장음표시 사용
51쪽
Cap. II. f. IX. uaenam sint rost
re originem traxerunt Gomoristae, primis quoad plura, Praesertim cirra materiam de praedestinatione, di gratia contrarii, ortum suum adscribunt Franei stomomaro paritet Prosetari Lugdunensi, qui 3 r. artieulis Iacobo r. minio totidem graves imputat errores. In Belgis Calvi nistae vocantur Ge ι, ab initio quidem sub Regia Guber. natricemargarita a nonnullis ejusdem Ministris per ludi.brium se appellati, qui tamen successu temporis excitata Bruxellis et cederatos quosdam Nobiles ob non concensam libertatem eouleientiae ce horrenda seditiones plurimum acerescentes hoc nomen retinuerunt pro rei memoria. In Gallia in thulantur Hugonatae, vel ab Hugone quodam Ludi magii tro Parisiensi, vel ab Hugone militiae Re formati in Gallia duce, vel a Porta Urbis Turone sis, quae perta Regis uanti dicebatur, & ubi Caluin istae prima sua Conventi eula instituere solebant. In antiis di. viduntur in pscopales QPresb treianos, quorum Priores retinent adhue piscopos, plures eremonias Eeele. siastieas Posteriores vero utrumque ejiciunt, plurimum ubique ad invi rem inter se contrarii, ut vel e hoe s Io apite eorum colligatur infelicitas, dum tamquam errantes ovi eulae carent supremo Pastore, qui eas durat ad Pastu veritatis.
vinus contra Catiaticos convexit cum confes
xso. Respondetur Calvinus cum consessioneraugusta. na in sequentibus convenit. Etiam Caluinus admittit peccatum consistere in coniseu piscentia, dum b. t. IUit cap. a. lib. Respons contra ebium dieit, in homine post aptismum remanere concupiscentiam, quae est peccatum. Refutationem vide supra in hoc αριι secundo v m. 6. o num. LII. Pariter soli fidei justificationem adieribit, dum lib. 3. Uit eap. 13. f. s. τε asserit, hominem non per gratiam sanctificantem, sed per solam fidem justis.
cati. Relieitur num. t. e seq. III. Negat a mirito contra ridentisum Con. o. ωna opera esse eeessaria ad salutem sed contra loquiturAEietna Veritas, dum ais ac h. s. SI I ad vitam ιηoedι, serva mandata ubi bonis operibus a Deo manda.
tis adseribitur aeterm Beatitudo. Videantur uti um. as e seqq.
IV. Reii ei consessionem peeeatorum oram Sacerdote, uti de satis sic tiones pro peceatis lib. 3. Uit. cap. a. . 39. Resutatur a num. 37. usque ad num. o. V. Similiter eum Consessione Augustana tenet, Sacramenta non conserre gratiam ex opere operato, sed solum excitare fidem, Lib. a. o It cap. 4. Reprobatur minν. 33. e seqq. VI. Reicit numerum septenarium aeramentorum , inlio tamen ontrarius Consessioni Augustanae, quod praeter Baptismum de ueharistiam etiam Lib. . Uit cap. 38. admittat aeramentum ordinis. Vide num. 6. VII Conformat se eum Consessione Augustana, quod Eeelesiae non om petat potestas serendi Leges obligantes in conscientia, de quod nequeat eadem sub peccato n. jungere opera supererogatoria, sed tantum alia jam a
Deo mandata. Lib. a. Instit cap. Io consulaturnum. a.
alibi saepius, praesertim β. VII. VIII. Tollit quoque liberum arbitrium ab homine,
Lib. a. Ioit cap. 3. . . Dor eo audacior, quod dicto Lib. a. oit. v. a. . . sateatur, Sanctos Patressare pro libertate indifferentiae, quam, hoe non obstante, praesumit homini denegare. Reprobatur a num. 6. usque ad num. q. Item speetaliter de novo . III. IX. Propugnat, in hae carne impossibile esse Legis implementum. Lib. a. Instu. v. . vide dicta nam. 3.
X. Non patitur exhibe eultum Angelis, vel Sanctis.
Lib. a. eap. I. g. I. et cap. 13. . a. uti pariter negat Lib. a. Instit. v. o. Sanctos pro nobis in caelis intercedere ast Ontrarium rutatur ram 82. N
XI. Eodem modo b. 1. Uit eam xx. . 3. e Lib. a. v. 7. docet, Sanctorum Reliquias, d Imagines non esse colendas,' peregrinationes ad loea Sanctorum dicit esse inanes. Error hic est Eudoxii, rmenio Euno. mi Cappadocis, priori amie illi mi, atque in perversa do. ctrina Collegae qui ambo primis iam quatuor taeulis suerunt damnati Resutatur dictus error iisdem principiis, quibus reprobatur doctrina praeredens; si enim Sanctis psis, pro nobis in eaelo intercedentibus, conformiter diis c is num. a. ω eqq. ob excellentiam sanctitatis, gratiaeae gloriae, abnuendus non est cultus Religiosus absolutus, cur eorum ossibus d imaginibus denegetur ultus
religiosus respectivus' Prosecto de cultu politim, civili loquendo , si homini praesenti e g. Regi exhibetur ab lutus, pariter ex. positae sub baldaei, in Imagini Regem repraesentanti exhiberi potetit ultus politieus respectivus. Ubi notandum venit, quod cultus absolutus stille, quo quis ob excellentiam sibi adhue ac ualiter nexistentem honoratur : NOectivus vero, quo quis colitur ob excellentiam alterius, quam vel ipsa res honorata repraesentat, vel saltem in ordine ad
eumdem consideratur. Priori cultu solum creaturae rationa ales actualiter viventes; posteriori vero res quoque inani. malae coluntur. Sic odoratur imago propter prototypon:
Sacra Lipsana, quatenus fuerunt aliquando membra hujus, uel illius Sancti Sacrae vestes, seu strumenta martyrii; quia Sanctorum adhuc in terris degentium usu , vel attactu extiterunt sacrata, ex quo devoto cultu sperantur,
saepius corout testes sunt antiquissimi Scriptores, S.
Λugustinus QS.Gregorius Turonensis obtinentur quam plura beneficia. Cur ergo inanes sint peregrinationes ad loea Sanctorum institutae Umbra S. Petri adhue in vita existentis sanabat infirmos, ct cap. s. v. s. Simillier sudaria, de semicincti S. Pauli e serebantur ad languidos, reeedebant ab eis languores , Act. 9. v. a. cur igitur ilibus Sanctorum in caelis cum Christo gloriose regnantium haec virtus abnegetur Quod si opponas abusus vatio subinde in hoc cultu irrepentes, hi abrogandi sunt, sed propter abusum non est tollendus usus alias deberet quoque tolli usus aerae Scripturae, utpote qua toties haeretici antiquiis moderni fuerunt abusi. Videatur Reissenst uel Tract. s. Theolog ae oratis dis. r. suas. Picliter.
XII. Quantum ad praetensos septem abusus quasi a Catholieis in Eeelesiam introductos conspirant Calvinistae
eum Lui heranis, numquam citius coneordes, quam si conistra Catholi eo . Romanos agitur. Refutantur omnibus illisiandamentis, quae in toto si septimo fuere adducta.
is . Respond. I. Et si Consessio Augustana in suo sym. bolo Carolo V. Imperatori oblato ri. XXI. expresse con- testetur, quod haec sit Summa Doctrinae Lutheranorum, attamen depurgatorio, utrum detur, di an animae ibidem e. tentae preeibus, ae piis fideliam operibus, vel indulgentiis juventur nihil prorsus deeidit, prout pariter ego assumens praeeis in praecedentibus declarationem articulorum Conse Lsionis Augustanee hae ipsa ratione de industria ei te illa duo puncta abstraxi, cum nee Consessio Augustana quidquam de his statuat positive eontra Catholicos . Et quis non exinde inferret, ire memorata duo puncta Consessioni stas adhaerere Catholicis eo quidem magis, cum eorum Magistet Lutherus in propositionibus a Leone X. rejectis, atque . . in Compendio relatis saltem non absolute,d ex integro reiecerit indulgentias, atque purgatorium:
quim imo de ultimo in Disputat Lipsiensi s. Iulii Is s. habita expresse si loquatur Credo fortiter; mo ausim ι-
52쪽
, vel propter evissimam impatientiam aliqualiter verbis ostensam in aeternum damnet, si subito praeventus, Misa poplexi tactus moriatur certe ne ab ipso Christo 'mino latib. . . a aliqualiter iratus vel qui dixerit fratri suo Raea, sui illico declaratus reus Gehennae, sed solum, qui dixerit fatue. Quorsum ergo talis eum ablatione unius obuli, vel cum levissima impatientia deveniet non in infernum, uti proxime dictum: non in caelum, in quod nihil eoinquinatum intradit ergo in Pur. gatorium, tamquam in locum tertium. Nec refert, quod Ecclesiastes cap. I. v. s. tantum de duobus locis ait rius vitae mentioriem sacere ideatur, scilicet de inferno, caelo. Nam praeterquam quod necdum satis constet, textum illum, quem catholici ontra nos addueere solent, de sutura vita altera intelligi debere; hoo tamen etiam eoncesso responderi potest , quod sacer textu de receptaculis in aeternum etiam post extremum Iudicii idiem duraturis loquatur, qualia utique sunt tantum duo, caelum nimirum, infernus purgatorium autem pro
tune cessabit. r . Quaer. II. Quomodo contra memoratos adversarios probetur valor indulgentiarum λ nte responsionem ab Adversariis bene notentur tria, nimirum quid sit thesaurus eclesiae, ex quo indulgentiae sumuntur quid ipsa me indulgentia de quomodo eadem distribuatur. Ita. que prima, sistendo in Catholicorum nostrorum principiis. notetur , quod thesaurus ille spiritualis Glesiae nihil aliud sit, quam satissasti Christi, dc Sanctorum, ex quo thesauro tune censetur depromere dc fidelibus distribuere Ecclesia indulgentias, quando sati secationes Christi, a que Sanctorum fidelibus applicat. Ubi advertatur, quod Thesaurus iste prinei paliter. prae omnibus constetur ex Satissa talonibus Christi, d quod Satisfactiones Sanctorum pariter suam vim habeant ex satisfactionibus Christi. ωtetur Iecuari, quod in principiis Catholieorum indulgentia deseribatur, quod sit rems coxae temporali ρeeι alia actua. obus quoad culpam jam remissis coram Deo adbuc ribuae, ab habente potestatem ex justa causa facta per Niluationem
clesiae. Ulterior hujus descriptionis declaratio uti pariter, quid sit thesaurus, ex quo Ecclesia sumit indulgentias, videri poterit apud Reil senstuet Tract. a. Motu Marat. Dis 3 auaest. r. ba Tertia notet , quod summus Ontifex fidelibus adhune vivis donet indulgentias per m dum absolutionis, id est, quod ut Iude eosdem ran, quam suos subditos etiam a poenis peccatorum, saepius post remissionem culpae adhuc restantibus, absolvat, ae simul loco propriarum satisiactionum satisfactiones Christi, atque Sanctorum substituat econtra vero fidelibus jam defunctis dictas satisfactiones applicat per modum sum gi , non immediate remittendo pinnam tamquam Iude utpote tum defuncti non amplius sint subditi Pontifiei sed inmquam constitutus Supremus Disperusator, atque Theseiurarius, offerendo Deo ex Satissacii nibus Christi, atque Sanctorum pretium aliquod aequivalens, ut exinde ipse Deus remittat. Videri poterunt de suffragiis plura apud Reiffenstue cit. Tract. a. s. 3.Iuas. a. H. N. Is s. Respondetur. Ualor indulgentiarum probari potest ex aera Seriptura, antiquissima praxi Melesiae. Ex Saera Seriptura ostenditur e Iuxta Lamdem valet remissio poenae temporalis a summo Pontifice intuitu Satisfactionum Christi oneessa ergo etiam valebunt indulgentiae. Consequentia patet, quia in o ipso ala indulgentiarum consistit. ni ed. vero probatur taliter visaerae Scripturae valet remissio culpae intuitu meritorum, d satisfactionum Christi ergo etiam remissio poenae alunon amplius indigent adjutorio in aeternum iam selieissimi λ quoties post remissionem culpae restantis, praesertim cum Inde re mirum, quod Ecclesia antiqua erium, Sumta- Christus in verbis generalibus ad Petrum , existentemgia pro defunctis irridentem, circa annum 3 o. condemna adhuc super terram, Matth. cap. s. v. s. dixerit T verit, uti refert S Epiphanius Haeresi 7 IV. Probatur ratio b dabo elades erη eaeurum, ef euodcumque solveris superne quianoa est credendum de misericordissimo Deo, quod raram, erv solutum, a caem.
deliberate abla- Ostenditur quoque ea praxi antiquae celesiae:
Respond. II. Moderni Lutheran Consessionista in his duobus punctis quoad rem omnino contra Catholicos conveniunt cum Calvinistis,is eorum auctore Calvino, qui I b. 3. Uit cap. s. asserit, indulgentias esse sanguinis Christi profanationem, eodem Libro, A. . purgato.
rium esse exeerabile Satanae commentum, negans exinde consequenter orationes, countagia oblata pro mortuis
ipsis proficere. rsi. Quaeres I. Quomodo contra Calvinum, quoad
Praesens contra Calvinci Luthera nos probetur existentia
Purgatorii ' ubi notetur, quod Catholici per purgatorium intelligant illum locum, in quo aliquae animae Iustorum deiunctorum ad tempus purgari debent vel igne, vel aliis
poenis, donec ab omni reatu, etiam poenae, ex integro emundatae valeant caelum intrare; nam in caelum ma intrabit aliquid coinquinatum . pocalyp. cap. I. v. δὲ
Praestinditur autem in praesenti tam de situ hujus loci, quam de modo torquendi, a qualitate pinnarum, de quihus t non de ipsa existentia purgatorii j jam olim inter SS. P. atque inter Graecos, d Latinos tempore Concilii Florentini erat controvertia ubi de his Melesia nihil
adhue decidit rem is s. Respondetur Existentia purgatorii ostendi potest
ex aera Seriptura, S. P. antiqua Ecclesia dc tione. Probatur L ex S. Scriptura, quae etsi hoc nomen, inpurgatorium explicite non exprimat, in re tamen ipsa admittit, aliquos in altero saeculo posse fieri salvos; non tamen nisi per uncm, adeoque non nia per aliquam purgationem. Textus I. Corinth. cap. 3. v. 3. cos. sic O. nat Uaiuscujusque opus quale sit, en s probabit oee fi cujus opus arserit, detrimentum patulum: ipse autem Disus reis; fi ramea quo ιν ignem. II. Probatur e SS. PP. quorum pIures Graeci, Latini apud Bellarminum, d Salmeron intelligunt cum Concilio Florentino allegatum proxime Sa. cari Codiei textum expresse de Purgatorio, signanter S. brosius Theodoretus, raugustinus quiquaginta, m tiarum uomu Is qui etiam in psal. 37. invehitur in contemnentes hune ignem, eo quod adhue salvus fiat, quia iratur cita S. Pater loquituro salvi erit hiae exuule contem tη , sed gravior erit, quam vi ulcham pati potest i hae vita. III. Probatur ex Ecclesia antiqua, quae statim primis saeculis aeque, ac Iudas Machabaeus in antiquo testamento a. achab. v. a. N. 46 censuit, quod sit Sancta, di salvisis cogitario ma desuam exorare, ut a pereaII solvamura consequenter judicavit, apud mortuos saepius remanere adhuc aliquod vinculum c puta reatum
poenae quo solvi possunt per suffragia , saerifieia dc
preces fidelium viventium, in quocumque demum loco pauperculae hae animae post mortem detineantur. Iu laebahaea.
rum libνι luimus t inquit August. Lib. de eura pro mortuis cap. I. oblatum pro mortati sacrificium sedesa quam
laser plurι veteribus omnino legeretur , NE non parva est undis verse Ecclesiae quae in hae consuetudis claret, auctorιtas.
Sic Clemens Romanus Summus Pontifex postolis Comvus Lib. 2. Λpostol. Constitui cap. 47. inquit Pro u e.
steat bus in tabris rogemus , ut Deus , qui animam defunctis cepit, imutat et omneseecatum. Similiter loquitur S Dionysius Areopagita, qui apud Cornelium Lapide hic cap. 7. p. I. Ecclesiasκ Hierarchiae testatur se id accepisse ab Apostolis, Statuerunt apo Oti subjungit D. Chrysostomus apud dictum Cornelium a Lapide Homil. 3. ad popu sila Sacri ιο oretur H Uinctis. Λ quid autem ore. tu pro defunctis, si omnes post mortem existerent vel in inis serno, in quo nulla est redemptio, vel in extis, ubi nostro
53쪽
cap. I. g. I. uaenam sint rapst.
Ram . t inquit Bellar minus de indulgent. Inan. tiouissisti eclesia memoriae ηdulgemiarum a Pont cibus comum. Sic jam S. Gregorius, qui vixit taeulo sexto, o Thoma in . Dis. o. eoneessat indulgentias Sta-cke Ovio si quaeras, quare ergo Patres, d Ponti fiees adhue Gregorio anteriores tantum teneant filentium de indulgentiis Respondetur , id eontigisse , vel quia antiquissimo tempore nullus Impugnavit Easdem , vel quia pro tuno in rarissimo usu suerunt, vigente adhue severissimo
rigora in injungendis cen lientiis per plures saepe dies,
vel etiam annos eontinuandis, in euius rigoris supplementum propter majorem in dies humana naturae fragilitatem frequentiores successerunt indulgentiae. Ne tamen bona opera satis tali ria omnino negligantur ab hominibus, non solent indulgentiae nimis profuse, neque absque gravi eausa concedi , atque hae insuper ordinarie alligantur aliis bonis operibus, puta certis orationibus, consessioni, ommunioni ce cite. rum si non obstante hae mitigatione Sectarii nostri conqueruntur contra rigorem Catholicorum in Sacramento Poeniten
. tiae, quid se eissent, si illis primis vixissent reulis obiectiones ex dictis facile solvuntur, c apud Controversistas passim videri poterunt. Novissime D. Eusebius Amor in suo Tractatu de origine de Progressi Indulgentiarum probare conatur susus, quod eis primis saeculis hoe nomen Indulgentia non sui ab Ecelesia ad praesens ingentum apolicatum attamen relaxationes antiquae an num poenitentialium in substantia inde fuerint, ae Indulgentia. Ex quo erui utiletur, quod in seipsar quidquid sit de
Nominei 3 iam exstiterit Indulgentia , etsi non tam copiosa. P. XI. saan sim Propositiones spee ales Caldini ab Eeel a Cat stea Non est mens mea singula Calvini, de Calvini starum mala dogmata referre , eaque ad resutandum assumeres exinde enim libellus iste contra primi intentum in immensum eκcreseeret quoniam errores sunt adeo copiosi , ut Franei seus Fes ardentius apud Sianda v. Calvisus, mille, quadringentos excusserit, de pariter nosterile Gran apud Henno Dact. demine usae'. tium migma. Conclus. s. Calvinum in Calvinistas quoad errores eam feeundum asseruerit, ut vi ad certum
numerum redigi queant eum nullus sit in Symbolo fidei arti. eulus, nulla in oratione Dominica petitio, nullum sive Dei,s-veaeelesiae mandatum, dilum Sacramentum, aut Caereminiis, quam non ipse, aut ejus Sectatores vel ex. t. vel mutilarint, vel depravarint. Ita ille. iare ne Manuale hoc in integrum Tomum transmigret, brevitatis gra. his tantummodo prinei patiores, de famosiores adduco propos-hiones Calvini ab Erelesia rejectas, puta deprauisina tune El
est actus liberalitatisce miseri Graeae Dei, utique in prima sui intentione nobis elargiendi hane summam gratiam ad nostra opera non alligati.Econtra vero actus reprobationis ad mollem aeternam, de poenas inferni est actus iustitiae vindieativae, quae eonsequenter praesupponit culpam nam etiam in humani seen seretur Rex aliquis Tyrannus, qui intenderet, Cessica ei terdererneret gravem in subditos poenam independenter a delictis, seu absque reflexione ad delicta , etenim Rex iste censeretur interpretative ita dispositus, quod ad Decretum suum executioni mandandum velit talem punire, sive delicta perpetret,sive non, vel saltein quod intendat misero huic talia praecepta imponere, quae nequeat subditus servare, ut Re exinde occasionem M. beat eumdem graviter castigandi, te hoe suam in subdi. tos potestatem ostendendi. Numquid haeest y annis Respondetur II. Vera Ecclesia non constat tantum m
do praedestinatis, tamquam solis propriis jusdem membris Ratio est i quia in omni Eeelesia videmus etiam malos, atque hymeritas, quidem aliquoties finaliter immenitentes, velut graves peccatores subitanea morte extinctos unde nee mirum, quod Apostolusa.Timoth. ap. a. v. a . Ecclesiam paret magnae Domui, in qua Masorum sunt vasa aure.r,erar e lea, sed edi lignea Θ fictilia, e qua iam quidem in honis Aetnaedam NB. autem neontumeliam. Nee dicatur, Apostolum esse
intelligendum de Melesia vis bili, in qua haud dubie praeter
praeelectos tamquam vasa honoris etiam continent ut reprobi, seu vasa eontumeliae, non autem intelligi debere de Eeelesia imvisibili, quae existens teste Sacra Scriptura tera patebra, Sancta, non babens macuum, crusam, eo ipso excludit reprobos tamquam in aliter maculatos c. N. m contra est , quod gratis adstruatur aliqua Eeclesia invisibilis nam vel illa invisibilis te e praeei se pars totius Eeelesiae , vel esset complete alia Eeelesia, quam ea,quae est visibilis Si primum. habetur intentum, quod sumendo Eeelesiam completam, At totalem, Eadem eonstet partim Electis, partim reprobis. Si vero teneatur, Melesiam invisibilem totaliter esse distinc ama visibili ergo duplex daretur in terris Eeelesia , quod assertum non habet soli. um sumdamentum in Seriptura , ex qua tamen Haeretici sua omnia volunt dedueere. Neque obest, quod vera Eeelesia dieatur t&ωρlucbra Te. Demarauere nam similia praedicata huic conveniunt non ratione singulorum membrorum, sed ratione u rumdam item insuper ratione doctrinae, fini mediorum, preceptoria dc Sacramentorum, quae omnia ex integro sancta sunt,
pulchra sunt, absque ruga occabsque macula. Videatur de hoc Piehlet Tomo prior Theologiae Polemieaee. I νt. t. de dicta praecedentia contra Luthera nos Art. VII. agendo de Ecclesia. t 6 o. Respondetur III. Non solum praedestinati, sed etiam reprobi potuerunt veram aliquando fidem δε justitiam habui Dse. Probatur omnes iniantes legitime baptizati fiunt per baptismum justi, si vo sint proles Catholico tum , sive ut hera Corpar M MI Euebosia reahIre ex at Ethorum , sive Calvinistarum atqui non omnes isti sunt ex numero praedestinatorum, adeoque etiam non praedestinati poterunt aliquando hἰb lI fidem Justitiam, seu fuisse aliquando
justi per gratiam sancti fieantem, vel uti ipsi loquuntur per fidem, quae apprehendit justitiam Christi Major patet, quia per Birismum passim dicimur in Saera Scriptura ablut i
quid in praesenti . tantummodo agitur de Predestinatis Ubirs . Dieit Calvinus r. Eosdem fuisse esseaeve a Deo praeele
propriarm esse solummodo Electorum seu berumpνaedestinatorum. . dati, sanctificaricte minor vero probatur: nam somnes legi-mηe fidem semel vera acceptam naua,atione a m litius esse amittι time baptietati, sunt pariter praedestinati esseaeiter ad gloriam; s. ade praedest uti sta maeelectis mecata ab I s ammissa non ergo omnes isti quantum eumque suo tempore adulti impie vi- .mptin ι, cur1 rem Is a Deo Imput I. 6. Infantes, abbis proge vant, salvabuntur etenim emeaciter praedestinati ad gloriam avor, sanctos esseae verae Ecclesia rom is membra e enseri debere certo salvantur. Ad quid ergo Calvinistae repetunt Luthera. νιam antequam b* nent ν. Ita Calvinus in diversis locis sha nos,is damnant Catholicoso cur Calvinus defeeit ab Eeelesiarum Institutionum . notanter tib 3 eap.a. g. r.er a. atque tholi eo Romana , in qua legitime baptizatus, sicque in elus-
admonit. II eoatra Unhbalam , nee non Lib. 4. Infit cap. Is dem principiis ex numem praedestinatorum ti Superis placet Sed eontra collocatus potuisset certo silvus fieri . 338. Respondetur I. Ut eum praedestinatio esseaxad vitam Isi. Respondetur IU. Fides justi fieativa , seu sit loquum Vernam suerit ante, vel ptimum post praevisa merita, est qui tu Catholici gratia sanctificans semel a praedestinatis aequisidem eontinversia inter ipsosmet Catholicos aeriter disputata, a potest iterum deperdi. Probatur Lex jam dictis quia alias ct utriusque pariis landamenta apud Theologos in t Senten omnes Praedestiniati, legitime semel baptitati retinerent protiarum passim videri possunt. Interim tamen etiam hae efficae omni tempore vitae suae gratiam justificativam seque finaliter praedestinatione Electorum ad Gl tia ante praevisa merita gra certo salvarentur, quantumcumque impie viverent, occujustis pro hic Ac nune admisi, necdum sequitur paritas cirea re eumque demum forent Religionis, supposito, quod fides justi- probos,quoad praeordinationem ad aeternam damnationem ante eativa semel aequisita nequite amplius Praedestinatis e. praevisa demerita: iram actus praedestinationis ad vita aeternam perdi. Probatur a. Ouia generaliter in Saeta Scriptura habe
54쪽
Speciales a in a Cath. Ecclesia c.
raliter in Sarra Satiptura habetur, per malam vitam animes quas effectus reprobationas. 3. Dem imperare Sagana alisse mortem superinduei, quae utique non potest stare eum justi- qae impiis hominibus ut maleficia concipiant ac bominam ad necandum in carit si Satanam Hssa Dei tentasse P. . Deam ipsum pracepisse Iudaia, ut Christum, eluereM. . Similia tamen respectu Dei necesse, neque dici posse pe tia, seu gratia satiastificante rantee. ostenditur ex Euehiel. cap. g. v. a .4 16 ibi Si averterv se justus a justitia sua ,
moreru Iniquitatem e. morietur. Atque ad Rom. cap. . . II. Siseeundum carnem v xeritis, morieminI. Nec opponas,
hos textus esse intelligendos de morte naturali, non de morte animae nam contra es, quod haec non sit speetalis poenai in piorum, cum non solum impii, verum etiam pii naturaliter moriantur,' improbus saepe longius vitam naturalem protrahat, quam probus. Isa. Respondetur . Etiam praedestinatis Deus imputat
gravia peccata , si quae committant: nam generaliter de omnibus in Sacra Seriptura dieitur Luc. p. a. v. 7. Guι cogno vi voluntatem Domin ιμι, ει ηοηθev vapulabit v. ιιι. Item Ezechiel. cap. II. . . AnIma, qui peccaverit , ipsa mo
riet . Et sane, si solis reprobis, non autem praedestinatis Peccata imputarentur, reprobus in Calvini statum prinei piis etiam propter levissimam , imo Winde liberatam indignati nem, vel propter ablationem unius obuli ab homine alias ditissimo sacram aeternis addiceretur flammis ubi econtra praedestinatus non obstantibus suis homi et diis, furtis gravillimis, atque adulteriis salvaretur, quamvis subitanea tactus appo-lexi de nullo horum poenitentiam egille . quod de Deo, prae omnibus aliis mili gravitatem peccati abominante, praesumendum In est . Hoc equidem negari nequit, quod in sententia illorum Catholicorum , qui tenent, Deum in intentione Electos suos emeaciter praedestinasse ad gloriam ante
praevisa merita , quo si inquam in illorum Catholicorum
sententia similis praedestinatus , cooperante efficaci gratia Divina, omnia suaviter aeque, ae sortiter disponente, non sit consensurus in peccatum grave, vel, si jam peccaverit, ponendus in aliis ei reum stantiis, in quihus Ilud libere per poenitentiam finale in erit retractaturus. Quod autem praedestinato nullum grave peccatum ta inquam tale impiuetur, numq iam somni unt Theologi Catholi ei etsi in modo explicandi gratiam emeacem, quas: aelestinati certo a peceat gravi finiti praeservantur, sint a invicem inter se disserentes, utrum nempe haee gratii sit in inseee, vel extrinsee solummodo e Iicax ubi tamen utraque pirs omnino parata est sese su,
mittere Ecclesiae, siquid positive ei re deeidat. t 63. Respondetur VI. Nec parvuli a praedestinatis progeniti salvantur absque aliquo aptismo . Probatur: quia
Dri. Ubi nulla sit distinctio inter proles prae testinatorum , non praedestinatorum . Noli itaque reedere linquit S. Augustinus Lib. I. de anima, dc ejus origine cap. o. Mis dicere
noli docere, Uanter, antequ.am baptizentur, morte praeventos
pervenire posse adoriginalium Mulgentiam peeeatorum , si vis esse Catholuus Accedit, quod parvuli etiam praedestinatorum rationis adhue incapaces ante ollationem Baptismi nullam fidem habeant, neque actualem , neque habitualem infusam quoniam primum communieatur per Baptismum sed absq; ulla fide vel habituali, et actuali, vel in re, vel in voto impossibile est plaeere Deo cap. t. Hebr. . . consequenter ne parvuli praedestinatorum absque Baptismo Deo placere possunt, sicque nee regnum caelorum ingredi.
. XII. Quanam sint pransitiones steriales Calvini,
cisset rejecta circa raordinationem
rca Cire reprobationem Calvinus oret . preordinationem ad mortem ternam 3Me fa Iam Disse a Deo ante
prauda peccata isti facta ess)rrdestinatio Electorum advi.
tam sternam ante pravisa merita. 2. Deum , ut attum justitia indicativa et hos reprobo tamquam Suremus Dominus exerere valeat, Asia non solum imputare ad pereatum quoscumque motu eonexpistentia etiam indeliberatos verum
etiam eosdem ad p.reata impellere, ita ut impulsus ista μeata, sed opera JHic quia quo bomines mala intentione,
Deus bono consilio facit ac proinde , s. o. 0μm mc pecc-e nec peccati sectorem dici posse est Lal .inus diversis in locis praesertim Lib. I. In ριι. cap. 74. ii Lib. a. cap. 4. . s. et cap. IS. . I. ct 8. Rem eap. as. Item . Uitur cap. a. cit ac cap. s. g. S. sed contra a Catholicis. Is s. Respondetur I Deus non reprobat, seu praeordi tpositive ad aeternam mortem ante praevisa eorum peccata. tia Catholici, idque Doctor subtilis Sentent. D. I Quaest. I. jam suo tempore adeo certum judicavit, ut contrariam dixerit sententiam non posse sine crudelitate exeogitari. Probatur i. quia si praeordinatio ad aeternam poenam fieret prae primis a Deo, tunc perditio nostra principaliter non eniet ex nobis, sed potius e Deo, utpote qui nos ad praeordinas et, sicut ob eamdem rationem salus arum prae primis est a Deo, quia electos ante merita praeo
dinavit ad gloriam atqui reproborum perditio praeprimis non est ex Deo, sed potiua ex nobis: nam perdura tua rides tua ut para Israel, inquit aeterna Veritas Osee cap. 3. v. s. ergo. Hinc Deus protestatur saepius in Saer Seriptura, quod non secerit mortem, nec laetetur in perditione vivorum , v. cap. r. P. I quod nolit mortem peccatoris, sed magis ut convertatur, & vivat Ereeb. eap. g. v. 3. edis a Probatur a Salvator Deus non solum praedestinatos, sed omnes suo pretioso sanguine intendit redimere, ut omnes salvos faceret: ergo Deus antecedenter, nimirum ante praevisa nostra peccata, nullum voluit praeordinare ad poenam aeternam Anteced patet ex sequenti clarissimo textu aeri Codicis . Timot. cap. a. v. r. 3. 4. 3. I 6. Obsecro e tur, primum omnium fer obsecratisne ere pro Ommbus eminibus eue Me enim bonum es , et acceptum coram Salvator no syra Deo, qui omnes bomines vult μαε δεροι, o ad agnitisnem
Derutatis venire: unus enim mur, unus oe Mediare Dei, e bo.
manum , homo tarsus Iesus, qu dedit Redemptι em semet pctam pro omnibus dictentur singulariter verba illa: omnes tuis salvos fieri, pro omnibus semetipsum dedit redemptionem; ergo ec damnandos exclusit ante praevisa eorum peccata Vide iurei rea hune texte infusius P. Hei inex. I. sent αβ equest. 1. num. O. Oseqq. ecedit pro confirmatione nostrae sententiae auctoritas Sanctorum Patrum . mos est Deus, jusus es
Deu inquit S. Augustinus Lib. . contra Iulianum cap. d.' potest aliquo fine Mais operibus liberare , quia bonus es non potest quemquam sine mahimeritis damnare, quia justa est Allego autem ex industria etiam eontra Caluinistas Patres antiquos, quia etiam apud ipsos Praefati eum antiquis n. ciliis in veneratione existunt , saltem uti a junt in sua eon. sessione a Beeta gallie conscripta i d a nostro Francisco vardentio fideliter in latinum tonsura; ubi Arti lusis.
taliter sonat Admittimus, quod determisatum suu per ηδ qua conelli , et detestamur omnes sectas, haereses, irae effectae fuerunt e sanctos Doctores , ut persanctam murium, s. Alba.
S. Ambrosiam s. Cyrillum. i 66. Respondetur II. Deus non impellit ad precata, mul. to minus aliis praecipit, ut ad eadem homines inducant Noas In Deo malum inquit in antiquissima EGIesiaci Dionysius de Divinis Nominibus eap. . sed nec ex Deo est malum aut enim bonus non est, aut bona Dev. Ulterius hWc Catholieari eis eiras probatur ex testimoni Regis David sal m. s. v. s. direntii Non Deus volens ixiquitatem tu es. Probatur a Deus odio habet peccatum c propter hoc peccatorem mimodis sunt Deo impius, e impietas eius Sap. cap. 26. v. s. ergo
ad peecata non impellit per se, vel ex praerepto per alios; nam ea, a quibus habet aliquis emeacem aversionem , non solet ipsemet consiliis, aliisque mediis promovere . Probatur . Deus in Sacra Scriptura severissime prohibet metata gravia, iisque annectit poenam aeternae damnationis, uti patet ex praeceptis Decalogi cc obviis S. Scripturae textibus r
55쪽
ergo repugnat ejusdem sanctitatio justitiae, ut simul ad
hae ipla peccata per se, vel per alio impellat. Probatur 4. Si Deus per se vel per alios alliceret, imo impelleret ad preeatum , praesertim intrinsece tale , puta mendacium, vel Dei odium, censeretur causa moralis ipsius talis pecea isti, seu Auctor ejusdem sed juxta ipsum Calvinum num.1 ε . Deus non potest dici causa, auctor peccati ergo. Sequela maioris probatur quia etiam homo, qui alterum instigat, & impellit ad peccatum , puta ad mendacium, vel o.
gium Dei, ensetur causa moralis raris peccati ergo etiam taliter reputaretur Deus. Nec excusaret bonitas intentionis; non enim sunt suadenda intrinsece mala, ut eveniant bona.
Videatur de hoc usius adhue Herin ex s. t. s. ηρ. 6ρ. .
x67. Respodetii III. Si asserantur loca Saerae Scriptu rae, quibus Deus viiset ut suasiste preeata, aut ad ea incitat. se, vel etiam praecepisse juxta formalia antiquissimi Patris S. Damasceni Lib. 4 de fide ea cio. Non a Deo R. ut a gente, accipiendasum, sed NE. ut peν mitte ηιe. Quatenus nimirum Deus ob peccata, seu sit vocat S. Augustinus ob mala merita hominis non tollit , sed permittit illac ea. siones, in quibus praevidet hominem talem libere esse lapsurum. Si quando . Regum ea p. a. legitur, Deum immisisse spiritum mendacii in Prophetas. Item Meh. cap.r . decepisse Prophetam hoc ipsum exemplum S. Augustinus de gratia, de libero arbitrio cap. 3 declarat modo
sequenti uando avidit aec emem Dominum 11 a Dominus
hedux Prepseram Eum e quod ais Amsalus , Cuius vult inseretur . er quem vult, obduratri in ea, quem seduci, vel
16 3. Neque est insolitum in Sacra Seriptura tam ipsius peceati, quam occasionum permissionem exprimere verbo siliquo praeseserente formam praecepti, vel eonsilii, ut Heri nex Arat Dio 7 Οιas. . nam 3 .aeseqq. optime notae. Nam Pharisaeis dicentibus Marti eap. o. v. q. 1 es ΝΒ.ρο- mst seribere liberim repudii, respondis Christus v. s. addax riam cordis vestri scripsit vobis NB. praeceptum istud. Item vi ce versa quando atth. cap. s. prior disturis de repudio . . a Pharisaeis repetebatur sapienti interrogatione: Muid erga Mnse NB. maκ - - libellum repudii Chii. si responsio erat i ad durviam creduis' NB. permisi M.
v. o. dieitur praecepisse Semei , ut malediceret David
Permittendo ex una parte amarum Semei animum erga
David , de ex altera occursum ipsius David non impediendo, quem impedire quidem haud dubie potuisset, sed noluit, ad probandum David in patientia , quam ibi adeo
exercuit, ut exemplum istud in toto mundo pro imitatione diligendi inimi eos proponatur. Simili modo Deus concensit, seu permisit, Satanae, ut affligeret Iob , eique plurima mala inserret; dc Iudaeis a Gentilibus, ut crucifige rent Christum &e. Item legitur in aera Pagina Deum in durasse eo Pharaonis quatenus in poenam praecedentium delictorum extraordinaria gratiae auxilia , quibus noverat cor pharaonis emolliendum, subtraxit, variaque alia ope ratus sui quoad Pharaonem , quibus ille non obstante adhue elementi Tima concessione gratiae suffieientis easionem sumpsit indurandi semetipsum obstinata voluntatis malitia . Uideatur de hoe utiliis me noster P. Herine Episcopus prensis , L . it. QDIO. 8. num. o. 369. Opponunt Calvinistae eontra dicta , praesertim contra responsionem primam, in qua negavimus , prinbationem politivam a Deo fieri ante praevisa peccata, Pponunt i inquam malui nistae , ct in contrarium propinnunt exemplum Esau de Iacob ubi utrobique non ex meritis, vel demeritis, sed ex ordinatione potius Divina fuit respective primogenitus a privilegiis primogeniturae
exclusum, d alter assia mptus , ut secundum electionem pro-psium De maneret prout loquitur Paulus ei p. 9. Om. v. t. qui pariter ibidem totam illam historiam ad prae . destinationem se reprobationem referre videtur sequen tibus verbis : Cum nondum nai fuisseat , aut aliquia bom
egisseau , aut mali tot sicuηdum electisvem mmosum De maneret os ex perduc, sed ex vota te dictum est λ. Quia inabor serviet tiare , ficu scriptum est nempe Malachiae cap. r. Iacob iux , Esau autem οὐ habu .
Iuid ergo Iremus λ numquid iniqu/ras uva Deum ' abis ι . Os enim dicisci misereao cuius misereo , es mise-rιco Iam praestabo , cuius misereber . Irata nos voloatis, aeque curreatI , sed miserentia est De . Ex quo textu tria ab ipsis eruunt ut , . quoi Deus praeordine , ac vocet ad vitam aeternam absque meritis . . Quod pariter prae.
ordinet ad plenam absque demeritis , eum Apostolus utrobique pari formiter loquatur . . Quod exinde non sit iniquitas apud eum , laque nec Deo tamquam auctori peccatum imputandum . Ita illi. aro. hanc oppostionein Respondetur a mimis posse adversariis negari totum suppositum , quod nimi. rum in allegato textu sermo instituatur de pallieulati cuiuslibet praedestinatione ad gloriam , seu exclusione ab eadem cum potius Doctor Gentium loqui videatur de praeelectione Communitatis Christianorum prae Syn goga Iudaeorum ad constituendam in testamento novo veram Ecelesiam otii enim Synagoga repraesentata suo modo per Esau sueti seniora hoc tamen non obstante communitas Christiana figurata per ita ob erat praeelecta , idque non ex petibus nostris med ex gratia mi. serentis Dei , relicta eteroquin Iudaeis plenissima libet. rate transeundi a synagoga ad Commii nitatem Christia. nam , sicque verae Ecclesiae sese incorporandi . Videatur Cornelius a Lapide in hune textum. Respondetur secuηλ. Si etiam eum aliquibus at boli. eis Theologi , praedestinationem ad gloriam ante praevias merita defendentibus , admittatur, Divum Paulum ibisdem loqui de praedestinatione , dc reprobatione in ordine ad vitam aeternam , posset adhuc congruenter explicari citatus textus , dicendo , Deum Electos praeordinasse ad glωriam positive ante praevisa merita , di pro eo signo alios, respective loquendo , reprobasse negative , id est , pro eo
figas ea simul cum praeeiatib: p tive elegisse ; in quos non in omnibus asilio stat paritas inter Iaeo , WEsau ex una is inter praedestinatos, ac reprobatos ex al.
tera parte r nimirum quod , uti quoad temporales benedictiones Deus ante ulla opera Iacob elegerit prae fratre suo Esau , ita quoad caelestia quosdam prae aliis ante metita piae visa destinaverit ad vitam aeternam , circa reliquos pro eo signo se habendo negative ' primum pro alio post praevisa eorum peccata ipsos reprobando positive. Ne hae odistinctio inter reprobationem positivam, negativam est
novum recentiorum lilialogorum inventum cum de reprobatione negativa scholarum Principes iactores Angeli-eus QSubii. is i in secerint mentionem , ex quibus apud Henno Tract. de Deo uno. DisF. o. suas. l. Conctus a. Divus Thomas Part. . Quast. I. rt ad . . sic lo quitur : In quantum Deu quibusdam non ut bonurn , quedes vita etera , dicitur eos habere odio , vel repre- re Scotus . senti D. I.4M est usica . . contra isti , st.
quam interrogavit, quid Deus velit Iudae in eo si oti, quo vult Petro Beatitudinem ' sibi iret pli respo idei: Ac potest, quod a s ρνIm instat rim nihil ut Ixio, sed
tantum ibi est ne alio votitioni turiae.
37r Queres , quid sentiendum sit de recentioribus illis Calvintili , qui, ut magis errorem suum, ac Decisum me injuriosam de re piobatione Doctrinam coram hominibus honestis pallient , distinctionem faciunt inter pee. catum originale inter metata personalia , dicendo quod praeordinatio politiva tepi oborum ad mortem aeteris nam facta quidem sueta a G, ante i tae visa eorum peceat personalia , actualia , non aurem ante previsum peccatum originale Priusqua in respondeatur Notandum . quod hane distitietio item exec gitas te videatur synodus Calvinisti ea Dord rechtanc quς cste nostro Pater misi ni, Tomo G Deo uno . D. . numer. ερ a. causam primae reprobationis statuit peccatum Originam
56쪽
ginale, ut, quantum ad praesens Calvinistae e Blitin. nia, Gallia, a Germania superiori, Z in seriori subseripserunt. Ubi taliter discurrunt, nimirum quod Deus post
praevisum dae peccatum , dc eorruptam inde totam a Diam generis humani quo a in ex mam damnationis gratuito ante ulla praevis merita meae uer elegerit a vitam aeternam , ut ostendat suam misericordiam aliosve ro in massa aeternae damnationis positive propter peccatum
originale relinquere voluerit, ad exhibendam iustitiam vindieativam, subtrahendo ipsis gratias ad Legis implementum Meetarias, atque nihilominus has transgressiones Le gum ipsis imputando, d aeternis penis subjiciendo. Notandum a Quod pinae damnatorum communiter Theologis dividantur in poenam damni, dc in pinnam
sensus. Prior est privatio visionis, stultionis ei in
aeternum posterior autem diversa silictio,is eruciatus potentiarum vitalium, puta per eontinuam alligui
Propositisne damnasa Calvis de Gratia efficacr, arbitrio referantuν, e refutantur . 73. I. Negat Calvinus, dari liberum arbitrium Lib. a. Institui cap. . . ., tr. quod tamen intelligit delibertate in disterentiae, seu de libertate a necessitate . nam a si coactioni opponitur libertas, liberum arbitrium, id est, libertatem a coactione admittit in a. de obem --bitrio eοηιν Pubium de hine' ait, liberum arbitrium non se habere mere passive, sed pariter calve concurre re, ita tamen, ut influat solummodo tamquam instrimentum a DE motum, quod aliud nee te non potest, quam quod voluerit artifex. Ita eruitur ex Lib. I. DUI. cap. 7. s. l. ex Lib. . cap. . . . . tenet Lib. Bolam, Ac intentionalem ignis infernalis vel, ut loquituri a Iouut. v. . quod extra controversiam sit, imponD. Augustinus , per alios diversos, miros tamen modos . H. N. 72. Contra ista Calyin istarum persuasionem est prae- primis eorum proprius Magister Calvinus , qui teste Standa in exie Polemi eo . GisInus . . to docuit expresse Lib. t. In ι tui. c. s. quod non solum peecata nostra per . latralia, verum etiam primum peceatum Adami a Deo decretum, d prae definitum fuerit ante lapsum limi, consequenter in principiis Calvio metatum originale, ante praecedentem illam praedefinitionem necdum in mente Di vina existens, non potuit Dei, praebere causam generalem posui e re pro,' damnandi, dc se manent priora contra Calministas Catholiea undamenta in sua firmitate. Contra est secundo quod, etsi eum nostro P. Henno Tract. de Deo a Dio X a. a. non abnuatur, potuisse Deum de absoluta sua potentia post praevisum peccatum originii quospiam in tantum relinquere in massii damnationis . in quantum potuit illos assicere Mna damni, nimirum positive nolendo hisce eoneedere ob peeeatum rigi-nile visionem beatificam negatur tamen, miserieordi simum Deum in moderno rerum ordine taliter fecisse, ut-po e qui omnes vult salvos fieri, post praevisum quoque recitatum originale ex hoc fine pro omnibus merita Dalii ni suae applici vit, uti eius sinctissima voluntas ex Scriptura . -οtb.c. a. clare const.it, juxta dicta. n. cos conse.
quenter ipsum peccatum originale praevisum non fuit causa generalis omnes omnino reprobos excludendi a vita ariesibile et se Legis implementum. 1. Addit tamen, praedestinatos propter non adimpletam Legem, seu propter transgressionem Legis non mereri mortem aeternam non qui tales trangressiones in se ipsis mortalia non essent, sed quia hi se a DEI miseri eordia non imputantur. 6. in eaput sextum Ioannis docet, hominem gratia meae motum non posse dissentire . Ita Calvinus eum suis, quorum omnia puncta ex se ipsita ruunt, si ostendatur , etiam post lapsum da mi hominem liberum arbitrium libertate indifferentiae, seu libertate a ne cessitate habere i taliter nimirum , ut positis omnibus ad agendum requisitis adhuc agere , vel non agere , facere malum , vel etiam, influente simul.Gratia Divinas incitantes, o cooperante, non tamen necessitan te prae. stare bonum igitur eum Catholieis i 7 . Respondetur incuno etiam in statu naturae lapsa liberum habet arbitrium libertate Minerentiae tam in ordine ad bonum , quam in ordine ad malum modo supe-tius declarato Veritas haee Catholica quidem jam superius contra ut herum 6. I. . e s. ac seah νι. MIL XIX. sui probata; quia tamen Calvinus cirra praesentem materiam nonnuIIa specialia immiseet, ideo hie n. gulariter iterum contra Calvinum probatur . e Stera Scriptura Deut e. o. v. s. ubi DEUS testes in vorateelum' terram quod Populo Israelitie ad eligendum proposuerit vitam mortem, benedictionem dc uraledina cum Deus etiam post uiua praevisum voluerit adhuc pro calonem, suadens tamen, ut eligat vitam, ex quo sequens omnibus mori, 2 Corintb. c. s. D. re si te dicta . I fis j sormatur probatio: Si datur libera electio, datur etiam Contra est tertior ulti sunt reprobi, quibus peccatumi libertas odiiserentiae, sed in ordine ad vitam is o origi riale per susceptum aptismum tamquam per lavacrum tem datur libera lectio, juxta textum citatum ergo. regenerationis absolute remittituri ergo hi non damnan .l Confirmatur: Datur libertas indifferentiae ad malum, quo tu ob peccatum originale, adeoque neque ipsis damnati quis mortem incurrit ergo etiam ad bonum, quo quis aeterna est decreta propter peccatum originale . Quomodo vitam acquirit Cor, sequentia tenet, quia Sacra Seriptu
enim est pereeptibile, quod DEUS ab aeterno decreverit omnibus in futurum recipientibus Baptismum c etsi isti non suerint ex positive praedestinatis remittere mecatum Originale , dc tamen voluerit hos ipsos propter idem pectum originale per Baptismum delendum adhue in aeternum damnare Contra est quarto Permisso etiam numquam tamen
eooeessis quod peceatum Originale uerum Eo gener Iis ausa praeordinandi quosdam ad penas aetereas, saltem ad poenam damni repugnat tamen de novo sanctitati Divinae, tales te probos i sorsan per Baptismum a peceat originali jam mundatoses impellere postive ad peecatum grave personale, prout tamen voluit Calvinus Lib. a. D itur. c. a. o e. 3. docens expresse . I . . I.
DEUM praecepisse Iudaeis, ut Christum crucifigerent: ergo evasio Reeentiorum Calvinistarum adhus non subs-stit. Videantur dicta superius . 66. Poterit insuper de tota hae Heri suo tempore utilissime legi cister P. Franei seu Bona latura parte II. Grasian huius temporia: Cujus auctoris praeclarissimus Tractatus ob operis a R.
P. Udatrie Dirrha me S. I. e Gallie translatus estidioma latinum.
ia tori est parisormiter loquitur de vita, ac morte: tecedens autem patet ex eo; quia alias si ad malam necessitor a DEO DEUS potius emet auctor peceati, quam ego, ut ostensum jam est g. VI. Art. XIX. clas praecedenti. t 73. Probatur a. ex S. P. qui communissime sentiunt, hominem ita ut post lapsum libertatem indifferentiae a bonum , d malum rei inuisse pro quo testimonia clarissima cla quasi innumera recitat Bellarminus Lib. .
oecisset prout etiam satetur ipsemet Calvinus apud Heri ne pari. a. Moritae schola luae Γλω. a. Οιο α καρ suae in o puncto doctrinae adversari M. P. tam Graecos, ram Latinos atqui communis S. P. utiqua. Metam Seripturam melius intellexisse , dc in interpreta doseeutiorem Spiritus Sancti assastentiam quam ivinus, habuis me, prudentissime praesumitur , praesertim si vita C, I vini superius deseripta simul legaturci ergo. 76. Ne di eant Calvis istae, Calvino saltem savere S. Λugustinum; nam contra est, quod etia in hie S. Pater
expresse eontrarius existat, dum Lib. de duab animis. ωρ. r. sic habet Peccatum est voluntas etlae . ves
57쪽
a UIMνe ubi notetur, quod egetit ibi contra Manichaeos, ii ui B. libertatem indilserentiae negantes duplex in homine principium, seu duplicem animam statuebant, unam bonam necessario bona . Iteram malam, necessario mala operantem , quam doctrinam . rate rejicite ergo. e. lponunt Adversatil, ugustinum ibidem intelligi debere. de Adamo adhue ante lapsum in statu naturae integrae lexistente, in quo statu libenter concedunt libertatem differentiae. st denuo ontra est , rana Manichaei, eon. tra quo S. Augustinus ibi loquebatur, libertatem trulit serentiae ab homine vel niaxime in latu naturae lapi exeluserint , consequenter etiam , Augustinus contra Μanichaeos agens de statu naturae lapsae loqui ensendus est. Unde finaliter eontra Calvinistas tale fornio argu inentum: Si S. Auguilinus volui siet omini in statu vaturae lapsae deneg. te libertatem indit Terentiae, non esticaciter potuisset impugnare Mantehaeos, qui duas in homine animas, nempe bonam I mat mi adstruentes, pariter in statu naturae lapsae in eodem hane libertatem indifferentia negarunt: adeoque ne sequatur, S. Patrem inesseae iter antehaeos impugnasse, admitti debet, quod si allegato textu, ae alibi voluerit, in homine, ' qui dem in statu naturae apta debere adhue eoneedi aliquam Iibertatem indifferentiis neque quoad hoc punctum intendit improbare doctrinam Pelagianorum , sed id ς potius, quia addebant, liberum istud arbitrium operari meritotieabsque adjutorio gratiae . et ba ejusdem formalia Lib. a. de Nupt. v eoncupi se cap. 3. si sonant tabeνuin In hominibus esse arbitrium tere utique jejmus NE non iacastis Pelagiaal. Uberum autem esse quemquam ad agendum in De adiutorio E ere. Me vos scitis, Inc B.
si Peiniani. 17. Objicitur . ab Adversariis: S. Augustinus variis in locis expresse ait, per Meeatum dami periisse
Iiberum arbitrium ergo in statu naturae lapse ne g.it liberum arbitrium cum libertate indisserentiae . Anteced. probatur: sic enim inquit in Enchirid. cap. o. Libero arbire male Mens homo, et e perdia.t, ere eum tibera peccaretus arbitria, Ictore peceio rani ι in es et D fierum arbitrium. Similiter epist ror ad Vitalem Libe.
is perdidemus. item Lib. de persec . Iustit cap. Vicia
.itu , in quod cecid ι. voluntate, earuit libertate natura.
Non utique libertate a coactione ergo libertate a nece l- state, seu indisserentiae Ante deela rationem horum , similium inraugustini textuum praesciendum est . quod strenuus ille Eeelesia Catholicae relii strategas non solum antehaeis libertatem indifferentiae negantis lais, verum etiam Pelagianis, omnia ui libertati, exesus gratia, ad libentibus bellum indixerit. Si impugnat Manichaeos, i modo loquendi videtur subinde avere Pelagianis , aequasi omnia libertati humanae attribueres; si certat contra Pel g incis, in modo loquendi, c nisi anteeedeutia , . subsequentia ad invieem connectantur, videtur subinde quasi in ingram ab homine in statu natura lapsae cum Mantehaeis exeludere libertatem indit Terentiae. Praescissi dum est a quod homo in statu naturae integrae, instat innocentia habuerit liberum arbitrim , non quale- eumque, sed quod mul erat Deile, id ad bonum expeditum; cum pro eo tempore homo uerit praeduus justitia originali , quae sui donum supernaturale, praeter gratiam sanctificantem includens quoque alia benefi-eia , per tuae homo reddebatur faeilis in omni ecasione ad bene Op randum , dc impediebatur rebellio carnis ad spiritum. l. . Respondeo, Sanctum Λugustinum non intenditu propter lapsum da mi in similibus textibus liberum arbitrium absolute negare in homine, prout nimirum liberum arbi. trium est potentia naturalis, positi omnibus ad agen. dum requisitis adhuc valens agere , vel non agere, sed potius voluit ibidem Augustinus excludere post lapsum Adam liberum arbitriin, quatenus antea tam facile expeditum ad operandum bonum, quod utique per peccatum
ulones Lim moriginale sui amissum , Reeedente loco ipsus omite pe eati, quo homo non quidem neee Ilitatur, mullum tamen ad pectandum si ei iur. Videantur de hoe fusus Heriis
Irg. obiicitur a. DEUS praestivit ab aeterno omnia nostra opera bona aeque ac mala, sed quae DEUS Ω- mel ab aeterno praescivit, neeessario in tempore sic eveniunt, cum scientia E sit insallibilis ergo omnia, stra opera bona, mala necessario eveniunt, seque non habemus libertatem indimerentia ad eadem acienda , vel
Respondeo In rhinus, retorquendo argumentum quoad opera dami, WEvae elici: ante mecarum, in quo sta
tu iuxta MVinutas homo adhue habuit libertatem indis.
serentiae, ieet DEUS ab aeterno etiam illa opera, . eos aestus praesciverit, quo primi parentes nostri ante peceatum elicuerunt.
Respondeo secundo disting. min. Omnia a Deo praescitaneeessario eveniunt neeuilitate consequente, Con nectilitate anteced. neg. min. sub simili distinet ione conreditur Ic negatur consequentia. Etenim quae DEUS ab aeterno praescivit, eniti deua in tempore infallibiluet sic existent, non tamen necessari necessitate anteeedente aliquam de . terminationem liberi Aucti; nam praescientia Elnon ponit opus futurum creaturae, sed potius praesupponit illud, concurrente simul ante seientiam visionis aliquo Deereto expat te DEI, juxta divertitatem scholarum, vel praedetermi
nante, vel condeterminante, vel permittente saltem creaturis liberis motus suos agere. De hoc fusius in The logia speentativa, ac pulcherrime desuper discurrit noster
Franciscus Bona pari. a. 4, 8. . . oe e. o. aro. Obicitur . Saltem praedestinati ad gloriam aeteris nam non libere operantii in ordine ad bonum, malum ergo non datur absolute in homine liberum arbitrium a bonum, d malum. Probatur anteced Praede.stinatis ad vitam aeternam datur gratia finalis esticax, qua insallibiliter per buntur bene ergo isti non libere, se eum libertate indifferentiae operantur in ordine aduci num is malum . Respondeo ex anteced ad ejus prinbationem disting. anteced Praedestinatis datur gratia Dficax, qua insallibiliter bene operantur in tantum, inquamur a DEO ponuntur in his circumstantiis in quibus praevidentur certo fini liter eoopera tui libore gratiae Divinae con anteced. quasi ne grati .im Divinam meaeem ad bene operandum ne cemitarentur, rata praevenirentur, ut non haberent libertatem proximam, seu indisterentiae
ad bene operandum neg. anteced. sub data distinctio. ne nego pariter consequentiam. Cur autem DEUS non omnes, sed tantum aliquos hae singulari afficiat gratiae me et , hoc non volentis, neque currentis, sed miserentues DEI. ad Rom. cap. s. ubi eum Diu Augustino in
caput undecimum Apostoli ad Romanos exclamare necesse ei ad d. viij.rrum sapientiae , ut scientI DEI quam incompreδιη itia sua iudici. Cus . Interea DEUS nee r
liquos ratio, sed saltem taliam lassicientem tribuit qua pariter laeti salvari possent, dummodo cooperari vel . lent. Mavi, Sisenuisti inquit Largitor omnium gratiartim DEUS Droverb. cap. t. I extend manum meam .er no fuit, v asticeret. ito. Non equidem me latet, quod Calvinus Lib. a. Insiit. c. a. . o. omne tu gratiam sum eientem apud He-
inrit hie absolute neget, solam pro praedestinatis gratiam emeaeem admittens ubi otio a in selieissimos residuos sentit eosdem a Deo ad Ostendendam suam omnipotentiam, re supremum tu reaturas Dominium fuisse reliet si massa aeternae damnationis, subtrahendo ipsis omnia supernaturalia auxilia, vulpine propter iactam eorum pravoris dinationem ad penam aeternam, non habitura finaliter suum essectum. Sed contra est . quod DEUS omnes velit salvos fieri, r. Timorb. e. a. hi neque pro omnibus stpassus a Cerintb. e. s. ergo etia in omnibus providit de
58쪽
gratiis superiraturalibus ad sariis; nam qui vult finem, etiam vult media ad consequendum finem neeessaria. Contra est a quod Stephanus acy. . v. a. increpet Iudaeos tamquam homines incircumcissis eoide, a semper resistentes Spiritu Sancto dummodo autem inerepari potuissent, quod quasi semper Spiritu Sancto resistant, i nullum S. Spiritus instinctum intrinseeus adverti meta k Quomodo appellari potuissent homines metreume ιδεονἀbus, si cor eorum nullos sensisset ad bonum amplectendum internos stimulos subsum tur: atqui hi ipsi intelni stimuli proveniunt a Gratia Divina, non quidem semper effieaei alias enim ui libere eo respondiment ergo si item a lassiciente Uideatur desu. per Herine Part. a. νact. . Dispu . r. suis. 3. n. 17. audiatur Divus Augustinus Lib. a. de mecat merit.
ia, . mi elatius pro gratia sumienti. Apostolis in ultiora cina an in suam amici corpus suum, haec verba subjunxit me es
nem porrexit corpus meum, B quod pro vobis tradetuν dc quando dedit sanguinem suum Matth. cap. 6. v. g. me est sanoru/s meus, qu pro multis effundetur in remissanem peccat
νum. Confirmatur a Christus postolis in ultima Cena Ac nobis in novo Testamento utique plus voluit dare, quam Istaelitis in Testamento antiquo cum praecedentia fuerint praecis umbra suturorum sed in figura Christum obtinuerunt etiam Israelitae sub gno Paschali, de sub Manna caelesti a deserto die ergo Apostoli, o nos desacto non obtinemus amplius praecise in figura, ac ligno,
t 83. Probatur II. Ex praxi antiquissimae eclesiae; Eo, enim Glesia ante Berengarium, aut saltem ante mem ratum Ioannem Scotum Erigenam indubitate in ea persti. tit sententia, nimirum Corpus Christi realite existere in
Eucharistia; ineque sacram Hostiam in Liturgiis , seu
Missis post peractam eonsecrationem adorare numquam duabitavit Nemo uiam Carnam man ca loquitur de suo
temp*re S Augustinus in psalmos prius adoro r/t. Est autem incredibile, quod Christus Eeelesiam suam sponsam dilectissimam etiam primis saeculis in tam gravi Idololatriae errore reliquisset, si corpus Christi a pariere non ore realiter praesens in Eucharistia. Seio quidem, quod Claudius non adeo pridem aeramentariorum Minister in Gallia effutire non erubuerri, primum circa annum tro Pasehasium Monachum Coroeiensem in suo
libro de Corpore QSanguine Christi introduxisse realitatem Corporis Chi isti in uesiaristia, antea in eclesia inausitam. Sed salsissimum hoe esse patet ex ipsis verbis dicti Pascha sit, qui Lib. a. in Matheum apud nostrum
Franciscum Henno Tract de Euchars , suaes proaemi auari a coaetus 3 si loquitur: .ror . quia velint B. nunc quidam dicere, non in re esse veruatem Carnis εν, flι, vel an ima, sed n Sacramento Irtutem carnis, nos carnem, virtutem se υιπJs, o nes sanguinem inuram , eruo vervatem, umbram, e non eo pus . a Pascha,sius
miratur, R. nuae t id ei suo telo pore I B esse quosdam, qui velint negare existentiam corporis Chri iti in
Eucharistia qua veritate ergo asseritur, praelatum Minnaebum primum iuri .luxisse hane sententiam de existen
tia eati Corporis Chtasti in ueharistiae qua prudentia eredi potest, totam Eeelesiam illico absque aliqua deeisione cintilicia . vel Concilii decreto unius Monachi opinioni aequievisse, si Eadem cum S. P. integris octo
saeculis antea contrariae fuisset sententiae Interim e verbis formalibus testimonachi Pasthasii colligo, quod vel
Ioannes Scotus Erige iri jam vivetit ad initium saeculi no . ni , id est ei te annum 42o fueritque me illo aliquos, qui nega,runt existentiam realem Corporis Christi in Eueli ristia , vel quod eumden exiguo temporis spatio nonnulli minus elebres praecesserint in pestifera dia doctrina
Calvinistiea , quae primum publice sambia fieri spit tem pore BerengarIi. 34. Probatur III. Ex antiquissimis Co illi is de M.
PP. Sic enim leaenum L Lib. . cap. de sacra me a, ala: stetigamus , Mum in tua sacra meas agnum IIui
st. XIV. De reati Praesensi Corpor Chrs In Euebar M.t 8 r. Inter illos, qui equidem Christum in terris verum
DEUM, hominem e una parte tonfitebantur negabant autem ex altera, sub ueharistia eumdem vere, ac realiter contineri, primus, qui ualle id an rere ausus fuit, ommuniter seribitur suisse ei rea annum Christi roso. Berengarius , Rinde pariter Meramentariorum Parens a pellatus . iamvis non desint alii, qui hunc errorem praecedenter lim aliis, praesertim alicui Ioanni Seoto non quidem nostro Ioaηη Duas cora, utpote realis existentiae Cacpotis Christ in Eucharistia aeertimo propugnatori, ae primum ultra dueento annos post Berengarium nato, sed Ionae alteri, nimirum Dauni Freta rigenae adscripserunt, ex cujus Libro a tempora usque Berengarii M. Iit eseente, demum ipsemet Berengarius, Patria Turonens Gallus, suum deprompsi uenenum QAndegavi, ubi strat tehidiaeonus, ubique diffudit Liber ille memorati Ioannis Moti tempore Betengarii factus famosior, in Comcilio vereellensi productus, atque examinatus aeque, ac Pest.sera Berengari Doctri , sui condemnatus, ae de n sul Berengarius, Divino afflante Numine haeresin a, iuravit, o Turonem reversus, in insula, quae dieitur s. sinae, per octo an iros poenitentiis orpus suum eastigans, in servitutem redigens, anu to 38. teste ianda . Braeuarius, in bona opinione decet sit impedire tamen non pituit haeretio huis doctrine sectitores i.
ratiee, Wpe modum ligni, sed vere, ac realiter conti. netur Carpus, o Sanguis Christi probatur . Christus 'Mna in ultima Cina porrexit A stolis speetes pinis, sua unxit milh eap. 6 dc Liri ei p. a. me eo εν- pus meum, Ac non hoc figurat Loυum meam ergo sub speciebus p nis vel continetur corpiis Christi, non tantum figurative uti volunt Calvinistae: nam debemus Verba sacrae Scripturae in sensu proprio aecipere, quando umente credamat , hae esse Urae Redemptιon mbada. Nicenum l. actione 6 postquam suis ostendit, nullum Apostolorum , aut illustrium Patrum vocasse ueharistiam
imaginem, seu s quod idem stra Auram Corporis Christi , tandem ita coii eludit : Dixit i supple Christus
fit Lura μοι t absit enim o et erum ipsumme Domini corpus Divinιιαν affectum . . Chrv stomus loque os de
citra aliquod absurdum sic su.nere pol sumus, alia aperiretur porta Haereticis, etiam ab antiquissima celes jam reprobatis, suos ire di .ersa Mysteria S. Trinitatis, Incarnationis e renovandi errores. Confirmatur Christus in ultima Cena potaexit A stolis illud orpus quod posse sui te ditum ad erucifigendum tem disi tribuit illum sanguinem , qui sui in Sacratiis ma Passione Iulusci atqui Corpus Christi traditum, de sanguis fuerunt verum Corpus e sanguis realiter , uti est de fide, neqtie egis Calvinistae r ergo pariter fuit
59쪽
CitIre DomIn In Epistolae t. aput o Apostoli ad G tratis ubique ad inpieem partibus existente, & tali modorinthios quaerit: sisti es a Catile is sibimet Ipsi respon sumpta. Videatur desuper fusius Cornelius a Lapide indet uua ex latere His fluxit. S. Augustinus Ptologo citatum textum. In Ialmum 33. tamquam aliquod miratione dignum 387. Objieitur III. Si Christus eum corpore, Waniis
proponit, quod Christus in ultima Cena eorpus suum in ma, humanitate QDivinitate realiter existeret in Eu- manibus suis porta vetita ubi utique mirandum non suis charistia tune etiam post gloriosam ascensionem Christiset, si ibi extitisset tantummodo Chri iti Corpus figur,iti m caelos adhue semper eumdem haberemus nobiseum n e tale nam statuam, seu imaginem se repraesentantem terris . sed post gloriosam ascensionem eumdem non sem- quilibet portare potest. S. Hi latius Lib. 8 de Trinitate: per habemus nobiseum in terris, teste Ipsemet atth. CHη1s, e sanguinIs non est relictus ambigea I locus; mn Cap. 26. v. r. ibi, in autem non semper habetia ergo. enim o us Domini professisne, fide nostra B. vere Resp. Dist. Ma, haberemus nobiscum adhue Christum caro, et vere samati est. Notetur hie denuo supellus jam modo viii bili, & cireum scriptive in terris existentem nemGallie apud teliter dema, modo invisibili, ae definitive Conred Maj. eitata Consessio Calvinistarum Coneilii num. o. aliter ponens s. symboli sui Λrticu -
ist. Objieitur . Christus in aera Seriptura dicitur etiam Agηus , Leo de tribu Iuda, Vitis vera , PanI de Cy- I descendena te. tamen similia praedicata sumuntur tantum improprie, utpote quae Christo competunt solummodo tropice, sub aliqua figura ergo etiam a pari ex eo, quod Christus in ultima Cena dixerit me es Corpus meum, non sequitur, suisse sub pane verum cor. pus reale Christi, sed tantum improprie, per modum signi rememorativi, atque figurative tale. Respondetur distinguendo Anteeed quoad secundum membrum: Si mi. Ita praedirata Leo, vir, agnus, Pastici supple materia Iis ista e sumuntur tantum improprie, di hoc ideo, quia aliunde e S. Seriptura chfide nostitur, quod Chrisus non sit realiter Leo , an s materiaos, vel vitis c. sed potius verus Homo, Conced secus negatur Anteced. similiter distinguitur consequens ex eo, quod Christus dixerit, Oe est corpus meum, non sequitur sub speciebus panis existere orpus reale Christi, si aliunde ex S. Seriptura, vel ex fide dcci seiretur contrarium nimirum non contineri sub speciebus panis orpus Christi, conced consequentia, secus negatur consequentia. Debemus enim naxta dicta in prima probatione verba sacrae Scripturae tamdiu in sensu proprio sumere, quamdiu aliunde nos non cogi neces idigne tractant Corpus Christ3 sim I liter distincta minori, negatur onsequentia. Quod autem Christus semper nobiseum sit modo saltem invisibili fatetur Is apud eumdem Matthaeum e ult. v. o. g. --bhcam sum omnibus diebus, siue i eousummat Otrem saecati .i δε Q ieitur IV. E concesssione realis existentiae Christi in Eucharistia sequerentur plurima inconveniemtici atqui ea in reverentiam Christi utique non possunt admitti ergo. Sequela Majoris probatur sequeretur enim r. Christum per os horninis descendere in stomachum sae. pe variis spurei liis adhue repletum . . Exinde emitti in secessiam . . Integrum itum cum carne, di ossibus intra brevis limum temporis spatium deglutiri. . Posse eum isdem projiei in Cloacam , putrescendo abire in vermes, dic. illa omnia sunt inconvenientia ergo. Λ has obiectas absurditates, quasi ex admissione realis existentia Christi in Eucharistia sequeremur, terminis modestis, fundate tamen respondet Pichler hie, negando absurdum est id, quod Christus ipsemet iuxta probationes jam in responsi ne allegatas fieri voluit, cupiens e summo erga nos amore intime nobiscum niti. Neutiquam a nostia a horret vilitate, qui pro nobis quasi malefactor duos inter latrones voluit crucifigi ne a nostro nauseat stomaeho&e eum Ipse nil amplius uti queat in ueharima, paroci, quia corpus ejusdem in est glori sum in e uis partam, quia Orn penetratis in ordine ad locum ad invieem inter se partibus modo quasi spirituali siti loquuntur The logio in ueharistia, imo etiam in minima partieula existit, di consequenter Leite deglutita potest. Porro qui in
sitas detorquendi in sensum improprium , qualis necessitas a parte rei tamen Corpori muciem glorioso nullum realem in praesenti non adest cum ex una parte non possit osten- dolorem causam. Si in Cloaeam, vel alium immundumili implieantia replicationis ejusdem corporis juxta dicta inllocum deveniat. Iam parum sedatur Christus, quae pa- Philosophia; et altera vero pro reali existentia Christi in rum polluitur Deus qua talis ubique, consequenter Eucharistia stent textus Saetae Seriptura , plurima Concilia, etiam in aedillimis locis existens, aut radius solaris cl-SS. Patres veteres, pravis antiquae Leelesiae. Scio equi eam pertransiens Nec Christus computrescis aut in ver-dem, quod aliqui ex SS. P. antiquis Sacramentum Eu-lmes abit. Similia enim non amplius Christum in caelis eharistiae nominent sνmbolum , seu senum Se ubi tamen, iam gloriosum , afficiunt, sed dumtaxat species ueharine sibi contradieant, non de Symbolo, seu signo specula- isticas, ubi Deus in desectum sussistantiae panis, stante sitivo, sed designo practico, in quo ipsum signatum, nem-lmili specierum eorruptione aliam substituit . Plura viderere Christus realiter eonfinetur , sunt intelligendi Insuper poteris apud P. Henno Tract de Eucharissia, susius in Quaestione
pcit est aera ueharistia dici symbolum ce quatenus est memoriale passionis, de mortis Domini nostri IESU Chti. ni. Ex quo prorsus nil contra nos sequitur.
x Libyeitur in Si eam Christi esset in ueharistia
realiter, tune haberet aliquem specialem effectum utilitatis , quid enim xius ibidem cum tanto miraculo poneretur atqui nullum habet effectum utilitatis, nam θι-νvus est, qui vivificat quando nempe panis iste figurativus spiritualiter fide mamiuratur Deo non prodest utiquam , teste Ipsemet Christo Ioann. tap. 6. V. 6 . e go. Respondeo neg. min. etenim specialem hujus anmis, simae carnis manduratae utilitatem Christus ipsemet loco I 83. Quaer. I. n, k tuomodo onsulatur disputatici proxime citato indieat, dum v. s. ali su manducat eum Protestantibus Respond. t. publieam e solamnem meam carnem, o Ibit meam sanguinem habet vitam aeter eum ips disputationem instituere in Romano Imperio abi η m. Quod autem eodem capite v. 4. subiungat, cara que speciali ieentia legitimorum tam in celesiasticis. prodo quidquam, intelligendum id est de earne Chii quam politieis Superiorum non licet Ratio est; quia posisti sumpta absque spiritu ,- absque fidei item de earne et exinde otiri in fide prostitutio, d magna quoad quie- mandurata sub specie visibili, de modo earnali, puta item publieam perturbatio, adeoque neeesse est , prius adeoncisa dentibus e non autem de eatne Christi sub utrosque recurrere Superiores. Resp. a. quidem in Iure speciebus panis modo spirituali, seu definitive, eompene. Canonico etiam privata disput tio cum Haereticis abstinae
60쪽
Superiorum aeuitate instituenda prohibetur, Cleriei qui urimis respective quatuor saeeulis Sane ex iro scilium
dem an eum uὸνul. s. . . ieis autem es. σου liuotestantes in aeternum non probabunt tesse; tui, oscumque . . de ametu sis . In Germania utem, uri Canonicos saerae Scripturae itaque refugere necem is Protestantes sunt tolerati, Decreta ista non sunt recepta
vel ialtem quoad hoe uncitam usu contrario abrogata; eum pallii videamus similes Disputationes insti ui etiam timoratis, absque serupulo. anxietate. O ndum tamen, ut semper dehit albibeantur cautelae. Respond. 3. si Haeretici sunt materiales, aetates, respectu qu rumpruaen affulget spes conversionis, salubriter i praecedente Divinae gratiae Iavorationes eum ipsis ex sancto , non vano fine instituitur disputatio annicabilis tamen, h, si fieri potest remotis aliis, ob quorum praesentiam solis iis alias, ne oram illis confundantur, reisus suae mctrinae adhaererent. R Itio eruitur ex principiis Christianae Charitatis. Respond. . Si apud Hvreticos praeeis matea Auctoritatem releliae nobis hune Canonem proponem tis. Cur autem prae Eeelesia Catholim in Oe puncto deberet respici celesia iotestantium 'Inltet tertio, eum intra ipsum Corpus eligionis Christianae exortae sint variae haereses , ubi quaelibet iri suom
favorem adducit textus saerae Scripturae, Cuina In cortipe tat Auctoritas authen. ire suos levius interpretanili e Nec Calvinus ut herri ne inter ut hera nos rigidi, et tis nee inter Calvinistas Remonstrantet, a Me in ardGomoristis in allegandis saeri Codiei textibus, atqυ . 'parentibus rationibus ullatenus cedent, nisi admireatur Cain
pu supremum aliquod vi libile, sine uel saltem cunia elesia hae dubia decidens Cur ergo exeludunt Summu mriales non appareat prudens spes conversionis, eonsultius inti fieem quasi Anti Christuma Pt secto in aeternum disputatio eum ipsis intermittitur Ratio est; quia in tali ea Protestantes ex ipsa Scriptura non poterunt demimi , itelia nil boni, illud autem mali evenire posset, ut ex mate. Catholieis, sola in fidem sustineare, seu salvare eum Hiriali fieret Haereticus formalis, sicque sormaliter delinque-rec, qui antea tantum materialiter peccavit. In hoc pru. denter ages, si talem materialem Haereticum in distursu familiari suaviter disponas ad eliciendam saepius de suis Gillico alios opiosos opponent sacrae Seripturae, S mi quotum Sanctorum Patrum textus, qui similiter Charai t aliisque bonis operibiu remi ilionem peccatorum, aeternam lutem attribuunt. Quorsum ergra pro retia catis persectam contritionem ita enim, si forsan peccato Lione recurrendum, nisi ad sup emam C. t dram, a quarum quoque carnis, vel aliorum gravium prater desectum sese Protestantes sine sumis ienti aura separatu ne
ii dei reus esset, adhue salvati posset. Resp. t Si Haetet ut 93. Quar. U. Quid observ. re deberi Cathos leus, eus fuerit Brmalis, efficas. pertinax, obsequendum est qui cum Pri testantibus disputat aggressi. λ e. pond. --
consilio D. Pauli ad Titum c. 3. v. s. inreticampo a mollis non Deile debet descendere ad materias pallicui res e seraraedam correptisnem devιta. Non enim foret spes alicujus . G. de Consessione aurieulari, de Communione suo una Ductus nisi alii sotia praesentes utilitatem exinde caperent, specie, de reali praesentia Christi in ueharistia . . vel vel nonnulli ex intermissione Disputationis ususce incipe id transubstantiacione Graiaque suadetur, ut inius reis rent in fide aei Ilare . Supponitur autem hic te alias ea pa gulariter loquendo. si cireumstantiae aliud exigist, rem dc uiseienter pro ii mili certamine esse insti velum maneat in prinei piis generalibus nimirum quia m. rso. Quaer. l. An consultius sit in tali disputatione se leti in fide non possit errare. Item quod nostra sit, habere potius defensive, quam aggressive Resp. ordina ra ecles a d quo aliae Religiones non voeant notas rie loquendo melius, a consultius aget, qui in tali eris vera Ecclesiae cte ece nam ex his principiis generalibustamine se potius defensive, quam aggressive gerit, reji Possunt probari singuli articuli Catholicorum . . , sit ciendo onus probandi in Protestantes. Cum enim hi di disceptatio, utrum praeter nilem bona opera sint neces ... ea ut nostram Eeelesiam primis laeulis veram successi ria ad justificationem is salutem aeternam , ut piobetur se temporis defecisse, factamque esse me et ricem illam a Lentia assirmativa, sequens argumentu in m.ri, bylonieam de qua in me. lypsi ipsis ineumbit, asser quemlibe articulum fidi i nostrae in mia ον applicati pollet eum suum probare, nobisque in pol eisione existentibus taliter proponendo rex aera Seriptura delectum hune, si errores contra ηia uia, uae vera meis a Chrs docet sum ad ULdem ostendere. et-em, e salutem, sunt uesari ad eamiam ryt. Quaer. III Quomodo se gerere debeat catholieus es vera Ecclesia ενδι docet, recare maure uisus bisa ille, qui in disputatione eum Protestante se habet delen. 'prea ad Ius eationem, o salutem. sive 3 Resp. 'Imis ex totestante interroget, ecqui Mu rarte suem bona opera sunt necessaria ad bus Principiis probet, nostram Melesiam defeeilla, in errores contra fidem prolapsam es n. Die respondebit ille e scriptura; nam ad h. ne Protestantes refugiunt, accumulantes, ae etiam capim c uti dieitu ad suum Quia juxta aeram Seripturam vera Ecclesia est .lmi mentum attrahentes aerae Scripturae textus. Sedulterius maco e tatis, posita sum Petram, adversus quam Pottae quaerendo urgeat Catholieus, cum ex terminis, de fide inferi non praevalebunt consequenter in iis, quae conce per se notum non sit , quod Code ille, quem Sacram nun .sem, seu quae nostram concernunt iustificionem, Scripturam junt, sit verbum Dei , quomodo id ontra ' salutem, nequit errare, di falsum docete. Et plane Iudaeos, qui Thalmu ,- eontra Maehometanos, qui alia Fideles a vera Ecclesia numquam quiete vivere rite canum redunt potius esse verbum Divinum emea possent, utrum non in praeseriptis ad Salutem eonseque citer suum intentum iobare queat Expetieris, quosdam ab Ecclesia Regulis decipiantur, Wjam aliueinentur Protestantes, eoacti ad traditiones, quasairas 'ginti refugere dc ad alias trotas Melesiae Christi,nae, hae eamdem prae aliis tamquam veram distinguunt. terius oneesso eontra Christiani Nominis hostes Saeto Colle tamquam et mi vino indage securri uoniam ante disputationem cognosti debet quinam Libri Scripturae sint Cui noniel, undenam seiant Protestistes, quod poritu ,eum a non, seu atalogus librorum, quam noster, eo tineae verbum Divinum, ut tamen Catalogum nostrum Conei lium pilentinum desumpserit ex Florem inci Florentinum a Romano, celebrat sub Gelas I. Pontifice Getasius ab Augustincii Augustinus a Concilio C. r. thaginensi: Con 'iliuis Carthaginens ab In noeentiora. Pa. te νι ex quo eruitur, quod p ii Epistola ad Exi perium qui Innocentius vixit it-istrum esse notior, quam 4 , υ, est sic an C tristi auari nemιsimam secun um, adeoquel gnum. Praesciendum a Gratis Λ catholieis coneedi, apud
193. Quaer. Itaque . Quaenam sine illae Notae eras Eeelelix is quomodo probetur, easdem ha b re Melesiam Catholicam Ante Re Mones praeselenaum . Notam
esse se um, a.d ducis, eo ducere pares a coσπιν.onem LNota lebe t respectu m