Theologia moralis brevi simulque clara methodo comprehensa, atque juxta sacros canones, et novissima decreta summorum Pontificum ... auctore r.p.f. Anacleto Reiffenstuel, .. Supplementum ad theologiam moralem r.p. Anacleti Reiffenstuel, continens suc

발행: 1739년

분량: 152페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

cap. 1 g. m. Effugia Uem larum, ALEXANDER Episcopus Servus Servorum DE . Universis Christi Fidelibus

salutem , Apostolicam Benedictionem. Ad Sanctam Beati Petri sedem , universalis Ecclesiae regimen , inscrutabili Divinae Providentiae Dispositione , nullis nostris sustragantibus meritis evecti, nihil Nobis antiquius ex muneris nothri debito esse duximus , quam n Sanctae Fidei nostrae , ac Surorum dogmatum integritati tradita nobis a DEO potestate oppor

tune contuleremuS.

Ac liceat ea, quae Apostolicis Constitutionibus abunde fuerunt definita , novae decisionis, sive declarationis accessione nequaquam indigeant ἱ quia tamen aliqui publicae tranquillitatis perturbatores illa in

dubium revocare, vel lubdolis interpretationibus labefactare non vetentur , ne

morbus iste laxius divagetur , promptum Apostolicae Auctoritatis remedium censuimus non esse disserendum Emanavit quidem alias a fel ree. INNOCENTIO Papa X. Praedecessire nostro constitutio , de definitio tenoris qui sequitur. Hi tenor Tuta Innocentiana inseritur, φιaesam fuit meriatenus allegata . . Praecedenti . Post eamdem pergit ma Alexandri

ulteriug.

Cum autem, cui accepimus, nonnulli iniquitatis Filii praedicta quinque propositiones, vel in libro praedicto juidem Cornelii Jansenti non reperirici sed ficte de pro arbitrio compositas esse , vel in

sensu ab eodem intento non damnatas fuisse , asserere magno cum Christi Fidelium scandalo non reformident. Nos, qui omnia , quae in hac re gesta sunt , sufficienter attenter perspeximus , utpote qui ejusdem Innocenti Praedecessoris jussu, dum adhuc in Minoribus constituti, Cardinalis munere fungeremur, omnibus illis congressibus interfuimus, in quibus Apostolica auctoritare eadem causa discussa est , ea profecto diligentia , qua major desiderari non posset, quamcumque

dubitationem super praemissis imposterum

auferre velentes , ut omnes Christi fidele, in ejus fidei unitate sese contineant, ex debito nostri Pastoralis officii , ac matura deliberatione praeinlertam Innocenti praedecetaris nostri constitutionem , declarationem, raefinitionem harum serie confirmamus, approbamus, in novamus,

Se quinque illas propositiones ex libro pratia memorati Cornelii Iansenti Episcopi premsis, cui titulus est, Augustinus , excerptas, ac in sensu ab eodem Cornelio antenio intento damnatas fuisse , ςclaramus , definimus , ac uti tales , inusta scilicet eadem singulis nota, quae in praedicta de claratione .definitione unicuique ill rum sigillatim inuritur , iterum damnamus , ac eumdem librum sapedicti Cornelii anteni , cui titulus , Augustinus

omnesque alios tam manu scripto , quam

typis editos, is quos sorsan imposterum edi contigerit, in quibus praedicta ejusdem

Cornelii Ianienti Doctrina, ut supra damnata defenditur, vel astruitur, aut defendetur, vel astruetur , damnamus itidem, atque prohibemus et Mandantes omnibus Christi fidelibus, ne praedictam doctrinam tenζant, praedicent, doceant , verbo vel privatim , palam val occulte imprimant, sub poenis, censuris contra haereticos in

jure exprestis plo facto absque alia decla

ratione incurrendis,

Praecipimus igitur omnibus Venerabilibus Fratribus nostris Patriarchis, primatibus , Metropolitanis , Archi-Episcopis ceterisque locorum ordinariis, ac haereticae pravitatis Inquistoribus , Judicibus Eccletiasticis , ad quos pertinet, ut Pra insertam ejusdem INNOCENTII Praedecetaris Constitutionem , Declarationem, ac Definitionem, juxta pyaesentem nostram determinationem , ab omnibus observari faciant, ac inobediςntes,

belles praedictis poenis, aliisqueauris , c

facti remediis , invocato etiam , si opus fuerit, brachii saeculariis auxilio, omnino

coerceant. Datum Romae apud S. Mariam Majorem anno Incarnationis Dominicae I 636. 6. Octob.

Subinde vero, quo omnis Apostolicarum definitionum eludendarum aditus intercluderetur , memoratus ALEXANDER Praedecetar, priscum Ecclesiae morem secutus, certam edidit sermulam ab Omnibus Ecclesiastici ordinis tam saecularibus, quam regularibus personis subscribendam

per aliam suam hac in re promulgatam Constitutionem tenoris sequentis, videlicet: ALEXANDER Episcopus Servus Servorum DE . Ad perpetuam rei mem riam Regiminis Apostolici Divina Providentia Nobis, quamvis immeriit , commissi ratio postulat, ut ad ea potissimum, Coool

72쪽

duentium, has quinque Proposit o e. quae Catholicae Religionis integritat ,

propagatIoni, animarumque laluti , de si delium tranquillitati contulere apta, idonea esse judicantur, animam, curam omnem, quantum licet, in Domino applicamus: Quamobrem Cornelii Jante mi Haeresin in Gallia praesertim serpentem ab INNOCENTIO X fel rec Praedecet-lore nostro fere oppressam ad instar colubri tortuosi , cujus caput attritum est in varios gyros villationum deflexus euntem singulari Constitutione ad hunc finem edita , altero Assumptionis

nostrae anno extinguere conati fuimus

Sed ut multiplices hostis hominum generis artes adhibet, nondum plene consequi potuimus , ut omnes errantes in viam salutis redirent , qui tamen unicu S

erat Votorum, curarum nostrarum co

pus, quibus operam, industriam tuam egregio sanes studio Venerabiles Fratre nostri Archi-Episcopi, WEpit copi Regni Galliae , earumdem Constitutionum Apostolicarum executioni praecipue intenti contulerunt Charissimus in Christo Filius noster ex Christiani stimus singulari pietate auxiliarem dexteram strentio, ac constantissimo animo porrexit. Cum autem praefatus ex Christiani simus eodem Religionis Zelo ductus per suum in Urbe Oratorem Nobis significari , exponique curavit , nullum aliud Opportunius remedium pestis ei huju, contagionis Reliquiis extirpandis adhibe iposse , quam si omnes certam formula nisu blcriberent nostra Auctoritate firmaram, in qua quinque propositiones ex Cornelii libro, cui titulus , Augustinus excerpta ,sincere damnarent, ac proinde illam a Nobis quantocyus expediri ad quaelibet

efiugia praecludenda, omnesque removendos obtentus flagitaverit.

Nos tam piis dicti Regis Christianis

simi votis benigne annuendum elle ducentes , formulam infra scriptam ab omnibus Ecclesiasticis etiam Venerabilibus Fratribus nostris Archi-Episcopis QEpiscopis nec non aliis quibuscumque Ecclesiastici ordinis tam regularibus, quam saecularibus, etiam Monialibus , Doctoribus,, Licentiatis , aliisque Collegiorum Rectoribus , atque Magistris subteribi districte mandamus , idque intra re melI- se a die publicationis, te notificationis, praetentium ι alias contra eo , qui intra

terminum iraedictum non paruerint irremistibiliter procedi volumus juxta Canonicas Constitutiones se Conciliorum

decreta.

Formula a j tradictis sub Gibenda. Ego N. Constitutioni Apostolicae INNOCEMTIII. datae die xi a i 633. in Constitiι-tioni ALEIANDRI VII datae die 16. et ι is 6. Summorum Pontificum, me subjicio, quinque propositiones ex corneli Jansemitabro, cui nomen , Augustinus , excerptas ta in sensu ab eodem Auctore intento , prout illas per dictas constitutiones Sede Apostolica damna vi , sincero animo resecis , ae damno in ita juro sic me DEUS adjutet, in haee

Decernentes insuper praesentes litteras semper, perpetuo validas Ecaces existere,, fore suosque plenos se integros estectus sortiri, de obtinere , Sicque per quotcumque Judices Ordinarios, lae- legatos ubique adicari, definiri debere lublata eis, eorum cuilibet quavis aliter judicandi , de interpretandi facultate,

auctoritate ac irritum .inane, si iecus luper his a quocumque quavis auctoritate cienter , vel ignoranter contigerit a

tentari.

Quocirca Venerabilibus Fratribus Archi Epii copis , pilcopis . aliisque locorum

ordinariis committimus mandamus

ut singuli in suis Dioecesibus , ac locis uae jurildietioni subjediis praetentes litte

ias in eis contenta quaecumque exe

quantur, de executioni mandari, ac observari ab omnibus curent , de inobedientes quoscumque per sententias, de poenas aliaque juris Sc facti remedia , appellatione postposita, invocato etiam ad hoc, si pus fuerit, brachii saecularis auxilio , omnino

compellant. Volumus autem , ut praesentium rauiumptis etiam impressis, manu Notarii publici subleriptis, sigillo alicujus perlonae in dignitate Ecclesiastica constiturae munitis, eadem fides prorsus adhibeatur , quaeiplis originalibus litteris adhiberetur , si forent exhibitae, vel ostentae. Nulli ergo omnino hominum liceat hano nostram Constitutionem Ordinati nem infringere . vel ei usu temerario

contraire si qui autem hoc attentare prae

tum pleri , indignationem Omnipotentis 3 DEI

73쪽

co et g. IV. Elfugia Iansenistarum, DEI ac BB. Petri, Pauli Apostolorum ejus

se noverit incursurum. Datae Romae apud Sanctam Mariam Majorem anno I 664.is. Febr. Sic equidem causa finita est; non tamen sc ut par erat, finitus est error Apostolico toties mucrone percussus. Neque enim defuere, nec adhuc desunt homines veritati non acquiescentes, numquam Ecclesiae contradicendi finem facientes, qui

variis distinctionibus , seu potius effugiis

ad circumventionem erroris excogitatis Ecclesiam ipsam turbare, eamque interminatis Quaestionibus , quantum in ipsis est involvere, de implicare conantur, quodque deterius est, piamet post Sed is decreta, redarguendis eorum pravis sensibus condita, ac praesertim quasdam piae mem. CLEMENTIS Papae IX. dieci'. Jan. 669. ad quatuor Galliae Episcopos , nec non binas similis memoriae INNOCENTII Papae XII. etiam praedecetarum nostrorum dies. Febr. 4694. die 24. Novembris i 696 ad Episcopos Belgi in forma revis

respective datas litteras in erroris sui patrocinium advocare, temerari plane ausu non erubescunt, perinde , ac si memoratus CLEMENS Praedecessor, qui eisdem luis litteris se INNOCENTII X. QALEXANDRI VII. Praedecetarum constituti nibus supradictis firmissime inhaerere , ac dictis quatuor Episcopis veram , Qtotalem Obedientiam , doque formulae a praefato ALEXANDRO praedecetare, scut praemittitur , editae sincere per eos subicribi voluisse declaravit, aliquam in tam

gravi negotio exceptionem, seu restrictio-uem , quam nullam prorsus se unquam

admissurum fuisse protestatus fuit , reipsa admisisset dictus vero INNOCENTIUS

XII. Praedeceta , dum sapienter ac provide praedictas quinque propositiones ex memorato libro Jansieni excerptas in sensu obvis, quem ipsamet propositionum verba exhibent , ac praeseserunt, damnatas esse Pronuntiavit, non de ipsemet obvio sen-iu, quem in Jansenti libro habent, quive ab eodem Jantenio intentus praefatis INNOCENTIO X., ALEXANDRO VII. Praedecetaribus damnatus fuit , sed de alio quopiam diverso sensu cogitasset; dictasque INNOCENTII ALEXANDRI VII. Praedecetarum Constitutiones temperare , restringere , aut alio quovis modo immutare voluisset, iisdem ipsis lita lieris, quibus eas in suo robore fuisse , esse , seque illis firmiter inhaerere verbis apertissimis asserebat. Praeterea iidem inquieti homines sparsis undequaque scriptionibus ac libellis exquisita ad fallendum arte compositis, non sine gravi Apostolicae sedis injuria , maximoque totius Ecclesiae scandalo docere non sunt veriti, ad obedientiam praefatis Apostolicis Constitutionibus debitam non requiri, ut

quis praedicti Jansentani Libri sensum in antedictis quinque propositionibus , sicut

praemittitur, damnatum , interius ut haereticum damnet, sed satis esse , s ea de re obsequiosum ut ipsi vocanto silentium

teneatur. Quae quidem assertio quam absurda sit, manimabus fidelium perniciosa, satis apparet, dum fallacis hujus Doctrinae pallio non deponitur error , sed absconditur, Vulnus tegitur, non curatur, Ecclesiae illuditur , non paretur lata demum

filiis inobedientiae via sternitur ad fovendam silentio haeresim, dum ipsam Jan senii doctrinam, quam ab Apostolica Sede damnatam Ecclesia universalis exhorruit, ad huc interius abjicere corde improbare

detrectent.

Quin etiam eo impudentiae nonnullos devenisse, compertum est, ut veluti natu ratis honestatis, nedum Christianae sinceritatis , obliti, algerere non dubitaverint, praefatae formulae a memorato ALEXANDRO praedecessiore praescriptae subscribi licite posse etiam ab iis , qui interius non judicant praedicto Jan seni libro doctrinam

haereticam contineri: Quasi vero , contra

quam scriptum est: u loqvitur meritatem in corde suo qui jurat proximo suo in non decipit, v jusmodi erroris sectatoribus liceat Ecclesiam ipsam jurejurando decipere, simulque Apostolicae sedis providentiam fallere , dum ejusdem formulae conceptis verbis loquuntur, quod Ecclesia loquitur , quod tamen sentit ipsa , non sentiunt seque parere Constitutionibus Apostolicis profitentur, quibus animo co

tradicunt.

Hinc est , quod Nos ad opportunum , efficax tam exitiali morbo . qui ut cancer terpit Qquotidie in deterius vergit, remedium adhibendum, non minus demandatae Nobis omnium Ecclesiarum solicitudinis debito , quam plurimorum Venerabilium Fratrum nostiorum diversarum Partium , ac praesertim Regni Galliarum

74쪽

DUnis succincte e.

67 Episcoporum Zelo, ac precibus excitati ne hujusmodi pravi homines Catholicae Ecclesiae pacem subvertere impune pergant, simplicium, ac pusillorum mentibus

imponere, docentes quae non oportet neve

ullus apud eos quoque, qui bona, ut ajunt, fide ac falsis rumoribus decipi se fortasse patiuntur , de mente ac sententia Apostolicae Sedis amplius ambigendi supersit locus , Divino prius tam privatis nostris quam publice indictis precibus, implorato praesidio, ac re mature discussa de nonnullorum Venerabilium Fratrum nostrorum S. R. E. Cardinalium consilio , auditisque complurium in Sacra Theologia Magistrorum suffragiis primo quidem praeinsertas

INNOCENTII X., ALEXANDRI VII.

Praedecetarum Constitutione , omniaque singula in iis contenta Auctoritate Ap stolica tenore praesentium confirmamus approbamus, cinnoVamuS. Ac insuper , ut quaevis imposterum erroris occasio penitus praecidatur , atque

omnes Catholicae Ecclesiae filii Ecclesiam ipsam audire, non tacendo solum C mininapii in tenebris conticescunt sedis interius obsequendo, quae vera est Orthodoxi hominis obedientia, condiscant, hac nostra perpetuo valitur Constitutionibus debetur, obsequioso illo silentio minime satisfieri sed damnatum in quinque praefatis propositionibus ansentani libri sensum , quem illarum verba praeseserunt, ut praefertur ab omnibus Christi fidelibus ut haereticum non ore solum , sed, corde rejici , ac damnari debere, nec alia mente , animo credulitate supradictae Formulae subscribi iacite posse ita, ut qui secus, aut contra , quoad haec omnia .sngula , senserint,

tenuerint, praedicaverint, verbo vel scripto docuerint, aut asseruerint, tamquam praefatarum Apostolicarum Constitutionum trans

grestares , omnibus , singulis illarum

censuris, poenis omnino subjaceant eadem Auctoritate Apostolica decernimus , declaramus , statuimus , de ordi

Decernentes pariter easdem praesentes .praeinsertas litteras semper, perpetuo validas .essicaces existere,, fore, suosque plenarios, mintegros esse s sortiri, obtinere , sicque per quotcumque Judices Ordinarios is delegatos ubique judicari definiri debere , sublata eis & eorum cuilibet quamvis aliter judicandi,& interpretandi facultate , auctoritate ac irritum inane, si secus super his

a quoquam quavis Auctoritate scienter vel ignoranter contigerit attentari. Quocirca Venerabilibus Fratribus Archi- Episcopis, aliisque locorum ordinariis nec non haereticae pravitatis Inquisitori

bus, Gudicibus Ecclesiasticis , ad quos

pertinet, committimus is mandamus

ut singuli in suis respective Dioecesibus, ae locis suae jurisdictioni subjectis pias

praesentes litteras , in eis contenta quae cumque exequantur is executioni mandari, observari ab omnibus curent, inobedientes rebelles quoscumque per censuras, poenas praefatas, aliaque juris,

facti rimedia , appellatione postposita,

invocat etiam ad noc , si opus fuerit brachii saeculatis auxilio, omnino coerceant, .compellant. Volumus autem , ut earumdem praesentium transumptis, etiam ni prestis manu alicujus Notarii publici subicriptis , sigillo personae in dignitate Ecclesiastica constitutae munitis eadem fides proilus adhibeatur , quae ipsis originalibus litteris adhiberetur , si forent exhibitae vel

ostensae.

Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam nostrae Confirmationis Approbationis, Innovationis, Decreti, De clarationis, Statuti QOrdinationis infringere, vel ei ausu temerario contraire . Si quis autem hoc attentare praesumpserit indignationem Omnipotentis Dei, ac Beatorum Petri, Pauli Apostolorum Musse noverit incursurum. Datum Romae apud Sanctam Mariam Majorem anno tros decimo septimo Kalendas Augusti.

g. VII.

M. Prima in .sitis ait iis nisurus etiam JUD 6. . aliqua praecepta esse ampo via , inesse quoque tνatiam , qua possbio Mat . Hae ipsis iura fuit doctrina Martini Luthetici de Ioannis Calvini cap. praee d. isao refutata . Id ipsum quoque ante an senium doeu Μtehael Bajus , volens propolitione 4. Deum aliquod impoliabile praecepisse, contrariantentiam Pelagii .miror . quod homines , qui adhue v luat audiri Romano.Catholici , uti Bajus is ansenius , similia orere praesumant eum tamen Concilium Triden. tinum est. . de Iustificatione cap. I. expresse dicate Nema temeraria uia, e a Patriba sub anathemate mala navoce πιι Met, M. Dei praecepta ι-- Justificas ad isse a1. 3 --δxe n. μι

75쪽

6s cap. m.

De praecepti homini etiam ius caro is subiasta instituto esse ad obsertandum impossibilia . ηathema ι . Igitur eum

Divo ugustino sermone 9 IbLObe iam reum, qui duuM ampossibila vi quia homin a aisum asserit; nam emi. Pelagiani potius docuerunt e-- Deo esse praeceptum, ae manaeata De nou a Quo , sed ab traiium, nempe ad initium id ei ultificationis non

VII. Damna quinque

ad lavium με , spectat ad uxit cinem iacti posterior

vero, num per Me assertum fure ni haeretici , pertinet adde tempore : Execramur euae Ilionem iuris. Quo ad primam partem Iansenius aperte omniam ια commvn posse observaνι is secuη- ν otio Iansent vllit, via interlar gratiatis flatu natuνα ianae,umquam resistatu . ex quo eruitur, quod ab homine a statu naturae lapsa Ian lenius exeiulerit omnem gratiam interiorem sum eientem , volens non dari nisi emeacem seu talem , cum qua se in pereonnectitur emectus bonus. Idem eum ansenio sensit Cal. Inus in antidoto Coneil. Tridentini Sem. . cur dicens

gerat; ostiure autem bu In hominis optione , ut De ιnspirari ι, fistu, ausi ahet, Me nullo modo concιυ νι posse. Ita ille , cui tamen assertioni Conei lium Ddentinum Seris de Iustificat. v. s. e, presse contradicit sequentibus verbisci Tangente Deo eo hominIs per spiritus sanct ιἰlumina νιοηem, neque homo se ibi ammno agit , respisationem ιι

iam recipiens , B quippe u litam abcere ρ es. En Conei lium Tridentinum taliam sufficientem , seu talem, quam homo abjicere potest , vivis depingit olori bus, deberetque eiusmodi deeis Ian senio , tamquam homini catholico omnimode silentium imponere. Ulteriorem si cupis probationem, videre poteris cap. ll. . . XIll. prope finem. 36. πιι pνopositis a est defendi , ad merendum

o demerendam a fata natuνὰ lapsae non requ/rι iocria. em indisserentiae , seu a Meusiate , sed suscere obertatem eoamene. st hae sui ipsisti in Docti in Lutheri circanc ndum renat s , vel non renovatos atque Calvini circa Teprobos quoad demerita , seu peccata ab ipsis omissa; quam etiam doetrinam ambabus manibus amplectitur Synodus Calvinistica Dord reeensis. die dieat ut , in statu naturae lapsae ad rationem e. Ne illa sumere libertatem indifferentiae in v. causa , quatenus nimirum potuisset libere poni , vel non Om cccatum ἰlud originale , quod postea in Giura lapsa tanta ala musavit. Nam contra est , quid ecce pio. smo. orespondeant Calvini ita jam refutati praece, mi apii II. s. XIII. Dure , eum tener quempiam , quia non fecιι ρ od acre non potu ι summe est iniquιtatis o Insan/am, in.

qui Divus ugustinus Lib. de duabus a ustus cap.

Illa

Nec opponas eum Ian senistic Daemones , damnati Peccant Deum octio habendo , Eumque maledicendo Item Chiistus sustinendo moriem promeruit, quamvis utrobique non adsuerit libertas indifferentiae , utpote cum Christus habuerit a Patre Coelesti praeeeptum moriendi, quod non potuit ob suam impeccabilitatem transgredi Respondetur enim negando in primis quoad dam requiri aliquam gratiam internam, etsi quoad continuationem eam admiserint contra Pelagianos , qui gratiam

anternam tam quoad initium , quam quoad continuati O-nem operum meritoriorum negaverunt. Ita Divus Augustinus , tam Pelagiani , quam Semi. Pelagianis summe contrarius, saepius testatur apud matum , praesertim Lib. de praedesinat. Sanctorum cap. a.

Quoad secumdam patiem haereti eum est dieere , quod Semi. Pelagiani exinde suissent haeretiei, posito, si tenuissent, ad initium fidei influere talem gratiam, ut pol sit voluntas humana resistere, vel obtemperare. Nam excludere gratiam internam, cui voluntas missi resistere vel obtemperare , est excludete gratiam internam sussicini rem, quod utique iuxta jam dicta est haereticum e plat-sima enim Catholica oeet veritas , etiam in statu naturae lapsae aliam reperiri gratiam Macem, qua possumus sit ut aliter operari, di simul operabimur aliam sus c/cntem , qua possumus quidem salutariter operari , sed vitio voluntatis non operabimur , resiste me Spiritui sanctu, in vacuum Graium Et recipientes. Concilium Trident. Sest. 6 de IusUreat can. 6 anathematizat illum, qui dixerit , liberum arbitrium B. a Deo morum , erexcιtatum non posse dissentite, si velit adeoque agnoscit aliquam Gratia in Divinam, cui tamen ex parte volunia is creatae non correspondet optat ira effectus , quae est ipsistima gratia suffieiens. t 8. Quiηta prvositio an senti ait , SemLPeurisnum esse ere, quod Mistus pro omnibus omnIno hominibus stra uia FIuerit, aut fariu .mm Duerv . st falsissima est o Ianienti assertiori non enim alicujus emi Pelagianismi a guendi sunt illi, qui tenent id quod ipsa metaeterna eritas doce , nimirum quod hi istus dederi semetipsum Redem prionem ro omnιbus . . Timoth. cap. a. Potius haereticR. doctrina Ian senii Lib. . de aνatia Salvatori cap. r. volentis, Christum pro solis Eleelis , non autem pro reprobis suisIe pastum , quod ipsum tenuit Calvinus Lib. I. IUιιut in via r 7. Ioannis . Cujus doctrinam damnae Concilium Trident. Sest . . de Iustificat ea p. s. de Christo inquiens Ille pro omnibus mortuus est ergo etiam pro inti letibus, ac repliabis. Vide dicta Cap. II. num Ios. Qi3O. Profecto primus Adam e eeato suo omnes macula vitrergo etiam secundus Λdam Christus sanguine suo omnes redemit nam juxta Apostolum Rom. cap. s. v. 13.

sicut per unius deis um in omnes homine in condemnat Onem

se eripe unius iusitiam In omnes homines in justificationem vitae Iudieabit aliquando Christus totum terrarum orbem natos , c daemones , quod non habeant libertatem in- ostendendo etiam reprobi , qualiter ipsis per sanguinem differentiae ad ponendum , vel non ponendum similes' suum procuraverit gratiam sumetentem, quos apud Divum actus unde etiam exinde peceant , quamvis ip:is Augustinum Lib. a. de Symbolo ad Catechumenos cap. smiles actus ad rationem demerit , seu ad augmen. r. se alloquetur : Ecce hominem, quem crucifixisti ; ecce tum poenae non imputentura eum non amplius in via , Deum , o ba aem . In quem redere olastici videtis sed jam existant in termino . Ita recte eum Doe . Subtilis i vulηera, quae infasis , agnoscitis tus , quod pupuistit. P. Heri ne pari. a. Disput. . . . num. . Quoad i quoniam e per vos , NE e propree οι apertum est , Ermeritum Christi autem in ordine ad mortem sibi a Pa tamen Intrare noluistis. En i quam elare stet to veritateri suo praeceptam , totum contigit ex peciali dispensa. Catholica Divus Augustinus , qui pariter in Psalmum tione Divina , uti notat in Subtilis G seat. Dis is a. s. Iudicabι orbem terrae In aequitate, addit no partem. N. . Qualis dispensatio novi constat nobis i quia non partem emit tesum judicare babet orbem , quia pro totos Mic. art. a. Qualis dispensatio novi constat data . Uideatur Henno Trac . de Incarnat. disput. r. 37. Q νω repositio ansenti duas continet partes Quoad prima in pronuntiat Ian senius , semiperitanos L

is actus, etiam ad initium s de r Quoad seeundam partem inquit , semidiaeianos a Me ipso fuisse haeretica , quoavodurein eam gratiam taum esse , cu posset voluntas humana resistere, vel obtemperaν . Prio pars , utrum scilicet emb Pelagiani docuerint , gratiam aliquam requisiis erism

pretιum dedit pretium nimirum saeratissimi sui Sanguis nis. Vide de Loe fusius Dominicum Viva Pan. 3. Tru tinae leolo uae apud me fol. sa ae seqq. dc Franciscum Bonat Parte . Grisian hujus tempori qua per totum ἰpraesertim vero capite 7.rs Corollarii loco ad intelligendam perfecte hane quintam propositionem damnatam , atque solvendos nonnullos Saerae Seripturae, IS Patrum textus, qui primo aspecta videntur savere lanianio, bene notabis, quod haec Verba,Cbristus pro omnibus ad Patrem suum caeleser oravit ἰ pr.

76쪽

Propositione Iansiui succincti o

s guinem , fudit pro malis es mortuus e. e. quod i inquam hae verba duplicem possint habere se n. sum 'Im se, quasi Christus aequali mrsus modo dispectu omnium rationes suas, effusionem sanguinis, mortem voluerit applieare . secvada taliter, quod quidem pro omni diu id seeime intelligatur , inaequaliter tamen,

ira, ut intenderit, rationes, Sanguinem suum, is cir

tem peculiari quodam affectu, adhue Scaeius applicare pro Eleetis, seu praedestinatis, Ipsis non soluta gratiam sussieientem , verum etiam singularia auxilia . seu gratiam Heaeem procurando . In seeundo sensu tenent Catholiei, Christum pro omnibus oram, is Tam suin se primo autem sensu putant emi. Pelagiani, Deum, laim omnes lues fieri , a Christum m omnibus orationes is Passionem aequaliter applicata. Contra quo S. Fulgentius Lib. de Incarnato grata cap. 19. invehitur sequentibus verbis urua petilicum, ubi levur de mori qui vult omnes homines seruos fieri , ω ad Ιηι tis em vervasis venIre non ut oportet , intelligunt , quibane De voluntatem, extra vos misericordiae , si ex invasis Da accipiendam exis mans.ao. Ex hae distinctione de applicatione rationum atque eritorum Christi respectu Praedestinatorum, Reproborum nimirum quod Christus quidem pro omnibus oraverit, ae omnibus voluerit sanguinem is mortem suam applicare , speciali tamen is singulari quodam modo lectis hae , inquam , distinctione facile solvuntur textus Sacrae Seripturae S. PRqui in favorem Iansenistarum in uere videntur , Chii. stum non pro omnibus , sed tantum pro multis oram , atque amum sui me , uti habetur Ioannis cap. 7. Non

pro munda ora , sed pra n , quos Misi ιόν id est,

ποη pro reprobis, sed pro mae destinatis, uti explicat Sanctus Augustinus Tracti or in Ioannem. Item Matth. cap. ao Filius hominIs veni dare animam suam Redemptis mstro multu. Ne non cap. c. me est sanguis mea a Testameηιι, a pro multis effundetu . Respondetur ei

declarando similes textus . histus pro multis , a est pro praedestinatis, seu Electis tantum oravit,' passius fuit speciali quo3am modo, hisce singularia dc extraordinaria procurando auxilia , Conodo . Taliter, ut abso- Iute alios voluerit ab oratione is Passione exeludere, atque gratias sumetentes subtrahere , nego ; nam Pater Coelestis proprio II, sua non pepercit, sed B pro n

6 β. VIII.

rasa , maxim per Antearum araaldum

at Sublato per mortem Cornelio Iansenio , ae ineareere detento jusdem Collega Ioanne Vergeri , aut sublata, aut saltem, ne ulterius sese diffunderet, eoam ctata videri possiet Secta ansentanaci contrarium tamen ostendit experientia non satis deploranda , dum subi troeuntes alii duo nimirum Antonius Arnaldus , seu Λrnaudus is Paschasius Questellius praecedentium suffulti tinei piis , non minores in Melesia Catholica tumultus excitarunt . Erat Arnaudus anno εἴ ra nobili

genere Parisiis natus , ibique absolutis humanioribus , e superioribus disciplinis Theologiae Doctor creatus , aetis quidem, sed simul tamen pertinaeis ingenii , que suerem temporis Societati orbonensi , euisui adscriptus , plurimum exosiis . Cujus etiam librum, suppressio nomine, editum , atque de magnitudine, o sanctorum Petri e Pauli suprema

vir hinc.

P.Mifieatu inseriptum pariter Alexander VII reprobavit eo quod nullam inter hos duos postolos subordinatio. nem , sed omnimodam in potestate aequalitatem dere praesumpserit , occulte exi rejiciens SuprRomani Potiti seis Divi Petri suecesseris . Compulsus

tandem excedere Galliis Belgium adiit , quem Bruxellis morantem Paschasius Que ellius Congregationis Graistorii Presbyter , ae amantissimus Patriora praeodentis utpote pariter Parisiis anno 634. genitus inter mille gaudia invenit , ibique eum harissimo suo thaldo aliquot annis delituit , utpote cum nee Ipse Quesnellius in Galliis amplius seeurus fuisset , partim ob dissertatim ne in opera Sanctis Leonis Papae , auctoritatem summi Pontificis non parum diminuente i partim ob res ut riam renitentiam , dum in comitiis Patrum oratorii eis gitimorum suorum Superiorum Propositiones ansenti in stholis suis severe prohibentium, assignatae Doctrinae formulae noluit aequiescere , posthabitis non tantum ho

rum Superiorum , sed de Archi-Episcopi Parisiensis , ae Regiis mandatis Hoe igitur tempore exilii a Latibuli sui par nobile fratrum si Superis placetra furtivis typis

in lucem protruserunt plurimos pestiferos Libros , amo. sos libellos , aliosque partus Secta Iansentanae summopere faventes , usque dum a Marebione de Castagna

Generali Gubernatore recogniti anno 163α a tot vas

Belgi Caino: iei ditionibus exire iussi fuerunt, quaerem te refugium apud Batavos eath cos , atque ab his eadem promptitudine eeepti, ae ipsi libri Iansentani quos praecedenter Calvinistae in Holletndia illim labora. runt in vulgarem Patriae suae linguam traduceres, altum et amantes , nil aptius ore ad eonfirmanda fidei sum dogmata se Batavis , seu Hollandis migrarunt ad Leodienses demum Paschasius Quesnellius reversus est Bruxellas, d verosimilius eum eodem indivisibilis stelas

Arnaldus, qui anno 169ε aetatis suae a. annorum ex

hae vita decessit, 'ui Voniranti dieitur Prior adstitime . Solus igitur tamquam prineipalis relic us Quesne, lius non destitit plures undique sibi socios , ac fautores praesertim in Belgio , de Gallia conquirere , quorum etiam adjutorio anno ε33 dc ερε. Parisiis in statueompleto prodiit amosus ejusdem liber Reflexinus moν Ies a novam te meatum oeci intitulatus , diversis ans

nistarum scriptis publicis defensus. Erat in libro hoe iaptimis Ipse textus saee t teste Clemente XL in non

Paueis vitiatus , a Vulgata editione multiplieiter diser pans , ac versioni Montensi jam antea a Clemente IX. e Innocenti XI. rejectae in multis onso ici deinde textus eripturae pluries in sensus alienos, de saepe adeo noxios detortus, ut Clemens XI anno retor. 3. Iunii non solum librum illum prohibuerit , sed etiam anno 7t 3 post maturissimum examen ex eo per BuIIam nigenitus , or propositiones variis ensuris assererit Protestans inesnellius a Papa ad suturum Generale Concilium i nescio quo tempore suturum morema reticorum appellavit , ut eque appellation etiam breviante obitum suum conformiter jam dicis pertinaciter inhaesit , mortuus Amstellodata I s. aetatis suae s.

77쪽

9. IX.

continens Fullam Unigenitus , clementis XL pia damnantur tot Propositiones Pas

CLEMENS EP SCOPUS

Servus Ser orum DEI.

Universis Christi fidelibus Salutem Apostolicam Benedictionem. Nigenitus Dei Filius pro nostra,

'de totius mundi salute filius hominis factiis, dum Discipulos suos doctrina Veritatis instrueret, universamque

Ecclesiarn suam in Apostolis erudiret, praesentia disponens is futura prospiciens,

praeclaro, ac saluberrimo documento noSadmonuit, ut attenderemus a falsis Pro-

Phetis, qui veniunt ad nos in vestimentis ovi am; quorum nomine potissimum demGnstrantur Magistri illi mendaces .inde. ceptione illusores , qui splendida pietatis specie prava dogmata latenter insinu a ates, introducunt Sectas perdictionis sub imagine sanctitatis utque facilius incautimbrepant, quasi deponentes lupinam pellem, .sese Divinae Legis sententiis, vel ut quibusdam ovium velleribus obvolvenaees Sanctarum Scripturarum adeoque

etiam ipsius novi Testamenti Verbis, quae multipliciter in suam , aliorumque perditionem depravant, nequiter abutuntur antiqui scilicet , a quo progeniti sunt mendacii parentis exemplo ac Magisterio edocti , nullam omnino esse ad fallendum expeditiorem viam, quam, ut, ubi nefarii erroris subin roducitur Fraudulentia , ibi Divinorum Verborum praetendatur Aucto

ritas.

His Nos vere Divinis Monitis instructi, ubi primum non sine intima Cordis nostri amaritudine accepimus Librum; iuemdam , Gallico idiomate olim impres-um, Win plures Tomos distributum sub

titulo Dea Testament en Fran-wr, me de Reflexion morales sur chaque mersit me. . Paris i 699. Alter vero

Abbrege de la Morale de tum avile , des Actes des poties, de Episres de saιnt Paul, des sistres auomque , in de locat se

Lirines nere: Ge a Paris ι 3 in sy . Tametsi alias a nobis damnatum , ac revera Catholicis veritatibus pravarum D ctrinarum mendacia multifariam permiscentem, adhuc tamen tamquam ab omni errore immunem a pluribus haberi, Christi fidelium manibus passim obtrudi, ac nonnullorum nova semper tentantium conmlio,, opera studiose nimis quaquaversum disseminari , etiam latine redditum , ut perniciosae institutionis contagium , fieri possit, pertranseat de gente in gentem , de regno ad populum alterum e suris hujusmodi seductionibus , atque sallaciis creditum nobis Dominicum gregem in viam perditionis sensim abduci sum mopere doluimus adeoque Pastoralis non minus curae nostrae stimulis , quam frequentibus Orthodoxae fidei Zelatorum querelis, maxime vero complurium Venerabilium Fratrum, praesertim Galliae Epilaop rum, litteris , ac precibus excitati, gliscenti morbo , qui etiam aliquando posset in deteriora quaeque proruere, validiori aliquo remedio obviam ire decrevimus.

Et quidem ad plana infruentis mali

causam providae nostrae considerationis intuitum convertentes perspicue novimus

lummam hujusmodi libri perniciem ideo potissimum progredi, winvalescere, quod

eadem intus lateat, Qvelut improba sanies, non nisi secto ulcere erumpat cum

liber ipse primo aspectu legentes specie

quadam pietatis illiciat mollit enim sunt termones ejus super oleum , sed ipsi sunt jacula, Qquidem intento arcu ita ad nocendum parata , ut sagittent in obscuro rectos corde. Nihil propterea opportunius, aut salubrius a nobis praestari posse arbitrati sumus, si fallacem libri doctrinam generatim solummodo a Nobis hactenusndicatam , pluribus sigillatim ex eo excerptis propositionibus , distinctius , capertius explicaremus , atque universis Christi Fidelibus noxia iraniorum semi- e medio Tritici , quo tegebantur

educta , velut ob oculos exponeremus. Ita

nimirum denudatis is quas in patulo positis, non uno quidem aut altero , sed plurimis , gravisti miique tum iidem

damnatis , tum etiam nove adinventis erroribus, plane confidimus, benedicente Domino, fore , ut omnes tandem apertae jam , manifestaeque veritati cedere compellantur.

78쪽

ω unam Propositiones Paschasii c. Id ipsum maxime e re cathoIica su- ipse non das, quod praecipis.

turum is ledandis praesertim in florentissimo Galliae Regno exortis ingeni rum varie opinantium , jamque in acerbiores scissuras protendentium dissidiis apprime proficuum conlatentiarum de

nique tranquillitati perutile is prope

fati Episcopi , sed, ipse in primis Charissimus in Christo filius noster Lu

dovicus Francorum ex Christianissimus , cujus eximium in tuenda Fidei Catholicae puritate , extirpandisque erroribus Zelum satis laudare non possumus , saepius Nobis est contestatus repetitis propterea vere piis se Christianissimo Rege dignis ossiciis , atque ardentibus votis a Nobis efflagitans , ut instanti animarum necessitati prolata quantocyus Apostolici centura judicii con

tuleremus.

Hinc adspirante Domino , jus Coelesti ope confisi , salutare opus sedulo diligenterque , ut rei magnitudo postulabat , aggressi sumus , ac plurimas ex praedicto libro , juxta supra recensitas respective editiones , fideliter extractas , de tum Gallico , tum Latino idiomate expressas propolitiones a compluribus in lacra neologia Magistris, primo quidem coram duobus ex Enerabilibus Fratribus nostris Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinalibus accurate discuti Deinde vero coram Nobis adhibito etiam aliorum complurium Cardinalium consilio, quam maxima diligentia, ac maturitate , singularum insuper propositionum cum ipsomet Libri textu exactissme facta collatione, pluries iteratis congregationibus, expendi .examinari mandavimus. Hujusmodi autem propositiones sunt, quae sequuntur, videlicet: i. Quid aliud remanet animae, quae

Deum, atque ipsius gratiam amisit, nisi

Peccatum peccati consecutiones , superba paupertas segnis indigentia noc est , generalis impotentia ad ab

rem , ad orationem , ad omne opus bonum

L. IESU Christi gratia, principium efficax boni cujuscumque generis, necessaria est ad omne opus bonum absque illa non solum nihil fit , sed nec fieri potest.

3. In vanum Domine praecipis , si tu . Ita Domine Omnia possibilia sunt ei, cui omnia possibilia facis, eadem operando in illo. 1. Quando Deus non emollit cor per

interiorem unctionem gratiae suae, exhortationes , gratiae exteriores non inserviunt , nisi ad illud magis obduran

dum.

6. Discrimen inter foedus Iudaicum, Christianum est , quod in illo Deus exigit fugam peccati implementum legis a peccatore , relinquendo illum in sua impotentia in isto vero Deus peccatori dat, quod jubet, illum sua gratia purificando.

. Quae utilitas pro homine in vetetiscedere , in quo Deus illum reliquit ejus propriae infirmitati, imponendo ipsi suam legem quae vero felicitas non est , admitti ad 'dus , in quo Deus nobis donat, quod petit a nobis

8. Nos non pertinemus ad novum se

dus, nisi in quantum participes sumus ipsius novae gratiae, quae operatur in nobis id , quod Deus nobis praecipit. q. Gratia Christi est gratia suprema, sine qua confiteri Christum numquam postiumus, .cum qua numquam illum ab

negamus.

o. Gratia est operatio manus omnipotentis Dei, quam nihil impedire potest

aut retardare

ii Gratia non est aliud, quam voluntas omnipotens Dei, jubentis,& facientis, duo jubet. 11. Quando Deus vult salvare animam quocumque tempore, quocumque loco effectibus indubitabilis sequitur voluntatem DEI. 13. Quando Deus vult animam salvam facere, e eam tangit interiori gratiae suς manu , nulla voluntas humana ei resistit. I suantucumque remotus a salute sit

peccator obstinatus , quando Iesus se ei videndum exhibet lumine salutari suae

gratiae, oportet, ut se dedat, accurrat, sese humiliet is adoret Salvatorem suum. Is Quando Deus mandatum suum, &suam aeternam locutionem comitatur Unctione sui Spiritus, interiori vi gratiae suae, Operatur illa in corde obedientiam, quam

petit.

is. Nullae sunt illecebrae, quae non e

79쪽

i cap. III. . IX. gant illeeebris gratiae , quia nihil resistit

mnipotenti.

1 . Gratia est vox illa Patris, quae homines interius docet , ac eos venire facit ad esum Christum . Quicumque ad

cum non venit , postquam audivit Ocem exteriorem Filii, nullatenus est doctus a Patre. 18. Semen verbi quod manus Dei irrigat , semper fieri fruetiim suum. is Dei gratia nihil aliud est , quam ejus omnipotens voluntas haec est idea, quam Deus ipse nobis tradit in omnibus suis Scripturis. Eo Vera gratiae idea est , quod Deus vult bi a nobis obediri is obeditur imperat, Omnia fiunt loquitur tamquam Dominus , omnia sibi submissa

lunt

hi Gratia Iesu Christi est gratia fortis,

potens , suprema , invincibilis utpote quae est operatio voluntatis omnipotentis, sequela, .imitatio operationis Dei incar nantis res.scitantis Filium suum. 21. Concordia omnipotentis Dei in corde hominis cum libero ipsius voluntatis consensu demonstratur illico nobis Incarnatione, veluti in sonte atque archetypo

omnium aliarum Operationum misericordiae , gratiae , quae omnes ita gratuitae,

atque ita dependentes a Deo sunt, sicut ipla originalis operatio. Σ3. Deus ipse nobis ideam tradidit omnipotentis operationis suae gratiae , eam significans per illam , qua creaturas e nihilo producit, .mortuis reddit vitam 14. Iusta dea, quam Centurio habet de omnipotentia Dei, Gesu Christi, in sanandis corporibus solo motu sua voluntatis , est imago ideae , quae haberi debet

de omnipotentia suae gratiae in sanandis animabus a cupiditate. xs Deus illuminat animam is eam sanat aeque ac corpus sola sua voluntates

lubet ipsi obtemperatur. 16. Nulla dantur gratiae nisi per Fi

L . Fides est prima gratia, fons omnium aliarum.18. Prima gratia , quam Deus concedit peccatori , est peccatorum remissio. Σ'. Extra Ecclesiam nulla conceditur gratia. O. Omnes , quos Deus vult salvare

per Christum , salvantur in fallibiliter.

Continens entum,

3 i. Desideria Christi semper habent

suum effectum , pacem intimo cordium inseri , quando eis illam optat. 3α . elus Christus se morti tradidit ad liberandum pro semper suo sanguine primogenitos, id est, lectos de manu Angeli exterminatoriS. 33. Proh quantum oportet bonis terrenis, sibimetipsi renuntiasse, ad hoc. ut quis duciam habeat sibi , ut ita dicam, appropitandi Christum Jesum, ejus

amorem , mortem Mysteri , ut fecit Sanctus Paulus, dicens aut dilexit me, tradidit semetipsum pro me. 3 . Gratia Adam non producebat, nisi merita humana. 31. Gratia Adam est sequela creationis erat debita naturae lanae , in

tegra .

36. Differentia essentialis inter gratiam Adami,, status innocentiae, ac gratiam Christianam est, quod primam unusquisque in propria persona recepisset ista vero non recipitur , nisi in persona Iesu Christi resulcitat , cui nos uniti sumus. 37. Gratia Adami, sanctificando illum in semetipso erat illi proportionata: gratia Christiana nos sanctificando in esu

Christo , est omnipotens digna filio

Dei.

38. Peccator non est liber, nisi ad malum, sine gratia Liberatoris. 39. Voluntas, quam gratia non PraeVe

nit, nihil habet luminis , nisi ad aber

randum ardoris, nisi ad te praecipitandum virium, nisi ad se vulnerandum Est capax omnis mali, S incapax ad omne bonum.

o. Sine gratia nihil amare possumus, nisi ad nostram condemnationem. i. Omnis cognitio Dei , etiam naturalis, etiam in Philosophis ethnicis, non potest venire nisi a Deo, sine gratia non producit nisi pressumptionem, vanitatem, oppositionem ad plum Deum, loco affectuum adorationis, gratitudinis ,

amoris.

i. Sola gratia Christi reddit hominem aptum ad sacrificium Fidei sine hoc nihil nisi indignitaS.

3. Primus estectus gratia: baptismalis est facere , ut moriamur peccato adeo ut spiritus, cor, lenius non habeant plus vitae pro peccat , quam homo mortuus habeat pro rebus mundi.

x . Non

80쪽

scuntur 9 amor Dei, qui omnia agit proptem Deum , quemque Deus remuneratur Wamor, quo nos plos, ac mundum diligimus , qui, quod ad Deum referendum est, non refert; propter hoc iplum fit malus.

s. Amore Dei in corde Peccatorum non amplius regnante, necesse est, ut in eo carnalis regnet cupiditas , omnesque actiones ejus corrumpat. 6. Cupiditas, aut Charitas usum sensuum bonum , vel malum faciunt.

7. Obedientia legis profluere debet ex fonte; hic fons est charitas. Quando Dei amor est illius principium interius, Dei gloria ejus ni , tunc purum est quod apparet exterius cilioquin non est nisi hypocrisis, aut falsa justitia. 8. Quid aliud esse possumus nisi tenebrat , nisi aberratio , de nisi peccatum sine Fidei lumine , sine Christo sine

Charitate.

9. Ut nullum peccatum est sine am re nostri , ita nullum est opus bonum sine amore Dei. so Frustra clamamus ad Deum, Patermici si spiritus Charitatis non est ille

qui clamat.

si Fides justificat , quando operatur sed ipsa non operatur, nisi per Charita

tem.

si omnia alia salutis media continentur in fide , tamquam in suo germine ,

semineci Sed ham fides non est absque

amore , fiducia.

13. Sola Charitas Christiano modo facit pactiones Christianas per relationem ad Deum ,- Iesum Chistum.14 Sola Charitas est , quae Deo loquitur, eam solam Deus audit. II. Deus non coronat, nisi Charitatem qui currit ex alio impulsu , eu ex alio

motivo, in vanum Currit.

F6. Deus non remunerat nisi Charitatem, quoniam charitas sola meum ho

norat.

17. Totum deest Peccatori, quando ei

deest spes, .non est spes in Deo, ubi

non est amor Dei. 18. Nec Deus eth, nec Religio, ubi non est Charitas. 19. Oratio Impiorum est novum in eos iudicium.

co. Si solus supplicii timor animat poenitentiam, quo haec est magis violenta eo magis ducit ad desperationem. si Timor non nisi manum cohibet cor autem tamdiu peccato addicitur quamdiu ab amore justitia non ducitur. 6α. Qui a malo non abstinet, nisi timore poenae, illud committit in corde suo, Wjam est Reus coram Deo. 63. Baptigatus adhuc est sub lege, sicut Judaeus , si legem non adimpleat, aut adimpleat ex solo timore. 64. Sub maledicto legis, numquam fit bonum, quia peccatur sive faciendo malum, sive illud non nisi ob timorem evia

6s Moyses , Prophetae, Sacerdotes , Doctores legis mortui sunt, absque eo, quod ullum Deo dederint filium , cum non effecerint nisi mancipia per timorem. 66. Qui vult Deo appropinquare , nec debet ad ipsum venire cum brutalibus passionibus , neque adduci per instinctum

naturalem , aut per timorem, sicuti bestiae, sed Per fidem .per amorem sicuti filii. 6 . Timor servilis non sibi repraesentat Deum, nisi ut Dominum durum, imperiolum injustum, intractabilem. 68. Dei Bonitas abbreviavit viam salutis claudendo totum in Fide, precibus. 69. Fides, usus, augmentum , praemium Fidei, totum est donum purae liberalitatis Dei. o. Numquam Deus affligit innocentes, affiniones semper serviunt, vel ad puniendum peccatum, vel ad purificandum

peccatorum.

i. Homo ob sui conservationem po est se dispensare ab ea leges, quam Deus condidit propter ejus utilitatem. 72. Nota Ecclesiae Christianae est, quod sit Catholica, comprehendens , omnes Angelos Coeli, omnes lectos de justos terrae, e omnium Saxulorum.

3. Quid est Ecclesia, nisi cetus Fili rum Dei manentium in sinu , adoptat rum in Christo, subsistentium in ejus persona, redemptorum ejus sanguine vive tium ejus spiritu, agentium per ejus gra tiam, expectantium gratiam futuri S culi 3 Ecclesia, sive integer Christus, Incarnatum Verbum habet ut Caput, ne vero Sanctos ut membra.

SEARCH

MENU NAVIGATION