장음표시 사용
91쪽
quam communis a Dm consituti Episcopi, concilia Ministrorum DEI λ-ZZebat. Post acta Nicenae Synodi a Constantino firmata, locum consensus speetalis lex generalis implevit, qua imperatum ut bis anno habere. tur. Quod acti, Constantinopolitanae Synodi de Chalcedonensis repeti tum, neque tui finiani tantum Novellis, sed&Caroli Magni Capitulis adscriptum est, aliis temporibus & locis videas hactenus ab ea lege discessum, ut pro semestribus annuae fierent. Neque ver4 conventus, Episcopo rum libertati permissus, sed praesidibus provinciarum data sunt mandata et detrectantes in Synodum cogerent conglegari. bὶ At praeter illatas Synodos, aliae quoque extra ordinem habitae Imperio summarum Potestatum. Ita passi ii Franci Galli; Hispani in Synodum se convenisse testantur, i Regum suorum Imperio jussu, praeceptione , quod non totius regni conventibus peculiare, sed minoribus quoque synodii usitatum es Aquiliensi discat: ita enim Gratianum, Valentinianum dc Theodosium alloq vuntur Episcopi; k ad removendas alte cationes congregare studuistis sacerdotale Concilium.
Bithyni e quoque & Hellesponti Episcopi I Valentinianum rogarunt ,
ut sibi in unum conveniendi potestas permitteretur.
. Tria autem sunt quae maxime disputari solent de jure atque ossicio summatum Potestatum circa Synodos. Primum est, liceatne Summae IPote stati aliquid Imperare in rebus sacris absque synodo: Secundum, quia 3 illi liceat quidque eam sacere oporteat, ante Synodum & in Synodo. Te rium quid post synodum. Ad primam quaestianem excutiendam necesse est inteli si, omnia ea quae de summis Synodorum utilitatibus verissime disseruntur, admodum utendi iuris, non ad jus ipsum pertinere. Nam si , aliquid Imperandi a synodo acciperet Summa Potestas, jam summa
non esset. Ea enim Sumina est quae Soli DEO est obnoxia , & quae sub DEO pleni, simum Imperandi habet jus. Rursum si summa Potestas sine synodo non posset id ipsum imperare quod posset cum synodo , jam partem juris imperandi acciperet a synodo , quumquem det quodnonha heat, sequeretur aliqvod Imperium esse penes Synodum, quod Imperi ut
92쪽
pore tum circa sacra. es ubi synodus iure humano non habet, deberet sibi iure divino vindicar , cum tamen lex divina Ecclesiae, ac proinde δc synodis a DEO datum Imperium neget, ut supra ostendimus. Iure constituto, quaeritur, an recte unquam Summa Potestas a i quid imperet in sacris absque synodo i Interdum id feri posse intrepide astet imus. Universaliter id nefas dicentibus incumbit probatio, quam nunquam implebunt. Neque tamen nobis quod pto-bare non tenemur, probatu dissicile est. Suppetunt enim primum Regum Hebraeorum exempla plurima, qui multa imperarunt, non praeeunte Synodo. Exponam Eliensis potius Ep seopi, quam meis verbis : Gimvero cris aliis saepe eae praecipue de ea qno popului a teret in excepta ) corruptela per Reges non flam, toties, tum clara voce, de Retibus qparuntur sacrae literae, ut locuι nu in negationisiit relictuή. Non negat ergo Regi Tortus id exos Dis incumbire, ut etiam, qpi in doctrina sunt, abusis caecorruptelas toltat, sed post Ecclesiae Gelanurionem. Nos pero est a declarationem omnem , ubi repurgatae sunt corruptela per Reges ocem M. Tortus vero loca aliqrot a ponere ribui , ubi illa Eccosae decla utio praecesserit, quae ni praece sit, Regis nullum tum erat cui videtur ium . se Regi e ut in promptu excusitiori Nun sustuli ; Ecclesia enim non de latrarit. Ecclesia proinde culpanda, non ν. Rex, qri nihilmopere debet, nec excelsa diruere, nisi postqvam Mim faciendum declaravit Ecclesia; atque id Regi semper, Erclesiae numqvam vitio da tum legimus. quod excelsa sererint e Regi ergosive deesar i hoc, De non δε- ιlarer, etiam aute Ecclesiae declaratione' id ex o se munui incumbit, de eo ne ecto DLO rationem redditurus est. Tota uti mentio deci irationis Ecclesia praeter am quod sinitia es, hic etiam est intempesipa. Rex etiam Ninives ad Jonae comminationem jejunium indicit, nulla sacerdotum suorum praevia defini: ione, de sua Procerumque sententia. in Christianismo insigni est Theodosi historia, ni quam antehac citavimus. Medius inter plurimas Episcoporum factiones audit singulos, confessiones legit, DEUM precatur, judicat & ex vero pronuntiat. Notetur autem annos tum ferme sexaginta exiisse, postqvam habita illa erat augustissima synodus Nicaena . In Constantinopolitana autem prima, quam convocaverat Theodosiis, sis
quod quaestionem de persona Filii attinebat nihil o additum Nicaenae fidei,
93쪽
Quaestio autem hinc oriebatur, connexa quidem Nicenae definitioni , sed
tamen aliis verbis concepta , & in qua errare possent etiam qui Nicenam Ormulam sequi te fateremur, nempe an , λογ δ hab rei ο νυπ- Oti c. Deinde offerunt imperatori confessiones suas non Arriani tantum & Ma-eedoniam, sed & Eunormani, in tantum ab Arrianis differentes, ut Arria nos non minus quam Catholicos rebapti rarent. Legit confessones singulas, de singulis judicat. Nec tantum Catholicos ab errantibus separatia, sed ipsos quoque errantes inter se discernit, Novatianos caeter s tolerabiliores judicans. Antehac, qui contra pontificios scripsere , diserte urgentia Imperatorem seri se scripm, opem implorasse, non ad peritatem trassitam a gnosce- moris eam mustis dissensionum anfractibus impii aram eliciendam. Brentii eandem historiam narrantis sunt haec verba : bis hic est in contro- τὸ sia doctrinae Ecclestasticae Judex Z Pri m Imperator non accessit ipse ad Episcopos murvam Dominos suos, sie potat eos tanquam servos ad aulantia
fuam: delude accepto cujus re Episcopi scripto, non es contentii ius aut m Iudicio, d prosternit se precibus coram DEO Patre Domini nostri IESU CHRISTI, ut gubernet Spiritu faκcta mentem suam, fi 3 inter tot direr
religionu sententias eligat eam, quae cum do bina H Apostolica conneniat. Adeo nihil tam clarum est, quod non par: tum studia obnubilent, ut inventi nunc sunt, qui hoc ipsum quod contra Pontificios de sensum est,everterent, ne quid intactum remaneret,quod ad jus summarum Potestatum tuendum facere videretur. Ad alia exempla transeamus. Constantinus ipse Pr consuli Donatistarum causam cognoscendam mandavit spin neque eo nomine imperatorem reprehendit Augustinus, sed ostendit miste optabilius ut
res per synodum transigi potuisset. Eius verba sint. sit idem Do--a ista, non debet Epso . Proconsulari disio purga i r quasi νero ipse
sibi hoc comparaveris; at non Imperator hoc quaeri jusserit, ad cujtu curantis arva rationem DEO redditurus est, resida maximὸ per ineat. Est di aliud exemplum in causa eorundem Donatissarum. Marcellinus enim ,3 Vice imperatorum judicavit. Ita enim habet mandatum Honorii de Theodosii Cui qui/ m dis otioni principe lo o te Iudicem volumiu prae- ὸ e. Ipse Marcellinus modeste admodum : Licet supra meritum meum
ιοι ιν oscam esse Dictam, 'tinter eos videar judicare, a quibus me poti
94쪽
Lecuerat,aecari: tam n eria certum es hanc causam spectante D An- selis testibus agitandam, qpa sub fidei coelestis examine, τὸ probam praemium a serat, rei laesa Dictum : ui tandem praesentium disceptationibus Episcopo-
-m manifesta peritas elucescat, Imperialis primitus sanctis recite se. Vese satum videmus in hoc iudicio fidei examen, ita de postea in edicto sequitur, negotium istu de die im is ac Religionis agnitione suseipi. Et cum Catholicialia quaedam Donatistis objicerem, interfatur Marcellinus, Lutatas damia vobis e denter ostendit sibi arisae hi meoi crimen objectum, pod pro sere vos convenit. Legant haec qui ita hinc se sperent posse elabi, si dixerint . de Circumcellionum de icti praecipue institutum judicium ; cum de Cir cumcellionum latrociniis non nisi obiter tractatum fuerit; imo cum eorum probatio in Iudicio prolata non sit. Istit aulam quaestiones, a vaes ς Ecclesia Catholica, qua verae ejus notae, quae jugae secedendi causae ;&, an re baptizandi sint haeretici, magna cum cura disputatae excussaeque fuerint i, tandemque, ut in sententia est Marcellini, declaratae ne irati duellar astar, justa sit colla submittere. Erat autem haec cognitio non a Donatistis, sed a Catholicis postulata. Imitatos haec exempla Reges , Potestatesque Sum
mas alias, quae parentum nostrorum memoria Ecclesias ab inveteratis erroribus repurgarunt, alibi apertum fecimus. Neque vero culpamus eorum
industriam, qui in factis istis eircumstantias notant, ob quas id aliter fieri non potuerit, aut ita poti, simitin debuit fieri. Quin agendi quoque hunc
modum extraordinarium esse , hoc est minus frequentem minusque solitum, libenter damus: sed, ut ante diximus, agendi modus pro temporum personarumque ratione diversus non facit jus novum; sed ex jure jam ex stente secundum prudentiae regulas exigi debet. Nec quisqvam asserit sine causa omittendam synodum,sed cur omittatur, causas interdum esse posse. Caulae autem hae ad haec capita possunt referri: aut quia necessari non est synodus, aut quia apparet inutilem futuram.
. Ut intelligatur utrumque, constare debet, qui sint fines Synodi in Ecclesia publica: nam de ea agimus. Non ideo convocari synodum quod in ea pars sit Imperii, satis jam demonstratum arbitror. Finis ergo, ut Episcopus inton iensis recte notat, hic est, tit ad Ceritatis N pietatis amplis cationem Concilium Principi praebeant, hoc est pracbeant dii iudicio directiavo , sicut Carolomannm a synodo Galliea de divina lue in xium revocanda
95쪽
est , De Imperio Summarum consilium petit; 0 3c Ludovicus Pius Synodo Ticinens sui capitia a mittit,
super quibus conssilio vult instrui. Ego sc alterum addidi, ut per Synodum stabiliri, testataque seri possit conscii sio Ecclesiae. Nam ct Apostolis adde. finiendam de Mosaicis caeremoniis controversiam nec scientia nec auctori-ia, seorsim defuit: scd ex re Ecclesiae visum est reselli eos, qui passim si a gebant, dissidere inter se Apostolos, smulque inultos pios ita institui, L verum & i melliseient rem & concorditer saterentur. Sic A Rex Recare-dus,cum Arriotii imo vellet purgare Hispaniam,non in hoc Synodum voca. vii, ut de vera fide ipse inst rueretur, sed orthodoxam conseisionem a se conceptam Episcopis exhibuit. Addi insi per potest & tertium hoc: in Ecclesia publica ut Presbyteria, ita & synodos, praeter naetivum Ius, habete adventitium quoddam ex lege humana sx quo jure de controversiis cognoscunt, ut alii consessus aut conventus a summa Potestate instituti, ita ut eam cognitionem coactio sequatur. 6. Omnium autem horum finium nullus est necessarius simpliciter :neque Synodus simpliciter ad illos fines necessaria. Consili εm non est ne cessarium in his rebus, quae certo patent cuiqvam lumine naturae, aut supe naturali : Nam ut Aristoteles ri cle dixit; x) co filiariει a bibem tu ad res magna, quoties ni bis i m, quasi qui soli ad discernendum noli sussciamus. ldco ait Paulus, sy postquam revehit m ipsi orat Christus , cum carnes sanguine rem non comm nicasse , nspe Hiero sena iis e id solos ante ferocatos. Fuitlset ex re maeab Miratis, inquit o Chus sonus erem ri a LEOedemia fur at , m hominibus communicare. Et Clemeni Alexandrinos: quoniam sum verstim a nos venit Ee Caeso, ,,οHes amplius eundum ad hominum o Irinam. si quis DEUMese, aut curare humana, aut judicium post hanc vitam exercendum neget, siquis DEUM omnium peccatorum vere auctorem statuat, siquis CHRISTI Dei. talem aut peractam per CHRIsTUM mi neget, quis di bitet, quin homo tam profanus Imperio summae Potest iis aut e publico munire aut ERepublieaejici possit, etiam non mutui in consilium adhibitis Z Not. bili, est Augustini sementia . ἡ Vcro congregatione S OZ vus erat, Mi a-
96쪽
gregatione damnae sit scum potitu raris .mae inperiantur propter ρrat da mandas necessit, talia ex sit erit Z Sic Episcopus Rom. Leo ad Theodosium iuniorem scribit; ci Cum mi res esset si dei causa, rationali αι catisis ab inridicenda Synodo fuisse abstinen m. Ruritis fieri potest ut summa Potestas ex Oecumenico consentia aut synodo pridem habita, certitudinem tantant habeat, ut nova Synodo non sit opus, sicut Theodosio ad dijudicandam controversiam praelucebat Synodus Nicena, ut ei opus non esiet aliam Synodum convocare. Ergo nec ad consilium sufficiens habendum Synodus absolute est necesPria. Ad consensum vero Ecclesiae explorandum Ait
constituendum quod attinet, interdum frustra de eo laboraretur, qvis r ubi appareat in duas sententias scissam Ecclesiam , aequatis scrine di partiabu, 5t partium studiis, quod in Africa evenit Donatistarum tempore. Interdum de consensus cognosci potest absque synodo: puta si scripta exstent con sentientia serme eorum omnium qui in suis Ecclesiis probati Doctores habentur. Adde jam posse de domi singulos scripto aut voce quid sentiant profiteri ; quod Augustinus suo tempore Lebim memorat laudatqxe : Et qui ad veteres historias diligenter attenderit, facile reperiet saepius literarum communicatione, quam per Synodos res Ecclesiae suisse trans cta, di testatam Consensionem, quod a Pilsono quoque, Rainoldo dc Magdeburgentabu, observatum est. Fieri etiam potest, ut quae tractatur Causa , ita unius reclinae sit peculiaris, ut aliarum consensum non requirat. Tam grande scribit Cypriano Clerus Romanus hctitur consilium, rvam lat/ proprigatum videtur esse lum. Tertium autem illud, ob quod haberi synodo, diximus, cum a summa potes te emanet, omnino ejusdem arbitrio subestidc quamquam ordinari praeteriri non solent consessus, infra Summam P testatem positi, tamen si illi consessus aliqua de causa suspecti sunt, aut rei moram non ferat, permissum est sutrinae Potestati causam evocare. Coi nil utum ergo sit, non temper nec quavis de causa synodos necessarias, quod illo herus aliique antehac scripto prodaderunt, oc exemplo docent silo Ecclesiae liberarum Civitatum , quae citra Synodi opem satis se commodὰ
r. Nec tantum non necessariae, sed ὀ: inutiles esse synodi possunt ..
97쪽
quales enim partes, tale totum quod ex partibus constat. Non repetam hieveterem omnium sere saeculorum querelam , praecipuos morborum in Ee lesiam a sacerdotibus invectos ; sussiciat quod de suis temporibus dixi Narianetenus se ubi praecipuas etiam resere causses Ecclesiasticorum p. λ Dλονεικια , neque agis de Arrianis dumtaxat synodis; sedit omnibus suorum temporum, praecipue qui biis ipse in erniti, seq vitur enim: Ideo memet subduxi, cs in iste ac silitudine animi securitatem collac.iri.
Acci det autem hoc, si appareat aut praejudiciis vehementibus impediri Judicii integritatem quod hominibu, etiam non malis solet evenire aut etiam ita omnia factionibus agi, ut Synodus non consensui testimonium, sed dissensui praebitura sit alimentum. Non pollum satis mirari quid nonnullis in mentem venerit, ut dicerent, ipsos illos qui Impietatis aliquem accusassent, ejusdem judices in synodo esse posse: neque jus recusandi, quod in civilibus negotiis valet , ad Ecesesiastica posse extendi. Nam profecto
communes regulae, quae ex naturali aequitate veniunt, in Ecesesiasticis non
minus quam in aliis judiciis obtinere debent. Et proprie de Eceselia ilicis iudieii, ab Optato Mileuitano dictum memini: s)Non possumus facere quod non freti DEUS, qui in judicio suo personas Ir rure dignatus, nec eundem voluit esse accus torem ac Iudicem. Ejusdem Optati est. rarendi fum Iudices, is urnique Parae diari non possunt, ia studiu peritas impιῶ ν. Et in Chalaedonensi Concilio Iudices Legatis Romani Episcopi
edicunt, si se ut accusatores Dioscori gererent, deponerent ludicis personam. Athanasius quoque noluit ni re ad eas synodoi, in quibus manifestum erat regnare adversam factionem. saepe ea est rerum facies, ut in praesens nocitura sit synodus, quae paulo post, animis sedatioribus, cum fructu sit convocanda. Non frustra ab Apostolo dictum iro dies opuscuj-
e, hoc est dogma, decia abit. Et alibi, i siquid alit' sentitis, DEUS
r elabit. Lltroque loco ostendens, ad rectam dijudicationem,tempore interdum esse opus; Contra evenire etiam potest, ut praesens malum Synodi moram non exspectet, ideoque opus sit aliquo compendiosiore remedio. Praeterea causae quoque aliae, propter quas summae potestati magni conventus suspecti sunt, eti in in synodis locum possunt habete. Nam, ut dixi vir
98쪽
Por sartim circa Sac a. Nvir pereruditus : Episcopo cogere non minui politicum est, qram alios homi num ordines cogere. idem metus, eadem mala subesse possunt, nisi Pastores homines este deserint. Nec pauca referri possunt, si opus sit, infeliciorum Conciliorum Exempla, quale fuit sib Constantino Antiochenum, Caesariense & Tyrium, is ) cujus conventus Episcopis scribens Constantinus, nihil ait ab illis feri, nisi quod ad odia dc distensiones serendas , ad perniciem denique humani generis iaciat. Tale suit & sub Theodosio iuniore Ephesinum , quorum si evenius praevidissent Pii Imreratores, rectius sorte & operae & sumptibus pepercissent. Quan quam αillud fateor non optimum esse Ecclesiae statum , in q, o Synodi haberi omnino non possunt. Ideoque laborandum semper ut hi conventus retineantur, aut omissi restituantur, per quos optime Eccle si a dc membra sua , dc magistratus alloquitur. Nec tamen etiam tunc cum absque praesente Synodo summa Potestas imperat, ante omne Ecclc siae ludicium iudicat . Habet enim praevium sibi veteris Ecclesiae judicium, aut in synodis,aut etiam in perpetuo consensu eorum, qui diversis temporibus diversisque in locis, doctrina& pietate claruerunt. Habet peritissimos de religiosissimo, suorum te mi orum Theologos aut domi aut etiam in exteris gentibus: nec horum, quam domellicorum vilior illi esse debet abctoritas a praesei tim in dogmatum negotio, quod commune est om n. bus, ct cuius ratione poti, st-mum dici possunt singuli mi, καθ ολω ἄλθ οπὸν lὶ Adhibebis, inquit Eliensis Frisi opus , in Iae i. Legibu/ ferendi quor adhibere par est.
vosique ratio spadu rerum iliarum confult simos, de e iis omnibuι optiores of epo e. Et Bochelius ait, edoceri Regem ab Ecclesi ficu conciliis, aut si haec non s 1 cerint,ab auctoribui obsidem re harum rerum peritiam
8. Ex rationibus exemplisque hactenus allegatis illud inter alia evin citur, libertatem omittendae Synodi non posse restringi ad unicum casum, collapse sunditus religionis : eum aliae quoque cauta possint evenite, propter quas synodi praetermitti aut possint aut debeant. Atque ideo videmus a religiosi, Imperatoribus saepius postulatas synodos quam concessas. Leo
99쪽
ad Theodosium. n) Omnes missi e uini re a cumgemitibin relatur plicant, inquit, synodum jubeatu infra Italiam celebrari. Nec obtinuat tamen, im ὀ est frustra penes Imperatores jus convocandi synodos, si tu ita de causa non pollent convocationem negare. Certe quae ubiquitario dognate laborabant rcclesiae pro plane deploratis liaberi non poteran ,α tamen Electores& Principes, qvibui jure publico Germaniae concessumeti relig: Onis arbitrium, absque synodo , ἡ consilio virorum septentum, hunc morbum editionis suae sinibus sustulere, laudati hoc nomine ab iis ii ii , qui jus istud, quo solo emendatio ista nititur, nolunt agnoscere. Notat Zanchilis, Θ Ic cum eo alii, in hoc q Voque versari ossicium Principis, ut donec habeatur concilium t berum, quod semper haberi non potest, jubeaturi non 'is, sed Scripturae vocibus, & a publica damnation abstinere. Quod dc ipsum ad jus imperandi ante synodum, d proindet D ne Synodo pertinet. Neque tamen si potestates interdum etiam ex ira by iodum judicant, eripitur Theologis illa judicandi libertat, quae ipsis divino jure debetur. possitnt enim etiam extra synodos judicium suum ut
apud summas Potestates, aut si necesse sit apud alios quoque expromere, &ex Verbo dixi no judicii sui causas reddere. Ut rem summatim comprehendamus, Synodos usitati, imum esse Imperii eirca sacra adminiculum, nos dissitemur: posse tamen ea evenire tempora, ut Synodi utiles non sint, muntoque minus necessariae, defendimus. illud autem miramur maxime, eo quosdam audaciae progredi, ut etiam cum Ecclesiae tutelam in se suscipis ni Potestates, illi, invitii legitime ac rite synodos haberi contendant. Lorge aliter quam Beeri qui non nisi Regis jussu a spe auspiciis dixit Synodos con . vocandas saliter quam Iunius qui in μα periculose ab G lsa tenta ia is cT institui neralem constretation sine cognitione σ auctoris te eius qui humano serini praefectin est. Aliter denique quam omnes, qui hactenus contra Pontificios Protestantium caulam egore. s. De iure atque ossicio summae Potesta tis ei rea Synodum illud hodie
. . controversum est, Liceatne Summae Potestati designare eos, qvia Synodum sunt ventur necne. Nos licere non dubitamus, sed ut res tota pateat,
dine progrediamur. Ex quo Christus Ecclesiam & munus Pastorale instiatuit, ipto notura jure, non illo immutabili, sed eo quod locum habet donee
100쪽
aliter statuatur, Ecclesiae in his quae Ecclesiam tangunt, aut palloribui in his quae pastoralis sunt muneris, licet eos eligere qui ad Synodos sunt ituri; quia nulla lege, nullo pacto humano intercedente, alia nulla personas determi nandi ratio potest inveniri. Hoe jure fratres Antiocheni e suo numero quosdam cum Paulo & Barnaba Hierosolyma mittunt. p vicissim Presbyteri oc Ecclesia Hierololymitana una cum Apostolis. suo coetu et cistos
lo. Caeterum in omni sequente aevo nullum invenio exemplum Electionis ab Ecclesia factae. Nam ad Dioecessenas synodos presbyteri omnes, ad Metropolitanas omnes conveniebant Episcopi, nisi quos gravis necessitas detineret : Nulla ergo hic electionisi quod ad Metropolitanas pie byteros de Diaconos videntur Episcopi arbitrio sito adsumpsisse. ut Synodi majores coirent literae .γκυκλιοι imperatorum missae ad Metropolitanos d plerumque i piis injuncta electio coepiscoporum ad implendum eum nu- merum quem imperatores praescripsinent. Apparet id ex Epistola Theo'
dosi & valentiniani ad Cyrillum, cui similes misiae ad omnes Metropolitanos, ut loquuntur Acta clare enim ibi Cyrillo mandatur elemo. Hanc electionem interdum se tropolitani se ori ni, in crdum cum synodo Episcoporum comprovincialium secere. Ecclesiarum intervenisse notu,
apparet suffragia. Cum&in ipsa collatione eum Marcellino habita, o quae synodus quidem non fuit, sed nihilo minoris momenti actio, qui cona'
muni nomine comparebat Episcopi, mandatum a coepiscopis suis tantun
protulerint. Ad Synodos si qui Metropolitanorum venire non poterant, hi aut Episcopum aliquem aut Presbyterum suo nomine mittebant , qui του ητά dicebantur. ii, Caeterum quamqvam haec frequentissima fuit eligendi ratio, nul lo tamen jure vetitum est Summae potestati convocare Synodum es Pasto ribus suopte iudicio delectis. Quod unum satis est ut permissum cense tur; idem evincit ratio, siqvis fines synodorum a nobis ante enumerato; consideret. Nam primum multae synodi habentur solius consilii eati m. At naturaliter unicuique licet elisere consiliarios. Ita in quaestionibus Iuris belli, mercaturae, aliisque negotiis omnibus ; quae inter &Ecclesiastica, ad meram con iubationem quod attinet, nulla potest reperiri di disimilitudo.