장음표시 사용
531쪽
' LIB. XXXVII. CAP. VI. . Sarconditionis, non vetantur, sed ratae sunt nuptiae, etiam im vitis dominis contractae, ex c. Dignina est de Coniug. servorum, nam in Christi Jesu nec Diaeus est, nec Graecus , nee semus , nec liber . I inc Iustinianus declaravit legitimum commbuim : Si a is ancinam sitim sibi sociaverit in matrimonium .
Idem statuit Pi pinus Gallorum rex , & Compendiensis Synodusau. 376. Cabilo n. an. 8Ia. quae can. ro. statuit, ut servi , qui etiam diversos habent dominos, in uno coni o vermasenter
dominis semiant suis. Nec obstat est. canone Cabilonensi , &M. Basilii ad Amphil. irritas declarari nuptias servorum printer domini sententiam contractas; nam abrogata est prisca iula consuetudo, quae Christianae libertati adversabatur. . Des ent tamen servi, etiamsi nutant Dominis suis, obtemperare, . non tamen invicem separari. Cum conjugii vinculum iure naturali, servitiis autem humano jure inducta sit. Quare , si mas longe distet a se ina , tenetur, ex Glossa, unus dominus servum suum alteri vendere. Impedimentum autem conditionis tunc intercedit, quando liber ignoranter contraxit cum ancilla, & est quo talem esse novit, nunquam in matrim nium consensit, ex cap. Dignum est, s nostiam de Cir iug. serv. n. N & 4. Et ratio est, quia is error versatur circa rem spectantem ad matrimonii substantiam : nam libere con-1rMaens putat posse alterum coniugem tradere sibi plenam sinci rporis potestatem, . quod tamen non potest. Ac praeterea os. aciis servilibus a filiis enutriendis, atque instruendis impediri test, necnon ab uxoris libera consuetudine. Secus dicendum,u Ingenuus ancillam ducat, quam talem esse sciebat, vel fiignoranter contrahens, postqvana novit ancillam esse, cum Earem habuit, tunc erum tamquam uxorem retinere debet exh Pro suis de Coniug. sere. Nec obstat c. Metuam , ubi s. o a' illam ab uxore secemit; loquitur anim S. D. de ancilla fornicaria, non de ea, quae ducta est in uxorem. Quaerme an libera sit mim, quae nascitur ex uno tantum parente in vilis conditionis λ m. Theologi cum D. Thoma q. 37.. Suppl. art. a. quod partur sequitur uterum , ejusdem est Pana matre conditionis.
λ-yoti . Votum, de quo hic agimus, en illint, quo quis proponit coelibem vitam agere oblatione corporis sui I o facta, & duplex est, solemne mη fuscenti nem sacra ordinis, aut per 'm' nem factam alimi de religi
mous arere tis & hoc dirimit matrimonium, ex capitibus. Neque viduas . quae Christi , Vitauu quae Dominea , Si quis sam & ex Trid. sessi I . c. p. Simplicia vota sunt ea, auae, et F q--oquae matrimonium impiatant, non tamen resci 'repossum murrinis post comracta. Ita Bonifacius VIII. in 6.
532쪽
so1 DE THEOLOGICIS DISCIPLINIS
ex cap. De isto, oe voti redemptione. Si quaeras, unde in inter simplex & solemne votum intersit discrimen, cum utriumque si proinissio Deo ficta, ac simplex etiam irritet simis. Da postea ineunda λ. I. Id constare ex Ecclesiae deliniti nibus . H. votum simplex esse ad solemne, sicuti sponsidia ad matrimonium. de praesenti: in voto simplici i telligi quandam servandae virginitatis promissionem in s Iemni autem consecrationem, & sui comoris caelesti sponso tra tionem . Quare, sicut sponsalia de futuro solvuntur per
uentia , praesenti, ita vota simplicia, quae sunt promissiotatum, dirimuntur per contractum matrimonialem de praein resi an votum solemne religionis dirimat matrim nium ex sui natum, an iure tantum Ecclesiastico N strates cum Basilio Poncio, Vanroy, Gavardi, nec non es. Jureconsilitis. Gonraleε & Wari'Elpen: ex iure rici 1 sim . ,L enim vot, selemnitas sola Ecclesiae constitutione inve in est, ex Bonifacio VIII. l . cit. II. discrimen illud voti selemnis simplicis, quorum unum non alterum coniugia dirimat, primitus inductum videtur ex can. 7. Concilii Rom. m. IIῖς. HL Crin. Ih. Chalced. habetur, posse fieri hum-tatem virgini &- monacho, qui, postquam se Deo dedica
rimi matrimonio iungantur . Alii autem. canones haec matris
monia censiiris & poenitentiae subjiciunt, non tamen irrita deis clarant. Et S. P..A. de Bon. Vid. improbat sententiatin eo. rum, qui asserebant: Guarum a Ducto promino foraminarum νs nupserint, nos esse coni Sia. At D. Thomas, Bonaventura, Maror, SUO μ. censent, solemne votum irimere ex sui natura matrimonium. Quod probant, ex quo per hoc votum homo abdicaverit a se cor
potis ibi popellate, eamque tradiderit Deo, de ex aliis
quae collegit Sylvius in art. a. ou. 33. Suppl. Qui quid sit, putamus nunquam sanctimonialium monactorumque
rata seisse coniugia ; si ergo haec lege Ecclesiastica nulla sunt,
vetustissima haec lex est censenda. Nam Innocentius I. Vir ginibus , quae nondum sunt secro velamine recte, si nupserint, AseManto, rem pro paruitenrι m agenda' esset, eris iis, quae fuerint hoc velamine tectae, non fuit indultum ut nuberent . Huiusmodi plures alios canones prosen Lup . ad can. I 6. Chalces, At S. p. potest commode exponi de vota smin Nisi. ciscedonen. autem canon coniugia monachorum, &S. virginum irrita declarat ex Balsamone Arsenio &e. & s
.cultatem facit episcopis exercendae in illos humanitatis absin vendo nempe a cen uris ob incestas nuptias contractis. Exprima sententia Rom. Pontificem in voto solemni dispensare posse
533쪽
LIB. XXXVII. CAP. H. DIIasse facile. intelligitur , quia hoe votum lese ramum Ecclesii
ira dirimit iratrimonium, licet aer m dispensa' censeant cl. Theologi, etsi votum esset impedimentum dirimens natura sua, uti dispensere potest in matrimonio rato, non com
g. IV. De impedimento cognationis. C Vnatio triplex est, naturalis, legalis, & spiritalis . Naturalis ab ostiensi definiatur 2 Consanguinisas est υineulum per arum ab eodem p ito
descendentium, vel Hoendentium carnali propagatione eo tractum.
Stipes, radix, via traneus, est persona illa, qua consanguinei originem ducunt, aut in quo colligantur, ut respectu duorum filiorum pater, duorum neΥtum avus: constituitque viis &uxor, utpote una cum, stipitem unum . In consanguinitate diastinguunt canonista fradus, seu maiorem vel minorem distantiam, qua consanguinei inter se distant. Lineam vero v mconsanguineorum collectionein ordinatam, qua ab uno stipite descendunt, & ad eum reseruntur : & duplex est, reeta, quarum una est ascendentium, altera descenaemium, & transire
seu coliareralis . . 'Rina est collectio personarum, quarum una ab alia Procreatur , estque descendentium, is a stipite progrediatur ad post ros, ascendentium, si ab his ascendatur ad stipitem : transversa est, in qua ambo ab eodem stipite descendunt, & a latere se spectant, ita avus, pater, filius sunt in linea rem, fratres, &sorores, patrueles, consobrini in transversa. In linea recta
tot gradibus unus ab alio distat, quot sunt personae , una dempta: sic pater a filio distat uno gradu, avus a nepote du bus . Idem evenit in transversa aequali, seu quae utrimqu*seque distat a stipite, ita duo fratres uno fradu distant, e rum filiis disrus, at in transversia inaequali, in qua ex uno
laterum plures, ex altero pauciores personae numerentur, tot
sunt gradus, quot personae a latere magis distante, ὰempto stipite si fratere & sororis filius a. gradu distant, filii autem consobrini, vel patruelis gradu g. In iure tamen civili non exeluditur stipes, ae duo fratres duobus gradibus distant.
Not. Fuerunt olim cornabia vetita etiam in seinmo gradu Ex can. Io. Com. Aurelian. ann. 378. At S. Greg. M in ep. 6 ad Aua. Angi. episcopum indulsit, ut tertia, vel quarta gener risis Edei ει iungerentur. Iam vero in Laterani c. so. prohibiastio coniugii inter consanauineos ad quartum gradum statuta est. Quaeresῖ quinam e sanguiminis gradus, iure naturae diri--t matrimonium. I. In primo gradu lineae rectae inter
patrem & filiam, filium & matrem: quod constat ex communi hominum sensu ae reverentia parentibus debita. Hi Tertullianas ip Apol. e. s. Felus probrorum omnium ma i Ui muni
534쪽
mum censet, quod nonnulli persarum in tam eiatine stet prolapsi fuerint. Et Ambrosus ep. 28. ait: Μ patre M an, suam acrimat uxorem interdi m est, iure naturae. Id eluunt e civili interdiEhim est ex l. Nuptiae ff. De ritu miniarum II. Etiam 'in primo gradu lineae transverse, idest inter fi tres , & sorores' videtur matrimonium adversari juri naturae Inam S. P. A. I S. C. D. c. i5. perversas vocat ethnicorum i ses , quae mmittunt finierna coniugia, ut secerum Athenienses qui probarunt olim connubia fratrum , ex Minucio in Oct vio , litet lege Solonis sis esset ducere solum germanas uteri
nas. at non eodem 'patre propenitas .. 'Videtur etiam hoc iuris naturae impedimentum agnovisse Conc. Trid. Statuens enim , in secundo tradu non dispensa dum nisi inter magnos princim , supponit in primo nunquam omnino dispensandum. In aliis gradibus nullum est impediat mentum iure naturaenam ex cap. G demus De divorii is n. S. Innocentius III. definiti, paganns, qui in secundo, se tertio gradu fidi coniunctas uxores duxerunt, post conversi nem suam posse insimul remanere, eo quod a paganis, qui consitutionibus canonicis non arctantus, matrimonium licito μ' mntractum . In quibus autem gradibus inre divino prohibea
tur coniugia eruitur ex c. 38. Lev. & ex seq. ve sinus : Nora, soror, neptis, matertera, fatris oe uxor, ει Merui in μπ, mater, privigna , noverca, uxori quesoror, nivigni nata, nitrusque, πισue soror patris coniungi ege verantur. .
Cognatio se lis oritur ex adoptione alienae personae. in filium ab iis secta, qui filiis, aut nepotibus carent. Frigidi &impotentes, qui filios naturaliter procreare non possunt, ex 'Σ. de Ad tione, adoetare nequeunt. Spadones' tamen & insicris ordinati, si attigerint et . aetatis annum, possimi ad mare. Foerninae autem ex privilegio tantum principis. lex est autem adoptio, nempe arrogatio, βη - Moyrio. Mima fit rogando adoptatum ', an velit in patrem Maere ad plantem , & vicissim e quo cassi constituitur adoptatus illius naeres, ac si naturalis esset filius. Simplex adoptio est, quae fit sne principis rescripto, & per quam adoptatus transit in testatem adoptantis, nec jus M. naereditat- nanciscitur j licet ab intestato sit haeres adoptantis. Sola autem cognatio ex arrogatisne dirim i matrimonium
ex Silvestro, Soto, Sanchea, Ledeisa, Silvio, aliisque. Inco atione legali, ut in naturali attendendae sunt duae linear, recta, & lateralit: in recta impedit matrimonium usque ad quartum gradum inrer adoptantem & ado; tatum, hujusq-Posteros, ut docent Esum, & Vmmy. In su rem reo ost
535쪽
im di inentum inter filium adoptatum , & inter filiam nat tialein adoptantis, sed adoptione soluta possunt inter illos nuptiae consistere, ex cap. D qua iurisico de cognat. legali. Comiatio spiritalis est, quae iure Ecclesiastico oritur ex miniuratione & sisceptione duorum Sacramentorum baptismi,& confirmationis . In baptisino ex Trid. contrahitur tantum inter baptizantem & baptizatum , & baptizati matrem, &patrem. Idem de confirmatione dicendum est. Hinc suscepi res nullam contrahunt coqnationem inter se , & si conjuges sint, & alterius prolem suscipiant, possunt invicem dinitum exigere . Baptizatus item, aut confirmatus nullam eo nationem contrahit cum suscipientium fiatribus , sororibus, & consa guineis . . g. IV. De impedimento criminis . Crimen, quo matrim nium dirimitur , est adulterium , aut homicidium, machinamtione fieta in necem alterius conjugis , aut fide futuri matrimonii praemissa. Contrahitur hoc impiaimentum I. Si vir ei, quam polluit adulterio, fidem dederit uxore sua vivente, quod eam in demortua ducet in uxorem, ex cap. Si quis visent q. I . n. I. II, Si vir cum ea, quam adulterio vitiat, corispiraverit in necem coniugis, sive mortis machinatio adest rium eraecesserit, sive fuerit subsecuta, ex cap. Significa'. e dem titulo . III. Si occisio conjugis ex mutua conspiratione sequatur, licet nullum antea , vel post accesserit adulterium . IV. Si adulter in mortem uxoris conspiraverit , s- fidem
dederit eam ducendi, sive non . Secus, si alterius virum casu aut rixa occiderit, non autem eius uxorem ducendi an mo, vel si mortua uxore contrahat cum ea , quam ea viVaicisque ulti fidei datione cognoverat , dummodo neuter inminem defunctae sit machinatus. g. V. De impedimento disparis cultus . Hoe impiatae tum, qmd extat inter baptietatum, & non baptizatum, te 'Eccusiastica statutum est . Cum priue naturali , neque divi, na lege hoc matrimonium irritum censeatur Constat entes Iosepnum, Isi lem , Esau, Esther, salomonem , Robomum M. cum ethnicis, & alienigenis iniisse connubia, quae irrita, aut nulla fuisse non legimus. Him Apost. I. Cor. 7. praecipit, ut, si quis frater, aut mulier tirarem hasiet, vel innem is de Iem, oe m istis halienis eum tuo, nis dimittat. Nam S. inter Monica, Patricio a fide alieno nupsit, atque is ex il lius consuetudine ad fidem conversus es . Hine filii ab ea sus cepti, quae ante baptismum fuit uxor, legitimi dicendi sunt, non --rater , aut spurii, & jus habent ad haereditatem . Verum cum matrimonium in dispari cultu contractis su emoris
riculo non careat, ideo hi odi corium tasse conmi Mi
536쪽
broso. Alias seges vetantes intor consanguineos ε-riniunia
liniat Stricius, bo M. Nicolaus I. M. ergo &c. III. Priamis Ecclesiae saeculis poterant laec impecimenta praescribere fidelibus aeque ac infidelibus sibi subditis principes idololatrae , qui ob diversam su itorum religionem ius suum non amiti tant, ergo debent iure ipso stili Christiani principes, qui ob idem, quam tenent, sua iurisdictione spoliandi non stat .
IV. Galliarum reaes irritarunt matrimonia a filiis familia absque patrum contensu contracta, nec non a viris, stemini1-que regii sanguinis; quae adversantur Trident. decretis; e m &d. . Huic argumento, quod non exigui momenti est, non
una est Theologorum re esto. Quidam, ut Soto, Victoria , Gemesius, du-Ηamel, Gamachaeus , Le Droint, Tournelyω. aiunt etiam principibes in im i mentis matrimonii st tuendi ius esse suum, in coniugiis suas habere partes ius
naturale i civile, atque Ecclesiasticum .' quod probant ex D Thoma in dist. 34. ubi . ait: Matrimonium, in quantum esin osseium natu . flatuitur iege naturae in quamum est Sacramentum statuitur lege disina r in quin tum os in incium communitatis , patuitur lege eiυili. filii putant praeteritis saeculis jura principiun cinea causas murimoniales in sua vi stetita , sed postea Ecclesiae definitionibus fuisse abrogata , eo quod tifices ea sibi reservarint. Ita Sanchea l. 7 de Matrim. disp. Et quidem Ecclesiam posterioribus tanti saec is rarum Esse potestatem statuendi impedimenta matrimonii, quam sibi
dudum arrogaverant Imperatores , eo quod matrimopiis sit etiam civilis eontractus, docent etiam Lupus, & Vam inen, qui tamen non ainni, principibus ab Ecclesia ademptum ius pristinum, quod nequit probari. - Alii putant, saeculares principes nullam habere potestatem in iis , quae spectant ad vinculum matrimonii, & nexum cO traeim, nec circa eius impedimenta, aut ea, quae inde n*c ario coesequuntur, ut sunt firmitas contusii , prolis ditio , divortium m. & quae pendent a ratione contractus, aut sacrimenti: saeculari autem iudicio relinqui accessoria, &extrinseca, quae spectant istum ad civilem societatem, ut in
sae dotis, haereditatis M. Ita vellarminus, Poncius, & Jur eonsulti plurimi, quos laudat. & sequitur Gonetalea in x. P
cretal. tit. Io. c. Idque pro . Ι. Quia contractus legitimus matrimonii apud fideles nequit separari a ratione , Sacramenti,
sed de his spectat ad solam Ecclesiam iudicium serre ; ergo&c. II. Etsi Sacramentum non foret matrimonium, ad con scientiam tamen speetaret; ergo & . . ,
III. Christus ipse repudio, divortio uidicium Prot
537쪽
LIB. XXXVII. CAP. V. 497 Iit; Apostolus de coniugio inter fidelem, & infidelem . Co
cilia ae Rom. PP. - in causis hujusmodi sententiam tui Te; erm &c. Haec Bella inus, qui hanc responsionem vindi- .cat a Lemnitii effugiis. IV. Ucet contractus matrimonialis in se spectatus subjiciatur principibus saecularibus , postquam tamen ad rationem Sacramenti evectus est, ad Ecclesiam ro- fertur, ut ordinis Sacramento initiatus, & res Deo sacrae edominio laicorum subtrahuntur. Ita noster Poncius. V. Hinc Honorius IlI. cap. Tuam de oes. cognit. ait: Causam nato
Ilum spectare ad solum forum Ecclesiasticum, causam vero successionis ad holiticum. VI. Si princeps statueret impedimentum dirimens, etiam quoad contrψum & vinculum, puta si irri etaret conjugium invitis parentibus contractum , quod rarum habet Ecclesia tunc validum hoc esset lege Ecclesiastica, invali dum lege civili, sed hoc est absurdum , quidquid censeat Tou helvus; sic enim posset princeps separare, quos Deus & E elena iunxit, si matrimonium hoc pysset dis luere, sin minus, vana essent impedimenta a se constituta; ergo &c. Nec dicas cum Tournelyo, nil tale timendum ex Christianorum In inciapum religione ac pietate. Quid enim , si principes spreta E clesiae auctoritate aus suum exercerent λ ergo &c. Quamvis. haec sententia verior sit, uibusdam tamen exce utionibus circumscribi debet, queis ficile objectio ex ituris prima est, principes, ut iuris naturalis custodes , & civilis i pis auctores, posse illa impedimenta statuere, quae iuri nat rae sunt consentanea, & ad politicum regimen spectant in ninibus' conjugiis politicis. quae Sacramenta non sunt, ut co jugia infidelium: eaque impedimenta etiam a fidelibus, servanda csse, & ab Ecclesia probanda, cum Christi religio iuri naturali , & civili non opponatur, sed utrumque perficiat. S cunda est quod in coniugiis fidelium, quae sunt sacramenta, non debet sese immiscere saecularis potestas, nisi in rebus ac cessoriis, ut sunt causae haereditatis, & dotis. Tertia est, i ges Christianoriuri principum utiliter constitui, nedum in iis, quae speistant ad matrimonium , sed etiam in iis, quae me sutrum respiciunt, & sacerdotium. Hoc tamen seri Ecclesia annuente, ut facilius Ecclesiastica statuta Prorrioveantur , ut
Id vero probat objectio praecedens. Nam legas Imperat rum Christianorum latae sunt ad iura Ecclesiastica . promovens da ipsis p orissius probantibus, leges vero ethnicorum nullan sacramenti rationem habuere. iisque pro legum aequitate, α
ratione temporum Ecclesia obtemperavit. Notandum tamen violim apud ethnicos nuptiarum & adoptionis causas aleorum pontifices spectasse ex Dione Cassio , Tacito .
538쪽
Tullio , 8e A. Gellio. Hinc, Tacitns l. reto Annal. temporum iniuriae adscribit, quod senatus post Claudii cum Agrippina connubium , inter patruos, de fratrum filias permis tmatrimonium. S E abanr ex adverso quaestiones haereditatis ad praetorem. Vide Graevium to. Antiq. R. p. 86. De i pibus Gallorum, quoad coniugia inita invitis parentium, dictam cap. praee. prop. Leges aliae circa matrimorna regii
sanguiniς, vel peculiari indulto sos Apostolicae latae sunt, vetvim habent solum, quoad haereditatem , & successionem . . ult. Leges matrimonii constituit Deum in Levitico; e F &c. M- nec. cons. Plura enim praescripta sunt in veteri lege, quae nullain vim habent in Evangesto H. Non vetuit ibi Deus plura addi in posterum . impmimema, quae reverastituta esse ostendit Seldenus ih Uxο- hebras IIL Christus Ecclesiae contulis, quoad ritu; 8e Sacramenta, amplissimam potestatem p ergo εα. . ΡRoposimo IV. Dispensare iis impedinientis matrimonii ad Ecclesiam spectat, quae urgentibus tantum causis dispensare de
Prob. I. pars. Ex Tris sessi 24. c. I. ubi ait r Si quis diis. rit, non posse Ecclesiam in no ullis consanguinitatis de amnitatis gradibus I di pensare , - eonstituere ut plures impediant oe dirimant, anathema sit. Prob. II. ratione, necesse est ἐnim , ut dispensitio fiat ab iis , qui habere iurisdictionem , sed haec eonvenit Ecclesiae; ergo δtc. Ubi nota I. Ecclesiam dispensare non posse impedimenta, vae jure naturat, & divino positivo constituta sunt, e. . cim validum martim nium, Ves impotentiam , sed solum in iis , quar iure Ecclesi
stico merunt inducti. Hinc Trid. PR. apposuerunt in cit. cam, I, nonnultis illorum.
II. potestatem dispensandi esse in Romans pontifice, qua vis aliqua, vel ex consuetudine, ver ex Rom. Pont. permjs sione in episcopis dispensati queant. Prob. Π. pars. Ex THLsessi ase c. so ubi legitur et is matrimoniis, vel nulla detur dis
du nunquam dispensetur, uis inter magno principes ,, oe inmestieanr carisam ., .m edit ratio at Trid. proaucta et Id enim adistum cui que aperirer ad lπει violandis. Causae aurem dispem onis sunt Io discordiae perniciosae' sedati, o 2. Incompere tia dotis. a. Angusta locro 4o Infamiae aur scindati periculum o s. illustris fimiliae' conservatio o 6. Meritum singulare petentis in Ecclesiam. Hi ' puelles annum 24. excmens,& ideo remanens innupta deci De quibus plura Barbosti, RH
539쪽
. LIB. XXXVII. CAP. VI. CAPUT VI.
De --dias ad impiaim a mare--ι spectantifur . NOT. Matrimonia imperimenta alia esse dynmmtia , impedientia ; illa matrimonium irritant, haec immiunt,& faciunt, ne inculpate, & sine crimine celebretur. Impia
menta dirimentia sunt r. hisce veri'us comprehensa .E- , conditis , votum , cognatis , crimen,
Ciatus distaritas , vis , ordo , tigamen, honestiu , si sis assinis , si elandestinus , Θ μρω ,' ' :Si xmuire fit rapta . um nec reddita tuto .
. De qivbus breum dii inctis paragraphis disserem .
g. I. De impedimento erroris. Error, ut legitur in Decr to ap. q. r. alius est personae, asius Drtuna, assiis condissonis,atius uualitaris. Error personae es, quando his putatis esse V gilius, s ιμ es Haro. Error fret in , quando his puta in diames , s est pauere. Conditionis, quando putatur tibis, edi esssemus. Qualitatis , quando putatur esse bonus , qu maius os . Haec Gratianus. Erepr rem personae, conditionis , cumspectet ad mati intonii subnantiani , nullum. reddit conjugii consensum . Sicut enim qui paciscitur se Titio agrum venditurum , aut empturum auream laminam , illegitimus est eom. tractus si Caius Titio, auricalchum auro fraudulenter supponatur, ita dicendum de matrimonii contriinu ex cap. mnos, de Sponsi 26. Cum autem consensus iupe Murae requiaratur ad matrimonium , ad consensum autem requiratur iactus humanus praecognitus liber, & voluntarius, hoc impedime tum irritat matrimonium de iure natum . Nec obstat exenses tum Iacob, qui deceptus pro Rachele LIam accepit. Nam acob insperi mnsuetudine primogenitarum , quam errans compresserat, sciens ac lubens complexus est . . Seeus tam ' de errore siritanae , α φαlitatis dicendum est. Cum enim is non Ipectet ad contractus matrimonialis su stantiam, sed ad aecesseria, stat cum tali errore robur comtractus, & hine firmitas connubii non enervatur . Si quis es m ducat mul m pauperem, ignobilem, & corruptam , quam civitem , nobiliem, & integram putatar, is coniugii vinculo adstringitur, nisi conditionatus fuerit assensus : puta: dummodo Mo Distinae bona, aut hae qualitates personae intremi: tunc mnim error qualitatis in eitorem p onae transit. Si tamen do qualitate, 'c fortuna in desponsatione adhun esset, in coni gio aurem ineundo absolute praestaretur consensus, ratum foret connubium, ex Navarro, Poneso, Sylvio M. quia error qu
540쪽
sω - DE THEOLOGICIS DISCIpLINIs
litatis non afficeret directe rersonam, quae absolute recipere
uaeres I. Quid sentiendum sit, si in contrahendo error ficti, & scientia iuris intersi λ puta si contrahentes sil p tantes ligari se aliquo impedimento dirimente, e. g. consam minitatis, quod re 'nullum sit, ii-nt,cisnnubium , nec ignorent hoc impedimento illud dirimi λ N. Irritum esse in eo c is matrimonium , consensitas enim contrahentinm, cum sivvoluntatis, pendet a iudicio mentis ; si ergo mens non iudicet posse firmari coniugia, nec poterime firmari deliberato legitimoque consensu. Valeret tmeu cum illo errore is coniugium, si contrahentes conditionem illam apponerent rSi possumus, atque impedimentum sud non osscit. Nam com sensus conditionatus ellectum consequitur, quoties eonditio impletur . Quaeres II. Quid sentiendum sit de eonsensu conditionato M. S. Thomas q. s. art. s. ratum esse 'connubium, si condiatio si de praetorim, vel de praesenti, ut si vir mulierem d .cat hac conditione, Si dives os, s nobilis, virgo dummodo ea praedita sit his conditionibus , quia statim dominium eorporis sui alteri in alterum transfert. At si sit de suturo, e. gr. Tecum tam se, si μηρον asentiatur, si dotem promittooe. tori tractus ante conditionem extantem nullam vim ha,
bet Si autem conditio sit de impossibin , aut de re turpi, ex gr. s assentiatur pater defunctus, s oecidas fratrem cum haeeonditiones substantiae matrimonii non adversentur pro reus ariectis, ex iure canonico, haberi debet. Si autem inserantur conditiones contra substantiam coniugii, e. q. Contraho recum, fi generationem mus evites, aut s quae tu is a Disandam eradas, ex cap. Si conditisuer, contrarius nullus est . illae autem eonditiones oensentur adversari substantiae matrimonii, quae r
pugnant tribus ejusdem matrimonii bonis, nempe proli, fidei,
II. De impedimento conditionis. Conditio, de qua hie agimus, est status servitutis, quem alter contrahentium ignorat , ubi nota, olim civili iure servorum conjuhia fuisse nulla ;tum aHad Romanos, cum apud Longobardos, & Gallos. Imo nectinter liberam, &servum Romano jure nuptiae subsistebant rnam libera, post trinam monitionem Decemviri a servo non se subducens, cogebatur una cum illo venire in . domini potestatem . Libertinam suo e ducere vetabantur senatores& huius filiae libertos nisi on coe poris quae in , aut artem lin-dicrani *dassent generis qualitatem . Alicubi, tamen ,- ut in Graecia, Carthagine, ει Aptilia, permissae sunt ex Planis se viles nuptiae. Inter Christianos autem , licet hi sorsilis essent