장음표시 사용
141쪽
II 8 De actibus ἰιHνis Dei sita re, cuius est negatio; ergo negatio Mundi tollitur , posito mundo , adeoque posito mundo , ablata fuisset applicatio diuinae voluntatis, quod est absurdum a
29. Respondeo, distinguendo antecedens e negatio tollitur , si res, cuius est negatio , ponatur pro tempore , pro quo aufertur a tali negatione , concedo : si ponatur pro alio tempore , nego . Negatio Mundi completiva diuini decreti aufert Mundum sollim usque ad tempus creationis , adeoque Mundo posito pro tempore creationis, non tollitur talis negatio . 3O. Quaeres quarto, Vtrum terminationes non necessariae diuinae volitionis,
ac scientiae sint purae perfecitiones, Vel pi rae imperfectiones , vel persectiones mixtae imperfectionibus, Vel neque sint perfectiones , neque imperfectiones p3I. Respondeo primo , quod simili interrogationi debent respondere etiam aduersarij, qui vel concedunt dari negationes obiectivas aeternas distinctas realiter a Deo, de quibus quari potest, Vtrum a sint persectiones , vel imperfectiones &c. vel dicunt dari terminationes non necessalias identificatas realiter cum Deo, sed ab illo virtualiter distinctas , de quibus itidem quari potest, utrum secundum se praecise sint perfectiones, vel impers GioneSoaa. Respondeo secundo directe, . quod sunt perfectiones abusivae mistae aliqua
142쪽
Quae aio LVIII. II imperfemone . Probatur Primo, nan bonum, & perfectio dicitur proportiona
liter, ac ens; ei go sicut terminationes habent aliquod elie abusivum , sic habent aliquam bonitatem , & aliquam perfectionem abusivam : sed hoc ipsum, quod est
esse ear solum ab tuum , esse contingens cte. eli magna imperfectio; ergo habent peria tionem nullam , cum imperfectione β . Confirmature nam qui concedunt tenebras, Caecitates &C. habere aliquod esse abusivum, concedunt etiam habere aliquam bonitatem, & perseetionem abusi-uam , ideoque in Cantico trium puerorum dum dicitur benedicite lux , ct tenetrae Domino, indicatur etiam tenebras, quae conis sistunt in negatione, habere aliquam perfectionem .
3I. Probatur secundo , nam quod habet rationem appetibilis , & voli bilis, habet rationem boni, & perseetionis; quod habet rationem noli bilis, habet rationem imperfectionis, ac defectus f sed termina tiones liber.e habent rationem appetibilis , & volibilis, & etiam noli bilis p
Sq. Adde, quod sicut, ut dicham est
Dum. II. terminationes liberat non habendeste transcendentale, sed super transcendentale, sic non habent perfectionem transcendentalem, sed supertranscendentalem a
3s. Dices primor omnis persectio est aliqua participatio diuini esse, adeoque est ens ; sed terminationes libem non sunt
143쪽
sto De actibus liόενιι Dei sunt ens I ergo neque sunt perfectio-
36. Respondeo, quod perfectio transcendentalis est participatio diuini esse transcendentalis: perfectio antem supertranscendentalis est participatio diuini esse secundum praedicata supertranscendentalia. 37. Dices seclind6 r ad perfectionem requiritur , Ut praeponderet suo contradictorio; sed una diuina terminatio non prae ponderat alteri terminationi contradictoriae ; ergo &c. 38. Respondeo , distinguo minorem ;non praeponderat respectu sui , nego; respectu Dei, concedo . Deo non est melius habere unam terminationem liberam x squam oppositam; . sed terminationi liberarmelius est, ut ipsa sit, quam sit opposita ,& hoc sufficit , ut sit siqua perfectio abu- sua. sq. Ad I. distinguo maiorem; sola prima veritas est aeterna quoad esse reale concedo; quoad esse rationis , denominatiuum, & abusivum , nego: & distinguo
eodem modo conseqtiens . Iam ostensum est , quod in omnium, vel paene omnium sententia dantur aliquae Veritates aeternae quoad esse pure denominatiuum distinctae Tealiter , vel viriualiter a prima Veritate. Et ratio huius videtur euidens. Nam Prima veritas . est necessaria; ergo distinguitur realiter a veritatibus contingentibus; sed ex veritatibus contingentibus contradietoria oppositis, etiam ab aeterno
144쪽
, ut altera sit, altera non sit; e go necesse est , ut ab aeterno detur aliqua veritas contingens distincta realiter a pri
ma veritate.qo. Ad a. distinguo maiorem r Deus est ita sibi missiciens , ut rossit esse sine quolibet ente reali distinebo a se, concedo ; sne qualibet veritate obiecti ita distincta a se , nego : & nego consequentiam . Deus potest esse sine quolibet ente realidistincto a se potest etiam esse sine qualibet determinata veritate obiectiva distincta a se, sed non potest esse sine qualibet
vaga , & in determinata veritate obiectiva a sedistincta realiter , aut virtualiter in somnium sententia. Patet: nam Deus non potest esse , quin determinate cognoscat Mundum esse , vel Mundum non esse ; sed Deum determinate cognoscere Mundum esse, cum sit veritas non necessaria , distinguitur aliquo pacto a Deo : Deunias determinate cognoscere Mundum non esse, ex cadem ratione distinguitur aliquo pacto a Deo; ergo in omnium sententia Deus non potest esse sine aliqua veritate
obiectiva distincta a se . Ad hoc porro , ut Deus sit sibi ipsi perfecte suffciens , requiritur quidem , Ut possit esse absque eo, quod aliud sit,' sed non requiritur ut possit esse, absque eo, quod aliud sit,
vel non sit; sed tum esse , tum non esse rem contingentem, est aliqua veritas; ergo
ad hoc ut Deus sit sibi ipsi perfecte iussicien S, no requiritur,ut Deus possit esse sine omni veritate contingenti distincta a Deo.
145쪽
I 12 De actibus libEris Deἰ41. Ad 3. distinguo maiorem: istae veritates obiectivae essent intrinsece verae, &bonae supertranscendentaliter, concedo ;transcendentaliter , nego: distinguo eo, dein pacto minorem I & nego consequentiam. Sicut praeter ens transcendentale , datur ens supertranscendentale abstrahensabente positivo, &negativo, &Pure denominativo, sic datur etiam verum super transcendentale , & bonum supertranscenis dentale: si quidem verum e. g. & boni oest: me nunc habere negationem doloris&c. ergo EX eo, quod veritates obieetitiae necessariae, & aeternae sint verae, & bon esu pertranscendentaliter, non arguitur illas esse entia real1a , & transcendentalia ,
sed solum illas esse entia supertranscen dentalia, & pure denominatiua, ut explicatum est.
qa. Ad confirmationem,distinguo maiaiorem: esse semper ,& Vbique transcenderitaliter, & non posse deficere, amittendo esse transcendentale , est magna perfectio
concedo: esse semper , & ubique super
transcendentaliter, & non posse deficere ν, amittendo esse supertranscendentale , est magna perfectio , nego: distinguo eodem pacto minorem ; & nego consequentiam . Esse semper, & ubique transcendentaliter,
est posse operari semper , de ubique, &hoc est magna perfectio; sed Veritates obiectivae, de quibus agimus, non sint
activae, neque passivae, ac proinde nota solum non possunt operari semper , & ubi-
qire, sed nullo loco, vel temPore possime
146쪽
Quaestio LVIII. I 23 operari; ergo non sunt semper, ia ubique transcendentaliter, sed solum supertranscendentaliter, inquantum semper, & ubique est verum , quod diuina volitio est applicata his determinate obiectis; sed esse semper, & ubique super tran1cendentaliter , est peria tio solum supertranscendentalis, quae ex suo genere est minima, cum pollit conuenire etiam negationibus; ergo . Similiter non posse deficere, amittendo esse reale , est magna perfectio: at non posse deficere, amittendo solum esse superrranscendentale , quod conuenit etiam negationibus, est parua perfectio , & supertranscendentalis.
3. Ad q. Iam dictum est veritates
obieetiuas, de quibus loquimur , esse permfectiones supertranscendentales , in istas imperfectionibus . Neque ex hoc sequitur illas esse creaturas . Siquidem ad creaturam non sui ficit, ut habeat perfectionem super transcendentalem mittam imperfe- . etione, qualis perfectio conuenit etiam snegationibus, & priuationibus, sed .requiritur, ut habeat perfectionem transcendentalem mistam imperfectione . 4q. Ad s. concedo veritates obiecti-uas , de quibus loquimur, habρre imperfectionem contingentiae.
s. Ad 6. distinguo maiorem; omne contingens, quod non includatur in ipso exercitio libero diuinae voluntatis, debet
a Deo determinari per volitionem antecedentem , concedo: quod Includatur in
ipso Oxercitio libero diuinae VoluntatiS, F a nego.
147쪽
nego : distinguo eodem pacto minorem ;&nego consequentiam. Sicut nos volitionem liberam determinamus per se ipsam ,& non per determinationem antecedentem , sic Deus applicationem liberam suae volitionis determinat per se ipsam , & non
per determinationem antecedentem . R
tio est, quia cxercitium immediate liberum determinatur seipso , non autem
dc terminatione antecedenti; sed applicatio diuinae volitionis est exercitium imme- diate liberum Deo ς ergo M.q6. Dices: omnis determinatio ostactio I sed Deus determinat istas veritates obieeurias; ergo illas determinat per aliquam actionem; sed quod determinatur
peractioneni, est uias reale; ergo tales Veritates obiectivae sunt ens reale .
47. Respondeo distinguo maiorem oromnis determinatio supertranscenden alis est actio, nego; transcendentalis, concedo : distinguo eodem pacto minorei 1O ;8c nego consequentiant. Determinatio iu- . pertranscendentalis non est actio, ut patet in sententia paene .Omnium . Nam Deus determinat negationes contingentes , dc non pex actionem: auctores etiam, qui admittunt puram omisionem liberam , , dicunt voluntatem se determinare ad puram omissionem, & non se determinare per actionem. 8. Quaeres, quo pacto determinentur veritates obiectivae, per quas completur scientia media διἱ9. Respondeo a quod quia cognitio druim
148쪽
diuina est determinata ad atfirmanduir squodlibet obiectum etiam conditionatum, dummodo illud obiectum sit verum, comgnitio diuina eo ipso, quod aliquod obieetum conditionatum est verum , se ipsam necessario applicat illi obiecto , ac proinde determinat veritatem illam obiectivam, per quam formaliter applicatur .
Vtrum De κs ametse ipsum, di omnes
tes , sed etiam possibiles, meliora magis
a. DRimo videtur in Deo non dari amor 1 proprie, sed solum metaphorice . Amor enim est pallio; sed pasiones, puta
ira, tristitia &c. non dantur propriu in Deo , sed solum metaphorice ; ergo . 2 Secundo videtur Deus amare solum se ipsum, non autem creaturas. Vt enim docet Dionysius cap. q. de diuinis nominibus , amor, quo quis amat alterum a se a , amantem ponit extra se; sed est indignum Deo , ut se ponat extra se; ergo. S. Tertio videtur Deus non amare omnia existentia. Vtenina dicitur Psal. S. Odini omnes , qui operamur ius quila
149쪽
I16 De Amore Dei naui amare , 5 odio habere I ergo
4. Quarto videtur DeuS non amare
possibilia. Amare enim est velle aliquod bonum; scd pollibilibus Deus non vult
aliquod bonum ' ergo &c. s. Quinto videtur Deus meliora non magis amare . Potest enim aequalia inaequaliter amare; ergo potest etiam meliora non magis amare . Probatur antecedens onam Beati, qui habent aequalem gratiam,& gloriam, sunt aequales, & tamen Vnus potest magis diligi a Deo, quam alius ;nam si uni dederit haec auxilia efficacia , Paratus dare alia auxilia efficacia, si vidi Gset haec fore inefficacia , alteri autem dederit haec auxilia eificacia, paratus non dare alia , si vidisset haec fore efficacia , illum magis amasset, quam hunc , & quamuis dedisset illis aequale honum , dediuet ina quali amore. 6. Respondeo, quod quia cum S. Thoma quaest. I s. egimus de voluntate Dei ,
sequitur,ut cum eodem quast. 2P. agamus
de praecipuo actu volitionis , qui est
7. Dicendum igitur primo; Deus amat se ipsum necessario, S: e scaciter amore infinito, tum ex parte amoris, tum CX parte boni voliti. S. Probatur, nam amare est velle bo-buin, amare autem etficaciter est velle bonum voluntate, quae sit eis caX ratio, ut amatum habeat bonum volitum ; sed ut dictum est quaest. ss. Dcus necellario Vult tibi existentiam, & omne bonum volun
150쪽
uae Ito LIX. I a Ttate , quae cum sit idem cum Diuina essentia , est adaequata ratio, ut Deus habeat existentiam , & omne bonum; ergo dcc. Rursus amare amore Infinito ex parte amoriS , est amare amore , qui sit infinite perfectus in genore amoris: amare Infinite ex parte boni voliti, est amare amore, qui infinita effcacia velit amato infinitum bonum ; sed amor, quo Deus amat seipsum , ei nfinite persemis in genere amoriS, a Deo vult infinitum bonum infinita effcacia ; ergo&c. 9. Dicendum secundae amor, qui Deus eis caciter vult sibi omne bonum
non est amor desiderii, sed est simul 1tii eius, Ela perfectissim uin gaudium , quo
gaudet de hoc ipso, quod habeat omne a infinitum bonum. IO. Probatur, nam amor desideri; est
quo amans tendit in bonum ex qua cognoscit amatum carere gaudium est, quo amans tendit in bonum ex cognitione , qua cognoscit amatum habere tale bonum et amor 1ti ictiis est quo amans vult amato bonum absolute,
neque supponendo, quod illud habeat, neque stupponendo , quod careat bono volito ; sed amor, quo Deus vult sibi omne bonum, eit ictem cum Deo , adeoque Deque supponit Deum habere omne bonum, cum non supponat Lipsimh, neque sup-1mnit Deutra carere omni bono, cum non supponat carentian; sui ipsus I ergo cita mor strictus , ac non est aesiderium; sed eli ex cognitione , qua Deus cognoscit se