장음표시 사용
351쪽
confiteri, quod paenitentiam impleverit in peccato, ni Meet D. Thomas, & Soto. Argumenta autem sententiae oppositae tantum probant, opera secta in peccato non hes e meritum satisfactionis, re tantum de congruo ad iustificationem disponere, itaut satisfaciens Jn statu peccati non sit immunis a poena temporali, peccatis debitae cum opus illud sit meriti expers, & moriunm, licet sublato obice revi iuratis . , Quaeres I. An unus pro alio possit satissectionem Implere RM. I- Ex pmpos. I. , ab Alexandro VIL damnata e Pammontem propria auctoritate grem posse sibi substituere alium , qui eo ipsius paenitentiain lassi Dat; nam satisfactio non, solum pro solutione debiti est impendenda , sed etiam ad vindictam peccati; ergo &c. R. IL Satisfactionen ab alio exhibitam non esse ejusdem effractae cum ea, quae fit ab ipso Poenite te M. III. Ex scripturis, Patribus, ac ratione indubium ississe, posse unum ero alio mnam luere ν eique de , cong- mistiam promereri, idque ex communione sanctorum ψ per i m constat amicorum Dei meritis saepe impetraram esse indulge
Quaeres II. An possi menstens pro uno peccato satis aemusne alio λ M. cum distincitone. Vel enim quaeritur, an qui plura habet peccata lethalia possit vomitentiam agere de uno, nullam de altero sollicitudinem habens , vel de , solis venialiabus , & de sola poena temporali sermo est o Quoad L. N.
cum Do Th. q. I supplo arto I. negative, quia non potest
tolli offensa, nisi per insi rationem amisitiae V quam peccatum tollit Quoad II & ΙH. M: alfirmativeo Venialia enim Dei amicitiam non frangunt. unde potest unum sine alio expiari ; diversis vero heccatis diveris poenae respondent, unde uni sine alix potest sit fieri. Nam Ecclesia ipsa plenarias modostmodo limitatas indulgentias concedit, queis sepe ex parte in tum delicta relaxanruro . Quaeres III. An licear roenitentI petere a Consessaris commutationem satisfictionis sbi injunctae R. I. Esse pravi an
mi indicium id perere, quando onus imositum nee gravit tem criminis, nec vires poenirentis excediro IIo Posse conses. sarium poenitentiam ab alio iniunctam commutare, dummodo
etiam illi fiat eorundem pectatorum consessio. Nec obstat Ioquium illud e Par in Drem non haber ρ-μ --. Nam Confesarius non exercer, in cala, liniudictionem in ali mconsessarium habentem parem auctoritatem, sed in poenite Mm sibi subditum. C
352쪽
. De pia licae Poenitentiae satisfactis, . DE hoc aris mento copiose traflarunt Morinus, Sirmo dus, Petitus, Albaspinaeus , Menardus , Martene , a quibus tractatus a se editos locuplesarunt Merbetas, Iuenm, ournely, Virasse, D Hamel , L Droint, Haberi, Gotti ,&c. Poenitentiam autem publicam vocat Da Cangius in Glos t. 7. p. 32ῖ. Quae pro expiandis criminibvis , O aelictis publieis imponitur t eamque iis lautum iniundiam putant Sirmondus, Petitus , aliique , qui publici alleiijus eriminis convicti e sent . 'Alii tamen eum Morino , Alba inaeo &c. apud Wstas
se docent, etiam oceulta crimina filisse publicae poenitentiae obnoxia. Itaque priori definitione reiecta publicam poenite tiam eam dicimus o Quae a,tur in re diem pomis , in ta E elisae eonventu. Paenisentes autem ii escebantur, qui Mnite tiae stadium percurrebant, qui etiam dicebantur: In paenite tiam missi , vel In paenitentiam posti, ut legitur in veteribus
P RoposiTIO 1. Publica poenitentia ab Apostolicis temporibus obtinuit, licet initio de ea certi canones non extiterint. Prob. I. Ex epist. D. Pauli , ubi in I. saeculo pmfertur exemplum incestuosi Corinthii , in a. exemplum mulierum , quas Marcus vitiavit: in eorum , quos memorat Tertulli nus , dc Cyprianus supra cie. II. Ante Montani haeresim ci ca an. V. R. prudentia sacerdorum, non canouum pra scriptionibus poenitentias fuisse thdictas probat Morinus l. de admin. Ren: c. I. ex l. I. Const. Apost. & ex l. r. Hesemae , seu Pastoris. Hinc patet, mulieres adulteras statim post criminis, detestationem, non, ut sectum est postea , post a nos plurimos, a viris suisse receptas: unde Te tullianus fictus Montanista Hermetem Moechorum pastorem apt)ellat. Idem pro bat exemplo latronis apud Eusebium, qnem S. Jo. Apostolus lavi poenitentia statim reconciliavit Ecclesiae. . Nec obstat .can. 24. Ap. I leum seipsum abscindens annistribus communione prisatis , non enim omnes canones Apost lici. parem habent vetustatem , & auctoritatem. Exorta Momtanistarum haeresi, qui ex Hieronum ad omne pene delictum acclesiae fores occluserant, & Catholicii nimiam .ilitatem e mobrabant, paulo severior invecta ' est disciplina: iram in quihusdam Eccle is semicariis, & sacrificatis vel negaretur nino, vel in elitu mortis tantum venia daretur, ut suo loco ostendimus. Interim exorio Novatiano schismate circa an.
353쪽
aut et O. Novariani, ac Montanistae iniquo scedere in cti, ut salso etelo disciplinae fideles ad se traherent, in vulgus
spargere coepe , Ecclesias esse comaminatas, ibique seriaic riis, Sacrificatis oee. pacem redditam esse. Huae saluberrime institutum est, ut nee spes lapsis denegaretiir contra Novati nam haeresim, & nemo absaue certa emendatione reciperetur, ut supra Nonstratum est, au eorundem criminationes refellem
. PROPOsITIO II. Quatuor. poenitentiae gradus , grassante
Novatiana haeresi, sent instituti, at quando desierint incer
Prob. I. pars ex ep. Canonica S. Gregorii Thaumaturpi, qui interfuit Antiocheno Conc. an. a . ubi gradus illi, H xus nempe, Audiantia, Substrationis, Consiflentiae recensem tur. Item ex Jo. Raythuni monasterii antistite apud Morinuin I. 6. e. I. n. iasdem gradus definitos pinnitentiae laudat ean 8c s. Sin. Ancvrana, & can. as. vacantibus vaticiniis praeeribit anno is substrationis. Et S. Baslius can. 7s. tom. n. p. 77 . scribit, ei qui sororem compresserit, triennio flendum
esse ante oratorii fores. alio triennio aeredendum ad audientiam ,
ae dandam tribus aliis annis substrationem , & amo decimos,bsistendum I eryo &e.. Prob. II. pars. Quidam enim gradus illos sublatos putant quarto laeulo ob Nectarii factum, sed inde non eruitur pro omnibus publicis heccatoribus rinitentiam fuisse abrogatam, aut Eelsco sibi ius ademisse illam quandoque imponenes , ut alibi dictum est. Reapse Trullana Synodus coacta an. 682.& Abbas Ranhunt, qui circa VI. aut VII. saeculum floruit,
illa can. 8 . hic in schol. s. Io. Clim. tom. Io. Bibl. PP. pag. 13. hujusmodi graduum easpresse . meminere . Fallitur ergolournelyus, qui putat a Nectarii tempore in Orientalium Ecclesiis eessalle notum, Avidientiam , & Substrationem, &perseverasse tantummodo Consissentiam. imo A antes, &Adlaevmantes memorantur etiam ab alio Climaci scholiaste ad Gradum I a. quem Raderus putat Eliam Cretensem, qui vixit anno 787. In occidentali autem Ecclesia serius gradus huiusmodi coeperunt antiq ri . Itaut sub Natio vix deinces in epistolis Romanorum Pontificum & decretis Conciliorem commemoretur. Cum enim mi icissimi essent Catechument, edeperunt omitti pro A, & ceremoniae super substratos, lo. eo poenitentiae canonicae impostae sinu peregrinationes, iri
Aia,' eleemosynae dic. Vide Poenitentiale Theodori, Decreta Ivonis . di surchardi . . '
PROPMITIO III. Tempus publicae paenitentia ab Episcopis filii definitum. .
354쪽
'rob. I. Ex cani Io, Conc. Asricani, & ex Regulis brem risi lii ; nec non exr ep. S. Leonis ad Nicetam. Ne vero scopi in poenis decernendis livore & odio ducerentur, Coepiscoporum consilio, & saepe adstante plebe utebantur, ut S. Cornelius, & Cyprianus ex epi I . & I s. praestitere. II. Eandem consuetudinem viguissis sequentibus saeculis ostendit
Morinus ex can. a. Conc. Tol. an. 67F. ex cap. Hincmars
& Ηerardi Turonen. ep. Qui ergo publicam renitentiam sub ire debebat, sistebat se ante Ecclesiae Praesulem eorum Upo lo, & elem fer. 4. ciuerum, unde in Liturgiis eo die legitur ordo ad dandam poenitentiam . In Poenitentiali Theodori h betur : In capite Quadragesimae omnes , qu; publicam suscipiundi paenitentiam , ore fores Aretesiae se renaesentent Dibram Dom Muti, nuHs mdibus, vestrib&s demi is, re se esse ipse his is, edi viam protestantes. Eadem profert de habitu rinite sum Martene ex Tertulliano, Cypriano, Caesario, qui aiunt poenitentes in faces, scinere iuώοrrescere , euicis, oesordia ψus Milutari, o foras elisi. Quod fiebat iisdem verbis, qui-
bus e Paradiso pulsus est primus homo, idest : In sudore υαμ eus tui &c. His addi poto S. Pacianus , optatus, Ambro
sus, & Hieronymus ab Auctore laudati, qui faecum, cli
cium , & cinerem veterum commemorant.
Quaerest Quid praestiterint renitentes in his quatitor P nitentiae gradibus λ M. In primo gradu, qui Flitus dicitur ,
pomaetorem stantem fideos, qui ingressiunrue, orare extra pomram oratorii , ut pro se deprecentur , ut ait cregor. Thauma tumus. Quod Albaspinarus verbis Tertuli. confirmat de poen. c. p. ubi ait, eum ingemissere , lare mari dies noctesque ad O .minum, presbyteris a UAt, . carris Dei adgenkulari, omnibus fratribus legationes de recationis siae iniungere. Et Soetoinen l. 7. H. E. c. I 6. ait : In populo es poenitentsim si s , in quo illi flane maesi ae inluti Lucres. Vid. ep. 84. Hieron. ad
Oceanum , iki poenitentia Fab lae describit. 1ri hac luge
tium statione Fidam aliis scelestiores extra tinum commoram tes, sub dio, imbribus, nivibusque expositi vehementius ali
rum commiserationem movebanr. De hἴs Aneyranus can. I habet: Eos, qui rationis expertia animalia ini/νunt, iussit fam-m nodus inter hiemantes orame. Et Tertullianus de Pud. c. q. Iabirinum furias tiltra Dra naturae, nou modo limine , v xum omni Acissae recto submove es.
In secundo gradu auditis est intra portam in Narthece et Ubi ορ-et om , qui peccavit , flare proximum catechumenis ain tui, egredi , ut ait Gregorius. supra laudatus . Ex Nar thecis vocabulo, quod ante finem V. saeculi usurpatum non in
Veniunt , si posititiam putant Gregorii epistolam Morinus, α
355쪽
animadvertisse; ergo &e. Ad prob. Ap. ibi non exclud re poenitentiam, im adstruere, subdit enim : Magis autem Iaboret operando manibus suis , unde tribuat necesstatem patienti . Ad quae verba Chrysostomus hom. I 4. Non furati sunt , Me nis es peccatum solυere. Sed quomodo bo runt , aliis impertierunt: se sMυerunt mccatum . Theophylactus e iam statim post cit. verba ait: Non enim satis es a precam
quiescere , sed contraria via es adeunG. Ante operabatur m tam λ iam nunc operetur bonum s verum cum Ia re, partim ut conferat corpus, partim ut laviores habeat facultat . Vult etiam ibi Theopi lactus ad Christi doctrinam non sperire satis
actiones, quae cum infamia, aut interitu fiunt quod innuit Graecum κολάζειν , quod est subigere , vi reprimere oe . id eminest fori externi, oe magistratuum non riclesiae & sacerdotum . Ad III. M. ut ad L Aa IV. dist. mai. Remittunt in baptismo peccata per modum remedii, c c., per modum iudicii, neg. .Hoc enim fit in Sacramento poenitentiae, ad quam sperui delicti punitio.
PRopostrio III. Satisfactione , nedum ad Ecclesiae aedificationem , sed etiam ad redimenda peccata, & ad compensandas Deo illatas injurias imponuntur. Prob. I. Scripturis. Prov. 16. habetur: Mysorirendia radimitur Iniquitas. Dan. 4. Peccata tua inemos nis redime. Matt-s. Facite fructum dignum paenitentiae; ergo &c. Prob. II. ex Ecclesiae definitionibus. De pom. dist. 1. c. I g. legitur: μαι- gravioris 'mae accipit veniam, n s qualemcumque, eis A ge minorem s erit pynam. Et cap. Porro tui , habetur : Si sui iratas iudires fiant, edi veluti suae iniquitatis ultores, temporalibus nnis mutabunt intema sumsicia. Trid. sest . 6. c. I 4. ait: Docendum es, satisfactionem per ieiunia , eleemos as se.
non quidem pro P a aeterna, ques vel Sacramento , vel Sacra menti voto una cum cu*a remittitur, sed pro p a temporali,
quae non rota sem re, ut in baptismo fit, remittitur illis, qm temptam Dei miolare nom sunt rueriti. Hinc merito proscripta est 6. Baii prop. Satisfactiones Iaboriose iustificatorum non υ Ient eviam de condigno miam temporalem restantem post culpam eoudonatam; ergo &c.
Prob. III. Ex PP. Nam Cypr. de Laps. ait: Dominus n Ira satisfactione placandus est. Ambrosus, ad Virg. lapsam e Grande scelus , ait, grande habet necessariam satisfactionem . Hieronymus in Ioel. Qui peccator est cilicio accingatur , oedormiat in sacco, ut delicias, per quas inenderat Deum , vitae austeritate comm et . Et S. P. A. serm. que r. Non sufficit amatis recedere, nisi etiam de his, quae facta sunt, satisfiat μορον nuisentiae dolorem , per humilitatis gemitum ; eruo &ς.
356쪽
LIB. XXXIV. DIS S. III. CAP. I. 333
Prob. IV. ratione. Poenitentiae enim ex dictis non ad solam Ecclesiae aedificationem, ted ad peccatorum remissionem, &Dei satissietionem inductae sunt; ergo &c. . I. Opera poenitentiae, ex pr uctis restimoniis, nedum pinnas temporales avertunt, sed etiam aeternas. Sed pro his
ex Trid. nulla iniungitur satisfactio ; ergo nec pro illis est iniungenda. II. Ex Rom. Justificati sumus gratis per grariam, oe redemρtionem, quae es in Chrseo Ies , ergo &c. III. Christus morte tua pro nobis cumulatimme satisisit quim
cenam & culpam; ergo operis satisfactio est Christo iniuri a. IV. Qui putat operibus suis posse injurias Deo illatas compensere sibi gloriam Redemptoris tribuit , & confidit in homine iri occ. V. Solius iustitiae Dei est punire peccata;
atqui Deus ea punit per terrores incutas, queis conicientiam excruciat; ergo &c. M. ad I. dist. mai. Avertunt eodem modo , neg. diverso modo, conc. Nam opera poenitentiae, respectu menae aetem ,
habent quandam rationem satisfactionis improprie dictam, inquantum ante susceptionem Sacramenti praeparant ad gratiam , eamque promerentur de congruo: & in actu Sacramenti, dum a poenitente acceptantur, fiunt ejus pars integralis, cujus vi solvitur culpae reatus. Dum vero fiunt post gratiam remigi nis acceptam, habent quidem rationem satisfactionis propriae , respectu ranarum temporalium; sed relate ad aeternas non sunt satisfactoria, nisi prout per sacerdotalem absolutionem aeter nae poenae commutantur in temivirales . Ad II. neg. cons.
Cum enim quidquid boni agimus gratiae munus sit, gratia V ro ex Christi redemptione, recte ait Apostolus e Nos iustimori gratis se. Recte etiam Ambrosius i. a. de Abel : Crim
na bonis voribus, fideique pretis oe miseratione redimamus . Vid. Auctorem c. s. l. 19. Ad III. neg. cons. Ut enim ait Trid. Non ita nostra es satisfactis, quam pro peccatis nostris exsolvimus, ut non sit per Chrsum 1esum . Nam qui ex nobis nihil possumus, eo cooperante omnia possumus. Accedis, quia dum satisfaciendo patiamur , Chrso, qui pro peccatis nostris satisfecit , confirmes est cimur ergo operis satisfictio, qua mortificati carne Christi vestigia sequimur. non est Christo iniuriosa, sed grata . Ad IV. neg. ant. Ressensio patet Ox dictis. Non enim in homiane confidit, sed in Christo, qui tenet, per gratiam ejus m ritis comparatam, non propriis viribus, posse placare Deum,& veniam promereri. Hine Cyprianus , cum protulit illud Ieremiae : Maledictus homo, qui spem habet in homine, ad opera poenitentiae, non ad inanem fiduciam lapsos hortabatur, ut dictum est. Ad U. neg. min. Haeretici enim dupliciter
357쪽
errant, I. quia contritioneim statuunt in incussis terroribus , II. quia intimationem supplicii, unde terror incutitur, cum poenitentia & satisiactione confundunt. Vid. Auctorem tom. 7, pag. si . ROm. editionis.
m modo a confessariis se ando in satisfacti si is
iniungendis. CVm sacerdos ex cap. praecedenti debeat satisfactionem ii Α- ponere, curare debet ut injuncta opera qualitatis crimiatium viribusque poenitentium respondeat at . Sit itaquei PRoms1rio L Male se pereret sacerdos, qui pro gravissim Isculpis opera laevissima imponeret, & vicissim. Prob. I. ex Trid. Synodo sess. Iq. c. 8. , ubi ait e Debeoeracerdotes pro qualitate mminum, . ρcoirent m faciatate eo lenientes satisfactiones sejungere , ne, si forte indulgentius gant, alienorum peccatorum participes essetantur. Idem constat ex cap. His, qui diserforam. Ex cap. Pro qualitate, & ex cap. Paenitentibus, Pr . II. ex PP. Cyprianus de Laps pag. 38s. ait: Paenitentia crimine minor non fit. Putasne Dominum to posse placari , cuius templum sacrilega contagione υiuasti mare monet imρω ν, diem luctu transigere , in cinere in talicio volutari oee.
Eadem habet Clerus Rom. , Ambrosius, GreMrius M., Ct macus, & S. Carolus in Inst. Confisi , ubi ait: In fati sectionibus, via poenitentiis confessarius Arctimspectus esse debet, ne adeo imes illae sint f Deiles, ut mtestas et tum is conserem tum veniat, neque nimis grames in longae, ut vel recusenteas exequi, vel plane nou perficiant. Horatius etiam , licet ethnicus : Ad , ait, Regula Peccatis , quae paenas irruet quas . Proinde confessarius, subdit S. Carolus, canones poenia Tentiales ad unguem scim oportet. Etsi enim pro modo antiquo ean-- paenitentiam non faber sequi ; semen paenisenti nomnumquam articulos in iis explicatos tractabit , ut se ad mai rem dolorem adducantur, paenitentiamque t iussulam, quam lysi dedit , alacrisae exequantur. Idem docet Concit. Parisiense IU.
ann My. , Cabilo n. an. 8II. i Moguntinum , aliaque apud 'Merbesium, & Alex. Meminerint ergo qui levissimas satis, ctiones imponunt. illud Erech. II.: Var qui consuunt ρομύAs sub omni cubito .c. Quaeres Ι. An moderata induIgmtia nimiae avestati sit praeserenda λ M. affirmative. Et ratio est I. Quia Sacrame
Um euenitetitiae est forum irae vel par mum , ut ais Trid. . sess.
358쪽
LIB. XXXIV. DIS S. III. CAP. II.
DK. I 4. c. 8. II. Quia in lege sacrificium, in angelio misericordia commendatur , ex cap. Libenter ignoseo de Poenit. dist. r. III. Quia in cap. Alligant habetur Si erramus modicam metitentiam imponentes, nonne melius es propter misericordi rationem reddere, quam propter erudelitatem y IV. Quia S. G mas de Villan. Conc. f. 6. post dom. Quia r. ait: Satius --
dico eum modica paenitentia animas ad purgatorium remittere, quam propter rigorem damnationis periculo exponere; ergo &c.
Quaeres II. Quibus de causis possit sacerdos cum poenitentiabus humaniorem se se sicilioremque exhibere λ M. Ob pi res, & I. ob contritionis vehementiam, non falsis indiciis ,1 ed praecedentibus operibus comprobatam . Nam ex cap. IVDnsuram, apud Deum non tam valet mensura tymporis. ς reum
doloris, propter quod ipsa rem ora paenitentiae pro fide, comversatione paenitentium abbreυianda sunt, pro negl4entia protelanda Et cap. de ps nitentibus de Gonsecr. dist. 3. : S cerdotis es iudieare, M attendat ad confessonem mittentis, O ad fletus eorrigentis. Accedit S. Thomas q. I : ς προ est maior contritio, tanto magis diminuis de 'pia. II. Ob poenitentis infirmitatem, cui ea tantum satisfactio debet iniungi ,
quam sacerdos putat infirmum vero iliter impiet runt, ait S. AntonInus p. tir. II. c. 2o. In poenitentiali Theodori Cantuarien. Ep. c. U. legitur: Ab infirmis in peric&lo miniis per presisteros pura est inquirenda confesso peccato rum, non tamen illis imponenda quantit, ymitentiae , sed amiconum rati
nibus pondus nnitentiae sublevandum. III. Ob conditionem, & qualitatem personarum. Ievior enim poena imponenda est, ubi minus est malitiae, & voIui talis ex cap. Si quis insaniens. Artendi etiam debet aetas, o casio &c. item patientia in ferendis adversis, quae locum h
het satisfactionis. Pκopostrio II. Pro satisfictione imponi debent opera poenalia , & publicis peccatis publica poenitentia.. Prob. I. pars. I. Scriptatae, ac pP., dum nos ad Poenitentiam hortantur, memorant ieiunia , squallorem vestium , fi tus, eleemosynas &c. Dan. 4. Ioel z. Joan. i. Ita Cypri nus, Ambrosius, & Augustinus supra laudati. Hinc Trid. monet Consessarios : Ut sat actio, quam imponunt, sit etiam
ad praeteritorum peccatorum vindictam oe castisatio nem. II. Inter haec opera praecipua sunt ex Trid. sess. iq.: Eleem ma , jejunium , o ratio, oe alia pietatis Urra: quae tamen omnia ad
tria illa reduci possunt, nempe ad jeiunium corporis afflictiones, ad orationem opera spiritalia , ad eleemosynam officia misericordiae. III. Hinc pater , imperite se. gerere consess
rima, qui homini perditissimo psalmos, rosaria M. non autem Disllipeo by Corale
359쪽
3;6 DE THEOLOGICIS DISCIPLINI s
tem ieiunia, cilicia, eleemosynas, vigilias , aliasque corporis
afflictationes iniungeret. Prob. II. pars . Ex cap. Canonica instituta, ex cap. M vero, & ex cap. Id tamen de Poen. dist. r. Item ex Tric seg. 24. de Resorm. c. 8. & ex Catechismo Romam pari. c. s. Accedit ratio Aug. c. 6S. Enchir. n. 17. ubi ait, satissiciendum esse etiam Ecclesiae, nempe emendationis testimonio, ad bonam frugem eos revocando , Quos precator exemplo suo ad malos mares pro-cavit, ut ait luid-
De modo a mittentibus semodo in satisfactis, adimplenda. PRO consessariis monita quaedam praemissa sunt, nunc alia pro poenitentibus subjicimus . Sit itaquePROP ITIO I. Debet poenitens iniunctam satisfactionem acceptare, & si levis est, graviorem sponte subire . . Prob. I. pars contra Navarrum, Medinam, Armillam I. enim ex Trid. sess. I . c. 8. debent sacerdotes satisfacti nem imponere, quia ipsis claves, non ad solisndum dumtaxat , sea oe ad ligandum concesse sunt; sicut ergo absolventes vere peccata dimittunt, ita ligantes vere obligant pc attentes ad satisfictionem. Hinc post Trid. id non posse absque tem ritate negari aiunt Victoria, Suareet &c. II. Idem ducent S Thomas, & Bonaventura, S. Antoninus, ac S. Mymundus ud Natalem Alexandrum. Prob. III. ex Patribus, e canonum audistritate, a quibus praecipitur, ut judicio face dolum satisfactio imponatur, & non satisfacientibus denege tur communio ex propositionibus praecedentibus . Prob. Iv- ratione. Sacerdos enim iudex est illi ergo parendum est Deinde satisisio est sacramenti pars integralis ergo. eam mutilat, qui illam negligit. Dices Sacerdos est judex arbitrarius, nullumque extat se tisfactionis adimplendae divinum praeceptum s eraO &c. R. Esese quidem in poenitentium arbitrio hunc, vel illum consessa rium adire, at illum, quem adit, verum iudicem esse, eique Parendum, cum eolleat potestate solvendi & ligandi, unde sequitur satis ionis praeceptum, ut supra dictum est. Prob. II. pars. Ex propos. I. cap. praec. ubi ostendimus, debere satisfactionem respondere criminum qualitati : quod Magister probat ex Matth. g. Facite dignos 1ructus pamιtentiae. Alii ex cap. Falsas. & Conmeret de Poen. dist. s. n. 6. Hinc S. Petrus Danaianus ter. a. de S. An ea ait: tibi blandi
360쪽
LIB. XXXI T. DIs S. III. CAP. III. 33
ἀ res, s gratiter peccanti levior pomitentia dictatur, eum pie ratoriis ignibus perficiendum sit qῶdquid his minus feceris . AGdit S. Tnom. Quodlib. q. Iῖ. art. I. precatorem dupliciter esse debitorem satisfactionis; uno modo ex injunctione Sacerdotis , aftem ex precato commisso . Accedit, quod ignoramus, quo mi-dio, animique affecti.ne satisfactionem impleverimus : hinc monemur, ut aequo animo seramus flagella, & cruciatus h 'jus vitae, & indulgentias lucremur, quibin peestorum poenae Iuuntur; stultissimi ergo putandi sunt, qui latisfiationem di serunt ad aliam vitam, & in Purgatorio. Nam praeterquam quod praeceptum satis stionis violant ex Nat. Alex. certe
vior erit illo ignis , quam quidquid potest homo pati tu haemita, ut docet. S. P. A. in Ps. 37. II. I. PRO siTIo ΙΙ. Poenitens non satisficit quoad meritum,
nisi peccati abjiciat affectum; licet satissicere possit quoad
Prob. I. eum Meriasio, Gumelyo,. Iuenin , .L Droint - . . Nam satisfactio his poenitentiae necessario conjum s odio vitae praeteritae, ac studio placandi Deum; sed haec stare nequeunt eum allam pec ; ergo &c. Eum ver, qui pec'tum detestatur, quamvis non sit iust sic tus, posse lati ionem implere probant laudati Theologi , ex quo a - tiquitus mitentia praecesserit absolutionem, & opus bonum muri auxilio gratiae vi impio patratum Deo placeat, & salutem de eo gruo ad iustincationem disiunat. Ex mverso s. Thomas, D. Bonaventura, S. Antoniniis, Solo, Ledeisa, Lugo, Barbosa &c. docent, neminem in peccato eSistentem posse Deo satisfiaeere. I. enim satis io, eum a sola Dei acceptatione pendest , Iocum non habet in operibus, quae fiunt ab inimico Dei .
. II. Quod in Poenitentiae Sacramento poem aeterna in temporalem mutetur, id fit ex Dei reconciliatione, & amicitia; in hac ergo statui debet aevitu satisfactionis. III. Docet Trid. 'satisfiictiones nostras a Christo vim habere, quatenus in ipso vivimus . meremur, ae satisfacimus; si ergo in Christo non
Vivamus, Π per eum mereamur, nulla erit satisiactio. IV.ι Catech. Roman. pari. a. c. F. ait: Iu satisfactione requiritur,
ειν qui satisfarit iustus β. V. Opera in statu peccati laeta non
habent meritum vi condigno , ad hoc enim requiritur gratia habitualis, nec δε αυρο o ex Suaresio in ordine ad satisfacti nem; ergo M. Conciriantur tamen haesententiae, si praeceptum satisiactionis ab ejus merito secernatur. Argumenta prioris sententiae evincunt praeceptum sitisfactionis posse in statu peceati Uimpleri, adeo ut in eo statu iniunctum opus efficiens, non ineumat Natum omissonis ex satisfactione neglecta, nec teneatur - m. IV. Y com