Quaestionum theologicarum de Deo trino, et vno libri duo auctore Syluestro Mauro Soc. Iesu, in Collegio Romano eiusdem Societatis Sacrae Theologia professore. Liber primus secundus ..

121쪽

ς8 De actibus Abaris Deidum , & Operatus est ad extra ; ergo si Deus applicaret suam volitionem ad yolen- ldum ellicaciter mundum per applicationem temporalem, non ab aeterno , sed in tempore Voluisset creare mundum s ;ademque proportionaliter dic de scientia ias. Respondent aliquas denominationes requirere, Ni omnia earum constita- titia existant pro tempore , pro quo con uenit denominatio, alias hoc non requirere: e. g. aqua denominatur benedicta nunc ,

licet benedictio,a qua denominatur, non a lsit, sed fuerit. Hoc posito,dicunt denominationem producentis , creantis, operantis ad extra requirere, Ut Omnia earum s.constitutiva existant, cum rei conueniunt tales denominationes; sed ab aeterno non existunt creatio , productio , & operatio ad extra, per quae constituuntur denomi- , nationes Dei creantis, producentis , &operantis ad extra; ergo Deus ab Herno non fuit creans, producem , & operans ad extra. At denominationes Volentis, scientis &c. non requirunt , Ut omnia earum constitutiva existant, cum rei conueniunt tales denominationes ; ergo licet non fuerit ab aeterno applicatio diitinae volitionis, &scientiae ad hoc determinatum obiectum , nihilominus Deus ab aeterno fuit volens, ac sciens mundum. 9. Sed contra , nam ideo dicimus , quod denominationes Producentis, operantis dec. requirunt, Vt omnia earum

constitutiva existant, quando rei conue-n1t denominatio, quia videmus in creat ris a

122쪽

i is , quod nulla res dicitur producere , Vel operari, quando non existiint constitutiva talium denominationum, puta quan do non existit productio, vel operatio :sed videmus, quod in creatis nulla res dicitur videre , audire, cognoscere, scirxe , aut velle aliquod obieetiim, cum non existitiat omnia constitutiva talium' deno minationum , puta cum non existit applicatio cognitionis ad obieetima determinatum I ergo etiam denominationes scientis , & volentis al,quod obiectum, requi

runt , Ut omnia earum constitutilia sint prasentia, quando conueniunt rei tales denominationes . Confirmatur, nam solata

induetione ex creaturis possumus discernere, quaenam denominationes requirant, vel non requirant omnia constitutiva praesentia ; sed talis inductio ostendit , quod

non minus denominationes volentis , Ω scientis, quam denominationes producentis, dia operantis requirunt omnia constitii titia praesentia; ergo &c. IO. Probatur secundo conclusio; nam etiamsi Deus noluisset creare mundum s& operari ad extra, nihilominus per scientiam mediam cognouisset , quid liberum arbitrium creatum esset facturum in his ,

vel illis circumstantijs, & potuisset per

decreta conditionata libera velle facere

hoc , vel illud sub hac , vel illa conditione e sed tunc diuina cognitio , & volitio

necessaria applicaretur ad coῆnoscendum hoc potius contingens conditionatum ν s

123쪽

Ioo De aaib. s liberis Dei ditione hoc potius, quam illud obiectam,& non applicaretur per applicationem creatam, & temporalem; ergo .

II. Respondent , quod scientia Dei applicatur ad cognoscendum, quid liberum iarbitrium esset factitrum sub hac, vel illa

hypothesi per hoc ipsum, quod liberum

arbitrium esset illud facturum: &volitio Dei applicatur ad volendum conditionse ite hoc, vel illud, per hoc, quod posita h pothesi, Deus esset facturus hoc, vel illud .

I 2. Sed contra, quia non potest Deo de facto conuenire denominatio scientis ,& volentis ab aeterno , si applicatio ad obieetiim volitum constitutiva talis deno minationis non solum non sit ab aeterno , sed neque sit . futura absolute in tempore, sed solum sit futura conditionate; sed si Deus decretiisset nihil producere ad extra, id, quod liberum arbitrium creatum sdiuinum esset faeturum sub hac, vel iij , conditione , non solum non existeret ab aeterno , sed neque esset futurum ab lute ullo tempore, ac solum esset futurum conditionate I ergo . 13. Confirmatur , nana sicut Deus non potest constitui actu creans per applicationcm ad creandum, que nunquam

sit futura absolute, sed suum sit futura

conditionale, sic non potest constitui actii sciens, & volens aliquod obiectum per amplicationem ad sciendum , & volendum tale obieehim , quae applicatio nunquam sit sutura absolute , sed .solum conditi natu . Sicut autem ut Deus dςnominetur

124쪽

absolute creans, vel producens aliquid , applicatio ad creandum debet esse non ν1 olum logice, sed physice, sic ut Deus denominetur absolute sciens , vel volens aliquod obiectum scientia, vel volitione conditionata , applicatio ad illud volendum , & sciendum non solum debet esse logicu, sed physice . Vtrumque enim aqtie probatur inductione desumpta excreaturis.1 q. Ad I. concedo maiorem , &distin quo minoressi; nihil diltinctum a Deo,& illi eXtrinsecum est aeternum , si sit ensreale positiuum, concedo ; si sit ens rationis , vel Pura Veritas obiectiva, aut ensnegatiluim , nego et & nego consequentiam. Nullum ens male positi utim distinctum a Deo est aeternum : at entia rationis, purae veritates obiectivae, & negationes possunt esse aeterne , ideoque ipsi aduersarij fatentur decretum negativum squo Deus non vult producere miludum sa, aeterno compleri , & applicari per

aeternam nefationem mundi; ergo applica tio libera diuinae volitionis, ac icientiae ad volendum hoc potius obieetiim, qua in illud, potest consistere in aliqua veritate obiectiva aeterna, vel in aliqua negatione aeterna , Ut eXplicabimus quaeuione sic quenti. IS. Ad 2. concedo maiorem, S distii guo minorem; non est nccesse , ut omnia constitutiva Vniuscuiusque denominationis praesentis sint praekntia , concedo: ut omnia constitutiva denominationum Coi

125쪽

Io2 De ambus libeνis Dei gnoscentis , & volentis sint praesentia , ac

proinde sint aeterna, si tales denominationes debeant esse aeternae , nego: & nego .consequentiam . Iam dictiun est num. 8. &9. quod licet constitutiva aliquarum denominationum possint non esse praesentia , quando rei conueniunt tales denominati nes , tamen constitutiva denominationum

cognoscentis, & volentis hoc potius obi ctum , quam illud , debent este praesentia. quando rei conueniunt tales denominatio-

16. Dices: applicatio diuinae voIit1onis ad volendum effficaciter mundum non est constitutivum intrinsecum huius denominationis , per quem Deus denominatur volens mundum, sed est solum connotatum

quoddam extrinsecum sed licet Deo

non possit Conuenire denominatio volen ' tis mundum , quaado non sunt praesentia omnia constitutiva intrinseca talis deno minationis, tamen potest illi conuenire denominatio Volentis mundum etiam quando non est praesens aliquod con notatum extrinsecum, ergo Deus potuit ab aeterno jenominari volens creare mundum,

etiamsi applicatio diuinae volitionis ad

mundum creandum non fuerit ab aeterno , sed solum suo tempore .X7. Sed contra, nam repti nat, Vt dentur omnia constitutiva intrinseca, & esIentialia alicuius denominationis, aut rei,& non detur talis res, & denominatio: e. gω

repugnat, ut dentur omnia constitutiva

intrinseca , di essentialia hominis , & non de tui

126쪽

detur homo ; ut dentur omnia constituti-ua intrinseca , & essentialia hominis ut albi, Z non detur homo albus , ac homo non denominetur albus . Et ratio est, quia non potest dari tota essentia rei, aut denominationis , & non dari res, aut denominatio: sed essentia rei nihil aliud dicit , quam omnia eius constitutilia essentialia ;ergo repugnat, Vt dentur omnia constituistiua intrinseca, Sc estentialia rei, aut denominationis , & non detur talis res, &denominatio ; sed Deus de facto non denominatur Volens alterum mundum; ergo non dantur omnia constitutiva essentialia ,& intrinseca huius denominationis. ; sel nullum aliud constitutivum deficit, nisi applicatio libera volitionis diuinae ad volendum alterum mundum; ergo talis applicatio est constitutinum intrinsecum , & epsentiale Deo, ut volenti alterum mundum, ac non es: connotatum pure extrinsecum ,

ac proinde applicatio diuinae volitionis,& cognitionis ad volendum etficaciter, &videndum determinate obieetum, est constitutum m intrinsecum Dei ut vollantis, &cognoscentis hoc determinate obieetiim , ac debet esse ab aeterno , ut Deus aba terno denominetur volens efficaciter hoc determinate obiectum , ut eXplicatum

est.

127쪽

ro De actibus tiberii Dei

Uιrum applicatio libera diuime voltis ιionis , ac seientiae bule potius , quam alteri obiecto eontingentist aliquod ens rationis,vel aliqua veritas obiectiva

aterna .

a. TIdetur , quod non, primo qui a V sola prima veritas est aeterna; ergo nulla veritas obiectiva distincta a prima veritate est aeterna ; ergo applicatio libera diuinae cognitionis, ac scientiae ad hoc Potius obiectium , quam illud, non potest esse veritas obiectiva distincta a Deo , hoc est a prima veritate.

a. Secundo Deus ita est sibi sulficiens. ut possit esse sine quolibet distincto a se rsed non potest esse sine stis actibus liberis,& sine scientia visionis, & media ; ergo aetiis liberi Dei , scientia visionis , Semedia non necessario includunt aliquam Veritatem obiectivam aeternam distinctam a Deq. 3. Tertio istae veritates obiectiliae essent intrinsece verae , ut conceditur. , essent etiam intrinsece bone, tum quia essent vltimum completivum aetus durini optimi , & honestissimi, tum quia praedestinatis bona, & appetibilis eli determinatio diuinae volitionis ad illos e caciter pr. oestinandos: Rd omne verum, & bonum

128쪽

est 'etiam ens reale ; ergo tales Veritates obiectivae cflent ens reale : ac proinde darentur ab aeterno aliqua entia realia

distincta a Deo , quod est absirrdum, &haereticum . Confirmatur, nam esse semper , & ubique , & non posse deficere , si seindi sit pontum , est magna perfectio ;sed tales veritates essent semper, & ubique, ac non possent deficere semel posita; ergo

essent magnae perfectioneS,ac Proinde magnae entitates.

q. Quarto , vel taIes veritates sunt pura perfectio, & sic sunt Deus; vel sunt pura imperfectio, & sic sunt nihil ; vel sunt perfectiones mistae cum imperfectionibus , & sic sunt creaturae; vel neque sunt perfectio, neque imperfectio, & siesunt omnino supernuae; nam nihil est magis superfluum , quam quod nullam in

cludit bonitatem , ac proinde Deus non posset esse sine aliquo omnino sit perfluo,ia necessarium esset aliquid superstuum, Vepote nullam bonitatem habens . . Quinto contingentia est imper- feetio ; sed tales veritates obiectivae ponsent esse, vel non esse , ae proinde essent contingentes, ergo essent impersectio-

o. SeXto omne contingens debet a Deo determinari per volitionem liberam santecedentem : sed istae veritates essent contingentes ; ergo deberent determinari per volitionem liberam antecedentem: sed

illa ipsa olitio ut pote libera deberet ap plicavi per aliquam veritatem sontingen

129쪽

Ios De actibus liberirtem , quae deberet determinari per voluntatem Dei antecedentem; ergo procederC tui in infinitum ἀ7- Respondeo auctores poene omn iunx scholarum concedere, quod in rerum natura praeter entia realia , & positiva, quae sola sunt simpliciter , & absolute enta in substantialia , vel accidentalia, dantur aliquae veritates obiectivae , quaecum neque sint subitantiae , neque accidentia, nota sunt entia proprie , & simpliciter , sed stltim vocari possunt entia cum addito distrahente , nimirum entia rationiS, entia moralia, entia abusua, entia diminuta . Patet: nam multae scholae admittunt possibilitates obiectivas necessarias dimitinctas a Deo, quae suo modo sint ab aeter no ; Thomillae niuitas denominationes explicant per relationes rationis, ac non. fictas ab intellectu: Scottilae passim admittunt entia diminutae aeterna: Auctores PCene omnium scholaram concedunt, numine cogitante, dari negationes obiecti. S etiam Eeternas, ac dicunt Illas esse entia abusina : illi ipsi recentiores , qui cum P. Antonio Perea disput 3.de Volun-etate Dei , cap. I. & q. negant negatio nes , & Omnes veritates obiectivas cistinctas realiter ab omni ente reali, nihilominus ponunt veritates obiectivas nota necessarias, virtualiter intrinsece distinctas ab omni ente reali , sed realiter identificatas cum Deo , quas afferunt secundum se praecise non esse entia realia ,

130쪽

quaestio LVIII. I rna desiimpta est ex Aristotele 9. Metaphiate X. 2 I. ubi docet, quod praeter ens reale, quod diuiditur in decem pravii Icamznt ν,

hoc est in siibstantiam , & accidentia, datur etiam ens, quod diuiditur in Verti mo,& falsum , & s.c concedit dari aliquas. veri tates obiectivas , quae non sint sibi iantia , neque accidens, ac proinde non a

sint ens proprie , & simpliciter, sed sbium

cum addito distrahente. Augustinus. etiam lib. 26. contra. Faustum cap. S. & Anselmus in monologii cap. I7- concedunt dari aliquam Veritatem aeternam distinctam. ab omni ente reali, per quam verificetur ab aeterno res contingentes esse futu

S. Hoc supposito, dicendum cum .sententia, quain ab antiquis acceptam s.

explicauit, & secutus est Cardinalis Pallavicinus lib. 8. assertionum I iaeologicarum cap. qO. terminationes , seu applicationes liberas diuinae volitionis, ac scientiae consistere in veritatibus obiecti uis,ae ternis , non necessarijs , distinctis realiter a Deo, illique extrinsecis, qitae cum neque sint subitantiae , neque accidentia, proprie non sunt entia realia, sed possunt

cum addito distrahente dic1 entia labusiua, Vel rationis , Vel pure denominatiua, quarum. Veritatum. munus sit applicare diuinam volitionem , ac scientiat shuic potius a quam alteri obiecto contingenti . 9. Przbatur primo conclusio: ex ditiis enim qu . it. II. ouia Deus ab aetemo. E 6 VO