장음표시 사용
371쪽
Prob. ex eorum enumeratione L est remisso precari. σM. a. & eae tria. 1elI. I c. I. II. est tiberatio, nou solum a poena inimna , sed etiam a tomyorali, ex c. Io. Prop. L. & 3. in quod Met men to Ninivir um, qui p-altentiam agentes a patriae Iubversisne liberati sunt, is moversone sua meruere inauia genisum, ut ait Hieron. ad c. 4. Dan. III. est quod per eam de inmore Ecclesie, non quod omnis peccator iit, sed quia per eam qui liunt in haeresi ant schismate separati possunt ei cor lari, re qm in ea erant tamquam membra mortua, vivificantiu , percipiunt fructus uberiores.
. II mr ram πωuitum homo ad ἀκουει - δεμ, σὰ ep Secund. lib. I Hines ψ censuram deperdidit usum et dinitatis, acta poenitentia posse eam exercere ;
Per em redditur eonscientiae pax , ex Trid. sess et . c. q. VI. mortificata iterum re videbimus . v I L est , ut per eam res
t- fidei, & spei , qui etiam dratoribusHeverant , non resimi ab κω, sed quoad
virtutis, virginitatem vero irasse , propositum vitandi venerea, non v
integritatem , uae ex .ram contritio ad iustific
m parabola de filio prodigo , qui ad
. ita. RRUM, Rc Primi stola exornatus est , ωα agenti gratiarum praec o 'nta H. ex Ap. ad Gas. g. . 1ὶ - verba PP. exponunt de meritorum reviviscentia
372쪽
LIB. XXXIV. DIs s. III. CAP. V. 34'
ro,ises, quod Pauli verbis fabricatum est, de operibus merito . viis ait et me, Aut peccando fiunt inita, ita per paenitentiam ν Hiscor. II. Ex Trid. sess. 6. ubi ait, operibus ιμμο Iuni facta , a justificato, si in gratia decesserit, vitam ἀ- remam suo tempore consequenium, sed haec opera in Deo sunt iacta; ergo &c. III.-PP. nam Chrysostomus in I. ad Gal. exponens cita verba ait: Si volueritis expergisci, non frustra secatis estis. Hi ron. ib. ait: Sicut priora fine ea a quis dicitur passus dum Peccat; se rursur non perdit ea , s ad antiquum sudium revem ratur . Et S. Anselmus ib. Sine Musa mo sis , si in hoc ere re perseveretis , non sine causa , s is beatis. IV. Accedit ratio . Nam bonis operibus ex , Dei promissione debetur merces , nisi quis accedente peccato ea se reddat indignum ; ergo se
lata culea ei merces debetur ..Hinc S. P. Sem. Iost. de Sententia mutata est, non iustitia, quae integra m
Het . Deinde nou minus est Acax gratia , quam culpa, sed haec tollit meritum praecedens; ergo illa rursus instinrat. Ob. I. Egech. I8. habetur: Si enerit se su's a iustitia
sua omnes linitiae ejus non recordabuntur ; ergo &c. iΙI. Pe catum mortale caritatem habitualem extinguit; ergo tollit j ad gloriam, suae in ea laniatur. III. Nec Adam peccator Orisimilem iustitiam, nec virgo corrupta, nec innocens contaminatus integritatem potuit acquirere ergo &c. IV. Peccata dimissa per subsequens peccatum non redeunt; ergo nα mrrita per Poenitentiam. M. ad I. dii l. ant. Si persutat in inbquitate sua, conc. secus , neg. Subdit enim EZech. Si oemterit se ab impietate sua, ipse animam suam visis mix ῖ ergo
recordabuntur iustitiae, quas secerat . Ad II. neg. cons. Gra
tia enim habitualis per poenitentiam recuperatur, & pex e mredit jus pristinum. Ad III. n . cons. Non est enim eadem ratio de innoce tia & virginitate, ae de meritor illa enim irreparabilem . ia'cturam patiuntur,' quippe fieri non potest, ut qui peccavit ,
non peccaverit, & qui aliquid amisit non amiserit . Hoc tammen non valet de merito, quod bonis operibus transeuntibus perseverat in justo, & iηstauratur in poenitente: ad meritum enim requiritur libertas , gratia sanctificans , & divina pr missio; recuperara ergo gratia, ac Dei promissione perseveram rete, meritum redit. Ad IV. nem cons. & paritatem, de qua
in sequenti P op. . mPRoposiTIO III. Peccata remissa per sequentem culpam nouredeunt, nisi secundum quid .
NOr. Certum est actionem transeuntom pe Tati non rediare o eadem peccata specie posse iterum admitti, atque Post
373쪽
culpam remissam remanere temporalem. 'cenam, maiorem in
nis luctam, animique languorem . Quaeritur ergo num ident peccatum eat , quoad reatum damnationis aeternat , itaut si quis rursus cadat, culpa dimitia ei iterum imputetur λ Hoesensu mb. yrop. I. D. Pro'. qui ad. a. O . Gall. ait : in pervitionem cadit , in orginali morato quoad remissum es.- ualitur, qu; ramen propter Postrema mimna mone aseMistis: alias non tolleretur , sed te retur originale pecca tum , sed tam actuale, quam ori inale deletur per poenite tiae lavactum ς ergo &c. II. Remissio peccati in eo Dis est , ut non ultra imputetur ad damnationem 1 alias . non esset dimissum peccatum, ait Eslius sed dilatum supplicium ; ergo redire nequit quo damnationis reatum III. In ea remissione applicatur nobis frumis passonis Chrum; ergo solutum. est, debitum ouod peccando contraximus: sed iusin Deus nemst repetere debitum , pro quo pretium solutum est . & acceptatum ; ergo &c. I V. Gelas us apud Gratianum dist. Io. de Poen. ait Diiana clementia dimissa
opera per peccarem mortitam, & inter peccata dimissa Meanterest , quod illis ex Dei promissione , & justitia debetur
merces, quae . ideo non consertur , quia obstat culpa e contra vero precata remissione omnino aboleatur . quia homini in unditur gratia habitualis delens peccati ninculam 1 quare bona opera mortificata diruntur , peccata vero remissa & det in . Ex quibus objemo ultima propositionis praecedentis pla-
Prob. 1 I. pare . Redire enim peccata dliuntur.seundum qiad. L Quia in peccatum relapsus iterum damnationi subjiacitur. II. Quia Deus novis culpis provocatus novas pinnas insigit, quae remissa culpa luendae persunt III. Quia cub aeremimo eam reddit acerbiori dignam supplicio. IV. Augustμ
s l. r. de Bapti c. I a. scribite Rediso dimissa peccata , ubi furema earisas non est, amnissime Dominus docet de illo sedi . - , quem eum invenisset debitorem decem militum, talentorum, onmia dimisit; ille aditem confimum suum, eun miser tus non fuisset , iustir eum Dominus, reddere, quae ei dim*erar. V. R e deunt denique peccara, quia quaedam dIrecte opponuntur re missionis hinencis , ut odium fraternum, apostasia a fide, &Sacramentorum contemptus. Ex his Mile omnia o G so, uuatur, quae probare videntur Oppositum . . e
374쪽
CUM lyrtes omnes huius saeramenti 'currere . hucusque
pro virili studuerimus, supereti, ut de congruo , & deriremi pro excipiendis consessionibus tiao, tempore , ac habitu
rauca dicamus . - . - tPROP ITIO. Consessiones, praesertim mulIerum, audiendae.
sunt in loco valenti, non ante selis ortum, nec post ejus o casum, & habitu sacerdotali cuique in prio. Proin I. pars. Ex c. 8. Concilii Colonien. m. Iago. cel brati , cti legitur In Deis Obscuris eo essiones non audiant , nee extra Ecclesiam , nis in magna necessitate, vel Afirmitare.. Idem statuit Nar nen. Mediolanen. Rituale Rom. Sacramentale Ambr. M. Quae etiam praescribunt , in Ecclesiis , non in sacrario , audiendas este consessiones laicorum , quod I us iste non plebi, sed sacerdoti sit destinaths . fessi in tia autem, ex Aquensi Concilio, habere deb- laminam mi nuris foraminibus insemctam , & a parte consessarii telum n gri coloris , appentas interius tabellas casuum reservatorum, &exterim SS. Crucifixi imaginem. ' ' , . .' Prob. II. pars ex Synodo Mediolanen. pag. 2sa. ubi legitur : Sacerdotes , nis ex caussa necessaria, ante solis ortum , vel post erus occasum, confitentes non audiant. Eadem habet Sacram mentale Ambros. pag. oo. Prob. III. pars. Ex D. Francisco Salesio, qui in Instra consess. c. a. pr escribit sacerdotibus is xm . superpelliseum, 'iam in otio , oe pitium is capite isdem statuit Rimalo Rom. in quo additur: Prout tempus, ve Ammm fere reuuetudo. Nam regulares Romae stola. tantum utuntur . Confessarii sedere debent , ut postula iudicis minis serium e at poenitentes, licet olim humi sederent , nunc ta men in Ecclesia Latina genuflinunt. Viri arma aut baculum, ex ordine Rom. deferre nom debent . Mulieres, ex Instr. S. Caroli, non utantur lascivo capillorum , aut vellium ornatu. Fucatas autem mulieres non audiendas docet ibid. S. Carolus,' aliique. Finem hule libro cum Ang. siciam e tuniHs parmas aut nimium est, mihi ignoscant: quibus aurem satis es, Domi
375쪽
In quo peeuli. ris Gelasiae orientalis disciplina in admini'atio te
Sacramenti Poensientiae describitur. Quamvis accurata , ae distin- teresse concessim esset divinisna peccatorum orianthm confes- ossiciis. fio ad aures sacerdotis secreto Porro p nitentiae canonicae ri-ncienda per poenitentes, non se- gorem emollivit Jo. Ieiunator, cus ae poeniteritiae canonicae im- qui ea de re nimiae indulgentiae positis, & absolutio sacramem circa finem XI. saeculi fuit. a meatis , postquam etiam sublata satus a Concibo Constantinop est publica pomitentia , semper litano, atque ab Harmenopulo, viguerit , di vigeat adhuc apud qui eodem friuio floruit , aut plerosque Orientales haec . ta- paulo post. Unde Leo Allatius Lmen consessio, non flexis geni- , Concord. c. p. ait : Poenae pia hus , aut nudo capite ab illis nitentibus imposits mitiores multo poenitentibus fieri solet ad pe- nunc sunt , quam eram antea. ades sacerdotis, ut fit apud nos, Ioanne emm Neseuta antaquω sed operto capite S sedendo, ut is poenarum rigor remiss- ω , ιι- Aliatius, Goarius, aliique te- rex id alii inter eos non probent stantur. Qui sane ritus, ut olim Et Goarius p g. 697. sic Graec obtinuit apud Latinos , ex Ο rum disciplinam describit : P dine Romano, Alcvino, allic. trerspiristiales mentesnnitentesque Ritu/libus litarii apud Mar ' pro exomolos Esi auriunt . D I tene, ita etiamnum' servatur a- ves re venia dignas eu*as de Pud Ethiopes, teste Io.. Botero prehenderint, uuilam adiabent I In ep. ad Cardinalem Caratam . Iurionem ; sed de pio quodam op
Verum ea pravi, tantum abest re exercendo monitum amice re
ut penes Orientales aliquid re-i dunt o si. ιectifera erimi sedet verentiae, aut debitae submissio. gunt. ilia in Nomocamne 1uxtariis erga hoc sacramentum deia seposito examinant , cen rarum-trasium fuerit, quin potius o, que dfrictiom , prout legunt, strvat Marinus , pinquam eta cunilia subiiciunt, s tandem p
iam priscus illa poenarum rigor nitenti bene pimantur ... Pecc xemistus est, haec duo tamen ex ta tandem cuncta ad canonum ra- eteris disciplinae rigore penes.gorem examinata poenιδ ιn rasillos intam inviolataque ors periectis eastigant f emendant. mansisse, humilitatem nempe . proptereaque paenitennam δ-ο- qua mitem , quantavis digni- Ram, in eanombus miscriptam late polleret , ad sacerdotem ac-ι solent i si vocitare . . Et - ceden: Ienebatur, R morem lau- . post Duca z.Publica paeualentia dabilem , quo poenitentes ob nulli licet amplιπι ιNonat', quatam crimina ct inquina aliquos tamen conmone expι-
menta, etiam naturalia, in s res a sacra com mone peν --m tantum conscientiae cogebam num, via ρωπι ρι-udoque. um tur e Templo secedere , atque rent. Hi non ιta plane reconci
in Narthece subsistere tempore Iiati prisationem Euctaπινιαρ Sacrificii Misis, cum aliis im nis Eulogis, communi Is Iuces
376쪽
suntoris , sumptione foramin, er sanguinis Domini sumendi
loco , aquam in Tremantis benedictam , diacono emm pora, gen- se , communionis diebus summa cum religione hauriunt: θ' tandem oratione super eos recitiata ex integra Ecclesiae reconciliantur . Huius canonicae poenitentiae meminere etiam Nicephorus
Carthophylax, Simeon Thessalonicensis , Gabriel Philadelphiensis, Germanus Amathum tinu , Neophytus Rodinus Cyprius , Hieremias Patriarcha
que Syri, di Cophtici stripto,
res, eamque summopere commendarunt .
Ubi vero disciplina isthaec fuerit immutata, ac mos obtinum
rit , ut pro lubitu Consessarii poenitentiae imponantur, ut fit apud Latinos, non tenentur sacerdotes iuxta canones illos nitentias imponere ; ad id tamen tenentur, ubi viget can num observantia. Sic enim exercere debent acceptam ab episcopis iurisdictionem, ut Ecclesiae legibus obstringantur deci rare rinitentihus , quos absolvunt, rinam singulis criminishus designatam . Quemadmodum in Ecclesia Latina tenetur confessarius declarare rini tenti P nam, ex. gr. , irregularit iis, vel suspensionis, quam ob Patratum aliquod crimen o cultum incurrit. Poenae autem huiusmodi tres praesertim num raritur . I. in Eucharisticae communionis privatio : Cum enim scopus Praecipuus can
num ponitentialium esset , ne cuiquam ita no Eucharistia Praeberetur , sine factum est , ut is iam pin absolutionem S.
ferrent. II. est ieiuniorum praescriptio, seu ciborum abstinentia. III. est orationum diebus singulis recitatio : quae omnia Episcoporum auctoritate augeri possunt, aut minui. Solent autem Episcopi diplomata quaedum
concedere a ranis, ct eanonibus noen plane adimpletis menitentes eximentia, quae in Uentiarum vices obtinent apud Graecos, ut observat Goarius pag. 6M.
laicoriam ponitentiam praecipuo respiciunt. In clericorum vero p nitentia tria sunt sedulo ania madvertenda. I. Clericum pq, nitentem teneri promittere conissessario , se ab officio cessat rum , si crimina confiteatur, quae cariones depositione , aut suspensione castigant. II. clerist cum ita depositum communione Eucharistica non privari. III. Eandem poenam incurrere clericum , si sciens prudensque misceatur adulterae uxori suae , aut hanc ita pollutam nolit dimittere . IV. Ab officio deponitur etiam clericus, qui pr triam habens uxorem, cum R-iena peccaverit, ut patet ex O dine a Ioanne eiunatore conscripto, ubi haec leguntur 2 Sa
emi , qui in gradu tum , ad confessionem suscipiendi non sunt ,
nisi securitatem eorum confessoribus fecerint . quod si alicuius
criminis rei sint , quod eos a sacris ordinibus exmendis prohibeant e non ampliusfacias m nistrare audebunt. NAH autem abdicas sacerdotem sacerdotii
functisne, nisi atteri mulieri ,
praeterquam suae, misceatuν. Hic plane erat mos Graeaae
clesiae initio VII. si ii, qui adhuc viget in Ecclesiis nonnulo
377쪽
as. DE THEOLOGICIs DISCIPLINIs r
us et licet episcoporum indui.
gentia c; incinum rigor sit ali, Qua ex parte temperatus. Reain
se Archiepiscopus Trapezunti nus a Morino ipso rogatus praxi ho iterna in Heiacum, in carnis virium lapsum, respondit: Si crimen publicum es, aut pu-hlice probatum , Iiret sem ι Pe
petratum, Coricus deponitur . D accusatus, sed non coniictus. ID se ruretur δε ρωrgat, tum communione fruitur. Si erimeia
occultum confessione femta smcerdoti aperis, se I bioe cou-
donatur ; tertia vice M sacro mi
Ex quibus evincitur conin rios Graecae Ecclesiae , ne dum posse sed etiam teneri canonicam Anitcntiam lapsis clericis imponere , quae apud Graecos silerosque adhuς viget, nec posse poenitentes Presbyterus ea dem reiicere, vel non exequi ,
at nonnullis Theologis, trullo suis solido fundamento subnixis , visuin est o Graeci mira suum habent ius canonicum, quod collectione canonum , qui apud eos sunt in usu, contine. eur & cui ut legi Ecclesiae subiiciuntur: ubi ergo viget constetudo supra laudata, non fossunt Graeci presbyteri canonicas Pinnitentias reiicere , aut illas non exequi: sicut presbyter Latinus, qui per hamiculium ocis cultum m irregularitatem incur risset, deberet a sacro cinare , nec posset absolvae, nisi sponderet consessario a sacro ministerio ab itinere, donec ab ea censura esset legitima auctoritate solutus. ω spectat ad formam , qua utuntur orientales in administration e Sacramenti Pinnitemtiae, testatur Arcudius i. d. e.
hanc larmulam iamdiu obtinui se , nimirum : αυina gruria sandii spiritus per me preear
rem, s minimum semunr turambubet condonata qHaecumque pec-esti . Ex Rituali Metropolita Chioviensis sacerdos haec Verba proferre dem: Eso quoque patre tuus spiritualis potessiata mihi a Deo, ct a superisntasmeis
concessa, te abso o ab omnibus peccatis tuis . Graeci Glabri ,
adhibente tuo vero condono tia hi omnia peccara yua. In nomiane Patris &c., vel ista: I mper ego ab suis re ah omibus peccatis tuis, quaecumque corum Deo , s mea indignitate com fessus es. In nomine orc., quas
duas sermulas Graece & Latine ex Goario pag. 6 78. producitcL Auctor tom. 8. pag. r O. &I4I. Hanc autem sermam indicativam a Concilio Florentiis m praescriptam, hae nostra in late adhibere Ruthenos ferme omnes ς quidam Rutheni m nachi testati sunt.' Eadem ωrma utuntur, Gala no teste, Pi aeter Armenos, Syri Maronitae, Chaldaei, aliique orientales, Ir paucos excipias umorum Q a hiet verbis exprimitur a Gabriciu Philadelphoede Sacramento Pgnitentiae c. 8. 2Gratia SS. Spiritus per humilitatem meam babeo te conisu
Vertit , in quo poenitentiario modus administrandae poeniten tiae praescribitur, legumur orationes sequentes et maec querenui inne humilitari meae uam rasti , oe quae angue exprime non voluisti, modomi tibi Deusis praesenti, re 'in futuro . Et iusta o Ipse Drui peν nu D c.
378쪽
reddisur z auctoritatem a Deo acceptam , quam prius mini ermemorat reo paenitenti appli-
eat , ex inritigentiae diυinae instrumentum, oe causam subo Einatam fe pnedicat . Ex quibus magis, m gisque firi ratur clarissmi Au ris sententia , qui tom. 8. P. 137. Opinatur , aperte non evinci viguisse Olim , sive apuit Latinos , sive apud Graecos sormam Sacramentalis absolutionis deprecativam am ministro huiusce sacramenti quaeri soleti an in dioecesi, ubi permixti sunt Latina
cum Graecis, vel utrique cum aliis diversi ritus, possit Latinus Graeco & viai: m confiteri. Et quiclem in casu necessitatis dubium non est posse presbyterum quemlibet , etiam versi ritus absolvere, ex Coninstitutione Et si Pastoralis β. s.
de Poen. u. 3. : ubi etiam pr. stribitur presbyteris. ut forma absolutionis i. Coscibo Morent sm praescrinia utantur : postea Wra , si voluerint , dicant orationem illam deprecariυam , quam pro forma Mi modi ab
Iolutionis dice e consueυerunx.
certum est etiam missionariis Latinis cuiuscumaue ritus quemlibet licite cons teri, etiam extra casum necessitatis , cum ii ab Apostolica sede habeant auctoritatem in locis mi sonum, & in episcoporum subsidium mittantur Merito erim sacra Congregatio de propaganda Fide anno I s. : Mam
sa amenta recipere voluerunt a
Missionariis ejusdem S. Sedis . Hinc potest episcopus Latinus, si in sua dioecesi habeat sacerdotes Gradi os , vel plterius ri. tus , eos probare , & praeficere eonfessionibus etiam Latinorum audiendis , ut liquet ex laud.
Possunt etiam e nitentes diversi ritus p. esbyteris huiusmodi ab viscopo approbatis licite confiteri . Romae enim , 3e alibi, Graeci, Rutherii, Arm ni, Syrii &e. Latinis presbyteris diversi ab: iis ritus communiter sonsitantur e quam con suetudinem . S. Congregatio S. officii probis. die s. Decembris anno r/is., & Sacra Conἀgregatio de Propagandae Fidean.. I 63o. Ubi vero plures sunt episcopi, qui in thlος hymines proprii' ritus iurisdictionem habent , ut Meppi, ubi episcopus Graecus , nonnisi Graeci , Syrus , nonnisi Syriis praeest &e. Si ibi episcopus limitatam facultatem concedat ad audiendos fideles proprii ritus , non poterit Confessarius alicis di- versi ritus absolvere. Secus divendum , si sicultas non sit limitata , aut lex peculiaris, auteonsuetudo, ad pacem servan, id non prohibeat . Sient enim subditi unius dioecesis sa-eerdotibus alienae digcesis rite . confitentur, & a peccatis sol- vuntur ; ne possunt fideles ab atomine diversi ritus dicramentalem absolutionem rite inhiaitem ε
379쪽
DE EXTREMA UNCTIONE, DE ORDINE, AC MATRIMONIO.
CU Μ in syriori hujusce voluminis parte de Cons
matione, Eucharistia, ac rinitentia distinctis libris , ac peculiaribus dissertationiblis fuerit pro virili disputatum, reliquum est, ut ea quae supersunt saluberrima Sacramenta in hac secunda parte breviter percurramus.' quam quidem , non secus ac primam , tribus lifris complis mur. Quorum primus, servato auctoris ordine XXX Vi erit de Exu ma Unctione , alter , seu XXXVI. de ordine', postremus , nempe XXX VII. de Matrimonio verba selet.
OPTiΜε monet Trid. Synodus sess. Iga extremam Uncti nem , nedum penitentiae, sed totius Christianae vitae tam firmariυum a PP. zppellari; merito ergo post Pinitentiam ordine locari dibet . Pluribus autem nominibus a Latinis Graecisque extrema Unctio appellatur in Poenitentiali Theod. in Deor. Ivonis, in Capit ari Caroli M. & apud Arcudium ,
Allatinna &e. Dicitur enim r Sacramentum exeuntium , Unctiosae ri olei A Graecis vero et Sanctum oleum, Postrema Mn-His se. Definitur autem : Sachum ac mysticum sigmon a Chriapo is firmum, quo per unctionem olei benedicti m orationem ι miratis aegrotantitas confertuν ι raria sanctificans , ut msrbum aequa animo ferant, frangantque misis insidias , oes expediar, a lanruore sanentur . De hoc autem Sacramento agemus duabus dSssertationibus , in quatum L De ejus existentia atquθessentia, in II. De ministro, ac subjecto verba fient.
Do mi sentia , atque essentia Sacramenti onremae mmonis. AD essentiam, atque existentiam huius Sacramenti spectant Variae, quae de eo instituuntur controversae : num scilicet haec uestio sit verum ac proprium Sacramentum novae logis I
380쪽
os, & a Christo institutunt. Quaenam si ejus materia proxima, qua nam vero remota; quae tandem ejus serma, ubi variae circa ipsam quaestiones scholasticae expendi solent.
. . An extrema unctio si verum ac proprium novae legis
NOT. l. Negant Lutherus, & Calvinus dicentes , Christi discipulos per unctionem Marc. 6. & Jac. s. solam/ co ris salutem Gisse operatos : adeoque miraculorum dono Giuuate, hanc etiam unctionem exolevisse. Unde Calvinus S . cramentum fictilium illud appellat . His consentium Kemnutius, Dallaeus, & omnes pollertorta haeretici, qui in Am stolis duplicem potestatem distinguunt, nempe ordinariam, seu verbi annuntiandi potestatem , & extraordinariam, seu miraculorum : & hanc desiisse, illam superfuisse asseverant . Alii vero Munt quidem unctionem illam perseverasse, sed verum sacramem
Nol. II. Licet Bellarminus asserat, Valdenses, & mcles- tas hoc Sacramentum negasse, non desunt tamen viri docti, qui 'eos septem novae Uis Sacramenta Einnovisse demonstrent. Nam Valdenses id prosem sunt in consenione fidei ad regem Uladis-.laum: Wicletus vero nequit hujus erroris aperte revinci . O ta est haec opinio, ex quo haeretici illi hoc Sacramentum conis tempserint, quod presbyteri, ex avaritia, divites tantum si ero oleo inungerent; unde illud dixere: intimam stipe iam . Hussitae etiam, non secus ac Valdenses, ad Ecclesiam redeu tes interrogandi erant, an crederent peccare lethaliter Christisi num . qui contemnit fuso rionem extremae unctionis s isti ergo ' .haeretici extremam Unctionem spreverunt, non negarunt. Not. III. Catholicam veritatem , nedum ex Catholica I cobi epistola, sed etiam ex Marci 6. demonstrari putant C tharinus, & Maldonatus, aliique Patres, ac Theologi clarit simi . Negant tamen Estius, Sylvius, & Bellarminus, qui negantem sententiam se tueri ait , eo quod affirmantem amplexi sint Lutherns, Calvinus, & Lemnitius: qua de re. me rito a Launolo reprehmaditur, cum eandem sententiam tueam tur, praeter Alphonsum a Castro , & Thomam Valdensem , etiam alii, quos sibi adversari Bellarminus non dii fitetur. Unde Trid. Synodus sess. 14. c. I. consulto quaestionem illam , an apud Marcum, & Iacobum aeque sermo si de Unctione nox motali, disputantium arbitrio reliquit, ut insta videbimus . His praenotatis ut .