VIII. S. Congri Episse. & Rem recensuit: Violationern immurnitatis ereissa eo in terminis Const. Gregor. XIV. Violationis A furae monialium, ad malum finem. Proυocantium, oe propu gnantium in duello. Injicientium violentas manus in clericum .
Simoniae realis seiento contractae , ω eo dentiae beneficiatis. inimicipit consessio in complicis in peccato turpi contra VI. PMe
315쪽
ceptum excommunicatur ex Consul. Benedim XIV. an. I r. quam confirmavit ann. I S. declarans , solum in mortis articulo sacerdoti licitum: esse complicem audire & absolvere , dummodo non adsit alius sacerdos , etiam simplex , qui por- nitentem possit absolvere, aut vocari & adesse non possit abs. que infamia, vel scandalo . In casibus, in quibus adnexa est excommunicatio, qui a culpa ex indulto Apostolicae sedis es, solvitur, censetur etiam ab excommunicatione solutus : at in facultatibus etiam Jubilaei casus Apostolicae sedi reservati, nisi exprimantur, intelliguntur excepti, ut statuit in laud. Coi stit. Benediet. XIV. Si alii casus snt occulti , potest epist pus vel per se, vel per vicarium absolvere ex Trid. ses . I . c. s. excepta irregularitate orta ex homicidio . voluntario. Nota, ex Bulla Benedict. XIV. quae incipit, Mostolica i diata, si per eam concedatur alicui ficultas eligendi sibi co fessarium ex approbatis, a quo valeat absolvi a censuris reser vatis , opus esse ut idem consessarius sit approbatus ab ordinario loci, ubi excipitur consessio e nec sat esse quamlibet aliam approbationem, licet serer episcopi , qui olim fuerit loci ordinarius: atque hac lege etiam regulares obstringi. Quaeres r Quinam casus sint ab episcopo reservandi Prudenter reservari enormiora crimina, quae . Iaudabiliter ejus pnedecesseres reservarunt, nec non. illa crimina, quae plurimum labefietant Ecclesiasti disciplinam. Ex cap. Inter cum. εω in Extr. Com. de Privit. & ex decreto Clem. VIII. R servari autem solent furta, sacrilegia, homicidia, divinationes,& invocationes daemonum , crimen falsariorum in judicio , quaevis percussio parentum, incestus graviores, nefandum crimen, a reus procuratio, incendium ex malitia , susseratio, monialium violatio &c. In his autem, aliisque non pysie r gulares quemquam epistolis subjectum Asel vere constat, tum ex natura potestatis iurisdictionis, de qua supra, tum ex pluribus S. Canonibus, nec non ex Constit. Gregor. XIII. Clementa VIII. Pauli V. Innoc. X. & Alex. VII. a quo proscripta est
Propos. I 2. Mendicantes possent assolvere a casibus eris pix resematis, non obtenta ara id episcoporum facultate . Idem et cent Soto , Suama , Alexander , Vanroy &c. Excipe tamen mortis periculum, in quo ex Trident. Sess. I cap. 7. omnes inerdotes absolvere quoslibet paenitentes , a cuiμνυis peccatis, rensuris: si desit 1 erdos iurisdictione pollens, secus si a
sit. Ita Rit. R. de Sacri P LPRqmsITio III. Confessarius scientia , ac sagacitate pollere
316쪽
LIB. XXXIV. DIS S. II. CAP. V. 3οῖ
sesentia. Oροrtet enim ut sciat cognoscere quidquid debest itidiacare . Iudiciaria enim potesas hoc postulat, ut quod debet imdicare discemat . Tenere ergo debet, quae de hoc Sacramento mandarunt literis moralis Theologiae tractatores ; quaenam peccata sint de genere suo mortalia, quaenam venialia, quae que restitutionem, contractus, censuras , proscriptasque pr positiones respiciunt. Quae item adversus conses ii ios ad turpia sollicitantes inmerunt Gregor. XV., & Benedict. XIV. ann.
Prob. II. pars . Debet enim consessarius, quantum potest, explorare poenitentium assectiones , in rudibus interrogandis,
in danda, vel suspendenda absolutione, & satisfictione iniungenda , sed haec absque solerti sagacitate fieri non possunt; eo.
go &c . Indicia autem decem praecipue numerantur , mae animi pravitatem in poenitente demonstrant . I. Est omissio examinis conscientiae . II. Si poenitens asserat se libenter confiteri
peccata, sed ab iis instineri non eosse. III. Si scelera alia d
ploret , aliis anhelet, ex cap. Paenitentiam de Poen. dist. 3. IV. Si consessionem dividat ad Mpocrisim tendens , ex cap. Confidiset ibid. Si nolit deserere negocium, quod nequit une peccato exerceri. Ex cap. Falsa. VI. si odium servet in corde ex cap. Fratres . VII. Si rem alienam , aut famam reddere nolit ex dillinct. I 4. q. 6. cap. Si res. VIII. si proximam peccandi occasionem nolit deserere, ex damnata ab Innoc. XI. Prop. 6 I. & 62. IX. cum poenitentiam. agere detrectet , aut de uno tantum crimine illam agit spretis Piis. X. Si frequen. ter mutet consessarios, nec velit prudentibust se committere , ex c. 6. Inst. S. Caroli p. a. & ex can. 8. Concilii Rom. LGregorii VII.
Quaeres : quid prudens consessarius interrogare debeat in diores ρ λ. I. inquirere debet a Poenitente qualidiu sit ex quo non est confessus λ num examen praemiserit λ quo dolore det stetur peccata' an sit solutus, vel conjugatus &c. Vide T letum de Instr. Sac. i. g. c. 17. II. An articulos s dei, & praesertim Incarn. mysteria, & pracepta Dei, & Ecclesiae teneat tIII. Quaerat numerum ac speciem peccatorum, incipiens a proceptis Dei & Ecclesiae, tum a vitiis capitalibus ad oblicati nes cujusque status disturrat per ea, quae patrare solent inrentes , filii, domini, servi , mercatores , . artificα &c. IV. Caveat, ne inquirat peccati complicem , nisi ad integritatem confessionis necessario sit revelandus . V. Nec quaerat Poeni tentium nomen, domicilium, aetatem &c. VI. In iis , quae 2 ctant ad sextum decalogi praeceptum, gerat se cautissime, cc ut ait Gerson. Procedat pedetentim a generalibus, oe we nni
317쪽
go4 DE ΤHEOLOGICIS' DISCIPLINIS
Iam videntum culpam includere, non ea inquirens, quibus pose sis innocentior aetas apprehendere turpitudinem . Ut I. Si co fessionis initio audiat peccata , quae nequit absolvere , a relia quis audiendis abstineat . VIII. Vitet sequentes abusus . I. Ne consessionis initio se praebeat nimis austerum , & dissici- Iem . II. Ne audiens graviora crimina poenitentes perterres ciat. III. Ne cum sceminis habeat prolixiora colloquia . IV. Ne aegre serat , aut rehendat , qui alios adeunt conseu
rios. U. Ne munusculis se delectabi significet.
De tempore suscipiendi Sacramentum paenitentiae.
OURRI solet in scholis, an statim post Iapsum quis tene
tur confiteri y an praecepto annuae confessionis satis. oiant qui parocho non confitentur, vel sacrilege confitentur Sit ergo PRoposITIO I. Qui in grave scelus prolapsi sunt curare de hent, ut quamprimum confiteantur. Noti Communior opinio est : Non teneri hominem ad statim laonfitendum; quamvis periculum sit differre, ut q. 6. supplem. lari. s. ait S. Thom. ac posse laicum ratio nabiliter expectare rempus Usadragesimae. quod est tempus paenitentiae , ait in g.
dist. I T. P. I. a. a. S. D nav. Excipiunt tamen mortis peric
Ium , necnon si conscientia dictet constendum osse , aut ex idilvione oblivioni subiiciatur, si peccet sequentius, aut mur 'nus obire teneatur , quod nequeat in peccato exerceri . Alii sontra tenent , statim admita pereato gravi teneri peccatorem xllud detestaria praesertim si menti occurrat, prout est offensa imi, nec. differendum consessionis propositum , sed cum mimum fieri possit implendum. Ita Alex. Men. Guillelmus P
Tis. Maldonatus, Vmmy, Pirite &c. Alii denique , quibus loum sentimus, media incedunt via r aiunt enim consessionis . praeceptum obligare etiam extra vitae Pericatum , cum nempe conseientia peccati horrore concutitur, & habetur loci , te Iris, ac sacerdotis opportunitas, quae nisi habeatur , putant tem elicie, um esse actum contritionis, nec opus esse , ut Peccator statim & quamcitius confiteatur . Ita Victoria, S
Prob. I. Cum enim ait D. Thom. Praeceptum consesso nis urpere in mortis periculo , non intelligit mortis artic Ium , sed plures casus, unde mors solet accidere, ut in Bello, in mari turbato, in partu sceminae s ergo &c. II. Praecepta alli
318쪽
LI B. XXXIV, DI S S. II. C A P. VI. gos
aismativa, nedum obligant in extreina necessitate, sed etiam quando eorum actus exilliinantur rationabiliter necessarii, ut l. c. 7. & is. dictum est , III. disterentain non esse in lon-8um tempus consessionem constat ex momentis 1 ecuncta sente Iiae,.. quae intra proseremus , & sit et lex naturae , quae do cet , quamcitius ei reconciliari oportere, quem onendimus ;
. I. Ex D. Th. Praecepta .rmatiis nom obligant ad I rim , sed ad tempus determinatum 1, ergo &c. II. Baptismus diu,& ad mortem usque dilatus suit ex libri 3 i. c. ro. ergo & p nitentiκ . III. Praeceptum contritionis non obligat statim ac peccatum admissum est ex Ilienin dig. 6.' de Sacr. q. 4. arr. 6. ergo nec consessio. IV. Ecelesia praecipit tantum, ut semel in anno confiteamur; ergo &cλ. ad I. ex probatione II. hujus propositionis, tum ex iis,
quae diximus de actibus fidei, spei, & caritatis. Ad II. neg.
cons. Baptismus enim differebatur, ut catechumeni instruerentur & disponerentur, & tunc statim conserebatur baptismus. Ad III. neg. ant. Non enim videntur aliorum saluti consulere , qui docent opposituui. Ad IU. neg. consa Ibi enim mens E
.lesiae est cohibere quorumdam licentiam, qui putabant, posse quemlibet pro lubitu confiteri: statuit autem , ut semel in aKno id fiat, quia vix reperitur qui eo intervallo aliquod crimen
b. II. alterius sententiae patroni. I. Praeceptum contriti nis obligat statim post peccatum, ex Eccli. 8. Ne tardes cohυeni , . ne disseras de alie in diem, & ex Aug. c. 76. Ench. Non dixeris craae conυertar se. sed idem de consessione dicet
dum est, si adsit ministri copia; ergo &c. II. Statim debet adhiberi corpori medicina; ergo & animar. III. statim recolis ciliari debemus proximo; ergo & Deo. IV. Peccatum vel placet, vel displicet: si hoc; ergo illud detestamur, & dolemus :s illud; er- 'catum peccato addimus. V. regem Offensum spernit, qui ab eo veniam non petit ; ergo &c.M. O I. loca illa suadere quod melius est, quia ex dilati ne iam evenit corporis & animae interitus, i riget pgnitentiae
studium, & occasio conversionis blabitur . Ad II. retorq. a xum. Non ast enim de necessitate salutis, ait D. Thom. λ. ursatim medicus quaeratur , ni quando necessitas curiationis incum M. Ad III. & V. M. in ipla fratrum reconciliatione oppor-runitatem attendendam esse, licet praestet id fieri. quantocius . Ad IV. A. posse mentem averri a peccato, ut ipsum nec Placeat, nec displiceat. . PROPOSITIO II. Satisfit Ecclesiae praecepto annuae consessi nis, si haec sat cuique sacerdoti. etiam non parocho. Tym. IV. U Est
319쪽
;6. DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs
Est contra Launoium , cibi accessere Iumin, Vitasse, Uan spen &c. & prob. I. Nam Joannes XXII. ann. I 231. damna vit hanc propositionem Ioannis de Poliaco : Stante Omnis
utris quo sexus edicto in Concilio generati Rom. μηtifex non potest facere, quod parochiani non teneantur omnia peccata sua semel in anno proprio sacerdoti confiteri, quem constat esse ρ νoctialem curatum Item aliam : Consus fratribus habentibus tirentiam generalem audiendi eonfessones tenentur iterum confiteri propris sacerdoti; ergo &c. ' - - M. Launotus, eam propositionem prostri Iam P eo quod asesereret, iterum aperienda esse peccata a regularibus soluta, neque Romanum Pontificem a necesssitate eonfitendi proprio p rocho eximere posse. Sed contra . Vel enim regulares ea Pol
lent iurisdictione, vel non; si hoc, cur non sunt enuntianda parocho peccata ab iis solutat si illud ,, cur ueunt laeniter tes absolvere Deinde, si RR. Pontifices eximerε pomni ab ea necessitate, cur eorum decretis obsistit Laui jus, eum illi toties declaraverint a se fideles exemptos ' II. Leo X. idem statuit in Conc. Lateranensi V. anno Is I 6. Idem decrevere Paulus III. ann. Is49. Paulus IV. ann. aliique apud Alex. Tournely , Mucat &c. Accedit definitio Clem. VIII. quae contentione servente inter res lares & Iur hos Camer cen. & Atiebaten. digceseos, sancivit: Dictis fratribus ab omdisaris a Arobatis , etiam Pasitali, qu is alio tempore
Ram ab estram parocho sumant. Idem statuit Clemens X. anno 16 o. Nec dici poteli ea decreta esse subreptilia , cum extentautographa in Romanis Arctuviis. 'Nec obstat, ea decreta, non esse in Galliis recepta , squi dem ab aliis Christiani orbis partibus acceptari negare non pose sunt Galli theologi; cur er o ab omnibus pari obsequio exei
re non possunt quod si fieri potest possunt ergo episcopi
χnc facultatem regularibus concedere; ergo qui confitentur regularibus simpliciter approbatis canonem omnis titri tur non violant . Reapse in eo canone pro ii sacerdotis nominr posse
intelligi episeopum , parochum, & quisquis delegata iurisdictione excipit consessiones , anirmat Alensis , D. Thomas , Henricus, & Durandus o Ex recentioribus, vero innumeri ab ipso etiam Launoto laudatio tandem doctrinam amplexi sunt anno I 232. Theologi Parisienses, anno I so. Guillelmus G
lus episcopus Suessionen. anno I I. Germanus Aurelianensis, anno 16so. Philippus Gamachaeus & Ιsambertus , ann. I 68ῖ.
320쪽
LIB. XXXIV. DIs S. II. C A P. VI. 6
omnes docent, 'prii fuerdotis nomine Lateranen. Concit. inuitellexisse Rom. Pontificem, episcopum , ejus vicarium, Par
ehum , & omnes ab episcopo deputatos , vel si parochum intelligunt, docent tamen canonem exulicandum salvo iure episcoporum, qui possunt etiam Paschali tempore sacerdotes quoslibet deputare. Accedit ratio : I. Possumus in Paschate iuxta canonem inter. permittente sacerinta proprio, idest parocho, ut adversarii contendunt, confiteri alieno sacerdoti ; ergo a sutiori id fieri potest permissu episcopi, qui in parochiis suae dioecesis plenam habet auctoritatem . II. Ille est proprius sacerdos, sine euius licentia eonsessarius non potest solvere, sed episcopi a parocho, utpote inseriori, licentiam petere non debent; ergo sunt m pHi saererites. III. In sententia opposita episcopus esset ' prius facerdos tantum confirmationis, & ordinis , sed hoe eis absurdum ; ergo &c. Ob. I. Pronius sacerdos ex canone Lateranen. Ille est, a quo
in Paschate recipi debet Eucharistia , sed haec recipi debet a
parocho; ergo &c. II. Lateranen. c. 32. vetat , ne pensiones
conserantur de pmventibus Ecclesiae, quae euram proseis facem istis habere debet i sed huic pro rius sacerdos est parochus; ergo &c. III. Martinus IV. in Constit. Ad frausus useres praecepit, ut qui fratribus confitebantur suis presisteris diro taliabus confiteantar semel saltem in anno , ut Coricilium flatuit .
IU. Idem statuit post provinciales plurimas Synodus Medi
lan. Facultas Parisien. quae damnavit asserta Claudii Cusii docentis impleri caput Omnis utriusque ab iis, qui fratribus eo stentur. U. accedit ratio. Nam privilegia regularium a Trident. revocata sunt . Nec parochi suo iure exui debent, queis episcopi suam auctoritatem commisere; ergo &c. N . Mentem Lateranensis Synodi fuisse damnare pullulantem errorem asserentium cuilibet sacerdoti' adesse potestatem es
inum, licet ab episcopo iurisdictio non conseratur . Mandans ergo Concilium, ut quilibet confiteatur ornnia peccata proprio sacerdoti, nec confiteatur alieno, nisi de licentia proprii, d clarat, in consessario necessariam esse potestatem iurisdictionis. Iubens autem ut ad minus in Pascha communicet unusqui que, cohibet S. Sunodus contemptum sacxorum mysteriorum ;ergo quoad consessionem proprius sacerdos eli ille , qui habet potestatem iurisdictionis, aut ordinariam, aut delegatam. N 'que hinc sequitur , posse impleri extra par clam praeceptum communionis, cum hoc privilegium regularibus noli sit coi cessum, imo statutum sit, ni Eucharistia sumatur a proprio
Ad I. ergo dist. min. seclusa episcopi facultate, conc. secus , v x nes.