장음표시 사용
521쪽
LIB. XXXVII. CAp. IV. . MIrem, quam decepit. Ad IV. neg. eons & paritatem. Nam sila veta per se simam laedunt, sed per se non esticiunt
nimi consensionem . Ad U. neg. se luelam. Non possunt nim matrimonia dissolvi, nisi iudicio Ecclesiae, quae , ubi ve ha pnecessere, praesumit adfiiisse consensum, de quo moralem habet certitudinem: eo modo, quo vota religiosorum , lico in foro conscientiae sine intentione facta sint, rata, & legitime emissa censentur. .PRopost Tio II. Qui simulate matrimonium contraxit cum tamina tenetur illam ducere, ae filios tamquam legitimos ha
. Prob. I. Pars. Nam sensu dolus ac sinus deceptori minime patrocinatur, quatenus in utroque sero tenetur ad eam ducendam, quam decepit, in sero nempe externo Nopter vese horum signincationem, in interno autem propter damnum &injuriam, qua deceptam inecit; ergo &e. II. Simulator aequitatem violavit; ergo ad satisfactionem tenetur, nempe sim darione deposita sincero animo em ducens, quam improbe se- fellit , innovando utriusque consensum, .cum prior silerii nullus . Vide Vanr de Contr. Matrim. c. g.. q. 9. Nota sm latorem teneri, ut supra, nisi taete Fm alia postea contrax rit, aut ipsa quoque tamina virum ita deceperit, ut injuria injuriae possit compensari. . . a 'Prob. II. . Is rs. Dummodo enim matrimonium bona fide contractum fuerit ab uno ex conjugibus alterius fi udem igno. a nae nec clandestine, sed in sicio Ecclesiae initum sit, hoc matrimonium, quod putativum appellatur, non asterre suis praejudicium docent Iureconsulti omnes in s. Decri tit. II. n. a. cap. Cum inter . ubi Alex. III. definiti filios concepista parentibus, qui puplice, & sine contradictione Ecclesiae coi traxere, licet postea matrimonium solvatur; tamen ipgitimus
habendos esse. Eadem habentur cap. Ex tenore tit. I7. n. I
Et ratio est , quia in eo matrimonio in sicie raclesiae contracto praesumitur bona fides. Idem. statuunt etiam leges civis .ies, Dummodo filii concepti fuerint , ante coeajugii soluti nem . Imo nec haereditate privari possimi , etiamsi mater de adulxprio accusata, spuri meos esse sateatur. Daua enim est in se trimonii dignitas, ut semel in Ecclesia . na fide contractum . quomuot pon separatis coniugibus filii nascuntur , proprii Siegitimi cense ntur. VHρ Basilium Pomium L a. - de Matri imGOnmim tit. II. l. 4. decta M. Quaeres : quiuis verbis .exprimi debeat consensus matrim Italis ρ M. ut canones & Theologi aiunt, de mmor μri, qt bus uterque contrahentium declaret , se nunc in coniis gium tinnibia in potest tis. inii corrus suum, assentiri is Hoc
522쪽
Hoc enim interest inter sponsalia, & matrimonium , Dod illa sint suturarum nuptiarum. Promissio ; matrimonium vero est ipsa maris, & sceminae. conjunctio. In mutis autem, fur disque, iuxta cap. Cum apia sedem ib. n. 2I. Pro Verbis nutus sumciunt: nam quod umbis non possunι , signis declarara possunt, ibidem n.
De impiaimentis matrimonii , ω - spectet illa statuere, atque in sis disponsare P Raeter Lutherum , & Calvinum, Marcus Antonius de D
minis suis scripsit, itullam ineste Ecclesiae facuItatem com ditiones & causas apponendi , propter quas aliqui nequeam matrimonium contrahere , ex quo penes eos matrimonism sit civilis contractus , adeoque causae ad ipsum spectantes non sint a spiritalibus iudicibus peri flandae. Hane haereti carn doctru naria proscripsi Trid. Synodus ean. 4. sess. M. his verbis: c quis dixerit Messam non potuisse 'eonstituere impedimenta mi trimonium dirimentia , vel tu sis constituendis errasse , anath a fit. Ubi perperam contendit Lauricius Ecclesiae nomine comprehendi regum personam, & per Eces se induet impedimenta, quae inducuntur per reges. Inquirendum ergo quid hac in re potestas Ecchsiae, & quid principum valeat aucto ritas. Sit itaque . PRop ITIO I. Potest princeps saecularis constituere impedimenta matrimonii, prout est civit Is conrractus. Prob. I. Potest enim princeps leges serre, quae ad reipublicae bonum conducunt . atqui taleg sunt contractus civiles mmnes; ergo M. II. Per matrimonium, prout est civilis comtramis, coniuges potestatem suorum corporum sibi tradunt , at princeps potest leges seris , ut contractus , quibus dominium transsertur, fieri non valeant, nisi sub eerta serina, &a cerils personis, ut pater in pluribus contractibiis venditionis& alienationis, in quibus nonnulli redduntur ad contrahendum inhabiles; ergo dic. III. Plures sunt leges Imperatorum de sponsalibus, & de ritu nutiarum, quas legere est l. Di lorum; ergo &c. Ob. I. Contractus matrimonii sunt iuris naturae ς ergo &e R. . dist. ant. Sunt iuris naturae, quoad aliqua , cone. quoad omnia, neg. Quod enim actiis huiusmodi sint voluntarii, nec per vim fiant, nec coaete, & sint de re iusta , lege nainminstitutum est. Quod vero fiant coram testibus, post pubertatem, & ab iis, qui votorum vinculis non sunt obstricti, id a remporum di locorum eircumstantiis repetitur . Primum
523쪽
LIB. XXXVII. CAP. V. MIImmutabile est , alterum mutabile , & principum auctoritati
subjicitur: estque firmissimum, si naturae legibus non adve setur , & reir ublicae utilitatem promoveat. PROPost Tio II. Statuere impedimenta matrimonii , prout est Sacramentum, spinat ad auctoritatem Ecclesiae. Ita Tridentinum cit. can. q. & longe ante Conc. Senon. C. T. Prob. I. ex 2. Corinth. 6. Nuise iugum ducere eum infide Iibus. Quae verba comparans Hieronymus cum iis, quae e tant I. Corinth. I. uDi mulier infidelis, cum viro fideli habutare snitur, ait : Igniscere Apostolum infidelium, mulierum , conjunctioni, quae habentes maritum postea crediderunt; non V ro iis, quae eum Chrsiame essent , nupserant gentilibus. Et infra ait: ut Od Chrissianae non liceat omnino eriniso nubere. Id etiam probat S. D. exemplo Abraham, qui adjuravit servum in f more sura, unde Christus nasciturus erat, ne filio Isaac . xorem adduceret alienigenam, ex I. Esdrae Io. v. 3o. & Malach. 2. V. 2. habetur : Contaminavit Iudas sanctificationem Domini,
o histiis filiam Dei alieni, sed hoc est impedimentum, quod
dicitur: Cultus diDaritas ; erm &c. II. Pr . ex PP. Tertuulianus de Corona c. I p. ait: Non natibamus ethnicis, ne nos ad
idololatriam usust deducant. Idem suis tradit l. a. t Uxorem. S. P. A. l. I s. de C, D. c. I 5. ait: Quis Δbitet hoc tempore e iam eonsobrininum prohibita e spe mutetia quae tamen antiquis Rom. legibus ex Cassi . l. 7. legitima habebantur, mue r probari S. D. ait a coelesti eivitate ob pudicitiam coniugalem. Prob. III. ex antiqua riclesiae consuetudine. Siricius enim Papa in ep. ad Himerium vetuit, ne monachi, aut sacrae vi pines nubant, eum id Melesiastica iura condemnent. Inme. I. lententiam protulit, quoad ligamen, de coniugio viri, cuius migr uxor de captivitate rediit. Leo M. ep. sta. ad Rust. d finiit, episcopos & presbyteros, qui cum essent laici duxerunt uxorem, debere ab operibus nubiarum eessare, non autem I pudiare coniugium. Greg. M. l. H. ep. indict. q. ep. 6 d claravit, tertia vel quarta Mneratione connubia fidelium liacenter jungi, a seeunda omnino instinendum, nee non a n verca, & cognata. Idem canones praestitere. Saeculo IV: Synodus Eliber. an. II s. statuit, can. I s. & I6. na Christianae virgines gentilibus & haereticis nuberent, nisi ad catholicam
fidem venirent. . Anciram ann. 3I4. can. II. irritat matrim nium cum puellis a viro raptis. Neocaesareen. eodem an, can. I. confirmavit impedimentum ordinis. Chalcedonen. an. 43 I. V tat can. I 6. monacho, & famae virgini nubere. Agathen. m. Iob. ean. 6 I. plures consanguinitatis gradus assignavit . Lat ran. IV. ann. I 2I . impedimenta consanguinitatis intra Pu
tum gradum charctavit. Trid. sessi et . cap. I. de Resen d
524쪽
494 DE THEOLOGICIS DISCIPLὲNis
elaravit nulla , & irrita maumrania clandestinas, qvie antea
IV. Confirmatur . ex Iure Can. quod ante Tridentinum , nadum phura brus Imenta constituit, sed etiam causas nat lium ad forum Oclesiasti in spectare decrevit. Cap. Tuam de ind. cran. n. 3. Neminem praetextu consanguinitatis pol- se propriam uxorem adiicere, donec episcopi causam examinaverint, cap MAltorum , & alia complara flatueriint . V,
Noe' dici potest, Ecclesiam ius istud sibi arrinasse violata principum aurisdictione constat enim ex supradictis ius illudantivi minium, & principum approbationi hs, fares, legibusque firmatum . Vigilius enim Rom. Pontifex ann. 3 o. sep tionem indixit Theodeberto Francorum Regi a vidua fratris sui, quam uxorem. duxerat. Leo III. Irrhavit conjugium Fin rici I. Castellae regis cum filia regis Lusitaniae ob consanguinia talis impedimentum. Greg. V. nullum ergnunciavit matrumonium Roberti Regis Franche & pertae illius consanguineae. Idem praestitit Clemens . VIII. cum Henrico IQ, quem ad git Margaretam dimitteret, cum contraxerat post repudii sententiam a iudicibus triclesiasticis pronuntiatam ; er go &c.
v I. Principes ipsi statuentes aliquid spectans ad matrimonii causas, illud Ecclesiastico juri subjectunt, & ad hui's normam
servanavin affirmarunt. Ptam Chilpericus in Capitul. editisan. I93. art. a. jussit incestas nestias iuxta episcoporum iam ctiones emendari: & ex Greg. I uron. lo s. c. Iri adversus . Praetextatum expostulavit, quia contra statuta canonum. . .mvechum cum amita sua conjunxisset . Carlamannus etiam incongressu Liminen. c. ro praecepit, ut adulteria oe incesta emen- .dentur episeopomm uincio. Eadem statuit Carolin M, ex
Capitul. n. s. Quod quidem exemplo firmavit abjiciens: post sententiam episcoporum sertam Regis Longobardorum filiam :Tu quod so ad pruem inhabilis , nec nisi post divortium fis Etiam Doridorum n. iudicis Hildegardae nupsito Cur praeterea
Gallorum oratores tanto aestu postularunt, ut clandesum comiugia prohiberentur in Ecclesiae se tu . si ad Ecclesiasticos i dicta non pertinebant 8 Tandem post Trid. Henricus IV, &Lud. XIII. declararunt in matrimoniis servanda este, quae a Conciliis praescripta iunt ', ergo M. . VII. Accedunt rationes. I. Matiamonium ordinatur ad bonum Ecclesiae, ur nupti fidelium plebem generatione multi. plicent- Sed ex D. Thoma in v. G t. c. 78. Amum Ecclesar ordinatur , oportet quia sistaceat mimmi Eb-cle ita; ergo M. II. Quae iuris sunt naturalis , prout assi
mi cultum reseruntur. struici tur ii us riclesiuisti is,
525쪽
modum cultus pnestribunt, e. 6 an Deus sacrificiis; an observatione fenorum, rituumque decentia colendum sit . Sed matrimqnium , licet iure naturae institutum tamen ob ven rationeni Christianae plebis, ob caritatis vinculam in Dei euitam & religionem spectat; ergo M. Ita. noster Strendi. . Ecclesia irritas reddit lem civiles magistratuum circa matrimoniales contractus. Abro vir enim , ex cap. Cum secundώλλι solum, de secundis nuptiis , insimiam, qua lege Caesarnmanici stantur viduae infra annum iterum nubentes .i Ex advel is leges circa matrinionium ab Ecclena latae a s,culari pili, cipe abrogari nequenni; ergo &c. PRopostrio II L, Ubi dicimus ad Ecclesiam spectare causas matrimoniales, Ecclesiae nomine non veniunt priticipes secti.
Sequitur ex dictis. Et probatur . Nam quae constitutioni- e bus Rom. PP. 8e episcnporum iudicis statuuntur ab Ecclesiai decernuntur , prout potestatem: habent a saeculari distinctam , . sed qius spe ne ad matrimonium, decernuntur Rom. PP. &l episcoporum iudicio; ergo &c. IIo Tridentini canones edui sunt adversus Novatores, asserentes, non posse in gradu cor sanguinitatis aliud statui, quam quae extant e. I 8. Levit. lιν eoque imitteritot legibus Ecclesiae vetitum esse, ne inter se n , tant consola ini &c. sed Ecclesiae nomine accipiunt haeretici hierarchiam facerdotum ; ergo idem intellexit S. Synodus. III. Reges num. 5. Prop. praecae. laudati hac de re confugere ad Pontificium tribunal, auod etiam pr stitit, anterm a fide λ deficeret, Henricus VIII. cum vellet' repudiare citharinam ,& matrimonium inire cum Anna Bolena, missis ea de re ad Clem. VII. Stephano G inero, & Franc. Brimo, ut ab eis hanc s ultatem extorquerent; ergo &C. m. I. Nequit Εαω;a imminare nis eriam sacrarnemorinn ,, sed talis est eontractus civilis ; ergo &c. λ. neg. cons. Ecci 1ia enta non immutavit materiam huius Sacramenti.neque comituit pro ea rem aliquam, praeter contractum legitimum , sed. tantum definiit qualis contractus in his circumstantiis legitimus habendus sit - .
b. II. Si riclasia sicultatem haber sumetis haec impediamenta. eadem quoque i ncere poterunt principes saecular ' .
I. enim,' cum ex prop. I. matrunonium sit contramas' civilis, & ad reipublaete utilitatem re ratur , subiici,claber inriPrincipum , quoru1n' curae politicum regimen commissim est, mire exui non possunt ulla Eccletissea, .cmu ab imporii metalliate ita illud sit indivisum. II. Ecclesia laudavit Plurimas leges principum , & servandis mandaviria Nam The dosii lex vetans latet eoiabbrinos omni laudatur .is
526쪽
brosio. Alias leves vetantes inter consanguineos matrimonia
lauiat Sirieius, Iino M. Nicolaus I. 8 . ergo &c. III. Priamis Ecclesiae saeculis poterant haec impedimenta praescribere fidelibus aeque ac infidelibus sibi subditis principes idololatrae , qui ob diversam subditorum religionem ius suum non amiti bant ue ergo debent iura ipso frui Christiani principes, qui ob fidem, quam tenent, sua iurisdidione spoliandi non simi . IV. Galliarum reges irritarunt matrimonia filiis familias
absque patrum comensu contracta, nec non a viris, tamini que regii sanguinis; quae adversentur Trident. decretis; e go &t. ιλ. Huic argumento, quod non exigui momenti est, non
una est Theologorum re Mo. Quidam, ut Soto, Victoria , Gemesius, du-Ham et Gam haeus , Le Droint, Tomnely&e. aiunt etiam principibus in im i mentis matrimonii si tuendi ius esse suum, cic in coniugiis suas habere partes ius naturale, civile, atque Ecclesiasticum .' quod probant ex D
Thoma in dist. 34. ubi. ait: Matrimonium , in quantum es in incium naturae , statuitur lege naturae ; in quantum es Sacra mentum statuitur lege disina: in quin tum es in incium communitatis , statuitur lege e-ili. filii putant praeteritis saeculis iura principum circa causas matrimoniales in sua vi stetita , sed postea Melesiae definitionibus filisse abrogata , eo quod tifices ea sibi reservarint. Ita Sanchea l. 7- de Matrim. disp. Et quidem Ecclesiam posterioribus tantum saecos narum Esse potestatem statuendi impedimenta matrimonii, quam sibi
dudum arrogaverant Imperatores , eo quod matrimonium sit
reiam civilis eontractus, docent etiam Lupus, &Va Espen, qui timen non aliant, principibus ab Ecclesia ademptum jus pristinum, quod nequit probari. - . Alii putant, saeculares principes nullam habere potestatem in iis , quae spectant ad vinculum matrimonii, & nexum co tractus, nec circa eius impedimenta, aut ea, quae inde n cessario consequuntur, ut sunt firmitas conjusti , prolis co ditio , divortium &c. & quae pendent a ratione contractuS, aut sacramenti: seculari autem iudicio relinqui accetaria, de extrinseca, quae spectant selum ad civilem societatem, ut in sae dotis, haereditatis M. Ita 3ellarminus, Poncius, & Iur eonsulti plurimi, quos laudat, & sequitur Gonetalea in a. D cretal. tit. Io. c. Idque prob. I. Quia contractus legitimus matrimonii apud fideles nequit separari a ratione , Sacramenti,
id de his spinat ad solam Ecclesiam iussicium serre ; ergo&e. ΙΙ. Etsi Sacramentum non seret matrimonium, ad conicientiam tamen speetaret; ergo M. .
III. Cesillus ipse repudio, λ divortio uidicium strut
527쪽
Iit; Apostolus de coniugio inter fidelem, & infidelem. Conis cilia ac Rom. PP. - in causis jusmodi sententiam tulere; ergo &c. Haec Bella inus, qui hanc responsionem vindi- .cxi a Nemitti e Iugiis. IV. Vcet contractρο matrimonialis in se sperutus subjiciatur principibus secularibus , postquam
tamen ad rationem Sacramenti . evectus est, ad ricinam refertur , ut ordinis Sacramento initiatus, & res Deo sacrae edominio laicorum subtrahuntur. Ita noster Poncius. V. Hinc . Honorius Ill. cm. Tuam de Ord. cognit. ait: Causam nata- Iium sperure ad solum forum Ecclesiasticum, causam vero su cessionis ad ροliticum. VI. Si princeps statueret impedimentum. dirimens, etiam quoad contrae tum & vinculum, puta si irritaret conjugium invitis parentibus contractum , quod ratum hahet Ecclesia, tunc validum hoc esset lege Ecclesiastica, invaliadum lege civili , sed hoc est absurdum , quidquid censeat Tom nelyus; sic enim posset princeps separare, quos Deus & E elena iunxit , si matrimonium hoc sset ditatuere, sin minus, vana essent impedimenta a se constituta; ergo M. Nec dicas cum urnelyo, nil tale timendum ex Christianorum princiapum religione ac pietate. Quid enim , si principes spreta E clesiae auctoritate rus suum exercerent λ ergo &c. Quamvis haec sententia verior sit, quibusdam, tamen exce pilionibus circumscribi debet, queis ficile objectio ex ituris rima est, principes, ut iuris natiualis cusodes , & civilis legis auctores, posse illa impedimenta statuere, quae iuri nat rae sunt consentanea, & ad politicum regimen spectant in innibus' coniugiis politicis. quae Sacramenta non sunt, ut conjugia infidelium: eaque impedimenta etiam a fidelibus. servat da csse, & ab Ecclesia prelanda, cum Christi religio iuri naturali , & eivili non opponatur, sed utrumque perficiat S cunda est: quod in coniugiis fidelium , quae sunt sacramenta, non debet scis immiscere saecularis potestas, nisi in rebus a cetariis, ut sunt cauta haereditatis, & dotis. Tertia est, i hes Christianorum phincipum utiliter constitui, nedum in iis, quae spectant ad matrimonium, etiam in iis, quae De cultum respiciunt, & sacerdotium. Hoc tamen fieri Ecclesia annuente, ni ficilius riclesiastica statuta promoveantur , ut
l. 2o. c. I 6. Prop. a. dictum est.
Id vero probat objectio praecedens. Nam legas Imperat rum Christianorum latae sunt ad iura Ecclesiastica promovens da ipsis pastoricius probantibus, leges vero ethnicorum nullan sacramenti rationem habuere. iisque pro legum aequitate, ratione temporum Ecclesia ootemperavit. Notandum tamen , olim apud ethni eos nuptiarum & adoptionis causas ad
eorum pontifices spective ex Dione Cassio , Tacito ,
528쪽
Tullio, & A. Gellio. Hinc. Tacitus l. Ieto Annal. temporam iniuriae adscribit, quod sentius post Claudii cum Agrippina connubium , inter patruos, & fratrum filias permiterit matrimonium. Spectabant ex adverso quaestiones haereditatis ad praetorem. Vide Graevium to. Antiq. R. p. 86. De impibus Gallorum , quoad coniugia inita invitis par nitas, dictum cap. praee. prop. Leges aliae elica matrimonia regii sanguinis,. vel peculiari indulis Us Apostolicae latae sunt, vehvim habent solum , quoad haereditatem , & successionem . . ult. Leges matrimonii constituit Deus in Levitico; e &α -- neg. cons. Plura enim praescripta sunt in veteri lege. quae nullam vim habent in Evangesto IL Non vetuit ibi Deus plura addi in posterum impedimnae, reverastatuta esse ostendit Seldeniri H inore se mea. IIL Christus Ecclesiae contulis , quoad ritu; εe Sacramenta, amplissimam potestatem p ergo Sc.... PRoposimo IV. Dispensare in impedimentis matrimonii a s Ecclesiam spectat, quae urgentibus tantum causis dispensare de
Prob. L pars. Ex Tris sessi et 'ubi ait r Si qtiis diat is rit , non posse Melinam in nonnullis consanguinitatis fle M nitatis gradibus γ' di pensare, aut ranstituere ut plures impediant oe dirimant , anathema sit. Prob. II. ratione, necen estonim , ut dispensetio fiat ab iis , qui habere iurisdictionem , sed haec eonvenis Ecclesae; ergo &c. Ubi nota I. Ecclesiam spensare non posse impedimenta, quae juret naturae,i εt divino positivo constituta sunt, di . cio validum marrim nium. ves impotentiam, sed solum in iis j quar iure Ecclesi stico merunt inducta. Hinc Trid. PR. apposuerunt in ch. in
II. potestatem dispensandi esse in R'mans pontifice, quamvis aliqua, vel ex constetudine, ver ex Rom. Pont. permjs sone si episcopis dispensati queant. P . II. pars. Ex Trid.
sess. c. so ubi legitur r In matrimoniis, mel nulla detur di pensatis , vel ruis idque ex ea a reneia uinae In seeundo gracdu nunquam dispensetur , nisi inter magnos priscipes , oe in folleain causam .. Accedit ratio ae Trid. procucta et id enim adiatum cui me aperirer ad leges violandaς. Causae aureta dispem sationis sunt ro discordiae perniciosar sedatio .. 2., Incompete xia dotis. a. Angustia locro 4 Infamiae gur scandali perie ramo s. Illustris fitaliae conis tio.. 6. Meritum singulare petentis in Ecclesiam. tas' puellae annum 24. excedens ν& ideo remanens innupta De quibus plura Barbost, FH
529쪽
arci Hlis ad impe inma matrimo- spectantisin. NOT. Matrimonii impedimenta alia. esse ἀάmmtia, alia impedientia; illa matrimonium irritant, haec impediunt, di faciunt, ne inculpate, & sine crimine celebretur. Imped,
menta dirimentia sunt i . hisce versibus comprehensa. -r, conditio, votum , cognatio, crimen, Ciatus ἀχaritas, vis , oris , ligamen, honestas
Si molire fit rapta, loco nec reddita tuto .
- De .ubus breviser distinctis paragraphis disserem .
g. I. De impedimento erroris . ut legitur in Per to ast. q. alius est personae, alius fontinis, alius condissonis , Mius qualitatis. μναν persolus est, quando his nutatuis esse Vimgilius, ipse es Haro. μναν Hrtunae, quanao his utitatur di vis, s est nauere. Conditionis, quando putatur liore, oe ssemus. Qualitatis , quando puratur esse sonus , qu malus est. Haec Gratianus, Ere'r erseo personae, conditionis , cumspectes ad matrimonii substantim , nullia' reddit conjugii
consensum . Sicut enini qui paciscitur se Titio agrum vendiarurum aut empturum auream laminam, Illegitimus est mn, tractus si Caius Titio, auric sebum auro fraudulenter sup tuitur, ita dicendum de matrimonii contractu ex cap. mini, ia Spons. 26. Cum autem consensus rupe Murae requiaratur ad matrimonium, ad consensum autem requiratur .actus humanus praecognitus liber, & voluntarius, hoc impedime tum irritat matrimonium . de iure natur . Nec obstar exemins lum Iacob, qui deceptus pro Rachele LIam accepit. Nam acob insperi mnsuetudine primogenitarum , quam erranseompresserat, sciens ac lubens complexus est . . Seeus tam de errore sitiunae , α Φαlitatis dicendum est. Cum enim is non 1 pectev ad contractus matrimonialis su fhintiam, sed ad aes otia, stat cum tali errore robur con tractus , &-firmitas connubii non enervatur. Si quis so ducat mul m pauperem, ignobilem, & corri Min , quam .ivitem , nobilem, integram putabat, is con)ugii vinculo adstringitur, nisi conditionatus fuerit assinistis : puta: dummodo o sonume bona, aut hae qualisares personae intersint: tunc nim error qualitatis in errorem personae transit. Si tamen doqualitate, M sortuna in desponsatione actum esset, in. ni gio aut ineundo absolute praestaretur consensus, ratum taetconnubium, ex Navarro, Poneso, Sylvio M. quia error qua
530쪽
litatis non afficeret directe personam, quae absolute recipero.
Quaeres I. Quid sentiendum sit, si in contrahendo error ficti, & scientia juris intersit λ puta si Wistrahentes sil p
tantes ligari se aliquo impedimento dirimente, e. g. consam guinitatis, quod re nullum sit , i nticisnnubium, nec igno. rent hoc impedimento illud dirimi λ N. irritum esse in eo ca su matrimonium , consensius enim contrahentium, cum sivinus voluntatis, pendet a iudicio mentis; si ergo mens non iudicet posse firmari conjugia, nec poterunt firmari deliber to legitimoque consensu. Valeret in v cum illo errore 6-cti coniugium, si.contrahentes conditionem illam apponerent rSi possumus, atque impedimemum istud non incit. Nam com senius conditionatus estinum consequitur, quoties eo itio iminpletur'.
Quaeres II. Quid sentiendum sit de eonsense conditionato M. S. Thomas q. s. art. s. ratum esse 'connubium, si condiatio sit de praetemo, vel de praesenti ut si vir mulierem ducat hac conditione, Si dives os, s nobilis , virgo m. dummodo ea praedita sit his conditionibus , quia statim dominium eorporis sui alteri in alterum transfert. At si sit de suturo, e. gr. Te m contrato, si pater assentiatur, s dotem promitto
contraditis ante conditionem extantem nullam vim ha
het Si autem conditio si de isnpossibili, aut de re turpi, ex. gr. s assentiatur pater defunctus , s oecidas mirem cum haeeonditiones substantiae matrimonii non adversentur , pro rem adiectis, ex iure canonico, haberi ribet. Si autem inserantur conditiones contrae substantiam conjugii, e. q. Contrato recum, A generationem mesis eviter, aut δε ρο quaestu to a tris dameraris, ex rap. Si conditiones, contrarius nullus est . illae autem eonditiones rensentur adversari substantiae matrimonii, quae re
pugnant tribus eiusdem matrimonii bonis, nempe proli, fidei ,
II. De impedimento conditionis. Conditio, de qua hiet gimus, est status servitutis, quem alter contrahentium igno rat, ubi nota, olim civili iure servorum coniuyia fuisse nulla, tum ainid Romanos, cum apud Longc rdos, & Gallos. Imo e inter liberam, &servum Romano iure nuptiae subsistebant rnam libera, post trinam monitionem Decemviri a servo non se subducens, cogebatur una cum illo venire in . domini po-- testatem . Libertinam quoque ducere vetabantur senatores&huius filiae libertos, nisi on corporis quaestum, aut artem lim dieram s dassent generis qualitatem . Alicubi , tamen ,- - is Graecia, Carthagine, Apulia, permissae sunt ex Planto ser. viles nuptiae. Inter Christianos autem, licet hi seruilis assent