장음표시 사용
711쪽
numeri , Ut cum Aristotele 8. Metaph. text. IO. docet communis sententia; ergo diuinae relationes essent inaequales in perfectione , adeo que una Persona esset perfectior alia , quod est absurdum. Confirmatur , nam producere est perfectius , quam produci ; ergo Pater esset perfectiox Hlio, Filius esset persectior Spiritu San
' Septimo, si in Deo essent tres B nitates , & persectiones , deberent etiam
esse tres unitates, tres veritateSs tres aeter .
nitates&c. haec simi absurda; ergo &G8. Octauo , vel relationes essent perlectiones simplici tex simplices, vel simpliages I neutrum dici potest ; ergo &c: Pr Datur minor: nam nulla pura perfectio o ponitur alteri persectioni, ideoque omnes purae persectiones possitnt inuicem identisficari , ac solum perfectiones minae nonias possint identificari ratione impexsectionis, quam includunt a sed relationes diuinae DPponuatur, ac non possimi identificari ;
consistit in se ad , nihil reale ponere , sed solum ponere aliquid reale, in quantum addit esse inti quia telationes diuinae sime in D nos per inhaerentiam sed per identitate
712쪽
titatem elim diuina essentia, &eum esse absoluto Deo , ideo dixerunt relationes diuinas esse reales per essentiam , & esse absellitum Dei , seu non esse reales , necesse ens sub praecisa ratione formali relationis . Consequenter dixerunt relationes diuinas fecundum formalem , & praecisam rationem relationis, nec esse perfectiones, nec imperfectiones, nec finitas, nec infinistas, sed totam perfectionem, & infinitatem diuinis relationibus conuenire ratione ei sentiae. Plures etiam ex auctoribus, qua dixerunt, relationes diuinas etiam 1ecu dum se prReise includere realem entitate , nihilominus dixerunt illas secundum Praecise nec esse perfectiones, nec impers etiones, nec finitas, nec infinitas, nimirum Scotus in I. dist. et quaest. 3. & dist. 26. quis unica, & dist. 19. quaest I. Durandus in I. dist. 13. quaesti et . & ali hi, Marsilius. in I.
quaest. 3. &alij a& ex nostris Molina I. p.
quaest. 28. art. 2. disputi ultima, & qu. qa aett. 6. disput. 6.& Bellarminus toma .lib.a de Christo cap. 12. in fine αIo. Secunda sententia docet relatione*diuinas secundum vitisaam, & praecisam rationem talis relationis, &. secundum a GD aa praecise includere communem rae tionem bonitatis,& perfectionis transtei dentalis . Sequuntur hanc sententiam mocham, Aureolus, Clictouarus in D mas lib. I.. cap. 1 I. Valentia in controuersis de Trinitate lib. 2. capia Ia. Suarea libι de Trinit. cap. 9. & Ioiadcxia p. tom I,
713쪽
εs6 De perfectione personalitatam disp. II. Ωὶ 3.&alij: Henricus quod-
lib. I. quaest. I: Carthusianus in I. dist. a quaest. 7. VasqueZ 1. pari. disput. Da .c. λ
. II. Dicendum cum secunda sententia, Quam praeter alios sequitur Ruig disput. p. seet. 3. &-disput. 29. secti a.& sequeω-.tibus: relationes diuinae secundum suam Vltimam rationem includunt entitatem sbonitatem , & perfectionem trastendentalem distinctam virtualiter Intrinsece a Perfectione absoluta diuinae essentiae . Ia. Probatur primo conclusio auctoriatate S. Τhomae, &S. Bonaventurae a quorundam aliorum Scholasticorum. S. Thomas I. parte quaest. 29. art. s. dicit δUnde cum omne illud, quod est perfectioni Deo sin auribuendum , eo qωod eiur essentias conιiuet in se omnem perfectionem , sonueIniens est, τι hoe nomen Persona de Deo dic rur; ergo existimat Personam secundum formalem rationem Personae, hoc est secudum Personalitatem , esse perfectionem , ideoque attribuendam Deo . Opuscula
primo contra errores Graecorum cap. a.
docet testimonium Basilii de dignitate
Patris exponendum esse non de dignitate
naturali, sed de Personali ; sicut &
cundum nos dicitur , quod Persona est pareasis proprietate distincta ad dignita- se pertinente; ergo existimat Patornit tem esse dignitatem , di perfectionem Patris , per quam distinguatur a Fidio . Sanctus etiam Bonaventura in I. dist. 23. .ur, a, qt i . 1. dicit . In Beo est repeν reta DP-
714쪽
suppositum iactinctum μυνietate . ,ιήμ. ma; ergo existimat Paternitatem, qua Pater clistinguitux a Filio, spectare ad per fectionem, & nobilitatem . Antiqui etiam 'Theologi Personam definiebant, di endor Persona es Θρossas 1 aesinfra proprietat 'ad dignitatem pertinente, & hanc definitionem admittunt , & explicant Albemi
T. par. quaest. H. membro a. Alexandeπs6. membro 3- & S. Thomas I. par. q. 29.ar.3. ad a. ergo existimarunt proprietates Personales, quibus distingiuuatur dia uinae Perseam ad dignitatem, & pexsectionem pertinere.
13. Probatus secundo e ctiso ex Patribus . Patres nonGlam dicunt, Pe Ionas esse persectas , stii etiam asserunt . PerIonas esse perfectas secundum ipsam . xationem Persenae , & Persenalitates in absti acto ad perfectionem spectare erg existimant Persenalitates iacundum s
este perfectioues. Pirabatux antecedens, afferendo testimoma Patraim. - Alexandes
Alexandrinus in Epist. s. ad Alexandrum Constantinopolitanum , quae Epistola ha hetur ante Concilium Nicaenum, dicine Senitas ingeni uar est ingeriti proprio , GΦοαον debitas Puto rei en a stu, assignanis daque si reneratio initio carensi Cyrillus
715쪽
orsaretior est , tanto utique prima eausa maguscennus ea diuin uatis , qu m rerum arsetarum priue pliam esse . Et inferius: Deo ιdnam mai- , ct prae bilibus erit, quais
μιν Patrem esse , quod eis dem moria est aasso, nou decesse, quemadmodum, suiνμιαι pro uctorem esse: & post medium: Eo ,
nihil est laudabile , nisi propteπ perseeti
sim, & bonitatem; ergo non solum praedicata abiluta , sed etiam mutua relatio di' innarum Personarum spectant ad earum perfectionem , & bonitatem. Plura alia is,
testimonia videri possunt apud Ruia disp. I. Adde Patres , quos affere Resa: disp. 2ν sedi. q. ω Iinocere, Deum , Mi psam esseatiam Diumam fore impexfectam , si deessent imi relationes; sed imperfectio eonsistit in caveatia pertationis,
non aliter ag Caecitas i consistit in carentia visus, tenebrae in carentia lucis; pergo sup-νOnimi relationes esse persectiones Probatur tertio concliuio ration, bus. Prima ratro eit: Tramiaxest omnino
pellacta; sed ad persectionem omnimodam mi Oectat, ut nulla desit illi persectio, μ re nihil rei adsit , quod ad eius persectimmem non pertineat , alioquin adesset is, aliquid superfluum; ergo ad perfectisnem*ςvit, ut Hyaco Ictationes, de Persem
716쪽
persenalitates. sint perfectiones ia Hoc a gumento probat Hilarius Patrem nunquae
Misse sine generatione F1lh- Vel enim g ue xatio speetat ad perfectionem Patris, vanon a si spectat ad persectionem Patris , Pater almando cantistet aliquq persebi ne , & iuisset imperfectus; si generatio non spectat ad Perrectionem Patris , PateT cum cepid negare , incepisset habere aliis quid supernuum, Ut pote quod nulla esse Ierfectis .. Continet hoci dilemma Venis. Hilarij lita Σα. de Trinitate prope fi
nem , quibus, siet Patrem; aeternum alloquimtux : μα sine ino, Fico sisse confisendus
I6.. Secunda. ratio est. Omne id, quodletiamtatione sitii melius, est esse,. quaint alnota esse, proculdubio est perfectio: per se etio, siquidem definiri: potest ,, quam M sim v. mel Aemessa , Ρ--α- O . sessi
relationesDiuinas, etiam ratione sui. melium est Ege,, quammon esse ; ergo)-. Proba- lux minor. I. nami Trinitatem secundum , omnia: , quae includit si Latiniae sit, melius:
est esse ,, quam nonresse et sed Trinitas includit non, selum Deitatem, sed omnes relationes , & Persenalitates: I: ergo Confirmatim nam quis audeat Deggre: Patta nocti solum ration essentita, . sed. etiami ratione: Paternitatis,, meliuSi esse ,. Vn sin, quam vCnom siti, idem Θdia PLOPontionalitendu-Filio,i ac Spiritu Santio .. i . Taua ratio est . Omnes fratio tam L ς ε μα-
717쪽
communes Deo, & creaturis, quae prouesunt in creaturis ratione mi sunt perlacti nes , a fortiori ratione sui sunt perfectiones, prout sint in Deo: e. g. quia sapien tia est communis Deo , & creaturis, re prout est in creaturis est perfectio , a sermetiori est persectio prout est in Deo : sed Persenalitas , Paternitas , Filiatio &c.
sunt rationes communes Deo, & creaturis,
di prout sunt in creaturis ratione sui simipersectiones ; ergo a Drtiori prout sunt in Deo sunt perfectiones . Adde, quod rationes istae secundum se praecise , abstrahendo a Deo, & creaturis, dicunt persectionem, ut videtur ex se manisestum . Quis enim dubitet, utrum sicut Sapientia ratione
sui praecise ςst perfectio , sic Personalitas ratione sui praecise sit persectioρEt quis audeat dicere Persenalitatem ratione siripvaecise abstrahere ab hoc, quod sit perse-etio, vel imperfectio , & prout contrahitur ad hoc, ut si Persenalitas creaturae esse persectionem, prout contrahitur ad hoc,
ut sit Personalitas Dei, non esse perfectionem δ11. Quarta ratio est. Ipsa capacitas, &exigentia persectionis ratione sui praecise perrectio quaedam est; e. g. eo ipso , quod Lapientia est persectio, capacitas , & exigentia sapientiae est quaedam persectio , ideoque in homine non stium est persectio hoc , quod est usa Sapientem , sed etiam hoc , quod est vise evaeem Sapientia : sed Diuinae relationes post ipsas praecise sunt
718쪽
sunt capaces infinitae perfectionis; ergo per se ipsas praecise sunt perfectiones . Confirmatur Primo: nam capacitas malo' his perfectionis est maior perfectio e e. g. quia intelligere est maior perfectio, qua audire, capacitas intelligendi, quae conue nit homini, est maior perfectio , quain capacitas audiendi, quae conuenit cani . Rursus capacitas, quae non potest contutam gi cum priuatione alicuius perfectionis, es maior persectio , quam capacitas, quae potest cum eius priuatione coniungi: e. g. si aliqua natura sit ira capax Sapientiar, v t nopossit carere Sapientia , nec possit esse i sipiens, persectior est , quam si ita sit c pax Sapientiae, ut possit carere Sapientiasti possit esie insipiens; sed reIationes diuianae sint capaces infinitae perfectionis Pedi sectissimo modo habendae,hoc est per idemtitate, & ita v tilla carere non eostin tι ergo pisculdubio secundum se praecise sunt pe fectiones . Confirma lux vlterius: nam Peg Lectio est quam secundum se praeciia molius est habere , quam non habere; sed relationibus Diuinis melius est habere hanc capacitatem habendi omnes perfectiones, quam illam non habere ς ergo. I9. Dices primo: capacitas Omnis per fectionis propter hoc ipsum , quod est ca paestas omnis persectionis, nulla est perfectio et nam eo ipso , quod esset aliqua . persectio a non esset capacitas illius perfectionis; sed relationes diuinae per
719쪽
essentia est ratio , de radix varmalis omnium relationum, ut dictum, est supra
2r. Pro maiorr explicatione cones Gnis quaeri potest primo, virlimr perfectio relation a secivium apiscisu fit finita , vel infinita raz. Respondeo,quod I soquimur de infinitate simpliciter , ω in omni genere , vel de infinitate secundum quid, dc in aliquo tantum genere .. Si loquamur de in nitate simplici ter , & in omni genere, disco, quod perfectio cin libet relationis 1ivinae secundum, se praecise considerata est infinita negative, sed non est in inita positive . Probatur explicatur. Nam infinitas positiva consstit in hoe , quod aliqua perfectio includat sermali ter, vel e misnenter , aut aequivalenter omnes Omn ino
Perfectiones praesertim simpliciter simpli ces: sed perrectis relationum e. g. Pate nitatis cum virtuali ex dissinguatura pe sectionibu& simpliciter simplicibus , ω ab solii fis Sapientiae , immensitatis &c. pro euldubio non includit illas ser maliter, neci includit eminenter, Vel aequivalenter,quia ut dictum est sipra quaest. Σ2. num. IJ.Perfectio relativa non est ratio , & radix e Gsentiae, & persectionum absolutarum, sed e conuerso resultat ex essentia tanquan ex adaequata radice; ergo perfectio relationum secundum sep ecise non est 1inisepliciter infinita positive. Ec opposita ratione persectio essentita diuinae eli infinitru
simpliciter positius in omni genere, quia
720쪽
includit fisma Meet , vel aequutalenti Πα Peria tiones P Ebiles , cum includat sermaliter omnes oert Viones simpliciteT simplices , seclusiis impersectionibus,& in-CIudat aequi Ialenter e Iam perrectione STelativas, cum sit adsequata ratio, Sc zaarx illarum , sicut includit eminenter omne SPerfectrones creatas . Probatur iam, quod Perfectio relationum sit infinita negatatae is Infinitas entiae, negativa consistit in hoc, ut Tes non excludat a se ullam persectionem
simpliciter simplicenti neque identitatem Malem cum ulla perfectione; sed qualibet Perfectio relativa no solu non excludit a se ullam persectionem; sed erigit identitatem Tralam cum diuina essentia , adeoque cumvmnibus perfectionibus simpliciter simplia ibus; ergo quaelibet persectio relativa est
33- D1eest eo ipso , quod aliqua persectio excladat a se identatatem xealaim cum diuina essentia , quae includit omnes Perfectiones simpliciter simplices, non est Anfinita negatiue ergo eo ipso , quod ex Crudat identitatem virtualem cum diuina essentia , tion est infinita nogati
q. Respondeo concedo antecedens,N nego consequentiam . Disparitas est. 'ui eo ipis, quod persectio aliqua ex αludat adentitatem realam cum diuin a Misentia , non potest esse infinite persectu Fgo est positive limitata in Persection νὴ sed infinitas negativa consistit in hoc,quod