장음표시 사용
91쪽
dinem succede i ab int stato. Ex quibus ornmb. ostenditur, quod a test tore ad hane reuocationem illi, qui post alio natorem succedem ab intestato ipsi primor statori prohibenti alienationem. Sed ipsi testatori succedere i hoc casu det Petrus Iraciscus, qui est coniunctus testatori. in tertio gradu .
quamuis Fraciscus Franciscus, sit in quarto. En so admittitur ad reuocandiun Petrus Frauci scus,non autem Franciscus Franciscus.
Quib. omnibus propositis colligitur responsio ad laclidunt dubium an quo Auaerebatur,an 3 2rohibitio de non alio do sit perpetua donecon a pcrueniant ad eccles M. Nam aut quςrit. virum prohibitio sit extincta ex parte dicti Petri Francisci. Aut vero dubitatur an sit extimsta ex parte dicti Francisci Francisci. i Si ergo quaeras, an intincta sit ex parte Petri Francisci, quem dicimus adimitendum ad reuocationem bonorum, respondeo, quod prohibitio durat quo ad personam Petri Fracisci, quia testator prohibuit alienationem omnibus suis haeredibus institutis,& substitutis antedictis,ut patri ex verbis testamenti dicentis, prohibuit uos haeredes supradictos tam institutos, qvim
substitutos alienare.&c. At Petrus Franc vocatus est,it inuitatus ab ipso testatore ad substitutionem,& ad reuocationem alienatorum: ergo
in eius persona durat ipse prohibitio. Quod autem vocatus sit pater ex illis verbis.substituis filios Iuliani, qui post Balthassarem reperient. Nam modo reperitur dictus Petrus Fraciscus. Ex quibus verbis colligi prima fronte videtur
dictum Petrum Fraciscum, essi vocatum inter caeteros. Ego vero fateor quidem Petrum Franciscum esse vocatum,& substitutum a testatore, nego tamen eum esse vocatum inter caeteros; quia tunc demum secundum Doctores comum.
niter dicitur facta exhaeredatio, vel institutio inter caeteros, cum sub una institutione vel ex- haeredatione plures gradus descendentium
comprehenduntur, non cum unus tantum gradus comprehenditur,ut per glOLubi Doct. communiter, in verbo extitit in s. i. Institu de exhaered. libe. At hic compreheiasus est tantum unus
gradus, scilicet, in quo reperiuntur filii dicti Iuliani; ergo proprie non dicitur facta institutio indefinite vel inter caeteros. Magis igitur est, ut 3o dicamus, Petrum Franciscum, i vocatum esse a testatore,& institutum Disse sub nomine appellativo quod fieri consueuit, ut per Deci. consit.
6r a. num. I. parte 3.Cum enim nulla certa fomma tradita sit circa institutionem, licet tradita fuerit circa exhaeredationes ut pcr Soci.iun.cosil io 7.nu. 18. parte t. valet et institutio per nomen appellauum,unde quo ad personam P tri Francisci prohibitio adhue viget de durat. Qu'd vero ad filios Petri Francisci attinet.
crediderim in persona dictorum filiorum pro- si hibitionE extinctam esse pri in O,quiat ista prinhibitio est personalis,non aute realis, ut Iasd.f. diui. nume. 69. in se fido remedio Barioli e ein a. lectura,& ibidem Ripamum. i 88.in J. filius familias. Ge lega. t . de non inreditur ima personas prohibitas r de ideo cum prohibi renoreperiatu in filij ipsius Petri Plancisci. dicenda est, ad eos prohibitionem non extendi, pa3esty elim cum prohibitio huiusmodi de non alienis do sit odiosa. f. nos igitur,in Authc.de restituta fid.& Iasin d. . diui et loci mi. 8. & Alc. cosi. m
attentis verbi num. 2. lib. I. ...uia λ
t Secundis,quia licet prohibito haeredeceaseatur prohibitus haeres haeredis, secundum somunem opinione de quaper Iasa divi. mut 8.& Ripa ibidem,num. io9. dc Alcitam 'li 33 tamen illa conchasiolli latur non procrilere, quando prohibitio est facta cum aliqua diffctione denotante nominproprimi, uti si testator dixerit, prohibeo haeredes meos anteda clostluc enim perinde est,ac si per non in apropria facta esset prohibitio, ut dicit Ripa d. I diui, num. II t .versicu. secundo restringitur, in
qua limitatione ibi pertranseunta . lare intestator in hoc testamento dixerit , proli ilico Omncs haeredes meos sequitur,ut haec prohibi tio debeat solia restringi ad nominatos, &alij
non nominati non crescantur prohibiti. HVtrum autem extineta sit dicta prohibitio . . quo ad Franciscum Franciscum, nunc sepem cuum nobis est quaerere,si retinemus, quem dri modum retinendam puto,hanc Opinionem, uti Petrus Franciscus admittatur ad reuocatioRohaereditatis. Et neque ex vi prohibitioni . nem'
ex vi substitutionii admitti debeat Franciscus Franciscus. Si enim ad Franciscum Franciscit , ehaereditas non pertinet,no est Ctiam opu4 quae 3 rere an in eo duret prohibitio, i quia non entis. nuli, sulit qualitates. L . ff.de actLemp. & c.ad dissoluendum,de desponsatio.impub. Sed si quomodo ullo unquam tempore dicta haereditas pertinere posset ad dictum Franciscit Franciscum,tunc existimare, prohibitionem in eius. personam extinctam esse , per supradicia, quia ipse tantum positus est in conditione, S per coisequens non est prohibitus. Atque ex iam tralditis,alia,de quibus quaeri post et, facillime doleiduntur. Et haec satis. ur
I R --s Linditatem cadit ab omni iure. 2 Fuciis admittitur ad haeredautem patris repudiatum. 3 L. a. δε ruri o Dcwno. hulet lata inhaerediatate matris non patris
92쪽
4 Filias uiuent patre ere eruin domnus bonorum 5 Suas seres quamuisse Mineat remanet haeres. o Idem iuris est in emancipato quo ad haereditarem parris, quod infitio quo ad haereditarem matris. r Filiasse dataras ab λενω tare putris,haberi stium triemnia reuocare alitensionem. 8 S i s repudias haurituram, uteris agnatis non trans seretur 9 Argumentum stimirum is legum combinationero Vιγba d bent ala id operari. II Adicio haereditat , indueitcircum is cui haereditus est delati reperietur possidere. Ia Hereditus semei aditu non poteri repudia Ea 3 Raudiata haeressitate patris po tinum ex fragribus peritis accrescendi accrescit alteri I Hereditas vi posse ad n requirituν inter Murari sit de
is suando is tat haereditus o delusa solusi debitum hereduiritim,per talem lationem dieitur adtisse. is In dabis quis coetur soluere potius nomine suo quam allam. II Quartior actas qui declarant heredituris aditionem. 18 Adicio repudiario ei deis finiatis o reguris concludunων
Vndamenta,qus Dominus Iudex primς appellationis principaliter,pponit cotra Nota
Bonaccutitum, &Friaciscum de Pittis sequentibus rati nabus, ct authoritatibus infirmari ac dilui posse videntur. Nam primo dum asserit Dominus iudex pudium Sorbilianum non pertinere ad supradi ctos Bonaccursum,& Franciscum, qui dicuturrepudiasse haereditate Benedicti corum patris ι
sed transijsse in dominium I aurenti j Pitti, qui postea haereditatem dicti Benedicti sui patris adluit, & consequenter dictum Bonaccim.
i situm,& Franciscum i ab omni iure, quod in bonis eorum patris praetendere poterant, iam cecidisse, ut habetur in L 2.C.dc tu.& fac. ignota Respondetur non acciri lium, & Franciscum fratres, licet patris lifreditatem repudiauerint,
nihilominus non amisisse illud ius , quod habebant in bonis paternis, nec dictis fratrib. quic suam officere dispositioncm .d.l. a. C. detur.&ac. igno. Quamuis enim in L La.dicatur ci, qui semel tisreditat cm repudiauerit,non licere rursus adire, tamen cius decisio non videtur facere ad rem nostram; quoniam nos tractamus dea haereditate paterna, in qua facile permittitur fialio repudiatam haereditatem adire, sed d. l. 2 .loquitur de hereditate materna,a qua exclusus videtur, qui tam semel repudiauit. Quod autem d. l. a locum ibi vendicet inhaereditate aratris, suadent illa verba,haereditatis maternae, &c. &idem tenent ibi Doct.respondentes ad contrarium, quod videbatur oriri ex ita. C. de repud. haereditate. 3 Nam Petrus Best apertica in G, . dicit, ' hic de materna, ibi vcro de paterna haereditate tructatur; quod etiam ibi firmat Iacobus Butriga. dicens hanc esse veritatem ipsam, & Petrus de Vergnia in additionibus ad d. Iacob. Butri g. in
d. l. 2.Quam opinionem tenet etiam Odos reae
ibi, num. 2. verticu . ad quod potest responderi; allegans Aaetanein, idem sensisse, & ita quoque concludit ibi Bart. asserens hanc esse veram solutionem,& Banini.siquis suus. col. t. num. 2.& in secunda oppositione. U. de iure deliber dc Paul.Castrens in praeallegata l. a. α Angei. d. l. fin.nuin. 3.ubi Salyc. nil m. a. di idem Salyc. d. l. a. in prima oppositione,& aliis, qui omnes co muniter tradunt decisionem d.l.fan. C. te repudia. haereditate, habere locum in haereditatς patris, dictam vero I secundam, loqui de haerς,
Quod autem filius paternam haereditatem a se repudiatam facilius adeat,quam maternam, colligitur ex ratione diuersitatis, quam inter haec duo Doctores assignant. Nainq; patris haereditas magis debita filio videtur, quam haer ditas materna, quandoquidem filius patri suus est haeres, i patreq; vivente bonorum censetur dominus, quamuis administrationem non habeat, sed eam illo demum mortuo nanciscatur,
bin suis, fide liberae posthum.& f. sui, Instit.de hs d. quai. & diis.& propterea licet filius p
ternam haereditate repudiauerit, nihilominus
intra tempus a lege prefinitum potest ad eam redire, d. l. fi. ubi Docto. Sed matri filius haeret extraneus dicitur, Sa aeteri, Insti. de haered. qualit.& diff. Igitur non est mirum si, postquam illam repudiauit, prohibetur rursus ad eam admitti . Atque hanc rationem diuersitatis assignat Petr.de Pellii perti&post eum Pali. Castr. Item etiam Od talia d.Lr. num. 2. in praeallegato versiculo, ad quod potest responderi, C. detur.& DCignor. Ad hoc accedit dictum Iasin l. suus heres.versiculo, nota, & in dicita l. fin. de repud. liae rod. in prima colum. versiculo, nota ex illa ubi firmat, ius sui in cause eme cur filius reuocet abstensionem haereditatis pate nae . Facit etiam id quod tradit Gocted. iii l. fili j mater. g. ad Tertyliu in versiculo, nam longius. ubi dicit, suo dari debere longius tempus in lisreditate patris, quam filio in haeredi- tate materna , t quia suus quamuis se abstinuerit, nihilominus remanet saeres, i. necessarijs,sside acquiren. haeredit. filius vero nia tris suus
non est, & cuin repudiat haereditatem non remanet haero.
Quod si aduersus praedictam declarationc,& rationem diuersitatis opponatur quod qua-uis ea stante declaratione & diuersitatis ratione, licuisset Franciscin qui patri suus erat hqrcs, redire ad bona paterna r pudiata, ius propter iura sui, sibi crant omnino dcbila: tam cia cx
93쪽
ratione praedicta sequeretur adhuc Bon accursium, qui fuit emancipatus, dercpudiauit, cludendum esse penitus a paternis bonis, quasi l. Pter emancipationem, quae iura sititatis substulit, non sint amplius ci debita nee possit, facta repudiatione ad illa redire, sed in illis censeatur traneus haeres, cuiusmodi dicitur esse fi 6 lius in bonis maternis, cunil idem ius locum habeat in emancipato, quoad haereditatem patris, quod in filio simpliciter quo ad haeredita.
Respondetur, quod quamuis assignata ratio militet solum in filio suo dc propterea in emancipato at iud statuendum esse videatur, nihil minus liliis rationibus ostendi poterit aliarc- media predicto Bonaccursio emancipato non defuisse, quibus ille ad res patris obtinendas adhuc uteretur. Id quod ut clarius ostendaiatus, di stinguendo, singillatim de unoquoque
Et in primis quod attinet ad Fesciscum qui
suus craticoncludendum est, nullum sibi praeiudicium saetum esse circa huiusmodi bona pau7 terna: t quoniam licitum est haeredi suo infixtricianium adire patcrnam haereditatem, quam γrepudiauit,seu a qua se abstinuit, atque itidem reuocare suam abstensionem, d. l. fi. ubi Iacob. Butri se & Petrus Bellaperti de Ioan.Fab. Barto. Alex de Iasin et . colum. versiculo nunc limita, C. de repud.8c abstin.h re. 8t idem Iasin l. suus heres, versiculo, nota, C.eoae titi& Bart. in l.: C. de iuris di fac. ignoramdc idem Barto. in si gul. i 83. incipi . suus heres,dc Pau. Castren. Cons. 72. col. a. inst.j.volum. ubi dicit repudiationem lisreditatis paternae non cxclud re fialium simpliciter & praeci se, i. ii.de repud.haere. l& l. si quis suus, s de iure deliber. ct propterea non obstate repudiatione, posse arbitrum dicto filio paternas res assignare. Quare cum dictus Franciscus infra menses circiter decem de
consequenter infra triennium reuocauerit abstens Onem, & adierit haereditatem per instrumentum rogatum a Ser Mattheo de False consequens esse debet, ut ab eo non dicatur cile
Quibus rebus ita se habentibus, non obstat dum Dominus Iudex dieit, intelligendam caedictam l. R C. de repud. haered. locum habere quando suus haeres reuocat abstesionem re intcgra existente, seu non adhuc adita per legitibinum in gradu sequentem lisreditate: secus v
ro si ille adierit, quas tunc poenitere filium no possit in praeiudicium adeuntis, quemadmodii ipse dicit declarari per glo. in I di. Q de tuta&facti ignoran. in tertia & vltima solutione, quam opinatur glosjm tradere ad dictam l. fili. &quam mistimat Iasonem in Al. r. attestari com
Respondetur enim dictam glossam I secun-
dς, neque dicere, neque sentire illud ni planε fallor ad quod Dominus Iudex eam allegat.
Nam quamuis in versiculo, tu dic, glo. dicat, hic alius adluit, ibi non, tamen si diligenter inspiciatur, non vult ostendere glossa dictam L fin. permittere suo haeredi reuocare abstensionem. solummodo quando alius non adluit, glossi tentio indicta tertia solutione non est respondere ad dictam L fi. sed tradere solutionem ad Lfiiij mater. .j. Cad I rtyll. de qua ibi supra proximὰ opposuerat, contra dictam l. 2. C. detur. . i&facti isnoran. Cum cnim in d. l. filii mater. 1 tdicatur filium,qui matris hae ditatem repudiauit, posse mutata voluntate insia annum eam tradire antequam consanguineus vel agnatus caae ceperit, atque id ipsum videretur aduersari dictae legi secundae,merito glo. tertio loco con- .cilians dictam Limisi mater. j. cum allegata l. a. dicit hic in L r. alius adluit ibi vero in l. fili j ma
ter. I.; . alius non adluit, quasi tunc filio no permitteretur redire ad liproditatem matris repudiatam pio fit ut liquido constet in dicta tertia
solutione non tractari de l. fi. C. de repuclua aere.
nequρρα ibi de ii creditate paterna, te quael6quitur O: LEnalii, sed referendam esse dictam tertiam solutionem ad i. filij mater. I. j. prae-
Quod vero hic suerit sensus illius glosis, ex eiusdem sequentibus verbis colligitur, quibus
hane solutionem inferius comprobat argum to I. R C. de repud. hs d. Vnde manifeste patet, praedictam solutionem ad aliam I. esse reserendam, quam ad i. Rcuius argumeto,& simili
tudine ipsa solutio comprobatur. Id quod suadere etiam videtur gl. in verbo admittenda, ind. l. fili j mater, quae dicit in d. l. fili j, alium non accepisse hiruditatem,secus vero in l. secunda. Atque ita etiam intelligere videtur dictam gi Gogredus in praeallegata l. filii mater, cu dicit,
L fili j mater l,oqui in casu specificato, scilicet
quando nondum annus est elapsus,nec adita Palium ligreditas legem autem secundam, C. te iuridi facti ignoran. procedere in casu non sp cificato, videlicet quando per alium adita est hereditas. Et quod dicta tertia solutio tendat ad contrarium L fiiij mater, non autem legis fi. tenere etiam videtur Petr. Milaperti de Cyn. in praeallog. l. fin. Hsccum ita sint, aperte demonstrant glossam in ii.versiculo, tertio tu dic, o si cladem v luisse, filium non posse reuocare ad se maternatisreditatem, quando alius adluit, neque tamedicere ,hoc non licere suo dum agitur de haere ditate pater na, quia imino contrarium videtur verius, cum inter hereditatem matris de patris
assignetur manifesta ratio disserentia , quam supra retuli, -κta declarationem Petri ni Iaper. Odoisr.Castrens de aliorum in d. l. r. Idcirco cocludo dictam glo. nullo pacto comprobare i dicis opiuionem.
94쪽
Et quamuis Iac dicat, tertiam solutionem comuniter teneri, tamen non dicit Iason communiter teneri, vid. l. hr. solumodo procedat quando alius non adluit, sed intelligit, eam solutionem & declarationem esse coni munem quo adtollendum cotrarium, quod oriri videbatur in
sti. filij mates, .j. ad Tertyll. in qua de haereditate matris agitur, & ea communis opinio nihil modo ad rem nostram facit.
Sed posito & non dato, ut dicta glossa dic rei illud ad quod allegatur,& ita esset intcllig da, ut intelligit Dominus Iudex, quasi ipsa significare voluerit, non licere suo haeredi redire adlisreditatem paternam a se semel repudiatam postquam alius legitimus adiit, quemadmodutenet Bal. in . . l. 2 .colum. j.& Alberi Cibi,num . primo,versiculo, si sit lisi editas C. de iun&fata ignor.& Alexan. d. l. Κ & Ruy. consi. Is I. parte tertia. Tamen iis c intelligetia glossae, seu haec opinio Bal. Alberici, Rur. de caeterorum, quos allegat Dominus Iudex, in se non videtur vera nec tenenda, cum a quamplurimis grauissimis interpretibus firmis rationibus improbetur &reprehendatur, qui omnes concludunt, possetis redem suum ad repudiatam lis reditatem rc-dire, tametsi legitimus adussiet. Et quod i tra triennium sito lis redi permissium sit reuocare abstensionem, quamuis legitimus adierit, te nere videtur glo. indv.fi.in ver. reseruetur, C. de repud. haeredit.vbi fatetur, legitimum haeredem intra triennium suo hi redi nihil obstare.& eandem opinionem sequitur Bar in t .si quis suus, is de iure deliber. in secunda oppositione, num. a. ubi dicit aditionem legitimi infra triennium non excludere suum ab iisreditate pate nara idem tenet etiam Angel. ibidem afferens aditionem legitimi non praecludere viam suo. Cottiens etiam, d. l. si quis suus, ε. de iure delib. dicit, opinionem Baldi in ael. a. non esse veram. Pau.item Castron. d. l. si quis suus, existimat,adire legitimo non permitti donec filius omnino non ut exclusus. Saly. quoque in d. l. a. C. de tu.
facii.nori tradit,sivum posse reuocare abstensionem intra triennium neque attendi debere,
utrum seques in gradu adierit. Ex quorum omnium traditionibus patet, dicta l. KC. de repud. herediti locum sibi etiam vendicare quando alius adit antequam suus reuocet abstensione, quae sane opinio praeter authoritatem glossis, Barioli, Angeli, Com. Pauli,& Salyccisupra citatorum, iuuatur etiam sequentibus rationus bus. Nam in primis constat, quod l& si suus
repudiauit, nihilominus caeteris agnatis haereditas non desertu La. f. quibus. ubi etiam glo. T.
de succe edicto. sui enim post factam etiam repudiationem legitimis obstat, i. a.in principio. s. unde legitimi. Secundo, quod aditio legitimi non ossiciat. suadent verba d. L fin. quae dum infra trienniuexcludit suum, nunquam facit mentionem aditionis legitimi, sed semper considerat an res acim litoribus haeresitariis vendite fuerint: dicit enim suum non posse reuocare abdicationem, nullumque ci aditum patefieri ad haereditatem si res iam venditae fiant: deinde inscrius idem repetens, inquit, minori nullum aditum reseruari nisi eo constituto in minori aetate res vendiis fuerint . quam cum lex roria in venditarum sinpius mentionem habeat, proculdubio rerum venditio solummodo attendenda vidctur, non autem aditio, quia verbum a lege sopius repetitum magnopcre dcbet attendi, ut tradit glo. in verbo disces an is, versiculo, nec potest, in cici, de iure patro. S: Ias in I si constante, colum. I
Nec me mouet, quod ea lex generaliter sit intelligenda videlicet siue res vendiis non sint, siue hsreditas non sit adita, sicut innuere videntur verba legis dicentis id eme remissum filio
donec in eodem statu remanent, prout repetit
etiam inscrius ibi, rebus in suo statu manentibus.& dicit Angei. consi. O . inter consit. Bal. incipienIoannes Simoncm,nu. 9. Quoniam respondctur, verba, illa in suo statu manentibus, exponenda esse, id est rebus ipsis non vens ditis, ut superius dictum est, i & ut colligitur ex
argumento sumpto a legum combinatione, qΤvalidum est in iure, l. Gallus. f. ille casusi ubi Docto. g. de liber. & posthia. Nam in l. si quis suus ,sside iure deliber. dicit Iurisconsultus filium bo
na rc uocare, si non veni crini Iustini .uriis aute
in M.fi. Q de repud. heredit. allegans dispositionem iuris antiqui, quod vigebat tempore dicis
l. si quis suus,sside iure deliber. dicit, licebat filio
ad haereditatem redire donec res patern p in eodem flatu erant. ex quo patet, loco C rum vetaborum bona non venierint, &c. Iustinianu deinde dixisse, res esse in eodem statu. Tertio, quod aditionis legitimi, quo ad hoc ratio non habeatur,demonstrant illa verba l. Κdicentis, fuerat Di indistincte remissum donec res paternae in eodem statu essent, ad ligreditatem redire, quod verbum indistincte, significat eo in loco posse filium abdicationem reuocare sine ulla distinctione, videlicet siue legitimus adierit, siue non adierit, alioquin si id ea verbato 1 non significarent, utique nihil operaretur deessent superflua, quod esse non debet, I si quando, fide lega. i. cap. si Papa, te priuileg. in s xto,
quod verbum perpendisse videtur etiam Barti in singu. 8 o. inci p. lis res suus rcpudians, num. l.
dum dicit lisredem suum repudiantem , postea indistincte posse hsi editatem adire, si res in codem statu maneant. atque ex his apparci Opi - .nionem Baldi non esse tenendam, nec aditi
nem legitimi suo aliquid obesse. Rursus posito de non dato, quod opinio Baldi vera esset, seu quod aditio legitimi impediret reuocationem abstensionis facie per si ili, adhuc tamen existimarem huiusmodi conclusionem
95쪽
sionem in pioposita specie nillil obstare. Quod tunc demum aditio legitimi impedit abstensionis reuocationem, cum suus recuperare vellet
bona paterna post aditionem legitimi, l. a. ubi Doct. C.de iuri& facti ignoran. Nam antequalogitimus adeat nemo est,qui neget,intra triennium, haeredem suum abdicationem reuocare posse l.fiiij mater, .j. ibi, antequam consanguineus adeat, C ad Tertyli. At in casu nostro Franciscus suus haeres patri, reuocauit abstensione antequa Laurctius legitimus hi res adiret,ergo aditio legitimi non .lcberet impedirercvocationem dicti Francisci. Quod autem Franciscus antea reuocauerit abstensionem probatur, quoniam licet aditio Francisci, id B accursj, de qua constat pcr instrumentum rogatum a Ser Mattheo supradicto facta sit post aditio nem legitimi ut ex actis patet,tamen dictus Franciscus una cum Bonaccursio fratre multo tempore ante aditionem
Laurentis dicitur reuocas obstensioncm re&fasto adeundo haereditatem Ilenedicti sui patris, ut apparet ex quaplurimis actibus possessoriis, quos ut constat dicti stat res a morte Benedicti usque in praesente diem assidue exemcucrunt, ut dicam inserius, per quos quidem possessorios actus, nemini dubium est haereditatem adiri, & consequenter reuocari abstensio. xi nem l inducitur enim aditio. cum is cui haereditas cst delata reperitur possidere rem haereditariam,l.j.ubi Bal.C.de repud. hmedit.& Rober. Maranta in his potest, nume. 3 S.C.de acquire. horcdit.& Docto. in l. gerit, eodem titulo Bald. in l. potuit, in io. q. C.dei v. deliber. & Alexan. 4n conli. 89. col.j. a. volum. & l. 3. versiculo, &quod de subdeunda,C. de natura l. liber. Alciat. in trai2.de praesumptircgula secuda. in praesumtione vigesimatertia, num . a. cum sinit. inquius concludo pridi etiam Franciscum a iure paternorum bonorum non cecidisse Secundo principaliter quo ad Bona cursiuem ancipatum, concludendum esse arbitror,nuhil ei obesse suam repudiationem, vel Laurentii aditionem. Namque licet communis fit opinio in l. fin. C. de repud. haeredita. emanci patum uti uon posse remedio d. l. si . neque ha bere triennii beneficium, intra quod reuocet suam abdicationem. Nihilominus emancipatis non denegatur remedium l. fili j mater, .j. s. ad Tertyll. ubi filius ad adeundam matris haereditatem antea repudiatam usque ad annum admittitur. modo consanguineus non adierit:
quae lex licet loquatur de filio adeunte matris
haereditatem, tamcn locum habc re etiam potest in emancipato ad cun te haeredita patris , quia eadem ratio militat in filio reuocanter pudiationem haereditatis maternae, quae in emaci pato reuocante repudiationem haereditatis paternae, ut tradit Alex. in I. Κ col. r. versiculo,
subdit tamen Cy. ubi lasscol a. versicu.secundo limita, ad finem, C.de repud. hsred. Et propterea Cyn. in d. Lsin. colum.fin .versiculo, aditio tenet, emancipatum etiam reuocare posse re pudiationem insta annum, sicut firmat etiam Bal in l. 1.colum.j. in fi C. de iur.& fac. ignoran. Quamobrem licet Bonaccursus. repudiauerit haereditatem,& fuerit emancipatus, tamen ,21 habebat annum ad reuocandam repudiation
per da .fiiij mater, atque etiam infra illum annaeam reuocauit, merito dicendum videtur, nemipsum Bonaccursium emancipatum a paterim bonis exclusum esse. Quod vero insta annum redierit ad bona p3 terna ab se abdicata die ferin E qiuntodecimo post mortem patris, ex eo mani seste costat, uipse semper, ut in facto proponitur, & constat exactis, mortuo Benedicto patre, eius bonicum Francisco fratre pessedit nec unquam bonorum hereditariorum corporalem possesso nem dimisit, sed cotinue ijdem fratres simul &cOilictim onera omnia & vectigalia pro dictis haereditariis bonis soluerunt. & Ductus exceperunt, & crogarunt, caeteros iue alios actus ex
plicarunt,qui fieri non poterant citra ius & nome hqredis, qus singula manifeste demonstrat, dictum Bonaccursum post repudiationem a se
factam rursus adiisse, di se in illis bonis tanqua
heredem cotinue gessisse iuxta praedicta, ut tradit etiam Bari in I. gerit, file acquir. haeredit. de idem Bar. in l. frater a Dalrrivbi Ias num. 42. E
rde acquir .hsredit. Quo sane fit,ut cum statim mortuo patre, Bonaccursus cum fratre reipsa haereditatem adierit, non solum non potileia rit postea eam repudiare,' quandoquidem hae reditas semel adita deinde repudiari no potest. L suus haeres,l. sicut maior ubi Alexan in j.no. Se
Ias colum. a. versiculo,secundo noto. C. de re
pud heredit. & l. si se bonis, C. de iure deliberi sed etiam si potuisset repudiare nihilominus phanc ipsam aditionem censeatur praedictus Bon accursius suam repudiationem reuocauisse, ut per Bata in l. pro haerede, I. Papinianus, C. de acquir. heres.& Ruy. consi. 6αparte quinta, colum. fi.&Gadis ara y. in Annotat. ad singui. 3s. . t Matthos inci p. nota qubd hsres. Rursus contra creditores dicti Benedicti, geaduersarios dictorum fratria facit ratio sequeni; nam posito,&non dato, quod illon accursius reuocare non potuisset abstesionem, nihilominus haereditas Benedicti non pertinet ad aduersarios, sed per ius acci cscddi deuenisset ait Fra
ciscum iuxta communiter tradita per Doct. int via. quando non pet. parto,& l .vn. f. liis ita C. te caducitoli n. l. si duo,ssside acquiren. haeredit. id quod Fracisco ctialia inuito procedoret. l. tcstamento, C. de imputa & aliis substitutio. Δ l. quidam elogio, C. de iure deliberan. cum
96쪽
si rili sus obij clarum, emancipatum ipsem potuisse quidem reuocare infra annum repudiationem, sed oportuisse, ut id fecisset almidquam Laurentius legitimus laries adierit, ut
praesupponit dicta l. filij mater, primo, ε ad
Τerryll. Citius remedio dicit se uti velle, idemque cum aditio seu reuocatio repudiationis facta praeserti in per iustrumentum rogatum a diu oo Ser Mattheo interuenerit post aditionem Laurentis, merito statuendum esse, reuocati nem p dictam nihil proficere Bon accursio. Respondetur, quod immo Bouaccursius, &Franciscus reuocauerunt repudiationem , &abstensionem antequam Laurentius adiret, &propterea aditio Laurct ij, quae intercessit post reuocationem factam a dictis fratribus no pomtuit cis obesse, quia cum multo tempore an te dicti fratres adiissent,& reuocassent repuisdiationem & abstensionem,iamque ad eos nae- reditas pertinere coepisset, certum est dictam haereditatem non potuisse deferri Laurentio, di per consequens ipse eam adire non potuit, rq i quia ad hoc, ut possit adiri haereditasanter cartera requiritur, ut sit d elata, ut noe Barto. in Lis potest, secunda & tertia columna, is de acquirinmed. ubi alii Doct. Quod autem Bonaccursius reuocauerit re pudiationem antinnam Laurentius adierit nosolum ex ante dictis colligitur, verum etiam Mpertissime demonstratur ex eo, quod ipse B naccursius , di Franciscus ante aditionem La rentii soluerunt ereditoribus haereditariis, Seser consequens dicti fratres ante aditionem aurentii dicuntur adiisse, ' quoniam quando is cui haereditas est delata, soluit debitum haereditarium, utique per talem solutionem dicitur adiisse, i. parentibus, Ciae inostic.testamen. Barto.& Docto in l. a C. de iure deliber. & BartoL
Matthesi in praealleg. singuL 3 s. incipiem nota, quod haeres, & Deci . in consilio a 8. colum. Κα Maraind. l. is potest,numero 69. Ede acquiri, 6 haeredit. dc ratio est, i quia in dubio censetur quis soluere potius nomine suo, quam nominei 7 alieno, l.&magis, C le lutio. t quatuor enim pricipue actus sunt, qui probant haereditatis aditione, videlicet actus acquisitus, actus tras latiuus actus post sil uus,& declaratio verbo facta, ut dicit Bal in consilio ducentes moui getamoquarto, incipie n. super eo quod quaeritur,
numero primo,vcrsiculo,nam quatuor, volum.
secundo. Quinimmo per solam oblationem soluentis haereditas dicitur adita, iuxta tradita per
Dec. in cons. M'. GL 2. Quare cum prior extiterit reuocatio fratruquam aditio Laurentii, sequitur ut dicta aditioni hil eis nocere debeat, praesertim cum Laurentius nunquam posscderit dicta bona, sed ea semper apud dictos fratres dimiserit. Id quodam fuit Laurenti j aditionem nullam, & 1 unulatain
siisse , sicut etiam p sumitur simulata ipsa repudiatio, iuxta tradita per Barto. de Ca strent . in l. si is qui bonis,sside acquiren . heredit.
18 i Nam cert Paditio, de repudiatio eisdem fidibus, & regulis concluditur, & terminatur, S sicut auten , Instituti de haered. qualit. & differ.& Barto. in l. gerit, columna secud da, ff. de M.quirenda haereditate, de idem Barto.in sing. η i. incipiente, pluribus modis, numero secundo, cum similibus. Quibus omnibus rebus concluditur iura dictorum fratrum illaesa remanere, quia dicta l. isecunda, C. te repud time. loquitur de iis reditat materna, glo. vero eiusdem legis non di
cit illud, ad quod allegatur, de posito quod
hoc diceret, eius dictum a pluribus reproba tur, deposito quod non reprobaretur, nihilominus dictis fratribus nihil obstaret, quando quidem reuocauerunt abdicationem antequa Laurentius adiisset, ut eruditissimi , et pruder tissimi Domini Iudices aperte cognoscent, quibus pluribus me commendo.
I Qua verba di Psi rus aperta visam in balm
itio uestimatis . . la Verbum Iaz cedant, es verbum est une, O comerus oli
quis, fideicommethsame sub lauri . 3 Dio jectisermoniis mori debet.
s Fuga latinitas non uitiae actum , quando aliquo modo dis ni di potest. 6 Magis attendisar sensus Para verba. EL posit incondisinu, cum qualiare musivilla rviis,censen ιιν positi in rispo ui e .s risuror quando digreditur ad plures gradus sabituri timeo casu sati in conditione tensientur vocari. ς Filii posita is conditione, quando prohibemur ullanare, tune dicuntu Pocari in L positione. ao Nemo potest opponere de lare tertii. ii conscientia dicuis naturatis aequiras. ia cons iratia accipietur pro axima. I 3 V probatur debitura per confessionem factum a usatore in tectamento.
14 suando ades decrerum iudicis, praefurnit infacta allanti . so pretio. as Iegatarii eae legato ruisorusi dictinem. 16 Ex ditiosis non fit illatio.
i Xeellentissimi D. Auditores, Domini mei obseruadissimi. quanquam ad causam Nob. Aio, iij de Moris adiuuada complura possunt adferri, in psentia tame inco poti L . tofConsi Lib. ij. D simum
97쪽
sinu elaborabimus, ut dubitationes ab Excelalent ijs Vestris contra d. Nob. Aloysium docthdi subtiliter excitatas dulucide, quantum in nobis erit, aperiamus. Nam quod attinet ad primam principalem dubitationem, in qua dicebatur ex codicillis in casu, de quo agitur, non constare filios Contis fuisse substitutos, respondetur , quod immo meodicillis colligitur Dominam Margaritam testatricem filios Contis de Mozis in casu etiam , de quo agitur, eorum patri substituisse, id quodi ostenditur, quia i cum verba dispositionis aperta sunt, non est habenda questio voluntatis, hille aut ille, .cum in verbis, ε. delega. 3. l.conti
nuus,f. cum ita is de verbo. Obligat. Dcrtran. cosil. io P num. 2. volum. t. in corpore antiquiori.
At ex verbis codicillorum liquido nisi plane fallor apparet in luctum esse fidcicommissum respectu filiorum Contis, igitur non debet in
dubium reuocari, an iniunctum fuerit fidei comissum, quod certe ex expressis verbis induciatur, l. fidei commissa, . haec verba, Lile lega. 3. &Bened. Capra in consi. t 3 . nume. s. Substitutos autem fuisse filios Contis in eodicillis demonstrant verba codicillorum, quae habent,
addidit & voluit, quod filij S descendentes masculi,& legitimi dicti Contis quandocunque
succedant,& eos substituit talibus filiis, quae verba. ut mox dicam, significat testatricem voluisse filios Contis quocunque tempore succedere,& eos talibus tuis, scilicet testatricis filiis substituisse, & consequenter patet, quo ad filios a Contis inductum esse fidei commistum, quia
verbum iccedant, est verbum commune, & couenit obliquae, fidei commissariae substitutio ni , l. non tantum, in principio, sile fidei comm. linert. l. restituta, β. fin. cum l. sequen. g. ad Senatusconsul. Trebell. & l . f. permittitur, C. de aqua quotid. &aesti. Barto. in L Centurio, col. R numero s i. vorsiculo, quinto dubitatur, is de vulga. de pupi. subst. ubi Ripa , numero ista. δοConstantius Rogerius intracta.substitui. in j. .
euidentialita,nu. . versic. quaedam verti,ci S ei.Iun. consi. 92. ubi attestatur esse communem opinionem,num. 3 . VOl. i.
Noq; obstat quod ob ij citur,verba illa, quandocunque fili j & descendentes dicti Cotis suc- ,
cedant, &c. non posse ullo modo denotare fidei comissum salua ratione redii sermonis, sed potius scribs debuisse quandocunque decedat, substituit eis alios descendentes in infinitum. Quoniam rcspondetur, quod si dicta verba diligentius perpendantur, & singula singulis apte,
& congrue referantur, ut facere in an mur cx
a verbis die ae substitutionis. t utique scruata etiaratione recti scrinonis, quae certe seruari debet,l. Plautius, is de auro de arg. liga. c.ad audientia, de rescrip. manifestξ constabit inductum esse fidei commissum.
Nam dictio quandocunque, quod pertinet ad rem nostram, dupliciter accipi potest. Pri
ditionaliter, ut scilicet post dictam dictionem quandocuque, sub ijciatur & subsequatur aliud
membrum orationis, veluti, quandoctique .l cesseris substituo Sempronium. haec enim clausula substituo Sempronium est illud membrae quod subi jcitur.& tunc facit dispositioitem coditionalem, Alexan. in consi. num. c. & 7.-Iuin. 7. dc Doctores, in L Centurio, is de vulga. de pupill. substitui. in tertia quaestione Ratti dum loquuntur de sit lini tutione compendiosa, quae fit per verbum quandocunque,quod conditi nem significat, Pariscons. 73. num. I. parte priama. Et hoc modo non capitur in casu nostro. Secundo vero dictio quandocunque, capitur indicatiue, seu definite,seu cathegorice, nimirucum post illa, nulla periodus, vel orationis mc-brum desideratur, sed perfectum ex selen sum conficit. veluti se dixero,Cctum, quae tibi legaui,volo ut quandocunque petere possis,& tunc ista dictio quandocunque, nullam conditionc
significat, & nihil exigit post se, & nihil aliud fuit
gnificat quam, i pzr,perpetuo, & quocu quς tempore. Quo sane modo accipere eam vid tur glossalia verbo quandocunque, in l. neminem , C.de decurionibus, lib. t o. quemadmodum etiam exponere videtur ibi tex. in versic
lo, hos autem.& propterea dum ibi dicitur.filii quandocunque progeniti, perinde est ac si dictum fuerit simpliciter, quocunque tempore si Iij progeniti sunt. & consequenter nullam com ditionem significat , sed perpetuitate designat,& ad Omne tempus aptari potest. Barti in l. pri- , t ma, in principio.num. 2.Κ quibus mod. vsuffrinamittatur. ubi dicit,quod si legatum alicui relictum fuerit ita, ut quandocunque petere possit, tunc non Obstat pi aescriptio, & significat infin
hoc modo in his codicillis ista dictio quandicuntque, accipi debet, dum dicitur, praesentibus suis codicillis addidit & voluit, quod sit ij & d 'iscendentes C Omis quandocunque succedant, di eos substituit talibus filijs, & descendentibus alios etiam descendentcs masculos leξitimos.& natural cs, tam vigore praelegati, quam insti tutionis successive, usque in infinitum quousuque durabit linea masculina legitima, & naturalis dictorum eius filiorum, &descendentium singula singulis congrue, & apte refercndo, quasi dicat codicillatrix, volo filios Contis, quos in testamento posueram in conditione, omni tempore succedere, de consequenter eos substituo talibus filiis, scilicet in eis a me primo loco in testamento institutis haeredibus ,
Mox vero subi jcit.& descedetibus supple fili rum Contis substituo etiam alios descendetes
98쪽
masculos, singula singulis apte & congrue reserendo,&c. Et hoc modo seruatur ratio recti sermonis, & non vaca illa dictio, alios, & singula singulis referimus, ut testatrix voluit, nequc cogimur dicere notarium, qui scripsit, succedant, debuisse scribere decedant,&crrauisse. Quod 4 tamen si factum esset, nihil noceret,i quia error notarij,vel scriptoris non obest, Decius & Ca.s gnol. in l. si librarius, isde rcg. iur. & falsa latinitas non vitiat actum, quando aliquo modo defendi potest, Ripa in b. diui, in l. illiussa. nu. 32.6 isdelega. i. i quia attenditur magis sensus &mens, quam verba, Bar. d. l. Plautius, Ruyn. con-sL io t. num. t . parte secunda.
Ex quibus omnibus supradictis colliguntur
plures conclusiones, quae dubia, hunc locum respicientia funditus diluunt. Primo enim patet ex verbis codicillorum expresse cautum esse,ut
si ij Contis quandocunque succedant, & quod eos substituit talibus filijs, non autem dicitur in codicillis praeallegatis, quod quandocunque si Iij Contis succedant vel decedant, tunc substi .
tuat,&sic non ponitur subiunctive, seu hypothice,vel conditionaliter, quae tamen omnia indubijs propositisprs suppon bantur, in quibus etiam praesupponebatur, in codicillis adesse dictiouem, tunc, post dictionem quandocunque, quae tamen non adest in exemplari ad me tra Lmisso. Secundo concluditur, quod in casu etia, de quo agitur, est inductum fideicommissum. non autem latum inductum est in casu quo aliquis decessisset sine filiis prout colligebatur ex testamento,& prout in dictis dubiis praesupponebatur. Terti ex praedictis apparet in codicillis factum fuisse fidei commilium inter omisnes descendentes in infinitum, donec & quo. usque durat linea masculina legitima. & natu ratis dictorum eius filiorum, & descendentium cum prohibitione quoque alienationis valida ad eum finem,ut coscruentur in dicta linea ma
sculina filiorum ipsius, ut expresse legitur in codicillis. Secunda dubitatio principalis crat, in qua praesupponebatur, quod fili j Contis non essent in testameto substituti vel honorati, quia licet ipsi essent ibi positi in conditione cu expressi
ne masculinitatis, tamen non dicebantur voc ti, sed poterant succedere patribus tantu ab intestato, quavis expressum fuerit illud verbu in asculis, secundum opinionem qui magis coemesse dicitur attestari Parisconsi. 3i .nu. a 2 lib. 2.&Cagno. in l.j. num. 1 t. C. de pactis. Verum his minime refrapantibus arbitror concludendum,quod non solum in codicillis,
ut dixi, sed etiam in testamento praedicto si iij Contis dicatur vocati & honorati, & conseque ter deinde in codicillis potuerit testatrix dictos filios filiorum fidei commisso in infinitum
prauare. Licet enim non admittam hanc con- equentiam, granati sunt, ergo in necessarium
antecedens sunt honorati Barto. in I. Centurio, retenta modo opinione quam magis communem dicit etiam Decius in consi. a a. nu. 2.pa te quarta,& tenet Sota consi. t 69.nu. p. volii. I.
Nihilominus haec opinio alia ratione defendi pol, nimirum quia in dicto testo omnes filii. &descendentes Contis positi sunt in conditionecti qualitate masculinitatis,ut patet cx illis verbis testamenti dicentis, de casu quo aliquis ex dictis eius filiis quandocunque decederent sine filiis, & descendentibus masculis legitimis,& naturalibus, tunc, &c. Ex quibus patet filios Contis comprehendi sub ea conditione, videlicet casu quo decederent sine filiis, & descend tibiis masculis, quo quidem casu fili j positi sub conditione cum dicta qualitate maj culinitatis
Et quamuis Paris &Cagnol. in locis supra
citatis dixerint opinionem contrariam esse comunem,tamen maxime cupio, ut Excellentissimi Domini mei, lus coru est humanitas, Sc prudentia ad hoc dili senter animaduertat: licet.n. Paris& Cagnol. id scriptu in reliquerint, & cOrum opinione sequatur et Zuccharissi& Alciat. in . . l. i.C.de pactis,& Soci consi. ii 6. num c. . vol. 3. Nihilominus ex aduerso complures Doctores reperiuntur, qui non soluin firmant opinionem contra Parisium,sed etiam dicunt opinionem contra Parisium non esse contra communem, sed potius elle magis communem. Quo i circa quod si iij positi in coditione clidalitate masculinitatis censeantur politi in dipositione,& vocati a testatore, non autem succedan t solum ab intestato corum patribus cxpluribus demonstratur. Primo. n. hanc opinionem tenet Guid. Pap.
in qiuaestione 18 . incipiente, in illa quaestione, num. 2. Secundo idem tenet Alberi in Li. C. de cond. inscr. Tertio ide firmat Purpura. in
ead.parte ubi dicit opinionem Guidonis Papscsseverissimam,&non esse contra commune,& tunc non habuisse contradictorem. Sexto eande opinioncsequit Cur. Iun. in Ij.
nu. I .Qde pactis, ubi dicit sic pluries ita respodisse in Ciuitate Britiae, idque approbatu suisse ab Illustriis ino Senatu Veneto, & conii. 87.
Septimo idem asserit Ripa, in primo responso de substitutionib. in prima coiectura, nu. t i. Octauo GOZad. in consi. 2 6. num. 2 2. & conlit. 6q.cOl. 2. num. 7.&cOnsi. 87. num. t s. Nono in eandem sententiam iuit Rube. At an l. coasil et S. numero 6.& consi. 3 t. num. 2. verti .con
99쪽
firmantur, & consi. t 3. vel iculo, confirmari possianti num. . Decimo Cain iciaci Iason coii l. a 3 a. lib. a. Vndecimo Corn.consi. 2 .nuis me. 2 i. col. P nulla parte quarta. Duodecimo eandcm opinionem amplectitur Bocci in decis.1 F. parte i. nu. 23. Decimo tortio cam tenuit Gratus conli. io t. lib. 2.nu. o. ubi dicit semper
se vidisse remita iudicari. Quartodecimo ide
ma,& consi. is t. parte secunda, ubi dicit se solitum esse ita saepe respondere, seque id e firmas se in l. Centurio, isde vulg.& pupil. substiti Sextodecimo hanc opinionem secutus est id e Parisius sibi contrarius, in cos. 6.nu. 17. part C tritia,& nu. t 6i .Vbi dicit cana esse conchisionsi cocin& firmam, & in consi. 3 7.nu. 33.& 38. pari s cunda & consi. 66 nu. s o.& nu. 3 3. partC tCrtia,& conss3.nu. .cad. parte..Decimo primo idem firmat Catellian. Cotta in memorabili bus, in verbo, si iij in conditione, versitaecudo limita. Decimooctauo id e tenuit Aemilius Ferretus in responso s s. liv. i. Decimo nono cam sequitur Io. Bologia et tus in I. j. C depac. Hu. 8. ubi dicit esse cocm opinionem,& respondet ad argui acta, quae pro contraria parte deducebatCagno. ind.Lj. C. depac. nu. i. Vigesimo cadem opinione sequitur Iacob. Mand. de Alba in consi. 87.nu. t t. ubi dicit hanc csse magis comunem opinione. Vigesimo primo ca quoq; firmauit Hierony.Zanchus in repeti g. cu ita, Lhaeredes mei, nu. 73 r. versi.secunda coniectura.
s ad Treb. Vigesimosecundo hanc opinione considendo tenci Alciati in c5si. 83. nu. 6. Qui qui de omnes supracitati Doctores asseuerant, filios positos in conditione cuin qualitate masculinitatis,censeri positos in dispone, & vocatos ab ipso testatore. Quare cum fili; Contis in dicto testsi politi sint in conditione, cu dicta expressione filiorum asculo tu, sequitur ut hac
ratione insipecta, in cod restamento honorati esse dicatur, & propterea optime deinde in ductum fuerit fideicoinmissum. Sed posito,& non dato ui fili j non censerentur vocati, non Obstante expressione masculinitatis adhuc tam in in casu nostro firmari posset 8 eos esse in testo vocatos, I quia quando testa tor digreditur ad plures gradus substitutionu, eo casu positi in conditione censentur vocati, GOZ. in l. i. nu. 9. C. depac. Anchar. incos 73. Contra Philippii, Al .cons.6 vol. 3. Soc. in
ista opinio, C. de condit. de demon. Boci deci c
ς 1 Rursus quando fili j, qui ponuntur in conditione, probi bcntur alienare, tunc et diar vocati indis psine, GOZa. d. l. j. u. p. C. de paci Ruy. cons. 17 Vol. 2. Paris. d. cons. 66. nu. 3 6. vol. 3. At in
specie proposita, testatrix praedicta digressa in
ad varios gradus substitutionum,ut patet in codicillis dum dicit, & casu quin &c. Ribstituit Slias foeminas,&c.& ibi, tunc substituit hospita Iri&c.& per consequens ordinauit plures gradus hsredum, qui per fidei commissum succederent, arses. codicillis, inst. de codicili. Prs terra prohibuit alienationem dum dixit, quia dicta codicillatrix intendit & vult,4 dicta bona conseruetur in dictis eius filiis, donec eorum linea durabit. Igitur concludendum videtur, in dimetum csse praedictum fidei commissum quo ad filios Contis de quibus supra. Tertia principalis dubitatio est, in qua dic bat , D posito, ut indue tu sit fidei comissi ina, ta men portio dicti Alo, si j ad nihilii prope redigit, quia cu indifferenter sint positi in conditi ne fi iij Toma iij I Bindide Placitis,ad portionetiui: dicti Aloysij concurrcre dicatur Anto. eius frater, utiques ro rata coru portionis diuctus Aloysius excludi videtur a bonis petitis. Sed hoc nihil obstare mihi videtur. Nam prs- terqua quod,ut in facto mihi proponitur, milli hodie superiunt ex dicta linea Placitora, potetiam dici, aduersarios opponentes de portione Placitorum vel Antonij, audiri non debere, quia posito,& non dato, si & Placitorii sum lin& Anto. aliquod ius praetenderent, tamen riuut o lariter, i nemo pol opponere de iure terti j, vel alienis armis se conteger vel co adiuuare, l. lo ci corpus, β. competit, is si si ruiti vendicetur,l. cum seruus, C. de seruis fugit. l. si quis emptio nis f. si vero nullum, Q depraescrip. 3 o. vcl ψo. ann. Bart. in l. qui cum haerede,col. i. quinta oppositione, ubi Soci. s. de excepi. rei iud. Corn.
Quarta dubitatio est, in qua dicebat, quod cum huiusnodi praelegatum relictum Conti. f.
ni fuerit gratia conscientiae exonerandae, ii 5 vidcbatur consentaneum, ut fidei comissum g neraliter bonis iniunctum cxtenderetur ad cure in prplega tu, quod est fauorabile, argum ς' Coru, quae dicuntur per Iasint j. 3. no. nu.9. Vbi
Sed respodetur, quod ita uno etiam indicto prs legato est inductum fidei commistum, tu tapi aedicta. Nec quicquam obest dum dicitur,di ctum praelegatum factum suilla ad conscientia exonerandam. Quoniam dici poli conscientia, seu conscicimae exoneratione, quo ad praesciatem inspectione attinet, capi poste duobus in o.
ii dis. Primo conscientia signi ucat ii iurato squitat cm,ut tradit Ioan. Bapti 'crus. in tractiae arbitris, lib. Io. cap. 14. numero secundo. Et propter a conscientia est idem, quod bonus vir, Bal. in c. cuni causa, 2 .col. ii. in fi .nu. 6. verutarivin contractu,extra de testibus, & Ial. in l. ii quis in conscribendo, in quarto noti versiculo, ac de tamen, nume. . C. de pact. itemque dicimus forum conscientiaeelse forum boni,& squi colunctim,di esse tribunal veritatis, no fictionis, ex in
100쪽
eo apices iuris nequaquam seruari. Bal. in l. i.
Olum. 2. nume. 6. veruculo, serus enim. C. de
confossi Et tamen conscientia hoc primo modo accepta, miril aliud significat quam lionesta
Atq; in hac significatione dicta testatrix reve
ra accipit conscientiae exoneratione, cum expresse dicat, se diista bona praelegare Conti,co- siderato ci, dicta bona sunt de antiquitate dicti Ciano iij de Moris eius mariti, &c. ut latius intesto habetur. quae verba nihil aliud significant quam se dicta bona ideo Conti praelegauisse, quod honestum,& aequum erativi bona, que aliquando Maiorum dicti Contis fuerat, ad eius
filios reuerterent, & du hoc mo accipiat verbucostiam, certu est cessare pdictas oppositiones. r a Secundo vero modo capitur t conscientia, seu conscientiae exoneratio, pro anima, vel ipsus animae cxpiatione, ut per d. IO. Bap. Perus d. I . nume. r. Id quod Iurisconsulti, interdum alam conscientiam vocant. l. liberorum, s. j. g. de his qui no . infamia. Interdum vero sceleris conscientiam nominant, i. cum hic status, s si donator, is de donati inter vir.& uxor. Et tu cconfessio facta ad animae exonerationem deberet attendi, Fely. in cisi cautio, in tertia declara.
versiculo, quintus casus,de fide instr. Sed hoc modo istud verbum non potest accipi in casu nostro, quia illud praelegatu fuit factum inspecta aequitate,quae suadebat ut bona redirent ad familiam MoZorum,non autem, ut purgarcturaliquod scelus,vel restituerentur ablata, de quibus nihil probatum est. Neque obstat, quod dicta testatrix dicat se accepisse dicta bona pro minori pretio quam valerent,&se assidue fructus inde percepisse, quia per confessionem huiusmodi in dicto te stamento solummodo faciam non probantur, 3 male ablata, i neque dicitur probari debitum per consessionem, quam testator facit in testa mento , Bart. in l. cum quis decedens, codicillis, Ede legat. 3.& in I. Lucius. F. de leg. 2δε Bera
trand. in consi. 2 8o. num. I parte se da. in coria
I ore antiquiori. idcirco si non probantur m e ablata, sequitur ut predictum relictum non debeat regulari, ut legatum factum gratia conscientis,& consequenter firmum remanet etiaquo ad illud iniunctum esse fidei commissi iiii Barto. in I qui uxori,nume. 3.sside auro & argC. Iega.& in l.j. num. 3 7.C.de sacro eccl. Id quod multo magis in casu nostro dicendum videtur, quia re vera dicta testatrix accepit illa bona in solutum nomine suarum dotium, autore praetore, quo casu presumitur facta assignatio iusto pretio, argumento corum, quae dicunt Docti in , l. a.C.de rescind.vend. ubi dicunt, i quod qua-do adest decretum iudicis nisi ei contrariu constet, cessat remedium dictae imis, quia praesumitur facta alienatio pro iusta istimatione, ut per Barto. in I. i. C. de prid. decuri lib. Io.&Dec.
conss. 2 io. nu. 8.ubi attestatur en communem.
Quinta est dubitatio, in qua dicitur quod licet dicta confessio testatricis in testanaento facta, quoad prostandam facultatem agendi, non probct debitum ut per Bari in d. l cum quis de cedens, .codicillis. Edelega.tertio, tamen peream consultum esse dicitur legatario, seu eius haeredi per viam retentionis, & per conseques confessio in testamento facta quo ad excipiendum, & retinendum .videtur prodesse aduersariis detinentibus dicta bona, ita ut in suturum quoque ea retinere possint: quia certa confessio debiti, quam facit testator licet non praestet ius excipiendi, tamen saltem efficit ut driinens retinere possit, neque ab eo possit quid auocari, ut dicit Pau. Castrens .in l .cum haeres, num e ro secundo, T. ad Senatusconsili. Treb. & Bortadecisio. lucentesimaseptuagesima, numero decimo part secunda. Ucrum responderi potest. doctrinam Pauli Castrent.& sequacium non obstare, tum quia loquitur in diuersis terminis,tu etiam quia pOsto & non dato, ut loqueretur in termi nis nostris, corte a plerisque aliis Doctoribus impia gnatur . Quod autem loquatur in diuersisterininis patet quia in dicta L cum figres,& Pau. Castren. ibi praesepponit, quod maritus tostator instituerit heredem uxorem pro parte, ei que dotem praelegauerit, & consequenter intcstamento confessus fuerit se dotem recepisse. Et ideo dicit hanc confessionem vim eam habere,ut uxor dotem retinere possit, licet debit itinaliter non probaretur. Atque huius rei ratio
illa potest assignari, qu od uxor ibi fuerat a ma. rito tigres instituta, cuius institutionis titulus honorabilis est. l. filium, . non solum, T. de lcga. praestand. Et eidem uxori fuit factum prael gatum dotis, quo etiam praelegato praedicta vi s xor honorari dicebatur, t cum etiam legatar ij ex legato honorati dicantur, l. prima, in princi pio, C.commvn. de legat. Idcirco nemini mi. rum videri debet, si eo casu consessio operetur retentionem. Diuersum vero dicendum est in casu nostro,vbi aduersari j detentores neque institutionis, neque legati titulo ab ipsa testa trice, quae confessionem fecit, honorati me. runt, sed dicta bon detinent contra dispositionem dictae testatricis, merito sequitur ut dispositio dictae l.cum haeres, ad decisionem casus noi s stri adserri non debeat, i cum ex diuersis non inferatur, l. Papin. muli. E. de minor. Inaturaliter, .nihil commune. Q de acquirenda posscssione. Quod ver5 dicta doctrina Pauli C, strens ab aliis impugnetur, primo patet ex his, quae tradit Barto. ini qui uxori, ff. de auro&MSCn. lega Secundo idem patet ex his, quae tradit Alexan. in d. .cu haeres, nu. a. s. ad Treb. ubi dicit. decilio ne Pali. Cait. aduersari textui in d. l. qui uxori, in veri itu testor. Tertio opinio Pau. Cac