장음표시 사용
81쪽
74 tinam Propositiones Paschasii ore. Eeeles est unus solus homo, compositus ex pluribus membris, quorum Christus est Caput vita, subsistentia, perlona Unus solus Christus, compositus ex pluribus Sanctis, quorum est Sanctificator
s. Nihil spatiosius Ecelesia Dei , qua omnes Electi m Justi omnium saecul tum illam componunt. 7. Qui non ducit vitam dignam pilio Dei, Ac membro Christi, cessat interius habere Deum pro Patre, Se Christum pro Capite. 78. Separatur quis a Populo lecto cujus figura fuit Populus Judaicus ,
Caput est Iesus Christus, tam non vivendo secundum Evangelium, quam non credendo vangelio. q. Utile e necessarium est omni tempore , omni loco, omni personarum
seneri studere, de cognoscere spiritum
ietatem, mysteria Sacrae Scripturae. go Lectio Sacrae Scripturae est pro omnibus.
8 i. Obscuritas Sancta verbi Dei non est Laicis ratio dispensandi se ipsos ab
ejus lectione. 8a. Dies Dominicus a Christianis debet sanctificari lectionibus pietatis, de super omnia Sanctarum Scripturarum. Damnosum est velle Christianum ab hac le-
33. st illuso bi persuadere , quod
notitia Mysteriorum Religionis non debeat communicari seminis , lectione Sacrorum librorum . Non ex seminarum simplicitate, sed ex superba Virorum scientia, ortus est Scripturarum abusus δε natae sunt haeretes.
8 . Abripere e Christianorum manibus novum Testamentum, se eis illud clausum tenere, auferendo eis modum illud intelligendi est illis Christi os obtutare. 81. Interdicere Christianis lectionem Sacrae Scriptura , praesertim Evangelii , est interdicere usum luminis filiis lucis , facere , ut patiantur speciem quamdam ex
s. Eripere simplici Populo hoc solatium , jungendi vocem suam voci totius Ecclesiae est usus contrarius praxi postolicae, Wintentioni Dei. 8 . Modus plenus sapientia, lumine de Charixate , est dare animabus tempus
portandi cum humilitate , .sentiendi statum peccati , petendi spiritum poenitentiae , contritionis, de incipiendi, ad minus, satisfacere justitiae Dei, antequam
88. Ignoramus, quid sit peccatum, de Vera poenitentia , quando vo umus statim restitui possessioni bonorum illorum, quibus nos peccatum spoliavit, Ac detrectamus separationis istius ferre confusionem 39. Quartus decimus gradus convers ni Peccatoris est, quod, cum sit jam reconciliatus , habet jus assitendi Sacrificio Ecclesiae.. 'o Ecclesia auctoritatem excommunicandi habet, ut eam exerceat per primos
Pastores de consensu, saltem praesumpto
totius Corporis.' I. Excommunicationis injustae metus,
numquam debet nos impedire ab imple do debito nostro : Numquam eximus ab Ecclesia, etiam quando hominum nequitia videmur ab ea expulsi , quando Deo,
Jesu Christo, atque ipsi Ecclesiae per Cha
ritatem assixi sumus. 2. Pati potius in pace excommunicationem is anathema injustam , quam prodere veritatem , est imitari Sanctum Paulum tantum abest, ut sit erigere se contra Auctoritatem, aut sciendere unita
3. Iesus quandoque sanat Vulnera, que: praeceps Primorum Pastorum festinatio infligit, ne ipsius mandatori elus restituit, quod ipsi inconsiderat Zelo reicin
94. Nihil pejorem de Ecclesia opini nem ingerit ejus inimicis quam videre illic dominatum exerceri lupra fidem fidelium , ex severi divisiones propter e ,
quae nec fidem laedunt, nec mores. 9s. Veritates eo devenerunt, ut sint
lingua quasi peregrina plerisque Christianis, S modus eas praedicandi et veluti idioma incognitum : adeo remotus est a simplicitate Apostolorum, d tu Dra communem captum Neque satis advertitur,
quod hic desectus sit unum ex signis maxime sensibilibus senectutis Ecclesiae mirae Dei in Filios suos.
96. Deus permittit, ut omnes Potestates sint contraria Praedicatoribus veritatis,
ut ejus victoria attribui non esse, nisi
97. Nimis saepe contigit membra illa, quae maSi sancte, ac magis stricte unita Diuitia ' Corale
82쪽
o unam Propositiones Paschasii iste 73 Ecclesiae sunt, respici, atque traetari tamquam indigna, ut sint in Ecclesia, vetamquam ab ea separata sed Justus vivit ex fide non ex opinione hom
98. Status persecutionis narum , quas quis tolerat, tamquam Haereticus flagitiosus impius , ultima plerumque probatio et , maxime meritoria, utpote quae facit hominem magis conformem Jesu Christo. 99. Pervicati . , Leventio , obstinatio in nolendori aut aliquid examinare , aut agnoscere se fuisse deceptum, mutant quotidie quoad multos in odorem mortis id, quod Deus in sua Ecclesia posuit, ut in ea esset odor uuae , V. G. bonos libros , instructiones , lancha exempla croo Tempus deplorabile , quo creditur honorari Deus , persequendo veritarem ejusque discipulos. Tempus hoc advenit Haberi, tractari, a Religionis Ministris , tamquam impium in indignum omni commercio cum Deo tamquam membrum putridum , capax corrumpendi omnia in societate Sanctorum est hominibus piis morte corporis morbterribilior . Frustra quis sibi blanditur de suarum intentionum puritate , Zelo ruod Religionis , persequendo flamma, erroque viros probos , si propria passione est excaecatus, aut abreptus aliena, pr
pterea quod nihil vult examinare Frequenter credimus sacrificare Deo Impium, sacrificamus Diabolo Dei Servum. roi. Nihil spiritu Dei, doctrinae Iesu Christi magis opponitur quam communia facete juramenta in Ecclesia, quia hoc est multiplicare occasiones pejerandi, laqueos tendere infirmis, Idiotis, &efficere, ut nomen, Qveritas Dei aliquando deserviant consilio Impiorum. Auditis itaque tum more, scripto Nobis exhibitis praefatorum Cardinalium , aliorumque Theologorum suffragiis, minis in primis luminis , primatis ad eum finem , publicisique etiam indiectis precibus , implorato praesidio; omnes , in singulas Propositiones praeinfertas tamquam Ial a , aptiosas , male sonantes Parum aurium sten ras , scatalolas, tem
sapiente , ne non haereti haeresibus
ae etiam schismati fatentes, moneas , haeresi proximas, piaries damnatas , a demum etiam
haereticas , mariasque haereses ' potUsmum illas, quae in famosis ansenti Propositionibus, o quidem in eo sensu, in quo hae damnata
fuerunt, acceptu , continentur , manifeste innotantes, respectile , hae nostra perpetuo πυ-
Itura constitutione declaramus, damnamus, eprobamur.
Mandantes omnibus utriusias, sexus christisidiabus, ne in dictis Propositionibus sentire
iocere, praedicare aliter praesemant, quam in hae eadem Nostra Conintutisne continetur: ita ut cuicumque illas, mel illarum aliquam eonjunctim , mel dimisi docuerit , defenderit ediderit, aut de eis, etiam αι putaὀW- , ρο- όbce , aut primatim tracta erit , nisi forsan impugnando Ecclesiasticis censuris, absq; eo tra milia perpetrantes a Iure flatuti paenis ipse facto obses, alia declaratιone subja
Ceterum per expressam prafatarum Propostionum reyrobationem alia in eodem iuro contenta nullatenus uprobare intendimus , cum
praesertim in decursu examinis complures alias in eo deprehenderimus Propositiones illis, qua, ut supra , damnata fuerunt , consimiles, a ues , sdemque erroribus imbutas ne sane pauca sub imaginario quodam , velut grassantis hodie persecutionis obtentu, nobedientiam,
per Uicaciam nutrientes, ah falso christia-uae aluntia no ne praedicantes , quas pro 'erea singulatim recensere, in m longumsse duximus, o minime necessarium, aeta mum , quod intolerabibus est , Sacrum ipsius novi Testamenti extum damnabiliter et tia-um compereramus, , alter dudum reprobata merson Gallice Montense in multιs -- formem. a mustata mero dicione , cinae tot
Saecuorum usu in Ecclesia probata est , at-- ab Orthodoxis omnibus pro authentica ha-eri debet, multipoeiter discrepantem, in alam rantem , pluriesque, alienos , exotrcos , aesepe noxios sensus , non sine ma ιma per- mersitate detortum. Eumdem propterea Librum, ut pote per duLces sermones , in benedictiones , ut Apostolus
oquitur , hoe est , sub fassa piae institutionis
imagine , seducendis Innocentium ordibus lon
re accommodatum, seme praemissu, me alio Ecclesiae , in ejus nax injurissas aquo is titulo inscriptum , auumque, in quo Ecclesiam solum, sed etiam in P liumque alio idiomate, se quamis editi te te secuti ontumelisses, impias , blasphe- aut mersone hactenus impressum, aut
mas, suspectar de haeresi , ae haeresim ipsamberum s quod absit Dimprimendum , μιτ
83쪽
ν cap. III. g. IX. Continens teritum iritate Apostolica tenore praesentium rerum pro- supradictae titterae Apostolicae Oxae, in publia hibemus, a Militer damnamus; quemadmoucatae fuerunt ac rimas Ecclesia Lateraneniadum etiam alios omnes, di singulos in qu usis, O Basilicae Principis Apostolorum, canceia defensionem tam scripto , quam typis editos Mariae A solicae , curiae Generalis in Monte
s, forsan quod Deus amertat edendos
bros, seu libellor eorumque lectionem, descriptionem, retentιonem, in usum ommbus , fingulis Christi delibus aena excommumcati ni per contra scientes Iso facto incurrenda prohibemus pariter, di interduimus. Praecipimus insuper Venerabilibus Fratri-ιus Patriarchis , Archiepiscopis, in Episcopis aliisque locorum ordinariis nec non meretκα na vitatis Inquisitoribus, ut contradictores, in rebelles quoscumq; per censuras, paenaspraefata , aliaque Iuris, e facti remedis , n- ocato etiam ad hoc, si opus fuerit, brachii secularis auxilio, omnino coerceant, si comVolumus autem , ut earumdem praesertim trafumptis , etiam impressis , manu alicujus Notarii publici subscriptis , i sigillo persona in dignitate Ecclesiastica constitura munitis eadem de prorjus abhibeatur , quae ipsis originalibus litteris adhiberetur forent exhibitae, me ostensae. Nulli ergo hominum liceat hane pagina nostrae declarationis , damnationis , mandat atori , in acie Campi Florae , ae in aliis locis sobris , o consueris Urbis per me Petrum Romulatium Apostolicum Cursorem Antonius Placentinus Mag. Curc
prohibitionis interdictionis infringere ei usu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare rasu serit, indignationem Omnipotentis Des , a Beatorum Petri , in Pauli Apostolorum ejus , se no erit incursurum. Datum Romae apud S. Mariam forem An no Incarnationis Dominicae 17I3 sexto Idus
Septembris Pontificatus Nostri Anno Decimo
F. Oliveri u S. Visa de Curia L. Sergardus. Loco S Plumbi. Registrata in Secretaria Fremium
Doeet in m senti uesnet ItuM ppim hominem Petea. torem cum gratia ceperdere omnia lia oris super tiralia, nec remanere pis peccatum in peccas consecutis ne ne hoe tamen salsum est i quia it tali peccatore tam deliberatam complaeemiam veneream admittente adhue tamdiu remnent fides, di spes, usque dum talis peccatum committat his virtutinus directe oppostum Unde Conei l. Trid. ses fi de iusti f. in . 8 damnat illos, qui di eunt , musa per peeratum nati μυι ει semper initti Docet inestellius suaso hominem, de perdita per Peccatum moltate gratia , reddi impotentem ad omne opus bonum . Hoe iterum est salsum quia alias, si exinde talis memior fieret impotens ad nne opus bonum, non haberet amplius libertatem indifferenisti ad ullum actum bonum , mediante gratia Divina actuali incitante i non Meessitante Melieiendum, seque tali meeatore tolleretur liberum arbitrium in ordine adactus bonos, quae praeter an senium etiam est ipsissima Doctrina Lutheri, de Calvini dammia, ct superiori Cap. II. iam saepius reprobata.
Ista propositio exeludit ab homine gratiam suffieientem, solamque hie, ae alibi per decursum sepius concedit gratiam effracem cum gratiam Iesu Christi in Communi definiat, quod sit νιηcipium B inca cujustamque φη fine qua an aliquod Maam fit, effer poetest. Ast haereticum est, sentire, gratiam Iscaeem ita ad omne opus bonum esse necenariam , ut sine ea ne quidem aliquid boni fieri possat nam multa opera bona sunt, quae et actualiter ab hominibus non peragantur , fieri tamen possent ediam meritori eum sola gratia sufficie te, modo vellent homirie eooperari alias enim infideles, qui se non convertunt ad fidem QPeeeatores , e re inprobi, qui finalem non agunt poenitentiam . merito se
Anno a Natimitate . N. IESU Christi millesimo septingentesimo decimo tertio , dict.
ε. die mero io Septemb. Pontisicatus S ini
na Proidentia Papae XL anno dccιm tertioAltera et non est in iptotum potestate habere gratiam
84쪽
efficacem quam Deus o euilibet homini largitur alias enim quilibet semper ante gratia
praecipis, fi tu ipse εὐδει, Ma DECLARATIO. Ut mens asehasii Queisellii ire hane i plures
subsequentes propositiones recte penetretur Pr nunc ciemper Notandum est . . in ordine ad opus bonum meνι- rorium Deiendum, sive illud sit opus de praecepto , sive tantum de consilio , in prinei piis Catholicorum semperneressariam esse aliquam gratiam actualem. Notandum . gratiam ac ualem interiorem a Catholicis dividi in tussi. cientem , dc effieaeem prima est, eum qua posset quidem eliei ab homine opus meritorium, sed vel ex Socordia aut malitia voluntatis humanae , aliave ex causa actualiter non elieietur. Λltera nimirum interna mea xvocatur illa, cum qua non solum potest , verum etiam actu ponetur certo opus meritorium cooperante cumGra tia Divina actualiter . I eum libertate indifferencia voluntate creata Notandum . . a Luthero, d Calvino gratiam unicientem absolute negari. Quod si vero ipsis o jiciatur, ex hoc sequi , legis implementum in statu naturae lapsae homini me impossibile. Respondent concedendo totum addunt tamen hoc non obstante, hominem transgrediendo Legem adhue eerare , quoniam ad peccatum juxta praelatos sumes libertas a coactione, in sua causa ratione peceat originalis. Notandum a pariter a Iansenio omnem gratiam sui seientem negarici hinc DL 3. e gratia ινυι , gratiam suffieientem intitutat moUrosam, & propositione inter damnatas II. ait gen raliter gratiam interiorem et Te illam , cui numquam re fissatur , quae in re ipsa est gratia estica . Notandum . Paschasum Quemellium in o puncto, uti in aliis presse insistere vestigiis anadii, di in in homine peccatore adstruere impotentiam generalem ad omne opust num ce ut olligitur ex praecedentibus His igitur praenotatis in principiis inesnellii propositio ista tertia aes hune senium inmane ficia homisibus, quibus raecepta Imma ι, asta das simul gratiam facem in vanum ponis alWa praecepta, cum mnines ne gratia efficac nutium opus εηum possin fatere . Quis non intelligit in tali sensu dictam propositionem Deo esse summe injuriosam. Nam eum Deus pluribus hominibus non de gratiam mearem . de tamen ipsis praecepta imponat, haec impositio apud Quesnellium seret actualiter vana , utpote de re servat actualiter impossibili . contra vero , si
Quesnellius praeter Scaeem et lim admitteret gratiam lassicientem, mentionata propositio in ordine ad opus aliquod praeceptum meritorium erilsma existeret , utpote hunc sensum saetens. I tu domine non dares fimia Hiqvam aratrum a Maene ad opus quodpiam praescriptum movoriam , frustraneam fore tuam praeceptum . eum De aliqua gratia quam tamen saltem sustumem Ps aulo exua posse homo defacto aliquo opus R. meri
36. Ita DomIn omnia possibilia sua e , ut bitia facti, eadem operando in illo.
Ista propositio alludit denuo ad gratiam essetacem consequenter Dei hune sensum tunc omnia opera bona , ae praecepta μου nob suis via, quando Tu Domine caedo gratiam efficarem farim possibioa. Ex quo sequeretur
Deus non dat gratiam efficaeem , haberent impotentiam sese ad fidem , vel ad salutarem paenitentiam convertendi. Ad quid ergo Deus omnibus praeeipit impiis Et h. cap. I. Convera in a viis vestri pessimis, si illi . qui. bus deest gratia meax, sunt impotente lese convertendi Prosecto Deus i Umitiis non iubet , uti sub anathe. mite docet cinei l. Trid. 3σε. a jusificat. v. in
ar sis do Deus non malis eis re interiorem uacimnem gratiae suae, abortationes, e tratis exteriore non imbrevisas m ad illud maris obdurandum . .
Per unctionem interiorem gratia Divinae intelligit me mellius consormiter praecedentibus dictis gratiam DMacem, ita ut dicta propolitio hune saeiat sensum a s
dum. At denuo salsum est, quod exhortationes , miracula, aliaeve gratiae exteriores non inserviant , nisi adeo hominis magis obdurandum , eum Clementissimus Deus similia cum gratia interioli saltem suffieienti conjuncta immittat ad cor hominis emolliendum . Quodsi quis , uti alter Pharao per miraeula Moysis, magis exinde obduretur, malitia Ac culpa peccatoris est, non ipsius miseri eordissimi Dei.
a8. DisreImea rate faedus IudaDum, Christisaam es quia in illo exigit Deus fugam peccati, e amplementum μgι ae peccatore , relinquendo viam in sua impotentis misso vero Deus precatονι dat quod jubet , Itum sua araria purificando.
Propositio ista plura continet erronea. In primis enim salsum est, quod in oedere Iudate Deus exegeti Legis implementum , c tamen non dederit gratiam sunt. eientem, sed reliquetit Iudaeos in sua impotentiari e enim iterum tolle et ut libertas indit Terentia , c nihilominus Iudaeis imputaretur peccatum secundo salsum est, quod nulli existentes in antiquo testamento Legem adimpleverinta multi enim eum Abraham Isaac , Iacob. cMoyse per ircumcisionem , vel per fidem in Messiam
venturum, aut per aliud remedium a Deo institutum ametato originali mundati Legem taliter observaverunt ut concurrente simul gratia estieae finaliter absque actuali aliquo gravi mecato ex hac vita decesserint, nunc eterisna ruentes beatitudine Tertio commentitium est, quod Deus in lege nova euilibet peceatori tribuat gratiam Liaeaeem , quam Iansenist iuxta jam dicta num at subis intelligunt in illis verbis: Dat quod jubet . Videmus enim etiam in Lege nova multos gravissimos precatores immenitentes . vel subitanea morte reoccupatos ex haevit abire.
85쪽
cap. . . . Commens cinxum, DECLARATIO
Duplex hae propositio innititur iisdem fallis principiis, quibu ora redens quasi nimirum in lege veteri nulla fuisset data M.tia interior ad legem observandam exi- senti hus autem in lege nova tibuatur gratia effrac, atque per Me ex antiqua disti ηguatur a Lege nova quae vocatur Lex gratiae. Falsum autem esse, quod exi de desumenda sit disti lictio inter utram e Legem, jam patet ex dictis , eum utrobique tam gratia sussieiens quam mea a Deo uerit elementissime concessa , cum e tamen diserimine . quod in Lege nova ob merita Iansenius ἐν utriusque tamen haeresinciam superius resuta Christi actu exhibita Deus nobisciargiatur copiosiores vimus, cum Deus vel in omnes salso fieri, pro omnibus
Ex hae propostione sequeretur, Deum non voluime reprobos salvos Deere; eum SalWationis effectus apud hos non sequatur 'quod equidem docuit Calvinus, ae postea atque uberiores gratias, quam in lege veteri
Se denuo pate ei mesaellius, uod nullam aliam gratiam internam per merita Christi nobis comparatam admittat nisi meaeem, sive illam, cum qua numq- ν sum abaetamus, quae est ipsissima gragia estieax. EDrat autem Quemellius in hoc , quia vult , absque hae gratia nos B. neque posse Christum confiteri , quod est falsissimum i possemus ea ima etiam sacere cum gratia iustitiente, dummodo vellemus juxta iam saepius di cta. Unde aeque ista uestellii, ac alia intimi sui mi. et Artui id do strina merito tamquam haeret te rejiei derubet, dum nempe ille alius Meuit, Sanctum Petrum ex Meaeis non pinuisse non abnegare Chri.
In dupliei hae propositione ad minus duplex gravissimus error eontra sensum Catholieae Eeelesae reperitur Prams, quia me mellius tam hie, quam adhuc larius propositione . constituit gratiam divinam generaliter in aliquo extrinsem, nimirum in omnipotente voluntate Divina rubente, ex faeiente, quod lubet cum tamen Concilium Tridentinum eontra ut herum, Q alvinum gra que ac charitatem habitualem Sessi . e Iusseri s. agnoscat tamquam ens positivum animae inhae secundo errat, quia iterum ab hominibus exeludit gratiam sumetentem, seu illam, cujus operatio potest a libero arbitrio impediri r eum tamen eamdem agnoscat Apostolus a Corinthia cap. 6 exhortando suos Corinthios ne ι vaeainm4νatiam De recipiam quae admonitio foret ridicula, si non daretur aliqua gratia uiuetens, seu ta-ti . cum operatio per libetum arbitrium posset impedi. ri Gratiam enim Dei in aeuum recipere nihil aliud est, quam gratiam quidem recipere, intentam lamen Pergratiam operationem in essectum non deducere.
PROPOSITIONES XIII XIV XU. XVI. XUII. VIII. IX. XX.
XVII Semea Verbi, quaa manas De Drea , semper affer fructum suum. XIX. De gratia aut alis es, qua Cur omnφMeus, Iunias haec es Mea, quam Ipse nobis tradi ι omnιbus suu
XX. Vera Gratiae Idea est, quod Deus vult HI a arebis ob dis , ω μου - erat, di omnis fuat. loquitur tamquam Daminas, ct omnia δε submissa sunt.
Omnes istae propositiones denuo se undant in eo quod non detur gratia, nisi essie x , eui in statu nature lapsae numquam resistitur, uti Met Iasenius Antesigna. nus Propositionem. Quesnellius constanter erroneam hane doctrinam prosequitur. Quaero autem ego ex ipsis, utrum . - masti sunt vocat , aut ver Electi Matth. a . utrum, inquam, soli a Deo lecti , si aliquando peccent, habeant gratiam internam in ordine ad conversionem vel non soli lecti ergo alii frustra voca itatur, cum inansenistarum tinei piis sint im opino si quis non habens alas, oearetur ad dum ridicula ore hae vocatio, prout recte observat viva hie. Quod vero praeter lectos etiam reliquiis eat obtineant a Deo gratiam internam talis gratia apud illos peccatores, qui vocem hane Domini non sequun- erit lassiciens nam si quoad omnes vocatos laret
86쪽
c unam Propositiones Paschas ore.
ipsa ruinaeos operatis. a Deo sunt, ficut
Postquam Quesnellius mentem suam elarius adaperuit, quidnam proprie per interiorem Iesu Christi gratiam intelligat, dicendo, quod eadem nihil aliud sit , quam in Iunias Dei omnipotentis, seu potius operatio voluntatis Divinae jubentiri quod imis, is daam, sta e irmi quod jube ulterius pergit , ut magis rapiatur, instituendo
aliquam paritatem inter Inornationem QResurrectionem ex una inter gratiam Iesu Christi ex altera parte, ut sic concordet omnipotentis Dei operationem eum libero ipsius voluntatis consensue ait enim, uti In carnatio, d Resurrectio active sumendo est operatio om
ni potentis voluntatis Dei, ita quoque Gratia Iesu Christ amquam Brtis, potens, suprema in vineibilis est imitatio operationis Dei Inearnantis , resuseitantis filium suum. st plane , si alias omnis militudo laudieat
haec omnino utroque caret pede , dum non solum gratiam sufficientem iterum exeludit, verum etiam ipsum quoque conceptum formalem gratiae ellieaei destruit nam, stante hae paritate, voluntas a libera cooperatione per gratiam effiearem omnino exesuditur ἰ cum tamen gratia esstea juxta Catholi eos liberum arbitrium quoad cooperationem suam omnino admittat. Probatur hoc strum assertum taliter: operatio Dei Incarnantis, seu producentis unionem hypostat iram inter Verbum Divinum d humanam naturam item operatio Dei Patris resustitantis Filium suum , seu reprodueentis unionem inter animam, e corpus jusdem est operatio solius voluntatis De Omnipotentis, ut nihil ullatenus ex parte hominis potest reluctari ergo si est utrobique paritas etiam operatio Dei eirca flectum salutarem erit opera.
tio solius Dei , cui ex parte voluntatis hominis nihil potest reluctari . Subsumitur atqui ho pugnat expresse contra Concilium Tridentinum, juxta superius dicta estque expresse sententia Lutheri atque Calvini negaratium libertatem indifferentiae in ordine ad bonum spiria
operatio gratiae etiam meaeis etsi enim stante gratia meae infallibiliter, ae eerto sequatur et sectus hoc tamen non provenit indepem denter a libera eooperatione hominis eum talis homo ponatur a Deo in iis circumstantiis, in quibus praevidet, eum libere suae gratiae cooperaturum si oti vireris, Iuberum omisti arbitrium a Deo metum, et exeuarum adureoperaνι, gentis a Deo excitanti, atque vocant , ea ad
obtineadam justificatlanti ratjam se disponat, ae r Gret aeque se dissera re, si velit ere. Θα ηatia a se, inquit Coneilium Trid. Sessi. ετ de Iustis ean a toties jam Iansenistis ineuleatum.
PROPOSITIONES XXVI. XXVII. XXVIII. XXIX.
XXVII. Fides est prima gratia, Θ fons omnIum aliarum. XXVIII. Prima graria, quam Deus eanceae peccatori, est peccatorum remisso. XXIX. Extra celsa avilla conceditur aras a.
Doeet hi Pasthasius Quesnellius, quod nullae dentur gratiae nisi per fidem , de quod ipsa fides sit prima gratia, a consequenter cum extra veram Ecclesiam non sit
vera fides, neque extra eamdem existat aliqua gratia Adjungit, quod respectu peccatoris , ut iterum fiat justus, sit prima gratia ipsa remissio precatorum Α --nia ista apertam continent salsitatem nam In pr m s a. tu gratia praeveniens, excitans adultos ad veram fidem amplectendam ergo non omnes gratiae dantur per fidem,
sed potius debent aliquae admitti praecedentes ipsam .dem. Secunio item nec Ethnici, Tureae , de Iudaei e tent gratia Divina excitante ad veram fidem e. quamis vis existant extra Ecclesiam ergo datur aliqua gratia etiam extra Ecclesiam Tertis per fidem, v spem, seu fiduciam in Deum die juxta Conei lium Tridentinum Isis Ad Iustificat. U. 6. eam erigitur ad pomi entiam, detestationem peccatorum, quae recedit actualam e Io ex parte peccatoris remissionem, alii actus salutares mediante gratia Divina elieiti, di consequenter ipsa remissio non est prima gratis Peccatoris, ut iterum fiat justus.
PROPOSITIONE XXIII. XXIV. XXV.
sola sua inmate, jubet, ef psi
Ut Iansenistae eamque ellio Ideam gratiae Iesu Christi juxta suum oneeptum hominibus magis imprimerent adhue duas instituunt paritates, sed aeque infelici eventu. Prima paritas est de Deo hominem e nihilo producente vel mortuum resuscitante altera vero de Centurione solo reatu omnipotentis Divinae voluntatis corporaliter δε- nato nam taliter etiam Inquiunt I Deus per gratiam suam errat spiri ualiter ex nihilo, & sanat morbos ani. me humanae . A eontra est quia ambae prae dentes operationes ex integro non dependent ex eooperatione
Que mellius aeque . a Ianimius e stanter Inimieus gratiae suffieientis per haec ipsa verba iterum eiieere,' solam interiorem efficaram adstitendit; nam, cum juxta Eum , quos Deus vult salvos sacere, infallibiliser salventur, signum est,quod Deu se eulit solos Electos saluari isti enim soli non rep-
insallibiliter actu salva tur seque Deus alios extra Elmctos non vellet salvare , consequenter ne ipsis aliquod Salvationis remedium, puta gratiam ulneientem pro . rare. Et ita plane sentiunt Iansenistae, addentes propteroea , quod Chrisius pro solis Electis voluerit singuinem suum fundere, ac mortem obire, atque exinde solis Elmetis procurare gratiam, de quidem esseacem, ne voluis, ta Dei suo frustretur effectu At contra hoc assertum pugnu actae Scriptutae textus saepius jam allegati r i. mirum quod Deus velit omnes salvos fieri, Christus se voluerit dare in Redemptionem pro omnibus , ac pro omnibus voluerit mori. Et siret Me desiderium saepius
ex parte creaturae suo Bustretur etffectu; ex parte tamen
Dei adhuc in omnis. eiticax, quatenus mul procurat
87쪽
So Cup. III. F. T. Continens centum
etiam pro reprobis talia remedia sufferemia, ut possent salvi fieri actualiter, dummodo vellent his reo mediis cooperari. Per dicta tamen nolo negare quod vinluntas Divina saluandi homines c. respectu lectorum i Conzil. Trid. Sess. . de Iustificat. Can. t. nithema est uidem Consilium Evangeli eum non tamen praece pium. Operari autem intuitu mercedis aeternae neutiquam in Sacra Scriptura pronibetur quasi malum . Quin imo', quam respectu reproborum, utpoten salutem aeternam obtinendam d. adhue sit emeaei eum Electis ad hane creverit dare gratiam finalem non solum MI mem,rum etiam meaeem qua stante insallibiliter absque tamen praejudieio libertatis indifferentiae in voluntate erea. ta ex parte actus primi proximi sequetur effectus . . trum autem hae gratia si intrinsece ves tantum extrimiae esti ea , relinquitur discuissioni ulteriori Theologorum, juxta jam dicta. Mihi ultimum citra tamen rei-judietum alterius sententiae longe praepiaeet eum e inde Deilius insallibilitas et Tectus oncilietur eum libertate humana ex una parte ex altera vero adhue salvetur profunditas Mysterii, uti onsideranti patebit.
3 3. XXXI. D deria Mu semper habeat suum effectum,
p.; rem utimo cordium Her , quando eis uti m eptat tuat illum isa vixeνit justificatum peccare , dum ιηIAιIubene
Gratia Adam non producebat nisi merita
XXXV. GratI Adam es sequela Creatnnis, est sanae, e laturae.
Collimat Auctor dictarum propositionum per haee dicta iterum ad suam gratiam Maeem , faciens propterea aliquam distinctionem inter gratiam Adam collatam in statu Innocentia, ct inter gratiam nobis coneestam . Inst tu Innocentiae admittit quidem , quod gratia Adam non eκ eluserit lilaertatem indifferentiae ex parte hominis, ad-XXVII. Iesu G ista se misi tradidit ad liberandum pro ditque hanc gratiam supposita creatione in naturae sane, sempe suo suη uine prime enitos, ces, electos de manu Aa-
Mani sectat se elatius in praesenti quesnet Ilus presertim propositione a. quod idem ac Ian senius propositione quin . t circa Pallicinem Salvatoris sentiat; nimirum quod Christis desisteraverit pro solis lectis sanguinem undere di pere sanguinem suum his solis c non reprobis i gratiam
aliqv.im ruernam ocurare. Id tamen salsum esse μιαρο integrae debitam, nec tamen produeere, nisi merata humana. contra vero in statu naturae lapsae vult gratiam esse ab intrinseco meaeem, quae Dei nos velle citra liberam nostram voluntatis electionem, & eooperationem, ui patet ex praee edenti propositione ejusdem at Qtribus sequentibus. Ait autem hanc gratiam nobis per Christum comparatam producere talia opera supernaturalia quae proprie dici possunt merita gratia , Ic dona Dei. Sed contra est , quod in statu Innocentiae taeter vires , pelli ctiones naturales ipsi naturae purae, ae integrae debitas Deus Plotoparentibus coneesserit multa alia privilegia Moenti numeria, a susus numero 1 contra Iani nium D tui indebita , que pariter in nos suiment derivata, nisi ostene imus Christus in eruce non solum pro omnibus Adam peccasset inter dicta privilegia prinei pale erat graeno, tuus est , velum etiam pro luis inimiei praesentibus tia sanctificans, quae dabat jus ad Beatitudinem superna-ae suis ris ibidem metaliter oravit, dicens Lue. α I. urat m, seu ad visionem ac fruitionem beatiti eam natu. Rrte a. νnnite uiris amen non omnes, etsi multi, ex rae orae ex se Consideratae neutiquam debitam. Unde inimie is Christi sui. acturr quis ergo a t, dessaerium salium est , quod gratia da mi uerit sequela creationis. Chiisti per orationem ad Patrem suum rite hicishm iam ac n. tura debita, quod opera bona exinde per tuum habuisse et tectum Sanctus Auguilinus Ser m. a. suis lent merita mere humana quoniam ad illa de Sanctis, ,,uens de Oratione Christi pendentis ineru vo: untatem concurriment gratia tam habitualis, quam actua. ee, inquit suaκdo cerae podes orabat, ridebat , e lis sieuti des csto et si fortassis actualis non sui ne uir prae videbar mae i. micos sed maum ex III 1Muros mdcos dique collata in quali gradu , cum de facto ob rebelli pretiaebar er deo NE. omnIbus ea amissaιabat nem eiarnis , dc omitem peccati indigeamus uberiori Christus ex numero inimi eorum tuorum istum modo mu i maus Augustinus in Enchyridio . ios, de natura hu- res R. non mae sinutos praevidit amicos . e ta mana ante peccatum sic loquituris sine gratia tune NB. nee t eonsequenter pro iis quiaque , ullam me tam esse potuisset, quia speccatum in solo arbi
qui in inimi et tia sunt perstituri si pro reprotas, licet pro ultimis hae oratio is Passio Christi non 1. buerit desideratum Salvationis effecium .
e Moeri u fa. sanctus Paulus, vicem: Qui dilexit me, tradidit semetipsum pro me.
Ante deela rationem nota, sibimet ipsi renuntiare idem esse, ac suae propria utillio alias ex actibus bonis capiendae abdicare ita, ut nulla jam operati fiat intuitu mercedis aeternae. Vult itaque Quesnellius, ut quis possit habere fidueiam appropriandi hi mortem, S Mysteria Pallionis Domini noliri Iesu Christi, debeat is, uti S.
Duplicem differentiam, di quidem essentialem, statuitque mellius inter gratiam dami, in statu Innoeentiae, inter gratiam nostram in statu naturae lapis . HIma es, quod gratia Adami reeipiatur in perlbna propria aut ilitati ex bonis operibus per modum mercedis aec pie gratia vero in statu naturae l. psae in persona Iesu Christi,dae. Utrumque hoe assertum non undatur in aeria Ser, cui nos moraliter sumus uniti. Ieca-ο, quod gratia Ada-ptura: nam in primis tenuntiare omnibus Bonis terrenis mi uerit resisti bilis, gratia vero nostra tres stibilis, seu irr
88쪽
irrefragabilis. Haee tamen explieatio Iansenistiea tribus salsis laborat suppostis. r. salsum est , quod gratia Adami, a nostra essentialite ditistant id quidem negari nequit, quod gratia Adam ad constituendam justitiam originalem ompletam habuerit aliqua annexa de acto per peccatum originale deperdita , presertim subiectionem partis inferioris ad partem superiorem, ita, ut motus appetitus sensitivi subjicerentur appetito rationali ne ipso invito
consurgerent prout aucto ear rebellat adversus spirio tum e. ex ne tamen Beedum infertur, quod gratia fidami in se, intrinsee distinguatur essentialiter a gratia in statu nature laps: Falsum pariter est a quod gratia mobis ollata non reeipiatur vere in nobis nam utraque a actualis, immis ituans anime nostre vere communDcatur, cum hoc discrimine, quod gratia habitualis an cstiseans ex sua natura sit qua,ita permanens anime in. 4iaerens per modum habitus in iis vero sit auxilium
Divinum iterum transienis de quo plura Theologi Tra clatu de Grat a. a. Similiter sellam, Qtoties jam refutatum est suppolisum i IIul, quod in statu nature lapse omnis interior grati sit irretistibilis eum defacto detur susiiciens, ui resisti potest, imo actu resistitur ab ho
Nota, quod, si Ian seniste velint per hee sua dicta, Iu- , a gratiam nostram nullam esse aliam quam Iustitiam , dc gratiam Christi Fosis in tantum imputatam, inquantum sumus membra Christo tamquam supremo Capiti moraliter eon'ancta, quod linquam in tali sensu non multum abludant ire nostram iustificationem a Doctrina Lu- , ct Calvini, quin imo iisdem innitantur principiis.
PROPOSITIONES AXXUIII. XXXIX. XL. XLI. e XLII.
ma mali, eis nova ad omne. bonum.
Patet absque ulteriori explicatione ex ipsis his propo. sitionibus , quod Quesnellius per eas nihil aliud inten. dat, quam ab homine in stata naturae lapsae exeludere Omnem libertatem indisserentiae in ordine ad bonum indeque insinuare neeessitatem gratiae emeaeis ad illud Sed contra est rima, quod hae sit ipsissima Doctrina Miehaelis Baj multis antea annis ab eclesia damnata,eui ensurae etiam 1jus humiliter se suojecit Propositio Baii ordine ar se sonat tiberum a Draum fine grana alatori non ni ad metandum valet. Contra est secti O, quod exinde sequeretur , omnia opera infidelium ore mera peccata, utpote in principiis meisellii destituta gra. eis nam juxta ipsum propositione 7. Me est ρνι- gratia, e fons omnIum aliarum; hi neque juxta eumdem propositione 3 metra eclesiam nulla concedita reat a Subsumitiir atqui salsum est , quod . G. Metir Eleemosnam , he orare parentes sint apud infideles mera me Cata; ergo Minor subsumpta probatur erat enim ista Doc, in Lutheri, mi vini Bajiciam anteeedenter ab Ecclesia reprobata ; nam Lutherus in eaput . Epi
unam Propositiones Paschasii dic. Si
ad Galatas si habet: νυ extra fidem facta, ut maκIm ι θαι- μη Ideantuν, sub peceato, es maledicto sunt. Idem tenet Calvinus Lib. I. Instit. v. . Propositio Miniana inter damnatas vigesilai quinta taliter sonabat Omnia opera Iasidelium sua peccata, et Philosopborum
. I l . . . I Ut in prima propositione damnata tenuit Quesnellius, deperdita per metatum gratia nihil remanere in peccatore praete generalem impotentiam ad omne opus num i ita e contrario in praesenti Oeet, quod sublato per gratiam baptismalem peccato in justo tali remaneat impotentia ad pereandum, ita ut in ordine addas actiones peccaminosas plus vitae non habeat, aliquis normus ad res mundanas . At e rea 'Ima , quod in prindipiis Catholieotum gratia baptismanis tam qnam saaclificans equidem tollat actuale peccatum , noritamen potenti an peccandi neque mitem peceati, allageni acquisita semel per baptismum gratia homines rocuderentur impereabiles, qui tror uera Ioviniani , jam quatio saeculo ab Ecelesia. rejectio Videat Joannes Sian. da U Iovinianus . . itra est Fecuado, quod aptitatus' beat potentiam amittendi gratiam baptismalem non solum me infidelitatem, sed et ixm per alta gravia peceatara ergo odio baptizatus, non obstante gratia baptisma,ti , habet magia potentiam liberam ad perandum
qu m mortuu ad exercenda operatione i mundanasi, utpote cum minuas omni careat potentia quoad ope rationes vitales Anteced. probatur ex Conei l. Trident. Seg q. de Bapti Gn. anathemMina mi illum oui Taeon baptizatum non posse, etiamsi vetic, grauam ami tere, uantumrumetio recte, s P eremo.
, XLIX. in ullum pereatum est fine amore nσφι η tum est par bonum fine amore Dei L. Frustra clamamus ad Deum , Pater minis sphruus bHItat s non es le qui clamat. L Fides justificat, quana operatura sed psa non opera- tu , ni pre baritatem. LII. OmnIa alla salutis media extraratu In fide, tamquam a suo termise, o sti; sed bae fides κο est absque
89쪽
8 cap. III. F. continent centum,
LV. eas non corona , scibaritatem, a turn ex alto
remmulis In tarde suo, is jam est reus coram est.
LXIII. Romitarus adhue es sub aere , ficu Iudaeus , fi
Reassumit hie Quesnellius errores pridem Eeelesia reiectos, docendo quod inter amorem Divinum, Win. te amorem mundanum nihil mediet, ita quidem , ut omnia opera sint peccaminosa, nisi fiant ex motivo Cha. xitatis Dei , quatenus in se ipso infinite boni a mala, Auenter si credo in Deum . quia infinite verax est , spero in ipsum intuitu mercedis, quia nobis bonus est si abstineo a venereis ex motis castitatis, vel si sustineo serumnas absque ulla querela ex motivo patientiae, vel dopauperibus ex motivo misericordiae, vel obtemper Legi ex notivo obedientia ista omnes isti actus mali sunt, ubs fiant ex imperio , seu motivo haritatis, vel saltem
Aabeant, actum charitatis eo omitantem.
s. Ast contra est prima, quod idem doctatur a Cal. vino in Antilodo ad SH s. eap. r. dieente: μι adselo nibu G aereum , Meis Mum nisi quod ex mefeci EbuseMem amore maaat. Contra est ei Mo, quod Concilium Trideatinum ess . . d. Iustificat. Can. r. anathema- tiret illos, qui dicunt pereatum esse operari intuitu mercedis Formalia si habent si quis diareu, justificatum
tra est teriis , quod aera Seriptura ipsamet invitet inpius ad exereitium bonorum operum intuitu meroedis di praemii aeterni Inclisam eo meam ad facienda j s.cat ines νων - prapto retis, at ouem inquit David Psal. rg. S. Auguit in Psalm. 4. Non faelamus aliquid, ns spe carosium praemisis est enim altitudo , non aerere mercedem, sed sursam Contra est quarto, quod est hae doctrina, si later halitatem, si vitia nihil me. diaret, sequeretur, Feratorum gravium opera misericordiae, orationes ad Deum esse nova peccata, quam sequelam Queisellius propositione s. ultro quidem eum Bara propositione inter damnatas trigesima quinta admit.
it Sacra tamen Scriptura contrarium clamat , volens quod eleemosyna potius resistat peccatis ceti. a. v. 33. nec non a morte liberet,is peccata purget, ob cap. 13. v. s. Item orationes, Eleemosynae procurarunt Cornelio Centurioni lumen veri fidei, de aerum Baptisma, uti testatur uelus Domini AE cap. o. v. 4. Contra est Maio, quod hae opinio uesnellit de Charitate sue. rit plii lima Diicit in Viehaelis Bajiciam entum annis,
ultra ante Queisellium a summis Pontificibus S. Pio V., Gregorio XIII. damnata Si enim Bajus propositione inter reprobatas te . docebat: Non es vera Logis
obedientia, qua D ne baritate. Et propositione l.
Sensum harum Octo propostionum Deile capies , si principia uesnellii se Ianianistarum bene percipias altaque Is consormiter jam dictis propositione is seqq,
puta .rabsque gratia enficae homines omnes in statu naturae constitui in generali impotentia ad omne opus bonum, d eonsequenter etiam ad legis implementum. 3. Equidem non negare videtur, posse qua spiam leges G servari intuitu mereedis vel ex timore poenarum . d
di tamen id ipsum non esse legis implementum , sed
Fum Peccatum, quia hae non fiunt ex vera charie
te. I. Existimat gratiam Iesu Ch iisti esse irresstibilem , ii quidem, ut si quis eam a Deo acquisierit , irresistibiliter debeat operati bene. ineque a S. Augustino p pellari gratiam rictoriosam &e dce. Inquit , eamdem
gratiam in novo Testamento, tamquam in lege gratias . obtinere multos, non tamen omnes , prout etiam Ipse Curistus pro multis, sed non to omnibus , uti putu
sanguinem suum sudit. s. it, in Lege uda ira seu veteris Testamenti gratiam illam Iesu Christi nondum fuisse eoneessam ; unde . I iraelitas vixille sub maledicto legis . seu i ut asserit I sub peeeato, di generali imp tentia adimplendi legem etsi enim aliqui eamdem
servaveri ut id tamen vel intuitu mereedis, vel timore poenarum conligisse dieit, ita, ut semper peccaverint
tam faciendo malum, quam deelinando illud ob merum Paenarum metum. Et in pergit vestellius xΜυ-ses. Prophetae, QD,stores legis antiquae nullum des runt Deo Filium , eum non ficteriat nisi mancipia per timorem. 1. Pari modo manere sub maledicto Legis bapti. latos, sic in Iudaeos, si logem adimpleam ex isto tim te. Ita eum Iansenistis Quesnellius. 47. Hae tamen doctrina pluribtis laboru alsis suppostis ab Eeelesia, de summis Pontificibus pluribus abhine
annis reprobatis. In ρν mIs enim , quod etiam mediant. gratia suifficienti quis constituatur in potentia proxima observandi legem meritorie, patet ex declaratione primet propositionis, d alibi sepius secundo quod non sitie catum observare legem intuitu mereedis . ostensum est numer antecedenti. Insuper servare Legem ex timor. poenarum alias infligendarum neutiquam esse peccaminosum , sed potius utile, praeparatorium ad gratiam
subintellige sanetifieantem saepius decidit suprema S des Nam Alexander VIII sequentes ditas e fixit Theisses Cap. IV. adhue adducendas . Prima ordine I . e
sonabat -- Gebena non est supernaturatis altera rodine s. a rvis , quae e Gebe ae , et
90쪽
D cIpitur, ae dilectione Maevaleriis Dr propter se, non est
ponas motus , ae Uern.rturam . Pro ut etiam Concilium Tridentinum te . . de Iusti fleat. n. g. anathemati. Ea vi quemlibet, a vixeris, Iehemiae metu ere meeatum esse, aut peccatore pejores facere. Item Can. 3, es I .
de Poenitentia ulmine postoli eo pereuna illum, quι
vixerit, eam e trIιιonem , quae paratur erc. In amariaud ne
anima suae ponderando peccatorum suorum gravitatem , muLtudinem, faeditatem, B amissonem aeterna beatitavisti e arterna damnatIesu acursum, non esse verum, es tilem dolorem , nec praeparare ad pratiam. Ubi prineipaliter in.
tendit reprobare positionem ut heri inter propositiones damnatas a Leone X. ordine sextam eap. II. . a. amrelatam, in qua positione dictus haererumha defendere nitebatur talem dolorem sacere hominem hypocritam & magis peceatorem, nisi processierit ex affectu charita.
tis , prout apud Domini eum Viva hie limitat in Epi. stola ad Sulpitium. Mirandum itaque est, quod Quesne l.
lius mori upiens ut Catholicus erambem hane haereticam recoquere praesumpserit, etiam quasi in articulo mortis appellando ad suturum Generale Concilium. Experietur nune hane appellationem in supremo tibunali Dei suisse rejectam, tamquam illegitimam . Terti inesnellius
supponit salsum, quasi gratiam Iesu Christi semper me
irresistibilem, quam etiam propterea male vocat UIEMI fami nam gratia efficax a SS. P. appellatur Uitrix, non quasi libertatem vineat, eamdem subjugando, sed quia superat tentationem Diabolum, concupiscentiam, uti
recte notat noster Bona Parti . v. 17. n. 17. Item
quarto, quod Christus sanguinem suum tantummodo pro multis suderit, de quibus punctis videantur dicta partim propositione II partim num. 38. uim sit sum pariter est, quod in Lege veteri non fuerint a Deo in-
eulenter contraditere debet his intelligere de fide non nudi, sed sormata charitate, ita , ut sensum Dei a s quentem Dei bonitas abbreviavit, seu in ompendium redegit viam salutis, omnia laudendo inter duos eraminos fidei nempe, charitate formatae a precum. In hoc tamen uestiellii amerto praeeipuus error in eo onsistit, quod , dum omnia quoad salutem ternam obtinendam praeeis intra hos duos terminos concludit . alia media ad salutem conduerentia, uti gratias actuales infidelem
ad fidem amplec1endam excitantes, virtutem spei, miserieordiam erga pauperea, abstinentiam, consilia Evangelica fit excludere videatur. Nee reatur, miles virtutes neutiquam exeludi, dummodo ex imperio haritatis proinredant , vel saliem eam virtutem supremam sibi comjunctam habeant. Num eoηtra est , quod etsi majus om- paretur meritum , quando taliter ista fiunt , id tamen ad contrahendam bonitatem ex parte dictarum virtutum necessarium non sic eum singulae ab invicem mei distinctae habeant proprium objectum is ale moraliter bonum . ne desit gratia divina praeveniens Qeoncomi tans memoratos actus moraliter bonos . videantur dictan. 4. e seqq. Item cap. IV. . Isq. t . 18.
s. ειδεν, fur, augmentam , is praemrum μου , tolum est donum purae liberatitatu Dei.
Negare, quod fides , usu , d augmentum fidei, auti. Deinde quamvis legem servassent ex metui, Medum per hoc consormiter dictis antecedentibus peceatum ommisiment, dummodo non mul retunuerint conditionatum affectum ad peccandum, ita, ut rati suiment illud perpetrare , nisi poenae absterrerent
Exinde septIm patet, salsissimum quoque me quod Moyses QProphetae nil nisi manet pia per timorem effecerint. Num mancipia dicenda sunt e qualibet libuit. liorum Israel duodeeim millia signati, quos vidit Ioannes pocalyps cap. 7. stante ante bronum a conspecta In e E eodem undamento ne ali jus peceat a guendi sunt baptizati , qui ex timore poenarum legem adimplent, dummodo non simul affectum retineant ad peccatum, quod bene pro semper notandum Sancti Patres enim , qui timorem servilem tamquam peccamininsum rejiciunt, loquuntur de timore serviliter servili, seu illo, qui simul retinet amorem ad peccatum vis Cap. IV. n. st et seqq.
tuitu meritorum Christi praevisorum onees Iae gratiae tam praemium per actus fidei obtentum sit liberalissimum d suffieientes, quam meares eum Christus juxta jam di-lnum miserieordissimi Dei , oret summa ingratitudo .cta antecedentia post perpetratum Λdae mecatum nullum merito cum doctrina Pelagianorum is semi. Pelagian a summo Redemptionis benetiei exeluserit sexta atque rum ab eclesia condemnanda; hi enim propterea sueraveritati Catholieae consentaneum non est , quod omnes reprobati , quia priores salutem nostram ex toto , postmin vetet Testametuo vixerint sub maledicto legis seu riores vero altem initium nostrae salutis, excluso super- sub peerato In primis enim etiam a flatu veterti Testa, naturali dono gratiae, puris natura viribus adseripleriant meat juxta formalia D. Thomae p. a. Quaest ror aris In hoc tamen errat Quesnellius, quod amerat, similes r. ad a. fuerim H qu babentesibaritatem, e Gratiam υι actus fidei ex toto ita esse purum liberalitatis Divinas ritus sanct : ram nec ibidem praeclusa sui omnis via ad donum, ut simul eosdem actus exeludat a ratione meruti et enim actus boni mediante Divina gratia libere a nobis elieit in radice sint pura Dei donari quatenus numirum Deus primam gratiam tamquam radi rem omnium meritorum nulli conter intuitu operum naturalium, sed
praeeis gratuitora se aliter tamen habent iam apud Deum suo modo rationem meriti in ordine ad prςmium leste vel proxime, vel saltem remote quado nimirum dioe actus boni cooperante simul gratia Divina, libere ab hominibus eliciuntur, ita quidem, ut post primam supernaturalem illuminationem elieiti actus fidei uiuspiam Catechumeni baptizari cupientis censeantur meritorii de
congruo, dum vero memorati actus repetuntur post reisceptum baptisma ab homine iusto, sint quoque quoad augmentum praemii aeterni meritorii de condignora hinc Conei l. Trident. Sess. . de justificat. an. a. loquens generaliter de omnibus actibus, & operibus bonis hominis per gratiam saneti fieantem justificati, recte anath matizavit eum, qui vixeνI , hom nia justificat bona prea ita esse dona De , t a fiat 3Iam boa i a justificara
g. De Bovitas abbreviavvium a fide is precibus. salutIs , Haudendacio.
Nisi mesnellius velit doctrinae suae propriae aliis dua.