De imperio summarum potestatum circa sacra. Cui accedunt D. Blondellus. De jure plebis in regimine ecclesiastico; et De officio magistratus christiani, alius autoris opusculum. Hugo Grotius

발행: 1690년

분량: 327페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

De Imperis Summarum

uectissimi atque optimi regula Catholicae defensores Disa fidei compage his , consonant. Et Vincentii Lirinensis: sp Anti a Sanctorum Patrum com sensio non in omnibus d vina legis cyraesti nculis ; sed solum stero praecipuo in fidei regula magno non studio cae inve ganda est oe sequenda. Hanc definiendi modestiam secuti sunt Patres in Nicaena & Constantinopolitana prima synodo,&qui has synodos moderati sunt Imperatores. Hac en in confessione posita, patrem, Filium, & Spiritum sanctum distinctos esse inter se,& hos unum esse DEUM, ac proinde mnis, in explicando modo discriminis inter essentiam& postasin non putarunt anxie laborandum. Itidem Episcopi qui Ephesi & Chalcedone convenerunt , & imperatores rundem temporum, cum definiissent nnam esse flersonam , d as autemnaitiras JESU CHRISTI, modum hypostaticae unionis subtilitet indagandum non existimarunt. In Dios politana, q)Carthaginensi, 6 Milevitana, o)posteaque Arausonens, 0 synodo ibi liciti Patres & qui procerum

adfuere, ne gratia DEI vilesceret, aperte quidem contra Pelagium ejusque reliquias pronunciarunt, nibit quod spiritualiter bonum sit ab homine sine dirinagratia inchoari, continuari aut perfici : Sed quae de ordine Praedes nationis deque modo conciliandae cum gratia liberae voluntatis humanae argute disputari solent ;pleraque prudenti silentio transmisere. In Sanctissimo Coenae Dominicae Sacramento visibilia signa CHRHIl invisibiliter , praesentis exhiberi omnes veteris Ecclesiae Patres fatentur. De modo prae sentiae non eadem loquuntur : que tamen unitas propter hoc scisi i est. Dogmata ergo definienda sunt paucissima & necessaria quidem sub anathemates alia vero sne anathemate a quod discrimen in Arausionensi Synodo servatum videmus. Et in vetere Concilio Carthaginens υ legimus. Superest ut de haci a re quid sentiamus,proferamus, neminem is uantes, aut Ais e communionis aliqrem,si irersum senserit, amorentes. Plurimum vero ad rei nendam Ecclesiae Catholica concordiam primis illis saeculi, valuit, quod dogmaticae definitiones nulla fieri solebant nisi in Conc illis Oecumenici, : aut si quae factae essent in minoribus Synodis, eae non erant ratae antequam ad alias Ecclesias missae, atque ita communi judicio approbatae serent : quem morem si reducendum curarent, qui nunc in Christiano o be

82쪽

Potestatum circa Sacrin 7s

be Imperium habent, nullum sane posset ab illis beneficium majus exspe- dari. Nam in illis remediis, quae metro in medic t vocant parum ess auxilii, ne Vel Stest partium unitas nisi a corporis unitate spectari. Non possum non laudare praeclarum Angliae Canonem Annicia ta Lxxi. Imprimis vel δτi ebunt concionatores, ne quid umqVam doceant pro concione, qvod sp ulu res, io,ia teneris credi velim, nisi quo consentaneum sit amri Hae reteris aut Nodii Telamenti; quo re ex ilia i a Pori, a Catholici put es ac veteres Disopi eo egerint. Quod de credendis dictum est, idem de his etiam quae omnino facienda Lex divina praescribit, accipi velim. Quamquam de his minus crebrae sunt controversiae: ut recte olim Chrysostomui dixerit τυ τυν δογματων ἀμφιχαλλετ', τα δετ ν ε γουν g κ κρυπ- . in uir que genere ad concordiam retinendam Omnino necesse est operam dari, ut intelligat populit, quae impexamur divinae legi esse consentanea. Seneca prooemia legum improbati , lex IV eat, inquit, non disputet. Et potest hoe quidem locum habere in mere arbitrariis,quamqvam harum quoque legum usas liberaliter reddi videmus a Justiniano aliisque, in Codice & Novellis constitutionibus. io. At in his quae religiose fieri velis , edictorum severitati persuasio addenda est; quod & a Platone monitum, ac a Charonda, aliisque L sum latoribus praestitum videmus. Hinc commonefaciendi vocabulo hac in re usi imperatores, ut Theodosius dc Valentinianus A. D. 3y. D cere arbitram,r nostrum I trium subditos nosiros δε Religi e commo

Christianorum es, edocere. Et sane cum omnibus in rebus firmissima sint Imperia si ibus sponte paretur, tum in negotio Religionis id unicὸ va set : Nibi lenim, ut olim Lactantius. aὶ tam voluntariumqvamReligio, in ρ asia,imis est farris canto adre μή ciam Ablaea jam nulta s. Alioqui, ut olim dicebat Themistius, purpurae custorei e les, κon DEL. Huc luitur summo studio allaborandum est, ut divinorum testimoniorum auctoritate convicta pars major populi, intelligat verum ac pium esse quod imperatur. Ut enim omnes unum consentiant, res voti magis quam spei est. sed ob paucorum aut ignorantiam aut malitiam non est deserenda tum veritatis , tum

83쪽

6 De Imperio. Summariam

tum unitatis cura. Suspenso tamen pede hic incedendum, ut illi ipsi qui Dioinae humanaeque ordinationi resipunt, non tam cogantur benefacere is, qvam malefacere prohibeantur. Quae duo in hoc ipso argumento Augustinus olim provide distinxit. Mii. Ad ea ut veniamus de quibus certe nihil constituit Lex divinata, qualia sunt pleraque regiminis de rituum. In his , si materia sit recens diducti ii, nihil esset tutiusquamea restituere, quae primis post Apostolos C eulis in agno populorum consensu, magnoque fructu observi ita appate . Nusquam enim verivi illud; c super omnibus negotio mplius ut re recti iuo m proci sum, quae conpertuntur, in iterires mutari. Habenda tamen temporum aliqua, habenda & locorum ratio. sapienter Hieronymus: d) dirae nee contra sim , nec mores fue int, in his consectu iura patri iam tiam Gnon sint Apostolio. Et Augustinus Epist. ii 8.qa neque comtrassem, neque contra bonos mores injungitur, indisserenter est Labendum , D pro eorum, inter quos rivitur, focietate frstan umes. Et ipsa in his rebus varietas non inutiliter testimonium praebet Christianae liberiali, ne que laedere debet Ecclesiasticam unitatem, ut recte ad Victorem Episcopum Rom. scribit Ite iis, ii u ς - ώας τὴν οι νοιαν -ς moas συν-ς m. A quo non dissentiens Cyprianus: e Multa, inquit, pro locorum re hominum d Uersitate variantur; nec tamen propter hoc ab Ecclesia Cathobrae pace atque unitate aliquando discessum es. Et Augustiniis: i, Sis e go do universae quae ubi re Hlatatis Ecclesiae tam pam ins in membris, et iunitas qui Urimi gress obserpationibus celebratur, qvilio nulla modo qυod inside verum impeditur i omnis enim pulchritu a Retis intrins eis g) Ilia autem osse rationes, quae varie celebrantur, in ejus νι- petis eriguntuν. Unde illi dieitur; in iis aureo circumcinecta raditet te. Sed ea θυο e resis ita diversis o serpatiombus varietur, ut non a per D contentionilim Hssipetur. Multa praeclaro in eandem sententiam videre est in Historia Socratis lib. s. cap.ri. Sane si quid in isto genere non opti. mum, tolerabile tamen, aevo radices egit, id nisi bella occasione, multoque assensu non mutare, pruduntiae QR τα et τω u kονm κ' αν λ ω,

84쪽

ἀra Ἀνοτ με αεγωι poli Aristotelem dc Thucydigem do. cuit Augustus apud Dionem: post hunc Augummis, h) Co retudinis mu-

t.uis quantum utilitare adyup.rt, tantum novi are periti bar. in hoc aut et

rerum genere quippe perlegem divinam indefinito recte secerit sumnia , Poteli , si imperia ua nonnihil sibiluoium affectibus et stemperaverit . sicut in profanis quoque xidemus aut civitatibus aut collegiis, e iam quae jurisdictionem habent nullam, concedi ut statuta quae daria concipiant νquae deinde Summa Potestas examinata I robei ci auctoritate sua muniat.

u. Ne illud quidem omiserim, v d ad modum juris utendi plurimum pertinet, non tantum consilio, sed ec mini sterio aliorum uti debere Summam potestatem, ac proinde singulari. nesotia , ne mole sua obruant

animum, reiicienda ad coctus quibusdam gradibus constitutos, ubi si finem accipere neqvierint, tum demum ad ipsiu, arbitrium reserantur: ita in vetere Ecclesia sub Christianis Imperatoribus erant Presbyteria in Urbibus , erant Synodi Metropolitanae et Exarchicae, ac postremo imperiales. sed hac de re infra iterum agendi erit locus 13. Sed quaecumque hic diximus de expetendo consito, danda opera ut volentibus imperetur, servando cognoscendi gradu, quaeque alia his addi postent, non debent perpetua semperque utilia censeri. Nulla enim pi dentia praecepta sunt plane universalia; quia των καθ α ό ἐον ὐ φὰνησὶς. Tempora, loca, homines plurimum hic immutant. Neque aut consilium petere expedit in re certissima, Qque, flagrantibus di, di is subito speranda consensio, neque per gradus iri patitur imminens ex cunctatione periculum, aut suspeeta inseriorum sublelliorum fides ob odium, gratiam, aliaque bonae mentis impedimenta. Faciendum hic quod in navigation ubi tectum iter instituere nequeas, obliqvandi sinui. Notandus hic ob ter eorum error, qui cuplicem faciunt pote ista: em, absolutam dc ordinari am: confundunt enim potestatem dc agendi modum. sicut autem in DEO una eademque potentia est, sive agat secundum ordinem a se conis itutum , sive extra eundem ordinem: ita potestas quoque sive jus summi imperantis idem est, sive agat secundum ordinem a se positum, sive aliter. Sed pruden/iis est secundum ordinem ac leges posim vas agere in rebus communi teno ccidentibus. Feruntur enim leges clari et: πλῶ ον. i Agere autem ρη-

85쪽

i De Imperio Summarum

ua ordinem debet summa potes has c. τοῖς ia quibus ordo apiari neqvit. Casus iunt infimii ordo autem sive lex soliti va finita. Non potest autem finitum quid infiniti ad aequata et Ie regula. L . Quam quatia vero Oificio Summae Potei titis convenit in re is requentioribus ordinario uti agendi modo ; tamen aliter si fiat , potest videtu dici non recte facere , sed non tamen extra id, quod facere ipsi jus uit, quia, ut iupra diximus, latius patena ossiciorum regulae per Omma virtutum genera diffus , quam jus merum. Vaui est ea tu , inquiunt

Juri,eonsulti tu exi mare superiarem intellige potestatem vere sit premam non posse epocare me causa cognitione. Hinc illa trita in s laolii, neminem Di perare posse, nemine ibi legem pos iacere, a qua ra mea orsu me nequeas recedere. Summum esu esse Imperium ρri ordinis is juriae orare valeat. E quibus evincitur Jus Summae potestatis non limitari perlegem positivam, Ius enim alicuj iis limitare non est nisi siperioris, at nemo se superior. Hinc Ac Augustinus dixit ; Impexutorem non e fo0ectu, te ibis Gis, ut qui in ρotestate habeat aliaes seges sese . Et lustinianus: lj omnibus a nobu dictM, Impemtoris excipiatur fortuna, cui os i in D Eustiaes oberit. si ergo quaeratur, an liceat Summae Potei lati in communiter accidentibus legis fines egredi, respondendum est clim Paulo Apostolo:

n) Licet sed bon sum non est. Histri Consilit, et si ae prudentiae es, liquit Cicero, o) peritare quid deceat cos. non quantum sicciit. Et passim apud auctore, bonos ei quod dicet, opponitur id quod decet, quod oportet, quod honestum, quod optimum flectu est e praesertim ubi agitur de summi Pot statibus. Quod autem supra diximus; Ratum esse actum, es iam Sisitio non habeat plenam rectitudinem dum on desit, hic quoque valere debetita. Fae enim improvide, fac perturbato ordine juberi aliquid a summa potestate, quod tamen sine peccato possit impleri, valere semper illud Asostolis

86쪽

CAPUT VILDe Synodis. sub MARIUM.

L synod vox ex katur. a. origo 'nodorum peti ura jure naturae. Ibidem distinctio natu hum ab Lιὸ s naturalium secun - , qui explicatur. p. 'nodos non e iuriis naturata, as luti. . I terdum imperari 1 aedam rema Aonmis Potestatis' ais et e Syniodo probatur exemptari s Irim probatur ex trip&i fine 'nodorum, qui sunt considium, constensius, exercitium juriis imoniis con cesse. d. 0bueniturius ines non semper neces risi nec 'nodos ad hos fines. r. suenditur interdum n ius esse 5 nodos. Obiter accusatores non debere in Synoris jud care. x. yus Imperandi Sl OG ad solum cissum costi ae re gioni, male referri. p. avos penes jussit e rigendi mitten os a 'nodum .io. Mosea in re 'veteris Eccclesiae. M. Licere id sum-ae Potesari Orione ae exemptas ostenditur. ir. Al spei misso eleritione, manere summae Potestati Imperium in est onem. s. fu i are in S nodo posse Summas Poresates oe ani expetat ae mm suae frum .

ε . tim Μιαν post Synodum competere summae Pote isti rationibus exemptas probatur. N. Huic inesse jus mutandi, Vemendi,aQdendi. N. De modo exercendae AH Dσεως. V. Hoejus locum tale re etiam tim non de tota religione agitur.

ixis tr hic locus ut de Synodis agamus , quarum siluberrimanti in Ecclesia esse auctoritatem, imperitus sit qui nesciat, inverecun- idus qui neget. Si nodos Graeci interdum vocant qualescunque catus etiam singularum Ecclesiarum, ut in ignatio At edictis Constantini videre est , sed magis usitate & origini convenientius ea vox nos

quemvis conventum indicat , sed talem in quem multi dissitis ex locis coeant. Distat ergo synodus a Senatu, qui Graeau συνιῆO , πρεσzo γον, γε remis

87쪽

so De Imperis summarum

γρυr re, quia senatus collegium est constam e certis personis, una in urbΣ

locove cominorantibu : at Synodus collegium nou kii, neqxe dc finita habet personas. C recto enim Graecii κλησιαι auter in re vocant ;hoe sensu ΘΜ Au non est: est enim conventuι ejus multitudinis quae ean emurbemino ibi ri: At conventus ordinum regni alicujus ut Latine Concilium,

ita Graece σοι:ὸλ recte dicitur. Quare & in Hungariae decretis conventus Episcoporum & optimatum regni S nodus vocatur. Et Carolus Ma gnus patritius Romanorum declaratur in Synodo l hoc est ordo α' eouυεntu, ut recte expli ait vit doctissimus, & de Imperio Germanico siqvis umquam bene meritas, Melchior Goldastus. Ipsa decreta ostendunt Synodum consti tutam ab Episcopo, . baritus, Diei j hoc est comitibus T Deum do fora i , qui scilicet civitatum erant legati. At tales Sy. rodis uere pleraeque Francorum te Gothorum, quarum capitula permixte iae iactis profanisque rebus agentia habemus in Conciliorum tomis, Talis synodus in Op imatum Republica, quat s Romana fuit, Caroli Magni temporibus excuti imperii B aantini jugo, est ipsa Potestas Summa. In regno autem ab Aduto est consilium Regis optimum inaximumque. Nam omnes Germa cae originis Reges' tque :mperatores duplici consilio antiqvitus utebantur; altero statario, qui Senam dicitur, ad res cottidianas. altero evocato, qui cum irium a i conventus ordinum ad cis momenti maloris. Hinc in Synodo Suessionensi ita loquitur Pipinos: o Per consi fuis otum π O limatum ord arimus, constitu ui s diximus. Et it Toletana synodo IV. Patres coronam cum Arge sententiam famium mul

pe Reges Iudaei habuere, sive de profanis, sive de s cris consilitarent. Nam Et Paschati, indielio eam ob causam Regi Ezechiae simulque principibus tri. buitur: m quomodo de Niniviticum jejunium .i Rege re Proceribus indicitur. Sicut autem omnium ordinum conventus, ita & Synodi sunt uni ii, ordini, hominum innitis e locis convocatorum. Si hcialiter autem Ob tinuit usus, ut Θno i nOinitae veniant conventu vi aut ea solis Ecclesia. rum pastoribus, aut es illis pnx ipue instituuntur. communis at :onis gra-

88쪽

t . Nam si Pastores in unum convocentur, aut imperata audiant, eum coetum, non arbitror θηodum vocari, ut nec populus ad legem audiendam vocatus concilium dicitur. i. Harum synodorum tum evidens sit utilitas, quae sit origo, quaeque necessitas disputari solet. Praeceptum habeo dae Synodi in lege divitiata nullum reperio, qui vero exempla praeceptis adaequant, insigniter saliuntur. Neque ideo supervacuo quisqvam in sacris libi is exempla pulci posta, eis per se praceptorum in non h. beant. M. fraus enim corum usus

est, ut apparet, prime inquid iritum sit, deinde quid. iisdem ciciumstantii, occurrentibus prudentiae stimitari, Ex Veteri Testamento ne exempla . Viilcm Synodorum produci video: aliud enim est, ut diximus oti iam , aliud Cc nvocati quidem interdum diversis i partibus Levitae,

aut soli aut cum catera plebe, s ed ut audirent imperata, non ut sententi: m. promorer t. Convocavit Erechias sacerdotcs ος Levitas, dc congregavit

eo, in plateam Orici talem; ac dixit eis, ud Auscultate mihi, b Leritae, jam , functi cate vos & qxae sequuntur. In novo foedere legem habemus de

Piorum conventibus ad preces faciendas, ad audiendas admonitione, Eacris literis, fra geκdum panem. Ex his Synodori m omnimodam ne cessi a tem non recte exstru' quivis videt. Laesus a fratre rem jubetur ae, id est piorum coui indicare: x additurque daturum pati cin o Aor es e confmientes omet cris , & si duo tr sve convenerim in chrisi nomin Christi missis affuturum. Et Paulus cum j et, Prophetarumsepissem Pro

diis sibili, γ ad unius Ecclesiae Prophetas propriE respicit: ut ipse ve

borum contextus evincit. Initium ergo Synceorum reti solet ex historia qua ci Acbi . Sed an is consessus, cujus ibi est mentio, Smno su recte vocetur, hac notione, quae nunc hujus vocis propria est, in dubium vocari potest. Controversa erat orta inter Paulum & Barnabam, de Iudaeos quosdam Antiochiae agenies, de legis Mosaicae vi dc esicacia : mittuntur Paulus & Ba nabas & cum his Antiocheni aliquot exploraturi sententias, Pastorum ne ex Asia omni, aut certe ex Syria, Cilicia, & Iudaica in unum locum congregatorum 7 minime vero : sed Aposolorum σ Prer 'terii Hierosolymitani, Apostolorum coetus, collisium erat, non synodus; Presbyterium quoque unius Urbis Synodus vocati non potest. Consulitur ergo una dum tria i

89쪽

tia De Imperio summa um

Ecclesia, imo quod vcrius puto, consuluntur propriὸ dc respondent Apol stoli, quorum auctoritati consensum suum adjiciunt Presbyteri re Fratres Hieroso ymitani. cio Unde ergo Synodorum originem petimus t ex iure

nimirum naturae, posito ante constitutionem Ecclesiarum & Pastoralia muneris ex lege divina. inum enim omnis homo sit animal e ιλ ον, natura hominum consociationem permittit, imprimis autem eorum qui bus aut contemplatio aut actio aliqua inter se communis est. Ita mercatoribus quaesius communis causa, Medicis & Iurisconsultis ad examinatis das artis suae controversias coire naturaliter licet. Diligenter autem hic distingui debet id quod natu vile dicitur. Alia enim juris naturae sunt ab solute non obstante quocunque facto humano: alia vero secundum quid, secluso scilicet facto humano. Priore modo naturale est DEUM revereri,

amare parentes, innocenti non nocere. Haec enim ita sunt naturalia, u omnino sint immutabilia. secundi generis natunilia sunt , rerum com- nitunio, personarum libertas, proximorum successiones. Nam res natura

communes sunt, donec facto humano Dominia distingvantur; Liberi sunt 'omines, donec in servitutem redigantur; proximi haeredes sunt, nisi testamento aliter sit cautum. Ita dc per naturam jus nobis est ea faciendi omnia, quae per se turpia non sunt. sed hoc jus eousque durat,donec humana lege Uiqvid propius sit constitutum. Hinc illa exceptio Persi, cur mihi non liceat, , se quodcunque poluntas,

Excepi dyria Masuri ubrica notavit.

3. . ynodos igitur habere luris est naturali, secunda illa acceptione . Nam si priore modo naturale esset, numqvam Episcopi ab Imperatoribus conveniendi veniam postulassent. Et mendose Hieronymus synodum vitio habitam hoc argumento probaret. Monstra mihi, quisnam Imperatorum celebra i id Comitium ius it. Est ergo Synodi conventus in numero earum rerum, quae jure naturae permisiae, legibus humanis praecipi, persemitti aut prohiberi solent Ideoque in Concilio Agathens a) monentur Episcopi ad synodum vocati adesse, nisi avis infirmitas corpor , aut Moprio rgia impedia . Objici hie posse video nunquam a paganis Imper toribus petitam veniam cogendae Synodi ; sed noiari debet non opus fuisse enia, ubi nulla obstarent Imperatorum edicta. Vetera autem Senatus consulia

90쪽

r testatum circa Sacrae. consuri Romana contra coitiones iacta eos excipiebant, qui religioni Musa coirent, b & speciatim Iudaeis hoc ab Augusto concellum , ut bili, narrat in legatione ad Cab gulam ; qyorum privilegiis Christiani optimqjute se tuebantur: ut qui cum Paulo verissime possent profiteri, se crea ere omnibus, qrae in Lege re Prophetis scriptae sunt, sc) S ine Suetonius quoque Iudaeorum nomine Christianos designat. Adde jam quod in illis partibviqvibus Synodi pleraeque sunt celebratae, non tam Romano jure, quam pro- ptiis legibus vivebatur. Hinc Eranos Amisenis vult permitti Trajanus quia benescio Imperatoris legibus suis utebantur. In caeteris, inquit, d).

et iratibus, grano stro jureo se te laesint, res eis modiprohibe a es. Atque adeo in Asia urbibus hetaerias fuisse ad Trajani usque tempora ex Plinii rela- tione apparet. Quare si quando Ecclesiae pacem haberent , quod sub Im relatoribus paganis saepissime accidit, nihil obstabat, quo minus Episcopi

in synodos convenirent. Flagrante amem imperatorum saevitia, sicut Ecclesiasticos coetus, quamqvam humanis legibus interdictos, ob divinum praeceptum Christiani intermittere non poterant, ita non commiserunt

Episcopi, ut per suspectas congregationes, si modo eis Ecclesiae statui carere . poterat, odia dominantium accenderent. Ostendit sanE non uno loco Cyprianus, cum sub persecutione gravis orta quaestio de lapsis a communi f.

nem recipiendi, communeconsilium deposceret, non ante tamen quam persecutione sopita convenisse Episcopos, nec est ausiis Liberius Rotriae Episco pus Synodum convocare nolente Constantio. Orthodoxi Hispaniae ὶ Episcopi non sine permissu Regia Alarici, quamqvam Arriani, in civitatem Agathensem convenerunt. sed quod pagani imperatorei susque deque - habuerunt, id imperatores Christiani merito ad curam sitam atque arbitrium revocarunt: quippe gnari quo quidque bonum existens est melius , eo corruptum pejus effici. Inde adeo non in medio relictae Synodi, sed aut praeceptae, aut vetitae suerunt, prout spes ex illis aut metus affulserat. Itaque S 'era es Historicus maximas Synodos ex imperatorum arbitrio habitas a istqvod eis de Oecumenico imperii Romani proprie dictum videtur, tamen . Constantinus Tropicas convocavit ; ad eas enim spectat illud Eusebii, fi Hesiae DEI peculiarem curam gerens, orti varia per loca dissidiis, ipse GH

SEARCH

MENU NAVIGATION