장음표시 사용
171쪽
quuntur, conjuncenda erunt, ut si sensus , Non dissolvi crimen obitu repudiatae, sed eum qui uxorem suam dimiserit, aliamque duxerit, etiamsi di inissa poli repudium e vivis cxcedat, nihilominus adulterum esse. Sic equidem existino Athenagoram antiquulimum auctorem exponi, & ab errore damnatarum secundarum nupti rum, quod ex occasione obiter dictum esto ὶ liberati opor
Tatianus Justini auditor plurima scripsit, e quibus Iuperest
hodie λο ος--ος δη ,δογμιτῶν γγ ιυριτωνια πάντων ανέ--υπαρχειν, ut loquitur in historia Euse Ii bius: e quo in suum de scriptoribus librum transferens Hieron mus, Tatianus, ait, infinitasiri it volumina, e quibus unus contra genita. e. forenti nus exsat liber, qui inter omnia opera eyusfertur insignis. In hoc ipso Graecorum doctrinam cum doctrina Christiano um
virtutes cum virtutibus, continentiam cum continentia componit de comparat. Locus f iiii Ict allegare continentiam totius cicri ordianis, si qllegari vere potuisset. Quomodo autem Tatianus post obitum Justini in haeresin prolapsus conjugium contemnere de calumniari ceperit, posti aestendemus In c Om tempora incidit Dionysius celeberrimus Corinthiorum episcopu de quo in quarto historiae videri debet Eusebius. . Longius aliquanto, quam par esint,amore S admiratione continen tiae progressus fuerat Pinrtus Gnosiorum in Creta episcopus, non contentus hortari& incitare sed, ut apparet, leges fercns&laqueum necessariae abstinentiae, quem nemini Apostoli injecerant: suis fratribus coepiscopis compresbyteris circumdans. Eum igitur opi' stola scripta monet Dionysius, βαρυφο τον ἐπαναγκo ς το α γῆς ας τοῖς άδελφοῖec λτοένα τῆς δὲ - negrare puritatis sue continentiae onus sub nec itate fratribus imponat, sed imbecillitatis multorum rationem habeat. Pinytus respondens ut memorat Eusebius, Dionysium quidem admiratu r , ejusta Montatem admittit, vicissim vero hortatur, utjam sob diore cibo tradito populum Ii concreditum perfectioribus literis paseat, ne porpetuo lacteis Fermoni vi orantes in pueriti institutione negogenter con es scant . Ita quidem sui excusandi ergo Pinytus. Videmus autem evidenter, Apostolos, vetustiores Patres continentiam nemini sub necessitat impo- . suis
172쪽
diem Dion 'sus 'qui reprehendere&dchortari ausus essetὸ&quans epinitus ipse ad sui defensionem non potius Apostolicam bactionem, quam illum suum solidiorem cibum N perfectiorem, aestio quam doctrinam proferret λ
c sinum rerum, quisunt in Asa, si liciens eum in domum suam iηcia omnis se nos calamitatem. Nam quum est uxor uim 'crios, ct en- intuθcorpore corrapta est a mago isto, quuta cum e Get multo tem-λη inde cum magno labores tres eam con rcuissent, omne tempus ummari langens O lamentas ob hanc quampassa e s enutelam. Graeca apud Epiphanium, qui Irenaei quaedam Mnlocad eri suo inseruit, supersimi. Latio sunt veteris interpretis cujus insone Irenaei libri hodie te latur. Tertullianus presbyter Carthaginiensis qirae provincia Latis diocesilenti accensetur)uxorem habuit, &ad eam duos libros hi sit. priore persuadere conatur,. ne si marito supcrstitem esse
t tot m. quid tibi standumst post disce uin a culo meum prior ut jam hine providere. - Praecipio igitur tibi, quaAta contraren- o, pia exces mstram remincies nuptiis, 12ihil mihi iso nomine sitiuus tibi odore, Si, quae novatores apud Pontificios νeracilent, iam olim quando videlicet maritus in presbyte 'cooptatus suit, renunciasse eam oportuisci. Emittunt enim xii one Apostolica, si priuem productos novatores audimus, V, ei presbyter legitur, tum uxor ejus perpetuum continen pryotum E ; adeo&mutuis amplexibus &nuptiis pbst contra halis ambo renunciant. Quid igitur hic agit Tertullianus 3 quid nituit uxorem ne faciat, qu od se n umq uam factura in esse pridem in traiὶ post :iore quin etiam libro ad cunda conflia, respectu Gya ny ath ut ii se loquitur, conroso bortatur, si a repete lis T 3 . nuptijs,
173쪽
nuptiis abstinere omnino non vel t, sillim a matrimonio gentis ut abii ineat. Nam quanto grandis est, inquit conti unita arath, qtter nitatem ininistrat, administrat sive regit S compescit, tanIos non si neuthr,ignoscibilis videripotest, discilium enim facilis est ventit. Quanta autem nubere tu Domino perpetrabile est, titi nostrapotiatis, tanta culpabilius est non obserrare quodpo . Vel cx unis igitur hi e Tertulliani ad uxorem libris commentum novum Pon tiscium de obstinentia
prcsbyterorum ab uxoribus suis per Apostolos sancita evidentet Lilitur. Paullo pluribus, etiamsi in re manis sta nihil opus isse vide
tur, cxliis ipsis libris id ostendemus. Ut persuadeat, exempla uxori I. s. cap. 6. Ob Oc .los ponit. QVum quid, ait, discite videtur, dissiciliora alios obeuntes recenseamus. Ouot enim seunt, qui statim a lavacro carnem suam ' φ, gnanti Quot item qui consensupari inter se matrimoni, debitum tollant 'nolunta: ijs ista ombus pro cupiditate coelesti Divo matrimonio abstinentia toleratur, quanto imis ademto ' Credo enim disicilius salvam relinqui, quam amissum non desiderari. Aliena exempla hic proponit, non do intestica nec sese uxoremq; suam inter eos numerat, qui pari consensu inter se matri moni j deb itum sustulerint. Quod si ita selaa- . buisse 'acere nullo modo potuisset. Unice enim& plus, quam cae- tera quaecumq; adsert, ad propositum fecisset. Dixisset utiq; , Quandoquidem, ex quo presbyter eoo sum, consensu pari inter nos matrimo iiij debitum Listulimus, facile erit tibi, quae in ipso matrimo nio abstinentiae jamdudum adsueveris, post cxcessum meum, ver gente etiam magis ac magis in sentia in aetate tua, continere. Imo tibi per votum tuum allicr agere citra grande impietatis de sacrilegi j crimen non licebit. Ad istu in , inquam, Nodum scripsitiet omnino, si vera forent, quae novatores hodie nobis cupiunt perluadere. Post aliqua subjungit: Quarefacultatemiontinentiae quantum posscimus, ηon
diligamus' quamprimum obre ierat, imbibamus, at quod in ruatrimonio non . valemus, in vi δει talesectemur. Amplectenda occaso ed. quis ademit, quo nec tas imperabat. De se utique & uxo te sua dicit, quo in matrimo- nio non valelmus abstinc re scilicet; qua ii diceret, Quum rationes no-sbae non serant, ut in matrimonio contineanius; saltim, ubi obtige- rit vidui tas id praestemus. Am.plectenda occasio e l. que ademit & rem ivit, quod amea constantis in atrimoni j aliqua nece silvi imperabat nis
174쪽
n im igitur est, aut sine fronte, aut sine mente sui se Panaetium inimalias laboriosum, quum argumentum libri concepit verbis, stunc adiicio: Tertullianus jamdudum presbyter is uxorem pari in-mpta e Montinentia ergo a se eparatam,humanae conditionis me nor,. alii Malo priore caretur, admonitionis hoc de comitissum fortas . Viali mor sit quo, utposi excessum amn nuptiys renunciet, adhολ ω- tu. quis Testullianum & uxorem continentiae ergo a se invicems paratos isse adserat, qui quidem librum legerit, nedum qui optrolis annotationibus illustraveritὸ Quod autem P omae scriptum ceconjicit, bene habet. Animadvertimus enim non minus hodiei igailem ui esse Romam qua doctrinam di disciplinam ecclesiasti- si quam qua imperium, splendorenata structuram. Sic, ut cecini et aes vitalis, -- pM tam in Media quaerit novus a rena Roma, DR ain Roma nil reperit media. admodum autem hic, ita quoq; alibi eorum Tertulli an uxi Mai: qui ut liberius Deo vacarem, coelibes vixerint, aut etiam Iariu conten ii matrimoniali operi renunciavcrint. Qualium e plata iiserenteremedio delium producit: nihil vero peculiari- πο .ideticorum, nedum toti ordini tribuit. Haut equidem in-
imus, clericos aliquos aut etiam bene multos cce libelra vitani helioc quidem, aliquos pari inter se consensu abstinuisse: le- P di ita sicere juberentur, Apostolicam esse vel tim quam fuisse iaegamus. Contrarium enim nobis persuadet clara de illa Apostolorum doctrina, manifesta itidem ipsorum Apo- an, di virorum Apostolicorum & aliorum proxime subs . . Einerempli. Sicut itaq; monuimus, Tertullianus continen- ri 2 exempla proserens sacro ori ni eam, ut aliquo modo um cinecessariam, non tribuit, quod utiq; fecisset, si nemini em ministro nuptijs operam dare licuisset: sed peni tus indisse. nutu non in clero magis, quam extra clerum ponit. L libro de cultu taminarum , quem superioribus jungemus. O . . et ci chabendas demonstat Apostolus, tamquam non
175쪽
gnant, propter regnum Dei ramfortem O atii perinissam voluptatem θρ
Quin primo ad uxorem diserte negat, Christumseparandis matrimonis o delendis conjunctionibus adrem Oe, vel ijs praeivisse, qui inurcatora perversiarum suarum disjungere docent carnem de duobus unam. At si Apostolorum Christi lex & constitutio est, ut quicumq; maritus sacrum ministerium adierit, matrimoniali comm crcio renunci ci ; utiq; nonnullis in atrimoni js & conj inctionibus separandis Christus venerit. Sequitur: Denique prohiberi nuprtas ni quam omnino legimus int bonumsicilicet. Nec hoc ita absolute pr. unciari potuisset, si clericis nuptiae interdictae fuissent. Quos autem perversitatum accusat, Marcion est de ad seMae;in quos libris adversus illum etsi a declinante iam ad partes Montani scriptis, ob reprehensas nuptias actiter invehitur. Nonnulla ingratiam lectoris, ne expertem vete- Lib. i. adr. rum harum de conjugio controversiarum dimittamus, adscriben- Marc. cap. tur. Non tinguitum baptizatur apud Marcionem caro, nisi xirgo, vi
ridua, nisi caelebs, nisi ivortio bapti a mercata, quasi non etiam sta ρημbus ex nuptiis nata, id est, quali non citam spadonum caro ex nuptijs nata esset. Sine dubio ex damnatione conjugii institutio ista constabit, videam: uanjusta non quas destrui tarι felicitatem Ianctitatis, puritatis &continentiae, ut aliqui Nicolaita assertores tibi linis ais luxuria, sic sanctitatem ne nuptiarum damnatiεne noverimus, ct seritemur, o proc- ramus, non ut malo bonum, ed ut bono melim, non enim pro scimus , heu ponimus nuptias: necpraescribimus sed uademussanctitatem , servantes obonum, nempe conjugium, O melius, continentiam scilicet, pro risibus cuiusquesecitando, prout quis'; potest: tunc denique coniugium exem. n defendentes, quam inimice accusaturisturcitiae nomine. Post aliqua Deus Marcionis matrimonium ut malam ct impudicitiae negocium re ρ-
bat. Et alio libro : Tu Marcion nuptias dirimu, nec conjungens marem
o feminam, nec alibi conjunctos adscramentum baptismaru ct eucharistia a mittens, ns interse conjuraverint adversus fructum nuptiarum. . Potuisset sane Marcion regerere, si res se habuisset, ut volunt Pontificii novatores: N c vos catholici conjunctos ad sacramentu inordinis admittitis, nisi inter se conjuraverint adversus fructum nuptiarum.
Videtur occasio esse&operae precium fore, ut hic, quon odo
176쪽
al: qua hareses matrimoniorum honcstitem impugnaverint aut sullulerint,&vagis foedisq; libidinibus commutaverim, brcviter ostendamus. nam id cognosci ad rem, quam prae manibus habemus, accuratius dijudicandam haut parum conseret. Certum autem csty imos&priscos illos haereticos, quemadmodum contra unitatem Dei creatoris&resurrectionem carnis, ita quoque adversus conjugium quasi conspirasse, spurcitiei improbe insimulasse,& in ejus vicem promiscuos congressus, nefandasque libidines, velut consensu quo am,admisisse vel introduxisse. Simon magus haereticorum duxti antesignanus a veteribus praedicatur. Omnes, ait Irenaeus, qui quo-lib.I.cdo. Riasta Alterant reritatem corpraeconia ecclesiae Ddunt, Simonis Sama
iuniae pris ab Nuccessoressiunt. Hic autem ipse docebat detestan- de haerestini tarpitudinem indisserenter utendi Λminis ut memorat Augusti nil s. cap. I.
i υμ ωνειητο φώνημα, quomodo turpia erunt vitalia, opera videlicti matrimonii vita humanae convenientia,ηθisne damonum easu
lintra, quandoquidem ipse in erangelio Dominus incentibus, Si ita se nuptiam piri ct uxoris, non expedit matrimovium contrahere; ipsee μ' res pondit, Non omnes hoc capiunt, fiunt enim eunuchi, qui semetipsos sint propter regnum Dei S εδειξεν φυσή δετ εθ' o γἰM, m. ἐβ δωρον,ο ostendit, quod natura abstinere a conjugio, δε- it turri colorum sid est, natui a praeditum esse,conjugii non in dias , P culiare eli Dei donum. οδεαπμης θ ο νομους Hr GH πα νί- ου' Mi απεμ α ρ φυαν το Hῆμα, ait Theodorctus. I libus aut sita se renerandis nuptiis, quas Simon corrumpens turpiter uam sus u concursentiam, Quos Deus, inquit, conjunxit, homo ne siparet. - i; mus itaque Simonem conjugium turpitudinis, nescio cujus, accis asse,atq; interim verae turpitudini opera in dedisse. Quam undam haeresin ad subsequutos haereticos, inprimis Gnosti- . , statum Arim, Nicolaitas fuisse S: hoc in luto haesse supri adimus, transmisit. Saturnilo uni e primariis Gnosticorum ma-πμνοῦ , μου φαυλι υ κατηγοDαν praecipue tribuunt Epi- Ur.13. unius 'Theodore ius. Quomodo eamdem insaniam Marcion, hos b. L
ii Zpiscopi lilius suit, amplexus sit, paullo anter ex Tertulliano
ASaturnilo de Marcione hauserunt Encrati tae, quorum dux Saraus, ex quo post maririum magistri sui Justini a sulceri-v late
177쪽
har.fab. τες. Augultinu S libro ad Quodvultdeum: Nuptias damnant, atque ο-M.1. innino pares era fornicationibin aliis i corruptionibus faciunt, nec recipiunt m suorum numerum conjugio urentem, ire marem refaeminam. Epipha har. 6. mus, quum forte praepositum oportulit et, quod ex eo describere soleat Augullimis: Eγκροτειαν δεουτ γ Tatianus κηροτὶ , tau δε γαμιοῦν
nentiam praedicat, nuptia. Pero scortationem ct ιorruptionem reputat, adserens matrimonium a scortationc nihil differre,sed iLm est. In lepraetexta continentia ct morum coni nentium aleatorium 2DPax vora genus degit, ramquam lupus rapax ovillo vellere indutus, ct temporibus accommodata praetexta seductos decipiens. Itaque nuptias repudiare, Ninterim occultis aut etiam manifestis libidinibus indulgere, quos ex quales auctorcs habeat, nunc videmus. Videmus iliciem, impletum esse, quod ab Apoliolo prae-I.Tιm.4, 1. dictum erat, scribente ad Timotheum : Spiritus manifest. dicit fore, ut posterioribus temporibus desciscant quidam a de, attendentes stiritibus
seductori in cro Irmu daemonrornvr,seu σκαλίαις διυ αρι Ar,ta x Relic latione ζάδαλόγωθ. Camerarius subitu elligitii: ,συας, doctrinis quae lutarin b. sec. sive traduntur per hypoci' falsiloquorum, quorum conscientia cauterirresecta eII, probibentium contrahere matrimonιtim. Itine Theodoretus ad hunc locum : Carlibatum oecontinentiam non vituperat,sideos a casat, qui lege lata Osequi compellunt. Sedulius ramisanore castitatis abstinentia hoc faciebant, sed ut sanctiores caeteris viderentur. Oecumenius: Quid igitur Z Chnytraxi non prohibent nubere ' ab fit. Precios enim sunt nuptiae tritus immaculatin. Eos vero, qui νιrginitater errare re lint, ad eam cohortantur. Qui avrcin nubere prohibent, velutpropter immunditiam id ciunt. Eadem fere apud Theophylacium reperia . Atqu',ut ost naim us. praedictio Apostolica adimpleta fuit in Simonianis, Marcionitis, Nicolaitis, Encratitis caeterisque, qui omnium haereticorum maxime dissedit in varias divisiones & appellationcs abiecturi, Gniaiticis. Contia quos d:gnitalcm trimonii prolixud cica
178쪽
o post M. illa conjunctionis usus cta suetudo occasio fit, ut ridetur, ad majora progrediendi, quippe qui quam bene omnibus prospicere positi, Rimo inani ostenderit. Iam dicit Mosolus, quod eos oporteat constidiripi opes, qui ex adminiobatione propria domus toti quoq, ecclesta pracse arint. Vnsisquisque igitur in quo vocatus est opere, ministeraum peragi-t v nciri Obber at propriam servitii sui accipiens mercedem. l bi a m poli liqua: rin summa dicam, omnes spostoli epistolae, temperantiaruo rementiam docentes, quandoquidem matrimonio, ct de liberortim intratisne Ode domus admineratione plurima praecepta continent, nus-s Rhan sim ct moderatum matrimonium prohibuerunt aut abrogarunt,' Iu tam trangelio cs renientiam sterrantes utrumque admittunt, cumo , i Deo grati vi agens moderate matrimonto utitur, tum qui continent', ut Dominus rast, ripit, Femadmodum unusquisqb rocatus est. Item: ' ἰώ πν τGU ζγωρυκρς α νερο mci υ δε επη ο A- , καν ΣΠ Pa, καν κιν ς ινεπιληενς
et μέ in . nera cognitione instructuet edit, ct bibit, ct uxorem G t, tun pracipae, sive praecipua ista bona non reputans,sed neces tu, re naturali imbecillitate ita exigentC. vico autem uxorem a duc
179쪽
ducercis recta ratio dictarent, ct quemadmodum convenit. Tactvi enim
maritum apud bonos author es saepe significat exta pia habet Apostolos:ct revera vir ostenditur, non in eo quod vitam elegerit so titariam, sed ille etiam viros superat, qui conjugio ct liberorum procreationco domus a tuistratione citra voluptatem ct dolorem occupatus, cura rei familiaris nihil obstante, a caritate Dei non avellitur,nec ulli a liberis, o uxore, ct famulis, ct rebus suis illata tentationi cedit. Haec ita praeter alia complura pro conjugio universim, & pro conjugio etiam Apostolorum sacrorumque ministrorum disseruit Clemens Alexandrinus presbyter, quem Theodoretus vocat ἀνθοι, quomodo pridem etiam vocaverat AlexanderJerosolymitanus, ut apud Euscbium videre est, ' ψυπμει ἰταντας λιπeντα, in insigni Stromatum opere, quo κληθη informavit, de s δωiυμοις illis, sive, ut Epiphanius appellavi t, κα-γνω Ῥις Opposuit. Recte autem Chrysostomus in locum Apostoli ante adductum haereticis coniugii hostibus Manichaeos annumerat,&doctrinae daemoniorum participes esse assirina . Sicut enim ex Augustino discimus, conjugium non tam propter concubitum aversati sunt, quam propter generationem, qua sic ri somniabant, ut particulae de sub-llantia Dc i sui vinculis carnis in prole illigarentur. Nuptias, ait Augustinus, sine dubitatione condemnant, O quantum in ipsis est, prohibent, quando generare prohibent, propter quod conjugia copulanda sunt. Ex eodem discimus, Manichaeos univeisam cces etiam suam in Electos&Auditores dis res vise si mentis, inquit, Dei Abstantiam perhibent esse commixtam, quam purgari putant in Electis uu eo genere vitae, μοvivunt Electi Manichaeorum , velut sanctius 2 excellentius Auditoribus suis. Nam his duabus professionibus ELECTORVM ET AUDITORVM ecclesiam suam constare voluerunt. In caeteris autem hominibus, etiam in ipsis Auditoribus suis hanc partem bona divinaech substantiae, quae mixtio colligata in escis O potibus detinetur, maxime g. in eis, qui generant filios, artius ct inquinatius colligari putantia Faulius Manichaeus, homo, ut apparet, nec indoctus nec infans ea, quibuscumq; coloribus potest, pingit,&doctrinam daemoniorum a sua secta amoliri satagit. Vesebat ius apud Augustinum leguntur, c quibus nonnulla adscribemus. Videtis, o catholici, O virgines vestras daemoniorum doctrina captas I tari, ct ros esse antistites daemoniorum, qui certatim siemper ad hanc eas incitetis proesi oncm sua onibu restris, ut pane jam major in ecclesis omni mrietin
180쪽
at tarassi apiares, quam mulierum numerositas habeatur. Suasiones fallina memorat paustus, nullas autem leges sive sanctiones; quales liniveisum sacrum clerum concernentes s in usu tum fuissent, non
tacuisset, in rem suam plurimum facturas. Dixisset, Ut quid nos objurgatis quia conjugium dissuademus, quum vos lata lige sacris mimittis omnibus id interdixeritis λ Sed pergat: Ouid ergo Z num orassem V itis robus inceptis' Quid infraudem imperas inducit, siri. mm si non in eis Christi voluntas impletur, sed daemoniorum i fit abo: nobis primὸ reston eatis velim, utrum omnino rirgines facere docti iust imoniorum; ansolisin per prohibitionem facere nabendi 8 Si per pro bitione x; nil l ad nos. nam ct ipsi tam sultum judicamus inhiberere intimbstinere, quam nefas ct impium nolentem cogere. Si ver ausit Gia iste repostro. 9 non reluctarι volenti abstinere, idquoil doctriatam alat se sedan toruin, taceo nunc vestrumpericulum, ipsi jam timeo quae sequuntur, superius a nobis producta sunt. Audian tuta: Non esi interim, quod ros existimetis solos hortamentis virgines sint, θη prohibitione nubendι: nobis enim quo oc ipsum in tum e t. D i uti r est. illa non tantum fultus putandus et i, qui id existimet
prohiberi posse, quod' publica concessum: dico autem hoc ipsum
c. exapropter 2 nos hortamur quidem volentes, ut permaneant; i ta culinus inritas, ut accedant. Novimus enim quantum volun- ώ, t Onatura ipsinu viseriam contra legem publicam valeat, ne-
tarsus ratam cui restonderest liberum,NOLO. Si Faustum au- Ru , credemus ne apud Manichaos quidem, nedum Catholicos, Q ullam suisse, qua quisquam nuptiis aut usu uxoris suae prohii tui. Si non suis Litas inter catholicos ulli marito, qui quidem; trii inseruitet, ad uxorem suam accedere, non tacuisset Faustus, a bstinentiain θ conjugio a sua: seetae primariis receptam , quo- 7 Repotest modo, luctur. Nec ipse sanctus Augustinus respon- οῖ sua I in1t nuptias vel usum conjugii lege prohiberi post e, sed ii crimen inter Catholicos&Manichaos inde arcessit, qudd hi nu- malas esse dicant, & generationis gratia potissimum aversen-nt; illi contri boms esse aserniciat, &generationis gratia potiss- appetant. Audiamus ipsum:Si ad rirginitatem sic adhortaremini,s Gratidi in se, fatur Apostolica doctrina, Qui ct v tum, benefaciat, 1.Gr.' 1χρ νη tutit nuptum mestu facit; ut bonum esse nuptias diceretis. sed mellam rite incitis, sicut sucit ecclesia, qua vere Grasi est ecclesia, nou s - νος