장음표시 사용
261쪽
22.8 Dc ρει entia praedastinandi non posset hoc liberum arbitrium praedestinare, faciendo, ut libere mereretur bea tittidinem .
2. Respondeo cum omnibus auctoribus Societatis, potentia Dei ad quoslibet pro libito praedestinandos, faciendo,Vt merean tur beatitudinem, vel reprobandoS, fermmittendo , ut peccando finaliter, beati tu dinem de mereantur, sui ficienter fundari in scientia media . 3. Probatur primo , & explicatur. Deus per scientiam mediana videt se in the iris suae omnipotentiae habere infinitas series vocationum, & auxiliorum indifferentium , ad hoc, ut liberum arbitrium illis pramentum l1bere observet praecepta, vel libere transgrediatur praecepta, quae si dederit Petro e. g. libere obseruabit praecepta , perseuerabit finaliter in gratia,& merebitur vitam aeternam; & habere in
alias infinitas series, quas si dederit, Petrus libere transgredietur Pracepta, pe
sitierabit finaliter in peccato mortali, &merebitur aeterna sipplicia; sed botest pro libito Petro dare hanc , vel illam seriem auxiliorum, & vocationum; ergo poteli pro libito quemlibet, vel praedestinare ad Vitam aeternam, faciendo, Vt tu Iam mereatur, vel destinare ad aeterna
Iupplicia , permittendo, ut finaliter pς Cet, & mereatur aeterna sipplicia . . Probatur secundo, nam Augustinus diuinam potestatem mouendi cor hominis prout voluerit, reducit ad potestatem mouendi cox hominis vocatione, quam
262쪽
. R ectio LXXI. 229scit esse congruam , vel incongruam ; sed potestas mouendi cor hominis vocatione , quam Deus scit esse congruam , vel incongruam, fundatur in scientia media A ;ergo &c. Probatur maior,afferendo aliqua ex innumeris testimoni is Augustini. Lib. I. ad Simplicianum cap. o. dicit. Et si multos vocaι , eorum tamen misereιur , quos ita vocat , quomodo eis Oocari aptum ea , υt
sequantur . Et clarissime paulo post : Nul lius Deus frustra miseretur ; cuius aute nmiseretur , sic eum vocat , quomodo scit con Irisere , ut vocantem non respuat. Et inserius loquens de Esau . Cum ergo alias sic , olius autem sic moueatur ad se em , eade que res saepe atio modo dicta non moueat,
aliumque moueat , atriam non moueat, quis
audeat dicere dcfuise Deo modum vocandi , quo et Iam Mau ad eam fidem mentem apsi
aret , voluntatemque coniungeret , in qua
Iacob iti timatus est Ac drande : Cum , Deus deserit , non sic vocando, quomodo ad m eis moueri potest, quis eum etiam dic modum , quo ei persuaderetών τι crederet , Omnipotcnii u 241e r ergo . Ad argumentum in contrariun , ne- gQ antecedens . Iarri enim dictum est quaestione TO. num. Io. repugnare metaphystic ς, ut aliquod liberum arbitrium videatur restiturum omnibus auxiliis indifferenti bus maioribus , & maioribus in infinitum siquidem eo ipso esset restiturum virtuti motitiae lyncategorematice infinitae.
263쪽
Utrum detur aliqua causa, vel ratio , qμare Deus quosdam praedestinet
V destinatio, & reprobatio identificantur cum diuina essenti sed diuina es sentia non habet causam I ergo&c. a. Secundo videtur, quod non possit , nec debeat asterri alia ratio , cur Deus aliquos praede 1 tinet, alios reprobet, nisi, quia sic voluit , ii ixta illud Apostoli ad Rom. 9.
ius vult miseretur , ur quem vult indu
3. Respondeo quaestionem posse agitari in pluribus sensibus . Primus sensus
est, Vtrum praedellinatio, & reprobatio , se quantum important volitionem necessariam identificatam cum ei lina essentia , habeant aliquam causam . In hoc sensu certum est diuinam praedestinationem , de ire probationem non soluna non habere causam, sed etiam non habere vllam ra-t1onem disti nectam a se , sed esse omnino a se , sicut diuina essentia est omnino a se . Ideo Sanctus Thomas I. parte quaest. 23. art. S. dicit . Non ea ossignare causat a
diuinae voluntatis eκ parιe actus volendi .
Et paulo post: Nullus fuit iid tu ana mentis , qui .iXerit merim esse caussam diuinae
264쪽
q. Secundus sensus quaestionis est ,
virum detur aliqua causa, vel ratio diuinae praedestinationis , in quantum importat complementum, & applicationem extrinsecam . In hoc etiam sensu videtur ce tum , quod si ut multi dicunt, complemen tum extrinsecum diuinae praesdestinationis,& reprobationis est aliquod ens positiuum,& temporale vere existens in rerum natura, illud complementum proprie causaltu a Deo illud in tempore producente r si Vero hoc complementum est pura veritas obiectiva aeterna , & aliquod ens abiistuum , a Deo causatur solum improprie , N abusive , ac superta anscendentaliter s. ut explicatum est quaestione 38. num . xo q7. . Tertius sensus quaestioniis est, utrum detur , &posiit a nobis. assignari aliqua ratio mortua,& finalis,quae moueat Deum ad hoc , ut quossiam velit praedestinare ' a
quonam reprobare seo. Dicendum cum, Sancto Τhoma 1. Par. quaest. M. art. s. ad 3. & in Con1-mcntario cap. 9. Epist. ad Rom- lect. q. quod si quaeratur in genere, quare DeuSquoseam praedestinet, quosdam reprobet,
ex ipsa bonitate diuina desumi potest ratis
predestinationis aliquorum, & reproba tionis aliorum. Probatur , & explicatur. Diuina bonitas dicitur esse adaequata ratio finalis mouens Deum ad volendum facere omnia quae facit , in quantum'
265쪽
uactio LXXII. 233nus tract. 26. in Ioannem dicit . Quar
Bunc trahat, illum non trahat, noIi velle diiu- ι cares non vis errare. Explicatur . Quia
figulus facit vasa in usum dormis , domus autem indiget non solum vasis factis ad honorem , hoc est ad nobilia ministeria , puta Vt ponantur in mensa Domini,sed etiam vasis factis in contumeliam , hoc est ad vilia , & sordida ministeria, ideo ex fine Mfiguli debet afferri ratio, quare ex eadana massa luti faciat aliqua vasa in honorem , aliqua in contumeliam . At si quaeratur ,
quare ex hac parte massae faciat vas In honorem, ex alia parte faciat vas in contumeliam , non potest assignari alia ratio , quam quia figulus sic voluit. Sed Deus Creaturas rationales condidit ad finem ma . nifestandi suam misericordiam, & iustitiam; ad hunc autem finem aliqui debent esse vasa in honorem, in quibus manifestetur diuina misericordia , aliqui debent esse Vasa in contumeliam, in quibus manifestetur diuina iustitia ; ergo ex fine potest reddi ratio generalis, quare Deus quosdamptaedestinet, quosdam reProbet; at ratio specialis, quare hos praedestinet, illos re probet i assignari non potest ex fine , sed unica ratio est , quia Deus , qui est supremus Dominus, sic voluit. Videri potest Si-ctus Thomas locis citatis . 8. Promouendo doctrinam traditam , sicut ex fine potest reddi ratio generalis , quare figulus faciat tot vasi in honorem ,
266쪽
De causa pradetunatianῶν honorem faciat ex hac parte mata , millovaia in contumeliam faciat ex alia parte νmasse, non potest reddi ex fine , sed ex sola voluntate figuli; sic ex fine potest afferri ratio generalis , quare Deus tot praedestia auerit , & tot reprobauerit; at quare 'hos posuerit in numero praedestinatorum sillos autem innumero reproborumnon
potest reddi ratio ex fine , sed ex sola voluntate Dei. s. Addo Sanctum Bonaventuram i a T. dist. 6 I. art. 2. quaest. 7. Carthusianum eadem dist. q. 9. Henricum quodlibeto S. quaest. II. & alios asserere , quod datur etiam ratio specialis , sed nobis occulta , quare Deus hos praedestinet , illos autem reprobet. Hanc sqntentiam sequens Bellar minus tom. q. lib. a. de gratia , & libero arbitrio , cap. s. dicit. I. parpiculari quoque dubι tars aeon potet , quin Deo non desis sua ratio , cuν istum potius , quam ritum
praedesinare votaeνit ad vitam , quamvis ea
nobis occulta m: & etiam haec sententia est probabilis , & fundatur in pluribus auctoritatibiis Augustin f, & aliorum Patruma, ac fortasse conciliari potest cum . priori sente tia , dicendo, quod illa negat dari aliquam specialem rationem a nobis asii gnabilem, vel in uestigabilem , sed non negat dari rationem nobis omnino ignotam , & non vestigabilem, iuxta illud gpostoli ad Rom. II. Quam incomprehensebitia sunι iudicia eius , a inuectigabiles πια eius etc. Quartus se.sus quaestionis esse potest ,
267쪽
test, Vtrum aliquid creatum ut ab late , vel conditionate praeliisum pollit esse ra tio , vel conditio , sine qua Deus aliquem non praedestinasset , vel reprobas
II. Respondeo a uirmative . Probatur: nam peccatum Adae ut absolute , Vel conditionate praeuissimilixta sententiam San- Thomae , & communem fuit sonditio , sine qua Verbum non fuisset Incarnatum , ac proinde sine qua Humanitas Christi non futuet praedestinata ad unionem hypoliaticam, & ad eximiam illam beatitudinem , quam de facto habet ratione unionis hyp. statica in sententia vero Scoti,Sc aliorum, peccatum Adami licet de facto non fuerit conditio , sine qua Verbum non fuisset incarnatum, tamen potuisset esse conditio, sine qua Verbum non filiis et incarnatum rergo in omnium scia tentia aliquod creatum ut abselute, vel conditio nate praetitiam potuit esse conditio , sine qua Deus ali quos non praedestinastet . Rursus iuxta illud Augillimi : Si Stephanus non orasser, Ecclesia Paulum non habuisset , oratio Stephani fuit conditio, sine qua Deus Paulum non praedestinassed ad Apostolatum , de fortasse ad salutem ; ergo . Potesh etiam concedi sepe bona opera praedestinatorum ut conditionate pretiis a esse conditionem , line qua non suissent praedestinati ,' mala opera reproborum ut conditionate praeuisa esse conditionem , sine qua non fuissent reprobati , Ut magis explicabitur infria, qtiae t. 78. num. 23. N qi it. 79. num. aq-
268쪽
Videri potest Ruia de Praedestinatione disp . 3.12. Addo primo, 'quod quia, ut dis
Gun est quaest. μου. diuina voluntas nor potest hanere aliam rationem motivam ad volendum, quam diuinam bonitate lanullum creatum potest esse ratio motiva
Dei ad volendum aliquem praedestinar svel reprobare, sed solum potest esse condistio, sine qua diuina bonitas non moueretur. E. g. peceatum Adami non fuit ratio mouens Deum ad volendam Incarnati nem, sed Deus ad volendam Incarnatio nem motus suit adaequale a sua bonitate eat peccatum Adae, ut praeuisum , fuit conditio, sine qua diuina bonitas non mouisset Deum ad volendam efficaciter Incarnata.
13. Addo secundo , quod cum aliquid
creatum est conditio , sine qua Deus aliquem non praedestinasset, vel non repro-hasset, fungitur munere conditionis non vi absolute , sed solum ut conditionale Praevisum. Ratio est , quia fungitur munere conditionis , in quantum praeuidetur prauisione dirigente ad decretum prae destinatiuum, vel reprobatiuum: sed sola scientia media, per quam res praeuidentur Conditionale, non. autem scientia visionis, qua praeuidentur absolute, dirigit Deuir ad sua decreta libera, ut dictum est quaestione 66. num. 3. &quaest. num. 2o.
269쪽
important actis Deo intrinsecos non habeant catafain . Possunt tamen habere cau- fana propriam , vel impropriam, in quantum importaut liberam applicationem extrinsecam ad hoc potius, quam illud obiectum, ut explicatum est num . q. Is . Ad a. Iam dictum est, quod Deus praesestinat, vel reprobat, quia vult ; sed quia vult rationabiliter , datur ratio motiua volendi, quae ratio est diuina bonitas , ita tamen , ut quaedam creata vi conditionate praeuia polsint esse conditio, sin , qua diuina bonitas non moueret ad hoc volendum , sed ad volendum oppositum , ut explicatum est num. 12.
Vtrum omnia , quae eoniueunt ad oblidi
nendam salutem, oe ipsa satas fur effectrra pr edet
I. I Rimo videtur vera sententia Duran-I di, qui dist. qa. quaest. 2.numero II. docuit', salutem, seu aeternam beatitudinem non esse effectum praedestinationis . Praedestinatio enim proprie sumpta est praeparatio mediorum, quibus certi stimuialuantur , quicunque saluantur; ergo eis stetus praedestinationis sunt solum media ,
per quae P destinati saluaatur, ipsa autem salus
270쪽
1rs De Ufectibus praedessinationis salus ,& beatitudo non est effectus praedestinationiS . a. Secundo videtur vera sententia Gabrielis , qui in a. dist. I. quaest. Unic sari, 3. dub. I. contra Durandum docuit salutem , seu beatitudinem esse essectili , praedestinationis proprie sumptae , media svero gratiae, quae ad beatitudinem conducunt , non esse effectus praedestinationis .
Proprie enim dicimur praedestinari ad finem, hoc est ad salutem , & ad beatitu clinem, non autem ad media ; sed esse his praedestinationis est solum id,ad quod prae
destinamur ς ergO-3. Tertio videntur actus liberi superis naturales praedestinatorum in quantuinta sunt ipsis liberi, & ab ijs proceditnt,nota esse e eius praedestinationis. Eatenus enim sunt effectus praedestinationis , quatenus procedunt, &causantur a Deo pnt destinante; sed in quantum sint liberi creaturis, non procedunt, & non causantur a Deo praedestinante ς ergo.
q. Quarto videtur , quod gratia, Semerita , quae amittuntur , Vel mortificantur ob subsequens peccatum mortale iaOLL
snt essectus praedestinationis , sed sola
gratiae recuperatio , ac meritorum reuiui-
scientia sit effectus praedestinationis, ut docet Vasquea I. parte disput. 9s.cap. 3. Be neficia enim communia praedestinatis , Sareprobis, ac quae non emcaciter ordinaritur ad salutem , non sunt ei eius praede-1hinationis ς sed gratia, & merita per PeCeatum mortale amittenda sunt communia