장음표시 사용
281쪽
ta sint effemis reprobationis . Merita senim , propter quae praedestinati salvabuntiar, sunt effectus praedestinationis , ut dichim est quaest.73.nuria. I 2; ergo demerita , Propter quae reprobi damnabuntur, sunt effectus reprobationis. a. Secundo poena peccati est effemis reprobationis ; sed peccata praesertirin quae a reprobis committuntur in statu da-
nationis , erunt poena Peccatorum commissorum in via; ergo . 3. Tertio videtur permissio peccati originalis non esse effectius reprobationis , ut docet Ruia disput. 28. seci. . numer. q. citans etiam Suarium lib. . de Reprobationes cap. 7. num. Iq. Nam peccatum Origi
Iaale est causa reprobationis eorum homi. num, qui reprobantur; ergo permissio peccati originalis ut pote praecedens peccata originale, non potest esse estectus reproba tronis eoaeumdem hominum . Quarto videtur permissio peccatorum personalium non esse effectus reprobationis eorum, qui damnantur Pr Pter Pec cata personalia ab ipsis commissa, ut docent plures auctores , quos refert Ruie disput. 3o seel. 7. num. I. Peccata enim personalia propter quae reprobi damnantur , sunt causa reprobationis cOrumdem p ergo permissio talium peccat rum non potest esse este his reprobationis .
S. Quinto videtur non solum negatio beneficiorum, sed ipsa etiam beneficia .lum naturasia, tum supernaturalia reprobra
282쪽
,so De effectibus reprohatisair concessa esse effectus reprobationis e rumdem Sicut enim effectus praedestinationis sunt omnia, quae Deus ita facit, ut videat praedestinatis cooperatura ad salute, sic essectus reprobationis sunt omnia, quae Deus ita facit, ut videat reprobis coopeTatura ad damnationem; sed sicut omnia, etiam mala, iustis cooperantur ad salinem , sic omnia , etiam bona , reprobis ex culpa ipsorum cooperantur ad damnatronem ς ergo &c. Probatur minor ex Augustino in Soliloquiis cap. 28. ubi loquens de r probis dicit. ovibus omnia cooperantur immatium, S ipsa etiam oratio venitur in peccatum , &ex Chrysostomo ad Rom. 8- ubi explicans illa verba: Dι Agenνιθus Deu-
omni cooperantur in bonum , dicit: 'en admodu- autem dat gentibus Deum , qua nocitura videnιur, aae inititatem cedunt ,
ita vicissim Deum non dit gentibus , quae prostitura vid emur , amm sunt. Sic Iudaeos in penorum OH sio; σ dogmatum rectitudo, dorictrinaque Nilosephia perdi it. Nam propter
illa quidem daemoniacs- Chrictu vocabanν , propter icta Deo contrareum is
F. Respondeo, quod sicureisemis praedestinationis sunt liberatio, & salus, &omnia beneficia, quibus psaedestinati certi ssime liberantur , Eia fatuantur, sic effectus reprobationis formali ter consideratae, sint damnatio , & negatio beneficiorum , quibus reprobi certissime saluarentur , &ex quorum subtractione Deus videt, quὀdsia culpa certissime peccabunt, &perseueranter Dalitor in peccato. damnabuntur I. Ex
283쪽
uin LXXIV. et IT. Ex tradita doctrina descendendo ad explicados in particulari effectus reproba tionis , infertur primo , quod sicut salus , & aeterna beatitudo est estectus praecipuus praeci estinationis, fio negatio falutis, &aternae beatitudmis , ac damnatio est effectus praecipuuS reprobationis , Ut docet Fulgentius lib. I. ad Monimum Ca P. S. Magister distinet. qo. & qI.. & cum eo omnes Scholastici, ac S. Thomas T. Par. questi Σ3ἀart. 3. Suarius. lib. s. de Re Prob. cap.7. n. q.
de alij apud Ruia disp. 38. seel. 6.num. I. Ratio est , quia sicut praedestinatio includit voluntatem emcacem dandi fallite, & beatitudinem, sic reprobatio includit ἰ voIuniatate messicacem excludendi a salute , &1 beatitudine, ac in aeternum damnandi pro pter demerita I ergo sicut fatus , & be titudo sunt effectus praedestinationis, qui s. simi effectus voluntatis saluandi, quae in- eluditur in praedestinatione; sic damnatio,.& exclusio a salute , sint effectuς reprobationis, quia sent effectus voluntatis damnandi, & excludendi a salute propter demerita m8 Infertur secundo , quod licet meri-ra , per quae Praedestinati fatuantur , sint per se effectus PraedestinationiS, tamen demerita ,& peccata, pro Pter quae reprobi damnantur, non siliat estectuS reproba tionis , ut docent communiter Scholastici cu Magistro in I. dist. I. cap. vltimo,& cum
S. Thoma I. p. quaest. 23. ar. 3. & vltimo .
Ratio est , quia ideo merita sunt per se effectus pradestinationis, quia Deus proe-
284쪽
asa Da est ectibus veprobationis destinans ad beatitudinem , per se etiam sintendit, & causat in praedestinatis meri ta, quibus consequantur beatitudinem ted
Deus IeProbans non per se Intendit, ne
que causat in reprobis peccata, & demerita , propter quae damnantur, sed illa solum permittit; ergo demerita , & peccata non sivit etactus reprobationis. Quia tamen reprobatio est praescientia , & permissio demeritorum , propter quae reprobi certissime damnabuntur, concedi potest demerita esse effectus , non quidem per reprobationem causatos, sed pure permis sos. E conuerso iusta reproborum damnatio propter demerita , est effectus per re-Probationem causatus ex suppositione d
meritorum; & ex eade ratione caetera mala poenae, & uniuersim omnia bona consequentia ex peccatis reproborum,sunt effectus reprobationis; siquidem Deus permittit peccata ex intentione talium bonosiim. Vt enim dicit Augustinus lib. I .confes cap. 12. Iussit mur, in f ea , ut poena sua sibi sit omnis inardinatuι animus . Hinc sequitur, quod sicut peccatum habituale , in quantum supra peccatum actuale addit
eius moralem perseuerantia , quae consistit in priuatione gratiae, seu aptitudinis ad finem , habet rationem poenae a Deo voliatae, sic secundum talem priuationem est ese fectus reprobationis , ut bene concedit Ruia disp. 38. Ret. 2.nume4. 9. Infertur tertio , quod lieet peccata ipsa non sint effectus reprobationis, tame
Permisito poscatorui hin quantum est sutis
285쪽
tractio , ac negatio gratiae , qua negatae
creaturae rationaleS videntur peccaturae,
est estemis reprobationis . Ratio est, quia ideo ipsa peccata non sunt efflaetis reprobationis, quia non sunt effectus Dei reprobantis ; sed permisso in sense explicato est effectus Dei reprobantis, &per mittentis peccata ex intentione eliciendi ex ipsis bonum iustitiae vindicatiuae in iustissima damnatione reproborum; ergo. Et quia etiam peccatum originale permisesum fuit a Deo vidente illud fore occasi nem damnationis reproborum, & ex intentione eliciendi ex ipso bonum iustitiae vindicativae, ideo etiam permissio peccati originalis suit essectus reprobationis reproborum , Ut docent Marsilius, Baianeet ,
Zumel, Molina , & Suar. lib. I. de R
prob. cap. s. Io. Infertur quarto beneficia diuina tum naturalia, tum supernaturalia non esse ellectus reprobationis formaliter consideratae, sed solum reprobationis materialiter consideratae. Probatur . Nam is
sicut effectus praedestinationis formalitex consideratae sunt salus, & beneficia, per quae praedestinati videntur certissime sal uandi, sic effectus reprobationis sent damnatio , & negatio beneficiorum, per quae reprobi certissime saluarentur, & per quorum subtractionem certissime videntuc
damnandi. Quia tamen Deus eadem voluntate , qua Vult reprobis negare beneficia , per quae saluarentur, vult illis da
re aliqua alia beneficia tum naturalia, tum etiam
286쪽
234 De gembus νeprobationis etiam supernaturalia , per quae possent saluari; beneficia autem collata reprobis sene effectus huius voluntatis; ideis etiam be . neficia collata reprobis fimi effectus re-Probationis , non quidem formaliter, sed
materialiter , & identice consideratae. II. Ad I. concedo antecedens , dc ne go consequentiam . Disparitas patet ex dictis num. 8. Merita enim per se intenduntur , & causantur a Deo praedemnanae , ideoque sunt per se effectus praedestinationis e peccata autem,& demerita non apex se intenduntur,neque eausantur a Deoxe probante, sed pure permittuntur ut causanda a peccatoribus, ac proinde non sunt effectus reprobationis ἀ12. Ad a. concedo maiorem, & distinguo minorem a Peccata, praesertim quae axe probis committuntur in statu damnationis , erunt Proprie , & formaliter poena speccatorum commistarum in via , nego et exunt poena Consecutiva, & minus proprie , concedo: & distinguo eodem pacto
consequens. Ad poenam propriam requiritur , Ut intendatur, & ponatiar a Iudice Contra voluntatem patientis ς sed Deus non potest intendere , & ponere peccata; ergo peccata proprie non possunt esse poenae. Poena consecutitia, & impropria est malum, quod licet iudex non intendat , Meque ponat, tamen praeuidet secutu-τum ex poena m tenta , & nih1lominus il
lud permittit, quia reus dignus est tali Permissione; sed Deus licet non intendat Peccata a reprobis committenda in inferno a
287쪽
no , tamen videt illa necessitate' morali secutura eX poena damnationis, subtractionis gratiar &c; & nihilominus illa permittit , quia damnati digni sunt tali permissione; ergo &c. Sicut peccata damnatorum non sunt proprie poena, sic non sunt proprie effectus reprobationis, sed possunt dici essectus per reprobationem permissi ,& ex effectibus reprobationis, consequentes, ut dictum est nim. 8.13. Ad.& 4. nego minorem. Peccatum enim Originale, & peccata personalia non sunt causa reprobationiς , ut diis cetur 'liaest. 77- ac proinde possunt esse effectus reprobationis . ἶIq. Ad s. nego maiorem P ac dicoequod licet beneficia , quae Deus ita confert, ut Videar praedestinatis cooperaturae ad salutem, sint estectus praedestinationis formaliter consideratae , tamen beneficia , quae ita confert, Vt videat reprobis coopem ratura ad damnationem , non sirnt e flectuvreprobationis sermaliter , sed selum materialiter consideratae. Ratio est,. quia praedestinatici sormaliteret Considerata est voluntas conferendi beneficia, per quae
pntdestinati videntur saluandi; ergo beneficia, per quae videntur saluandi, sint e Gfectus praedestinationis formatiter consideratae. At reprobatio est voluntas negandi beneficia , per quorum neg tione in ovidentur repxobi sita culpa damnandi; vo Iunias autem conserendi beneficia, per quae possint saltiari, soluim marerialiter includitur a reprobatione, ut diutum est
288쪽
xs6 De pradent natione ante meritanum. Io; ergo sola negatio beneficiorum . est effectus reprobationis formaliter consi deratae, beneficia vero ipsa sunt effectus reprobationis solum materialiter conside
Utrum Deus electos ad gloriam, ετ ad beatitudinem praedestineι ante merita finalia absolute praevisa.
3. V X una parte videtur Deus electos a a praedestinare ad gloriam,& ad beatitudinem ante eorum merita finalia absolute praevisat primo quia hoc expresse docuit Augustinus pluribus locis , quae videri possunt apud Ruig. de praedestinatione disput. Io. sedi. a. & sequentibus . . a. Secundo, & est fundamentum Scoti, & Scotistarum; ordinate volens prius vult eruaciter finem, deinde vult media conducentia ad italem finem ; sed Deus gloriam, & beatitudinem electorum intendit ut finem , gratiam autem ad merendum , & ipsa merita vult ut media, per quae consequantur finem beatitudiniis; ergo Deus prius vult gloriam, & beatitudinem elaetorum, deinde vult illis dare gratiam ad merendum, & merita, ac ipsa merita praeuidet ut absolute existentia . 3. Tertio ex alia parte videtur Deus
praedestinare electos ad gloriam, & beati-,
289쪽
βuassio LXXV. 2 17tudinem solum post eorum merita finalia ab solii te prauisa. Vt enim arguit Vasque g
esset Rex , qui proponens praemium ut dandum solis legitime certantibus, decerneret illud dare huic determinate, ante quam videret illum legitime certaturum ;sed Deus gloriam, & beatitudinem proponit ut praemium, & bravium dandum solis legitime certantibus , & usque in finem perseuerantibus; ergo non decernit absolute dare beat1tudinem ulli adulto , nisi postquam videt illos legitime certaturos, & Vsque ad finem Perleueratu
q. Quarto si voluntas essicax dandi
gloriam ut coronam antecederet meritae ,
di eorum praeuisionem, esset independensa meritiS , ac proinde daretur , etiamsi non darentur merita I sed repugnat, Vt Deus velit dare gloriam Ut coronam me ritorum , etiamsi non dentur mellit 3 p
s. Quinto voluntas dandi gloriam vecoronam meritorum est remunerativa ,& non est pure liberalis; sed voluntas non supponens praeuisionem meritorum est pure liberalis; ergo. o. Sexto reprobatio est post demerita absolute praeuisa; ergo praedestinatio est post merita absolute praevisa c7. Septimo si Deus praedestinaret ad gloriam ante praeuisa merita, adulti praedestinati non haberent libertatem ad hoc , ut finaliMr peccando amittςrunt beatitum i dinculi
290쪽
α18 De ρ adeoinatione anu merita dinem , & ilamnarentur . 8. Respondeo: certum est ex Tractatu de Gratia contra Semipelagianos, quod Mut prima gratia non datur eX meritiS , sed datur ut sit prineipium omnis meriti , sic praedestinatio , seu voluntas diuina
conferendi primam gratiam non supponit prastientiam absolutam ullius meriti, cui retribuatur prima gratia. Hoc supposito ,
in otio eonueniunt omnes Catholici , quaestio est inter Scholasticos , Utrum . praedestinatio adultorum ad gloriam ut co- Tonam meritorum , & finalis perseuerantiae,supponat praescientiam abitutam meritorum , & finalis perseuerantiae, an Potius sit ante merita abselute praeuisa s et neque Praecedat , neque subsequatur , sed sit simul cum tali praescientia . p. Tres sunt praecipuae sententiae. Priam a Scoti , & Scotistarum, ac Suarii lib. I. de Praedestinat. cap. 8. & 9. & plurium . aliorum, docet, praedestinationem , seu voluntatem dandi gloriam adultis, pra cedere voluntatem dandi gratiam ad merendum , & ipse merita, & a fortiori praecedere absolutam prascientiam meri
1o. Secunda Patris VasqueZ I. parte disp. 9o. & plurium aliorum Gocet voluntatem dandi gratiam ad merendum, & merita , ac praescientiam abselutam meritorum finalium praecedere praedestinationem ad gloriam, seu ipsim Voluntatem dandi gloriam adultis ut coronam merito