장음표시 사용
361쪽
confiteri, quod paenitentiam impleverit in peccato, ut docet
D. Thomas, & Soto. Argumenta autem sententiae oppositae tantum probant, opera facta in peccato non habere meritum
satisfactionis, & tantum de conmo ad iustificationem disponere, itaut satisfaciens .in statu peccati non sit immunis a Poena temporali, peccatis debita: cum opus illud sit meriti expers, & moriunm, licet s ublato obice revi Iscar - . Quaeres Ι. An unus pro alio possit satisfictionem Implere RN. L Ex pmpos. ab Alexandro VII. damnata e Parn tentem propria auctoritate non posse sibi substituere alium , qui loco ipsius: pomis etiam ridi Nat; nam satisfactio non solum pro Iolutione debiti est impendenda , sed etiam ad vindictam peccati; erm &c. N.- IL Satisfictionem ab alio exhibitam non esse ejydem efficaciae cum ea, quae sit ab ipso Poenite te III. Ex scripturis, Patribus, ac rations indubium Es.se, posse unum pro alio poenam luere eique de . congruo mistiam promereri, idque ex communione sanctorum per quam constat amicorum Dei meritis saepe impetraram esse indulgae
Quaeres II. An possi mnitens pro uno peccato satisficem sine alio λ M. cum diffinritone. Vel enim quaeritur, an qui plura habet peccata lethalia possit poenitentiam agere de uno νnullam de altero sollicitudinem habens , vel de , lis venialiabus, & de sola poena temporali sermo est. Quoad L N.
Cum Do Th. q- I supplo arto I. negative, quia non potest
tolli offensa, nisi per insi rationem amitatis V quam peccatum tollit. Quoad Il. & ΙH. R. . aifirmative.. Venialia enim amicitiam non stingunt. unde potest unum sine alio expiari; diversu vero heccatis diversae poenae respondent, unde uni sine aliae potest sat fieri. Nam Ecclesia ipia plenarias modo , modo limitatas intal gentias concedit queis ex parte tae
Quaeres IIIo An licear rcensients petere a Consesseris commutationem satisfictionis sbi injunctae fle. I. Esse pravi mimi indicium id perere,. quando onus imositum nee gravit tem criminis, nec vires poenirentis excediro IIo Posse conseia 'sarium poenitentiam ab alio ininnctam commutare. dummota etiam illi fiat eorundem peccatomm consessio. Noe obstat ri Ioquium illud r Par in serem non haber iurisdicti--. Nam Consessarius non exercer, in casu, tur Minionem in alterum Confessarium habentem parem auctoritatem, sed in poenite
362쪽
. De publicae Paenitentiae satisfamme . DE hoc aris mento copiose tractarunt Morinus, Sirmo
dus, Petitus, Albasilinaeus , Menardus , Martene , a quibus tractatus a se editos locuplAariant Merbesus, Juemn, Toumely, Vitasse, D Hanael , L Droint, Haberi, Gotti ,&c. Poenitentiam autem publicam vocat DiDCangius in Gloss. t. 7. p. pag. suae no expiandis crsmisi s , vilictis pusiarii imponitur t eamque iis lautum injundiam putant Sirmondus, Petitus , aliique , qui publici alleiijus criminis convicti, e sint. Alii tamen eum Morino, Alba inaeo &c. apud Witas. se docent, etiam oceulta crimina tasse publicae poenitentiae obnoxia. Itaque priori definitione rejecta publicam poenite tiam eam dicimus o Quae agisur in re noctu pomis , O in E elesiae eonventu. Paenisentes autem ii Oicebantur, qui Mnite tiae stadium percurrebant, qui etiam dicebantur: In paenite riam missi, vel In paenitentiam positi , ut legitur in veteribus
ΡRoposiTro 1. Publica poenitentia ab ApostolIcis temporibus obtinuit, licet initio de ea certi canones non extiterint. Prob. I. Ex epist. D. Pauli , ubi in I. saeculo profertur exemplum incestuosi Corinthii , in a. exemplum mulierum , quas Marcus vitiavit in . eorum , quos memorat Tertulli nus, & Cyprianus supra est. II. Ante Montani haeresim cin-ca an. V. JE. IS7. Prudentia sacerdorum, non canouum prae
scriptionibus poenitentias fuisse thdictas probat Morinus l. de admin. Poen: c. I. ex l. I. Const. Apost. & ex l. r. Ite mae , seu Pastoris. Hinc patet, mulieres adulteras statim post criminis, detestationem, non, ut fictum est postea , post a nos plurimos, a viris suisse receptas: unde Te 'tullianus iactus Montanista Hermerem Moechorum pastorem appellat. Idem prointat exemplo latronis apud Eusebium . quem Jo. Apostolus levi poenitentia statim reconciliavit Ecclesiae. Nec obstat can. 24. Ap. Laisum istiuum absindens annistribus communione privatis , non enim omnes canonm Amst lici parem habent vetustatem, & auctoritarem. Exorta Mometanistarum haeresi, qui ex Hieronvmo ad omne pene delictum Ecclesiae fores oces userant, & Catholicis nimiam facilitatem eis Izabant, paulo severior invecta est disciplina: iram in qui-m Eccl-iis semicarila, & sacrifieatis ' vel negaretur mnino, vel in esitu mortis tantum venia daretur, ut suo loco ostendimus. Interim exorto Novatiano schismate circa an.
363쪽
aut et so. Novariani, ac Montanistae iniquo scedere m cti , ut selso etelo diiciplinae fideles ad se traherent, in vut spargere coepe , Ecclesias esse contaminatas, ibique seriale riis , Sacrificatis se. pacem redditam esse. Hine saluberrime institutum est, ut nee spes lapsis deneaaretur eontra Novati nam haeresiam, & nemo absque certa emendatione reciperetur, ut supra i nonstratum est, ad eorundem criminationes refelle
PRomsITIO II. Quatuor. poenitentiae gradus , grassante Novatiana haeresi, sunt instituit, at quando desierint incer
Prob. I. pars ex ep. Canonica s. Gregorii Thaumaturgi, qui interfuit Antiocheno Conc. an. a54. liui gradus illi, Flexus nempe, Audiantiae, nostrationis, ει Consistenta recense tur. Item ex Io. Raythuni monasterii antistite apud Morinum l. 6. e. I. n. Eosdem gradus desultor pinnitentiae laudat ean.& s. Sin. Ancvrana, h can. as. vacantibus vaticiniis pret scribit annos subfrationis. Et S. Baslius can. 7 . tom. m. p. 77 . scribit, ei qui sororem compresserit, triennio flendum esse ante oratorii fores, alio triennio aeredendum ad aradientiam ,
ae dandam tribus aliis annis substrationem, & anno decimo subsistendum ι eryo &c. Prob. II. pars. Quidam enim gradus illos sublatost putant qualeto sareulo ob Nectarii fictum, sed inde non eruitur pro omnibus publicis peccatoribus rinitentiam fuisse abrogatam , aut Eelsco sibi ius ademisse illam quandoque imponendi ,
ut alibi dictum ost. Reapse Trullana Synodus coacta an. 682.& A as Mythunt, qui circa VI. aut VII. saeculum floruit, illa can. 8 . hic in schol. s. Io. Clim. tom. Io. Bibl. PP. pag. 13. hujusmodi graduum eas presse. meminere . Fallitur ergo Tournelyus, qui putat a Nectarii tempore in Orientalium Ecclesiis eessasse Futum, Audientiam , Substrationem, &perseverasse tantummodo Consisentiam. Imo Audiantes, &Adlare manus memorantur etiam ab alio Climaci scholiaste ad Gradum I a. quem Raderus putat Eliam Cretensem, qui vixit anno 787. In occidentali autem Ecclesia serius gradus huiusmodi coeperunt antimini. Itaut substratio vix deince in epistolis Romanorum Pontificum & decretis Conciliorum commemoretur. Cum enim mi Wissimi essent Catechument, eaeperunt omitti preces, & ceremoniae super substratos, & lo. eo poenitentiae canonicae impostae sinat peregrinationes, iri Ria,' eleemosynae &c. Vide Poenitentiale Theodori, Decreta
Ivonis . surchardi. PROFMITIO III. Tempus publica raenitentia ab Episcopis definitum. ' - Prob.
364쪽
prob. I. Ex cani io, Conc. Asricani, & ex Regulis brem. 8asilii; nec non ad ep. S. L nis ad Nicetam. Ne vero Ep scopi in poenis decernendis livore & odio ducerentur, Coepisscoporum consilio, & saepe adstante plebe utebantur, ut 8. Cornelius, & Cyprianus ex ep. I . & Is . praestitere. II. Eandem consuetudinem viguisse sequentibus saeculis ostendit
Morinus ex can. a. Conc. Tol. an. 67F. ex cap. Hincmari',
& Herardi Turonen. ep. Qui ergo publicam renitentiam suis. ire debebat, sistebat se ante Ecclesiae praesulem estram Upis io, & clero seri 4. cinerum, unde in Liturgiis eo die legitur ordo ad dandam paenitentiam . In Poenitentiali Theodori h betur : In capite simiaragesimae omnes , quἰ publicam suscipisne poeni laam, ante fores E lesiae se re raesentent Discopo sacco AGH, nuaeis mdibus, vaeltibus demissis, re se es ipso H-ru, O viatu protestantes. Eadem profert de nabitu pyliten sium Martene ex Tertulliano, Cypriano, Caesario, qui aiunt poenitentes in Dera, cinere laborrescere, in cilicis, s sordia,us inlutari, Dras elisi. Quod fiebat iisdem verbis, qui bus e Paradiso pulsus est primus homo, idest : ti sudore fulmeus tui &c. His addi potest S. Parianus, optatus, Ambro sus, & Hieronymus ab Auctore laudati, qui De A, eli
cium , & cinerem veterum commemorant μQuaerest Quid praestiterint renitentes in his quatitor πῶnitentiae gradibus λ M. In primo gradu, qui Metus dicitur ,
peccatorem flantem fideles, qui ingressiuntve, Orare extra pomram Oratorii, ut se se d precentur ut ait GreMr. Thaum tumus. Quod Albaspinaeus verias Tertuli. confirmat de poen c. p. ubi ait, eum ingraviseere, lacr=mari Aes noctesque ad Do minum, presbyteris a s i, caris Dei adgen; Iari, omnibus fratribus legationes de recationὼ suae iniungere. Et Soetomenus l. 7. H. E. c. I 6. ait: In pomis es ρ nitenitam loras, is quo uti sane maesti ae veluti Lunus. Vid. ep. 84. Hieton. ad
Oceanum , iki poenitentia Fab lae describit. 1n hae lugem
sum statione Fidam aliis scelestiores extra tinum commoram tes, sub dio, imbribus, nivibusque ex pysiti vehementius ali rum commiserationem movebanr. De h;s An Tanus can. I habet I Eos, qui rationis expertia animatia inierint, iussi fan m Saeniatis inter hiemantes inare. Et Tertullianus de pud. c. q. Iasiatuum stirias ultra sera naturae, non modo limine , v aeum omni Ecclesie tecto δεμ emias. In secundo gradu auditis est intra portaria in Narthece et Ubi Vorter 'eum , qui peccaruit , mre proximum carechMmenis a seiuino egredi , ut ait Gregorius - supra laudatus . Ex Nar thecis vocabulo, quod ante finem V. saeculi usurpatum non in
Veniunt, si posititiam putant Gregorii epistolam Morinus, di
365쪽
Lupus et vermanam tamen , fitente Mormo, eam amovit Bausamon, A Allatius .is sit, ait Lupus, m es antiqua . De loco etiam Narthecis ait Allatius: 'norant eri u , .am sit qui eum porticum esse fatentur. Exploratum videtur. Narthecem suisse intra riclesiae ambitum: I. quia in canone, cui Gregorio tribuitur, ponitur Intra portam; a. ouia id asscit in Nomoemone Matthaeus Blastares 3. - . extra sores conciones audiri non poterant, ad que in hi meni & peccatores admittebantur. Si ergo Narthex dissur zi ticus, erat interior porticus aequans totam Ecclesiae si rem . Allatius autem potius asserit suisse locum pro 'minis
III Gradus erat Sub ratio. Ex Balsamone ita dicitur ψdecidere, submittere se, quod in hoc gradurentes post ainbonem consisterent. Cum mim Substrati serintriari preximiores At entibus, necesse est, . ut eitra ambonem cenem Monriam habuerint. Unde Theorianus apud Lupum G. -Muis myra flabum .' Erat ambo EusM - or, quem modo νώρ- dicimus, utrimque gradibus instriis pus unde episcopus plebem S. concionibus erudiebat. In Paurem loco. qui peculiari nomine locus taeniιentrum ap. sellabatur prodrnebant se, ac subjiciebant impositioiu π risiapi & cleri, ut rati humiliatione. pacem recIpere De Substratione lotruuntur canones I p. Laodic. I l. D. Tole it Carth. IV. S. P. A. l. 3. de Bapt. c. I 6. Lupus, Ab
spinaeus &e. Vid. c. I. L Definitur a Greg. Sub Tir.st y ut intra portam rem'li flans cum catechumenιν egres r. ' iv Gradus ex canone Greg. est flentia, ut cum fideli
λυ. ρ 'onsistant, nec m catecbumenis egrediantin, In quo rinis
et zm sit, fidelibus mysteriis intimi. Eue istia participisant, nee sacrificanda offerebant . t
his aliunt veteres Cariones oratisvibus comm ιωτ
LT IAM gratia perfectionis. bd cum diu inter ambiissem' & pruperium constitissent, &. nitentiam comple sint ' ia snaxim accedebant . Unde ait canon , Gresorinum .
e Geros ordines promoveri ex Tolet. I. ec ua.
366쪽
abiemtam quaeque ministeria. exercere, ex cari. I8. Cone. P posmo IV. An penitentia publica seerit injuncta oe- cultis peccatis, nec . ne, disputatur utrimque i ta lis comaenitur, si dicatur eam, licet ab Ecclesia non indictam, imutealiquos subiisse . . Prob. I. pars Sirmondus enim, qui publicis tantum crisminibus hanc penirentiam impositam censet, nititur L aucti xitate Augustini, qui c. 6s. Euch. ait, in actionetiae reum a Ciasti corpore separara. Atqui in op. s. ad Μωced. docet eos a societate altaris rem eri, quo crimina
nam penitentia subeunda se reo illis peccatis, quae legis De calogus emtinet oe de quibus Amsolus ait: Iui tana agmiregnum Dei non possibunt, ait; Si peccatum eius, non suum in gr-i 'eius malo , sed etiam in tanto scandala es aliorum , atque hoe expedire utilitati Melesiae videatur anti τι, ra n sitia multorum, vel totius plebis nultentiam ager' non recuser e, ergo solis peccatis scandali publica rinitentia imposita est Nititur II. etiam canonum definitionibus, nam c. 99. -- nonum African. legitur: Si quando erisco us noυων ahqt m
noluerit . . . a nerete interdicat ei communionem . . donec Obtem
peret. Et can. 8. Synodi Uasensis monetur epis res, ut quam
diu scelus probare non potest, nihil proferat, sed cum amo
Nititur III. PP. auctoritate. Ambrosus enim, telte Naulisno in Hus vita, talo, nisi Domino Pausas crim-- ,. q-δα confitebantur. Aqmebatur. Et S. P. A. .serm. 82. ait et Nos non -prodimus palam , sed in secreto arsuim ' : Et contigit malum. .ibi moriatur. Hinc capitula Hincmari ad canonicam pςnirentiam compellunt eos tantum, qui publicum homicidium , a se terium , ,eu periurium perpetraυerint. Et LudoIicias Pius l. 6. c. 95. ait: Si publice actum fuerit , sur-i, publicam agat pa nitentiam, s vero occulte, sacerdotum consilio Vat. ν .- oppositum sentit Morinus, Alex. Petavius, uuenin, e lasse &c. I. Ex can. 32. Conc. Carthag. ex Origene, Cyprir no, Basilio, Innoc. I. & Aug. ex Prop. a. c. a. d . 2. Ii. ex Meto Nemrii, unde constat, mulierem, anteauam Huprum quod cum diacono admiserat, aperiret, post secretam ponis,sionem , renitentiam publicam subiisse. . . 3III. Ex Ancyrani Conc. can. I 6 al. dc 22. ubi decernitur
367쪽
rantibus, s voluntariis caedibus ; sed haec oceuritana puta da sunt; tum quia etiam flagitiosissimi ea occulte agunt, tum quia legibus Imp. rapite punita essent, si in vadgus sparsa
ruissent; ergo M. IV. Ex Ambroso l. t. de Poen. c. I 6. mpo. ubi ait a IF quis occulta crimina habens paenitentiam egeris, quomodo isa recipit, s ei communio non κεμ-itar Volsveniam reus speret, petat eam laevmis, petat populi totius fio ribus, o e se tindo oe tertio Disit dilara evo communio, semius augeat dic. ; ergo M. V. Accedunt exempla Genetaldi, Laudunen. Episc., & Potamii Bracaren. Episc., qui ob o cultissima crimina nublicae poenirentiae addicti sunt. , Prob. II. pars. I. enim publicam poenitentiam non fuisse
illis iniunctim, in quibus publicae euenitentiae actio potisset
eulti alicujus criminis suspicionem inducere, satis innuunt argumenta. Sirmondi, & confirmat finis publicae - 'nitentiae,
nempe satisfictio Ecclesiae exhibenda, & lex tigilli inviolabia
Iis. II. Plures item, etiam spectatae probitatis publicam podio nitentiam labiisse ex Aug. serm. I44. de Tem. aperte colligitur, ait enim r AEqui Us sidii paenitentiae Leum petierunt, aliqui excommunieati a nobis in Amitentia Leum redacti sunt. Idem eonfirmatur ex can. 4. Amus. I., & 2y. Arel. II., ubi st tuitur, clericis publicam poenitentiam petentibus non esse n gandam, cum ad eam compelli non ressent. Et s. Caesari
Arel. Episc. hom. I. ait: Ille qui mittentiam pia lice i-pit , poterat secretius agere , sed credo eo erans innira tam gra
Via serata Dium non miles irere, iiso Historium populi cupis expetere. Igem mi itur exemplis Falnolis, de qua supra , wambae Gothorum regis, & s. Gaudemti Valeriensis ere
III. Constit poeni entiam publIeam occultis criminibuν ea i re admodum, & poenitente non invito, nec reluctante fuisse impositam, ut evincitur ex ' epist. Basilii ad A hil. , ubi Priricribitur , mulieres adulteras non esse publici' pc nitentiis , nifi admodum caute, subiiciendas ς ne aut viri in adulterii patrati suspicionem venirent, aut illae supplicio punirentur
ex can. p. & can. 34. Non poterat tamen ex publica rinistentia inferri criminum qualitas, cum peccatores cliversorum eriminum rei in eodem gradu consisterent, multi etiam spo te iis is se adiungerent et cumque Episcopus posset tempus renitentiae protrahere, aut coarctare, scut ergo ex consessi ne, aliisque os eribus t nitentiae non recte inserimus antra vitae flagitia, ita nec inserebatur ex fletibus, ex substrationis bus, ex lugubri habitu Sc.
Quaeres: Quaenam peccata publicae hinnitentiae subiicere tur. Tertull. de Pan. ti ae Pud. tria: enumerat , idololae
368쪽
LI B. XXXIV. DIs s. III. C A P. IV.
triam , semicationem, & homicidium . Ad haec reserunturrum species , ut Ubinari rum lapsus , de quo Cypr. maleficiati. divinationes ex can. o. Illib. &-Ancvr. quae sub id lolatria continentur, eidemque poenitentiae sudiiciuntur . Fa sum testimonium abortus, & veneficii prae ratio , exao. Ancyr. homicidii poena multabantur e libidinum turpiss Tei inter moechos censetiantur , ex can. Basil. 6a. & 63. Arenitentia publica eximuntur, ' ex can. 4. Syn. Neocaec qui in corde suo polluti sunt . Ei Illib. 44. meretrix pagana ad 'fidem conversa . Ex canone is risit. ustirarii lucrum pauperibus dispensantes . Haeretici redeuntes ad Ecclesiam sola impositione ex can. 8. Nic. aliisque recipiebantur. Nyssenus ait, avaritiam absque poenae medela filisse a Patmus praetermi iam . S. P. A. scribit comessationes , & ebrietates in solo mnitatibus sanctorum mavrum admissas, licet sacrilegas, non tamen aspere, nec duriter fuisse punitas. Tandem S. Leo martyr ep. in Rust. Nam. ait: fieri posse Sacramentorum . Chri
sti partici', qui απυλὰ gentilium, oe esis immolaritis, ieiuniis s manus impostisne fuerint purgati. Vide Moris num, Alex. Vitasse &c. - PROUsITIO V. Clerici nee primis Ecclesiae seculis siil ire
tenebantur publicam pinnitentiam . Prob. contra Morinum, Natal. Alex. Inmin , Vitasse &c. Et Prob. I. ex ean. a. Carth. V. an ubi statuitur: in si quando presbteri, vel Haedini grainori eispa mn icti De rint , qua eos π ministerio necesse sit rem ere, non eis man s amquam menitentibus laicis impanatur . Et S. . Leo in epissi ad Rusticum n. a. ait: id alienum esse a eonsuetudine Acissi xum . Qθω ex Amsolica traditione descendis; ergo m. Bam Iius can. I. rationem reddens hujusce innsuetudinis, adi, quia
iis unum supplicium decerni debet, quod est a saeris M se
mis amovera. Hinc can. Io. edito a S. Petro Alex. an. 3o6.
in Bibl. Patrum statuitur: in Clerita lapse minoreis suo D
ιμων, ω mmentι t laica communione. Optatus i. a. c. Parn ait, nulli clericorum post thurificationem fuisse manus imp sitas : redarguens Donatistas, qui eas imponebant elericis i psis: quod etiam reprehendit S. P. l. I. de Baptis c. I.
Ob. I.. In Epistolis Cyp. 19. 1 a. sq. - & M. recensetur renitentia Felicis, Trophimi, victoris, Fortunatiani, idis M. qui erant sacris ordinibus insigniti. II. Eusebius i. s. H. E. c. ult. refert poenitentiam Naidii, & alterius Epist pi a schismate Novat. III. Idem prin ex optato, qui reseri , Purpurium in ordinatione Cmiliani dixisse: Exear mme Imponatur illi manus in Episeopatu , s quassetur uti eamν is Paenitentia' IV. Item ex can. I. Nocmia. di 1R Illi .
369쪽
tibi clericis moechis imunitur pinnitentias ergo M. M. ad . Ex Cypr. neque Felicem , neque alios pro fide exules pae nitentiae subjiciendos: Eo od mamiam pri nam potiore vis. te deleverint 4 Presbytero autem si talis erat ) eandem eum laicis subeundam poenitentiam non asseruit . Trophiamus se admusM esst, ut Dicus communicet . EP. 39. mem Tat Hen m. paenitentiam j non aius ritum . Ep. 64. Epict
in Vetat: Ne .audeat sibi facerdotium vindicare. Basilidi etianidi Fortun. interdicit Episcopatum serere oe Sacerdotium mi nis reo. Ad II. M. Natalem ad raphirini pedes provolutum ominvium commiseratione fuisse ad communionem admissum ex Eusebio ib. De Episcopo autem Novatiano ait S. Corn. e ad Fab. Cui tamquam laico communis imus . Ad III. R. Quod P purius filii Donatista , Donatistae autem riamiet hant, manumque imponebant, ad quam impositionem alludit Purpurius . Ad IV. neg. ant. Nam canon Neocaec praecipit tantum, ut presbyter sornicarius extrudatur , & ad poenite etiam Mucatur ; idest mnitentiam agat , non autem solemin
m. Idem dicendum de can. Illib. Praecipitur enim ibidem. in clerici e gradu dejecti cum uicis communicent . Ceterum clericis poenitentiam agendam , publicam etiam ad laicorum aedificationem, probabile existimo , non tamen canonicam per gradus, ergastulo, degradatione, aliisque poenis ab G piscopo statuendis. Quaeres Quotuplex fuerit manuam impositio in publica pc nitentia . m. Cum Sirmondo & Albaspinaeo filisse multipliscem : I. cum lapsi ab Episcopo ad poenitentiam admittebantur, ut constat .m. Com. Agathen. Toletano XI. & ex s. Leone in ep. ad Rust. II. In Sub ratione , & saepe iterabatur , imo ex Carth. IV, omni remmne ieiunii a Deerdote imponebatur. III. impositio est , qua poenitentes expleto subserationis tempore quartum gradum subi-t, quod ab ne visolutione Sacramen. . tali, & reconciliatione fictum mn esse Petavius , & Merbesius demonstrantia IV. Impositio fiebat absoluta poenitentia f.
qua majori conciliatione accepta poenitentes oblationi decor
dri Christi participabant, unde haec manus imi ositio ap utur absoluta reconciliatio. Hinc can. 78. Conc. Carth. IV. Iegitur. a Poenitentes . qui in infirmitate υiaticum Eueharistiae μκceperiar, mn .se credant absolutos sine mantis impositione , fistimavixerint , unde insertar, duplicem fuisse reconciliationem, usam ruramentalem, alteram canonicam ti solemnem , non
enim si illa data fuisset Eucharillia . . Quaeres II. Quando , a quo, ubi, & quomodo fieret sm mnis poenitentium reconciliatio λ . . ad I. iii Romana E elesia,
370쪽
LIB. XXXIV. DIS S. III. CAP. v. 34
clesia , . & in occidentali sidum esse seri s. nrii. - Ηe ut
constat ex ep. Inn . I. ad Dece .c. I ex can. s. Cabi lonen. II. &c. Ad I. M. A solo Epistopo , .& urgente ne incessitate etiam a presbytero fieri potuisse, ex can. 3I. Carth. III. Sc. Ad IlI. M. tanc reconciliationem olim fictam in Romana Ecclesia intra Absidem, idest intra partem .sacrae ae diς in qua locatur altare proprio sornice convolutam . Ad IU. N. ex Sororn. l. 7. H. E. c. I6. ejus ritum describi . , quo Ponti sex obvius fit paenitentibus , usque ad Ecclesiae itium, eoque apprehensa manu certis precibus reconciliat . Reconciliati vero sordidis vestibus, barba , crinibusque depos, iis, mundis, nitidisque vestibus induebantur . . t Quaeres III. An publica poenitentia posset iterarii N. N gative . Ambrosius enim l. a. de Poen. c. Io. ait: Sicut M. num baptisma , ita una pomitentia , quae tamen mMico AES in D. Et S. P. A. ep. ad Maced. ait: -- 'humiliama men rentiae semia in Tectosa conradi . Hinc tamen non sequitur eos, qui iterum 'abant, privata Poenitentia numquam suis. se reconcillatos, licet enim poenitentia solemnis non iterar tur e Ne medicina fieret mitemptibilis, ut ait ibidem S. P. A.
incredibile est tamen, lapsos in eadem, vel graviora crimi post peractam publicam poenitentiam, ab omni spe veniae fuis
DUodecim s. Bemardinus Sen. recensit, septem mi mas de villan. quinque Seholastici, inter quos praecipinis
est meritorum reriviscentia . Ubi notae, aliud esse oeus -' num mortuum , astutiat mortificatum: mort m fit μ impio gra-' tia sanctifieante exuro, quod tamem, si fiat auxilio gratiae ninventis, licet non habitualis, omnino mortuum non est, qum . niam Pet novae vitae pro tum: incipit. homo , vivificies,& credendo, sperando αc. ad iustificationem disponitur. ' pus mortificatum illud est, q- ab homine iusto patratum , jus habet ad gloriam , sed seperveniente. mortali παντο , ab ea excidit , 'nec operis fiuctum consequitur , inta' illud ' Erech. 18. Gm aυerterit se 1astar m. Et Ime ep. 2. Videte , ne perdatis quae operati esis . Et Apoco r. Tenae quod habes, tit nemo aetapiat coronam tuam. His Praeno itatis sit