장음표시 사용
211쪽
r 183 De actibur Prouident aetonfirmat ex Aristotele 6. Ethicorum eap. xa; sed scientia supponens, vel includens voluntatem finis, est visinnis ; ergo
I . Sec do queritur , utrum Prouidentia principaliter , & in recto impo tet actum intellectus, vel potius achim voluntatis, vel utrumque aeque principes
as. Respondeo prouidentiam posse ita sumi, ut Alcatur ratio cum voluntate , vel ut dicatur voluntas cum ratione, Vel Vt dicatur voluntas, & ratio. Si sumatur pri mo modo , ratio importatur in recto, voluntas in obliquo si sumatur secundo modo voluntas importatur in recto, ratio in sobliquor si sumatur tertio modos tum ratio , tum Voluntas importatur in recto .
Sanctus Augustiniis definiens praedestina tionem per hoc , quod sit pnescientia, &praeparatio , hoc est voluntas praeparativa, illam sumpsit ita, ut in recto importetur tum praescientia , tum voluntas , & hic modus sumendi videtur commodior ad explicandam praedestinationis definitio
io. Ad I. Prouidentia definitur : Rainsio ordinans rex ad suos Inere sed ratio constituitur ordinans res ad suos fines per intentionem finis, & electionem mediorum; ergo Prouidentia vlixa actum intellectus , seu rationis , includit saltem in obliquo
actum volunt iis . 17. Ad a.&ῖ. iam numer. II. explica
tum est, in quo actu intellectus Prouiden, tia
212쪽
tia cresistat. Dicium est etiam, quod inclκ-dit tum intentionem finis , tum eiectionein mediorum.
Vtrum Deus ad omnia sua decreta libera dirigatur is tota Dientia Deo non libera. I. IZIdemr, quod Deus non ad omni A. V sua decreta ilibera debeat dirigia tota scientia Deo non libera. Aliqua enim scientia omnino impertinenter se 'μ. habet ad quaedam decernenda: e. g. ad decernendum creare, vel non creare muscam
A. impertinenter se habet scientia media, qua Deus videt, quid liberum arbitrium Petri sit facturum, si poneretur in his vel illis circumstantijs r sed Deus ad obiicia decernenda non debet dirigi a scien tia, quae omnino impertinenter se habet ad decernenda talia obieeta 3 ergo Deus
ad decernendum creare , vel non creare
muscam A. non debet dirigi a scientia κmedia, qua videt, quid liberum arbitrium Petri esset factitrum , u poneretur in bis x vel illis circunstantijs, ac proinde non ad Omnia decreta debet dirigi a tota scientia sibi non libera. Ex proportionali ratione ad decretum, quo praedestinauit S. Petrum, Deus non debuit dirigi a scientia media squa vidit, quod si Turca poneretur in tamsbus circumstatvijs saltareti Cum
213쪽
rgo .irectione j cientia m edia talis scientia sit omnino impertinens ad decernendam pradestinationem Sancti Petri .et. Respondeo, quod quia ex dictis
quaest. 63. numer. qi diuina Proludentia ad sua decreta libera , quibus res ordinat adstos fines, dirigitur a scientia, examinan dum est,utrum ad omnia sila decreta libera dirigatur a tota scientia , quam habet: &quia Deus habet tum scientiam simplicis intelligentiae , & mediam Deo non libe ram , tum scientiam visionis Deo liberam; debemus hac quaestione examinare, Vtrum ad omnia sua decreta libera dirigatur a tota scientia non libera. 3. Dicendum : Deus ad omnia sua decreta libera dirigitur a tota scientia Deo non libera ;& quia non solum tota scientia simplicis intelligentiae, sed cita s ota scientia media est Deo non libera , ut suppono ex quaest. qs. & V. de scientia media , ideo Deus ad omnia sua decreta dirigitur a toea scientia simplicis intelligentiae, & a tota scientia media . . Probatur: nam qui habet aliquam
cognitionem , qua dirigi potest ad sapientissime decernendum , eaque non Utitur,
imprudenter operatur ; sed Deus habet scientiam simplicis intelligentiae, ac mediam , eaque potest uti ad quodlibet fa-pientissime decernendum ; ergo ad quod-I1bet decernendum utitur , ac dirigitur a tota scientia simplicis intelligentiae , &media . Probatur, & explicatur minor .
Vt Deus sapienter decernat creare muscam
214쪽
Comprehensue n. oscat Omiam usus , ad quos potest ordinare.muscam in cunctis
casibus possibilibus, & in omnibus euenti bus , qui darentur, si quodlibet arbitrium liberum positum in his , vel illis circum stantijs, faceret hoc, aut illud : e. g. debet dirigi cognitione , qua cognoscit, quod possit uti musca ad puniendam duritiem Pliaraonis, qui si poneretur in his circun stant1js , nollet obedire Deo per Moysem praecipienti, ut sineret Israelitas discedere ab AEgypto : sed cognitio , qua Deus cognoscit , ad quos usus posset adhibere muscam pro omnibus casibus possibilibus, includit totam scientiam simplicis intelligentiae omnium casuum possibilium : cognitio , qua cognoscit , quo pacto possit
adhibere muscam pro omnibus euentibus , qui de facto ponerentur dependen ter a quolibet libero arbitrio constituto in hoc, vel in illo actu proximo, includit totam scientiam mediam ; erg Deus ad sapientissime decernendam creationem muscae debet dirigi a tota scientia simplicis intelligentiae, S a tota scientia s
, media . A fortiori ad sapientissime dece nendam pei mi isonem peccati Adae, Incarnationem Verbi Scc. debet dirigi a tota scientia simplicis intelligentiae, & me dia , per quas cognoscat, quo pacto positvli peccato Adae, Incarnatione &c. pro omnibus casibus possibilibus, & conditionale futuris dependenter a quolibet arbitrio creato .
215쪽
Tya D. ordine deererorum Dess. Ad argumentum in contrarium nego antecedens. Ostensum enim est nulIam scientiam Deo non liberam impertinenter se habere ad ullum obiectum sapientissime decernendum.
Vtrum Deus omnia , qua decernit, in ἐeodem signo, o eodem decreto indiuisibili decernat.
I. TIdetur Deus non omnia, qtiae decer V nit, in eodem fgno , & per idem decretum decernere ,' sed aliqua decernere in signo priori , aliqua in signo posteriori puta in primo signo eligere finem , in posteriori media &c. primo quia, vi arguit Scotus in s dist. 29. Qui ordinate vult, prius Vult finem, quam media,& ex med ijs prius Vult media propinquio ara fini: sed Deus omnia vult ordinatissime ; ergo prius vult finem deinde media, e. g. prius Vult Sanctum Petrum , N alios Praedestinatos saluari , deinde vult illis dare media , siue auxilia emcacia , per quae infallibiliter salue
a. Secundo intentio finis debet mouere ad intentionem mediorum: e. g. inten-rm , qua Deus Vult Sancitum Petrum, &praedestinatos saluari, debet Deum mouere ad danda Sancto Petro, &yraedestinatis
media, & auxilia , quibus infallibiliter
216쪽
saluentur et ted intentio finis non potest mouere ad electionem mediorum , nisi praecedat electionem mediorum: ergo intentio finis debet praecedere electionem medio-
S. Tertio ea, clupe essentialiter prapsup ponunt peccatum , Deus non potest decernere , nisi prius praeuideat absolute peccatum; sed prauuio absoluta peccati supponit, Vel includit decretum permittendi peccatum G ergo decretum , qu Deus vult bonum poenitentiae , conuer sonis, & alia bona essentialiter supponentia peccatum , supponit decretum permit tendi peccatum , ac proinde decretum permittendi peccatum est in signo priori, decretum, quo vult bona essentialiter supponentia peccatum, sit in signo posteriori. Probatur maior: nam si Deus vellet poenitentiam , & alia bona essentialiter stipponentia peccatum, absque eo quod prius praeuideret peccatum, Vellet etiam peccam tum , quod est absilrdum. Probatur seque la: nam quI Vult unum, quod dari non potest , absque eo quod praecedat aliud , nisi antecedenter pramideat illud aliud futurum , Vult etiam, Ut praecedat illud aliud ;
q. Quarto aliqui sunt praeelecti, &praedestinati ante alios, e . g. Chri1tus est praeelectiis , & praedest matus , ante Omnes alios: Angeli ruerunt praeelecti, & pr deostinati ante homines e sea non potient esse praeelecti, & praedestinati ante alios,
217쪽
I9 De Ordine deeratorum Dei stinasset, quam alios I ergo . s. Quinto si Deus omnia simul decreuit, non pῖtest explicari, quo pacto unum sit causa moralis alterius: e. g. si Deus simul decernit dare electis merita, quibus mereantur gloriam, & ipsam gloriam ,
ut coronam,& pramium meritorum, non
potest explicari , quo pacto merit ssint causa moralis praemij, hoc est glo
6. Sexto si Deus simul decernit dare reprobis gratiam sussicientem, per quam
possint saluari, & simul decernit negare illis gratiam emcacem, permittere, ut Peccent, moriantur in peccato mortali, Mdamnentur, voluntas diuina dandi repro- his gratiam sussicientem non esset beneu Ia erra reprobos. Rursus si Deus simul vult dare praedestinatis gratiam sussicientem ad salutem, & vult emcaciter, ut fal- uentur, & ut talis gratia sit efficax, praedestinati non libere, sed necessario fatuantur , ac non possunt damnari, quae sunt absurda: ergo dicendum est Deum non omnia, quae decernit, simul, & in eodem
signo, & eodem decreto indivisibili decer
7. Respondeo, quod Theologi satis
communiter distinguunt in Deo plura instantia , seu signa rationis, ac dicunt , quod Deus licet omnia decreuerit ab aete no , tamcn aliqua decreuit in primo signo , aliqua in secundo , aliqua in tertio L c. quaedam prius, quaedam posterius.Sed non conueniunt in adsignando numero signomma
218쪽
quaestio LXVII. I9sgnorum, & aliqui alligant plura , aliqui
pauciora sinna. E conuerto alij negane hac signa ditiinorum decretorum , ac dicunt Deum libere in eodem signo, siue instanti rationis omnia simul decreuisse , 'ut iam patebit,referendo praecipuas Theologorum sententias, quae videri etiam possunt apud Vasquea tom. I. in 3. partem disp. m. s. Prima ergo sententia Caietani 3. p. quaest. I. in Commentario art.3. distinguit tria inflantia, seu signa rationis , ac docet in primo instanti, leu signo Deum egisse,& quodammodo deliberasse de condendo toto ordine naturae , in quo includuntur
non solum defeeliis phy sici , quales sunt
monstra, sed etiam morales , hoc est peccata , ac decreuisse totum ordinem naturalem producere, Illumque per scientiam visionis vidisse ut conditum. In secundo signo docet Deum decreuisse ordinem gratiae adoptionis , eumque vidisse ut conditum. Ita tertio signo decreuisse ordinem unionis hypostaticae . Iuxta hanc opinionem Incarnatio decreta fuit In ter
9. Secunda sententia Scoti in 3. dist. 29. distinguit quinque instantia , seu signa rationis, ac docet Deum in primo signo intellexisse seipsum sub ratione summi honi: in secundo signo intellexisse omnes
alias creaturas e in tertio praedestinasse quosdam ad gloriam , & gratiam, circa
alios se habuisse praecisiue ; in hoc autem tertio signo prius Deus praedestinauit Ia Cluse
219쪽
196 De ordiae decreιorum De. Christum ut venturum in carne abstrahendo a pallibili, & impassibili , deinde praedestinauit electos in Christo: in quarto
ptieuidit electos casuros in Adamo : in ν quinto decreuit remedium per passionem a
Cluisti , & decreuit Christum in carne passibili. Eadem pene instantia distiuguit Catharinus lib. de eximia Christi praedestinatione . 1 o. Tertia opinio Suarii tona. I. in S. partem disput. s. parum d1 ffert a sententia Scoti , quam accommodat principijs de scientia . media, & conciliare conatur cum sententia Sancti Thomae . Docet ergo Deum in primo signo decreuisse Incarnationem ut Optimo modo faciendam secundum circunstantias occurrentes , illamque voluisse propter suam excellentiam ut medium inter post bilivi, optimum ad manifestaiada quatuor praecipua Dei attributa , nimirum Sapientiam , Bonitatem, Misericordiam, & Iustitiam . In secundo signo Deus vidit per scientiam mediam , quod si Adam poneretur in talibus circunstantijs, peccabit,& quod si permittatur tale peccatum , re medium peccati per Christiun erit optimus modus exequendi Incarnationem . In tertio Deus decreuit Incarnationem
in remedium peccati, & Christum in carne pallibili. Addit, quod si daretur scientia media de Adamo non peccaturo, fieret nihilominus Incarnatio ex vi primi decre- tib quo decreta est propter suam excellen
tiam, sed non fieret in carne possibili.
220쪽
II. Quarta sententia VasqueZ R. parte disput. H. cap. 6. distinguit quatuor in stantia , seu signa, ac docet Deum in primo signo permisisse peccatum Adam irin secundo per scientiam visionis vidisse illud ut absolute commissum, & in totum
genus humanum p opagatum : in tertio voluisse remedium peccati: in quarto de' creuisie Incarnationem in remedium a Peccati , tanquam propior finem mo-tiuum , & fine quo non incarnarem
ret. Quinta sententia Molinae I. parte quaest. 23. art. Φ. & . disput . I. membro
7. Iacobi Granado hic Tractatu 3. disp. I. siet. 4. & aliorum docet chimericam esse hanc instantium , & signomina siccesso'nem , ac proindo Deum fimul voluisse permissionem peccati Adami , N: illius reparationem per Christum Redemptorem rasaltem ly simul dicente negationem prio ris , de posterioris inter deeretum praede finitiuum Incarnationis , & de rutum- in permissi utim peccati. Videri etiam potest Ruig de Vol late Dei , disputatione 22
1 Dicendum cum quinta sententi scontra alias quatuor supra relatas: Deus omnia , quae ab aeterno decernit, simul, &in eodem signo decern1t , id non decer nit unum Prius, aut posterius, quam aliud, pxioritat , qua Vnum decretum praecedat
. aliud. I 4. Probatur, nam eatenus agens iu-eellectiviun nota simul decernit omnia, quae