Quaestionum theologicarum de Deo trino, et vno libri duo auctore Syluestro Mauro Soc. Iesu, in Collegio Romano eiusdem Societatis Sacrae Theologia professore. Liber primus secundus ..

발행: 1676년

분량: 776페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

251쪽

228 De mrentia praedastinandi non posset hoc liberum arbitrium praedestinare , faciendo , ut libere mereretur beatitudinem . a. Respondeo cum omnibus auctoribiis Societatis, potentia Dei ad quoslibet pro libito praedestinandos, faciendo, ut merean tur beatitudinem, vel reprobandOS, fer- mittendo , ut peccando finaliter, beatitu dinem de mereantur, suificienter fundari in scientia media . 3. Probatur primo , Se explicatur. Deus per scientiam mediana videt se in sthe iris suae omnipotentiae habere infinitas series vocationum , & auxiliorum indifferentium , ad hoc, ut liberum arbitrium illis praeuentum libere observet praecepta, vel libere transgrediatur praecepta, quae si dederit Petro e. g. libere obseruabit praecepta , perseuerabit finaliter in gratia,& merebitur vitam aeternam; & habere alias infinitas series, quas si dederit, P trus libere transgredietur Pracepta, Per seuerabit finaliter in peccato mortali, &merebitur aeterna supplicia; sed botest pro libito Petro dare hanc , vel illam seriem auxiliorum , & vocationum ; ergo poteli pro libito quemlibet, vel praedesti

nare ad Vitam aeternam, faciendo, Vt i, Iam mereatur, vel destinare ad aeterna supplicia , permittendo, ut finaliter pocrcet, & mereatur aterna sipplicia . . Prob tur secundo, nam Augustinus diuinam potestatem mouendi cor hominis prout voluerit, reducit ad potestatem

mouendi cor hominis vocacione . quam

252쪽

. .ectio LXXI. 22ρ scit esse congruam , vel incongruam ; sed potestas mouendi cor hominis vocatione , quam Deus scit esse congruam , vel incongruam, fundatur in scientia media 3 ς ergo &c. Probatur maior,afferendo aliqua ex innumeris teltimoniis Augirstini. Lib. I. ad Simplicianum cap. o. dicit. Βι si multos vocaι , eorum tamen misereιur , quos itae vocat , quomodo eis vocari aptum erit , υτ

sequantur . Et clarissime paulo post : Nu lius Deus frustra miseretur ; cuius autem

miseretur , siceiam vocat , quomodo scit cou gruere , Ut vocantem non respuat. Et inseruis loquens de Esau . Cum ergo alias sic , olius autem sic moueatur a d sedem , eadem que res saepe alio modo dicta non moueat,

aliumque moueat, atrum non moueat, quis

audeat dicere dcfmse Deo modum vocandi , quo eιιam E au ad eam fidem mentem applicaret , voluntatZmque coniungeret , in qua Iacob itia scatus et Ac deinde : Cum , Deus deserit , non sic vocando, quomodo ad mde mouera potest , quis eum etiam dicμ modism , quo ei persuaderemν ωι crederet, omnipotcnιi Iesu, se ' ergo . s. Ad argumentum in contrariun , nego antecedens . Iam enim dictum est qua 1tione TO. num. IO. repugnare metaphysic ς, v taIi quod liberum arbitrium videatur restiturum omnibus auxiliis indifferentibus maioribus, & maioribus in infinitum siquidem eo ipso esset restiturum virtuti motivae lyncategorematice infinitae.

253쪽

z3o De rausa praeristinationi,

Utrum detur aliqua causa, vel ratio , quare Deus quosdam praedestinet. ' quosdam reprobet.

1. ΤΙdetur non dari , primo quia Π V destinatio, & reprobatio identificantur cum diuina essenti ; sed diuina es sentia non habet causam; ergo &C. 2. Secundo videtur , quod non possit , nec debeat afferri alia ratio , cur Deus aliquos praedestinet, alios reprobet, nisi, quia sic voluit, iuxta illud Apostoli ad Rom. 9.

rat .

3. Respondeo quaestionem posse agitari in pluribus sensibus . Primus sensus eli, utrum praedellinatio , & reprobatio , se quantum important volitionem necessariam identificatam cum diuina essentia , habeant aliquam causam . In hoc sensa certum est diuitiam praedestinationem , reprobationem non selum non habere causam, sed etiam non habere vllam rationem distinctam a se , sed esse omnino a se , sicut diuina essentia est omnino a se. Ideo Sanctiis Thomas x. parte qliaest. 23. art. s. dicit . Non est os ignare causam

diuinae voluntatis en parιe actus volendi .

Et paulo post: Nullus fuit iid i Wana mentis , qui diXerit meram esse caussam diuinae

254쪽

praedestinvitonis ex parte actus praedes inan-

q. Secundus sensus quaestionis est , virum detur aliqua causa, vel ratio diuinae praedestinationis , in quantum importat complementum , & applicationem extrinsecam . In hoc etiam sensa videtur ce tum , quod si ut multi dicunt, complemen tum extrinsecum diuinae praedestinationis,& reprobationis est aliquod ens positiuum,& temporale vere existens in rerum natura, illud complementum proprie causaltu a Deo illud in tempore producente τ si Vero hoc complementum est pura veritas obieetiua aeterna , & aliquod ens abusii-uum , a Deo causatur solum improprie N abusive , ac supertranscendentaliter , ut explicatum est quaestione I 8. mime

. Tertius sensus quaestionis est, 'trum detur , & possit a nobis assignari aliquR

ratio motiva,& finalis, quae moueat Deum ad hoc , Ut quoslam velit praedestinare quosiam reprobare iso. Dicendum cum Sancto Thoma X. Par. quaest. Σ3. art. s. ad 3. 3e in Conibmcntario cap. 9. Epist. ad Rom- leet. q. quod si qiraeratur in genere, quare Deus quosdam praedestinet, quosdam reprobet, ex ipsa bonitate diuina desiimi potest ratici praedesti nationis aliquorum, & reprobation1s aliorum. Probatur, & explicaturis Divina bonitas dicitur esse adaequata ratio finalis mouens Deum ad Volendum . facere omnia quae facit , in quantum '

is Omma

255쪽

132 De causa praedes ἰnationis omnia facit , ut manifestet suam bonit,tem , & suas perfectiones, & praesertim

Misericordiam , & Iustitiam: sed diuina

Misericordia maxime manifestamr per hoc , quod aliqui consequantur aeternam beatitudinem, diuina iustitia manifestatur Per hoc , quod peccatores in aeternum Puniantur G ergo ratio , quare Deus quosdam praedestinet, quosda reprobet est, ut in praedestinatis manifestet misericordiam, in reprobis iustitiam. Hanc ratio- rnem , ut explicat Sanctus Thomas loco .citato, affert Apostolus ad Rom. 9.dicens. lens Deus ostendere iram , idest vindis stam iustitiae , ct notam facere γιentiam suam Uinuis, idest permisit, in muli 3

Patientia vasa ira apta in intepitum ., mone oderet diuitias gloria sua in vasa mis ricordia , quae parauit in eloriam: & a. ad I in a. In magna domo nonsorumsunt vas

surea , , argentea, sed etiam lignea , ct μ ιιιο, ct quaedam quidem in honorem quada

in eontumeliam .

. 7- Si vero quaeratur, quare Deus specialiter hos praedestinet , illos autem re Probet: Dicendum, quod non potest assim gnari alia ratio, quam haec, quod Deustic volui, i iuxta illud Apostoli ad Rona. 9- cuius vult miseretur , ct quem via D in v t ; & paulo post : O homo tu quis ex , qu respondeas Deor numquid dicis Amenιω-

hobet potesatem Aulus tuti ex eadem mas 1 - facere alitiae quidem vas in honorem ,

liud vero in σοmumeliam . Ideo Augusti

256쪽

uassio LXXII.

nus trach. 26. in Ioannem dicit. Equar. hune trahat, illum non trahat , nori velle diiudicaredi non vis errare. Explicatur . Quia

figulus facit vasa in usum domus, donat autem indiget non solum vasis factis ad honorem , hoc est ad nobilia in inisteria , puta ut ponantur in mensa Domini,sed etiam vasis factis in contumeliam , hoc est ad vilia , & sordida ministeria , ideo ex fine figuli debet afferri ratio , quare ex eadana1nassa luti faciat aliqua vasa in honorem , aliqua in contumeliam . At si quaeratur , quare ex hac parte massae faciat vas in

honorem, ex alia parte faciat vas In contumeliam , non potest assignari alia ratio ,

quam quia figulus sic voluit. Sed Deus

Creaturas rationales condidit ad finem ma .

nifestandi suam misericordiam , & iustitiam; ad hunc autem finem aliqui debent esse vasa in honorem, in quibus manifestetur diuina misericordia , aliqui debent esse

Vasa in contumeliam, in quibus manifestetur diuina iustitia ; ergo ex fine potest reddi ratio generalis, quare Deus quosdai raptaedestinet, quosdam reprobet; at ratio specialis, quare hos praedestinet, illos reprobet i alii gnari non potest ex fine , sed unica ratio eli , quia Deus , qui est supremus Dominus, sic voluit. Videri potest Si-ctus Thoinas locis citatis . S. Promouendo doctrinam traditam , sicut ex sine potest reddi ratio generalis, quare figulus faciat tot vasa in honorem ,

257쪽

224 De ροιentia praedosinandἐquod est mimis bonum, sed etiam quod est maius bonum; sed maius bonum est libere

non peccare, ac libere mereri vitam aete nam , quam posse mereri , & posse non peccare; ergo Deus habet potestatem

liberam dandi unicuique non solum potentiam merendi, & non peccandi, sed etiam dandi ipsa merita, & ipsum libere

non peccare; sed si non posset libere per- mittere , Ut peccaremus, non posset nobis libere dare , ut libere non peccaremus; ergo&c. Confirmatur: nam cum melius

fit mereri, quam posse mereri; iuxta haeresim Pelag1j a Deo solum haberemus Potentiam merendi, quae est minus. bona, ipsa autem merita non haberemus a Deo, sed solum a libero arbitrio. Huc spectant Ioca Scrip t. I. ad Corint. q. id habe3, quod non accepisti l ergo ipse merita a Deo accipimus; a 'irreuisernia P sed disce nimur per merita; ergo Deus dat merita . Semipelagiani conuicti argumentis Augustini concesserunt Deum dare Creaturis non solum poςentiam merendi, sed etiam merita, excepto primo, & vltimo meri is , hoc est excepto initio fidei, quod est primum meritum, & excepta finali perseuerantia, que est ultimum meritum , contra quos Augustinus paulo ante morte asscripsit duos libros de pr destinatione Sanctorum, & ὸe Bono perseuerantiae, in quibus apertis testimonijs Scripturarum sessicaciter probat Deum dare nobiS omnia omnino merita, etiam initium fidei, de

finalem Perseuerantiam: alioquin aliquid

258쪽

haberemus, quod non accepissemus a Deo, quod repugnat Scxipturis, Sc xationi nam turali . T. Hinc concluditur Deum posse pro libito non solin qliemlibtit predestinare ad gloriam, si illam mereatur, sed etiam sposse praedestinando dare illi omnia meri-ra , per quae gloriam mereatur, & posse pro libito noπ solum quemlibet destinare ad aeterna supplicia, si peccet, sed etiam permittere peccata, per quae mereatus aeterna supplicia. 8. Ad I. nego imiorem. Achis for maliter liberi creaturis 1lint etiam liberi Deo, ita ut si sint honesti, Deas habeat potestatem faciendi , ut illos faciamus, vel permittendi , ut non faciamus, si sint in honesti , & peccamirmst, habeat potesta tem permittendi, ut illos faciamus , Vel faciendi, ut ab illis libere, & meritori: abstineamus, ut explicabitur infra que stione . in qua agetur de concordia Ii-hertatis creatae cum diuinae prouidentia a praedes uiatione is ' s. At a. distingim antecedens I a i Ea indifferentia simi fiustrabilia singilla mconcedo: fimi frustrabilia fecundum totam collectionem , nego . Liberum arbitrium potest frustrari singula auxilia In differentia , at non potest frustrari omnia collective . Ratio est , quia liberum arbitrium potest quidem resistere singulis a xliijs indifferentibus , utpote habentibus finitam Virtutem motivam ad consensum pat non potest resistere dulina Omutpotet

259쪽

De potenιia praed ectina x dictae ut potenti mouere , & disponere libe-xum arbitrium ad consensum infinitis modis , & infinitis auxilijs maioribus , ac maioribus, ac potenti seperare omnes difficultates , Propter quas de facto liberum arbitrium non consentit huic auxilio; sed si liberum arbitrium posset fisistrari omnia omnino auxilia , posset resistere diuinae omnipotentiae ut potenti mouere infiDitis modis, & per infinita auxilia maiora, dc

I P. QuEritur,virum haec impossibilitas resistendi diuinae omnipotentiae ut Potenti mouere per infinita auxilia maiora, & maiora, sit impossibilitas metaphysica , 'vel solum moralis ir I. Dicendum contra aliquos , quod est impossibilitas metaphysica , ac non si

lana moralis . Probatur Primo , nam allata loca Scripturae , & Patrum significant impossibilitatem metaphysicam , & non solum moralem . Secundo probatur: nam est impossibile metaphysice , ut Deus non habeat perfectum dominium creaturarum rationalium : sed si Deus non posset creaturas rationales mouere ad quoslibet actus liberos , non haberet perfectum dominium creaturarum rationalium a ergo

ta. Dices: liberum arbitrium potest

resistere singulis auxilijs indifferentibus;

ergo etiam omnibus.

13. Respondeo , nego consequentiam. Ex doctrina communi Theologorum non

260쪽

Ela fio LXXI. 227 peccata venialia; ergo possumus moraliter Vitare omnia venialia collective . Rursis non valete possiimus moraliter fustiari singula auae ilia I ergo possumus moraliter Lustrari omnia collective ς ergo neque valete possimuis metaphysice resistere singulis auxilijs indifferentibus ς ergo possumtis metaphysice resistere omnibus collective . Ratio eli, quia ex eo , quod Pos simus resistere diuinae omni potantiar Vt mouenti per hoc auxilium finitae virtutis , non sequitur, quod polsimus resiliere diuinae Omnipotentiae , Ut potenti mouere per auxilia plura , & plura, & virtutis syn- categor ematice Infinitae, hoc ult maioris , di maioris; ergo &c

QUAESTIO LXXI.

Virum potestas diuina quoslibeι praede

stinandi, faciendo νι mereantu ν beatitudinem , vel reprobandi , permittendo ut illam demereantur , fund tur in scientia media vi

x FIdetur non siliscienter sundari in V scientia media. Deus enim potest per scientiam mediam videre aliquod liberum arbitrium fore ita durum , ut restitu' tum esset omnibus auxilijs indifferenti'bus : ergo stante hae scientia media, Deus Κ 6 non

SEARCH

MENU NAVIGATION