Pauli de Palacio Granatensis, s. th. d. et in inclyta Lusytanorum Conimbricensi academia, S. Scripturæ professoris, Enarrationes in sacrosanctum Iesu Christi Euangelium secundum Matthæum. Prima secunda pars

441쪽

s. PAVLVς DE UALACIO cessarii , petere ut faciamus Des uoluntatem' i Porro licet sitnt nonnulli. qui student Dei acere: luntatem , faciunt tamen adeo grastate, illibenser, cramare , ut fere optasses non fecisse: Ideo Domina, Q-cit: Fiat uoluntas cut in coelo,id si libenterflue crupulu situ anxietate. Hilariter, magno G diaci animo. τ. r. ' Hilarem enim datorem diligit Deκ1. Panem nostrum quotidianum. Tribus rationi bus addatur, ad credendum non esse hoc loco de para. corporali sermo iam. Prior est , qnia panu hic corpora tu non est panis noter: sed iumenti, id est corporis πο- siri. Homo enim non ex corpore est praecipue , sed ex animo. cur ergo mentio em faceret de ciΓο corro , ,

' anima cibo relicto Alura Ut, quia panis hic corporalis non esi super subsit intiatu. At in oratione hac pavim super sub anti lem petimus. Dicta, Nρs non ora

mi , super Absita utilem, sed quotidiapum. Fateor, Idali. O sedio sense accipi debit q κοtidianus, uls per se si uali, siit. Tertia esit , qvido de cibo corporali mentis set , .. frustra eum peteret iam coenaim. Et istu trapetore, - - - cni eius cibi elit copia domi. imo crille, lurficile eum parare potest. Es enim a Deo petenda sunt,quae t nobis aut minime, ani dijcile Iarari possis M. Et profecto,c vi tota oratio de rebus set si irit libus,hanc piria se lam de corporali pane intelligere: esit acts mentum v ' tui, in pannum noAκm assisere. Reliquum ergo cit, de paue iritnali intelligere. Et tunc suauiter ora

442쪽

i IN MATTH. CAPYτ VI. at 7 Qi aerei, qu snam hic panis stiri ualis Duo in-tos q aeram a re,quis sit siti cibuι inuisibilis , quo apud Tobiam Ophari angelia se nn profutur Red οὐ bit Theologus: cibus est videre, γ' amare Deum. Et Tobis iste similiter restiaco,qκοd, sicut beatis cibus est,Deum per lumen gloriae videre obrui, ac delectari tu piis,qui in rerra Ans, cibus est,ut cognoscans te, em misi Ili 1 5.m. Cognoscant , sed non illa obscura cogniti me, i q a etiam impii Deum cognoscunt , sed ita duci, σμιω,δε ε a dicit r,cino illam pane uitae, Cr integeeius: quam sanesi sapientiam, id est sapitam scientiam appellam. Quamq; Apostoluι sentit,cum dicit, si tame uri uis, 3 amsu uis est Dominus.c sat ne olonis illa dubicitis,cur Dominus μ- LP .lum panem, nihil utra aliud petere iacuit. Cui facilis rast Uio est, qκοd panis hic girit t. manna a m dit m est, omnem habent durordinem, er omnis saporis sι imum. Substantia enim inaest) ma dulce- Sapienti is dism tram, quam in silio habet ostendebat: discruiens unia Musque volunditi ad quod i qua uolebat

conuertebatur. Si ergo panis ille antiqκM deseruiebat cui que uolunMn: er conuertrbatur in id, quodqvisque uolibat: quanto utrius hic panis anima,cuius

erat Ela figura ' igitur hic panis coelestis pro cibo, po tu est, Cr indumento. Prosecto qui lac para satiatur, ipsam famem habet pro cibo, nudia tem pro ueste, momentum pro requie, ut neri im- st,quia rapicn

tia dicit: omnia tram gurata, omnium nκtrici graria tua L eruiebant, ad uoluntatem eorum, qui a te de

443쪽

g PAVLVς DE P0 Acro non pastum bootur,sidfirmo tuus eradentes in teco. Pi libra profecto traifiguratio est homini pane σori sti satiare quὸs ipsa fame; trans sermerar m cibis infamia in bonam famam, o erux in gloriae . Adnote tamen non peti saporem, ' dulcedinem in panesed panem. Vt uiri contemplationi dediti non δε- stondeant animum, si gustum in cibo non sentians. rs animas in Deo tibi robustuι est, cibusumpsisti. etiam saporem non sensisti. Dimitte nobis. o rem κerestupentam. etiam si, qui panem coeli mandum erκnt, habene culpas, quas condonari sibi precantur. Etiam iri, qui seram samem luminari, qui I sta erunt donum, idest param coeli

verunt bonum Dei verbκm, uirtute siculium uri: etiam hos contingit tibi. D suid dicit: Inares,o oeculia sapi vita tua marinisti mihi: et tamen , quia fieretis Dei erat, foede lapsu est. Q id erea fiduciae habebit vir alioqui stimuit,tN que uera fini haut bis tibi contingit ed etiam sae ius. si enim rarenter libare

mum, non runti sus it cuti preon, ut pro eis sit eum ardenter rogandum. sisaidem sane benesillae iniectu mandara r. secundo. Resmra lac nobis n 'si

444쪽

euisque suum,4M bla ad binisum propensvi est, ideia superbiam, ad iram alitu: ni quas da faciis ci . Dp us rogamas,ut nebis rami Mur adi tibi my- Noret εἶ quod illico animo degondea si reci-

445쪽

p AvLvs DE PALACIO quatenur,scilicet sine scandalo fieri potest. Tertio, evinetiam ad pristi tam familiaritatem homi em reuoca mi: sed, uelut donis ben est nostris indignum, Libenefacere non curamo. Quarto,cum obliti no straei larii. 4ben orem nostrum benesciis onerare contendinini. Habes gustuor remigionis gradκs. Nκnc essenti, an ita tibi remittat Denisicut et tu rem eris' dicit eniri oratio Dominica. Dimitte, sicut nas dimittimas. Et ne nos. QIantu iκiicio differunt haec. Tentire, permittere, ut tente Υ, ind cere in tentationem. Deum enim tentare ructuosam, permittere ut tememur , periculosum: led indiscere in tentationem, fὐκ-stum est. Tentavit Deus Abrahimum: cκi in gloriam, σ1κ Itiam tentatis cessit. Permisit tentari Iob, Petrum . Q μorum alteri tentatio ad coronam fiat , alteri adlapsum. Indκxit uero in tentationem Indam: cui tentatio ad mortem successit. Vt ergo me explichtentat Deu ,er permittit tentare hominem,qui adhuc Q res habet,et robur,quo facile tetatori re illat. Imo ueradat ipse uires,et a xilis grandia, quibus tentationem opellat. At,eum auxilis illa maiora non dat,tunc inducia intentati,nem. Hoc uero est,qκod ρῆ tantopere timent. Dimisit,inquit,eos secundin desideria oordis eorum. MAEM,Curatam s Babylonem,σ non est satracta : uenite relinquamns eam. Igitur cum tentatur pius,contra tentationem,fortiore Marte in latur :sed, qui in tentationem inducitur,perinde est, ac si in obscurum carcerem Gniiciatur. i vix locum ad fusm in ema perint cie',ac si in tentationem, inlut in mare mergatur, v i a distril. inarandi locus.

446쪽

te solint agi ad bona. Itaque, quia Dio tentatκr , uti a Leth cis Deo tentari per uiuo, athuc amicus stat qui inducitur in tentationem, is propter pracidinum ostensam Dei est inimicus esectus. Neque tamen credas,eum,qui in tentationem bidwcitur,tentationi resistere non posse. I mo utro pol st His aut si non potest, in eam cadendo,culpa carerinincul- tui enim est Pi 'ccumbit ei, cui non potest obni re. At ex eo dicitAr induc uia tentatio groue .urres vero ex Me. Vnde res rere uia pote=, pntibi tamen: mansit enim potentia non ad coronam victoris, bid ad culpam vincendi. Si erim Petrus tam fatis tentati

m subrigitur: si Davus Adam, quid iudicas facturueum, quem prccari durum primit iugum' igitur tenta P rime , Domine,cum victor tuadam: ne induca me in untationim, quae me deuoratura sit. Sed libera nos a malo. illa, Maloesi masculinigeneris ' a tirulum habet emptati um, videlicit , Li

447쪽

i FAVLVI DE PALACIOricolentibκs antiquum fκisse Ecclesiae merem obmo miradere Satana, ut tradidit Paulus corinthium i L Tim. a lum in interitum carnis. Tradidit etiam Himnaeum,et Alexandrum , ut disceretu non blaJhemare. Reganι ergo christiani,M contingat ita tibi, ut tradantur sa- Quod, si etiam iubara ν tradamur: ab eius pes late liberentur. Et uide harum qκutnor petitionum pulchram co' sequentiam. Da panem, quo roborati pecciam nitemus. Q 'ρd, si non uit remus, dinutae, ne iratis inducunos in tentanoMm priorem Quid,si iam induxisti, tu nos in ira diaboli . Mod, si etiam tradidi li, lis . bera nos ab eius uirga, re imperio. Q Misensus si tibi . . , placuerit, miraberis hominis etiam ρῆ pcκluram forti-ndisum: Qui paue coelesti roboratus cadere Mest, Cra Deo irato induci in tentationem,st quod Dor renuus Mau. ωi s tradi in potestatem Satanae. Ego quidem arbitror, . Iudam in hoc malorum uenisse profundum. Credet e

nim primum urrum fuisse pium, Cr ideo in A p. loli

cum numerum cooptatum. At is iis si praecipiti it, vi

nostri m sericordiam. Quictia traditum satanae, a Sa-Mori usus libri et, sibis iterum reconciliet. Id, quod Paulus inso Corinthio lipare contendebat ruraliter petamus,ὰ daemone liberari. Naturalis est euisn re rupum inimicitia ire O ovium Christiud daenisne,

449쪽

Quid pro seit Iudae, quid Salomotu bonorum largiosina copia, quam a Deo assequuti sunt i profecto ad

malaru poenae cumulum bonorum illa libera litas fecit. Petimus igitur, cu dicimus Amen,ut certa fuit

catio nostra. Vt, qui coepit in nobis,i e re cim Vt η sit in nobis est,'non ista per christum sit Amen maia gloriam nostram. Si enim dimiseritis hominibus peccata eori hoc loco facile relligitur in oratione Domin in cum pttebamuι : Dimitte nobis Abitu, sicut cr nos oniti σc. non fuisse mentionem de debitis athi,quam de peccatis, O culpis . Ideo enim Dcminin inplicate dixit, si dis eritis hominibus peccata eorum. Nec dixit , si disseritis debita. Vt semper intelligerit vis de offensionibuι. si quidem debita pecuniaria, qua mihi Abel possum tibi non remittere. sicut nec Dens remittit tibi amorim, cultum, Cr uom,quae illi debes. Remittit amanter Ubensas, quilus e- essendisti :non remittit fiam, stem, Cr honorem,quae t i sunt debitu. Illi sit gloria, regnum, O pol m, persecuti cuncta. Cum autem ieiunatis. Propriuι hypocritarum, .mo et omnium superborum, squales ληt inuo peccatores mei est,extra minare facies suas, ut alis appariat, quam sint. Revera plicatoris facies terra est, er tantarere foeda,quatio piorum lacio est pulchra. Re ueram

450쪽

INMAT TR CAPUT VI. 2 a IAEVt hi Dei. viderunt Pharisei faciem si pha M'' mi, sicκt Iaciem Angeli. Quid mirumsi ficiem Angeli uictrint,in re,qui saltem habebar Di inam i I Lit Palilus. Nos, reuelata facie glariam Domini Decuntes, in eandem imaginem tuam for mis t r. a d est, nos autem gloriam Domini ni acie nostra urint in si eculosuscipis 1:ae ideo imaginem Dei referimus. Pariergo ratione peccatores faciem habent diabeli. Ayrtum est, quod mininim dixit: Unus ex Mobis diabolus est. Quid ergo mirum, si qui diabolus est, diaboli faciem habeat i cum ergo impii factim habeant tam foedam , hanc exterminant, aliamq; secum μpponunt. Quid miraris si conix plumis aliti: is cupias ut stiri Ego ita piam sinuo: diuites, principis, o qκos Zara Episcopo nostras,hac ratione se auro, argento, tam exacte ut lare: ut faciem nilim, quam ex meritis habent, lucis i ii mentiantur,o intuentium ocuisti fallant. Qui enim secum hab xt sane litore, σMitae lucr fulgetem, secum alienam fugiunt,ut pulchra matrona sucos exhorret, ut quae genuin , non m nccatum habeat decorem l An non id mfaci ἀ qui ni-bil nisi genus suum iaciant f Certe exterminant se clas foeda , quia bulant, ex propria di δαὶ siligi-m σ stu marcentes,sacum , pulchram maiorum suo

Tum ostentates. At Dc minus,inquit. cum ieiunatis,ut,

qui propriam habitis lucin eius sanctitatu, quae in animo Iuste cr in uult emicat: non est quia alium uul