장음표시 사용
341쪽
enim negarunt reconciliationem , per quam ius tribuitur in s cietate fidelium, quo pacis solatio ad terrorem aliorum scelestiores privarunt. Licet enim nemini in uis a necessitatem to negarent quod perunt. nemi' sacramentalem absolutionem , iure tamen de eorum salute timetant cum Aug. serm. gyr. qui ait: Mens dimitentiam ad ultimum reeonciliatus, s curus hinc exit , ego non sum securus . Vel ergo Cyprianus , Innocentius, aliique non loquuntur de absolutione sacramenta ii, aut de severitate disciplinae loquuntur, quam cessante per secutione relaxare opus erat ; inde ergo non infertur, hos pininnitentes absolvi non posse.
De operis satisfactione in Sacramento poenitentiae.
SAtisfactionis nomine earn compensationem intelligimus , qua homo pro peccatis commissis Deo aliquid persolvit , sive solutionem poenae temporalis indictae a iudice spirituali ad
satisfaciendum exercitio bonorum operum injuriae ino per peccatum illatae . Huius' satissaellanis necessitatem' , & modum tum ex parte consessarii , tum ex parte poenitentis hoc loco expendemus: deinde publicae satisfictionis ritum , tandem rios poenitentiae effectus, aut fructus.
De sacramentalis satisfactionis necessitate .HAnc denegarunt , post Audianos , & Manichaeos nor nullos, Lutherus , Melanchthon , Kemnitius, Calvinus , Dallaeus , qui ex firmissima. in Christum fiducia kqua noxam omnem & debitum sibi dimisuam putant, eo quod ille cumulate pro omnibus satisfecerit, asserunt, iustifi--catis per Chrillum nullam poenam esse diluendam , nullamque satisfactionem a sacerdote imponendam. Contra quos sit PRopostrio I. Plerumque fit, ut dimissa culpa renae temporales luendae sup nt'. Prob. I. ex lacris literis. Agamo ensm, ex Sap. ro. & ex I. I a. c. I 4. remissum est primae transgressionis peccatum, &tamen in eius poenam una cum posteris innumeris aerumnis subiectus suit: idque non ad exercitium virtutis, sed quia e medit G ligno ct e. Exod. gr. v. 14. legitur Dominum , i
tercedente Moyse, placatum super IsraeI ob aurei vituli idoli l triam. Et tamen id. v. 34. ait Dominu&: In die ultionis via
342쪽
staso hoe peccatum eorum. Num. ra. Maria, Pro Qua Pses Deum deprecatus fuerat, ablegata est septem diebus extra east . Ibid. e. I4. 2o. & 24. Populus obmurmurans , cui Domitius testatur se dimisisse culpam, Aaron , de Muses Deo accepti, excluduntur tamen a terra promissa. Et a. Reg. ia. David cui ait Dominus t Gansulit pereatum tutim, fili rum morte punitur; ergo &c. Prob. II. ex PP. Aug. in Ps. 'o. t Aliquando mus , euisenosis iis futuro saeculo, corripit eum de peceato in isto saeculo.
Nam las D id , eui dictum fuerat, dimissum est precatum
tuum, venerunt, quae minatus erat Deus propter ipsum pere tum . Et trin. I 24. In I o. Cogitur ho mo tolerare etiam remisesis peccatis, productior est enim pgna quam cuim, ne parva puraretur culpa, si cum illa finiretur oe nna. Eadem habet de Davide l. 22. contra Faustum. Consentit Ambrosius, Fulge tius, Gregorius M. merito ergo ait Trid. sess. 14. c. 8.: Falissum omnino esse , mi am a Domino numquam remitti , quin universa etiam poena e vinetur. Prob. III. ratione producta a PP. Trid. Deret enim dis nam clementiam, ne ita nobis absque ulla satisfactione peccata dimistantur, ut occasione accepta peccata leviora putantes, vel ri iniurii Spiritui S. , A graυAra labamur. Proeul dubio enim mrenopere a peccato revocant, quas freno coercent hae sati factoriae nnae, cautioresque, s vigilantiores in futurum poeniarentes fiunt ergo &c.
b. I. In sacris 'iteris d*o memorantur suppliciorum gen ra, primum quod impiis infligitur, de quo David ait : D
mine ne in furore tuo inguas me , alterum quo Deus exercet amicos iuxta illud: Casigoit me Dominus, et morti non ira
didit me. Sed illud suppotiit pervicactim , non remissionem delicti, hoc autem non punitionem importat, sed meritum ;ergo dic. II. Εethch. I 8. habetur : Si impius egeris p ite
tiam, omnium iniquitatum eius non recordabor. Ps. I 3I.: Be rus vir , cui non imput it Dominus peccarum . Rom. 8. : N
hii damnationis est iis, qui sunt in Chrso Iesu i sed haec salsa
essent in hac nostra sententia; ergo dcc. III. S. P. A. l. a. de Poec. Mer. c. 34. loquens de panis originalis peccati ait, eas esse post remissionem certamisa 1 exedieitationesque iustorum. Et infra ait : in pietas hominis m illa humilitate exeresetur, atque probaretur . IV. Chrysostomus hom. 28. exponens illud I. Corinth. Si nos Aiudiearemus oec. ait: Non dixit si castigaremus nos ipsos, sed solum, si vellemus gnoscere peccata, Merairemur ara eo , quod oe hie s illis est, supplicio. V. Remota causa removetur enectus ; ergo culpa
remissa remitti dori di pinna.
343쪽
;;o DE THEOLOGICIS DISCIPLINIs
N. ad L praeter illa duq suppliciorum genera dari etiam illa, quae serri debent ad demonstrationem debitae miseriae, &ad vitae emendationem . Cujus generis sunt ea, quae supra me moravimus . Hinc S. David etiam dimis Q mccato, in cin te & jejunio curabat Deo satisfacere . Et S. Paulinus cecinit : Si cinerem rex ille Deo auectus edebat, ' sua miscebat pocula cum lacumis ; quid facere heu misero mihi competit λ Ad II. retorq. argum. Ibi enim legitur: Si impius egerit poeniarentiam, oe fecerit judicium, est iustitiam &c. hoc est ii punierit admissa, & Deo satisficerit operibus misericordiae. N.
II. illa verba: Iniquitatum ejus non recordabor, designant lubet orionem a morte aeterna, sicut verba: Vita viυet cir non morietur, significant vitam spiritalem. In Ps. 3 i. non imputari ilicitur peccatum, quod debito terno supplicio non punitur. Rom. 8. ostenditur nullum in renatis manere culpae reatum, aut debitum aeternae damnari nis , Emitem vero ad agonem relinqui, nec posse nocere re luctantibus, quod constat ex Trid. 1ess. s. & ex August. l. I. ad Bonis cap. Io. Vid. l. 6. c. I 8. & l. Iῖ. c. I. Ceterum εsi post originale remissiim renati huius vitae miseriis, & morti corporis subjiciuntur, quanto magis poenae exigendae sunt ab iis, qui semel a peccato liberari, accepto Spiritus S. Gnomm contristare non formidarunt λAd III. dis . ant. Sunt exercitationeae ivsorum debitae, Conta indebitae, neg. Fatemur ergo etiam ea, quae merito patimur, deservire ad exercitationem necessariae patientiae, ut ait S. P. A. tr. Iaa. in Io. sed dicimus etiam deservire ad demon' rionem delitae miseriae, ut ib. loquitur S. D. Ad IV. M. id unum velle Chrysostomum, poenas nempe huius saeculi, magis esse admonitionis oe curationis, quam mustionis, quia Deus his poenas exigens, tibi supplicium es temporale , vult nos usempitemis eruere. Ad U. dist. ant. Removetur effectus cum ea necessario connexus, conc., quicumque, neg. Nam deleto originali peccato remanet mors, & miteriae. PRoposIPIO II, Potest ac debet cicerdos consessis poenas satisfactorias iniungere. Prob. L ex sacris literis. Nam 18. Matth. & IO. 2o. non solum ad solυendum , sed elu:m ad ligandum Christus concessit claves Ecclesiae; ergo &c. Ita Trid. PP. Theologi , ac Pp. quorum fides ostenditur I. auctoritate S. canonum, nam cap. 3. Concilii Carthaginensis decernuntur poenitentibus episcopi arbitrio poenitentiae tempora . I n Syn . Laodiceno : Pro qua titate peccati poenitentia tempus attribuendum satuitur. Prob. II. ex PP. Nam Basilius in Reg. brev. ait: Pro qualitate δε- Iicti tempus poenitentiae impendatur. Hoc sit iudicio eorum qui
344쪽
- LIB. XXXIV. DIss. III. CAP. I. gar
praesint. Et ep. ad Amphil. ait: Mensuram temporis in agem da mittentia non a rete prefigunt canones, sed magis in arbia trio sacerdotis Butelligentis relinquendum saluunt. S. P. A. Ench. c. 6s. ait Resie constituuntur ab iis, qui Melesiis praesunt , rempora paenitentiae, ut fiat satis etiam Ecclesiae, in qua remis 'tuntur ipsa peccata. S. Leo Ep. ad Nicetam Aquilei. epist pum : Tempcira renitudinis constituenda sunt tuo iudicio , prout
conυersorum animos prospexeris esse devoto . .
III. Accedit ratio. 'nitentia enim , ex Auctore libri de vera & silc poen. ra quaedam vindicta dolentis puniens in se, quod dolet commisse , at vindictae peccatorum an iis sunt i 'fli Mndae, qnibus spectat iudicii potestas ; ergo &c. Deinde,
qui satisfactionis viam claudunt , falsam salutem promistrant, ex Cypri de Laps. pag. et . Tandem sacerdos curare debet, ut qui aelinquunt habeant tuae infirmitatis medelam, & mvae vitae custodiam, sed haec duo praestari poenis satissaetoriis docet Tridentinum; ergo &c. Ob. I. Christus paralytico, mulieri peccatrici &c. peccata dimittens nullam poenitentiam imposuit; ergo &c. II. Ap stoli solam cessarionem a peccatis inculcant . Nam Ap. ad Ephes. q. ait: Qui furabatur, iam non furetur, ubi Theophyl. ait: Non dixit Apostolus : puniatur qui furtum committit, sed a malo deficiat. Punire namque est fori iudiciarii, dehortari amitiis Chri sti doctrinae est. III. Si 1acerdotes solvunt a reatu
poenae, & a debito mortis aeternae, cur non solvunt etiam a debito temporali IV. Etiam in baptismo remittuntur peccata, sed in eo nulla poena praescribitur; ergo M. N. ad I. neg. cons. Christus enim, cum sit Dominus universorum, potest solus veniam largiri peccatis, piae in ipsum
commissa sunt. Homo autem, umore servus, nec remittere, nec
donare indulgentia sua potes, quod in Dominum delicto gravi re commissum es, Dominus ergo nostra satisfactione placandus es , ut docet Δ. Cypr. de Laps. p. 378. Ilc. II. Christum tu voluisse divinitatem suam ac plenissimam potestatem ostend
re, nec consessionem exegisse, ut constaret se crutari renes& corda : nec satisfictionem quaesivisse , ut planum fieret , suam auctoritatem absolutam esse, non deseratam; sicut ergo exemplo Christi non immenatur oris consessio, ita nec operis satisfinio. Non enim absolutam, sed ordinatam poterum dedit Christus. Ad II. neg. ant. Apostolus enim tradidit satanae incestu sum Corinthium in interistim eamis: verum sive id daemonis obsessionem sqnificet, ut censent Graeci PP. sive anathema, ut alii, sive castigationem camis, ut Ambrosius , aut poenamnnitentiam , ut Aug. existimat, constat Apostolos in peccata
345쪽
animadvertisse; ergo &c. Ad prob. λ. Ap. ibi non exclud re poenitentiam, sed adstruere, subdit enim : Magis autem Iaboret operando manibus suis, unde tribuat necessitatem patie ii. Ad quae verba Chrysostomus hom. I 4. Non furati sint , hoc non est peccatum solυere. Sed quomodo λ Laborarunt , maliis impertierunt: se filυerunt peccatum . Theophylactas etiatam statim post cit. verba ait: Non enim satis est a precaminisseere , sed contraria via es adeunG. Ante operabatur m um y iam nunc operetur bonum s verum cum ladiore, partim ut conferat corpus, partim ut laviores habeat facultat s . Vult etiam ibi Theophylactus ad Christi doctritiam non spectare satisfactiones, quae cum infimia, aut interitu fiunt: quod innuit Graecum κολάζειν, quod est subigere, vi reprimere oee. id ensis inest fori externi, o magi'atuum non 'clesar & sacerdotum . Ad III. M. ut ad L Ad IV. dist. mai. Remittunt in bapti Gnio peccata per modum remedii, conc., per modum iudicii, neg. Hoc enim fit in Sacramento poenitentiae, ad quam spectat delicti punitio.
PRopostrio III. Satisfactione, nedum ad Ecclesiae aedificationem , sed etiam ad redimenda peccata, & ad compensandas Deo illatas injurias imponuntur. Prob. I. Scripturis. Prov. 16. habetur : Misericordia reo
mitur iniquitas . Dan. 4. Peccata tua inemo nis redime. Mati a. Facite fructum dignum pamitentiae et, ergo &c. Prob. II. ex Ecclesiae definitionibus. De pom. dist. 1. c. II. legitur: μαι- grotoris psnae accipit veniam, nisi qualemcumque, es si
ge minorem IOAerit pynam. Et cap. Porro illi , habetur : Si sui ipsius iudires fiant, oe veluti suae iniquitatis ultores, temporalibus nnis mutabunt aerema Dulicia. Trid. sessi 6. c. I 4. ait: morerim es , satisfactionem per ieiunia , eleemosynas
non quidem pro pena aeterna, quo vel Sacramento , vel Sacramenti voto una eum culpa remittitur, Id pro p a temporali , quae non tota semper, ut in baptism fit, remittitur illis, qud temptrem Dei visi re πω sunt Nerisi. Hinc merito proscripta est 6. Baii prop. Satisfactiones laboriosae iustificatorum non υ-Ient expiam de condigno 'gnam temporalem restantem post culpam condonatam; ergo &c.
Prob. III. Ex PP. Nam Cypr. de Laps ait: Dominus n Ira satisfactione placandus est. Ambrosus , ad Virg. lapsam e Grande scelus , ait, grande habet necessariam satisfactionem . Hieronymus in Joel. Qui precator est cilicis accingatur , 'dormiat in sacco, ut delicias , per quas ossenderat Deum, vitae steritate compae et . Et S. P. A. serm. qs r. Non suscit a malis recedere, nisi etiam de his, quae facta sunt, satisfiat Deo per renitemne dolorem , per humilitatis gemitum ; ergo &c. i Prob.
346쪽
LIB. XXXIV. DIS S. III. CAP. I.
Prob. IN. ratione . Poenitentiae enim ex dictis non ad solam Ecclesiae aedificationem, ted ad peccatorum remissionem, &Dei satisfactionem inductae sunt; ergo &c. Ob. I. Opera poenitentiae, ex procuctis restimoniis, nedum Poenas temporales avertunt, sed etiam aeternas. Sed pro his
ex Trid. nulla iniungitur satisfactio ; ergo nec pro illis est iniungenda. II. Ex Rom. Iustificati sumus gratis per grariam , oe redemptionem, quae es in Chrseo Iesu ; ergo &c. III. Christus morte sua pro nobis cumulatissime satissecit qui Icenam & culpam; ergo operis satisfactio est Christo inauri
a. IV. Qui putat operibus suis posse iniurias Deo illa compensere sibi gloriam Redemptoris tribuit , & confidit is homine ;-&c. V. Solius iustitiae Dei est punire peccata;
atqui Deus ea punit per terrores incutas, queis conscientiam excruciat; ergo &c. R. ad I. dist. mai. Avertunt eodem modo , nem diverso modo, conc. Nam Opera poenitentiae, respectu poenae aetem ,haiant quandam rationem satisfactionis improprie dictam, inquantum ante susceptionem Sacramenti praeparant ad gratiam , eamque. Promerentur de congruo: & in actu Sacramenti, dum a poenitente acceptantur, fiunt ejus pars integralis, cujus vi solvitur culpae reatus. Dum vero sunt post gratiam remissi nis acceptam, habent quidem rationem satisfictionis propriae , respectu ranarum temporalium; sed relate ad aeternas non sunt satisfictoria, nisi prout per sacerdotalem absolutionem aeternae poenae commutantur in temIUtalm . Ad II. neg. cons.
Cum enim quidquid boni agimus gratiae munus sit, gratia vero ex Christi redemptione, recte ait Apostolus e Nos jus mori gratis se. Rem etiam Ambrosius i. a. de Abel : Crimiana bonis moribus, fideiqua pretis oe miseratione redimamus . Vid. Auctorem c. s. l. I9. Ad III. nem cons. Ut enim ait Trid. Non ita nostra es satisfactio, quam pro peccatis nostris exsolvimus, ut non sit per Christum Jesum . Nam qui ex nobis nihil possumus, eo cooperante omnia possumus. Accedit, quod dum Iatisfaciendo patiamur , Chrso, qui pro peccatis nostris satisfecit, conformes umcimur J ergo operis satisfictio, qua. mortificati carne Christi vestigia sequimur, non est Chriuo iniuriosa, sed grata . Ad IV. neg. ant. Responsio patet ex dictis. Non enim in fomia ne misit, sed in Christo, qui tenet, per gratiam ejus m ritis comparatam, non propriis viribus, posse placare Deum,& veniam promereri. Hine Cyprianus , cum protulit illud J eremiae : Maledictus homo, qui spem habet in hαmine, ad opera poenitentiae, non ad inanem fiduciam. lapsos. hortabatur, ut dictum est. Ad U. neg. min. Haeretici enim dupliciter
347쪽
errant, I. quia contritioneiu statuunt in ilicussis termribus , II. quia intimationem supplicii, unde terror incutitur, cum poenitentia & satisfictione confundunt. Vid. Auctorem tom. 7. Pag. si . ROm. editionis.
Do modo a confessariis se anis in satisfactioniblis
C Una sacerdos ex cap. praecedenti debeat satisfactionem 1ia ponere, curare debet ut injuncta opera qualitatis crimianum viribusque poenitentium respondeant. Sit itaque . t PROUsITIO I. Male se pereret sacerdos, qui pro gravissimIsculpis opera laevissima imponeret, & vicissim. Prob. I. ex Trid. Synodo sess. I a. c. 8. , ubi ait : Debenescerdotes pro qualitate mminum , aenitent m faciatare eo venientes satissactiones injungere , ne , s forte indulgentius gant, alienorum Peccatorum participes essetantur. Idem constat ex cap. His, qui disersorum. Ex cap. Pro qualitate, & ex cap. Paenitentibus, Prob. II. ex PP. Cyprianus de Laps pag. 38s. ait: Paenitentia crimine minor non fit. Putasne Dominum eito posse placari, cuius remplum sacrilega eontagione υisiasti orare oportet imminuin, diem luctu transigere , in cinere cirrilicio volutari oeo.
Eadem habet Clerus Rom. , Ambrosius, Gregorius M., Ct, macus, & S. Carolus in Inst. Consess, ubi ait: In fatisfactionibus, vel poenis nitis confessarius circumspectus esse debet , ne ad O Dies illae sint oe fatales, ut Potestas et iam is cominemptum veniat, neque nimis graves or longae, ut vel recusenteas exequi, vel mane non perficiant. Horatius etiam , licet ethnicus : Adst, ait, Regula peccatis, quae paenas irruet quas . Proinde eo essarius, subdit S. Carolus, canones paenia mentiales is unguem sciat vortet. Etsi enim pro modo antiquo eamnum paenitentiam non faber sequi I semen paenitenti nomnumquam articuus in iis explicatos tractabit , - se ad maj rem dolorem adducunt r, paenitentiamque imi culam, quam lysi dedit, alacrisae exequantur. Idem docet Concit. Parisiense IV. ann My. , Cabilo n. an. 8II., Moguntinum, aliaque apud 'Merbesium, & Alex. Meminerint ergo qui levissimas satisfactiones imponunt. illud Erech. II. I in qui consuunt ρομπώε sab omni eubito .c. Quaeres I. An moderata indula tia nimiae severitati sit praeserenda λ M. affirmative. Et ratio est I. Quia Sae'me
Um euenitentiae nou es forum ira vel para min , ut ais Trid.
348쪽
LIB. XXXIV. DIS S. III. CAP. II. sess. 14. c. 8. II. Quia in lege seri tam , in Evangelio misi
ricordia commendattir , ex cap. menter ignoseo de Poenit. dist 1. III. Quia in cap. Alligant habetur ; Si emamus misi mp itentiam imponentes, nomne melius est propter misericordium rationem reddere, quam propter erudelitarem l IV. Quia S. Th mas de Villan. Conc. f. 6. post dom. Quadr. ait e Satius --
dico eum modica paenitentia animas ad purgatorium remittere, quam propter rigorem damnationis periculo exponere; ergo &c.
Quaeres II. Quibus de causis possit sacerdos cum poenitentiabus humaniorem se se facilioremque exhibere Τ M. Ob pi res, & I. Ob contritionis vehementiam, non falsis indiciis ,
sed praecedentibus operibus comprobatam . Nam ex cap. Mensuram, apud Deum nυn tam valet mensura is oris. q&um
doloris, propter quod ipsa rem Ora poenitentiae pra fide, conversatione paenitentium abbrevianda frant, pro negligentia proteianda. Et cap. de nnitentibus de Gonsecr. dist. 3. : S cerdotis es iudieare, ut attendat ad confessonem mittentis, O ad fetus eorrigentis. Accedit S. Thomas q. I : Quauro es maior contritio, tanto magis diminuis de nna. II. Ob poenitentis infirmitatem, cui ea tantum satisfallio debet iniungi ,
quam sacerdos putat infirmum verosimiliter impietrerum, ait S. AntonInus p. tir. II. c. 2o. In poenitentiali Theodori Cantuarien. Ep. c. U. legitur: Ab infirmis in periculo mortis per presbteros pura est inquirenda confesso peccatorum, non tamen illis imponenda quantitas pyritentiae , sed amicor- rati nibus pondus ygnitentiae sublevandum.
III. Ob conditionem, & qualitatem personarum . Ierior Gnim poena imponenda est, ubi minus est malitiae, & volui talis ex cap. Si quis infanstus. Artendi etiam deber aetas, o casio &c. item patientia in serendis adversis, quae locum h het latisfictionis. Ρκopostrio II. Pro satisfactione Imeoni debent opera poenalia , & publicis peccatis publica poenitentia.. Prob. I. pars. I. Scriptarae, ac PP., dum nos ad Poenitentim hortantur, memorant ieiunia, squaliorem vestium , fl tus, eleemosynas &c. Dan. 4. , Ioel z. Joan. Ita Cypri nus , Ambrosius, & Augustinus supra laudati. Hinc Trid. moner Consessirios: in satae actio, quam imponunt, sit etiam
ad praeteritorum peccatorum vindictam, ' ρο castigationem. II. Inter haec opera praecipua sunt ex Trid. sessi Iq.: Eleemosma, ieiunium, oraris, Aia pietatis Uera : quae tamen omnia ad
tria illa reduci possunt, nempe ad jeiunium corporis afflictiones, ad orationem opera spiritalia , ad eleemosynam ossicia ani sericordiae. III. Hinc patet , imis ite se. gerere confessarium, qui homini perditissimo psalmos, rosaria M. non au-
349쪽
3;6 DE THEOLOGICIs DISCIPLINI s
tem ieiunia, cilicia, eleemosinas, vigilias , aliasque corporis
affli elationes injungeret. Prob. II. pars. Ex cap. Canonica instituta, ex cap. se vero, & ex cap. Id timen de Poen. dist. r. Item ex Trid. sess. 24. de Reserm. c. 8. & ex Catechismo Romano pari. a. c. s. Accedit ratio Aug. c. 63. Enchir. n. II. ubi ait, satisficiendum esse esiam Ecclesie, nempe emendationis testimonio, ad bonam frugem eos revocando , .uos Peccator exemplo suo ad malos . mores provocavit, ut ait ibid. ridentinum; ergo &c.
De modo a renitentibus se ando in satisfactione implenda. PRO consessariis monita quaedam praemissa sunt, nunc alia pro poenitentibus subjicimus . Sit itaquePROPosITIO I. Debet poenitens iniunctam satisfictionem acceptare, & si levis est, graviorem sponte subire. P'b. I. pars contra Navarrum, Medinam . Armillam &c I. enim ex Trid. sess. I . c. 8. debent sacerdotes satisfacti nem imponere, quia ipsis es es, non ad solisndum dumtaxat , sed edi ad igandum concessae sunt; sicut ergo absolventes vere peccata dimittunt, ita ligantes vere obligant pinnitentes ad satissectionem. Hinc post Trid. id non posse absque tem ritate negari aiunt Victoria, SuareZ &c. II. Idem docent f Thomas, & ia ventura , S. Antoninus, ac S. Mymundus apud Natalem Alexandrum. Prob. lII. ex Patribus, ex canonum auctoritate, a quibus praecipitur, in iudicio face dolum satisfactio imponatur, & non satisfacientibiis deneg tur communio ex propositionibus praecedentibus . Prob. I V ratione. Sacerdos enim iudex est ; illi ergo parendum est Deinde satisisio est sacramenti pars integralis ergo ea mutilat, qui illam negligit. Dices Sacerdos est judex arbitrarius, nullumque extat se tisfactionis adimplendae divinum praeceptum; ergo &c. EG se quidem in poenitentium arbitrio hunc, vel illum consess rium adire, at illum, quem adit, verum iudicem esse, eique Parendum, cum tolleat potestate solvendi & ligandi, unde sequitur satisfictionis praeceptum, ut iupra dictum est. Prob. II. pars. Ex propos. I. cap. praec. ubi ostendimus, debere satisfactionem respondere criminum qualitati : quod Magister probat ex Matin. g. Facite dignos 1ructus pamιtentiae. Alii ex cap. Falsa; ., A GUideret de Poen. dist. s. n. 6. Hinc S. Petrus Damianus ser. a. de S. Andrea ait: Ne tibi blan
350쪽
LIB. XXXIV. DIs s. III. C A P. III. 33
. eris, s groiter peccanti levior poenitentia dictatur, eum pie ratoriis ignibdis perfriendum si quidquid his minus feceris . Asdit S. Thom. Quodlib. q. II. art. I. precatorem dupliciter esse debitorem satisfactionis; uno modo ex injunctione Sacerdotis , altero ex peecam commis . Accedit, quod ignoramus, quo studio , animique assectione satisfactionem impleverimus : hinc monemur, ut amuo animo seramus flagella, & cruciatus h jus vitae, & indulgentias lucremur, quibm peccatorum poenae Iuuntur; stultissimi ergo putandi sunt, qui talis ionem di ferunt ad aliam vitam, A in Purgatorio. Nam praeterquam quod praeceptum satisrictionis violant ex Nat. Alen certe graismior erit tuo ignis , quam quidquid potest homo pati tu haemita, ut docet. S. P. A. in Pl. II. 11. I. PRoposiTIo ΙΙ. Poenitens non satisficit quoad meritum, nisi peccati abjiciat affectum; licet satissicere possit quoad .
Proo. I. cum inrbesio, Gumelyo,. Iuenin , L Droint -&e. Nam satisfiunio est actas poenitentiae' necessario conjum eius odio vitae praeteritae, ac studio placandi Deum; sed haec stare nequeunt eum aiferi peccati; ergo &c. - Eum ver, qui recatum detestatur, quamvis non sit luet ficet tus, posse satis ionem implere pro ni laudati Theologi , ex quo a -tiquitus imitentia praecesserit absollitionem, & opus bonum cum auxilio gratiae in impio patratum Deo placeat, & salutem de congruo ad iustincationem disponat. Ex adverso s. Thomas, D. Bonaventura, S. Antoninus, soto, Ledeisa, i ram , timosa &c. docent, neminem in peccato esistentem posse , satisficere. I. enim satisiactio, eum a sola Dei acceptatione pendest , Iocum non habet in operibus, gliae fiunt ab inimico Dei . . II. Quod in Poenitentiae Sacramento poena aeterna in temporalem mutetur, id fit ex Dei reconciliatione, & amicitia; in hac ergo statui debet aevitas satisfactionis. III. Docet Trid. - satisfiictiones nostras a Christo vim habere, quatenus in ipso vivimus . meremur, ac satisfacimus; si ergo in Christo non
Vivamus, Πα per eum mereamur, nulla erit satissectio. IV. t Catech. Roman. pari. a. c. s. ait: Iu satisfactione requiritur,
ειν qui satis eis Usus fit. V. Opera in statu peccati incta non
habent meritum ae condigno , ad hoc enim requiritur gratia habitualis, nec de inmmo ex Suaresio in ordine ad satisfini nem; ergo &c Concisiantur tamen haesententiae, si praeceptuin satisfactionis ab ejus merito secernatur. Argumenta prioris se tentiae evincunt praeceptum sitisfactionis posse in tam pereati impleri, adeo ut in eo statu iniunctum opus efficiens, non incurrat matum omissonis ex satisfactione neglecta, nec teneatur. m. IV. Y com