Manuale politicum de ratione status, seu Idolo principum in quo de vera & falsa forma gubernandi rempubl. de religione, de virtutibus principum, de potestate ecclesiastica, de bello & pace compendiose agitur, auctore ... Wilhelmo Ferdinando ab Effere

발행: 1662년

분량: 720페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

471쪽

ηo4 Manuale' haereditates, immunitates , & privilegia, ut in tanta sublimitate secundum leges Politicas statu suo cum honore praeesse, & ab injuriis defendere possit. Non vero habere in Reges,& Principes; qui suas dignitates, jura, & judicia non minus a Deo pota sident , & exercent aliud Dominium, quam Spirituale secundum i ges divinas ad aeternam salutem, inpure temporalibus nisi aliter pactuin sit 9 Summum Pontificem nompraesumere de potestate in Reges seculi, nisi quando illi vel fidem ecclesiae Dei impugnarent , ves illi contra jus vim inferrent,vel in divinam Majestate blasphemi, damnatas haereses

promoverent. Qui plura volet, coninsulat ecclesiae Catholicae Theologos,

& hauriet sufficientissimam intelligentiam. sosu iis Hoe fundamento posito, descen do ad argumenta adulatorum, qui ex fontibus Idoli status conantur pro-- Lis bare summum Pontificem habere

472쪽

Politicum. 4Ps supremam potestatem in omniare. Φ gna, & reges mundi, sicut Christus Au. illam habet. Secundo,quod Christus A f. D. N. dederit D. Petro, ejusque successoribus claves regni coelorum, potestatem ligandi & solvendi animas, tam regum, quam subditorum. Tertio, quod Christus D.N. duos τ' 'gladios, spiritualem, & temporalem sufficere Petro declararit. Quarto, AN . quod multi sanisti Pontifices, utramque potestatem in reges exercuerint. ex quibus fui alia praeteream) inferunt Summum Pontificem habere,

conferre omnem potestatem aliis..Si haec argumenta rite considerem.

tur, nihil nisi Idoli Status dolos , &

vanitates lapiunt, ut per praerogati- ω vas sanctam illam dignitatem insuperbiam elevet, Ecclesiam confundat, regum hostilitates provocet, de per odium illam evertat. Hinc respondetur ad primum ar- sit u gumentum : quod Christus D. N U maneat in aeternum Pontifex maxi- ,

473쪽

ηοε Manualemus,cum absoluto in res omnes ere ras Imperio; Divo Petro autem ejusq; successo ribus in visibili ecclesia limitatum regimen contulerit, vicariosq; suos sub certis legibusdenominarit. sol t o Largumentum disitur, veram V esse concessionem D. N.sed inde nou sequi, summis Pontificibus datam esse a Deo potestatem secularem in reges , & regna mundi et quia regesta Gentium dominantur eorum: & ipse Christus imperium Caesaris a divino

Salutis . Ad 3. respon letur, Christum in 3 illo loco loqui de gladio materiali ad

defensionem vitae, non autem extemdere ad potestatem spiritualem . M

temporalem. . . . Si tamen ita mystice intelligere placeat,tunc utramq; potestatem suis terminis definiendam esse , ut spiritualem habeat Summus Pontifex in omnes Christianos; lcmporalem in

propria, & per indirectum in alios, quando de fide decertatur.

474쪽

Politicum. η o Ad 4. argumentum respondetur, in sblis is istis exemplis, si quae sint Vera, consi- ata. 4.derandas csse causas moventes Summmos Pontisces,&sic patebit distincta ratio:quia in Reges non decernuntur excommunicationes , interdi ri,aut privationes nisi ob injuriam Deo creatoriae jusque ecclesiae,& fidei illatam vicitcntiam, & hoc de potestate spiritualia Deo data, & demandataequam sicut omnes fideles Christiani Principes admittunt, ita suam tempora tem potentiam independenter a summo Pontifice suo jure usurpant, & conservant: atq; hoc ipsu tam evidenter convincit vera Ratio Status, &praxis regnantium , ut adulatorum dolis non ni si vanus co sentire possit. Qui Summi pontificis utramque potestatem negant, sunt Politici a

thei, & haeretici: illi ut regibus suo more blandiantur ; hi , ut fulmina

suae malitiae securius evadant. Politicis in libro de religione respondimus, & quia cum haereticis com -

475쪽

408 Manuale munia sere habent argumentadllahic resolvenda conjungemus. Impugnant hqretici, ut in superiori puncto notatum est, Summi Ponistifices , seu Papae iurisdictionem spuet ritualem his fere argumentis. Primo, . . um quod Christus sit Caput Eceleste, V.1. non Papa. Secundo, quod Papa sit Q. 3. Antichristus. Tertio,quod Christus omnes Apostolos miserit, sicut a Pa-itre missus est;& dixerit omnibus non

uni Petro. Docete omnes gentes,accipite Spiritum sanctum, quorum re- , miseritis peccata remisia erunt. aDto, quod D. Paulusinfaciem restiterit Petro rex quibus malitiose concludunt: ergo D. Petrus non fuit verum Caput Ecclesiae; & multo minus eis jus successores s ac per consequens

non habuit solus supremam j urisdi-

ctionem spiritualem :ergo nec illam sibi pontifices arrogare possunt. Ad haec argumenta respondetur,

& quidem ad primum ,ut in proximo puncto dictum est:de primatio, & s

476쪽

Foliticum. 4 s.cundario qnvisibili, & visibili capite ecclesiae. Eodem modo respondetur sesu is ad a.argumentum, ut supra de calumnia Antichristi. Adri argumentum Glutis respondetur Christum D. N. omnes et D Apostolos misisse ad praedicandum Euangeliu, sed uni Petro dixisse : Pasce oves meas: in quo verbo data est illiPastoralis eminentia, quq in eccle- , sia regenda erat omnino necessaria: neque valet consequentia, Omnes a ceperunt Spiritum S. ergo omnes sunt aequales: quia cum gratia Spiritus S.Christus D. N. potuit uni dare iurisdictionem supremam,aliis sub- ordinatam. ut in facto constat. Ad 4. argumentum respondetur. D. Paulum cum debita reverentia re Τρωt . prehendisse D.Petrum non in articu- iis fidei, sed in actu humanae dissimulationis: illam vero resistentiam non auferre supremam potestatem , sed conservare charitatem, & unionem. Gravius calumniando invehuntur haeretici non tantum in summi Pon-

477쪽

4Ιo , Manualetificis,sed omnium Episcoporum,&Praelatorum ecclesiae Catholicae po- testatem temporalem, eorum bona,

& possessiones. Ut vero invidiae suae t argumenta habeant: dicunt primo eorum eum Iuliano Apollata. Quod hemo contra militans Deo implicat se negotiis se νε ρρ' cularibus i & nisi quis renunciaverit -- omnibus, quae possidet, non possit e tavi se Christi discipulus. Secundo quod

Pori sicutChristus recusavit regna mundi, Au.α. ita etiam ejus ministri teneantur sal et cere. Ex hoc formant tertium argu

mentum, quod quihquidEcclesia iei per donationes principum acquirunt, hoc contra jus divinum per latrocinia mala fide possideant. Ar 4. Quartum argumentum,quod sicut Christus non fuit missus a patre ad munera politica , ita etiam suos ministros ad eadem non miserit. . Quintum argumentumripsis legibus Ecclesiae excommunican ur, qui se negotiis secularibus implicant , dc prohibentur a tutelissuscipiendis.

478쪽

Politicum. Π Sextum argumentummemo sussi. AEU Leiens est ad munus spirituale decenter obeundum, ergo male sectatur temporalia. Praetereo lubens aIta malignantia um argumenta, quae eodem feresundamento nituntur, & corruunt. Respondeo autem ad primum ar- muris gumentum, quod hqretici congruum' 'suae intentioni fingant argumentum, .ut,sicut Iulianus, libere Ecclesiasticorum bona depraedentur. Sciunt γ

nini, quod Ecclesiastici principaliter

divinis attendere, non exintegro seri eularibus invigilare debeant; si vero necessitas reipubl.requirat , Deum ipsos Reges in gravissimis negotiis ad D.is. Meerdotes remisisse,&illis curam sa- νιmitia lutis publicae demandasse. Vult ergor . Deus ministros ecclesis principaliter militare pro gloria sua, & secularibus renunciare , non ut haeretici EEM aliena impune rapiant. sed ut illi affe-- etiam erga temporalia religiose de- di mponant , tanquam non possidentes

479쪽

ia Manuale domibus suis bene praesint, & ne sensitati publicae operam suam .non subtrahant. Ad a. argumentum respondetur,

Christum recusasse regna mundi, non ' ' inuod regnare malum quid censeret, cum ipse sit actu Rex Regum,& Do minus dominantium , & Pilato responderit in iudicio. Rex egosum: sed ut Palam faceret mundo, e filiis

hominum regna imundi relinquere, omnium salutem exemplo humilia' talis curare unde non sequitur haer ticorum illatio. Christus non voluit acceptare regnum mundi, fugit honoreS , ergo Pontifices, vel Episcopi non possunt aeceptare Principatuis Politicum jure , vel dono sibi obi ch=ἱ. tum. Qui quando Christus D.N.v luit, declaravit se Regem coram P itaqu-ε to, judicium exercuit , non conde

se iv mnando adulteram; imperium gessit, δε - quando ementes ejecit templo, regia han potestate usus est, cum alienam asi-riri nam,& pultim sibi adduci mandavit. Quae

480쪽

Politieum; 4rs'. aae omnia pure sunt seculariar &sicut illa non derogant professioni Christi qua dicit, regnum suum non esse de hoc mundo, ita non implicat Episcopum reg*eEcclesiam,&Primcipatum temporalem Ecclesiae justo

titulo, annexum administrare, non superbo dominatu, ut Reges Genti ἀum, sed paterno affectu , secundum seges divinas, &humanaS. Ad 3. Respondetur, nunquam l Oc Sestia,

argumentum sibi constare posse, nisi au.uhaeretici doceanu legς divina cautu mi esse, ne quis Episcopus dona accipi ad & si acceptet latro habendus sit, & malae fidei possessor..

. Ad quartumi argumentum: Re- Salut mspondetur,. verum, esse Apostolis in arg. ManissioneChristi prineipaliter deman. clatum esse munus spirituale. Sed neisque prohibitum esse saluti publicae consulere; si quando hoc necessitas

postularet Ad quintum argumentum respon- Mistis, detur , non comperere haereticis aQ. F.

S 3. inter

SEARCH

MENU NAVIGATION