장음표시 사용
341쪽
31 6 Juris Canoniescesi Ecclesia illa sit ad quam pertineat alienandum praedium , & illud sit in alia Dioecesi , tutius est utriusque Episcopi consensum adhiberi , & e)us in cujus Dioecesi est ea Ecclesia, quia est
Episcopus alienantis Clerici, Can. pla- D. I 2. q. E. & ordinator ejus Ecclesiae Auth. hoc jus. Od. desacros Eccl. atque
etiam ejus Episcopi consensus desideratur, in cujus Dioecesi positum est illud praedium , nam illud est in ejus potestate. Cumque alienatur rusticum minoris
praedium, desideratur decretum Praesidis Provinciae in qua illud situm est l. 16. Cod. de praed. min. Quarta est ex Novellis Iustin. quas Gratianus Cano nisavit, ut adhibeatur tractatus seu communis deliberatio Clericorum ejus Ecclesiae cujus alienandum est praedium, puta ut in praesentia Epis copi alter ex iis praesentibus exponat alienationis faciendae causam , ut omnes sigillatim vota emittant, ut si de alienatione illa inter omnes conveniat, fiant ejus tractatus & alienationis acta & instrumenta, quibus omnes subscribant. Quod si alienatio proponatur ex causa summae utilitatis, alter ex iis deputatus in rem praesentem ire debet, inquirere
in statum alienandi praedit, ejus inqui'
342쪽
sitionis acta referre ad .Capitulum, quae describantur in tractatus.& alienationis instrumento . Denique Iustinianus requirit , ut in loco publico proponaturvaenale elle praedium illud ejus Ecclesiae, ut omnes ad ejus emptionem accedant,& illud plus licitanti addicatur. Sed hodie volunt necessariam non esse illam publicationem.
De Contractibus Ecclesiastitas.
IT D. Cujacius Nov. 11 o. inscripsit Vel etiam titulus ille inscribi potest, de Contractibus Clericorum, sicut Iustinianus in suo Cod. dedit titulum de Contra tibus fudi eum : ut in hoc nostro de iis tantum agatur, qui de rebus Ecclesiasticis aliquid si ularc habent inter Clericos . Forte si quidem Canonici Iuris Institutionibus inconveniens esset, de omnibus illis Contractibus agere, quos jus civile fusius expcndit. Ab eo repetenda est eorum substantia & n tura. Duos plane affines emptionem venditionem , & locationem conductionem in hoc titulo attingere juvat, sicut de quasdam Canonici Iuris regu
343쪽
tas , quibus utraque constat. Prima est ex Can. r. Tarraconensis
Concilii apud Reginonem & Burchardum, ut quicumque in Clero esse voluerit , emendi vilius 3c vendendi carius studio non utatur , quamvis Authores Iuris Civilis doceant vel etiam se invicem in pretio circumscribere concessum esse naturaliter: quod forte nihil
aliud est , quam , ait Iustinianus in Nov. 97. cap. I. Id est juxta usum fori, vel etiam ex naturali hominum appetitu & inclinatione , ut voluit Grotius. Sed eam a Clericis abesse jubet ille canon, quod in iis omnino praevalere debeat fraterna ch
Secunda est ut Clerici commercio vel negotiationi se non immisceant , praeterquam ad victum & vestitum, ut lib. I. scriptum est. ΣTertia est ut si Clericus post ordinationem suam aliqgid emerit, acquisierit, aut suo nomine comparaverit, illud pro-ppiae relinquat Ecclesiae, ut ex pluribus Canonibus probat Regino Abbas lib. uda Dissip. Eccles a cap. 217. ad 22 I.
ibi addendus Balusius. Quod licet hodiε non observetur , de eo tamen admonendi sunt Clerici, & illi potissimum
344쪽
IMBtutionum Liber II. 32'qui suae ordinationis tempore pauperes fuerint, & ex reditibus Ecclesiae aliquid comparaverint, aut ex iis facti sint i
cupletiores. Quarta est, ut Ecclesia res soli non emat, aliterve acquirat, quam ex praecepto vel concessione Regis, de tributum illud et , & seu talibus dominis
solverit, quod dicitur hodie amortis mentum , de quo supra. Quidam volunt constitutionem de eo editam fuisse in Gallia, quo tempore S. Ludovicus in Bello sacro captus est , & de ea conquestum fuisse Alexandrum IV. Quidquid sit, non alia ratione in hoc titulo Iuris illius mentio fit , quam quod Summus ille Pontifex in cap. 4. & BO-nifacius VIII. in cap. 3. de Immun. E Lis sexto. de eo agant & illud tollere velint: sed Clemens V. illud restituere ,
videtur eod. tit. in Clem. Quinta est ut omnino reprobetur ea
emptio venditio, sub cujus nomine fiat& lateat Contractus quidam usurarius, ut in cap. s. ext. de emp. ct vend. cujus speciem ac definitionem desumit Odo-fredus ex l. 3. Od. pitu val. quod M. sed tandem posteriores Pontifices in
cap. 1. ct a. ibid. in extra g. com. probarunt Contractum annui reditus , ea
345쪽
Juris Canonici lege , ut sors ipsa omnino alienata si, nec unquam peti possit : Eaque nihil
aliud est, quam emptio venditio , quamvis forte fucata , sed permissa. Probarunt,inquam , nec enim primo introduxerunt id genus negotii, cum jamdiu obtineret ex Nov. I 6 o. ubi occurrit ea ipsa species hodierni reditus annui. Locatio- conductio aliquid etiam sim gulare habet in Clericis. Ea duplex est, aut temporalis, aut perpetua. Temporalis quae fit ad modicum tempus, olim saepius ad quinquennium. Ea non mutat dominium : ideoque Balsamon ad Can. I 2.sept. S n. ait eam non recenseri inter alienationis species. Unde Clerici Ecclesiarum suarum praedia, etiam nullis solemnitatibus adhibitis, locare posistad modicum tempus, cap. i. in fne ἐς reb. Eccl. al. vel non. in Clem. quod hodie ad novem annos producitur ex Glossa ad Nov. 12 o. cap. 3. 8c longum tempus ad decem : sicut Principum constitutiones longum tempus in praescriptione definierunt. Ac si forte Clerici Ecclesiarum suarum praedia partim locaverint ad decennium , Graeci ad ι29. d. de usuri ct fr. Existimant eam locationem non quidem in totum infirmari ; sed tantum quatenus excedit decen
346쪽
Ea, inquam , temporalis locatio aliquid singulare in Clericis. Primo ut propter turpia lucra conductores esse non possint alienarum possessionum, Chalched. Concilii Can. 3. quem ad suggestionem Imperat. Martiani editum fuisse palam est ex Ani. sexta Gjus Concilii. Hoc etiam confirmavit I stinianus in Nov. ris. cap. 6. & ibi addidit eos esse non posse publicarum& alienarum possessionum conductores. Meldense Concilium in Can. 49. prohibet ne turpi villicationi se implicent , & turpem illam vocat quae sit
m rcenaria , ut addit Zonaras ad H n. 3. seu quae fiat tantum lucri s ciendi animo. Sed tamen conducere
possunt decimas suarum Ecclesiarum. Imo & in Ecclesia Anglic. prudentis. simum erat illud institutum , ut soli Clerici decimas conducere possent, &quidem ad breve tempus, cx Concilio Londinensi sub Ottone Legato , in Can. 8. apud Mathaeum Paris & Speumannum, quod forte habuit a Conculio Rothomag. Can. 19. an. Domin. ii 89. Ne Laici earum conductores, vel eas, vel jus ςarum percipiendarum, inva derent, ut rectissime addit Alleserra ad Can. 2. ext. de loc. ct cond. vel etiam ne
347쪽
in iis percipiendis nimias admitterent exactiones, ut est in Can. 7. ejusirim Concilii London. Saepius etiam in eadem Ecclesia prohibitum est, ne altaria seu Ecclesiae. aut, decimae,personatus, dignitates, aliave munera Ecclesiastica dentur
ad firmam ι quod quid sit vide quid di
xi ad cap. 8. m. de Ju. Patron. Sic etiam Innocentius II. in n. pr cipimus a I. q. a. prohibuit ne Mon chi suas Paroeciales Ecclesias committerent conditistitiis Presbyteris: ita enim cum in Claro montano Concilio sub Urbano II. Ecclesiae illae Monachis a emptae essent, & statutum ut in iis Vicarios instituerent , annuos tum primum habere ceperunt, eosque conductitios, quod prohibuit ille Pontifex,& Alexander III. in Can. I. sivi Turon. Concilii apud Guill. Neubrig. generaliter addidit ne sub annuo pretio sacerdotes ad regimen Ecclesiarum st tuantur, & statim voluit eos vicarios esse perpetuos cap. 3. ex. de olf vici' Denique constat multis Synodorum decretis, & pluribus Imperatorum Comstitutionibus prohibitam csse alienatiOnem rerum Ecclesiasticarum, δc nomen
illud productum fuisse ad Emphyteusim , nisi adhibitis illis solemnitatibus
348쪽
Institutionum Liber II. fiat, de quibus , in tit. Novelle se tiniani 7. ct ilo. quas Gratianus Canoni vici, ut loquuntur) aliquid dic
criminis introduxerunt inter Emphyte um Ecclesiasticam Sc prophanam. Prior quidem vix olim permissa erat nisi ad vitam accipientis , aut duorum haere dum, puta filiorum & nepotum :sed tan-Jem admissa est etiam perpetua in steritalibus praediis aut ruinosis aedibus Eccle lsae; ac semper addendum cst, adhibitis solemnitatibus necessariis. Cum autem
Iure Civili cautum est emphileutam expelli posse non solitio Canone per triennium , placuit sufficere biennium in Zcclesiastica emyhyleusi.
quiori prodierunt in Ecclesiastia oeconomia ; & passim occurrunt in Conciliis, in Capitularibus, Historiis & Annalibus Ecclesiasticis. Procaria aut precatoria est contractus quo praedii Ecclesiastici usiissem tus alicui conceditur ad illius preces. Eam in
349쪽
nummis etiam consistere quidam volunt
ex verbis illis Carolomanni Ducis &Principis Francorum in L ptinensi Comellio , cui praefuit Bonifacius Moguntinus ad an. 7 3. quodque Syrmundus exscribere debuit ex Epist. 78. ejusdem Bonifacii. Statuimus quoque & C. ut sub precario & censu aliquam partem
Ecclesialis pecuniae in adjutorium exe rus nostri aliquanto tempore retinean nus 3 Sed ibi Ecclesialis pecunia gen raliter accipitur pro Ecclesiae possessionibus 1, & quidem una illa ratione, qu sed ille essiet contractus usurarius ; si quidem
in pecunia numerata consisteret, nec
eum probasset Ecclesia. In tribus praecipue casibus id genus negotii obtinuit. Primus & antiquissimus est , cum aliquis fundum suum dona' bat Ecclesiae, ab ea ejusdem fundi isesumstudium precibus adhibitis petebat,& accipiebat ad vitam , aut aliud tempus. Secundus est , cum saepius ac siepius juberent sacri Canones,utLaici usurpata praedia Ecclesiastica restituerent, precabantur Ecclesia ut eoru usumsi uctu ret
nerent ad vitam, ne si eorum reditu carerent, redigerentur ad egestatem. Tertius est cum Reges ac Principes gravioribus bellis premerentur, saepissime co-
350쪽
Institutionum Liber II. 33sgebant Ecclesiam, ut iis praedia quaedam Ecclesiastica darent in precariam ; & ita
iis praediis uterentur fruerentur ad exercitus adjutorium, ut supra di ctum est ex Liptin. Concilio. Luculentissima primi casus exempla duo extant, alterum apud Possidonium in vita S. Augustini cap. 2 . ubi altero Honoratis Hipponensium , Ecclesae
Hipponensi possessionem donare voluit, retento sibi usus tactu. Alterum in Regula S. Benedicti cap. 66. parentes ejus
nempe sitscipiendi Monachi in faciant
ex rebus quas donare voluerint , M nasterio donationem , reservato , si ita voluerint , usufructuario , idest , us fructu. Cumque frequentior esse cepisset hujusmodi precariae usus , ex eo Marculius lib. 2. cap. 3- csus concipiendae formulam edidit. Et valde intererat Ecclesiae Chartam ejus precariae conscribi, me per diutinam detentionem praejudicium ei fieret, Can. 3. VI. Tolet. Concilii. Atque etiam postea cautum est preca tiam renovari singulis quinquenniis ,
cap. I. ext. de prec. ea que ipsa ratione,
qui precariam accipiebat, minusculum aliquid eidem Ecclesiae, censiis nomine,
solvere tenebatur, ne proprii tas ab ea recederet. Q aocumque modo concessa