장음표시 사용
231쪽
zo9 De prouidentia Dei in causatam, & esse causam per se, Vel
per accidens omnium temporalium ,& cau-1atorum . Probatur, nam prouidentia con-sstit in actibus diuini intellectus , & diuinae voluntatis, ut explicatum est quae stione 63. num .q; sed talas actus sunt aeter ni , & in causati, cum sint ipsemet Deus , qui est aeternus , de incausatus ς ergo&C. Sicut vero Deus cst causa per se, vel per accidens omnium temporalium, sic Diuina prouidentia est causa per se quidem eo- Tum, quae D2us vult, per accidens eorum, quae Deus pure permittit, cuiusnodi sunt ipsa peccata . T. Ex eo, quod actus Diuinae prout dentiae non causentur in ullo genere , sequitur, quod neque causentur in genere
causae finalis, & proinde quod sunt ad quate propter se ipsos, & propter diuimam esentiam, non autem propter ullum finem extrinsecum, & creatum. Cum
igitur asseritur, quod Deus intendit finem salutis prata estinatorum, vel alium finem Creatum, sensus est, quod intendit salutem ut finem eorum, quae facit, nou autem ut finem voluntatis , qua Vult face- Te, siquidem opera Dei sunt propter fines CreatOS , voluntas autem Dei non est propter ullum finem creatum . 8. Dicendum secundo, respondendo ad textium dubium: Diuina prouidentia sim Per c sequitur fines, ad quos ordinat res 3ta , ut illos sines intendat efficaciter , &absolute; at cum intendit finem conditi n/te , si non purificetur conditio, no a
232쪽
consequitur talem finem , sed consequituralium finem spectantem ad bonum Vniuer s. Explicatur . . Diuina prouidentia per grauitatem , & motum Georsim ordinat grauia ad finem se collocandi in centro, nisi detur impedimentum . Cum igitur datur impedimentum, non consequitur hunc finem, ut lapis constituatur in centro, sed consequitur aliquem alium finem spectan tem ad bonum uniueisi, quem finem intendit pro casu, pro quo grauia impediantur peruenire ad centrum.
9. Dicendum tertio, respondendo ad quartum dubium. Diuina prouidentia spotest diuidi in naturalem, & supernatu-ialem . Naturalis est, perquam Deus Ordinat res ad suos fines naturales per media naturalia : supernaturalis est, per quam Deus ordinat res ad finem superitaturalem per media silpernaturalia. 'Quia vero Deus unico decreto per aliqua media.naturalia ordinat quasdam res ad suos fines
naturales, per alia inedia stipernaturali sordinat creaturas rationales ad finem supernaturalem , ideo eadem prouiuentia si In quantum conside patur ut ordinans qtiasdam res per media naturalia ad fines naturaleS a Vocatur prouidentia naturalis; ir
quantum conficieratur ut ordinans creata
ras rationales per media sipernaturalia ad
finem supernaturalem vitae a ternae, Voca tur prouid clatia supernaturalis. IC. Ad I. nego maiorem . Prolude
tia est Diuina xatis ordinationiis tempora- Iis rerum creatarum ad suos fines per me -
233쪽
2 I Do prona dentia De ἐdia conuenientia, quae ratio est aeterna , cum consistat in actibus aeternis diuini intellectus, di diuinae voluntatis. Temporalis ordinatio rerum creatarum ad suos
fines non est prouidentia , sed est effectus ,
& executio diuinae prouidentiae, &voca tur gubernatio . Ideo prouidentia est aete Naa gubernatio autem, quae est effectus Prouidentiae , est temporalis , Ut docet Sanctus Thoma I. parte quaest. zz- art. I.
actus liberos est in causata , quoad eorum applicationem liberam est abusive causata, ut explicatum est quaest. 8.za. Ad 3. Iam dictum est num. s. dbuinam prouidentiam semper consequi si os fines absolute, & effcaeiter intentos; sines autem ineffcaciter, & conditionale intentos tunc stium consequi, cum impletur conditio : cum autem conditio non
impletur, consequi finem, quem intendit pro eo casu , pro quo conditio no simpletur. Quia ergo Deus emeaciter, Mab solii te vult saluare omnes P destin t S a semper c sequitur salutem praedesim nati: quia vult saluare omnes reprobos , si per ipsos non steterit , per Ipsob autem sitat , ipsos non saluat , sed consequitur finem , quem in tendit , si per ipsos itet , nismirum bonum iustitiae , & alia bona , quae seqlumtur ex reproborum damnatio
33. Ad q. Prouidentia dum dicitur suecmaturalis , non dicitur sipereaturalis
234쪽
Quamo LXVIII. III Deo, sed speciali modo supernaturalis
creaturae, in quantum creaturam ordinat ad finem supernaturalem per media supernaturalia.
mrum Deus ex Angelis, ct hominibus aliquos ab aeterno praedestinaverit, aliquos reprobauerit. Quid sit praedestinatio , quid reprobatio : virum flint pars proutdeutiam ct quos actus includanι .
i. D Rimo videtur Deus non praedestinas- L se homines, & Angelosia Deus eni nalicet ab aeterno destinarit efficaciter aliquas naturaS irrationales ad consequendos tuos fines, tamen non dicitur illas praedestinasese s ergo licet aliquos homines , & Angelas emcaciter deliinauexit ad consequendum suum finem supernaturalem , hoc est vitam aeternam, tamen non. debet dici iblos praedestinasse a. Sectindo licet Deus Angelas, Mhomines reprobos ab aeterno destinauerit efficaciter ad poenam, & MOrtem saeternam in poenam demeritorum, non dicitur illas. praedestinasse ad poenam, remortem aeternam I ergo licet ab aetemos quos Angelos, & homines destinauerit
235쪽
d gloriam, & vitam aeternam in praemium meritorum , non debet dici illos praedestina sic ad vitam aternam
3. Tertio videtur Deus nullum ex hominibus , aut Angelis ab a terno reprobasi se . Reprobare enim est aliquos exclude re ab aeterna fallite, de a Regno Coelorum; sed Deus Dult omnes homines fatuor sieri , ut dicitur I. ad Timo t. a. ac proinde nUllum hominem excitidit ab aeterna salute ,& a Regno Coelorum; ergo&e. q. Quarto videtur praedestinatio non csse pars ditiinae prouidentiae. Diuina enim prouidentia identificatur cum diuina eo sentia , quae est omnino simplex , & caret partibus; ergo etiam Diuina protridentia caret partibus , ac proinde praedestinatio non potest esse pars Diuinae prouidentiae. s. Respondeo, quod cum egerimus de prouidentia , sequitur , ut agamus de praedestinatione , quae ut iam explicabiturnum 9. est altissima pars prouidentiae. 6. Praedestinatio describitur a Sancto
I homa I. parte quaest. 23. art. I. in corpo xe; Ratio in Deo existens transmissionis
creaItine rationalis in sinem vitae aterna .
Explicatur, & simul probatur in Deo ab
aeterno dari praedestinationem Sanctorum . Ad hoc , ut aliquid perueniat ad finem . , ad quem Virtute sue naturae peruenire non potest, debet ab alio transmitti ad talem finem , eo pacto , quo quia sagitta virtute suae naturae peruenire non potest ad scopum , debet ad scopuni transmitti a sagittario'; sed creatura rationalis virtute na
236쪽
turae non poteth peruenire ad altissimum finem ἰ vitae preernae consistentem in v 1sio ne immediata Der ; ergo ut perueniat ad finem vitae a ternae, debet ad illam transimitti a Deo; sed Deus non poteli in tem pore res ordinire, & transmittere ad suos fines, nisi ab aeterno detur in Deo ratio talis ordinis , Sc transnissionis : ergo in
Deo ab aeterno datur ratio transuissionis creaturarum rationalium ad finem vitae aeternae, quae ratio vocatur praedestinatio , in quantum est aeterna, de praecedens destinatio creaturarum rationalium ad altis simum, & si uernaturalem finem vitae aeternae per media, per quae certissme illam
consequentur, quicumqtie consequentur.
7. Re probatio describi potest ex doctrina Sanini Thonue hac quaestione 2ῖ.
art. 3. α terna exclusio quarumdam creatum rarum rationalium a visa aeterna propter de
merita , propter quae ceri,ssime excluduneur , quicunque excluduntur . Explicatur , & simul probatur in Deo dari ab aeterno resero bationem eorum, qui excluduntur a Vita aeterna . De facto enim ex Hominibus, Angelis multi excluduntur a Vita aeterna
Propter demerita; sed non possitnt in tempore eXcludi, nisi Deus ab aeterno voluerit excludere, & permittere demerit a spropter quae sunt digni tali exclusionei ;cxgo Deus ab aeterno habet decretum excludendi aliquos a vita aeterna , & Permit tendi demerita, propter quae merentu ta Iem excliasionem; sed hoc decretum exclu
dendi eit reprobatio ergo in Deo ab aeter
237쪽
a I' De praedestinatione,ct reprobationes. Insertur, primo , qua nam possint proprie pra destinari . Dicendum, quod solae creaturae rationales postlint proprie pra destinari. Ratio est, quia cum predestinatio stricte senipta sit destinatio ad alti stimum finem vitae aeternae, illa solum stricte possunt praedestinari, quae sunt capacia altissimi finis consistentis in visione Dei; sed solae creaturae rationales sunt CD paces altissim fin1s consistentis in visione
Dei; ergo &c. Licet autem omnes cre turae rationales sint a Deo ordinatae ad vitam aeternam, iuxta illud Apostoli prima
ad Timotheum a. Deus vulι omnes homines saluos fieri , tamen non omnes sunt prad stinatae, quia non omnes sunt ordinat v ad salutem per media, per quae certissme illam consequentur, prout requiritur ad praedestinationem. Ex pronoa tionali ratione solae creaturae rationales proprie r
9. Infertur secundo, in quo sensu praedestin tio sit pars prouidentiar, ut docet Sanctus Thomas hac quastione 23. In fine corporis . Dicendum, quod licet ex dictis quastione 67. num. 18. Prouidentia sit
actus indivisibilis, & carens partibus, quia
tamen actus prouidentiae, quo Deus ordinat uniuersa ad suos sines, aequivalet pluribus actibus , ideo nos ratione, & per mo dum concipiendi in actu Prouidentiae distinguimus plures actus , quos Vocamus partes prouidentiae, & praedestinationem, hoc est actum , quo Deus ordinat electos ad ahisiunum finem vitae aeternae, Voca
238쪽
uisessio LXIX. 2I , mus altissimam partem mouidentiae, siue actus , quo Deus uniuersa ordinat ad Uuos
Io. Si vero prouidentia consideretur eX parte rerum , quibus Deus prouidet, &quas praedestinat, res , quas praedestinat ,1unt pars rerum , quibus prouidet. Patet . Deus enim prouidet Omnibus rebus creatis , praedestinat autem solos electos a sed erecti sunt pars inclusa in uniuersitate rerum creatarum ἰ ergo res , quas Deus praedestinat, sunt pars rerum , quibus pro uidet , ideoque praedestinatio,& prouidentia ex parte rerum se habent sicut pars , Se totum . Ex proportionali ratione praede stinatio ex parte ordinis , de finis est pars prouidentiae . Nam praedestinatio ponit ordinem electorum ad finem vitae aeternae , prouidentia ponit ordinem omnium rerum ad suos fines a sed ordo electorum in mirs totius ordinis, finis vitae aeternae est pars o
tius finis ; ergo &c. Addit Sanctus Thomas hac quaestione 23. art. .Quod Ariast Praedestinatio ea pars Prouidentiae respectis eorum , qui diuini tres ordinantων in aeteraeam sisItitem , sic reprobatio est tars. Prouidentia reisecta illorum , qui ab hoc sine deeidunt. II. Infertur tertio, quos actus incIudat Praedestinatio. Dicendum, quod cum praedestinatio sit destinatio ad finem vitae
aeternae per media certissima , includit intentionem effCace dandi finem vitae aeter nae , electionem mediorum certissimorum,& rationem, siue cognitionem ordinantem praedestestinatos ad finem intentum a
239쪽
etis De praedectinatione,s reprobatione per media electa. Ad quaestionem, in qua, quaeritur , utrum talis ratio sit scientia simplicis intelligentiae,& media, vel scientia vissionis ,' & utrum praedestinatio principaliter, & in recto importet achim, intellectus , vel voluntatis : respondendum est proportionaliter ad ea, quae de prouidentia diximus quaesti 63. num. II.& 12. Proportionaliter reprobatio cum sit aeterna exclusio quorumdam a Vita aeterna prompter demerita, ut docet Sanctus Thomas quaest. 23. ar. 3. Ultra actum intellectus, nimirum praestientiam demeritorum , includit voluntatem permittendi demerita, &propter illa excludendi a Vita aeterna. Paruuli, qui moriuntur cum peccato Originali, excluduntur a vita aeterna propter demeritum peccati in Adamo commisit iuxta illud Apostoli ad Rom. s. In quo omnes pec Infertur quarto praecipuum diseerimen intor praedestinationem,& reprobationem esse, quod Deus per pr destinationem ita vult dare sanctis vitam aeternat apropter merita , ut velit illis dare etiat merita, per quae Vitam aeternam mereantur ; at per reprobationem ita vult ali- duos excludere a vita aeterna propter emerita, Vt demerita Velit pure permit
II. Infertur quinto, quid dicendum sit de aliis descriptionibus praedestinationis . Primo celeberrima est definitio Augustini lib. de bono perseuer. cap. .Prae
aestinatio en prascientia , O praepar tis bene
240쪽
heseiorum Dei, quibu3 cerissime tiberantur
quieunque liberantur. Hanc definitionem Grecipiunt Prosper ad excepta Genuensim in cap. 8. Fulgeatius lib. 2. ad Moni nati In cap. l. Beda in Comni . ad Rom. 8. & communiter Scholallici cum Magistro in I. sent. distinctione qO. .Dicta porro definitio ab Augustino affertur Contra Pelagianos . Pelagiani enim dicebant Deum ab aeterno praedestinasse sanctos ad salutem ex praeui sis meritis, sed negabant praepa rasse beneficia gratiae , per que certissime
consequerentur merita, ideoque praedestinationum definiebant: Proseientiam me ritorum, voluιaIesu DIuandi ho manes propter merita . Augustinus e conuerso polNquam contra Pelagianos ostendit Deum is
non solum praescire merita , sed praepara re voluntatem hominis per beneficia gratie ad merendum, definit praedestinationem e Praescientiam, Ur praeparationem beneficiorum Des , quibus certi me saluan-rur, quicunque fatuantur . Prima partis Cesa praejcientia explicat actus intellectus , qui includuntur in praedestinatione . Secunda Parricusa prva ratio era primit actus Voluntatis, hoc est volitionem emcacem dandi dona gratiae, & ipsa merita, & dandi aeternam salutem propter merita. Idem Auguli inus lib. de praedestinatione Sanctorum dicit: Inter praedesti
e a , a donatio . Ex hac doctrina pi sedestinatio describi p0test: Pr paratio gra