장음표시 사용
91쪽
Continens centum, LXLVI. Nui spati ut rei a Del,
Θ Iusti inmum secuIorum illam LXXVII. Electi, FIDO De , Verum quidem est, quod saepe Deus nos affligat pro- membra raristi, cessat interius habere Deum pν Patre,pter nostra peccata α salsum tamen, quod hae sola sit eausa; cum Deus etiam sanctis hominibus ob alios al-le
no vivendo secundam Evangelium credendo is
tissimos suae Providentiae fines, puta ad majorem spiritualem fui populus Iuriuus, e Caput est IESU Christus ami, ad aeterna gloriae incrementum, similes affluato. immittat. Quis sanctior Christo Domino Et quis maiores in sustinuit aerumnas i Quaenam post Chlistum putior Dolor illima Virgine MARIA quantas pertulit amictiones, quamvis omni maeula, etiam originali, caruerit Suspicor, erroneam illam Quesnellii doctrinam esse desumptam ex Miehael Bajo , qui, ut similes instantias magis declinare posset, eatissimam Virginem a Labe o. riginali immunem negavit. Propositio ejusdem duplex inter damnatas a QT . ita sonabat Omnes omnias Io νam afflictione sua ustione precaιονum psorum: ad Iob, et ΜΛνυres, quae pia snt, Wρpter sua peccata paui sum. Item : Nemo praeter Cissum es absque peceat σνuinais , hinc beata Viuo mortua est propter peccatum ex Adam eontractμm, omnesque ejus efflictior in aestui, cur, aliorumjusorum fuerunt ultione peccas actualis, vel originalis.
s r. Homo ob su eonfretationem potes sese dispexfar ab
ea lue e m Deus convidi propter Mas utilitatem.
Sunt alias ansenistae in Doctrina moralium, chinabis Iutione Saeramentali valde rigidi, in praesenti autem valde laxi, dum universaliter absque distinctione praereptorum Dei a praeeeptis Ecclesiae, Legum Iutis naturalis a G. Iuris positivi adstruunt, hominem ob sui conservo posse secum ipso dispensare quoad eam legem, Deus condidit propter ipsius utilitatem Nam eon.
ιν es, quod ex hae illimitata propositione sequeretur, hominem saecularem, vel etiam Cleri eum voto solemni eastitatis adstrictum secum ipse posse dispensaro . . in praecepto naturali non fornicandi, seu nullam pollutionem voluntariam procurandi , si talis actus immunditia ex medicorum sententia conduceret ad conservandam sanitatem, vel ex eadem ratione, sive etiam ne dimnaetur, posse puellam gravidam seeum dispensare ad procurandum ab . ortum c. se tandem ex principiis hujus diatrina exeuiari possent catholici Pastores ob datam a se Land- gravio Hamae facultatem duas simul habendi uxores e. Quae, di similia quam absurda sint, nemo non videt. Ex mea parte redo, Iansen istas ideo principaliter laxis.smam hane excogitasse sententiam, ut Censuras etlesiastieas, quibus alias compellerentur pinguia dimitterebe. i. QPtosessuras, a se magis amoveant de quo
ham aber ut caput, omne vero sanctos ut membra.
LXXV. Ecclesia es unus solus homo, compositus ex plur H membrti, quorum Cbristus est Coput, vita, subsentia, eripersona unus olus Chroas Ompiat ex plurιbus sanctu G sanctificater. ovum ovo similius esse vix potest , quam Doctrina Calvini, Qque ellii ad inuleem quoad hoc, quod uterque ab Leelesia Christi exeludat reprobos Eamque ex solis praedestinatis, atque Electis constituat, addendo, quod pro his solis litistus suum sanguinem suderit e Ceterum Que Pellius ultra Calvinum adhue progredi videtur in eo, quod Melesiam non ex quibuscumque praedestinatis utpote ex quibus aliqui possunt pro nunc esse impii per finalem deinum poenitentiam convertendi sed ex iis praeeii componat Electis, qui manent in sinu Christi, aguntur per jus gratiam, ac vivunt jus spiritu
secundum Evangeli lim. Contra tamen est, quod consor miter Apostolo a Timoth. cap. a. v. o. iuxta jam dicta contra Calvinum Ecclesia sit illa magna Domus, in qua θην vasa Mea , o uentea e lenea, o fictilia, quaedam a gloriam, e quaedam creatumeliam. ι Iudas proditor teste Divo Augustino b de unItate Ecclesiae cap.
t . sui in Ecclesia, leuti Petrus, reliqui Apostoli, tamen erat reprobus. Vide de hoc susius Cap. I l. agendo de visibili Christi eclesia contra Lutheranos, Calvinistas.
PROPOSITIONES XXIX. LXXX. LXXXI. LXXXII. LxXXIII. LXXXIV.
13. LXXIX. Utve ex necessarIam est omni tempore , ma loco, e oma presonarum reser fudere, e cognoscere θιritum , pietatem, is eri Sacν Icrιρta νοῦ. I. XXX. Lectio Satre stripture es pro omnibus. LXXXI. Obscuritas μηct verbi De asta es Lauti ratio
LXXXII. Die Dominicus a Christi si debet sancti,ari Leci/ollibus pietat s , et super omnia Dactarum Scripturarum . Damaosum est, velle Christianum ab a Lectisaeis
ristram Retitionu nos debeat commuricari femiηis Lectisne
sacrorum Disorum. Non eae feminartim in uItas , sed ex superba virorum scientia ortus es acripturarum abusus, uatae Ius hineses. LXXXIV. abripere e Christianarum manibus odium samentum , seu illi clausum esere, aufereada et modum liud ιMellireavi, est lis Cisis os Murare. LXXXV. Interduere christiani Lectionem 3. Scripturae ρrassertim Evangelii est merdicere usum iam ni fis lucis, ct faceνe, ut patiantu speciem quamdam excommanitatista I
Sensus quidem harum propositionum videtur ex ipso textu satis clarus Ecclesiae tamen Catholieae hie est summe injuriosus Nam si Lectio sacrae Scripturae est pro omnibus, atque insuper damnosum, velle Christianum ab hac lectione retrahere tune plane deberet Eeelesia i nisi velit esse novereo filiis suis pro intellectu , ac captusaei liori passim versiones linguae talis populi accommoda.tas procurare, 'ectionem non solum concedere , e. rum etiam eamdem cunctii, quidem sedulam Scaeitet inculcare Cum tamen Sacri Concilii Tridentiai
92쪽
Patres Regula quarta Indi eis Librorum prohibitorum experientia longe aliter domi estionem illam neutiquam passim admittant absque consilio Par hi aut Consessarii 3ce verba formalia loe cit sunt sequentia: Cum κρινι- menta manifestum sit, si Sacra Biblia vulgari lingua
se discrimJne premittantur, plus inde obdominum temeritatem detrimems, quam utilitatis νινι, hae in parte judicis ρι- ρσι , aut Inquisitoνι fletur, ut eam eonfilio Paroeb , vel confusaνi Biblioram a Cathiauit Auctoribus versorum Lectionem a vulgari tingua Is es cedere possint, quos melis. κροιαι, ex hujusmodi Lectisne non damnum, sed de , at
ira pietatis augmentum vere posse. Ex quo utique su ponit Concilium Tridentinum, non omnes ex hae lecti ne augmentum fidei, atque pietatis capere ad quid enimalia Episcopis commisisset, ut ipsi primum discernant. utrum , t quinam ex illa lectione praedictam hauriant utilitatem consequenter hae prohibitio debet praesumirationabilis. Cur igitur me ellius in praesenti repetit antiquam haereticorum Cantilenam, qui eodem prorsus
modo contra Ecclesiam Romano.Catholicam murmurare
solent, ut Eamdeni apud simpliciores, plebeios, de eu-
1 . Eripere simplis Populo Me surrum, iungendi
suam voci totius Eeelsae , es usus contraris
est a Protestantibus, qui pari.
te volunt, ut omela Divina pro instructione d cons latione simplietum peragantur lingua vulgarii quatenus populus quoque suam valeat Sacerdoti adjungerei, atque iis ιntelligant f prout subjungit Quesnellius in suis reflexionibus paulo ante hane propositionem quo Mater fauit, e postulat ma ipsis. Ast duo contra edicta occurrunt bene notanda . In primis, quod haud infitias eamus, Melesiam posse, si vult, mei in lingua vulgari permittere Solummodo negamus ad id teneri, agere contra praxin postolorum cc si non conoedat. Seeundo notandum, quod finis primarius, seu principalis mei Divini tamquam alieujus actus Religionis stipsemet eultus Dei Et ieri consolatio populi possit suo
modo die finis saltem laeundarius hie tamen exinde sus-ficienter obtinetur, quod devote praesentes Divinis ossiciis, praesertim Merosanctismissis aeriseiis speetalem fructum acquirant , quamvis sensum verborum in Divinis metis non intelligant. Ne dicat Quesnellius cum haereticis, Di. vinum metum esse quoque institutum ad instructionem prupuli, quae tamen deesset, si Divinum ossicium non mlebretur in lingua vulgari Respondetur en m negando illa. tum loquendo de fine principali consormiter iam dictis. Porro instructionem populi, si quae ex ossicio Divino vulgari lingua celebrando, speratur, abunde atque emeaeius supplevit Coneilium Tridentinum ess a. de Sacrifieio Μissae Cap. . sequenti notabili decreto Es Usa magnam
eontiaeat vati fidelis eruditionem non tamen expedire visum est Patribas, ut vulgari pris tingua elerraretur. Iuam ob rem R. retento ubique cujusque Ecclesia antiquo, et a sancta Romana ecles, omnium Eeetesiarum mire, et agistra, probata ritu, ne oves Christi esuriant, neve parvuli panem petant, e non sit, a frangevet eis; mandat Sancta 31κοδει Pastoribus erre ut frequerier intra Missarum celebrarisnem per se, vel per atias ex is, quae in Issa eruntis, aliquia exponant, atque Inter cetera sanctissim hujus sacrificum se. νιrum aliquod declareat, diebus praesertim mininicis, of ιι.
Volui referre verba omnia, quia singula singulare pondus eaque non solum ad uilesnellianos, sed quoad etiam ad alios dirisuntur Citholicos.
PROPOSITIONES XXXVII de LXXXVIII.
s. LXXXVII. indus plena sapient a lumine, ει haν istate est dare animabus tempus portanae cum humilitate, essentiendi istum peccati, petend/θisitam paenitenriae, e conre lienis, emineIpiendi ad Inus satus cree JGIIIae Dei, sat
LXXXVIII. Ignoramus, quid sit pereatum , e vera para tentia, quando volumas statim restituipossession laureum illorum, quibus no peetatum spoliavit, o detrectamus separauisti istisa fore an Mnem.
Prior ex his duabus propositionibus onfixis respieit dis
recte ipsum Consessariumn altera vero directe pinitentem In prior inemellius dote spectare ad charitatem, a. pientiam, de lumen Consessarii , ut non illico poenitenti largiatur absolutionem, sed potius praefato det spatium portandi eum humilitate, & sentiendi statum peccati, petendi insuper spiritum contritionis, d aliquatenus satissaeien d justitiae, antequam Deo reconellietur. In posteriori Propositione uesnellius vult, ut ipsemet peceator non statim petat possessionem bonorum illorum , quibus eum antea peccatum spoliavit ubi principale utique bonum, quo homo per peccatum grave privatur, est ipsa mei gratia sanctifieans hane itaque juxta Quesnellium peceator non debet statim petere. Ita ille sed quam male patebit illico. 36. Itaque loquendo de propositione inter has duas prima, verum quidem est , Consessirium qua Iudiem vel qua medicum spiritualem rectissime agere, si subinde . puta apud recidivos , vel in occasione proxima constitutos e. absolutionem suspendat, quando gravibus cir-leum stantiis simul contiuentibus . plurimum dubitat dei emeaei propositi; de quo vide inter propositiones ab In-
noeenti XI damnatas ordina sexagesimam capite quarto A communiter absolutionem suspendere ex eo motivo ut peccator habeat spatium portandi, de sentiendi statum peccati, atque ut exinde jam ante reconciliationeminei pia satisfacere justitiae Divinae est ordo praeposterus, doctrina ab Glesia reiecta , antequam Queisellius suas Parisiis anno x ε 3. 694. edidit reflexiones in novum testamentum. Si enim apud Cardinalem de mgo Ἀθ. a. o Paenitentia Petrus de smo Mens ex Christi Iege, Ac praeseriptione satisfactionem debere prae mitti absolutioni sui damnatus pridem antea Item Λl xander VIII anno νερα quorumdam Iansenistarum proposi.ltiones reprobavit. Una ordines L aliter sonabat Ordinem praemittenvi satisfactisaem absolution induxi cte ipsa sest Lex e praeser*to, natura et id ipsum quodammodo dictan- 1e. Alia ordine I . Per tum maxim mox absolvenae e s paenitent es inversus . Videsne , quam claris terminis hae inesnellii de Poenitentia doctrina suerit jam anteceat denter ab Melesia reiecta, ita ut mirari satis nequeam . quod Questellius, hoe non obstante, eamdem denuo reas. sumere, de defendere ausus fuerit cui neutiquam suffragatur antiqua Ecclesiae praxis, vi cujus solummodo lutio Canonica a censuris, de poenis pro soronon dabatur statim secus vero absolutio a peetatis ordinarie loquendo, a quandosuerunt instructi in principiis fidei. 17. Circa alteram propositionem directe oneernentem ipsum poenitentem, debuisset Quesnellius potius asserere immediate suae doctrinae eontrarium nimirum quod ille ignoret, quid sit peccatum, d vera Poenitentia, quo citius, eo melius, se disponit, ut beneficio aeramentalis absolutionis iterum reeipiat possessionem bono. rum deperditorum, praesertim gratiae sanctificantis, quaerat per grave peccatum privatus Talis enim peccator, H quamu
93쪽
8s Cap. IIL S. V. Coit nens centum,
quamdiu eum Deo non reeone; liatur, manet miserum ex dictis U. In primis In noeentium . praevia matu- diaboli mancipium, ruitque communiter lo luendo de uno iis ma dea eratione damnasJe quinque propostiones exstetere in aliud nam teste D. Gregorio Homil. t. in sentini Libro quodam, quem Augusinum appellavit, ex Erech. eeeatum, quod per pennentiam non deletur, suo cerptas. Notandum secundo, non obitante hac damnatio. pondeν trais ad Ilud. Insuper intra illud temporis spa ne quam plures adnue maxime in Gallia, de Belgio existium omnia ejusdem opera, quantumcumque moraliter stitisse, haeresi Ian senistieat, praesertim in oeeulto, a thae. bona, juxta Theologos sunt mortua, id est, nullatenus rentes, qui etiam hanc suam congregati nem vocarunt de condigno meritoria vitae aeternae , ubi alias , si ei Orisem an ensarum, constituentes in ea unum abbatem, eius adeptus fuisset gratiam sanc incantem , potuisset alterum Priorem, Generales , quo ossi ei ultimo me el- intra illud emporis spatium ingentem sibi per eadem lius longo tempore ungebatur. Notandum tertia, ut praeis comparare thesaurum. Adhue infelicior , imo omnium in-iati, hucusque sub pelle vina adlaue latitantes, magis felicissimus dieendus ore gravis ille peccator, qui no dignoscerentur, ad instantiam Regis Christianissi in ah, iam sequens Quesnellii D strinam dit serret reconciliatio- Alexandro vii summo Pontilice praeseriptam fuisse eer nem cum Deo, d interim vel usu rationis privaretur , tam formulam, cui omnes Galliae Arch, Episcopi, Epi- aut ex infortunio aliquo, vel a poplexia, aliove accidenti subito mortem oppeteret. Neque isti casus forent valderari, si ordinari a peccatoribus deberet differri reconciliatio cum Deo, de propterea Conses Tarii communiter suspendere absolutionem , ut antea incipiant peccatores satisfacere. Longe aliter, ac uesnellius suasit Spiritus Sanctus Ecelesiastici vite quinto quemlibet admonens peccatorem, sequentibus verbis notatu dignissimis: Non taν-- converti ad Dominum , et ne differas de te in diem, subvo ηIm veniet ra illius, d. te. in tempore vindictae disper.
Dum propositio ista peeratori reeoneiliato cone edit ius assistendi saeritieio, eo ipso supponit, quod ante reconciliationem , mediante absolutione obtiaendam, praediastum jus neutiquam habeat, eque ab audienda Missa, uti ex communieatus abstinere debeat eum tamen Ecclesia generaliter diebus Domini eis, o festivis auditionem Μillae praecipiat, neque peccatores, nisi fuerint specialiter excommunicati, atque exelusi, excipiat. Et prosecto, si pete. grina illa Quesnellii doctrina vera Tet, templa saepius diebus estivis plurimum evaeuarentur, atque facile exinter millione isti dignosti posset, quinam sint graves pee. catores item homines ad audiendas Missas a potestate Eeelesiastiea diebus praeceptis cogi nequirent, si suspensa ad ortum tempus absolutione abstinere a Missis
. . C. Eeelesia auctoritatem exeommunieand habet, ut eam exerceat per priam risores de censensu statempraesum.
XCI. ExcommunicationIs Hastae melus numqaam debet nos in due ab Impleia debito nostra numquam ex mur ab Ecclesia, etIam quanda hominum nequitia videmur ab ea exis
claritatem actae sumus. arvi PQ potius nisaee exeammaxicationem, o Gibe.ma injustum, quam prodere veritatem est mitar Sanctum Paulum tantum abs , ut fit regere se coatra auctoritatem ,
XCIII. IESU quandoque aua vulnera, quae maeceps ρνι-οrum Pastorum festinatio infletu, Mopsius Mandato E. Fin re vult, quod ipsi inconfiderato Tela res naua .
Ut intentum Quesnellii ire dictas quatuor proposimagi Penetretur, recolligendum,
scopi, qui eumque Ecelesiastiei ordinis tam saecularium , quam Regularium sese subscribere debuerunt , ae eum juramento affirmare, quod quinque propositiones ex Cornelii Ian seni libro, cui nomen augustinus, excerptas, Meero arimo, etiam a sensu ab auctMe Nemo, rejiciant. Fuit insuper annexa a Summis Pontilicibus excommuniis eatio latae sententiae, incurrenda ab illis, qui aliquam ex his quinque propositionibus quae suerunt damnatae taminquam haereticae, Oeere, vel defendere ullatenus praesum. pserit. Notandum quaWto, an senistas exinde in magnas fuisse redactos angustias, utrum salva conseientia eum juramento sese ui sermula subscribere, ac nihilominus adhue interne possint tenere, & etiam , in eculto autem dc clanculo doctrinam illam Ian senistieam dilatare ne non verbi , ct scriptis defendere , quin coram Deo aliquam incurrant excommunicationem Inde notandum quinto, quod pro solvendo dubio recurrerint verosimiliter ad eorum Priorem Generalem asehasium Quesnellium: saltem Is in allegatis supra propositioniblis damnatis talia suggeisit ipsis prinei pia, ex quibus deducere pratuerunt .se eum certa interna restrictione, seu aequivocatione ponse, ne athedras, Ac beneficia sua deflerdant ce formulae subselibere nee teneri veritatem, quam interne indoctrina Iansenti ira pure Augustiniana inveniunt, emterius prodere, neque excommunicationem propterea coram Deo incurrere, si eamdem adhuc manu teneant , dc ino
eulto defendant Ace nam i uti propositione o inquit Ptior iste Generalis I ad valorem excommunicationis r qui ritu consensit Ecclesiae saltem praesumptus, qualis in praesenti non adest eum prater aliquot ixiscopos expresis non pauci contraditant ordinis relesiastiei χα &α ubi autem exeommunicatio est invalida, taliter excommunicatus coram Deo juκta propositionem x. non excluditur ab eclesia quin potius consorna iter proposition s .
stans pro veritate imitatur Sanetum Paulum optantem pro Fratribus suis anatbma esse, ad Romanos . . Sana
bitque IESUS vulnera illa, quae per exeommunicationem praeceps primorum Pastorum Festinario inflixit sine ipsius mandato. Ita in substantia Queisellius, ex quibus a. eile benignus Lector harum propositionum sensum imtelliget. 6o. Sed contra est . quod Deus Matth. cap. 6 dc& cap. 3. per illa verba Quiacumque leaveri sumererram, eru ligatum cxlIs dederit Petro, d Suceelsoribus potestatem exeommunieandi independenter ab E elesiae eonsensu. Contra est a. Quod, dum an senis laesemper admonet lia Generalia appellant , ipsum Conci. lium Trident seis da Reserm. . . loquens de Meommunieationibus, quae ab Episcopo seruntur, eam intestatem huic independenter a mn sensu Capituli, vel Paroeliorum adseribat . Formalia si habent Totum Me medius arbitris e catas ιemia fit potum , quaad ipse pro re,
loco , perse , aut tempore eas decernendas se iudicaverit:
ergo a sortiori idem erit dieendum de Papa tamquam Episcopo piscoporum: Contra est . quod in emergentia talium ea suum praesumi debeat pro Superiore excommunicationem statuente, nisi erro constet ontrarium e uam
uti inquit Bernardus de Praecepi. Dispensat cap. s. suidquid ue De praecipi honia, quia sonis certam dis
94쪽
Drus atqui in aeternum nobis lanienistae non ostencent, excommunicarionem araturiisimo praevio examine latam in eos, tu tenent, defendunt quinque propositiones damnatas Iansenti, eris displicere Deci ergo Contra est . quod per hane uesnellii Doctrinain lata quibuscumque et reticis, o malevoli aperiretur porta ob excogitales umbratiles rationes passim contemnendi fulmi- in eo exeommunicationem, uti consideranti patet.
Unde ansenistae per milia effugia Potestatem celesiasti eam eludere, atque quoad effectam frustrare allaborantes non Daulum Apostolum , sed adhue Saulum spirantem minas, persequentem Ecclesiam imitantur.
PROPOSITIONES XCIV. XCV. XCVI. XCVII. XCVIII. XCIX. C. Cl.
stricte unita Eecissae sunt, espiei, atque tracto tamquam 1 ozηs, ut fia In Ecclesia de tamquam ab ea marata.
Immerito in istis propositionibus onqueritur Quesnellius, falsissime imponendo Eeelesiae, qui abusipe domi.
natum exerceret supra fidem fidelium, divistanes foveret, 38cis praedicandi antiqua Ecclesiae abrogaret, ipsos vertistatis radidi eatores Mansenistas nempe, o Quesnelli Metitores I injuste persequeretur, membra celesia strictius unita nimirum denuo Ian seni stafra gladio exeommuni. eitionis peeeam iaci separare , bonos libros, instrii liones,
sincta exempla: Iansenistarum obstinate reiiceret, ae examinare negligeret, seque ea, quaera Deo
sua in odcirem vitae, converteret in odorem mortis nee
non contra spiritum DEI, Doctrinarti IESU Clitisti
communia exquireret juramenta4 puta prael tibendo bris
mulam abjurandi quinque , proposiciones ansenti sicque
oecasiones multiplicare pejeiandi, laqueos tendere insi mis, et ficeret, ut nomen ire veritas Dei aliquando deserviant onsilio impiorum. Nescio sane, quomodo imis maeulatam Christi Sponsam veritatis fulgore nitentem, vel ipse ut herus, aut Calvinus magis denigrare, coh- scare potuissent Calumniae hae sunt haereticorum, non
emta eruum, qui Catholi et audiri, α in sinu Mattis
suae , Catholica videlicet Ecclesiae , mori cupiunt. Videan tu occurrente aliqua speciali dissicultate praeter plures alios Domini solva Tom. . Trutinae Theologuae Ec Creustentius lisper in suo speciali Tractatu . Nubila Iaηρ-- , Θ aues ethansm e re dispulsa, intitulato misi laetanis elum desideretur declarationis hara mi position um compendium Gllud . v quidein satis clarum adducit Felix Potestis In Examine Eeele meo post Tomum tertium ju appendIte. . Ultimus. a B ansae, Iansensae, e suesnetiso in sui mise*IIs
annectitur a Finemsuceiactau-dus disputaM com ipsis. 6a. Respondetur I. Quamvis praedicti non semper quoad terminos, ae phrases, item quoad accidentia conveniant cum Lutheranis, a Calvinistis; optoriant tamen cum ipsis saepius quoad materiam de Gratia is Libero acti. trio Hare Responso et erui queat ex iam dictis in eis clarationibus Propositionum Iansenti, de Quesnellii, n-gulariter tamen quoad materiam de Gratia, de Libero arbditio adhue Iuccincte probaturi ubi ex cap. a. Recolliogendum venit, tam titherum , quam i Calvinum negasse, quod gratia divina cohaerere queat cum libero arbitrio tali, quale sibi annexam aheret non solum libertatem ae ctione, verum etiam libertatem indisserentiae erat tamen ut berum inter, malvinum hoc diserimen , quod Lutherus teneat, liberum arui trium era bere mere pas. sive, seu esse rem de solo titulo, juxta prograstionem inister damnatas a Leone X trigesimam sextam . eontra vero Calvinus equidem admittat concursum activum liberi arbitrii eum gratia i taliter tamen, ut volqntas praecise se habeat per modum instrumenti, quod ab artifice motum operationem impedire riuit, hinc uterque vult, in a. tu naturae lapsae ad rationem recem lassicere libertatem a coactione. Errorem hune Concilium Tridentinum es. 6 d justificatismo reprobat sequentibus formalibus: Canone I V.
eyc. mere a pristes habere Lanatbema sit. Canoae V. M suI laureum ominis arburitio post ac peccatum inissum e extinctum esse Lxeνit, aus rem eo de. sin titulo anathema fit. His praestippositis.
ε 3. Probatur Responsio Tam Bajus, quam lanianius, a Quesnellius docuerunt, ad rationem ieriti, di deme tit sussieere libertatem a coactione, nee tequiri libertatem necessitate in gatu naturae lapsae ergo in substantia conveniunt cum Luthem, Calvino, qui leutiquam
95쪽
negantes Aeetatem a eoactione, ire alteram libertatem Romanam se ilicet, Calvinianam mox In unam mali. indifferentia idem , ae prae dentes sentiebant, dc exinde turas. Et in Praecones Calvinianae Sectae in ollandia a Concilio Trident in allegato duplici Canone suerunt re librum an senii, cui nomen Augustisus, mox in vutigaremidia; me dens probatur allegando ex quolibet eo tum Patriae a linguam tiaducentes alte clamarunt, nihil hoe libro aptius Bre ad eonfirmanda fidei suae dogmua Nee videntur ipsi met an senistae de facto dire materiam de gratia asietas ire Super matre am de gratis non est amplius foudiem dissidia monte Carboticos e Calvisscs , in. quit uctor Traditionis Ecclesiae Romanae, quem uehetas propositiones damnatas
Inter rejectas dilictae lis BajixXGII. Perserenus ρονον est , ων liberum νυ fum iste ad ιctorem Illustrissimus Archi Episcopus Cameraeensis apud May loe ei asserit, suisse ipsum me Quesnellium. 6s. Quaeres finaliter, quidnam sit observandum sic. eurrat aliqua occasio disputandi eum an senistis ubi per I in senistas aequemiehaelis Baji, ac Ian senii, que elii Sectatores in prinei piis suis omnino convenientes in-
Ad aerendum , er emere um In stata atinae Disae non requisitu ι homine libratas a necustate, sed sufficit liberta,
sionem in faetendam ad materias partieulares, sed sistendam in minet piis generalibus in quaestionibus proseg menicis, hine inde per decursum jam allegatis seeuadaptaneipaliter inhaerendum , quod Pontifex in nrateria fidei ae morum liniuens ex Cathedra si regula infallibilis, non solum in materia uν is, sed etiam in materia facti talis, quod habet connexionem cum Quaestione viis. I istisiuod multum contenderent, ad constituenda idoctrinam in materia fidei in D llibilem praeter lycintilleia requiri etiam consensum celesiae dato etiami e s numquam zoncesso talis consensus in praesentia d--: eum Bullam Ianoeenti X contra Ian senium di M.teram Unigenitu Clementis l. contra questellium omnestet me Episcopi tot in mandi paucissimis respective ex-e peis qui attendendi non sunt j omni eum submissione eceperint. Quarto, Si ulterius vellent Ian senistae eoninsensum hunc Eeeleste deuere exprimi in aliquo Concilio ire ne tali, id esse saltillimum non solum in Quaestionibus protegomenicis, sed e iam superius . . Num. 3. leqq. demonstratum jam fuit. Audiatur desuper S. Λugu-ltinus, quo potissimum et salso gloriantur Ian seniliae.
da, quod eo iuni quo ille Guina t. ini. Ge ι .i Tridentino quoad plura pusula suerit damnata, uti inde Nota hie . quod ab istis nulla eone edatur gratia h. clarandis propositionibus pius per decutiam osten imus. terni sufficiens, sed Plummodo efficaου, - non omni Sexto dum non raro ac pus querelam percipies, se nil bus datur. conseqitenter illi, qui ea gratia earent, ea unquam aliud eouisse, doctrinam putam , quin saereret quoque libertate indisseremiae ad ser .anda maadata pias formalia verba Divi Augustini, ut Augustinianos e calogi Nita II benigne Lector, qu , modo in suis vivere. mori velle cum Magnum usustinum ipsa. prinei piis c quoad substantialia B jus, ansenius, is et Ecclesia antiqua cum taedecessoribus Potiti deibus, Quesnellius ad invioem ohaereant tam inter se, qua in . S. P. unanimi Me maximis hi norum, a Lau- eum tertio, nimirum Calvino idum tituli semper extulerit. Tu Cathoi te ad haec Ian. ε . Respondetur I. Etiam ipsi me moderni Calvin illari seniliis rer ne neminem, nisi invidum, ei Sanctissimi agnoseunt, sibique iatulantur, qu H I in senistae in Sub. stantialibus eum otii doctrina eo venam, id in iee optantes, ut quoque cum ipsis Romanae Eee iv apere fronte renuntient ad hoc ultimum apud Antonium Alaythujus Antistitis eximia in Ecclesiam metata ignota otem alte sit memorata laudum praedicata ab negire posse . si ut eum Summorum omiscum Oraculis, meneralium
Conciliorum deeretis par idem adscribatur insallibilitas in suo Augustin Doctore gratiae parte . Nam tot eos. hoe nee ipse hic humiliti inins Ecelesiae filius, si adbue indem animat Liba lius primo Cath licus, inde an senista, terris existeret, pateretur, nec verus Catholicus manule-e demti Calviniana H. res Genevae minister, qui suis nere enae sumeret, praesertim postquam Alexander Vlli. Et ea rescripsit , non posse negari, quod ei rea grandia simile stillum proposi- o juxta uenda rep. . repraedestinationis, di gratis dogmata eadem fles sit 3 probavit. Verum quidem est, quod an senistae saepius vini starum, ac an senistarum optime ni istunt an seni stat verba etiam adducant tiar malia Divi Augustini, non ta- inquit Iurieu apud May De citin ior quod gratia men juxta sensum, di mentem ejusdem, quae longe alia invinei bilis in sensu .ilvini, uec mea in sensu lan senii, foret , si textus integro proterrent, mimul anteceden- eadem ε, quodque nulli gratiae meliori aliter res statue tia cum subsequentibus cinnecterent. Notandum insuper in Sistemate Iansentano quam Calviniano Si paride ite ex . Thoma est. 7. - . uti Ioanxiι, quod Di. Grotius ordis asseruit apud May M. ιι. n. et si Ca-lvus ligustinus, dum oppugnat Pelagianos, omnia mi is Jedie, pansentanas opiniones reciperent, duas celesias, mi ut iribi: adscribestra, videatur in modo Ioquendit prima
96쪽
prima toni omnia attribuere soli gratiae sient eontra, dum errat contra Manichaeos, nullum liberum arbitrium agnostentes, crederetur tu modo seri bendi favere Pela, gianis.
Deelarans damnatas, a potioν pretinente ad
rum , seu Mabeologiam moralem. ΤHeologia moralis es ut facultas, quae prIne paliter a d natur ad actus hamam laudabune d ruendos, erad easus fusilentia accurrentes recte resolvendos. Ne autem utilissimae ct ad exeipiendas Consessiones necessariae v. sua laeuitatis limites sive per excessum , sive perdeseetum exeedantur, proscripserunt summi Ponti fiees ex ejusdem finibus varias propositiones, quae vel nimiam laxitatem vel excessivum rigorem eontinebant. In praesenti ambae declarabuntur sucein ,- Lectores pro majori notitia saepius ad Theologiam moralem Patris elisensiue re
Ulint acta Propositisne damnatae . Hexandro VII.
seria V. die, . Septembris I 6 6 I. emanatum. In congregatione Generali Sanei Romanae, em universatis Insuisitionis habita in Palatis Apostolico Montis auismatis coram Samctis o D. N. D. ALEXANDRO VII. MEmmentissimis, in emerendissmi DD. S. R. E. Cardinalibus , in tota Republica Christiana adiersus haereticam pravitatem generalibus nauisitoriis , a Sancti
Sede Apostolica specialiter deputatis. SAnctissimus D. N audivit non sine
magno animi sui maerore, complures opiniones Christianae disciplinae relaxativas is animarum perniciem inferentes , partim antiquatas iterum suscitari, partim noviter prodire, di summam illam luxuriantium ingeniorum licentiam indies magis excrescere , per quam in rebus ad conscientiam pertinentibus modus opinandi irrepsit alienus omnino ab Evangelica mplicitate , Sanctorumque Patrum Doctrina ,
quem si pro recta Regula fideles in pra
xi sequerentur, ingens eruptura esset Cnristianae vitae corruptela. Quare, ne ullo Fariam. m. s
unquam tempore viam Salinis, quam suprema Veritas Deus , cujus verba in
aeternum permanent, archam esse definit, in animarum perniciem dilatari, seu verius perverti contingeret , Idem S. D.
N. ut oves sibi creditas ab ejusmodi spatiosa , lataque , per quam itur ad perditionem , Via , pro altorali soli
citudine in rectam semitam evocaret earumdem opinionum examen pluribus
in aera Theologia Magistris , de dein
Eminentissimis D. Cardinalibus , o tra haereticam pravitatem generalibus Inquisitoribus serio commisit et Qui tantum negotium strenue aggressi , eique sedulo incumbentes mature discussis us
que ad ianc diem infra scriptis propositionibus , super unaquaque ipsarum sua lustragia Sanctitatis suae singilatim expo-
Tomo nullo unquam vitae suae I 1 tempore tenetur elicere actum Fidei , Spei, Charitatis , ex vi Pr
ceptorum Divinorum ad eas virtutes per
L. Vir equestris ad duellum provoc tu potest illud acceptare , ne timiditatis notam apud alios incurrat. 3. Sententia afferens , Bullam cenae solum prohibere absolutionem haeresis , aliorum criminum , quando publica sunt id non derogare facultat Tridentini , in qua de occultis criminibus Iermo est , Anno 629. 8. Julii in Consistorio Sacrae Congregationis Eminentissimorum Cardinalium , visa, tolerata est . . Praelati Regulares possunt in foro conscientiae absolvere quoscumque Saeculares abaaeresi occulta , de ab excommunicatione propter eam incursa. e. Quamvis evidenter tibi constet, Petrum elle haereticum, non teneris denuntiare, si Probare non possis. c. Confessarius, qui in Sacramentali Consessione tribuit Poenitenti hartam postea legendam , in qua ad Venerem incitat non censetur scilicitasse in Confessione, ac proinde non est denuntiandus. . Modus evadendi obligationem denuntiandae solicitationis est , si solicitatus confiteatur cum solicitante, hinc γω a est
97쪽
so cap. IV. s. I. Decretum est ipsum absolvere absque onere denun conscientia ante sententiam declaratoriam clandi. Judicis, eo quod sit poena. s. Duplicatum stipendium potest Sacer O. Habens apestaniam collativam dos pro eadem Milia licite accipere, apHaut quodvis aliud Beneficium Ecclesiastiplicando petenti partem etiam specialis limam fructus ipsime celebranti correspondentem , idque post Decretum Urbani VIII. s. Post Decretum Urbani potest Sacerdos, cui Missae celebrandae traduntur, per alium satisfacere, collato illi minori stipendio, alia parte stipendii sibi retenta. io. Non est contra justitiam pro pluribus Sacrificiis stipendium accipere,
Sacrificium unum offerre neque etiam est contra fidelitatem, etiamsi promittam promissione etiam juramento firmata, danti
stipendium, quod pro nullo alio osseram. II. Peccata in Consessione missa, seu oblita ob instans periculum vitae, aut ob
aliam causam, non tenemur in sequenti Confessione exprimere. I x. Mendicautes possunt absolvere a casibus Episcopis reservatis non obtenta ad id piscoporum facultate. 13. Satisfacit praecept annuae Consesse sonis, qui confitetur Regulari plicopo praesentato, sed ab eo injuste reprobato. 14. Qui facit Consessionem voluntarie nullam , satisfacit praecepto Ecclesiae. Is Poenitens propria auctoritate substituere sibi alium potest, qui loco ipsius poenitentiam adimpleat.16. Qui Benefietum curatum habent, possunt sibi eligere in Confessarium simplicem Sacerdotem, non approbatum ab Ordinario. 1 . Et licitum Religioso vel Clerico, calumniatorem gravia crimina de se, vel de sua Religione spargere minantem Occidere, quando alius modus defendendi non suppetit uti suppetere non videtur,
si calumniator sit paratus, vel ipsi eligioso, vel ejus Religioni publice, o coram gravissimis viris praedicta impingere nisi
i 8. Licet interficere falsum accusatorem, salsbs testes, ac etiam Judicem , a quo iniqua certo imminet sententia, si alia via non potest innocens damnum evitare. Isti Non peccat maritus, occidens pro-Pria auctoritate uxorem in adulterio deprehensam.
α o. Restitutio a Pios imposita Bene- cum, si studio litterarum vacet, satisfacitiuae obligationi si officium per alium recitet. 22. Non est contra justitiam, Beneficia Eccleliallica non conferre gratis, quia collator conferens illa Beneficia Ecclesiastica pecunia interveniente, non exigit illam pro collatione Beneficii, sed veluti pro emolumento temporali, quod tibi conser
23. Frangens jejunium Ecclesiae, ad quod
tenetur, non peccat mortaliter, nil ex
contemptu es inobedientia hoc faciat puta, quia non vult se subjicere praece
24. Mollities, sodomi bestialitas lunt peccata ejusdem specie infimae; de que tui fici dicere in Confessone, se procurasse pollutionem.
is Qui habuit copulam eum soluta, iatisfacit Confessionis praecepto , dicens,
commisi cum soluta grave peccatii contral castitatem, non explicando copulam.
26. Quando litigantes habent pro se opiniones aeque pro babiles, potest Judex
pecuniam accipere pro ferenda sententia in favorem unius prae alio. 1 . Si Liber sit alicujus junioris, moderni debet opitii center probabilis, dum non constet, rejectam esse a Sede Apostolica tamquam improbabilem 28. Populus non peccat, etiamsi absq; ulla caula non recipiat legem a Principe
Quibus peractis, dum similium Propositionum ex mini cura, studium impenditur, interea idem Sanctissimus re mature considerata, statuit, decrevit, praedictas Propositiones is unamquamq; ipsarum, ut minimum tamquam scandalosas esse damnandas, prohibendas, sicuti eas damnat, ac prohibet ita, ut quicumque illas aut conjunctim , aut divisim docuerit, defenderit, ediderit, aut de eis etiam dil- putative publice aut privatim tractaverit,
nisi forsan impugnando, plo facto incidat
in excommunicationem, a qua non possit
praeterquam in articulo mortis hab alio quacumq; etiam dignitate fulgente, nisi a
pro tempore exiliente Romano Pontifice, absolvi.diciatis non recitantibus, non debetuae iri an luper districte in virtute sanctae Obe-
98쪽
Atrinis VI Feriam. c. dientiae, sub interminatione Divini Judiciis I
prohibet omnibus Christi fidelibus, cujuscumque conditionis, dignitatis, ac status,
etiam neciali,5 specialissima nota dignis, ne praedictis opiniones, aut aliquam ipsarum ad praxim deducant. Locus in Sigilli Joannes Lupus S. Roma
Anno a Nati itate . N. IESU Christi,
millesimo sexcentesimo sexagesimo auinto, Indι- mione . di vero z. Mensis Octob. Pontificatus autem n in Christo Patris D. N. D. Alexandra omina Pro dentia Papa VII anno undecimo,
supradictum Decretum a um, jubbcatum fuit ad malia Fasilicae Principis Apostolorum,
Cancellariae Apostolicae ae in acie campi Furae, ac in alus locis solitis P consuetis Urbis per me carolum Melanum ejusdem S. D. N. σSanctissimae In uisitionis Cursorem .
Romae, Typis Rev. Camerae Apostol.
Damnatae vetat in propositDue Gelarantur.
Non desuerunt octores Catholi ei, qui cum Banet, Serra, c Sancto docuerunt, memoratas virtutes Theologicas quoad exercitium suorum actuum numquam obli
o ECLARATIO. Quoniam in ordine Equestri Divi Iaeobi a Sancta
de Apostolie approbato Candidatus assumendus jurared bet, se numquam recusasse duellum, ad quod suerit ρο voeatus exinde aliqui Theologi intulerunt, licitum es acoptare duellum provocato, ne recusin notam timidiatatis apud alios incurreret alias enim circa hoe punctum Regulam dicti ordinis Sacra Sedes magis in .quam probasset. Hoc tamen ipsum fundamentum, ut propositio a Summo Pontifice damnata innititur, laborat salso supposito non enini Candidatus ordinis hujus Equestris ab Eodem repellitur, si recusaverit acceptare duellum. MDEUM duellando traviter offendat, quamvis exinde orsan per aceidens apud homines improbos, Qvulgarestat aliquam notam timiditatis, quae tamen nora dum econtra apud alios, Mandxta Dei, e eis clesiae timentes, duellum ereptans judicatur potius m. prudens, utpote vitae propriae non minus, quam alienae eum maximo Reipublicae detrimento valde prodigus. F gere invasorem provocantem ex meta timiditate videtur viro questri equidem ignominiosum , non autem rem. sare duellum, ne Deum graviter flandat unde priamum, non secundum testemendo apud Viri hie exigitur a Candidato ordinis Equestris Divi Iacobi. Viriarur Reeensuri Trari. s. s. 3. Num ae . ω seqq. a uisa M.
Senteati asserem, ullam Carnae salam prohibere N. haeresis, edi aliorum eriminum , quando publica sunt; edi id non derogare famisat Tridentia , n qua de oecastra eriminibus sermo est , anno fiag. 8. Iuli ια Consoria Iaerar urerationis Emineatissimorum Cardinalium , vs e tolera.
Duplex Quaestio moveri posset Prima, utrum desa sit vere probabile, Episcopum extra specialem aliquam saeuitatem posse absolvere ab haeresi occulta, ob aliis Casibus Bullae Coenae Domini ecdum publieis Secundagare per se, ac directe, sed tantum per accidens, Man sententia assirmans fuerit in Consistorio Sacrae Congre- indirecte, nimirum praeeis pro tune, quando alia quaedam , gationis Eminentissimorum Cardinalium visa tolerataqquae in his virtutibus subsistere nequeunt peragere te-i Ultima quaestio facile resolvitur, dieendo, quod testantenemur. Exemplificant hane suam indirectam obligationem Ipsomet Summo omise in praesenti salsum sit, illam in aliquo peccatore gravi qui adstringitur suo tempore Doctrinam suisse aliquando a Cardinalibus ad Trutinam
a mimam per peccatum mortale gratiam iterum vel per revocatam, de toleratam. Utrum autem per hane ipsam contritionem perfectam, vel per Sacramentum Poenitentiae eum attritione recuperate talis enim peccato indi. recte dc per aceidens etiam tenetur elicere actum fidei; quoniam nequit hanc contritionem vel attritionem tamquam iterum reconciliativam cum Deo elicere, nisi si mul credat in Deum, atque confidat, ab Ejus infinita Bonitate sibi peccatum denuo remittendum. Uc ira es, quod Sacra Scriptura non solum per accidens, ae in otidine ad alias virtutes, sed absolute di immediate quoque, ut alia praecepta Decalogi injungat exereitium ha.
rum virtutum Nam, qui non rediareu , condemnabitur. Nato eam ult. v. c. Et u non Viru, manet in morre. I. Ioan. . . . I . Unde etiam dilectio DE initiae. a. dicitur primum e maximam mandatum. Vide debo fusius eis senstuet Tracy. . s. a. naia r. a Dis. 6.
r. s. o D . . post Num. s. in Mitistae. propositionem saltem indirecte quoque damnata suerit nistentia Ledesinae, Cordubae. Vegae QEmanuelis Sarace. volentium, Episcopum posse absolvere a Cisibus Bulli Coenae cultis, eo quod Concilium Tridentinum sesa 4 de Reser. cap. . tribuerit Episcopis iacultatem absolvendi in foro conscientiae ab omnibus Casibus Oeeultis, etiam edi Ap stolieae reservetiis adhuc dubitatur λ' quod Respondeo, quod opinio illorum Λuctorum, qui Episcopis quidem tribuunt hane saeuitatem non tamen addunt, quod prinfata sententia fueri a Co storis Card ualitam olerata m. quod inquam illa opinio in praesenti pariter laeti M. mnata, ex ipsis verbis sermalibus tam clare non eonstat; videtur tamen eadem jam aliunde solida probabiblitate; quoniam ulla Coenae Domini extra Romanum Pontifieem omnibus adimit potestatem absolvendi a Casi. bus ibidem contentis, idque eum elausula non obstantiabas Q. ex Uuis Concilii Decretis Aeeedit, quod apud Uiva hie epe Pontiseerra Pius . Gregorius XIII.
viii declaratim, non posse amplius Episeopos
99쪽
uti ea laeuitate a ridentino mcessa. Quam deelaratio te contenta in ipsa Lege, prout in praesenti etenina ra-nem, e quidem diveri brum Ponti fleum ab omni suspi tio in Lege expressa est anima Legis Can consuetudo. eione salsitatis esse immunem ex eo liquet, partim, quia D . . ex . . f. e Portis . quae Liberi oe. ea reperitur in gravissimis Auctoribus partim, quia eam- 6. Quaeres II Quinam enseantur perpetuo, vel si lindem in suis responsionibus seeutae sunt tam sacra Con tem longiori impediment laborare, ut excusentur a pero Cardinalium Concilii Tridentini Interpretum, sonali aeeessu ad Curiam, vel ad pecialiter delegatos a Suprema Inquisitio quoad iactas in Me aer Tri- Summo Pontifice, quoad casus ullae cenae ' Respond. bunal Decisiones, prout videri poterunt apud Eminent. Eosdem communiter recenseri infirmos, valetudinarios, Cardinat. Vineentium Petra in suis Commentariis Tam. 34deerepitos, Religiosios, mulieres, alterius poeestati subje- constitur. 3. In centi IV. . s. Θ seqq. Et quis credet, os sisti sunt filii familias ce in de inopes tanta pauperis tot responsiones, dc Decisiones in ausa tam ardua semper contigisse ineonsulto aliquo Porutfire unde a primo ad ultimum admissis quod piseopis a Coneilio Triden. ante ullam Coenae Domini hae fuerit potestas quoad haeresin oeeultam eoneesia i desacto in
per ullam Cenae Domini eadem de iure ordinario sui sublata quamvis de speetali privilegio soleat Episcopis Germaniae indulgeri ad eorum instantiam saeuitas a solvendi ab omnibus Casibus reservatis etiam ullae Ceris in oeis tamen, ubi impune grassantur haereses. i. deat ut Reiffenstue in Iure Canonieci Lib. s. v. 7. I. 7. N. 67. et a beologia morati Tract. a. s. . num. 19.. o. Videri quoque poterit P. Pichter Lib. s. Deerer.TIL 7. defendens, in Germania Episcopis etiamnum de jure ordinaria competere potestatem adsolvendi ab Haeresio ulta non obstante ulla cenae, eui tamen sententiae ob to Deela rationes, dc Decisiones Supremorum Tribunalium contrarias adstipulati nequeo. Et quamvis in Ger. mania inferiori, seu Belgio juxta aliquos A. tam Episcopi, quam deputati ab his alii Herdotes soleant absque ullo serupulo ab Iae teli occulta, imo etiam publica absolvere, id tamen si contingat, non fit de jure ordinario, sed teste Henno e speetali privilegio ipsis a Gregorio HL ad instantiam Philippi II Hispaniarum Regis concella. 1. Quaeres I. An Episcopi ab haeresi, de aliis Casibus
Bullae Cenae Domini queant saltem in aliquibus casibus extraordinariis per se, vel per deputatos absolvere, quamvis non habeant illud speetale privilegium Responae. Eosdem etiam non specialiter privilegiatos posse se absolve.
re non solum in artieulo, vel perieulo mortis; verum etiam quando ex parte eorum, qui tale peccatum perpetrarunt, intercedit perpetuum, aut saltem longo tempore durans impedimentum, personaliter aeeedendi Sum. mum Pontificem, vel Nuntium Apostoli eum, aliumve Deleg.itum hac facultate absolvendi praeditum. Ubi tamen inter Episcopum Germaniae habentem singularem potestatem superiori numero declaratam, d inter alium, hae singulari potestate non praeditum, sequens intercedit discrimen, quod posterior in simili casu apud laborantes impedimento longiori quidem tempore, non tamen in perpetuum durante, debeat exigere cautionem juratoriam de se sistendo in loco debito cessante impedimentor qua- Ie juramentum non requiritur, si Episeopus obtinuerit hane singularem laeuliarum abi alvendi specialiter. Ita communissima contra runnullos de ratio est, quia juxta Regulam communiter a Theologis receptam ob longius impedimentum intercedens personaliter aeeedendi Summum Ponti sieem Casus Papalis fit Episcopalis, ne alias intra tantum temporis spatium suspendendo absolutionem νεα latione Parriterilia peruulum inmineat animarum, uti l
tero de sententia Excommunicationis. Item eap. es qui de
sententia Excommunuallanis . . Et quamvis ibidem solummodo fiat sermo de incurrente excommunicationem reservatam ob percussionem Clerici; quia tamen ratiope-ν tati ammarum illi allegata pugnat etiam pro aliis ex. communieationibus reservatis, pari formiter de illis erit solvendi laeulares ab heres oeculta elare patet ex ter
discurrendum nam ubi eadem est ratis, eadem es Iuris minis propositionis damnatae Utrum vero idem de aliis alm iis Leg. deo. 7. . de Legibus. Et de mitios casibus Bullae Coenae sentiendum sit, adhuc dubitali posset. idem est habendam Iuvictuis. v. a. de Dausiatione DL Ratio dubitandi est; quia propositici ista damnata praecise seopl. Quod maxime velum est quoad eges, re an lillis adimit potestatem absolvendi ab haeresi reulta quoad sciespicientes salutem animarum, ubi ratio Legis saecularesci ergo quoad
late presses, ut ad Curiam ire nequeant nam hi omnes, praeseriim, si summus Pontifex , vel Nuntius Apostolieus sint in valde notabili distantia remoti, censentur habere moralem saltem impotentiam adeundi cum vel absolute non, vel saltem non nisi cum maxima di 1fieulia te posisnt aecedere. Porro taliter impediti personaliter adire Papam , possunt hoc beneficio absolutionis Episcopalis cum cautela superiori numero adiuncta uti, quin teneantur Romam mittere Procuratorem aliquem, vel supplieam seribere liue ad S. Penitentiariam pro obtinenda absolutione a censuris Papae reservatis nam Iura solummodo exigunt personalem accessium, quando Reus aecedere potis est atqui in simili casu non potest ergo. Videantur Rei menstuet in Iure Canonico cit. lib. s. v. 7 7. g. in . a Dominicus Viva hie. 7. Quaeres III. Quanto tempore debeat impedimentum aliquod , quod alias non ei perpetuum, durare, ut enseatur per illud quis exeusatus a personali accessu ad sum. mum Pontifieem, Nuntium c. pro absolutione haeresis, vel aliorum Casuum Bullae Coenae Respond. I. Si impedimentum illud, v. g. infirmitas, alias non habens stmul annexum periculum mortis, duret solummodo per aliis quot dies, vel Menses, exinde quis non excusatura perissonali accessu, sed tenetur exspectare, usque dum reconvalescat, nisi velit sibi per litteras Romae proeurare inpensationem, ut ab aliis ceteroquin non raeditis hae saeuitate a simili censura absolvi queat. Ratio est , quia alias passim posset eludi vigor Bullae innae, di damnationis propositionis tertiae, uti consideranti patet. Respond. II. Si tale impedimentum prudenter credatur duraturum pluribus annis, puta quinquennio, vel decennio , censetur exeusari implicitus censuris ullae Coenae a personali a cessi ad Curiam Ace. Ita communis: ratio est i quia tale impedimentum vere censetur longo tempore durare. In dubio prudentis judicio, ac perpensis simul circumis stantiis spectanda est morae hujus longitudo , ratione cujus possit Episcopus ceteroquin peetali iacultare diem praedi. tus per se, vel per epulatum a talibus Casibus, oen. sutis ullae cenae absolvere eum onere se sistendi etasante impedimento. Videatur Uiva hie uis. . de mulreflectatur, quod in Germania eo minor sit difficultas, quo piseopi majorem habent facultatem absolvendi per se, vel per alios.
Praelati Regulares mssuat a fore eonscientiae ab olvere quase eumque semiares a bars occulta, tu ab
Quod Praelati Regulares post ullam Coenae Domini
non habeant amplius facultatem in soro e seientiae ab-
100쪽
ad hae coneriere. Respondetur tamen, hine saeuitate retiam uoad alios casus Ballae Cene, qui mris non peririne propositit inem, atramea per ipsam Ballam qne Plaetatis Regalatibus, iue ae Epistori adimi, nil me niuata Balia si finali ecptere abrogat nata indulta, ct ei. ilexin Regalariam quoa hinc assolutionem, uti recte notat noster adimas , niensis in suae uel moralis appendite seu brevi notitia dc . u.eost. . . . videatur R-it astu et Tract. x3. aeolog. γ l. s. a. p s. n. s. III Ione VI. s. diaeres, An tae lati Regulares saltem non hibeant saeuit rivi per se, vel per mos subiti tutoscio solvendi sae- ealares in foro interno ab haeresi multi, aliove peccato in illa Cenae resergato, tilis Cisus ob interveniens impediminium conio imiter dictis num . . e seqq. ex
Papali fiat Episeopilis Re reo, extra imminens periculum, rei negitive quim vis non desim .i t te es a fir nativam tenentes Ratio rura principatis est quia in casu intervenientis impedimenti summu Ponti sex e dererero, Ac cap. Ea nos itur, ae alibi de sententia e eeommvnteatis Is solum malo Episeopis quoad si os subditos dat hinc facultatem ergo nos Praelatis Regulatibus quoad
se ea lares extraneos. Ut leat ut ei sensiae L b. s. D. re rat Tir. 7. l. . n. 96. qui tam e num. 97 adiungi g,
quod, si adesset impedimentum adeun3 non intum Ponti fietem, verum etiam Episcopum, seu alios speriali hieneultate praesitos, poIst talis habens ea sum ullae Cenae a quovis Consessario approvit absolvi.io Insuper se praxi ConDTriis speciali hae si eulta.
te absolvens equitem non praelitis ashue deservire potetit, diversis a se influere ircumstantias, propter quas talis Etesis vel alius casu ne quidem amplius ensea-χue eomprehendi sub casibus Rallae Cenae, sic consequente possit absolvi totae ab aliis . numerantur utini: in dictae cireumflanti a Viva hie . IX In ρνιmis I he. esiis, vel alius ea sus In Bulla Cenae reservatus sue
rit tantum internus nam .clesia desacto mere interna, presertim eum ii nexa excommunicatione, non solet resereare secundo, si peceatum tale exterius positum si tant ammolo leges, quamvis internum foret grave. Si apiri iuxta Cardin il de Lugo. Suaret, Walios, si pereu si Cleriei e Alideratu omni in ei reum stantiis adhue
fuerit revera levII, non indueteretur exeommunicatio lata in pereumites Getieorunt, qui nisi talis rabuisset intentionem dat oppolrtuna secisione graviter percutiendi adeoque talis pereus omisse λ vi a quolibet Sacerdote. Tertia Si pristiens Arer cfu tum , irrum pereatum commis Irin comprehenderetue sub Casibus ulla Caelini nam vi sua rini uenaea erit Me amplianae . Remi.
I 6. Iuris in . u.ινι si limrantia non crassa, aut Q. pini a ommittente peetitum, ignoretur excorm unaea tio pedeat anne QR. 'nam stante hae ignorantia pereans non ensetus eo Mumax sicque exeusari a te fura , pto. et quam 3lis ei sus in ii'lla gnae reservatur. Muintos e. g. haeresis , alias in 'thina Cinnae Eservata fuerit praecis externa, non tamen anterna, puta, si quis ex metu, et vehementi ira vaesani verba haereti ea protu. Ierit lieet interne in intellectu non se rediderit nam qui metis talis in soco externo praesumeretur haeretieus; in foro tamen coailcientiae non ellet talis, sicque nuta Toletum , Suare , Anchec nostrum ut hae uectum , alios non ineurreret Casum reservatum in Bulla Cenae, licet ceteroquin graviter e aret, contra consessionem externam silet plura adhue citra hane materiam vide
Ratio, ut hae propositio suerit damnata est; quia tali denuntiator ab omni periculo penae talionis, aliave immu is est quoniam oram tibunali sacrae Inquilitionis
apud quod, ubi viget, illa denuntiatio seri debet
ho erimen non tenetur probare t. mquam aetor, sed tam
tum depanere, quo audivit, veluti testis, a sumete praefato saero Tribunali haec denuntiati saltem ad dili. genitam adhibendam pro ulteriori inquisitione, & ponen dis Cautelis. Ita Felix Potestis ιεm. a. n. ys. Qui vahies, ambo Itali. An autem etiam in Germania, ubi non viget aera Inquisitio, ubi Haeretici eum Catholieri permixti vivunt, sit facienda denun latio Episcopis eum tanto rigore, Qquando crimen herelis probari noluit, examinat La Croix, Lib. a. v. ais atque inclinat in negativam otiando exinde non imminet periculum graive seductionis
itarum e dum autem ipsi objiehu allegata propositio damnata, ait, illam si intelligendam tantummodo quoad loea, in quibus viget metum inquisitionis, seu ubi Bullae
in tanto rigore ulu reeepta sunt non autem quoad Germaniam fuisse eum into rigore receptas , testantur plures viri eximie docti.
ductisnis aliorum etc. nam stante gravi pericula perversonis aliorum, quis non solum jure politivo, sed etiam ex Lege naturali obligatus esset ad talem denuntiationem, eum quodlibet membrum teneatur sub gravi avertere nortabile damnum , vel grave periculum notabilis damni Rei. publieae, quantum potest, etiam cum aliquo ineommodo proprio Cenietur autem tale grave perieulum seductio.
ni semper adesse, si simile haeretici fuerint Pastores. . alii EmisTarii in terris Catholi eis Romani Imperi P
eulte latentes, d nescio quos libellos venenatos in abs. eondito in populum spargentes, prout misera saepius, quidem novissime docuit experientia. t 3. Qua res . An apud talem Haeret eum, respectu euius inminet periculum seductionis aliorum , tenetur quis ante denuntiationem praemitto aliquam eorrecti nem Fraternam e Ratio dubitandi est, quia ipsemet Chri .uus hane ordinem eorrectionis praeseri fisse videtur Matth.
edici auod si audiera eos, dic ecle . Hoe tam eannot obstante, Respondeo cum nostro Matthaeuctio Cautela configar I H. I. cap. q. um. . absque praevia hae raterna eorrectione sitiendam eme denuntiationem talis periculos haereti ei, partim quia rete mitti et ixm hae pri eat correctione remaneret gravis formido, atque rv. dens dubium, utrum exinde se emendet, non potius eum maiori dei Meps tutela ven num hoc ulterius in
eulto dimandat non sine gravi Reipublieae Catholie detrimento quo stante prudenti dubio semper magis ad bonum istius Communitatis, quam ad particulare ejusdem membrum respiei debet i partim quia ordo correctionis singularis praemittendae non condernit erimina Reipublicie noxia, sed parti lariis, seu privata , ut apud Mattheue- esum loci it in terminis docet D. Thomas a. a. q. 33. n. t. n e ρ re ad 3. bi taliter loquimi I n.