장음표시 사용
241쪽
218 De praedectinatione, U' reprobationetia, hoe est υaunia ι aeterna dandi gratian ,n tempore, per quam gratiam certissime sal-mantur quicunque Ialaantur , de sic haec
definitio coincidit cum alia definitio
Iq. Secundo Riccardus art.7. delibero arbitrio praedestinationum definit : Edicax ordinatio , oe dilectio e lectorum per me dia cogrua ad salutem aeternam. Bellarminus lib. 2. de Gratia , & libero arbitrio praedestinationem definit: Praedesinat,o est pro tiidentia Dei, qua certi homineι ex massa perditionis misericordiιer eruit , per in ι - . . libiti a media ad vitam diriguntur ater nam . Hinc patet omnes definitiones allatas esse optimas , & coincidere cum ea squam ex Sancto Thoma attulimus Ivim. 6. IS. Infertur sexto, quid dicendum , , sit de aliis definitionibus reprobationi S. Primo Magister, quem sequuntur Scholastici in I. disti qo. cap. vltimo reproba tionem definit dicens : Reprobaιio eis pra- scientia iniquitatis quoraemiam nonstarendae , ct praeparatio damnationis eorumdem.
Colligitur autem haec definitio ex Augmstino lib. de Praedest. Sanctoriim cap. IO. docente iniquorum peccata fuisse prae scita , &non preparata, poenam autem c de praeparatam. Quia tamen Deus i a Peccata praescit , Ut etiam permittat, deberet addi in definitione , quod Reprobatio e ct trascientia , c, permissio iniqui
ro. Secundo alii definiunt reprobationem ex Augustino de bono perseuerantiae cap. l
242쪽
cap. Iq. Reprobatio ea praehientia in qui-hubdam malitia non sinienacie , ct pr paratio poena non terminandae . Hac delinitio
licet non habeatur apud Augustinum sub his terminis, tamen potest facile ex ipsbcolligi non solum ex loco citato, sed etiam lib. de P desti Sanctorum cap. IJ. dc Iq. Hae & aliae sit miles definitiones liint optimae , & coincidunt cum allata num. 7.17. Aduertit Bellarminus lib. 2. de gratia, & lib. arbitrio cap. I 6. reprobationem ab Augultino in Enchiridio cap. IO. vocari praeciestinationem ad poenam. Uer ba Augustini sunt. Impleι ipse quod vult
bene utens malis tanquam summe bos nus ad eorum damnationem , quoS . M se I α-
aes nauit ad Icinam , G ad eorum Diutem, quos Mnigne praedestinauit ad Iloriam . .
Atigiiltinum quoad hunc modum loquendi sequuntur plures alis Patres, quos refert bina de Praedelf. disp. I. seel. 2. VsUS tamen obtinuit, Vt non dicantur praedestinati, nisi qui ad gloriam sunt electi . Et
vere in Scriptura hoc nomen non sumitur nisi in bonam partem . Reprobos TheolΟ-gi Vocant Prascitos, quia licet hoc nomen sit commune etiam electis, cum Apostolus ad Rom. 8. dicat; pr ciuit, in praedestinauiιος. tamen Theologi applicarunt nomen commune ijs, quibus non conuenit nomen praedelfinati. x S. Ad I. & a. concedo antecedens,& nego consequentiam. Ex diciis num.3. licci creaturae irrationaleS proprie Pra-
243쪽
aeto De praedestinatione, θ' reprobatiose sinare ad altissimum finem Vitae aeternae, tamen Creaturae rationales cum possnt destinari ad hunc altissimim finem , proprie possint praedestinari. Ex eadem ratione Deus non dicitur proprie reproboS prindestinasse ad poenam , quia destinando ad poenam non destinauit ad altissimum fi isnem , sed ad priuationem altissimi finis . Addo, quod Deus per se creaturas rationales destinat ad vitam aeternam , ideoque per beneficia gratiae praeparat merita, quibus ad illam perneniant; at non per se destinat ad poenam aeternam , sed solum per accidens , quatenus videt reprobos libere
peccando posituros impedimentum a ne consequantur vitam aeternam .rs. Ad 3. di1tinguo maiorem: Deus vult omnes homines fatuos fieri, si per ist-sos non 1feterit, concedo ; si per ipsos steterit, nego. Deus vult reprobos etiam
saluare, si per ipsos non steterit; sed quia
Praescit per ipsos ffaturum, vult illos damnare propter demerita praevisa, & permisest : Non repugnat autem, quod Deus eosdem velit concitionale saluare, si per ipsos non steterit', & absolute non saluare, quia prascit per ipsos staturum. 2 o. Ad q.Praedestinatio est pars diuinae prouidentiae formaliter , & ratione nostra, Mon autem realiter, cum prouidentia Partibus careat. ut explicatum est num. 9.
244쪽
Vtrum I eus quoslibet post pro libito praedestinare, faetendo ut beatit
dinem libere mereantur, vel reprobare,permittendo Ut libeia beatitudinem demereantur. r. 1 TUetur Deus posse pro libito quos V libet praedestinare ad gloriam, Vecoronam , si mereantur gloriam, sed non esse ita dominus liberi arbitrii, ut possit pro libito facere , ut libere gloriam mereantur : ac similiter posse quidem quoslibet destinare ad aeterna supplicia, si peccent, at non posse pro libito permittere , ut peccent: primo quia ut ex principijs Smicorum arguebant Pelagiani, actus sor- maliter liberi creaturis rationalibus non sunt liberi Deo ; sed actus meritorij, vel
demeritorii vitae aeternae sunt formaliten liberi creaturis rationalibus; ergo non sint formaliter liberi Deo; ergo Deus non est liber ad faciendum, ut beatitudine Παλmereamur , vel ad permittendum, ut illam, demereamur , sed solum potest velle dar potentiam liberam merendi, vel demerendi beatitudinem , & ad beatitudinem , vel ad eius aeternam priuationem destinare , si illam mereamur, Vel demem
a. Secundo auxilia indifferentia stant
245쪽
I22 De potentia praedininandi frustrabilia a libero arbitrio; ergo posset
contingere , Ut aliquod liberum arbitrium rediret frustranea, & ineficacia omni R sauxilia indifferentia, per quae Deus pollet ipsum mouere ad actus liberos, quibus mereretur beatitudinem; ergo - Deus non posset facere , ut hoc liberum arbitrium smereretur beatitudinem, ac nIn posset II bid praedestinare ad beatitudinem Vt coronam meritorum. Similiter posset . contingere , ut aliquod liberum arbitrium pro nullo casu vellet peccare I ergo Deus non posset permittere, ut hoc liberum arbitrium peccaret, & sic mereretur aeter
na supplicia , ac proinde non pollet illua reprobare , ac destinare ad aeterna supplicia , Permittendo, ut illa lib*re mere
R. Respondeo Pelagianos ex doctrina
Stoicorum, & ex fundamento allato in primo argumento docuiue , Deum polle
pro libito quemlibet praedestinare ad gloriam ut coronam, si mereatur gloriam ,
at non posse pro libito facere , ut gloriam mereatur; ac similiter posse quoslibet destinare ad aeterna supplicia , si peccent , at
non posse pro libito permittere, Vt Peccetit Hinc consequenter docuerunt , Deum dare nobis potentiam ad merendum , & aliquam gratiam saltem externam, qua facilitemur, & inclinemur ad
faciendos actus meritorios vitae aeternae, sed mordicus negarunt Deum dare nobis ipsa merita, Vel nabere potestatem dandi mutata, & permittendi Peccata. - q. Haec
246쪽
suast o LXX. 223'. Haec opinio est haeretica , & contra illam certum est: ex fide Deum esse ita Dominum cuiuslibet liberi albitrii creati , & peccabilis, ut haheat potestate' mouendi eificaciter creaturas liberas ad quoslibet amis liberos bonos , & permit tendi , ut faciant quodlibet peccatum s& quoslibet actus malos . Probatur pri
mo ex Scriptura . Prouerb. 2I. Cor Regi in manu Domini; quoeunque votueνis inest nabit illud . Ad Rom. 9 cti ius vult miseretur, ct quem υuti indurat : & paulo post An non habet potessarem figulua luti ex eadem massa facere aliud υas jn konoret in , aliud autem in eontum liam ρ Hierem. l9. Ecce sic ut lutum in manu figuli , ita vox in manu mea . Matth. r. Potens ect Deus
de lapicibur inir fis itare stior Abrahae . Epist. Iudae: Potens ea vos conferuare e
S. Probatur secundo ex Augustino
lib. de correptione ,& gratia cap. Iq. Vo- ent alaum facere , nullum hominis rem sit arist trium e sie enim velle , nolle involentix ea potecta te , υι Di Minam vola talem non impediat, nec supereι potestarem. In Enchirid. cap. 98. Quis por o tau impie desipiat , υι dieat Deam malas hominum voluntates , qtias voluersi, quando voluerit , ct ubi voluerit, in bonum non posse conuerteνe λ Idem docet cap. 96. 97.
N. alibi sepe . 6. Probatur tertio rationibus desiim-ptis ex Augustino . Nam Deus habet po- aestatem dandi unicuique non solui in
247쪽
De potentia praedesinandi quod est mimis bonum , sed etiam quod est maius bonum; sed maius bonum est libere
non peccare, ac libere mereri vitam aeter nam , quam posse mereri , & posse non peccare; ergo Deus habet potestatem
liberam dandi unicuique non solum potentiam merendi , & non peccandi , sed etiam dandi ipsa merita, & ipsum libere
non peccare; sed si non posset libere per- mittere , Vt peccaremus , non posset nobis libere dare , ut libere non peccaremus; ergo&c. Confirmatur: nam cum meliussit mereri , quam posse mereri; iuxta haeresim Pelag1j a Deo solum haberemus
Potentiam merendi, quae est minus. bona, ipsa autem merita non haberemus a Deo, sed solum a libero arbitrio. Huc spectant Ioca Scripta I. ad Corint. q. Quid haber, quod non accepisti e ergo ipsa merita a Deo accipimus a quo re disernia p sed discernimur per merita; ergo Deus dat metita . Semipelagiani conuicti argumentis Augustini concesserunt Deum dare Creaturis non solum poxentiam merendi, sed etiam merita, excepto ptimo, & vltimo merito, hoc est excepto initio fidei, quod est primum meritum, & excepta finali perseuerantia, que est vitinium meritum , contra quos Augustinus paulo ante morte os
scripsit duos libros de praedestination is Sanctorum, & de Bono perseuerantiae, in quibus apertis testimonijs Scripturarum seificaciter probat Deum dare nobis omnia omnino merita, etiam initium fidei, de
finalem Perseuerantiam: alioqtiin aliquid
248쪽
quasio LXX. 2 2 haberemus, quod non accepissemus a Deos quod repugnat Scripturis, & xationi naturali . 7. Hinc concluditur Deum posse pro libito non solim quemlibtit predestinare ad soriam, si illam mereatur, sed etiam spolie pr edestinando dare illi omnia meri-ra , per quae gloriam meremur, de post pro libito nora solum quemlibet destinare ad aeterna supplicia, si peccet, sed etiam permittere peccata, Per qt e merpatur aeterna supplic ia . 8. Ad r. nego imiorem. Actus maliter liberi creaturis sint etiam liberi
Deo, ita ut si sint honesti, Deas habeat potestatem faciendi , ut illos laciamus, vel permittendi , ut non faciamus , si sint inhonesti , & peccaminosi, habeat potesta tem permittendi, ut illos faciamus , Vel faciendi, ut ab illis libere , & meritorio abstineamus, ut explicabitur infra quem itione M. in qua agetur de concordia Ii-hertatis creatae cum diuinae prouidentia sti praedestinatione ..' Ad a. distingiro antecedens I a se
Iia indifferentia stini frustrabilia singula mconcedo: sest Dustrabilia secundum totam collectionem , nego . Liberum arbitrium potest frustrari singula auxilia in disterentia , at non potest frustrari omnia collective . Ratio est, quia liberum arb9- trium potest quidem resistere singulis at xiiijs indifferentibus , utpote habentibus finitam Virtutem motivam ad consensun ἴat non potest resistere dulinae Omutpote ita
249쪽
226 De potenι a pν ede linandiciae ut potenti mouere , &di1ponere libe-xum arbitrium ad consensum infinitis modis , & infinitis auxilijs maioribus , ac maioribus, ac potenti superare omnes difficultates , propter quas de facto liberum arbitrium non consentit huic auxilio; sed si liberum arbitrium posset frustrari omnia omnino auXilia , posset resistere diuinae omnipotentiae ut potenti mouere infisitis modis, & per infinita auxilia maiora ,
IO. Quintur,virum haec impossibilitas resistendi diuinae omnipotentiae ut potenti mouere per infinita auxilia maiora ,& maiora, sit impossibilitas metaphysica , 'vel solum moraliS . I. Dicendum contra aliquos , quod est impossibilitas metaphysica, ac non si
tum moralis . Probatur Primo , nam allata loca Scripturae , & Patrum significant impossibilitatem metaphysicam , & non solum moralem . Secundo probatur: nam est impostibile metaphysice , Ut Deus non habeat perfectum dominium creaturarum rationalium : sed si Deus non posset creaturas rationales mouere ad quoslibet actus liberos , non haberet perfectum dominium creaturarum rationalium a ergo
La. Dices: liberum arbitrium potest restitere singulis auxiliis indifferentibus;
ergo etiam omnibus . 13. Respondeo , nego consequentiam. Ex doctrina communi Theologorum non
valet: possumus morali ter vitare singulet
250쪽
ussio LXXI. 127 peccata venialia; ergo possumus moraliter vitare omnia vernalia collective . Rursus non valet: possumus moraliter miltiari singula auae ilia I ergo possumus moraliter frustrari omnia collective ς ergo neque valet: possumus metaphysice resistere singulis auxilijs indifferentibus ς ergo possu- imis metaphysice resistere omnibus collective . Ratio est, quia ex eo, quod pos siimus resistere diuinae omni potantiae ut mouenti per hoc auxilium finitae virtutis, non sequitur, quod possimus resister diuinae omnipotenti L , Vt potenti mouere
per auxilia plura , & plura, & virtutis syn- categor ematice infinitae, hoc ult maioris , di maioris; ergo S cc
Virum potestas diuina quoslibeι praede
stinandi, faciendo νι mereantur beatitudinem , vel reprobandi, permittendo ut illam demereantur , fundetur in scientIa media α
TIdetur non sit cienter fundari in s V scientia media. Deus enim potest per scientiam mediam videre aliquod liberum arbitrium fore ita durum, ut restituram esset omnibus auxiliis indifferentibus : ergo stante hae scientia media, Deus Κ 6 non